MM Story Teller

Chapter 220

Viewers 32k

🦊Arc 14 - ဖျော်ဖြေရေးလောကကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ခြင်း

Chapter 220

14.7 - ကိုယ့်ရဲ့အိမ်ကမင်းရှိတဲ့နေရာပဲ။

ဘားပေါ်တွင်မှောက်နေသော ရွှယ်လင်ကိုကြည့်နေစဥ် စူးရွှမ့်ယန်၏မျက်လုံးများက ပြောင်းလဲမှုမရှိချေ။

လွန်ခဲ့သောတစ်စက္ကန့်က စိတ်အားအပြည့်ဖြင့် ကတိတောင်းနေသည့်သူက နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် လဲသွားကာစကားမပြောတော့ပေ။ မသိသည့်လူများဆိုလျှင် အဆိပ်ခတ်ခံရ၍ ကိစ္စချောသွားပြီဟုပင် ထင်ကောင်းထင်ကြနိုင်သည်။

သူအကြာကြီးစောင့်နေသေးသည့်တိုင် ရွှယ်လင်က လုံးဝထမလာတော့ပေ။

စူးရွှမ့်ယန်က အနှီသူများ တုံ့ပြန်လာလေမလားဟု ပါးကိုပုတ်ကြည့်သေးသော်လည်း တဖက်ကခေါင်းလှည့်သွားကာ သူ့လက်ကိုပင် ပုတ်ထုတ်လိုက်သေးသည်၊ နှောင့်ယှက်ခံလိုက်ရ၍ မကျေမနပ်ဖြစ်သွားမှန်းသိသာနေ၏။

စူးရွှမ့်ယန်: "...." ယခုလေးတင်လျော်ကြေးတောင်းခံလိုက်ရ၍ အတော်လေးစိတ်တိုသွားရလင့်ကစား နောက်စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာမှာပင် အနှီသူကမူးသွားပြီတဲ့လား!။

အမှန်ကိုပြောရလျှင် စူးရွှမ့်ယန်သည် တဖက်လူက အခွင့်အရေးယူနေသည်ဟု ထင်မြင်ခဲ့၏။ တဖက်က သူ့အတွက်ချပေးထားသည့်ထောင်ချောက်ထဲ ကျသွားပြီဟု ထင်မိခဲ့သည်။ သူ၏ရည်ရွယ်ချက်က ပိုပြီးသိသာနေသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ စူးရွှမ့်ယန်က ထိုသူ့အား ဤနေရာတွင်ထားခဲ့ပြီး အနှီမကောင်းမကန်းဘားမှသွားရန်ပြင်သည်၊ ထိုသူက ဤနေရာတွင်မသေနိုင်သော်လည်း သူလှည့်ထွက်မိသည်နှင့် လှပသည့်မျက်ဝန်းတစ်စုံက စိတ်ထဲတွင်ရိပ်ခနဲပေါ်လာခဲ့သည်။

စူးရွှမ့်ယန် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် သူ့ခုံတွင်သူပြန်ဝင်ထိုင်လိုက်၏။

သူသည် လက်ကိုခေါင်းအုံးအိပ်နေသောရွှယ်လင်ကိုကြည့်ပြီး မျက်နှာတဝက်ကိုသာပြထားပုံက သူမှတ်မိနေခဲ့သော မျက်လုံးများနှင့် ဆင်တူနေခဲ့သည်။

လှပသောမြေခွေးမျက်ဝန်းတစ်စုံ၊

သူ၏မျက်ဝန်းများက ကြည်လင်နေသော်လည်း ရှက်ရွံ့နေမှု၊ ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်များမှု၊ မကျေမနပ်ဖြစ်မှုနှင့် စိတ်ဓာတ်ကျမှုတို့ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်တွေ့နေရသည်။ မျက်လုံးတို့က ကျဥ်းနေသော်လည်း သေးငယ်နေခြင်းမဟုတ်၊ မျက်လုံးထောင့်နားလေးများ အပေါ်သို့တက်နေပုံက သူ၏စိတ်ဝင်စားမှုတို့ကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်ထားသည်။ မျက်ခွံတို့ကရှည်လျားသည့်တိုင် ခုံးနေခြင်းမရှိ။ မျက်ခွံလေးများမှိတ်နေစဥ်တွင် လှုပ်ခါနေပြီး အနားတိုးကြည့်လိုက်သည့်အခါ ၎င်းမျက်တောင်မှအရိပ်လေးများက သူ၏ဖြူလျော်သောပါးပြင်ထက်တွင် အရိပ်ကျနေလေ၏။

စူးရွှမ့်ယန်းသည် မသိစိတ်အရ အလိုလိုတိုးသွားမိသည့်တိုင် နောက်ဆုံးတွင်ရပ်လိုက်သည် စိတ်ကူးယဥ်စွာ သိမ်မွေ့နူးညံ့နေပုံရသော မျက်နှာအမူအရာမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မူလကရှိခဲ့သော ရေခဲစိုင်အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားခဲ့ရသည်။ သူမျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ဘားပေါ်မှကော့တေးနှစ်ခွက်ကိုလည်း လျစ်လျူရှုလိုက်သည်၊ ထို့နောက် ငွေရှင်းပြီး ရွှယ်လင်ကိုထူလိုက်၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိုသူသည် ထျန်းရွှမ်မှအနုပညာရှင်ဖြစ်ပြီး ဤနေရာတွင်တစ်ယောက်တည်းထားခဲ့၍မဖြစ်ချေ။

ရွှယ်လင်ကိုချီရသည်က သူ့အတွက်မခက်လှ။ စူးရွှမ့်ယန်းးသည် အားအများကြီးမစိုက်လိုက်ရေပ။

ရွှယ်လင်သည်လည်း သူ့အားတစ်ယောက်ယောက်သယ်သွားနေကြောင်းခံစားမိသည်။ သူသည်မျက်လုံးဖွင့်ကာ စူးရွှမ့်ယန်ကိုတစ်ချက်ကြည့်ပြီးမှ အနှီသူကိုစိတ်ချလက်ချဖြင့်မှီထားလိုက်၏။

စူးရွှမ့်ယန်၏ကိုယ်က တင်းခနဲဖြစ်သွားခဲ့သည်။ အနှီသူက သူ့ထက်အရပ်ပုပြီး သူ့အားမှီထားချိန်တွင် ခေါင်းကသူ့ပုခုံးပေါ်ရောက်နေကာ အနှီသူ၏ဆံနွယ်များက သူမျက်စိအရှေ့တွင်ရှိနေခဲ့သည်။ ရွှယ်လင်မှီနေ၍ ၎င်း၏အသက်ရှူနေသည့်လေများက စူးရွှမ့်ယန်၏ လည်တံကိုရိုက်ခတ်နေကာ သူ့ခမျာမလှုပ်ရှားရဲတော့။

ရွှယ်လင် မျက်တောင်ခတ်ကာ အနည်းငယ်ခန့် အမူးပြေသွားပုံပေါ်သည်။ မျက်လုံးမှေးကာ စူးရွှမ့်ယန်ကို ခဏခန့်ကြည့်ပြီး ရယ်မောလာသည်။

"ကျွန်တော်တို့အခု ပြန်ကြတော့မှာလား..."

စူးရွှမ့်ယန်က မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။ သူ့ကိုယ်သူဘာထင်နေတာလဲ...'ကျွန်တော်တို့' ဆိုတဲ့စကားကိုပြောရတယ်ရှိသေး...။

ရွှယ်လင်က အပြည့်အဝအသိစိတ်ကပ်နိုင်သေးပုံမရ၊ စူးရွှမ့်ယန်က သူနှင့်ဖက်ပြောမနေတော့ဘဲ ပုခုံးမှထိန်းပြီး ပွေ့ထားလိုက်သည်။

"မင်းဘယ်မှာနေတာလဲ...ငါပြန်လိုက်ပို့ပေးမယ်.."

"ကျွန်တော်က ခင်ဗျားနေတဲ့နေရာမှာပဲ နေမှာပါ..." ရွှယ်လင် ဗလုံးဗထွေးဖြင့်ပြောလိုက်သည်။ စူးရွှမ့်ယန်ရင်ခွင်ထဲတွင် ခေါင်းကိုတိုးဝှေ့ပွတ်သပ်နေလေသည်။

စူးရွှမ့်ယန်မှာ နှုတ်ခမ်းကိုဖိထားပြီး သူ့အကြည့်များက မည်းမှောင်လာ၏။

သူ စကားတစ်လုံးမှပြောမနေတော့ဘဲ ရွှယ်လင်ကို ဘားမှခေါ်ထုတ်လာရသည်၊ အိတ်ကပ်ထဲမှ နေကာမျက်မှန်ကိုရှာတွေ့သွားပြီး နှာတံပေါ်တင်လိုက်သည်။ သူ၏လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက ကတိုက်ကရိုက်နိုင်ပြီး ရွှယ်လင်ကို သက်သောင့်သက်သာမရှိဖြစ်စေသည်။

ရွှယ်လင်က ၎င်းကိုဖယ်ပစ်ကာ ခြေဖျားထောက်ပြီးစူးရွှမ့်ယန်ကိုမှီထားလိုက်သည်။

"စူးရွှမ့်ယန်း...သေချာတပ်လေ! မဟုတ်ရင် ဒီည ကျွန်တော် ခင်ဗျားနဲ့ လိုက်မအိပ်ဘူးနော်..!" သူ့အားခြိမ်းခြောက်လာစဥ်တွင် အနှီသူ၏အသံက စိတ်တိုနေပုံရပြီး ယခုလေးတင် အားနှင့်အင်နှင့်မတ်တပ်ရပ်နေခဲ့သည့်ပုံစံက လမ်းခုလတ်တွင်ပင် ပျောက်ဆုံးသွားကာ စူးရွှမ့်ယန်ရင်ခွင်ထဲသို့လဲကျသွားလေသည်။

စူးရွှမ့်ယန်မှာ ရွှယ်လင်ကသူ့အား နာမည်အပြည့်အစုံခေါ်လိုက်၍ အံအားသင့်သွားပြီး ထိုသူ၏လက်ထဲမှ ညပ်နေသောနေကာမျက်မှန်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရသည်။ သူသည် အနှီသူကိုရီဝေနေသည့် မျက်လုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်ပါ၏။

"မင်းငါ့ကိုပြောနေတာလား..."

ရွှယ်လင်သည်ကား ထိုလူကို အတော်လေးစိတ်ရှုပ်စရာကောင်းသလို ခံစားလိုက်ရ၍ ကပ်သတ်ပြောလိုက်မိသည်။

"ကျွန်တော်က ခင်ဗျားကိုမပြောရင် ဘယ်သူ့ကိုပြောရမှာလဲ...ခင်ဗျားသေချာမတပ်ရင် ကျွန်တော်မတပ်ခိုင်းပဲနေမှာ...တစ်ယောက်ယောက်က ဓာတ်ပုံခိုးရိုက်တာကို မိသွားလို့ကတော့ ကျွန်တော့်အိပ်ရာပေါ်ကို တက်လာဖို့စိတ်မကူးနဲ့.." သူသည်ကား စူးရွှမ့်ယန်အကြောင်းသိထားသည်မှာကြာနေခဲ့သလို ပုံမှန်အတိုင်းပြောနေလေ၏။

စူးရွှမ့်ယန်က သူ့အားလှည့်စားနေခြင်းဟုတ်မဟုတ်သိရရန် ငုံ့ကြည့်လာသော်လည်း ရွှယ်လင်ကမူ တကယ်မူးနေခဲ့သည်၊ မျက်နှာတစ်ပြင်လုံးရဲတွက်နေကာ မျက်လုံးကဆုံချက်ပျောက်နေလေသည်။ စကားပြောနေချိန်မှာပင် စူးရွှမ့်ယန်ရှိနေသည့်နေရာကိုပင် အသေအချာမသိဘဲ ခေါင်းကိုဟိုလှည့်သည်လှည့်လုပ်နေခဲ့၏၊ ထိုပုံစံကိုကြည့်ပြီး သူအတော်လေး အားကိုးရာမဲ့သွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ ထိုသူကသရုပ်ဆောင်နေခဲ့လျှင်မူ သူက ထိုသို့သောထောင်ချောက်မျိုးသို့ကျသွားလောက်သည်အထိ ဘူပိတ်နေခဲ့ရုံသာဖြစ်လိမ့်မည်။

သူသည် နေကာမျက်မှန်ကိုရွှယ်လင်၏မျက်နှာပေါ်တွင် အသေအချာတပ်ပေးလိုက်ပြီး လေတိုက်၍ရှုပ်ပွနေသော ဆံပင်များကိုသပ်ပေးလိုက်သည်။ စူးရွှမ့်ယန်က လုပ်သည့် ကိစ္စများ ပြီးစီးသွားသည့်အခါ ငိုင်သွားရပြန်သည်၊ သူ့လက်များသူပြန်ကြည့်မိပြီး ဘာကြောင့်ယခုလို ပုံမှန်ဆန်သလို လုပ်မိသွားမှန်းမသိပေ....။

ရွှယ်လင်ကမူ အရာအားလုံးကို ပုံမှန်အတိုင်းထင်နေမိသည်။ စူးရွှမ့်ယန်၏လက်ကို ခပ်တည်တည်ဖြင့်ဆွဲလိုက်ပြီး တကိုယ်လုံးကို စူးရွှမ့်ယန်ကိုယ်ပေါ်တွင် မှီထားသည်၊ သူ့အားအိမ်ပြန်ခေါ်သွားပေးရန် စောင့်နေသည့်နှယ်။

သို့သော်လည်း စူးရွှမ့်ယန်မှာ ရွှယ်လင်နေသည့်နေရာကိုမသိရှာပေ!။

သူ ရှေ့ကိုခြေနှစ်လှမ်းတိုးသွားပြီးနောက် ထပ်မေးလာပြန်သည်။ "မင်းအိမ်ကဘယ်မှာလဲ..."

ရွှယ်လင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စူးရွှမ့်ယန်၏မျက်နှာကို။ဆွဲညှစ်သည်။ သူ့လက်များကအေးစက်နေကာ လှုပ်ရှားမှုများက လုပ်နေကျအတိုင်းလိုပင်။ အားမပါသည့်တိုင် စူးရွှမ့်ယန်းမှာ ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်သွားခဲ့၏။

"ငါတို့အတူနေကြတယ်လေ...မင်းနေတဲ့နေရာကငါ့အိမ်ပါဆို...!" သူ၏အသံမှာ မကျေမလည်ဖြစ်နေသလိုပင်။

စူးရွှမ့်ယန်က တွေဝေနေသော်လည်း အဆုံးတွင် မထိန်းထားနိုင်တော့၍ မေးလိုက်မိချေ၏။ "ငါတို့ကအတူနေကြတာလား?"

"အင်းလေ..." ရွှယ်လင်က နှာမှုတ်သည်။

"ငါကဘယ်သူလဲ..."

"စူးရွှမ့်ယန်လေ...ဘယ်သူဖြစ်ရမှာလဲ..."

"မင်းငါ့ကိုသိလား..."

"ငါကဘာလို့မင်းကိုမသိရမှာလဲ..."

စကားက ထိုနေရာအရောက်မှာပင် ရွှယ်လင်လည်းချောင်ပိတ်မိသွားသည်။ မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး အချိန်အကြာကြီးယူကာ စဥ်းစားနေသည့်တိုင် နောက်ဆုံး၌ သူစူးရွှမ့်ယန်ကို သိမသိကမသေချာတော့ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူစူးရွှမ့်ယန်ကို ပိုင်ကြောင်းသိနေပြီး သူတို့က အတူတကွချည်နှောင်ထားကြပြီးသားလည်း ဖြစ်သည်။

"ငါမင်းကိုသိနေရမှာ.." သူ ၎င်းကိုတွေးကြည့်လိုက်သည့်အခါ အနည်းငယ်ခန့် မသေချာသလိုဖြစ်လာလေသည်။

"မမှတ်မိတော့ဘူး..."

စူးရွှမ့်ယန်မှာ အချိန်အတန်ကြာသည်အထိဆွံ့အသွားလေ၏။ အနှီအမူးသမားကိုစကားပြန်ပြောရန် သူ့ဦးနှောက်ကခုခံနေလေသည်....။

သူနာနိုကွန်ပျူတာကိုထုတ်လိုက်ပြီး ရှန်းယွဲ့ထံမှ ရွှယ်လင်၏ကိုယ်ရေးအချက်အလတ်များကို တောင်းလိုက်သည်။ အိမ်လိပ်စာကိုကြည့်လိုက်ပြီး အနှီသူကလမ်းတဖက်ခြမ်းမှအိမ်ရာတွင်နေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ရွှယ်လင်တစ်ယောက် ဤနေရာသို့ရောက်လာသည်မှာမဆန်းတော့ပေ။ အနှီသူက သူ့အားတမင်တကာလာတွေ့ခြင်းမှာ ဟုတ်ဟန်မတူတော့။

ရွှယ်လင်နှင့်လမ်းလျှောက်ရသည်မှာ လွယ်ကူသည့်အခြင်းအရာတစ်ရပ်ပင်။ အနှီသူသည် စူးရွှမ့်ယန် အပေါ်တွင် မှီထားခဲ့သော်လည်း သူခြေကြွသင့်သည့်အချိန်တွင်ကြွပြီး အချိန်ရောက်လာလျှင် အမြန်လမ်းလျှောက်တတ်သည်။ သူသည် မည်သည့်စကားမှပြောစရာမလိုဘဲ စူးရွှမ့်ယန်နှင့်အကွာအဝေးတစ်ခုခြားထားပြီး နှုတ်မှပြောစရာမလိုသောနားလည်မှုသည်လည်း အင်မတန်ကောင်းလှသည်။ ယင်းကြောင့်ပင် စူးရွှမ့်ယန်မှာ စိတ်နှင့်ကိုယ်မကပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။

သူ အနှီသူနှင့် လုံးဝမရင်းနှီးသည်မှာသေချာပြီး ယနေ့မတိုင်ခင်အထိ ၎င်းတို့နှစ်ယောက်ကသူစိမ်းများအဖြစ်သာ ရှိကြသေးသည်၊ သို့သော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်သူတို့နှစ်ယောက် အတူလမ်းလျှောက်နေကြစဥ်အတွင်း အပေးအယူမျှနေခဲ့သည်။ အနှီခံစားချက်ကိုအတိအကျမသိသော်လည်း သူ့နှလုံးသားထဲမှ ရှာဖွေချင်စိတ်ကို ထက်သန်ပြင်းပြစေသူက သူ့အရှေ့မှလူဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ရေးရေးမျှခံစားမိသည်....။

သူမည်သို့များ ရှင်းပြရပါမည်နည်း၊ တခုခုပျောက်ဆုံးနေခဲ့၍ မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေခဲ့သောနှလုံးသားက ဘာကြောင့် ရုတ်တရက်ငြိမ်သက်သွားခဲ့ရပါသနည်း။ ဘာကြောင့် အလောတကြီးနိုင်သည့် ခံစားချက်ကပြန်ရောက်လာပြီး တစုံတယောက်ကိုရှာဖွေချင်နေခဲ့ပါသနည်း။

ရွှယ်လင်နေထိုင်သည့်နေရာက အိုဟောင်းနေလေပြီ။ လွန်ခဲ့သောနှစ်နှစ်ခန့်က သူငွေစုထားခဲ့ပြီး တိုက်ခန်းဝယ်ရန်အတွက်အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူ၏စုငွေများကုန်သွားခဲ့ပြီး စာချုပ်တွင်လက်မှတ်ထိုးလိုက်မှ သူသက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့သည်မှာ နောက်ထပ်အကြောင်းအရင်းတစ်ခုပင်...သူသည်ကား အကြွေးပင်ကျေအောင်မချေရသေးဘဲ နောက်ထပ်ငွေအရင်းအမြစ်တစ်ခုကိုလည်း ဖြတ်တောက်ပစ်၍မရနိုင်ချေ။

ယုံကြည်ချက်များ လွန်ကဲနေခြင်းကြောင့်သာမဟုတ်လျှင် ရွှယ်လင်က မူလကုမ္ပဏီနှင့်စာချုပ်ကို ဖျက်သိမ်းပစ်မည်မဟုတ်။ သည့်အပြင် ကုမ္ပဏီကသူ့အား ကောင်းသည့်အခွင့်အရေးတစ်ခုကိုမျှ မပေးခဲ့ကြသည့်အပြင် သူ့အားပေးခဲ့သမျှက နာမည်မရနိုင်သည့်အသေးအမွှားလေးများသာ၊ တဖက်ကိုသေသည်အထိလှည့်စားပြီး အနုပညာရှင်ကို ရှင်းပြခွင့်ပင်မပေးသည့် အခြားကုမ္ပဏီများနှင့်တော့မတူပေ။

ဤသည်မှာ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကို ဖုံးကွယ်ပေးထားနိုင်သည့် အဖွဲ့အစည်းမျိုးပင်။ ပိုင်ရှင်ရှိနာနိုကွန်ပျူတာအတွင်းသို့ ဖောက်ဝင်ရန်မှာလည်းမဖြစ်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နိုင်ချေလည်းသိပ်မရှိချေ။ မန်နေဂျာက အလုပ်လုပ်ရာတွင်တော်ပြီး ကြေးမြင့်သည်ကလွဲ၍ ရွှယ်လင်ကအရာအားလုံးကိုစိတ်တိုင်းကျပေသည်။

စူးရွှမ့်ယန်က သူ့အားတံခါးရှေ့သို့ပို့ပေးလိုက်၏။ ဂိတ်မှအစောင့်များက သူတို့ကိုမြင်သည့်အခါ ထူးဆန်းသည့်မျက်နှာထားမျိုး ဖြစ်သွားခဲ့သေးသော်လည်း ရွှယ်လင်ကတံခါးကိုကိုယ်တိုင်ဖွင့်ကာ ပြောပြလိုက်မှ ၎င်းတို့ကမျက်စိစုံမှိတ်ပြီး အထဲသို့ခေါ်သွားခိုင်းလိုက်ကြသည်။ ရွှယ်လင်က တဖက်လူကိုစိတ်တိုင်းကျလုပ်ခိုင်းထားကာ အနှီသူ၏ကျောပေါ်သို့ တက်စီးနေရုံသာကွာခြားသွား၏။

ထိုလူနှစ်ယောက်က သိနေကြခြင်းဖြစ်မည်၊ အဝတ်အစားကိုလည်း တပုံစံတည်းတူအောင်ဝတ်ထားကြသည်၊ အစောင့်များက မည်သို့ပင်ကြည့်ပါစေ၊ ၎င်းတို့၏မျက်လုံးထဲ၌ စုံတွဲဝတ်နေသလိုပင်။ နှစ်ယောက်သားပူးကပ်နေကြသည်ကိုပါ ထည့်တွက်လိုက်ပြီး အစောင့်များက ချက်ချင်းအကြည့်လွှဲသွားကြသည်။ နေထိုင်သူများ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စများကို ၎င်းတို့ဝင်စွက်ဖက်ရန် နေရာမရှိဘဲ ပရမ်းပတာပြောခွင့်လည်းမရှိပေ။ ၎င်းတို့လုပ်ရမည့်တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ အားလုံးကိုပုံမှန်ကဲ့သို့သဘောထားပြီး လွှတ်ပေးလိုက်ရုံပင်။

စူးရွှမ့်ယန်က ၎င်းတို့လမ်းညွှန်လိုက်သည့်အတိုင်း ရွှယ်လင်ကိုအဆောက်အဦးသို့ခေါ်လာခဲ့သည်။ လှေကားအရောက်တွင် ရွှယ်လင်ကသူ့ကိုဆွဲထားသောကြောင့် စူးရွှမ့်ယန်က သူ့အားအိမ်အထိ လိုက်ပို့ပေးလိုက်ရကာ လှေကားပေါ်သို့ ဆွဲခေါ်လာခဲ့ရသည်။

ဤတိုက်ခန်းများအတွက် ဓာတ်လှေကားကအများသုံးဖြစ်သော်လည်း ဓာတ်လှေကားက ၎င်းတို့ကို တိုက်ခန်းရှိရာအထိ ခေါ်သွားပေးခဲ့သည်။

ရွှယ်လင်က စူးရွှမ့်ယန်၏နာနိုကွန်ပျူတာကို ရှင်းလိုက်သည့်အကြောင်းအား ဖုံးကွယ်မထားခဲ့ဘဲ လျို့ဝှက်နံပါတ်ကိုပင်ပေးလိုက်သေးသည်။ ထို့နောက် စူးရွှမ့်ယန်၏ပုခုံးပေါ်သို့မှီလိုက်ပြီး ဓာတ်လှေကားက ၎င်းတို့ကိုအပေါ်ထပ်သို့ ခေါ်သွားခဲ့သည်။

ရွှယ်လင်၏တိုက်ခန်းကမကျယ်ပေ။ အခန်းနှစ်ခန်းနှင့် ဧည့်ခန်းတစ်ခန်းသာရှိသည်။ ဓာတ်လှေကားက ၎င်းတို့ကိုအဝင်လမ်းအထိခေါ်သွားပေးနိုင်သော အထူးဓာတ်လှေကားမျိုးဖြစ်လေ၏။ စူးရွှမ့်ယန်က သူထိုနေရာတွင် အသေကောင်နှယ်လှဲနေသည်ကိုမြင်လိုက်ရပြီး ပြဿနာမရှိတော့သည်နှင့် ထွက်သွားရန်ပြင်သည်။

သူ၏စရိုက်အရ လူတစ်ယောက်ကို အိမ်အထိပြန်လိုက်ပို့ပေးခဲ့ပြီဖြစ်လေရာ လက်ရှိတွင် ရွှယ်လင်ကို ကြည့်ချင်စိတ်မရှိတော့ချေ။

သို့သော်လည်း သူထွက်သွားချင်လျှင်ပင် ရွှယ်လင်က လွှတ်ပေးလောက်မည်မထင်။ စူးရွှမ့်ယန်လှည့်လိုက်သည်နှင့် ရွှယ်လင်ကသူ့ခါးကိုဖက်တွယ်လာပြီး ခါးနားတွင်မျက်နှာကိုပွတ်သပ်နေကာ စိတ်ဆိုးနေသည့်လေသံဖြင့်ပြောလိုက်သည်။

"ခေါင်းမူးတယ်...နေလို့မကောင်းဘူး..."

စူးရွှမ့်ယန်က ဒေါသထွက်လာသည်။ ရိုက်မိခါနီးမှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီး ရွှယ်လင်ကို မျက်နှာသေဖြင့်ကြည့်လိုက်၏။

ရွှယ်လင်က သူ့ခြေထောက်ကို ကန်ထုတ်နေပြီးဖိနပ်ကိုချွတ်ချင်နေပုံပင်။

စူးရွှမ့်ယန်: "....." သူကလေထဲကို နှာခေါင်းပေါက်ထိုးထည့်နေတာပါနော်...ဟုတ်ပြီလား? တင်စီးလိုက်တာ..။

သူ၏စိတ်ထဲတွင် အနှီသူက သေလမ်းရှာနေခြင်းဟုတ်မဟုတ် မသိသော်လည်း စူးရွှမ့်ယန်မှာ အတော်လေးသဘာဝကျနေကာ ဖိနပ်ကိုချွတ်ပေးလိုက်ပြီး ရွှယ်လင်ကိုအိပ်ခန်းထဲအထိမောင်းသွင်းလိုက်သည်။

အနှီသူ ဆိုဖာပေါ်တွင်အိပ်ရန်ငြင်းနေသောကြောင့် အိပ်ရာပေါ်တွင်အိပ်လျှင် ပြဿနာမရှိလောက်တော့သည်မလား?။

သို့သော်လည်း ရွှယ်လင်သည် အဝတ်အစားမလဲဘဲ မအိပ်နိုင်ပြန်ပေ။

စူးရွှမ့်ယန်က တခဏမျှစဥ်းစားကာ လက်ဆန့်ထုတ်ပြီး တဖက်လူ၏ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ ၎င်းက သက်သောင့်သက်သာဖြစ်သွား၍ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည့်အခါ ရွှယ်လင်၏ဇက်ကိုနှိပ်နယ်ပေးလိုက်၏။

ထို့နောက် အနှီသူ၏ စိတ်အလိုအတိုင်းလုပ်ပေးလိုက်မိချေသည်။

ယခုတော့ သူ့အားတွယ်ကပ်နေမည့်သူမရှိတော့သလို သူထွက်သွားမည်ကိုလည်း တားမည့်သူမရှိတော့။ စူးရွှမ့်ယန်က စိတ်ကျေနပ်သွားဟန်ဖြင့်ခေါင်းညိတ်ပြီး တိုက်ခန်းအတွင်းပိုင်း အပြင်အဆင်ကို တချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမြင်ရသည့်အရာမှာ တစ်ယောက်တည်းအတွက် ပြင်ဆင်ထားသလိုပင်။ ယခင်က အနှီသူပြောခဲ့ဖူးသော အတူနေခဲ့ကြဖူးသည်ဆိုသည့် စကားမှာ အဓိပ္ပါယ်မရှိချေ ဤနေရာတွင် ဒုတိယလူတစ်ယောက်ရှိခဲ့ဖူးပုံမရ။

စူးရွှမ့်ယန်က တွယ်တာမနေတော့ဘဲ ချက်ချင်းထွက်သွားခဲ့သော်လည်း လိပ်စာကိုတိတ်တိတ်လေး မှတ်ထားပြီး အိမ်ပြန်ရောက်သည်နှင့် အနှီသူကိုစုံစမ်းရန်ပြင်ထားလိုက်သည်။

ယနေ့ညတွင် သူတို့သရုပ်ဆောင်နေသည်ဖြစ်စေ၊ ဟန်ဆောင်နေသည်ဖြစ်စေ၊ အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် သို့မဟုတ် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက်သိနေခဲ့ကြပြီး မေ့နေခဲ့ကြခြင်းသာဖြစ်လျှင် သူကလူတစ်ယောက်တည်းအပေါ်၌စိတ်နှစ်ထားသရွေ့ ၎င်းတို့ပတ်သက်သည့်အရာအားလုံးကို ပြန်လည်ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်လောက်၏။

စူးရွှမ့်ယန် အိမ်ရာမှထွက်လာပြီးနောက်တွင် စနစ်ကရွှယ်လင်၏ အသိစိတ်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့လေပြီ။ စူးရွှမ့်ယန်က အာရုံခံနိုင်သောကြောင့် ယခင်က ရွှယ်လင်နှင့်စူးရွှမ့်ယန်တို့အတူရှိနေစဥ် ၎င်းမှာထွက်မလာရဲခဲ့ပေ၊

ထိုသူသည် ဆယ်မျက်နှာကမ္ဘာက ချိတ်ပိတ်ထားခဲ့သော သူ၏မှတ်ဉာဏ်တို့ကို ကျိန်းသေခွာချနိုင်လိမ့်မည်။

စူးရွှမ့်ယန်သည်ကား ဆယ်မျက်နှာကမ္ဘာထက် အားမနည်းပေ။ ချိတ်ပိတ်စည်း၏ကြာချိန်ကိုအကဲခတ်ရန် ခက်ခဲစေသည်။ ၎င်း၏ host အရက်မူးနေစဥ်တွင် host ကိုယ်ထဲရှိချိပ်စည်းက အားလျော့သွားလောက်ပြီ၊ စူးရွှမ့်ယန်က ရွှယ်လင်အနားတွင် ရှိနေသရွေ့ ၎င်းတို့နှစ်ယောက်၏ ပြောဆိုမှုကိုခိုးနားထောင်လိုက်လျှင် စူးရွှမ့်ယန်၏အာရုံစိုက်မှုကိုပါ ဆွဲဆောင်စေနိုင်မည်။

သူသတိထားမိသွားသည့်အခါ အနှီသူ၏စွမ်းရည်အပေါ်မူတည်ပြီး အနှေးနှင့်အမြန်ပင် သူ၏မှတ်ဉာဏ်တို့ကို ပြန်ရသွားနိုင်လိမ့်မည်။ ထိုအတိုင်းဖြစ်လာခဲ့ပါက ရွှယ်လင်၏စည်းရုံးမှုသည် ထိုယောက်ျားပျိုကို အာရုံစိုက်လာစေနိုင်၏။ ၎င်းက host ကို အနုပညာလောကအားအနိုင်ယူရာ၌ ကူညီရန်သာလိုပြီး ရွှယ်လင်၏မှတ်ဉာဏ်ကို တဖြည်းဖြည်းချင်းဖြည်ပေးလာနိုင်မည်။

အိပ်ရာပေါ်တွင် ကားယားဖြစ်နေသော host ကိုကြည့်ပြီး စနစ်မှာ စူးရွှမ့်ယန်၏နည်းလမ်းက အတော်လေး ပုံပန်းမကျဖြစ်နေသည်ဟု အထွန့်တက်လိုက်မိသည်...။

အနှီသူက အားနည်းသူအပေါ်တွင် သနားရကောင်းမှန်းမသိချေ။ ရွှယ်လင် မနက်ဖြန်နိုးလာသည့်အခါ ဖြစ်ခဲ့သမျှကိုမမှတ်မိနိုင်တော့ဘဲ အပြစ်များအားလုံးကို ထိုလူ၏ခေါင်းပေါ်သို့ ပုံချပစ်လိမ့်မည်သာ။

Prev Next