Chapter 211

Volume 10 : အနုပညာဌာန

Chapter 211 (ပန်းချီထဲကပုံရိပ်ယောင် ၁၄)

ဒုတိယထပ်က ဝင်ပေါက်ရှိ "မိုနာလီဆာ" ဆီဆေးပန်းချီက အပြောင်းအလဲများစွာရှိသည်။ ပထမတစ်ခုသည် အစပိုင်းတွင် လူတိုင်းမြင်ခဲ့သော မူရင်းပန်းချီနှင့် 100% ဆင်တူသော ပုံတူဖြစ်သည်။ ဒုတိယတစ်ခုက ပန်းချီကားထဲရှိ အမျိုးသမီး၏နှုတ်ခမ်းထောင့်က အနည်းငယ် မြှောက်တက်သွားတာကို ယွဲ့ရှင်းဝမ်က သတိပြုမိသောအခါ ထို့နောက် ပန်းချီကားထဲတွင် ဒုတိယမျက်နှာအသွင်အပြင်နှင့် ပန်းချီကားထဲမှ အမျိုးသမီးက ပြုံးရယ်ကာ ရယ်မောနေလေသည်။

ရွှီဖေးရွှယ်၏ ခန့်မှန်းချက် မှန်ကန်ရင် ဒီပန်းချီကား၏အနည်းဆုံး အလွှာလေးလွှာကို ဖယ်ထုတ်ပစ်နိုင်ပေမဲ့ အောက်ခြေမှာ မူလဗာရှင်း၏ အကြောင်းအရာသည် မည်သို့ဖြစ်နေမည်ကို မသိရသေးပေ။ ယခုအချိန်တွင် ပန်းချီကားထဲမှ အမျိုးသမီးသည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို မြှောက်ကာ သူတို့ကို အပြုံးဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် သူ့ရင်ထဲက မသက်မသာမှုတွေကို သည်းခံရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဒီအလွှာကို ခွာလို့ရမလားကြည့်ရအောင်။"

ရွှီဖေးရွှယ်သည် ရှေ့သို့ လှမ်း၍ ဂရုတစိုက် ကြည့်လိုက်ရာ ဆီဆေးပန်းချီ၏ အစွန်းမှ ကင်းဗတ်စကို ဖုံးအုပ်ထားသည့်နေရာကို တွေ့ပြီး ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

ရွှီဖေးရွှယ်၏ မျက်လုံးများသည် တောက်ပနေပြီး သူမသည် ကင်းဗတ်အစွန်းကို ဂရုတစိုက်ကိုင်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆွဲခွာလေသည်။ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများအပြီးတွင် မျက်နှာဖုံးကို ဖြုတ်ထားသော မိန်းကလေးကဲ့သို့ ပန်းချီကားတစ်ချပ်လုံး စုတ်ပြဲသွားခဲ့သည်။

ဒီပန်းချီကား၏ နောက်ကွယ်မှာ ဖုံးကွယ်ထားသော ပုံရိပ်က ပန်းချီကားထဲရှိ အမျိုးသမီးသည် သူမ၏ သွေးသံတရဲရဲပါးစပ်ပွင့်ပြီး ထူးဆန်းစွာ ရယ်မောနေသည်။

အုံ့မှိုင်းသောရယ်မောသံများက နားထဲတွင် အဆက်မပြတ် မြည်နေကာ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ထဲတွင် ပုံရိပ်ယောင်နှင့် သဲလွန်စများ မရှိခဲ့ပါ။

ကျန်းဖျင်စစ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဆက်ခွာလိုက်ပါ။"

ရွှီဖေးရွှယ်သည် သူမ၏ ရဲစွမ်းသတ္တိမွေးပြီး မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်စွာဖွင့်ကာ ကင်းဗတ်စ၏ အပေါ်ယံအနေအထားကို ဆက်လက်ရှာဖွေခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ညာဘက်အပေါ်ထောင့်တွင် ကင်းဗတ်အလွှာများစွာကို ကပ်ထားသည့်နေရာကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ ညင်သာစွာ ခွာပြီးနောက် အတွင်းဘက်တွင် ကင်းဗတ်အလွှာအသစ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဒုတိယအမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ မျက်နှာသည် ကင်းဗတ်စပေါ်တွင် ပေါ်လာပြီး သူမ၏မျက်နှာတွင် သွေးနှင့်မျက်ရည်များ စီးကျလာကာ သူမ၏ဆံပင်များသည် တစ္ဆေသရဲကဲ့သို့ လွင့်သွားခဲ့သည်။

ခယ်ရှောင်ပင်းက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "သတိထားကြ။"

အစပိုင်းတွင် ဤပုံအလွှာပေါ်လာသောအခါ ပန်းချီကားထဲမှ အမျိုးသမီးသည် ရုတ်တရက် ပျံထွက်သွားပြီး ယွဲ့ရှင်းဝမ်က သူမ၏ဆံပင်နှင့် လည်ပင်းညှစ်သတ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို တွေးလိုက်သောအခါတွင် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုများ ရှိနေပြီး ချက်ချင်း နောက်ပြန်ဆုတ်ကာ သူ့လက်ထဲတွင် အဘိဓာန်ကို ဆင့်ခေါ်ပြီး အချိန်မရွေး သတိထားနေလိုက်သည်။

သေချာပေါက် အမျိုးသမီးက ပန်းချီကားထဲကနေ ထွက်လာပြန်သည်။ ပန်းချီကားနှင့် အနီးဆုံးရှိ ရွှီဖေးရွှယ်သည် အလွန်ထိတ်လန့်သွားကာ အသက်ရှူကျပ်သွားသည်။ သူမသည် ကမန်းကတန်း ရှောင်ထွက်သွားသော်လည်း အမျိုးသမီး၏ ဆံပင်များက သူမ၏ခါးကို လျင်မြန်စွာ ပတ်ထားသည်။

ကျန်းဖျင်စစ်၏ မျက်လုံးများသည် မည်းမှောင်နေပြီး ညာလက်က အနည်းငယ် မြင့်တက်လာကာ ချွန်ထက်သော တြိဂံပေတံကို လျင်မြန်စွာ ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး အမျိုးသမီး၏ ဆံပင်ရှည်များကို ချက်ချင်း ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။

သို့သော် အကူအညီမဖြစ်ခဲ့ဘူး။ ပန်းချီကားထဲက အမျိုးသမီးတွေဟာ ပျားအုံကဲ့သို့ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ထွက်လာသည်။

မှောင်မိုက်နေသော အိမ်ကြီးထဲတွင် ရှင်းယန်၏ အရက်မီးခွက်ကသာ လင်းထိန်နေနိုင်သည်။ ပန်းချီကားထဲမှ တွားသွားထွက်လာသည့် အမျိုးသမီးများ၏ မြင်ကွင်းသည် လျှိုကျောက်ချင်း၊ ကျိုဖုန်းနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာများသည် ဤမြင်ကွင်းကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲခြင်းမျိုး ခံစားခဲ့ရသည်။ ကျိုဖုန်းက မနေနိုင်ဘဲ ဆဲလိုက်သည်။ "Fuck၊ အဲဒီအချိန်တုန်းက မင်းတို့တွေ ဒါကိုကြုံခဲ့ရတာလား။"

ရွှီယိရှန်းက mitosis ဖြင့် လျင်မြန်စွာ ရှောင်ရှားရင်း တစ်ချိန်တည်း စနောက်လိုက်သည်။ "တစ္ဆေရုပ်ရှင်းထဲ sadako က ရုတ်တရက် တွားသွားပြီးထွက်လာပေမဲ့ သိပ်တော့မဆိုးဘူးမလား။"

ဒါကို ယွဲ့ရှင်းဝမ် ကြားလိုက်တာနဲ့ တစ်ခုခုမှားနေပြီဆိုတာ ရုတ်တရက် သိလိုက်ရသည်။

"မိုနာလီဆာ" ပန်းချီကား၏ ယန္တရားအား ကင်းဗတ်စကို ဖယ်ထုတ်ရန် လိုအပ်ပါက အမျိုးသမီး၏ သွေးနှင့် မျက်ရည်အလွှာကို ခွာလိုက်တိုင်း အမျိုးသမီး၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်ပြီး ဒီအလွှာအောက်မှာ ဘာရှိသလဲဆိုတာ သူတို့ ဘယ်တော့မှ ကြည့်လို့မရနိုင်ပေ။

"အမျိုးသမီး တစ္ဆေ" က သူတို့ကို တိုက်ခိုက်သောအခါ ဒီကင်းဗတ်စကို သူတို့ ဘယ်လိုခွာရမလဲ။

ယွဲ့ရှင်းဝမ် လျင်မြန်စွာ တွေးတောရင်း အမျိုးသမီးတစ္ဆေဆံပင်၏တိုက်ခိုက်မှုကို လျင်မြန်စွာ ရှောင်ရှားခဲ့သည်။

ဤပုံများသည် မိုဘိုင်းလ်ဖုန်း၏ စခရင်တွင် တွဲကပ်ထားသော ပုံများပါသည့် အကာအကွယ်ဖလင်များဖြစ်သည်ဆိုပါစို့။ စုစုပေါင်း အလွှာလေးခုရှိပြီး အလွှာကို ခွာလိုက်တိုင်း ပုံအသစ်တစ်ခု ပေါ်လာပါမည်။ သွေးနှင့်မျက်ရည်ကျကာ လူတိုင်းကိုတိုက်ခိုက်သောအမျိုးသမီးက တတိယအလွှာဖြစ်သည်။ အန္တရာယ်ရှိသောတတိယအလွှာကို ရှောင်ရှားပြီး သူတို့သည် ဖုန်းစခရင်၏အောက်ခြေအလွှာကိုမြင်ချင်ပါက အလွှာလေးခုကို ဘာကြောင့်တစ်ခုတည်းမဖယ်ရသနည်း။

ဤသွေးနှင့်မျက်ရည်ကျသော အမျိုးသမီးသည် ပန်းချီကားတွင် အပြည့်အဝ ပေါ်မလာသေးသရွေ့ သူမသည် လူတိုင်းကို တိုက်ခိုက်မည်မဟုတ်ပါ။

ဒါကိုတွေးပြီး ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ချက်ချင်းပြောလိုက်သည်။ "အားလုံး အရင်ထွက်သွားရအောင်။"

သူပြောပြီးသည်နှင့် အမြန်လှည့်ကာ အောက်ထပ်သို့ ပြန်ဆင်းလာခဲ့သည်။ ကျန်းဖျင်စစ်သည် ချက်ချင်း သူ့နောက်ကို လိုက်သွား၏။ အခြားကျောင်းသားများက အကြောင်းရင်းကို မသိပေမဲ့ အဖွဲ့နောက်ကို မဆိုင်းမတွ လိုက်သွားကြသည်။ ခဏအကြာတွင် သူတို့သည် မူလ ကမ္ဘာ A သို့ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားကြပြီး တဖွဲဖွဲ တစ္ဆေသရဲများက မျက်စိရှေ့တွင် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အတည်ပြုရအောင်။ ဒုတိယထပ်က ပန်းချီကားကို နဂိုအခြေအနေအတိုင်း ပြန်ဖြစ်ပါ့မလား။"

ရွှီဖေးရွှယ်သည် ဝင်ပေါက်ဆီသို့ လှေကားမှတက်လာကာ ပန်းချီကားထဲမှ "မိုနာလီဆာ" သည် မူလအခြေအနေသို့ အမှန်တကယ် ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားတာကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူမ အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ဒီပန်းချီကားက လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲနေပြီး ပြန်ကောင်းလာဖို့ စွမ်းဆောင်နိုင်ပုံပဲ။"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ဤအချက်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တုန်းက သူသည် ပန်းချီကားထဲမှ အမျိုးသမီး၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ သူ့ကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် ကျန်းဖျင်စစ်သည် ဆီဆေးပန်းချီကားကို ပစ်ရန် ချွန်ထက်သော တြိဂံပေတံအများအပြားကို ပစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဒုတိယထပ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ပန်းချီကားသည် “မိမိကိုယ်မိမိ ကုစားနိုင်စွမ်း” ရှိကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ရွှီဖေးရွှယ်ဆီကို လျှောက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီတစ်ခါတော့ တစ်လွှာချင်းမခွာနဲ့။ ပန်းချီကားရဲ့ ထောင့်လေးထောင့်မှာ အလွှာတွေစုနေတဲ့နေရာကို ရှာတွေ့နိုင်တယ်၊ မင်းရှာတွေ့ရင် ထောင့်တွေကိုလိပ်လိုက်၊ မင်း အလွှာလေးလွှာစလုံး ရှာတွေ့တဲ့အခါ ‌အလွှာအားလုံးကို တစ်ခါတည်းဖယ်လိုက်ပါ။"

ခယ်ရှောင်ပင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလိုဆိုရင် တတိယအလွှာက သွေးနဲ့ မျက်ရည်တွေကျနေတဲ့ အမျိုးသမီးက သူမရဲ့မျက်နှာကို ပြသဖို့ အခွင့်အရေးရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။"

လျှိုကျောက်ချင်းက ပြုံးပြီး လက်မထောင်ပြသည်။ "ရှင်းဝမ်မှာ နည်းလမ်းရှိလို့၊ သူမ ပန်းချီကားထဲကနေ တွားသွားထွက်လာတာကို ငါမမြင်ချင်တော့ဘူး။"

ရွှီဖေးရွှယ်သည် ရှင်းဝမ်၏ အဓိပ္ပါယ်ကို နားလည်ခဲ့ပြီး သူမ၏မှတ်ဉာဏ်ကိုအခြေခံ၍ အလွှာများကို လွှမ်းခြုံထားသည့်နေရာကို အမြန်ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထောင့်လေးထောင့်တစ်ခုစီတွင် အကြည်ရောင်ကော်လိပ်တစ်ခု၏ တွယ်ကပ်မှုကဲ့သို့ နေရာတစ်ခုပါရှိပြီး ၎င်းကို ညင်သာစွာ ဆုတ်ဖြဲခြင်းဖြင့် သူမ လိပ်လို့ရသည်။

သူမသည် စတုတ္ထအလွှာ၏ အပေါ်ပိုင်းကို ဖမ်းကိုင်ကာ ပန်းချီကားအလွှာကို တစ်လက်မချင်းဖြင့် ဂရုတစိုက် ခွာထုတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ပန်းချီကား၏ အောက်ဆုံးအလွှာကို မြင်လိုက်ရတော့ အားလုံး အံ့သြသွားကြသည်။

အမျိုးသမီး၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ကျယ်လာကာ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပါးချိုင့်များ ပေါ်လာသော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးများသည် အလွန်အေးစက်ကာ အနက်ရောင် ဆံပင်ရှည်များနှင့် နှင်းဖြူလိုကြောင်တစ်ကောင်ကို သူမ၏လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသည်။ သူမသည် အရွယ်ရောက်သူ လီယာဖြစ်သည်။

လီယာ၏အသွင်အပြင်နှင့်အတူ ပန်းချီကားတစ်ချပ်တွင် ဇာတ်ကွက်တစ်ခု စတင်ပေါ်လာသည်။

သူမနှင့် ဂျက် အတူနေပြီး သိပ်မကြာခင် ဂျက်က ရုတ်စ်၏ညီမှန်း သိလိုက်ရသည်။

မိုးရွာသောညတစ်ညမှာ တံစက်မြိတ်အောက်တွင် ချစ်ဖို့ကောင်းသော အလေအလွင့် ကြောင်တစ်ကောင်ကို သူမတွေ့လိုက်ရတော့ လှမ်းပြီး ကယ်တင်ခဲ့သည်။ မထင်မှတ်ပဲ ဂျက်နှင့် သူငယ်ချင်းတချို့က လမ်းလျှောက်လာရင်း ဂရုမစိုက်သောအသံဖြင့် ပြောခဲ့သည်။ "ငါက သူမကို ကြိုက်ရမယ်။ မနောက်စမ်းပါနဲ့၊ ငါ့အစ်ကိုက ဘယ်လိုမိန်းကလေးမျိုးကို ကြိုက်သလဲဆိုတာ ငါကြည့်ချင်ရုံပါ၊ ဒါပေမဲ့ အေးစက်ပြီး မာနကြီးတဲ့ပုံပေါ်တဲ့ လီယာက ရဖို့အရမ်းလွယ်ကူမယ်လို့ ငါမျှော်လင့်ထားဘူး။"

သူ့ဘေးနားရှိ‌ ယောင်္ကျားလေးက အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို သိချင်စွာမေးသည်။ ဂျက်သည် လီယာနှင့် သူ၏သီူသန့်အတွေ့အကြုံကို အမှန်တကယ်မျှဝေခဲ့ပြီး လီယာသည် အိပ်ရာပေါ်တွင် သူ့ကို နည်းနည်းလေးတောင် မလွတ်နိုင်ဘဲ သစ်သားစလေးနှင့်တူသည်ဟု ပြောခဲ့သည်...

ယောင်္ကျားလေးတွေက စကားစမြည်ပြောရင်း ရယ်သံတွေက ပြင်းထန်လွန်းသော မိုးရေတွေနဲ့ ရောထွေးနေသည်။ လီယာသည် အရိပ်ထဲတွင် ရပ်နေကာ ကြောင်ကလေးကို သူမလက်ထဲတွင် ကိုင်ထားပြီး အမူအရာမဲ့နေသည်။

ပုံထဲက မြင်ကွင်းသည် ပြောင်းလဲသွား၏။ လီယာက ဂျက်၏ အဆက်အသွယ် အချက်အလက်ကို ဖျက်လိုက်ပြီး သူမ၏ စွမ်းအင်အားလုံးကို ပန်းချီဆွဲဖို့ စတင်ခဲ့သည်။ သူမကိုယ်တိုင် ကြိုးစားအားထုတ်မှုဖြင့် နာမည်ကြီး အနုပညာအကယ်ဒမီသို့ တက်ရောက်ခွင့်ရခဲ့သည်။

သူမ၏ နေ့ရက်များက တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်လာသည်။

တစ်နေ့မှာတော့ ရိုလန်နှင့် သူ့ဇနီးက သူမကို ရုတ်တရက် တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သက်ကြီးရွယ်အိုဇနီးမောင်နှံနှင့် လီယာတို့သည် ကော်ဖီဆိုင်တွင် စားသောက်ကြသည်။ လီယာသည် အမူအရာမဲ့နေသော်လည်း ရိုလန်နှင့် သူ့ဇနီးသည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။ ပန်းချီကားက အသံမကြားရဘဲ သူတို့သုံးယောက် ဘာပြောနေသလဲဆိုတာ အားလုံးမကြားရပေ။

ထိုသို့သော "အသံတိတ်ရုပ်ရှင်" ကိုပြသခဲ့သည်။ ခဏအကြာတွင် ရိုလန်စုံတွဲသည် ကော်ဖီဆိုင်မှထွက်ခဲ့ပြီး လီယာသည်ကြောင်ကို ပွေ့ကာ တွေးဆရင်း အိမ်သို့ပြန်လာခဲ့သည်။

ပန်းချီကားမှာ အသံမထွက်သေးဘူး။ သူမသည် ဖုန်းကို ထုတ်ယူပြီး မိဘများထံ စာတိုပေးပို့ခဲ့သည်။ အကြောင်းအရာကတော့ "အဖေနဲ့ အမေ၊ မောင်လေးက ဒီနွေရာသီမှာ အထက်တန်းကျောင်းပြီးသွားပြီ။ သူက အမြဲတမ်း ခရီးထွက်ချင်နေတာ၊ သမီးတို့အားလုံး မိသားစုလိုက်အတူတူ ခရီးထွက်ကြမလား။"

အမေက လျင်မြန်စွာ ‌ပြန်ပြောခဲ့သည်။ "နင်က အားလပ်ရက်တွေမှာ တောထဲမှာ ပုံကြမ်းသွားမဆွဲဘူးလား။"

လီယာ: "သမီး ခရီးသွားရင်းနဲ့ ပုံကြမ်းဆွဲလို့ရပါတယ်။"

အမေ: "နင့်အဖေက အလုပ်တွေအရမ်းရှုပ်နေတော့ အချိန်မရှိလောက်ဘူး၊ နောက်မှပြောရအောင်။"

လီယာသည် ထိုစာကိုမြင်သောအခါတွင် ခပ်ရေးရေးအပြုံးတစ်ခုက သူမ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် မြင့်တက်လာသည်။ သူမသည် ကွန်ပျူတာဖွင့်ပြီး သူမအမေ၏ ဘွတ်ကင်မှတ်တမ်းကို ရှာကြည့်တော့ သူမမိဘများက ခရီးစဉ်အတွက် ဇူလိုင် 20 ရက်က ကြိုတင်မှာထားပြီး သူမမောင်လေးဖြစ်သူအတွက် လက်မှတ်ဝယ်ထားတာကို တွေ့ရသည်၊ သို့သော် သူမ မပါဘူး။

သူမ မပါဘဲ မိသားစုလိုက်ခရီးထွက်တာကို "မတော်တဆမှု"အဖြစ် ဒီအချက်ကို သူမ အသုံးချလို့ရသည်။

လီယာသည် ကွန်ပျူတာပိတ်ကာ ဖုန်းကို ထုတ်ပြီး "မစ္စရိုလန်"ဟု အမှတ်အသားပြုထားသည့် နံပါတ်ထံသို့ စာပို့ခဲ့သည်။ "ဇူလိုင် 20 မှာ သူတို့တွေ တကယ်ပဲ ခရီးသွားလိမ့်မယ်။"

ဖုန်းကိုချပြီးနောက် သူမ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်က ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်သည်။

ပန်းချီကား၏ သဲလွန်စတွေက ဒီမှာတင် အဆုံးမှာတော့ ယွဲ့ရှင်းဝမ်နှင့် ကျန်းဖျင်စစ်တို့သည် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ပြီး ကျန်းဖျင်စစ်က တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။ "သူမရဲ့ မိဘတွေ ဆုံးပါးသွားတာက သူမနဲ့ ဆက်စပ်မှု ရှိကောင်းရှိနိုင်တယ်။ အရင်က စီနီယာအစ်ကိုရွှီပြောတာ မှန်တယ်၊ သူမနဲ့ သူမမိဘတွေနဲ့ ဆက်ဆံရေးက အရမ်းဆိုးရွားပြီး သူမမိဘတွေနဲ့ မောင်လေးဖြစ်သူက မမျှော်လင့်ဘဲ သေဆုံးသွားရင် မိသားစုရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို သူမက အမွေဆက်ခံရလိမ့်မယ်။"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က သူ့မေးစေ့ကိုထိရင်း တွေးဆလိုက်သည်။ "သူမက ရိုလန်ဇနီးမောင်နှံကို သီးသန့်တွေ့ဆုံခဲ့တယ်၊ သူတို့က သဘောတူညီမှု တစ်ခုခုတော့ ရှိထားသင့်တယ်။ ရိုလန်ဇနီးမောင်နှံက လုပ်ငန်းပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာတချို့နဲ့ ကြုံတွေ့ရနိုင်ပြီး သူမမိဘတွေကို ဖယ်ရှားပစ်ချင်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူမကလည်း မိဘနဲ့ မောင်လေးကို အရမ်းရွံရှာစက်ဆုပ်ပြီး နှစ်ဦးနှစ်ဖက်က တွေ့ဆုံပြီး အဆင်ပြေသွားတာကြောင့် လူလုပ်ကားမတော်တဆမှုကို ဖန်တီးခဲ့တာလား။"

ခယ်ရှောင်ပင်းသည် ဤဆန်းစစ်ချက်အတိုင်းလိုက်၍ ပြောခဲ့သည်။ "ကားမတော်တဆမှုဖြစ်ပြီးနောက် လီယာရဲ့မိဘနဲ့ မောင်လေးက သေဆုံးသွားခဲ့တယ်၊ သူမက အမွေအားလုံးကို တရားဝင်အမွေဆက်ခံခဲ့ပြီး ရိုလန်ဇနီးမောင်နှံက မွေးစားဖို့ သဘောတူခဲ့ပြီး ရိုလန်မိသားစုအိမ်မှာ နေခဲ့တာလား။"

ရှင်းယန်က မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ "မေးစရာရှိတာက သူမဟာ ရိုလန်ဇနီးမောင်နှံနဲ့ မိဘတွေကို သတ်ဖို့ ကြံစည်ခဲ့တာဆိုရင် မိဘတွေ ဆုံးပါးပြီးတဲ့နောက် ရိုလန်ဇနီးမောင်နှံကို မွေးစားမိဘအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုပြီး ရိုလန်ဇနီးမောင်နှံအိမ်မှာ နေတာက သံသယဖြစ်ဖို့ သူမအတွက် ပိုလွယ်ကူဘူးလား။"

လျှိုကျောက်ချင်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သေသေချာချာ တွေးပြီး ပြောလိုက်သည်။ "နောက်ဆုံးပန်းချီကားတစ်ချပ် ရှိသေးတယ်။ "နေကြာပန်း"ပန်းချီကားရဲ့ ပုံရိပ်ယောင်ကို သော့မဖွင့်ရသေးဘူး။"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်: "ဒုတိယထပ်မှာရှိတဲ့ ပန်းချီဆွဲခန်းကို သွားရအောင်။"

ဗန်ဂေါ့၏ "နေကြာပန်း" ကို ချိတ်ဆွဲထားသည့် ဒုတိယထပ်ရှိ အခန်းထဲသို့ လူတိုင်း ရောက်လာကြသည်။ ပန်းချီကား၏တည်နေရာက အလွန်ထင်ရှားသည်။ နေကြာပန်း၏ ပွင့်ချပ်ပေါ်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် အရောင်ကွဲပြားသည်။ ရွှီဖေးရွှယ်က သေသေချာချာကြည့်လိုက်တော့ အဲဒီပေါ်မှာ အခြောက်ခံထားသော နေကြာပွင့်အစစ်တစ်ရွက်နဲ့ ကပ်ထားတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမသည် ပွင့်ချပ်ကို ဖယ်လိုက်ပြီး ပန်းချီကားထဲတွင် ထူးဆန်းသော သဲလွန်စပုံရိပ်ယောင် ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် မိသားစုသုံးခု၏ ပုံတူဓာတ်ပုံများကို ဆက်တိုက် ပြသထားသည်။

ပထမပုံသည် မိဘနှင့် မောင်လေးနှင့်အတူ လီယာ၏ မိသားစုဓာတ်ပုံဖြစ်ပြီး ဒုတိယပုံမှာ သမီးနှစ်ယောက်ဖြစ်သော ဒေစီနှင့် လီယာတို့နှင့်အတူ ရိုလန်ဇနီးမောင်နှံ၏ မိသားစုဓာတ်ပုံဖြစ်သည်။ တတိယပုံမှာ ရုတ်စ်၊ ဂျက်နှင့် သူတို့မိဘများ၏ ဓာတ်ပုံဖြစ်သည်။

ကျောင်းသားများသည် မိသားစုသုံးခုပုံတူများကို ကြည့်ကာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

စစ်ဆေးကြည့်ရှုနေစဉ် ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခဲ့သည်။ "အားလုံးက မိသားစုလေးယောက်ရှိတဲ့ မိသားစုဓာတ်ပုံတွေပဲ။ သူတို့တွေထဲမှာ ရိုလန်နဲ့ ညီအစ်မနှစ်ယောက် ဒေစီနဲ့ အဲလစ်တို့က အလိုက်ဖက်ဆုံး ဆက်ဆံရေးရှိပြီး ညီအစ်မနှစ်ယောက်ရဲ့လက်တွေက မိဘတွေရဲ့ ပခုံးပေါ်မှာ ရှိနေပြီး အပြုံးတွေက တောက်ပနေတယ်။ ဂျက်နဲ့ ရုတ်စ်တို့က သူတို့မိဘတွေရဲ့ တစ်ချက်တစ်ဖက်စီမှာ မတ်တတ်ရပ်နေပြီး ပလပ်စတစ်ညီအစ်ကိုတွေဆိုတာ သိသာတယ်၊ ပြီးတော့ လီယာက သူမမောင်နဲ့ အဆိုးရွားဆုံး ဆက်ဆံရေးရှိပြီး ‌ဓာတ်ပုံထံမှာ မပြုံးဘူး။"

ကျန်းကဖျင်စစ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။

လျှိုကျောက်ချင်းသည် ဓာတ်ပုံကို သေသေချာချာကြည့်ကာ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ "လီယာနဲ့ သူမမိဘတွေက မတူဘူးလို့ မင်းတို့ထင်ကြလား။"

ခယ်ရှောင်ပင်းက အံ့အားသင့်သွားပြီး အနီးကပ်ကြည့်ရန် လျှောက်လာကာ ခေါင်းငြိမ့်သဘောတူလိုက်သည်။ "အမှန်ပဲ၊ လီယာက ရှင်းလင်းတဲ့မျက်ခုံးမွေးနဲ့ မေးစေ့ချွန်ပြီး သူမမိဘတွေက မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းတွေ ရှိတယ်။ ပြီးတော့ သူမက မျက်ခွံနှစ်ထပ်လည်း ရှိတယ်။ သူမမိဘတွေက... မျက်ခွံတစ်ထပ်ပဲရှိတာလား။"

ရွှီယိရှန်းက ရုတ်တရက် နဖူးကို ရိုက်လိုက်သည်။"ငါသိပြီ။"

သူသည် သူ၏အဖွဲ့ဝင်များကို ပြန်ကြည့်ကာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မျက်ခွံတစ်ထပ်တည်းကို autosomal ငုပ်လျှိုဗီဇသယ်မျှင်ကနေ ဆင်းသက်လာတယ်လို့ ဆိုလိုတာက မျက်ခွံတစ်ထပ်တည်းရှိတဲ့ မိဘတွေက မျက်ခွံတစ်ထပ်တည်းရှိတဲ့ ကလေးကို သေချာပေါက်မွေးဖွားပေးနိုင်လို့ပဲ။" လူတိုင်းနားလည်နိုင်စေရန် ဓာတ်ပုံတစ်ပုံဆွဲပြီး သူပြောလိုက်သည်။ "AA နဲ့ AA ရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇတွေက မျက်ခွံတစ်ထပ်အဖြစ် ပေါ်လွင်တယ်၊ AA မိဘတွေက မျိုးရိုးဗီဇ AA ကလေးကို မွေးဖွားလိမ့်မယ်။ လီယာရဲ့ မောင်နဲ့ မိဘတွေအားလုံးမှာ မျက်ခွံတစ်ထပ်တည်းရှိပြီး သူမတစ်ယောက်တည်းမှာ မျက်ခွံနှစ်ထပ်ရှိတာကြောင့်… သူမက သူတို့ရဲ့သမီးအရင်းမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ရှင်းပြနိုင်တယ်။"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပနေသည်။ "အဲဒါကြောင့် သူမမိဘတွေက သူမကို မတူကွဲပြားစွာ ဆက်ဆံပြီး သူမမောင်ကို အလိုလိုက်ပေမဲ့ သူမကိုတော့ နည်းနည်းလေးတောင် ဂရုမစိုက်ကြဘူး။ သူတို့က သူမကိုတောင် မွေးနေ့မလုပ်ပေးတာက သူမက သူတို့ရဲ့သမီးအရင်းမဟုတ်လို့ပဲ။"

သူသည် ဒုတိယမိသားစုဓာတ်ပုံကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "လီယာရဲ့ မိဘအရင်းတွေက…"

ကျန်းဖျင်စစ်လည်း ဒုတိယဓာတ်ပုံကို ကြည့်ပြီး တညီတညွတ်တည်း ပြောခဲ့သည်။ "ရိုလန်ဇနီးမောင်နှံပဲ။"

၎င်းကို မွေးစားခြင်းဟုခေါ်ဆိုသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် လီယာက ရိုလန်ဇနီးမောင်နှံ၏ သမီးအရင်းဖြစ်သည်။

#TK