Chapter 135

Volume 7 : ဥပဒေဌာန

Chapter 135 (ရှေ့နေသေဆုံးခြင်း ၀၆)

လျှိုလန်၏ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် စွမ်းဆောင်မှုကြောင့် ကျန်းဖျင်စစ်သည် အလွန်ပင် ပဟေဠိဖြစ်ခဲ့ပြီး သေဆုံးသွားသူမှာ သူမ၏ခင်ပွန်းဖြစ်ပြီး ဝမ်းနည်းဟန်ဆောင်ရန်ပင် စိတ်မ၀င်စားခဲ့ပေ။ အစမှအဆုံး သူမ၏အမူအရာသည် သူစိမ်းတစ်ဦးအား ထုံးတမ်းစဉ်လာများကိုဖြတ်ကျော်ရန် ကူညီပေးနေပုံရသည်။

သူမ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရည်အသွေးသည် အလွန်ကောင်းမွန်ရမည်ဖြစ်ပြီး လူအများစုသည် ခင်ပွန်းဖြစ်သူ သေဆုံးပြီးနောက် တည်ငြိမ်မှု မရှိနိုင်ပေ။ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးကောင်းနေသော စုံတွဲများအတွက် ကြေကွဲငိုကြွေးခြင်းက ပုံမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးမကောင်းသူများအတွက် ဝမ်းနည်းချင်ယောင်ဆောင်တာ ဒါမှမဟုတ် ပျော်ရွှင်တာကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ကြဘူး။

သို့သော် သူမသည် ငြိမ်သက်သောအကြည့်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို ကြည့်နေသလိုမျိုး ရေခဲတိုက်ထဲမှ ထုတ်ခံထားရသော လူသေကို ကြည့်နေသည်။

ခေါင်းဆောင်လင်က လျှိုလန်ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းခန်းကို တစ်ယောက်တည်း ခေါ်သွားပြီး မေးခွန်းတချို့မေးသည်။

"မင်းက ကျိုးကျီယန်နဲ့ လက်ထပ်ထားတာ 8 နှစ်ရှိပြီမလား? ပြီးတော့ မင်းမှာ 7 နှစ်သားလေးတစ်ယောက်လည်း ရှိတယ်… သူသေသွားတာ မင်းဝမ်းမနည်းဘူးလား?"

လျှိုလန်၏ မျက်နှာက အေးစက်နေသည်။

"ကျွန်မက ဘာလို့ဝမ်းနည်းရမှာလဲ? ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်ကြားက ဆက်ဆံရေးက ပြီးသွားတာကြာလှပြီ… ကျွန်မတို့ခွဲနေတာ တစ်နှစ်ကျော်ရှိပြီ… ကျွန်မ သူ့ကိုကြည့်တဲ့အခါ ထူးဆန်းနေသလိုပဲ ခံစားရတယ်…"

ကျန်းဖျင်စစ်: "ကွာရှင်းစာချုပ်မှာ အရင်က လက်မှတ်ထိုးဖူးလား?"

လျှိုလန်သည် ကျန်းဖျင်စစ်ကို ကြည့်ရန် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆိုသည်။

"ကွာရှင်းစာချုပ်ကို ကျွန်မ မတွေ့ဖူးဘူး… ကျွန်မတို့ ကွာရှင်းမယ့်အကြောင်း တရားဝင်မပြောရသေးဘူး… အကြောင်းကတော့ ကျွန်မသားက မူလတန်းကျောင်းသားပဲရှိသေးပြီး ကျောင်းက စည်းရုံးရေးလှုပ်ရှားမှုတွေမှာ မိဘတွေ ပါဝင်ဖို့ လိုအပ်တယ်… ကျွန်မတို့က ရံဖန်ရံခါ ချစ်ခင်ရတဲ့ ဇနီးမောင်နှံတွေအဖြစ် ပြုမူဖို့လိုတယ်… ကျွန်မတို့ ကွာမရှင်းခင် ကျွန်မတို့သားဖြစ်သူကို နည်းနည်းကြီးပြင်းလာပြီး ကျောင်းသစ်ရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ အကျွမ်းတဝင်ဖြစ်အောင် စောင့်ဆိုင်းဖို့ စီစဉ်ထားတာ…"

သားဖြစ်သူအတွက် မိဘနှစ်ပါးစလုံးသည် ကွာရှင်းမှုကို ဆိုင်းငံ့ထားတာက နားလည်နိုင်သည်။ သို့သော် လျှိုလန်သည် သူမအား ‘အိမ်ပေါ်ကနေအလွတ်ဆင်းခိုင်သည့်’ကွာရှင်းစာချုပ်ကို သူမ တကယ်မမြင်ဘူးတာလား။ ကွာရှင်းခြင်းမပြုမီ ဦးစွာခွဲခွာနေတာက ရှေ့နေခင်ပွန်းဖြစ်သူသည် အိမ်ထောင်ရေးပိုင်ဆိုင်မှုကို လွှဲပြောင်းသွားမှာ သူမ မစိုးရိမ်ဘူးလား။

ခေါင်းဆောင်လင်သည် သူ့လက်ထဲက ဘောပင်ကို လှည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မနေ့ညက 10 နာရီကနေ 12 နာရီကြား မင်းဘယ်မှာရှိနေလဲ?"

လျှိုလန်: "မနေ့ညက အိမ်မှာ ကျွန်မသားရဲ့အိမ်စာ ကူလုပ်ပေးတယ်… ကျွန်မသားအိပ်ပျော်သွားတော့ ခဏလောက် တီဗီကြည့်ဖို့ ကျွန်မအခန်းထဲကိုပြန်ဝင်ပြီး ည 12 ခွဲမှာ အိပ်ရာဝင်ခဲ့တယ်… ကျင်းကျော့ရပ်ကွက်ကနေ ကျွန်မ ဘယ်မှမသွားခဲ့ဘူး… ရပ်ကွက်ရဲ့ စောင့်ကြည့်ရေးကင်မရာမှာ ရှင်တို့သွားစစ်ဆေးကြည့်လို့ရတယ်…"

စာချုပ်အရ ကျိုးကျီယန်သည် ကျင်းကျော့ရပ်ကွက်၏ အဆောက်အဦး A၊ Unit 1 ၏ 33 ထပ်က 33-01၊ 33-02 နှင့် 33-03 အိပ်သုံးလုံးကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။ ကျန်းဖျင်စစ် မေးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားက ကျင်းကျော့ကျားယွမ်ရဲ့ ဘယ်အခန်းမှာ နေတာလဲ?"

လျှိုလန်: "33-01 နဲ့ 33-02 ကြားက နံရံကိုဖွင့်ပြီး အခန်းကျယ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြန်လည်မွမ်းမံထားတယ်… ကျွန်မနဲ့ ကျွန်မသားက အခုလက်ရှိ အဲဒီမှာနေထိုင်နေတာ… 33-03 က သူ့မိဘတွေ ရောက်လာတဲ့အခါ နေထိုင်ခဲ့ဖူးတဲ့ အိပ်ခန်းနှစ်ခန်းတွဲဖြစ်ပြီး ကျိုးကျီယန်က လက်ရှိအဲဒီမှာနေထိုင်တယ်… ကျွန်မသားမေးတဲ့အခါ သူက အလုပ်တွေရှုပ်နေလို့ အချိန်ပိုအလုပ်ဆင်းဖို့ လိုအပ်တယ်လို့ သူက ရှင်းပြပြီး ကျွန်မတို့ရဲ့အနားယူမှုကို ထိခိုက်စေမှာ စိုးရိမ်ခဲ့တယ်…"

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် သူတို့နှစ်ယောက်သည် သီးခြားစီနေထိုင်ခဲ့ကြသော်လည်း တကယ်တမ်းမှာတော့ သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ တူညီသောအဆောက်အဦးနဲ့ တစ်ထပ်တည်းရှိ အခန်းအမျိုးမျိုးမှာ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ အပေါ်ယံမှာတော့ သူတို့သား သံသယမဖြစ်စေရန် ဟန်ချက်ညီညီ ဟန်ဆောင်ထားကြသည်။

ကျန်းဖျင်စစ်နှင့် ခေါင်းဆောင်လင်တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ကာ ခေါင်းဆောင်လင်က ဆက်၍မေးလိုက်သည်။

"မကြာသေးမီက ကျိုးကျီယန်နဲ့ပတ်သက်ပြီး ထူးဆန်းတာတစ်ခုခုရှိခဲ့သေးလား? သူအရင်က ကိုင်တွယ်ခဲ့ဖူးတဲ့ တရားစွဲဆိုမှုတွေမှာ တစ်ယောက်ယောက်ကို စော်ကားမိခဲ့တာတို့ မင်းသိလား?"

လျှိုလန်သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ သူနဲ့ ခွဲနေတာ ကြာလှပြီ… သူ့သားနဲ့အတူ ညစာစားဖို့ ရံဖန်ရံခါ ကျွန်မနေရာဆီ သူလာတတ်ပေမယ့် ညစာစားပြီးရင် သူ့အခန်းသူ ပြန်သွားတယ်… မကြာသေးမီက သူဘာတွေလုပ်နေလဲ? ဘယ်သူ့ကို သူစော်ကားထားလဲ? ကျွန်မ မသိဘူး…"

ခေါင်းဆောင်လင်: "မင်း သူနဲ့ ခွဲနေရတဲ့အကြောင်းအရင်းက သူဖောက်ပြန်လို့လား?"

လျှိုလန်က ခေါင်းငြိမ့်ကာ ပြန်ဖြေသည်။

"ဟုတ်တယ်… အမျိုးသမီးတွေရဲ့ ပင်ကိုယ်အသိစိတ်က ပိုပြီးစူးရှတယ်… မနှစ်က အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ သူ့ကိုယ်ပေါ်ကနေ မရင်းနှီးတဲ့ ရေမွှေးတွေ မကြာခဏ ပေါ်လာတတ်တယ်… တစ်ခုခုမှားနေပြီလို့ ကျွန်မထင်ခဲ့တယ်… ပိတ်ရက်မှာ သူက အားကစား ဝတ်စုံဝတ်ပြီး gym သွားမယ်လို့ ပြောသွားတယ်… ကျွန်မ သူ့နောက်ကို တိတ်တဆိတ် လိုက်သွားခဲ့ပြီး ရှင်းဟိုင်အဆောက်အဦးမှာ ဆံပင်ကောက်ကောက် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်နဲ့ ချိန်းတွေ့နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်…"

ဆံပင်ကောက်ကောက် အမျိုးသမီးသည် 39 ထပ်ရှိ ဒီဇိုင်နာ ချန်ယွဲ့ချင်ဖြစ်သည်။

လျှိုလန်၏မျက်လုံးများထဲတွင် နာကျင်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး သူမက ခေါင်းငုံ့ကာ ပြောခဲ့သည်။

"အဲဒီအချိန်တုန်းက ကျွန်မ အရမ်းဝမ်းနည်းခဲ့ပေမယ့် ကျွန်မကိုယ်တိုင် သူဖောက်ပြန်နေတာကို မဖမ်းချင်ခဲ့သလို ကိုယ့်ကိုယ်ကို အရမ်းအရှက်ရအောင်လည်း မလုပ်ချင်ဘူး… ပြန်လာပြီးနောက် ကျွန်မ သေချာစဉ်းစားခဲ့တယ်… သူက ကျွန်မအပေါ်သစ္စာမရှိတော့ဘူးဆိုတော့ ကျွန်မ သူ့ကို ပြန်လက်ခံမယ်ဆိုရင်တောင် သူက မိန်းကလေးချောချောလေးတွေတွေ့တဲ့အခါ ကျွန်မအပေါ်ဆက်ပြီး ဖောက်ပြန်နေဦးမှာပဲ… ကိုယ့်ကိုယ်ကို လွတ်လပ်ခွင့်ပေးလိုက်တာက ပိုကောင်းပါတယ်…"

ကျန်းဖျင်စစ်: "ဒါဆို ခင်ဗျားက အရင်ဆုံးခွဲနေဖို့ အစပြုခဲ့တာပေါ့?"

"အဲဒီတုန်းက ရိုက်ထားတဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ဗီဒီယိုကို ကျွန်မ သူ့ကို ပြခဲ့တယ်… သူက ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းပန်ပြီး ကျွန်မရှေ့မှာ ဒူးထောက်ပြီး ချန်ယွဲ့ချင်နဲ့ ချက်ချင်း အဆက်အသွယ်ဖြတ်မယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်… ဒါပေမယ့် ကျွန်မ တင်းတင်းမာမာနဲ့ အဲဒီညက ထွက်သွားခဲ့တယ်…" သူမသည် နှုတ်ခမ်းများကိုမဲ့ကာ "ကျွန်မဆုံးဖြတ်ချက်က မှန်ကန်တယ်ဆိုတာ သက်သေပြခဲ့တယ်… သူက ကျွန်မဆီကနေ ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းပန်နေချိန်မှာ ချန်ယွဲ့ချင်နဲ့ ဆက်လက်တွယ်ညှိနေတာပဲ…"

ကျန်းဖျင်စစ်: "..."

ဖောက်ပြန်သောယောင်္ကျားက မိသားစုထံ ရိုးရိုးသားသား ပြန်သွားချင်တာက စိတ်ကူးယဉ်မှုသာဖြစ်သည်။ လျှိုလန်သည် ဤကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် ပြတ်သားပြီး ပညာရှိသည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော် ထိုကဲ့သို့ ထက်မြက်ပြီး အေးဆေးတည်ငြိမ်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် အိမ်ထောင်မပြုမီတွင် သူတို့နှစ်ဦး ပိုင်ဆိုင်သည့် ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို ကျိုးကျီယန်မှ ဝယ်ယူခဲ့ကြောင်း သူမ မသိခဲ့ပေ။ ကွာရှင်းပြီးသည်နှင့် သူမသည် ပိုင်ဆိုင်မှုခွဲဝေရာတွင် ကြီးစွာသော အားနည်းချက်ဖြစ်လိမ့်မည်။

သူမသည် ပစ္စည်းဥစ္စာကို လျစ်လျူရှုခဲ့သလား။ ဒါမှမဟုတ် သူမမှာ အခြားအစီအစဥ်တွေရှိသလား။

ခေါင်းဆောင်လင်က မေးသည်။

"မင်းခင်ပွန်းက ဖောက်ပြန်တာကို မင်း သူ့ကို မမုန်းဘူးလား?"

လျှိုလန်၏အကြည့်က ရှင်းလင်းနေသည်။

"ကျွန်မ သူ့ကို မုန်းတာပေါ့၊ ကျွန်မ သူ့ကို ချက်ချင်း သေစေချင်ခဲ့တာ… ဒါပေမယ့် ဘာဖြစ်လဲ? အမှားလုပ်ထားတာ သူလေ၊ ကျွန်မမှမဟုတ်တာ… သူ့အမှားအတွက် ကျွန်မဘဝကို နှောင့်နှေးမခံနိုင်ဘူး… သူ ကျွန်မအပေါ် အမှားလုပ်ထားရင်တောင် ကျွန်မ သူ့ကို မသတ်နိုင်ဘူး… အဖေ၊အမေမရှိဘဲ ကျွန်မသားကို မိဘမဲ့အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး…"

ခေါင်းဆောင်လင်သည် သူမ၏အသုံးအနှုန်းမှ ထွက်ဆိုချက်၏ စစ်မှန်မှုကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ သူမအား စေ့စေ့ကြည့်နေမိသည်။

လျှိုလန်၏အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး အပြစ်ရှိသောအရိပ်အယောင် မတွေ့ရပေ။

ခဏအကြာတွင် သူမက တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီး သူမ၏ဖုန်းကိုထုတ်ကာ ကျန်းဖျင်စစ်ထံ အပ်လိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ မနေ့ညက 11 ခွဲလောက်မှာ ကျိုးကျီယန်က ကျွန်မဆီ ရုတ်တရက် ဖုန်းဆက်လာပြီး ကျွန်မ အသံသွင်းထားတယ်…"

သည်သော့ချက်ကိုကြားတော့ ကျန်းဖျင်စစ်က ချက်ချင်း မတ်မတ်ထိုင်လိုက်ပြီး သူမလက်ထဲက ဖုန်းကို ယူလိုက်သည်။

ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုမှတ်တမ်းများတွင် မနေ့ညက 11 ခွဲမှာ ကျိုးကျီယန်ဆီမှ ဖုန်းဝင်လာခဲ့သည်။ ဖုန်းခေါ်ဆိုချိန်က 3 မိနစ်ခန့်ဖြစ်သည်။ ကျန်းဖျင်စစ် play ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်ပြီး လူတစ်ယောက်က မူးမူးနဲ့ တစ်ဖက်ကနေ ဖုန်းပြောနေတာကို ကြားရသည်။

"အားလန်၊ ကိုယ်တောင်းပန်ပါတယ်… ကိုယ်ပြောရရင် နောင်တရတယ်… ကိုယ်အိပ်ပြန်ချင်တယ်၊ မင်းနဲ့ ကိုယ်သားလေးနဲ့အတူ နေချင်တယ်… မင်း…မင်းကော ဘယ်လိုသဘောရလဲ?"

လျှိုလန်က အေးစက်စက်ပြောခဲ့သည်။

"ရှင်မူးနေတာလား?"

ကျိုးကျီယန်၏အသံက အနည်းငယ်မူးနေပြီ သူ၏အသံက တစ်ချိန်တည်း ငိုလိုက်၊ရယ်လိုက်ပုံစံပေါက်နေသည်။ သူမပြောခင် သူ့ပါးစပ်က ခဏလောက် ညည်းတွားနေခဲ့သည်။

"ကိုယ်က ချန်ယွဲ့ချင်နဲ့ ကစားရုံပါ… ကိုယ် သူမကို လက်ထပ်ဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးဖူးဘူး… မင်းသိလား? ယောင်္ကျားတွေက တစ်ခါတစ်ရံမှာ သူတို့ကိုယ်သူတို့လည်း ဘာမှမတတ်နိုင်ကြဘူး… အဲဒီလိုကလက်တက်တက်ဆန်တဲ့ မိန်းမမျိုးက အိမ်ထောင်ပြုဖို့ မသင့်တော်ဘူး…"

သူ မူးနေပြီး နောက်မှ အဆင်မပြေမှုတစ်ခုကို ပြောလိုက်သည်။

လျှိုလန်သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး သည်းမခံနိုင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျိုးကျီယန်၊ ရှင်က ကျွန်မကို စိတ်ပျက်စေတာပဲ…"

သူမက ရိုးရှင်းစွာ ဖုန်းချလိုက်ပြီး အသံမှတ်တမ်းက ထိုအချိန်မှာ ရုတ်တရက် ရပ်သွားသည်။

ခေါင်းဆောင်လင်က လက်ပိုက်ကာ သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းယောင်္ကျားနဲ့ ဖုန်းပြောတိုင်း မင်း အသံသွင်းလေ့ရှိတာလား?"

လျှိုလန်: "အဲဒါက သူ ကျွန်မကို သင်ပေးခဲ့တာ… အရာရာတိုင်းအတွက် သက်သေချန်ထားခဲ့ရမယ်… ကိုယ့်ပါးစပ်နဲ့ပဲ ဘယ်လိုလုပ်သက်သေပြရမှာလဲ?"

ခေါင်းဆောင်လင်သည် သူ့ခေါင်းနောက်ကိုကုတ်လိုက်ပြီး မတ်တတ်ထရပ်ကာ လက်ကိုဆန့်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်… ပြဿနာတစ်ခုခုရှိခဲ့ရင် ငါတို့မင်းကို ထပ်ပြီးဆက်သွယ်ပါ့မယ်…"

လျှိုလန်သည် ထကာ ယဉ်ကျေးစွာ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်ခဲ့သည်။ အမျိုးသမီးဝတ်ထားသောဂါဝန်သည် ပါးလွှာသောနောက်ကျောရှိသော်လည်း သူမ၏လမ်းလျှောက်ပုံသည် အလွန်ဖြောင့်တန်းပြီး သူမ၏အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် ပြေပြစ်သော စိတ်နေသဘောထားက လူစုလူဝေးထဲတွင် အလွန်ထက်မြက်စေသည်။

သူ့ဘေးနားရှိ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦးမှ အသံတိုးတိုးဖြင့် သက်ပြင်းချရင်း ပြောသည်။

"ဒီလောက်လှပတဲ့ ဇနီးတစ်ယောက်ရထားပြီး သူက အပြင်မှာ ဖောက်ပြန်သေးတယ်… အဲဒီကျိုးကျီယန်က ပျော်ရွှင်မှုအလယ်မှာရှိနေပြီး ပျော်ရွှင်မှုကို မသိခဲ့ဘူးပဲ…"

ခေါင်းဆောင်လင်က မေးလိုက်သည်။

"ရှောင်ကျန်း၊ ချန်ယွဲ့ချင်နဲ့ လျှိုလန်က လူသတ်သမားလို့ မင်းထင်လား?"

ကျန်းဖျင်စစ်က အဲဒါကို သေသေချာချာ စဉ်းစားပြီး ပြောသည်။

"ချန်ယွဲ့ချင်က အရမ်းသံသယဖြစ်စရာကောင်းတယ်… မနေ့ညက ကျိုးကျီယန်နဲ့ ရှင်းဟိုင်အဆောက်အဦးမှာ သူမနေခဲ့ရုဲတင်မကဘဲ ခေါင်မိုးပေါ်မှာ သူမဆွဲကြိုးလည်း ကျန်နေခဲ့ပြီး ကျိုးကျီယန်ရဲ့ လက်သည်းတွေထဲမှာ သူမရဲ့ အရေပြားတစ်ရှူးတွေ ပါနေတယ်… လျှိုလန်ရဲ့ခေါ်ဆိုမှုမှတ်တမ်းမှာ ကျိုးကျီးယန်က သူ့မိသားစုဆီပြန်လာလိုပြီး ချန်ယွဲ့ချင်နဲ့ ကစားနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်းဖော်ပြထားတယ်… ချန်ယွဲ့ချင်က အဲဒီပြောဆိုမှုကိုကြားပြီးနောက် သူမက ဒေါသထွက်လာနိုင်ပြီး ကျိုးကျီယန်က သူမခံစားချက်တွေကို လှည့်စားနေတယ်လို့ တွေးထင်ပြီးတော့ သူမက ကျိုးကျီယန်ကို စိတ်မြန်လက်မြန်နဲ့ သတ်ပစ်လိုက်တယ်…"

ခေါင်းဆောင်လင်က ခေါင်းငြိမ့်သည်။

"အင်း၊ သူမမှာ ပြစ်မှုကျူးလွန်ဖို့ အချိန်နဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိတယ်… လျှိုလန်ကော ဘယ်လိုလဲ?"

ကျန်းဖျင်စစ်သည် ခဏလောက် နှုတ်ဆိတ်နေပြီး ပြောလာသည်။

"လျှိုလန်လို လူမျိုးကို ကျွန်တော် ဖောက်မမြင်နိုင်ဘူးလို့ အမြဲတမ်းခံစားရတယ်… သူမမှာ စိတ်ကျရောဂါရှိနေတာကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်… သူမရဲ့နှလုံးသားကို ပိတ်ထားပြီး သူမခံစားချက်တွေကို ထုတ်ဖော်မပြတတ်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်…"

သူတို့တွေ သူမကို ဘယ်လိုမေးခွန်းပဲမေးပါစေ သူမက အခြားသူတစ်ဦး၏အကြောင်းကို ပြောပြသကဲ့သို့ အေးအေးဆေးဆေး သွက်လက်စွာဖြေနိုင်သည်။

သည်အမျိုးသမီးက နည်းနည်းထူးဆန်းပေမယ့် ‘သူ့အမှားအတွက် ကျွန်မဘဝကို နှောင့်နှေးမခံနိုင်ဘူး… သူ ကျွန်မအပေါ် အမှားလုပ်ထားရင်တောင် ကျွန်မ သူ့ကို မသတ်နိုင်ဘူး… အဖေ၊အမေမရှိဘဲ ကျွန်မသားကို မိဘမဲ့အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး…’လို့ သူမပြောခဲ့ပြီး ဒါက အလွန်ကောင်းသောအကြောင်းပြချက်ဖြစ်သည်။ ကျိုးကျီယန်ကို သူမသတ်လိုက်သည်နှင့် သေဒဏ်ချမှတ်ခံရမည်ဖြစ်ကာ သူတို့နှစ်ဦး၏ သားကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးမည့်သူမရှိသောကြောင့် ၎င်းက နှစ်ဦးနှစ်ဖက်အတွက် ကောင်းမည်မဟုတ်ပေ။

ကျန်းဖျင်စစ်က ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခဲ့သည်။

"သူမက မနေ့ည 11 ခွဲမှာ ကျိုးကျီယန်ဆီကနေ ဖုန်းလက်ခံရရှိခဲ့ပေမယ့် ကျိုးကျီယန်က ည 12 နာရီလောက်မှာ သေဆုံးသွားခဲ့တယ်… သူမရဲ့သံသယကို လုံးဝဖျောက်ဖျက်လို့မရပေမယ့် သူမကို လူသတ်သမားလို့တော့ ကျွန်တော်မထင်ဘူး… မိခင်တစ်ယောက်ရဲ့အမြင်အရ ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို သတ်ပစ်ပြီး ကိုယ့်ကလေးကို မိဘမဲ့ဖြစ်အောင်ပြုလုပ်တာက သူမရဲ့တည်ငြိမ်တဲ့ပင်ကိုယ်စရိုက်နဲ့ မကိုက်ညီဘူး…"

ခေါင်းဆောင်လင်က သဘောတူသည်။

"အင်း၊ ငါလည်း ဒီလိုပဲထင်တယ်… သေဆုံးသူရဲ့ဖုန်းကို ရှာဖို့လိုသေးတယ်…"

ကျန်းဖျင်စစ်က အကြံပြုလိုက်သည်။

"သေဆုံးသူဟာ မနေ့ည 11 ခွဲလောက်မှာ သူ့ဇနီးလျှိုလန်ဆီ ဖုန်းဆက်ခဲ့ပြီး ဖုန်းက သူ့ဘေးမှာ အမြဲရှိနေတာကို ညွှန်ပြနေတယ်… ဆိုလိုတာက သူ့ဖုန်းကို လူသတ်သမားက မယူသွားဘူးဆိုရင် ရှင်းဟိုင်အဆောက်အဦးရဲ့ တစ်နေရာရာမှာ ရှိနေနိုင်တယ်…"

ခေါင်းဆောင်လင်က သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အဖွဲ့ A က သေဆုံးသူရဲ့ဖုန်းကို အမြန်ဆုံးရှာဖို့ ရှင်းဟိုင်အဆောက်အဦးကို ပိုက်စိတ်တိုက်ရှာဖွေပါ!"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယွဲ့ရှင်းဝမ်၊ လန်ယာရုန်နှင့် လင်းမန့်လော်တို့သည် မင်ဟွေးဥပဒေလုပ်ငန်းတွင် တိတ်တဆိတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ကျိုးကျီယန် ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီး ဥပဒေလုပ်ငန်းမှ လူအားလုံးက ယင်းအကြောင်းကို ပြောဆိုနေကြသည်။ တချို့သော အလုပ်သင်များသည် ရဲနှင့်ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားမပြောဝံ့ကြသော်လည်း သီးသန့်စကားပြောခန်းများတွင် သတင်းများစွာ ထွက်ပေါ်နေပါသည်။

"ရှေ့နေကျိုးက အောက်ထပ်က မိန်းကလေးချောချောနဲ့ ဆက်ဆံရေးရှိရမယ်… ပိတ်ရက်မှာ ငါ့ပစ္စည်းတွေယူဖို့ ဥပဒေလုပ်ငန်းကို ငါပြန်လာခဲ့တာ၊ သူတို့ သန့်စင်ခန်းထဲမှာလုပ်နေတာကို ငါမြင်လိုက်ရတယ်… ငါ့မှာ ကြောက်လန့်ပြီး ထွက်ပြေးခဲ့ရတာ…"

"ချန်ယွဲ့ချင်က အရမ်းလှသလို သူမအစ်မကလည်း အရမ်းလှတယ်…"

"စကားမစပ်၊ သူမအစ်မက နေ့တိုင်း ရှေ့နေကျိုးဆီ ခဏလောက် လာတတ်တယ်… သူတို့နှစ်ယောက်က ရုံးခန်းတံခါးပိတ်ပြီး နာရီအတော်ကြာ စကားတွေပြောကြတယ်… ရှေ့နေကျိုးက သူမရဲ့ကွာရှင်းပြတ်စဲမှုကို တရားစွဲပေးဖို့ ကူညီပေးခဲ့ပြီး သူမက သန်းဆယ်ဂဏန်းရှိတဲ့ အိမ်ကိုရသွားပြီး ကလေးအုပ်ထိန်းခွင့်ကို သူမယောင်္ကျားက ရသွားတယ်… သူမက သိပ်ပြီးကျေနပ်ပုံမရဘူး…"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ‘သန့်စင်ခန်းထဲမှာလုပ်နေတာ’ဟူသော သော့ချက်ကို ကြားလိုက်ရပြီး သဲလွန်စ ရှိမရှိ စစ်ဆေးရန် သန့်စင်ခန်းသွားချင်ဟန်ဆောင်ခဲ့သည်။

အထပ် 40 ၏ အထပ်တစ်ခုလုံးသည် မင်ဟွေးဥပဒေလုပ်ငန်းဖြစ်ပြီး သန့်စင်ခန်းက စင်္ကြံထောင့်တွင် တည်ရှိသည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် တံခါးကိုတွန်းပြီး အထဲဝင်သွားတော့ သန့်စင်ခန်းတစ်ခုလုံးကို ကြယ်ငါးပွင့်ဟိုတယ်ထက် မနည်းသည့် ဇိမ်ကျကျ အလှဆင်ထားပါသည်။ အမျိုးသားသန့်စင်ခန်းတွင် အခန်းငါးခန်းပါရှိပြီး တံခါးများအားလုံးပွင့်နေကာ သန့်ရှင်းပြီး ဘာမှထူးခြားတာ ရှာမတွေ့ဘူး။ ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် အမျိုးသမီးသန့်စင်ခန်းထဲသို့ အလျင်စလိုမဝင်ရောက်ချင်သောကြောင့် စီနီယာအစ်မလန်နှင့် စီနီယာအစ်မလင်းတို့ကို ဝင်ကြည့်ခွင့်ပေးလိုက်သည်။

လန်ယာရုန်နှင့် လင်းမန့်လော်တို့သည် တံခါးကနေ အတူတူဝင်လိုက်သည်။ အခန်းငါးခန်းပါရှိပြီး လေးခန်းပွင့်နေကာ ထောင့်ကတံခါးတစ်ခုသည် ပိတ်ထား၏။ နှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ကြည့်ကာ လင်းမန့်လော်က လက်ဆန့်ထုတ်ပြီး တံခါးကို ညင်သာစွာ တွန်းလိုက်သည်—

ရေချိုးခန်းထဲတွင် မည်သူမျှမရှိသော်လည်း အိမ်သာသုံးစက္ကူဘေးရှိ စင်တွင် ဖုန်းတစ်လုံးရှိသည်။

လန်ယာရုန်သည် ဖုန်းကို ချက်ချင်းထုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ရှင်းဝမ်၊ ဖုန်းရှာတွေ့ပြီ!"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ကြည့်လိုက်သည်— အနက်ရောင်အဖုံးပါသောဖုန်းသည် မနေ့က လှေကားထစ်တွင် ကျိုးကျီယန်ဖုန်းပြောနေတာကို တွေ့သောအခါ သူသုံးသောဖုန်းနှင့် အတိအကျတူပြီး ယခုအချိန်တွင် ဖုန်းစက်ပိတ်ထားသည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က အလေးအနက်ထားကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်မလန်၊ ဥပဒေလုပ်ငန်းမှာ ဖုန်းပျောက်ဆုံးသွားတာရှိ၊မရှိ တစ်ယောက်ယောက်ကို မေးလို့ရမလား?"

လန်ယာရုန်သည် သူမ၏ဖုန်းကို ထုတ်ကာ ‘မင်ဟွေးဥပဒေလုပ်ငန်း’၏ ရုံးအဖွဲ့တွင် မေးလိုက်သည်။

"လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ယောက်ယောက်များ ဖုန်းပျောက်သွားတာမျိုးရှိကြသလား?"

လူတိုင်း: "မရှိဘူး…"

သုံးယောက်သား တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ကာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောလိုက်သည်။ 

"ဒါက ကျိုးကျီယန်ရဲ့ဖုန်းလား?"

သို့သော် ကျိုးကျီယန်က အမျိုးသားတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူ့ဖုန်းက အမျိုးသမီးသန့်စင်ခန်းထဲမှာ ဘယ်လိုပေါ်လာရတာလဲ။ သူသည် သန့်စင်ခန်းသွားသောအခါ ကျား၊မလက္ခဏာများကို မမြင်နိုင်လိုက်အောင် အလွန်စိတ်ရှုပ်နေခဲ့သလား။ ဒါမှမဟုတ် လူသတ်သမားက ချန်ထားခဲ့တာလား။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဖုန်းကိုရှာဖွေခြင်းက ကြီးမားသောခြေလှမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ကျန်းဖျင်စစ်ထံ ချက်ချင်း စာပို့ခဲ့သည်။ 

"သေဆုံးသူ ကျိုးကျီယန်ရဲ့ဖုန်းကို အထပ် 40 မှာရှိတဲ့ အမျိုးသမီးသန့်စင်ခန်းထဲမှာ တွေ့ရှိခဲ့တယ်…"

#TK