အပိုင်း ၁
လရောင်သည် နူးညံ့ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အလွန်သိမ်မွေ့နူးညံ့သော အသွင်အပြင်ဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသည်။
ဆံပင်ရှည်ရှည် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက လမ်းကြားတစ်ခုတွင် တစ်ယောက်တည်း လမ်းလျှောက်နေပြီး လက်ရာမြောက်လှသည့်အသွင်ဖြင့် အနီရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် ယောကျ်ားတစ်ယောက် ပေါ်လာပြီး သူမရဲ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ ခါးကိုကွေးထားတဲ့ အမျိုးသားက သူမကိုကြည့်ရန် ခေါင်းကို အနည်းငယ် မြှင့်ထားစဉ် အမျိုးသမီးက ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် လမ်းလျှောက်နေတာကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။
ချွန်ထက်လှတဲ့ အစွယ်တစ်စုံကို ထုတ်ပြရန် ပါးစပ်ကိုဖွင့်ဟလိုက်စဉ် သူ့မျက်လုံးတွေက အနီရောင်ဖျော့ဖျော့ဖြင့် တောက်ပနေသည်။
"အား--!!" အမျိုးသမီး၏ အော်သံပြင်းပြင်းက ကောင်းကင်ယံကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားကာ ညဘက်တွင် သူမ၏ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့နေတဲ့အသံက ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။
ကြော့ရှင်းတဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက် သူတို့ဆီသို့ လျှောက်လာသည်နှင့်အမျှ ခြေသံများ ကျယ်လောင်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။ ထိုအမျိုးသားသည် အလယ်ခေတ် မင်းမျိုးမင်းများကဲ့သို့ ဖြစ်စေရန် ခမ်းနားထည်ဝါသော အနက်ရောင် ၀တ်စုံကို ၀တ်ထားသည်။ ခါးကိုကွေးထားတဲ့လူက အမြန်လှည့်ကာထွက်ပြေးမသွားခင်မှာ တခြားလူကို တစ်ချက် ကြည့်ခဲ့သည်။
ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေတဲ့ အမျိုးသမီးက ခေါင်းကို လှည့်ပြီး အမျိုးသားကြောင့် အာရုံကို ချက်ချင်း ဖမ်းစားခံလိုက်ရသည်။
အဲဒီလူက တကယ်ကို ချောလွန်းတယ်။
"ကဒ်!" ဒါရိုက်တာက အသံချဲ့စက်ကိုမြှောက်ပြီး ရိုက်ကွင်းပေါ်ရှိ ဝန်ထမ်းတွေကို ရွှေ့ဖို့ ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ “ဒါက ကောင်းမွန်တဲ့ ရိုက်ချက်ပဲ။ မင်းရဲ့အမူအရာတွေကို အနီးကပ် ရိုက်ချက် နည်းနည်းရိုက်ပြီးရင် ဒီနေ့အတွက် နိဂုံးချုပ်လို့ရပြီ"
ရိုက်ကွင်းပေါ်ရှိလူတိုင်း သက်ပြင်းချကာ နောက်တစ်ကြိမ်ရိုက်ရန် ယခင်ထက် ပိုမိုစိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ပြင်ဆင်နေတော့သည်။ ဖန့်ကျင်းက ဘေးနားကို လျှောက်သွားခဲ့ပြီး လက်ထောက်ဆီက ရေတစ်ငုံသောက်လိုက်သည်။ ဒါရိုက်တာက နောက်တစ်ခုပြန်ရိုက်ဖို့ပြောပြီး သူ့နေရာကို ပြန်နေဖို့ ပြောတဲ့အခါ သူ နှစ်မိနစ်တောင်မှ မနားခဲ့ရပေ။
"ရုပ်ရှင်ဧကရာဇ် ဖန့် ကျေးဇူးပြ၍ခဏလေး စောင့်ပေးပါဦး၊ ရှင် ရေသောက်နေသေးတာဆိုတော့ ရှင့်ရဲ့မိတ်ကပ်ကို ပြင်ပေးပါရစေ" ဆံပင်တိုလေးနဲ့ မိတ်ကပ်ပစ္စည်းကိုင်ထားတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်က ဖန့်ကျင်းဆီ ပြေးသွားခဲ့သည်။ ဖန့်ကျင်းက “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”လို့မပြောခင် သူမကို ခေါင်းညိတ်ပြခဲ့သည်။
မိန်းကလေးက ခြေတစ်လှမ်းချော်သွားကာ ကိုယ့်ခြေထောက်နဲ့ကိုယ် ခလုတ်တိုက်မိ၍ အနည်းငယ် ယိုင်သွားခဲ့သည်။ သူမရဲ့အိတ်ထဲက နှုတ်ခမ်းနီတချောင်းကို ထုတ်လိုက်ပြီး ဖန့်ကျင်းရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ နှုတ်ခမ်းသားပေါ် နှုတ်ခမ်းနီအရောင်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆိုးပေးလိုက်သည်။
အား အား အား! သူက တကယ်ကို ချောလွန်းတယ်! သူမရဲ့ ဘိုးဘေးတွေက သူမ ဖန့်ကျင်း ရဲ့ မျက်နှာကို ဒီလို ထိနိုင်စေဖို့အတွက် ကုသိုလ်ကောင်းမှုများစွာကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြတာပဲဖြစ်ရမယ်။
ဒါရိုက်တာက သူမကို သည်းမခံနိုင်တော့တဲ့အထိ စောင့်ခဲ့သည်။ သူပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ၊ အခုအဆင်ပြေသွားပြီ။ မင်း နံရံပေါ် ပန်းချီဆွဲနေတယ်လို့များ ထင်နေလား ဟမ်" ဒီမိန်းကလေးငယ်လေးတွေက ဘယ်လိုနည်းနဲ့ အိန္ဒြေရှိရှိနဲ့လုပ်ပေးရမှန်း တကယ် မသိကြဘူး။ ကြည့်စမ်း၊ သူ့ဆီ ပြေးလာပြီး နမ်းချင်တဲ့ ဆန္ဒက သူမရဲ့မျက်နှာအနှံ့မှာ ရေးထားတယ်။
ကောင်မလေးက အိတ်ကို ဖက်ပြီး ဘေးဘက်သို့ လျှောက်မသွားခင်း သူမရဲ့ လက်ကို မဆုတ်မနစ် ပြန်ရုတ်လိုက်သည်။
အနီးကပ်ရိုက်ချက်တွေက အရမ်းချောမွတ်ပြီး ဖန့်ကျင်းက တစ်ခါတည်းနဲ့ ပြီးသွားခဲ့သည်။ အလုပ်ဆင်းပြီးနောက် ညစာစားရန် လူတိုင်းနဲ့လိုက်သွားမနေတော့ဘဲ အနားယူရန် သူ့လက်ထောက်နဲ့ကားကို ဟိုတယ်သို့ တိုက်ရိုက်ပြန်မောင်းလာခဲ့သည်။
ကြော်ငြာတစ်ခုသာဖြစ်ပေမဲ့ တစ်နေကုန်ရိုက်ကူးပြီးနောက်မှာတော့ သူ နည်းနည်းတော့ ပင်ပန်းနေမှာ သေချာသည်။
ပြန်ကြည့်လိုက်ရင် ဒီကြော်ငြာက တော်တော်စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းသည်။ ၎င်းသည်
Bunny ၏ နောက်ဆုံးထွက် နှုတ်ခမ်းနီအတွက် ကြော်ငြာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ဇာတ်ကောင်မှာ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ဇာတ်ရုပ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် သရုပ်ဆောင်တာဖြစ်တာကြောင့်မို့ ဖန့်ကျင်းက သူအတော်လေး လန်းဆန်းသွားသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။
သူ ရေချိုးခန်းထဲက ထွက်လာတော့ ဖန့်ကျင်းက သူ့စားပွဲပေါ်က ကွန်ပြူတာကို ဖွင့်ပြီး သူ့ဆံပင်တွေကို သဘက်ဖြင့် သုတ်လိုက်သည်။
သူ Golden Pine Film Emperor Award ကို ချီးမြှင့်ခံရသည်မှာ ဆယ်ရက်ရှိပြီဖြစ်သော်လည်း အွန်လိုင်းတွင် အပြင်းအထန် ဆွေးနွေးမှုများ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေဆဲဖြစ်သည်—ထိုအရာအများစုကို ဧကရာဇ်မို၏ အရူးအမူးချစ်မြတ်နိုးသူများ၊ ၎င်း၏အဆိပ်ရှိတဲ့ပရိသတ်များက ချီးကျူးဂုဏ်ပြုနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။
"ရွှေရောင်ထင်းရှူးပြိုင်ပွဲမှာ 'အထူးသရုပ်ဆောင်တစ်ယောက်' မပါဝင်နိုင်ခဲ့ဘူးဆိုရင် ဖန့်ကျင်းက ရုပ်ရှင်ဧကရာဇ်ဖြစ်လာနိုင်ပါ့မလား [:-D]။"
“ဒီလိုပြောမယ်ဆိုရင် 'ကုဒ်အမည် Omega' က ဒီနှစ် Taurus ဆုတွေကို ဝင်ဖို့ အချိန်မီမှာ မဟုတ်ဘူး။ [:)] ဒီလို စံနှုန်းနှစ်ခုမရှိဘူး [:)]"
"ငြင်းခုံနေတာကို ရပ်၊ ဒီလျှို့ဝှက်ချက်တွေနဲ့ ငါ့ရဲ့ ဉာဏ်ပညာတွေ ဆုံးခန်းတိုင်ပြီ......"
"တကယ်တော့ စံနှုန်းနှစ်ခု ဖန်ဆိုတာ ရှိလို့လား။ ဟား ဟား၊ နင်က ဧကရာဇ်မိုရဲ့ ဘက်က တံတိုင်းကို ကျော်တက်ခဲ့တာပဲ ဖြစ်မယ်၊ ပြီးတော့ အဲဒါကို ပြောဖို့ နင့်မှာတကယ် မရှက်ဘူး။ [:)]"
"ဒါကို ငါပြောတာမဟုတ်ဘူး၊ ဧကရာဇ်မိုက ဖန့်ကျင်း ထက် အသက်ပိုကြီးတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။ သူ debut လုပ်လာတာ ဆယ့်ငါးနှစ်ရှိပြီ ပြီးတော့ စတားတွေကလည်း သူ့ပရိသတ်တွေ။ ဖန့်ကျင်းက သူတို့ထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်တယ် ^_^"
"ဟာဟား"
ဖန့်ကျင်း ဆိုဖာပေါ်ကို မှီကာ ကွန်ပြူတာဖန်သားပြင်၏ အေးစက်သော အလင်းရောင်က သူ၏ ချောမောလှတဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာရောင်ပြန်ဟပ်နေသည်။ ငါက မိုကျန့် ရဲ့ ဖန်တဲ့လား။ ဟာသပဲ။ မိုကျန့်က
showbiz မှာ မှတ်တိုင်တစ်ခုဖြစ်ပြီး လူတိုင်းရဲ့ပန်းတိုင်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က ပြောလာခဲ့ရင်တော့ သူ အဲ့တာကို လက်ခံနိုင်မည်။ ဒါပေမယ့် ငါ့ကို မိုကျန့် ရဲ့ ဖန် လို့ပြောလိုက်တာလား။ ဆောရီးပဲ ဒါပေမယ့် အဲဒီလိုတော့ မရှိဘူး ^_^
ဒါပေမယ့် သူက Weibo မှာ netizens တွေ အချင်းချင်း ရန်ဖြစ်နေကြတာကို သဘောကျပြီး အသစ်အဆန်းတွေ အများကြီး ကို သူသင်ယူနိုင်သည်။ အထူးသဖြင့် 'poison ဖန် ' ဆီက သူ စကားလုံးတွေ သင်ယူခဲ့သည်။ ထို့အပြင်
အင်တာနက်အသုံးပြုသူအချို့မှာ မလိုအပ်တဲ့အကြံဥာဏ်တွေရှိသည်။ (၎င်းတို့၏ ဖျော်ဖြေမှုအတွက်) ဥပမာ၊ ဒီနေရာမှာ ဘလော့ခ်လုပ်တဲ့သူတွေပေါ့ —
"မိုကျန့် ပရိသတ်တွေနဲ့ ဖန့်ကျင်းရဲ့ ပရိသတ်တွေ ဒီနေ့ ရန်ဖြစ်နေကြတာလား [ပေါက်ပေါက်စား]"
ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရလျှင် ဖန့်ကျင်းက မိုကျန့် ပရိသတ်တွေရဲ့ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချခြင်းကို အနည်းငယ် အံ့သြမိသည်။ မိုကျန့်က
သူ့ထက် များစွာစောပြီး ပွဲဦးထွက်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ လက်ရှိအခြေအနေများကို အခြေခံ၍ မိုကျန့် သည် ယခုအချိန်တွင် သူနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်တဲ့ လူတစ်ဦးမဟုတ်ပေ။ ဒါပေမယ့် ရုပ်ရှင်ဧကရာဇ် ဆုကို ချီးမြှင့်ခံရပြီးကတည်းက သူ့ရဲ့ fandom ရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းက တိုက်ပွဲတွေကို ဘယ်တော့မှ မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။ သူ ဒီဆုကို ရပြီး မိုကျန့် ရရှိတဲ့ အချိန်က အရမ်းနီးကပ်နေတာကြောင့်လား။
တစ်စုံတစ်ဦးမှ သူ့ဟိုတယ်အခန်းတံခါးကို ရုတ်တရက် လာခေါက်တဲ့အချိန်မှာ ဖန့်ကျင်းက ဘလော့ဂ်ကို ဖတ်နေဆဲဖြစ်သည်။
သူသည် မသိစိတ်က ခေါင်းကိုမော့ကာ နံရံပေါ်ရှိ နာရီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ည ၁၁ နာရီ ၄၀ ဖြစ်နေပြီပင်။ ဒီအချိန်ကြီး ဘယ်သူက သူ့ကို လာရှာတာလဲ။
သူ့လက်ထောက်မှာ အခန်းသော့တွေရှိနေတာကြောင့် သူ့လက်ထောက် မဟုတ်တာတော့ သေချာသည်။
ဆိုဖာပေါ်ကနေ ထပြီး လမ်းလျှောက်သွားဖို့ မဆုံးဖြတ်ခင် ခဏလောက် စဉ်းစားလိုက်သည်။ "ဘယ်သူလဲ"
"ရုပ်ရှင်ဧကရာဇ် ဖန့်၊ ကျွန်မ ပါ ၊ ကျူးရှု့ရမ် " တံခါးတစ်ဖက်က နူးညံ့တဲ့အသံထွက်လာခဲ့သည်။
ကျူးရှု့ရမ်! သူ့ရဲ့မျက်လုံးတွေ အနည်းငယ် ကျုံ့သွားခဲ့သည်။ သူမက မကြာသေးခင်ကမှ ရေပန်းစားလာခဲ့တဲ့ တရုတ်-ရုရှား သွေးနှောမော်ဒယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဒီကြော်ငြာရဲ့ ဇာတ်လိုက် မင်းသမီးဖြစ်သည်။
"မစ္စ ကျူး၊ ကိစ္စရှိလို့လား"
တံခါးအပြင်ဘက်က လူမှာ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ သူမ စကားထပ် ပြောသောအခါတွင် သူမရဲ့အသံက ယခင်ကထက် ဒီဂရီအနည်းငယ်ပို၍ ဆက်စီကျသွားသည်။ “ကျွန်မ ဆွေးနွေးချင်တာလေး တစ်ခုရှိလို့။ ကျွန်မတို့ အဲ့အကြောင်း စကားပြောဖို့ ရှင့်အတွက် တံခါးဖွင့်ဖို့အဆင်ပြေရဲ့လား"
ဖန့်ကျင်း စကားပြောလိုက်သည်။ "တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော် အိပ်ယာဝင်နေပြီ။ အရေးတကြီးကိစ္စမဟုတ်ဘူးဆိုရင် မနက်ဖြန် စတူဒီယိုမှာ စကားပြောကြရအောင်”
“……”
ဒီတစ်ခါတော့ ကျူးရှု့ရမ် အချိန်ပိုကြာအောင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ သူမလက်ထဲမှာ ဝိုင်နီတစ်ပုလင်းကို ကိုင်ထားရင်း ပိတ်ထားသော တံခါးကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ဒီလူက သူမအတွက် တံခါးတောင် မဖွင့်ပေးဘူးလား? အဲဒါက လူမဆန်တဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ။
ဒါမှမဟုတ် ရိုမန့်တစ်မဆန်လွန်းဘူးလို့ ပြောတာက ပိုသင့်လျော်တယ်။
သူမရဲ့ နှလုံးသားမှာ ကွန်ပလိန်းတွေနဲ့ လုံးဝမလိုလားပေမယ့်လည်း သူမ အရည်မထူရဲဘဲ တံခါးရှေ့မှာ ဆက်နေခဲ့သည်။ တံခါးနောက်ဘက်ကလူကို ကောင်းသောညပါလို့ ပြောလာခါမှ ကျူးရှု့ရမ်က သူမရဲ့ ဆယ်စင်တီမီတာမြင့်တဲ့ ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်နဲ့ လှည့်ပြီးထွက်သွားခဲ့ကာ သူမရဲ့ဒေါက်ဖိနပ်သံတွေက မြည်နေခဲ့သည်။
သူမရဲ့ခြေသံတွေ မှိန်ဖျော့သွားတာကို ကြားပြီးနောက် ဖန့်ကျင်းက သူ့ဧည့်ခန်းသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။ သူ သမ်းဝေပြီး စားပွဲပေါ်ရှိ ကွန်ပြူတာကို ပိတ်လိုက်ကာ ဟိုတယ်ကုတင်ကြီးပေါ်တွင် လှဲအိပ်လိုက်သည်။
နံရံပေါ်ရှိ နာရီ နောက်ခံက ဖြည်းညှင်းစွာ တချက်ချက် မြည်နေပြီး အခန်းတွင်းရှိ ဆူညံသံအချို့ကို ဖန့်ကျင်း မှင်တက်စွာ ကြားလိုက်ရသည်။
ဒီနေရာမှာ လက်ထောက်ရောက်နေတာလား။
မျက်လုံးမဖွင့်ခင်မှာ သူ့ မသိစိတ်က မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။
မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသကဲ့သို့ သူ၏အမြင်မှာ မထင်မှတ်ဘဲ အလွန်နိမ့်ကျသွားသည်။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က အတော်အတန် အလွန်ကျယ်ဝန်းသော မရင်းနှီးသည့် ဧည့်ခန်းတစ်ခု၊ ဖန်ထည်ဖြင့်ပြုလုပ်ထားသည် ကော်ဖီစားပွဲအနိမ့်၊ နှင့် အတော်လေး သက်တောင့်သက်သာရှိတဲ့ ဆိုဖာလည်းရှိသည်။ အခန်းက အတော်လေး အသစ်ဖြစ်ပုံရပြီး ဂရုတစိုက် ပြန်လည်ပြင်ဆင်ထားပုံရသည်။ ပရိဘောဂတွေနဲ့ တွဲလောင်း မီးပဒေသာ နှစ်ခုစလုံးက မြို့သူမြို့သားများ၏ ဖက်ရှင်စတိုင်ကို ထင်ဟပ်စေသည်။
၎င်းသည် သူ၏လက်ထောက်က သူ့ကိုကူပြီး ဘိုကင်လုပ်ထားပေးတဲ့ ဟိုတယ်အခန်းမဟုတ်ကြောင်း အလွန်ရှင်းသည်။
မဟုတ်ဘူး၊ ခဏလေး၊ ဘာကြောင့် အရာအားလုံးကို အဖြူအမည်းနဲ့ ခြယ်ထားတာလဲ???
မျက်လုံးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်လိုက်သော်လည်း သူ့ရှေ့က မြင်ကွင်းက မပြောင်းလဲသွားပေ။ ကမ္ဘာကြီးကို အနက်ရောင်၊ မီးခိုးရောင်၊ အဖြူရောင်ဆိုတဲ့ အရိပ်သုံးမျိုးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး၊ ၎င်းသည် ၆၀ခုနှစ် ရုပ်မြင်သံကြားမှ မြင်ကွင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
ဖန့်ကျင်း - "……"
သူအရမ်းအိပ်မိလို့ ခေါင်းတွေ ဗရုတ်သုတ်ခဖြစ်သွားတာဖြစ်မယ်။
မျက်လုံးမှိတ်ထားပြီး ညင်သာတဲ့ တံခါးဖွင့်သံကိုကြားလိုက်သောအခါတွင် သူ အိပ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူ့နှလုံးကို အနည်းငယ်ခုန်သွားစေသည့် 'ဘန်း' ခနဲဆိုတဲ့အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကောင်းပြီ… သူနည်းနည်းတော့ ရုန်းကန်နေရပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာတော့ မျက်လုံးဖွင့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သေးသည်။
အခန်းက စောနတုန်းက အခန်းဖြစ်နေတုန်းပဲ။ တစ်ခုတည်းသော ခြားနားချက်မှာ ညအိပ်ဝတ်စုံ ၀တ်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရေချိုးခန်းမှ ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သွယ်လျပြီး ရှည်လျားသော လည်ပင်းကို ဖော်ထားစဉ်တွင် အရောင်ဖျော့ဖျော့ မျက်နှာသုတ်ပုဝါတစ်ထည်ကို သူမ၏ဦးခေါင်းတွင် ပတ်ထားသည်။ ရေစက်လေးတွေက ဆံပင်တွေကနေ လှိမ့်ဆင်းလာပြီး လှပတဲ့ ညှပ်ရိုးပေါ်ကိုရောက်ဘာကာ နောက်ဆုံးမှာ သူမရဲ့ အင်္ကျီကော်လာအောက်ထဲ လျှောဝင်သွားသည်။
ဖန့်ကျင်း - "……"
ဒီပုံက ရယ်စရာကောင်းလွန်းတယ်…… ကျူးရှု့ရမ်က သူ့ကိုလိုက်ရှာနေခဲ့တာကြောင့် ဒါကို သူ အိပ်မက်မက်နေတာလား။
“အာ့ဟွမ်” အမျိုးသမီးက ခေါင်းပိုင်းကြီးကြီး ဖိနပ်တစ်ရံနဲ့ လျှောက်လာခဲ့သည်။ "ဘာကြည့်နေတာလဲ။ အိပ်သင့်ပြီးမဟုတ်ဘူးလား"
သူမ 'အာ့ဟွမ်' ရဲ့ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ရန် ခါးကိုကိုင်းပြီး လက်မလှမ်းခင် ငုတ်တုပ် ထိုင်ချလိုက်သည်။
ဖန့်ကျင်း - "……"
အမျိုးသမီးက ကုန်းလိုက်တော့ သူမရဲ့ အင်္ကျီကော်လာ ဟသွားတဲ့အချိန်မှာ သူ၏ မြင်ကွင်းလမ်းကြောင်းက အလွန်ကောင်းမွန်ကြောင်း စိတ်လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ်ဖြင့် သူ ရုတ်တရက် သိလိုက်ရသည်။
... ဖန့်ကျင်း တွေးတောစရာ အခြေအနေထဲ နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။
သူသည် အမြဲတမ်း မိမိကိုယ်ကို စည်းကမ်းရှိသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ ငယ်ဘဝ နွေဦးရာသီက အချိန်အတော်ကြာ ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။ သူဘာလို့ ဒီလိုအိပ်မက်မျိုး မက်ရတာလဲ။
အမျိုးသမီးက သူ့ခေါင်းကိုပွတ်ပြီး နောက်လှည့်ကာ မီးဖိုချောင်ထဲဝင်သွားခဲ့သည်။ လက်ဆေးပြီးတာနဲ့ သူမရဲ့ရေခဲသေတ္တာထဲက facial mask ကို ထုတ်လိုက်သည်။
ဖန့်ကျင်းက သူမကို အကဲခတ်ဖို့ခေါင်းကို မော့ လိုက်သည်—သူမက အရပ်အမြင့်တစ်မီတာနှင့် ခြောက်ဆယ့်ရှစ်စင်တီမီတာ ဝန်းကျင်ရှိပြီး သူမ၏မျက်နှာက နူးညံ့သော အသွင်အပြင်ရှိသည်။ နုနယ်သော မျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် အသားအရေတို့က ၎င်းကိုထိလိုက်လျှင် ကြေကွဲသွားမယ်လို့တောင် ထင်ရသောကြောင့် သူမက လှပတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။
ဒါပေမယ့် သူအရင်က သူမကို မတွေ့ဖူးတဲ့အတွက် သူမကို ဘာကြောင့် အကြောင်းမဲ့ အိမ်မက်မက်နေမိတာလဲ။ သူ၏ အတိတ်အတွေ့အကြုံအရ အိပ်မက်ထဲတွင် လူတစ်ယောက်၏ မျက်နှာက မသေချာမရေရာမှုများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေလိမ့်မည်။ ဒီအမျိုးသမီးရဲ့ မျက်နှာက ဘာကြောင့် ဒီလောက် ရှင်းလင်းနေရတာလဲ။
အဲဒါကို ပြောရမယ်ဆိုရင် ဒီအိပ်မက်ထဲက အရာတွေက တကယ်ကို အစစ်အမှန်လို့ ခံစားရသည်။ ထိုအမျိုးသမီး စောနက သူ့ခေါင်းကို ထိလိုက်တော့ အမျိုးသမီး၏ လက်ဖဝါးမှ အပူကိုပင် သူ ခံစားနိုင်သည်။
အင်း၊ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က လတ်ဆတ်တဲ့ ရေချိုးဆပ်ပြာ ရနံ့ကပင် သူ့နှာခေါင်းကို sensitive ဖြစ် သွားစေသည်။
အမျိုးသမီးက facial mask ကို သေသေချာချာ ကပ်ထားပြီးနောက် ဘေးဘက် အခြားအခန်းသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ ဖန့်ကျင်းက သူမနောက်သို့ မလိုက်မီ အသိစိတ်က ထလာသည်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ သူ မသိပေမယ့် ထိုအမျိုးသမီး၏ ရနံ့တစ်ခုက သူမနှင့် ပိုမိုနီးစပ်ချင်လာစေသည်။
သူမနောက်က လှုပ်ရှားမှုကို သူမ သတိပြုမိသလိုပဲ အမျိုးသမီးက သူ့ကို လှည့်ကြည့်လာသည်။ ဒါပေမယ့် သူမမျက်နှာမှာ facial mask ကပ်ထားသောကြောင့် သူမ၏ စကားသံက သဲသဲကွဲကွဲမကြားရပေ - "အာ့ဟွမ်၊ ငါ့နောက်ကို ဘာလို့လိုက်နေတာလဲ။ ဆယ့်နှစ်နာရီထိုးနေပြီ၊ သွား အိပ်တော့။"
"ဝုတ်!" ဖန့်ကျင်း သူ့ပါးစပ်ကို ဖွင့်ဟလိုက်ပြီး 'ဝုတ်' ဆိုတဲ့အသံကို မသိစိတ်က ထုတ်ခဲ့သည်။
ဖန့်ကျင်း - "....."
ဒီအိပ်မက်က သူ့မျှော်လင့်ချက်ထက် ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ။ ခေါင်းကို တည်ငြိမ်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဧည့်ခန်းရဲ့ မှန်စားပွဲပေါ်မှာ သူ့ရဲ့ပုံကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။
တရုတ်အိမ်မွေးခွေး ချောချောလေး။
သူ့အမြီးကတောင် လှုပ်နေတယ်။
ဖန့်ကျင်း - “....”
သူက သူ့ရဲ့သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်ဇာတ်ရုပ်မှာ အလွန်နှစ်မြုပ်နေခဲ့တာကြောင့်၊ ဒီလိုထူးဆန်းပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ အိပ်မက်မျိုးကို သူအိပ်မက်မက်နေခဲ့တာ သေချာတယ်။
အင်း…! အဲ့လိုဖြစ်ရမယ်။
သူ လှည့်ပြီး သူအရင်က လဲလျောင်းနေတဲ့ ခေါင်းအုံးအိပ်ယာဆီ ပြန်မသွားမီ ထိုအမျိုးသမီးကို တစ်ချက်ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။
အိပ်ကြစို့။ ဒါမှ မကြာခင် သူနိုးလာနိုင်မှာ ဒီအမျိုးသမီးက တော်တော်လေးလှပေမယ့် အိပ်မက်ထဲမှာဆိုရင်တောင် သူ ခွေးတော့ မဖြစ်ချင်သေးဘူး။