Chapter 222

Volume 10 : အနုပညာဌာန

Chapter 222 (မျက်နှာဖုံးကပွဲ ၀၃)

ယွီရှင်းသည် သီချင်းတစ်ပုဒ်လုံး၏ လှုပ်ရှားမှုကို အမြန်ကြည့်ကာ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အားလုံးကို မှတ်မိနေခဲ့သည်။

နောက်တစ်ခုကတော့ ဖွဲ့စည်းမှုနဲ့ လေ့ကျင့်မှုပါပဲ။ သူမသည် အကဌာနတွင် အကလေ့ကျင့်ရန် အတန်းဖော်များကို မကြာခဏ စီစဉ်ပြီး ကျောင်းတွင်း အခမ်းအနား ဖျော်ဖြေပွဲများတွင် ပါဝင်လေ့ရှိသောကြောင့် သူမသည် "အကနည်းပြ" အလုပ်နှင့် ရင်းနှီးသည်။

လူတွေကို အကတွေသင်ပေးသောအခါ အရေးအကြီးဆုံးက လူတွေသည် အကတစ်ခုစီ၏ လှုပ်ရှားမှုတွေကို အလွတ်ကျက်ရအောင် အသေးစိတ်တွေကို ရွေးထုတ်ပြီး အုတ်မြစ်ချကာ အပိုင်းအားလုံးကို ကျွမ်းကျင်အောင်လုပ်ပြီး ဂီတ၏စည်းချက်ကို အစမှအဆုံး လိုက်လုပ်ခြင်းဖြင့် အကများအားလုံးကို ချိတ်ဆက်ရန်၊ ကြွက်သားမှတ်ဉာဏ်ကိုဖွဲ့စည်းရန်နှင့် ထပ်ခါတလဲလဲလေ့ကျင့်ခြင်း၊ အချိန်ကျ၍ သူတို့တွေ သရုပ်ဖော်သောအခါ မှားယွင်းမည်မဟုတ်ပါ။

သို့သော် လက်ရှိအချိန်မှာတော့ ပြဿနာတစ်ခု ကြုံတွေ့နေရပါပြီ— စုံတွဲအက၏ အကခြေလှမ်းတွေကို အမျိုးသားခြေလှမ်းနှင့် အမျိုးသမီးခြေလှမ်းဆိုပြီး ခွဲခြားထားသည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ ယောင်္ကျားလေးသုံးယောက်နှင့် မိန်းကလေးသုံးယောက်က အကဖော်များဖြစ်နိုင်ပြီး ကျန်သော ရှင်းဝမ်နှင့် ဖျင်စစ်တို့က အကနမူနာတွင် ဘယ်လိုလုပ်တွဲဖက်ကမည်နည်း။

သူတို့ထဲက တစ်ယောက်သည် အမျိုးသမီးခြေလှမ်းတွေကိူ တိုက်ရိုက်ကပါက ထူးဆန်းနေလိမ့်မည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော စုံတွဲအကကဲ့သို့ အကဝတ်စုံများအတွက် အမျိုးသမီးများသည် အပေါ်ထပ်တွင် ဝတ်ထားသော စကတ်ကြီးများကို ဝတ်ဆင်ကြပြီး လှည့်သောအခါ ဝတ်ဆံဖိုများကဲ့သို့ ပွင့်လာသည်။ ရှင်းဝမ် သို့မဟုတ် ဖျင်စစ်ကို အမျိုးသမီးအဝတ်အစားဝတ်ရန် ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။ ကောင်ချောလေးနှစ်ယောက်က သဘောတူပါ့မလား။

ယွီရှင်းက စိတ်ရှုပ်နေသည်။ ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် သူမမျက်ခုံးများ ကြုတ်နေတာကို သတိပြုမိသောကြောင့် သူက အစပြုကာ သူမဘက်သို့ လှမ်းလာခဲ့သည်။ "စီနီယာအစ်မယွီ၊ အခက်အခဲတစ်ခုခုရှိရင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလို့ရပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အစွမ်းကုန် စီနီယာအစ်မနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပေးပါ့မယ်။"

ယွီရှင်းက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိူက်သည်။ "နင်လည်း သိမှာပါ ရှင်းဝမ်၊ ဒီစုံတွဲအကက ယောင်္ကျား-မိန်းမအတွက် သီချင်းဖြစ်ပြီး စာကြည့်တိုက်က ငါတို့ကိုပေးခဲ့တဲ့ အကနမူနာတွေက ယောင်္ကျားလေး လေးယောက်နဲ့ မိန်းကလေး လေးယောက်ဆိုတော့ နင်နဲ့ ဖျင်စစ်တို့ နှစ်ယောက်ထဲတစ်ယောက်က အမျိုးသမီးခြေလှမ်းကို ကပြဖို့ရမယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က အပြုံးဖြင့် ဆိုသည်။ "ဒါကို ကျွန်တော်သိပါတယ်၊ ကျွန်တော် ဖျင်စစ်နဲ့အတူ အကကိုသင်ယူတုန်းက အမျိုးသမီးခြေလှမ်းကို ကဖို့အတွက် ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်စလုံး ကြိုးစားခဲ့ကြပြီး အမျိုးသမီးခြေလှမ်းအနည်းငယ်တော့ ကျွန်တော်တို့သိပါတယ်၊ ဒီတော့ ပြန်လေ့လာဖို့ မခက်ခဲလောက်ပါဘူး။"

ယွီရှင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောသည်။ "ဒါပေမဲ့ စာကြည့်တိုက်က နှစ်သစ်ကူးပါတီမှာ ငါတို့ကို တိုက်ရိုက်ဖျော်ဖြေခိုင်းတယ်။ အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် ငါတို့မှာ ယူနီဖောင်းတွေ သေချာပေါက် ရှိလာလိမ့်မယ်။ စုံတွဲအကရဲ့ဝတ်စုံတွေကိုလည်း နင်တို့မြင်ဖူးမှာပါ။ အဲဒီစကတ်ကြီးကို နင်တို့နှစ်ယောက်က ဝတ်ချင်လို့လား။"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်: "…"

ကျန်းဖျင်စစ်: "…"

အကနမူနာတွင် အမျိုးသမီးများအားလုံးသည် စကတ်များကို ဝတ်ဆင်ကြပြီး ပန်းပွင့်များကဲ့သို့ လှည့်ပတ်နေချိန်တွင် ကြီးမားသောစကတ်များသည် ပြန့်ကျဲနေပြီး အမြင်အာရုံအကျိုးသက်ရောက်မှုက အထူးကောင်းမွန်ပါသည်။ သို့သော် ထိုကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးသော ဝတ်စုံကို ၀တ်ဆင်ရန် တွေးလိုက်ရာ ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏ ဦးရေပြားမှာ ထုံကျဉ်လာသည်။ ကျန်းဖျင်စစ်ကို ဝတ်ခိုင်းမယ်လို့ သူ တွေးတောင်မတွေးရဲသေးဘူး။ သူသာ ဒီစကတ်ကို ဝတ်ထားပါက ဖျင်စစ်၏မျက်နှာဟာ ရေခဲတုံး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လို့ သူခန့်မှန်းရသည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "အမျိုးသမီးအဝတ်အစားတွေကို တစ်ခါလောက်ဝတ်တာကတော့ ကျွန်တော်စိတ်မရှိပေမဲ့ ဒီလိုဖျော်ဖြေတဲ့အဝတ်အစားမျိုးနဲ့ ခလုတ်တိုက်မိဖို့ လွယ်တယ်။ ကျွန်တော် စင်ပေါ်မှာ ပြုတ်ကျရင် အားလုံးပြဿနာတက်လိမ့်မယ်။"

လျှိုကျောက်ချင်းက ရယ်လိုက်သည်။ "ရှင်းဝမ်နဲ့ ဖျင်စစ်တို့က အမျိုးသမီးအဝတ်အစားတွေဝတ်ထားတာကို စိတ်ကူးကြည့်ဖို့ ခက်တယ်။"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ရှုပ်ယှက်ခတ်နေသော မျက်နှာဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်နေတာကိုမြင်တော့ ကျန်းဖျင်စစ်သည် ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး ပြောခဲ့သည်။ "အကကို လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လုပ်လို့ရလား။"

ယွီရှင်းက ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားကာ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ "ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့က ဒီတစ်ခါ အကပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်နေတာ မဟုတ်ဘဲ အကပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်နေတာ။ စာကြည့်တိုက်က ငါတို့ကို အကဖျော်ဖြေဖို့ပဲ ပံ့ပိုးပေးတာ၊ အသေးစိတ် အချက်အလက်တချို့ကို ငါတို့ လုံးလုံးလျားလျား ပြင်ဆင်နိုင်တယ်။" သူမက ဖန်သားပြင်ကြီးကို လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ငါတို့ ယောင်္ကျားဝတ်ငါးစုံနဲ့ မိန်းမဝတ်သုံးစုံ ရနိုင်မလား။"

စာကြည့်တိုက်မှ ပြောကြားခဲ့သည်။ "အကကို ပြုပြင်နိုင်သော်လည်း ပြုပြင်ထားတဲ့ဗားရှင်းရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုက မူရင်းဗားရှင်းထက် ပိုကောင်းမှာမဟုတ်ဘူး။ ဖျော်ဖြေမှုအတွင်း လူတိုင်းရဲ့စွမ်းဆောင်ရည်အရ အဲဒါကို စနစ်က အဆင့်သတ်မှတ်ပေးမှာဖြစ်တယ်။ အန္တရာယ်က မြင့်မားပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု မပြုလုပ်မီ ဂရုတစိုက်စဉ်းစားပါ။" 

ယွီရှင်းက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပြောသည်။ "ပြောင်းကြရအောင်၊ ရှင်းဝမ်နဲ့ ဖျင်စစ်တို့က အကကို ဦးဆောင်ကြပြီး နှစ်ယောက်စလုံးက ယောင်္ကျားလေးဝတ်စုံတွေ ဝတ်လို့ရတယ်။"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ အမျိုးသမီးအဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ရန် အလွန်ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး ဖျင်စစ်ရှေ့မှာ သူ့ကိုယ်သူ ထူးထူးခြားခြား မလုပ်ချင်ခဲ့ပေ။ ယွီရှင်းသည် ကကွက်ကို ပြောင်းလဲရန် ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။ ယွဲ့ရှင်းဝမ်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ တောင်းပန်စကားဆိုသည်။ "ကျွန်တော် ဒုက္ခပေးမိပြီ။"

ယွီရှင်းက ပြုံးပြီးပြောသည်။ "ဒါက ဒုက္ခမဟုတ်ပါဘူး၊ နင်တို့နှစ်ယောက်အတွက် လိုက်လျောညီထွေနေဖို့ အများကြီး မလိုပါဘူး။"

လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင်ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် ယွီရှင်းသည် အလှည့်အပြောင်းများစွာဖြင့် ခက်ခဲသောလှုပ်ရှားမှုတချို့ကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဖျက်လိုက်သည်။ သူမ၏အမြင်အရ လှပသောရုပ်ပုံများကိုလိုက်စားမည့်အစား တည်ငြိမ်မှုကိုရှာဖွေခြင်းက ပိုကောင်းသည်။ ထို့အပြင် သူတို့က ဒီစာမေးပွဲမှာ အမှတ်တွေ မြင့်နေဖို့ မလိုဘူး၊ စာမေးပွဲကို အောင်ချင်ရုံပါပဲ။

လှုပ်ရှားမှုက အလွန်ခက်ခဲသည့်အတွက် စင်ပေါ်မှာ ပြုတ်ကျဖို့ထက် သီချင်းတစ်ပုဒ်လုံးကို ချောချောမွေ့မွေ့ကဖို့က ပိုအရေးကြီးသည်။

ယွီရှင်းသည် သူမ၏ အတွေးအမြင်များကို ပြန်လည်စဉ်းစားပြီးနောက် သီးခြားစီ သင်ကြားပေးခဲ့သည်။

သူမက မေးလိုက်သည်။ "ရှင်းဝမ်နဲ့ ဖျင်စစ်၊ ဘယ်သူက အမျိုးသမီးခြေလှမ်းတွေကို ကမှာလဲ။"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် အစပြုကာ မတ်တတ်ထရပ်ပြီး ပြတ်သားစွာပြောခဲ့သည်။ "ကျွန်တော် ကလိုက်မယ်၊ ဖျင်စစ်က ကျွန်တော့်ထက် အရပ်နည်းနည်းပိုမြင့်ပြီး ခါးအောက်ပိုင်းကိုလှည့်သလိုမျိုး လှုပ်ရှားမှုတွေရောက်လာတဲ့အခါ သူလုပ်ရင် အရမ်းထူးဆန်းနေလိမ့်မယ်။"

ယွီရှင်းက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ "ဒါဆို ငါ အမျိုးသမီးခြေလှမ်းတွေကို အရင်သင်ပေးပြီး အသေးစိတ်အချင်အလက်တွေကို အစကနေ စလိုက်မယ်။" သူမသည် ရွှီယိရှန်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။ "ဂျူနီယာမောင်လေးရွှီက ကျေးဇူးပြုပြီး အမျိုးသားခြေလှမ်းတွေကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပါ၊ ရိုးရှင်းတဲ့အဆင့်တွေကို အရင်လေ့လာလို့ရတာပေါ့။"

ရွှီယိရှန်းလည်း စုံတွဲအကကို သင်ယူခဲ့ပြီး ယွီရှင်းသည် သူ့အတွက် အလုပ်တစ်ခုကို စီစဉ်ပေးပြီး ဝမ်းသာအားရ သဘောတူလိုက်သည်။

အကအခန်းကို မကြာမီတွင် အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ခွဲကာ စတင်လေ့လာခဲ့သည်။ ယွီရှင်းနှင့် ရွှီယိရှန်းတို့၏ စကားသံများကို ရံဖန်ရံခါ ကြားနေရသည်။

"ဒီလှုပ်ရှားမှုအစုက ရှေ့၊ ဘေး၊ ဘေးချင်းကပ်လျက် ခြေဖဝါးချင်းထိစပ်နေတဲ့ စည်းချက်မှတ်တွေ၊ အုပ်စုတစ်ခုကို စည်းချက်သုံးကြိမ်၊ ခြေဖဝါးအောက်လှုပ်ရှားမှုတွေက အမြဲလိုလို ဒီလိုမျိုးဖြစ်နေတယ်။ လက်လှုပ်ရှားမှုတွေကို ခဏထားပြီး အရင်ဦးဆုံး အကခြေလှမ်းတွေကို လေ့ကျင့်ရအောင်။"

"ပထမလှည့်ခြင်းရဲ့အဆုံးမှာ၊ ဒုတိယလှည့်ခြင်းမှာ ဆွဲငင်အားရဲ့ဗဟိုက ခြေနှစ်ချောင်းကြားကို အလှည့်ကျပြောင်းသွားတာကို သတိပြုမိပြီး ခြေထောက်ပြောင်းခြင်းပါဝင်တယ်။ ဆွဲငင်အားရဲ့ဗဟိုက အချိန်တိုအတွင်း ငါတို့ခြေထောက်ပေါ် ကျရောက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို မတ်မတ်နဲ့ ပေါ့ပါးမှုကို ‌ဖြစ်စေတယ်။"

"ခြေကျင်းဝတ်၊ ခြေဖဝါးနဲ့ ခြေချောင်းတွေက ချောမွေ့တဲ့ မျဉ်းကြောင်းတွေ ဖြစ်သင့်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် ဖြောင့်တန်းနေသင့်ပြီးတော့ ခြေချောင်းတွေက မြေပြင်နဲ့ ထိသင့်တယ်…"

ယွီရှင်းက အလွန်လေးနက်ကာ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ရမည်။ ယွီရှင်းက သူတို့မှန်သွားပြီလို့ ထင်သည့်အထိ အခြားကျောင်းသားများကလည်း အလွန်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြပြီး အကြိမ်ကြိမ်လေ့ကျင့်ခဲ့ကြသည်။ ရိုးရှင်းသော လှုပ်ရှားမှုတချို့ကို အကြိမ်တစ်ဒါဇင် လေ့ကျင့်ရန်ပင် လိုအပ်သော်လည်း မည်သူမျှ အနည်းငယ် စိတ်မရှည်မှုကို မပြသကြပေ။

၎င်းသည် မူလအကလေ့ကျင့်ရေးသင်တန်းထက် ပိုမိုတင်းကျပ်သည်။

မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ အတန်းဖော်တွေက ချွေးတွေထွက်ပြီး ယွီရှင်းက လူတိုင်းကိုကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အနားယူရအောင်၊ ငါတို့မှာ 3 ရက်ပဲရှိတော့တယ်၊ အကက စာကြည့်တိုက်ရဲ့ demo နဲ့ မတူအောင် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှင်းလင်းရေးရမှတ်က သေချာပေါက် မလွဲမသွေနည်းသွားလိမ့်မယ်။"

ရွှီယိရှန်းက ပြုံးကာ ပြောသည်။ "အဆင်ပြေပါတယ်၊ အရင်ဗားရှင်းက အရမ်းခက်ခဲတယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်။ ပြန်လည်ပြင်ဆင်ပြီးနောက် အခြေခံရမှတ်ကို လျှော့ချထားပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပြီးမြောက်မှုက မြင့်မားနေပြီး နောက်ဆုံးရမှတ်ကတော့ မဆိုးလောက်ပါဘူး။"

လျှိုကျောက်ချင်းက သံယောင်လိုက်သည်။ "ငါတို့ အောင်မယ်ဆိုရင် အမှတ် 60 က လုံလောက်နေပါပြီ။ ငါတို့တွေ 70 ဒါမှမဟုတ် 80 ကျော်သွားရင် အံ့ဩစရာပဲ။ ငါတို့မှာ အမှတ်တွေနည်းနေတာမျိုးမရှိဘဲ အရေးကြီးဆုံးအရာက ပထမထပ်ကိုပြန်သွားပြီး စာမေးပွဲပြန်မဖြေရဖို့ပဲ။"

အတန်းဖော်များ၏ နားလည်မှုဖြင့် ယွီရှင်းသည် များစွာ စိတ်အေးလက်အေးဖြစ်ပြီး လူတိုင်းအား စိတ်ရှည်စွာ အကလေ့ကျင့်ရန် ဆက်လက်သင်ကြားပေးခဲ့သည်။

ပထမနေ့တွင် လူတိုင်းသည် သူတို့၏ အချိန်များကို အကအခုန်များ ထပ်ခါထပ်ခါ လေ့ကျင့်ခဲ့ကြသည်။ ညစာအတွက် ခေါက်ဆွဲခြောက်ကို စားလိုက်ရုံဖြင့် စာကြည့်တိုက်က စီစဉ်ပေးထားသော နားနေခန်းဧရိယာများတွင် တစ်ရေးတစ်မော အိပ်စက်ကြပြီး နံနက် 7 နာရီတွင် လေ့ကျင့်ခန်းပြန်ဆင်းကြသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် လက်လှုပ်ရှားမှုနှင့် အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး ကခုန်ခြင်း ခြေလှမ်းများဖြင့် လူတိုင်း၏ အပြန်အလှန်နားလည်မှုသည် အစပိုင်းတွင် အလွန်ညံ့ဖျင်းခဲ့သည်။ အချင်းချင်း ခြေနင်းမိကြ၊ ဒါမှမဟုတ် အတွဲတွေက အချင်းချင်း တိုက်မိကြဖြင့် ဒီအခြေအနေက မကြာခဏ ဖြစ်ပေါ်ပြီး ယွီရှင်းက လူတိုင်းကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် ပြုပြင်ပေးသည်။ ရိုးရှင်းပုံရသော အကခြေလှမ်းများသည် သူတို့တကယ်လေ့ကျင့်သောအခါတွင် သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်သည် မည်မျှတောင့်တင်းသည်ကို လူတိုင်းသဘောပေါက်ကြသည်။

လေ့ကျင့်ပြီးနောက် သူတို့ခြေလက်တွေ ထုံကျင်လာပြီး သူတို့ခြေလက်တွေ မနာခံဘူးလို့တောင် ခံစားရသည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ပင်ပန်းလွန်းသဖြင့် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး ကျန်းဖျင်စစ်က သူ့အနားသို့ လျှောက်လာပြီး ရေသန့်ဘူးတစ်ဘူးကို ပေးကာ အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောသည်။ "ဒီလို ပြင်းထန်တဲ့ အကလေ့ကျင့်မှုမျိုးကို ငါတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြုံဖူးတာ။ပဲ"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ရေအနည်းငယ်သောက်ပြီး ကူကယ်ရာမဲ့စွာဆိုသည်။ "ဒါက အရမ်းခက်ခဲတယ်၊ ယွီရှင်းနဲ့ အခြားသူတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ငါကတဲ့အခါ သစ်သားတုံးကြီးလို့ တောင့်တင်းနေတယ်ဆိုတာ တွေ့လိုက်ရတယ်။"

ကျန်းဖျင်စစ်၏နှုတ်ခမ်းထောင့်များက ပေါ့ပါးစွာ မြှောက်တက်လာပြီး သူ့ကိုယ်သူ တွေးနေခဲ့သည်။ 'မင်း ကတာက သစ်သားတုံးဖြစ်နေရုံတင်မကဘူး မင်းရဲ့နှလုံးသားကလည်း သစ်သားတုံးပဲ။'

သို့သော် အလွန်ပင်ပန်းနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေသော ယွဲ့ရှင်းဝမ်ကိုကြည့်ရင်း ကျန်းဖျင်စစ်က အနည်းငယ် စိတ်ဆင်းရဲသွားရသည်။ ဒီကောင်လေးသည် ငယ်ငယ်လေးကတည်းက ကောင်းကင်ဘုံ၏ သားတော်ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏လေ့လာမှုတွင် မည်သည့်အခါမဆို အခက်အခဲများကို ခံရခြင်းမရှိပေ။ သူသည် စာအုပ်များကို တစ်ကြိမ်၊ နှစ်ကြိမ်ဖတ်လိုက်ရုံဖြင့် မှတ်မိပြီး ဘယ်အချိန်တုန်းက ဒီလိုအပြစ်လုပ်သလိုမျိုး ခံစားဖူးသနည်း။

ယွီရှင်း၏ လိုအပ်ချက်တွေက တင်းကျပ်သည်။ အထူးသဖြင့် ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏ အကအဆင့်တွေ အများကြီး ပြောင်းလဲသွားသည့်အတွက် ရှင်းဝမ်က သူမ၏ အဓိကပစ်မှတ် ဖြစ်လာကာ သူမသည် အလားတူ လှုပ်ရှားမှုများကို ထပ်ခါထပ်ခါ လေ့ကျင့်ခိုင်းခဲ့သည်။ ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ညည်းညူခြင်းမရှိဘဲ လွန်ခဲ့သောညက မနက် ၃ နာရီအထိ လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။

ကျန်းဖျင်စစ်သည် စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ့ဆီ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ "မင်းဆက်လုပ်ချင်သေးလား။"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ငါနောက်ထပ် ငါးမိနစ်လောက် လဲလိုက်ရင် ငါ့ခြေထောက်တွေ ကြွက်တက်တော့မယ်။ ဆရာမယွီရှင်းက ငါ့ကို ဆယ်မိနစ်လောက် အနားယူဖို့ လေ့ကျင့်ပေးခဲ့တယ်။ အိုင်ယား၊ ငါငယ်ငယ်လေးကတည်းက ဆရာမစိုက်ကြည့်ခံရတာကို ကြုံဖူးတာ ဒါပထမဦးဆုံးအကြိမ်ပဲ။"

သူ၏ မှုန်ကုပ်ကုပ်အသွင်အပြင်ကိုမြင်တော့ ကျန်းဖျင်စစ်သည် ခဏလောက်စဉ်းစားပြီး လက်ဆန့်ကာ သူ့ခြေသလုံးကြွက်သားကို ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ကောင်လေး၏ သွယ်လျသောလက်ချောင်းလှုပ်ရှားမှုများက ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏ခြေထောက်ကြွက်သားများကို ညင်သာစွာနှိပ်နယ်ပေးရာ ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် သူ့မျက်လုံးများကို သက်သောင့်သက်သာရှိစွာ မှိတ်ထားပြီး အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ အမိန့်ပေးသည်။ "နည်းနည်းအပေါ်တက်ဦး၊ ဘယ်ဘက်ကို၊ အင်း… ‌အရမ်းနေလို့ကောင်းတယ်…"

ကျန်းဖျင်စစ်၏ နှုတ်ခမ်းများက အနည်းငယ် မြင့်တက်လာပြီး သူ၏လှုပ်ရှားမှုများက ပို၍ နူးညံ့လာသည်။

ရှင်းဝမ်သည် သခင်ဖြစ်သူက နှိပ်နယ်ပေးရန်အတွက် ဗိုက်ကိုဖြန့်ထားသော ပျင်းရိကြောင်ကြီးကဲ့သို့ သူ့ရှေ့တွင် လုံးလုံးလျားလျား သက်သောင့်သက်သာရှိနေပုံကို သူနှစ်သက်သည်။

ကျန်းဖျင်စစ်သည် သူ၏ဘယ်ဘက်ခြမ်းကို နှိပ်ပေးပြီးနောက် ညာဘက်ခြေထောက်ကို တစ်ဖန်ပြန်နှိပ်နယ်ပေးကာ သူ၏အသံက တိုးညှင်းပြီး ညင်သာစွာ ‌ဆိုသည်။ "အဆင်ပြေရဲ့လား။"

ကောင်လေး၏လက်ချောင်းများသည် သေးသွယ်ပြီး သန်မာကာ နဂိုက နာကျင်ပြီး တောင့်တင်းသော ခြေထောက်ကြွက်သားများကို နှိပ်နယ်ပေးခြင်းဖြင့် သူသက်သာရာရသွားသည်။ ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် သူ့ကိုကြည့်ဖို့ မျက်လုံးဖွင့်ပြီး ပြုံးပြလိုက်သည်။ "မင်းက ဒီလိုနှိပ်တာမျိုးမှာ ဘယ်ဆိုးလို့လဲ၊ ငါအားတွေပြန်ပြည့်သွားပြီ။"

စကားပြောပြီးနောက် သူက ကျန်းဖျင်စစ်၏လက်ကို ကိုင်ကာ တောက်ပသောအပြုံးဖြင့် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ "လာ၊ ဆက်လေ့ကျင့်ရအောင်။"

ကျန်းဖျင်စစ်သည် ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏လက်ကို ပြန်ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ၊ သီချင်းနောက်ကိုလိုက်ပြီး အစကနေ ထပ်လုပ်ကြည့်ရအောင်။"

အကျွမ်းတဝင်ရှိသော "Tales from the Vienna Woods" အသံထွက်ပေါ်လာပြီး ကျန်းဖျင်စစ်သည် သူ၏ခြေထောက်လှမ်းကာ ယွဲ့ရှင်းဝမ်နှင့်အတူ အကကြမ်းပြင်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

...

လေ့ကျင့်မှု ဒုတိယနေ့ပြီးဆုံးသောအခါ လူတိုင်းသည် သီချင်းတစ်ပုဒ်လုံးကို ချောမွေ့စွာ ကပြနိုင်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးနေ့တွင် ယွီရှင်းသည် အစကတည်းက အသေးစိတ်အချက်တချို့ကို ပြုပြင်ခဲ့ပြီး ကြွက်သားမှတ်ဉာဏ်ကို နက်ရှိုင်းစေကာ လူတိုင်းကို သူတို့၏ အနေအထားကို အာရုံစိုက်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ မူလက ထိမိတိုက်လဲရာကနေ နေ့ခင်းဘက်တွင် ကခုန်မှုတစ်ခုလုံးက စီးဆင်းနေသောရေကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

ယွီရှင်း: "အနားယူကြရအောင်၊ ညနေ ဖျော်ဖြေရမှာဆိုတော့ ငါတို့ရဲ့ခွန်အားတွေကို ထိန်းထားဖို့ လိုတယ်။"

နောက်ဆုံးတွင် လူတိုင်းက ကောင်းကောင်း အနားယူနိုင်ခဲ့ပြီး အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

အားလုံး နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားပြီး ညနေ 4:30 မှာ နိုးလာသည်။ လူတိုင်းသည် အချိန်မီ တီဗီရှိရာသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး ဝန်ထမ်းများ၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် သူတို့၏ဝတ်စုံများကို ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ 

ယောင်္ကျားလေးတွေ အားလုံးက အံဝင်ခွင်ကျ ဝတ်စုံတွေကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး မိန်းကလေးတွေက အနီရောင်ဂါဝန်ရှည်နှင့် ငွေရောင်ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်တွေစီးထားကြသည်။

ထို့အပြင် ပွဲစီစဉ်သူက လူတိုင်းကို မျက်လုံးအထက် အစိတ်အပိုင်းများကိုသာ ဖုံးအုပ်ထားရန် လှပသောမျက်နှာဖုံးများကို တပ်ဆင်ထားပေးပြီး မျက်နှာဖုံးဘေးရှိ အဖြူအမည်း အမွေးများဖြင့် ကျန်းဖျင်စစ်သည် အနက်ရောင်ဖြစ်ပြီး ယွဲ့ရှင်းဝမ်က အဖြူရောင်ဖြစ်သည်။

အဝတ်လဲပြီးသောအခါ လူတိုင်း အဝတ်လဲခန်းထဲမှ ထွက်လာကြပြီး ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ကျန်းဖျင်စစ်ကို အဝေးက လူအုပ်ထဲတွင် တွေ့လိုက်ရသည်။

လူတိုင်းသည် တူညီသောအဝတ်အစားများနှင့် မျက်နှာဖုံးများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကွာခြားချက်ကို ပြောပြရန် ခက်ခဲသော်လည်း ထိုလူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သူမှတ်မိနေသေးသည်။

မျက်နှာဖုံးနောက်ကွယ်က မျက်လုံးများသည် နက်နဲပြီး အေးစက်နေကာ ဒီဝတ်စုံက သူ့ကို အရပ်ရှည်ပြီး သွယ်လျစေသည်။ အဝတ်အစားလဲထားသော ကျန်းဖျင်စစ်သည် မြင့်မြတ်တဲ့ညစာစားပွဲကို တက်ရောက်နေသော မင်းသားတစ်ယောက်လိုပါပဲ။ သူ၏ထူးခြားသော စိတ်နေစိတ်ထားက ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏အာရုံကို မသိစိတ်က ဖမ်းစားသွားသည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က သူ့ကို ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ "စာကြည့်တိုက်က တော်တော်စိတ်ချရတယ်။ သူတို့က ငါတို့ကို ဝတ်စုံတွေ ပို့ပေးတယ်။ မင်းက အရမ်းချောတာပဲ။"

ကျန်းဖျင်စစ်၏မျက်လုံးများတွင် နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုအရိပ်အမြွက်ပြနေသည်။ "မင်းလည်းအရမ်းချောပါတယ်။"

သူက အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာဖြင့် သူ့လက်ကို ယွဲ့ရှင်းဝမ်ဆီ ဖြန့်လိုက်သည်။ ယွဲ့ရှင်းဝမ်က သတိရှိစွာ သူ့လက်ကို တစ်ဖက်လူ၏လက်ဖဝါးထဲ ထည့်လိုက်ပြီး ကျန်းဖျင်စစ်သည် ရှင်းဝမ်၏လက်ကိုဆွဲယူပြီး သူ့လက်ချောင်းတွေကို ရောယှက်ကာ ယွဲ့ရှင်းဝမ်ကို ပြင်ဆင်ခြင်းအခန်းဆီ ခေါ်သွားသည်။

လက်ချောင်းတွေကို ရောယှက်ထားတာလား။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဖျင်စစ်နှင့်အတူ ကပြသောအခါ သူ့လက်ကို တစ်ဖက်လူ၏လက်ဖဝါးပေါ် ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး တင်လိုက်ရုံပါပဲ။ လူတိုင်းက ဒါကိုလုပ်ခဲ့ပြီး ယွဲ့ရှင်းဝမ်က အရေးမကြီးဘူးလို့ ခံစားရသည်။ ယခုမူ ဤလက်ကို ဆုပ်ကိုင်ခြင်းအပြုအမူက အလွန်ရင်းနှီးလွန်းသည် မဟုတ်လော။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏ နှလုံးခုန်သံသည် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ့နားများ အနည်းငယ် ပူလာကာ တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။ "ဖျင်စစ်…"

ကျန်းဖျင်စစ်သည် သူ့လက်ငါးချောင်းကို စုစည်းပြီး သူ့လက်ကို ပိုတင်းတင်းဆုပ်ထားပြီး အသံတိုးတိုးဖြင့် ရှင်းပြသည်။ "စင်ပေါ်မှာ ဖျော်ဖြေတာက ငါ့ရဲ့ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်လို့ နည်းနည်းစိတ်လှုပ်ရှားနေတယ်၊ ဒီတော့ ငါ့ကို ‌အားပေးပါဦး။"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က သဘောပေါက်သွားသည်။ "အိုး၊ အဆင်ပြေပါတယ်၊ ငါဒီမှာရှိတယ်။"

ထို့ကြောင့် ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် လက်မလွတ်တော့ဘဲ ကျန်းဖျင်စစ်၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အားပေးမှုတချို့ကို ပေးခဲ့သည်။ သို့သော် စိတ်လှုပ်ရှားနေတယ်လို့ ပြောခဲ့သော ကျန်းဖျင်စစ်သည် ဒီအချိန်မှာ သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်က အနည်းငယ်တွန့်ကွေးပြီး မျက်နှာဖုံးနောက်ကွယ်မှာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတာကို သူမသိခဲ့ဘူး။

နှစ်များစွာကြာပြီးနောက် နောက်ဆုံးမှာ သူ ရှင်းဝမ်ရဲ့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့ပြီ။

လက်ချောင်းများကို ရင်းနှီးစွာ ဆုပ်ကိုင်ခြင်းက ချစ်သူများကြားရှိ အပြုအမူဖြစ်သည်။ အကဌာန၏ ဒီသင်တန်းကျေးဇူးကြောင့် သူသည် ရှင်းဝမ်၏လက်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ပြီး သူ၏အိပ်မက်ကို အကောင်အထည်ဖေါ်ရန် ပထမဆုံးခြေလှမ်းဖြစ်သည်။

#TK