Volume 2 : နှစ်ယောက်တွဲဖြတ်ကျော်ခြင်း
Chapter 57 (3 of Spades – ငွေကြေးအကျပ်အတည်း ၁၇၊ ထူးဆန်းသောလက္ခဏာများ)
ရှန်းရွှိန်ဧည့်ရိပ်သာအတွင်းတွင် သူဌေးနှင့် သူခိုးတို့က ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုကို စတင်ခဲ့သည်။
နားထဲတွင် အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကုတင်အောက်ရှိ ပစ္စည်းများကို မကြာမီ ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ စိန်ခေါ်သူများသည် သတိမရှိစဉ် သေတ္တာများကို အမြန်ရွှေ့ကြသည်။
အခန်း 206 ၊ အခန်း 205...
လူနှစ်ယောက်က အမြန်ရွှေ့လျားပြီး ပစ္စည်းများကို အောက်ထပ်သို့ တိုက်ရိုက်ရွှေ့လိုက်သည်။
Boss က ထရပ်ကားကြီးကို ပြင်ဆင်ထားတာ ကြာပါပြီ။ ရှောက်လုံနှင့် ယွီဟန်ကျန်းတို့သည် ကိုယ်ပျောက်ဝတ်ရုံကို တိတ်တဆိတ် ဝတ်ဆင်ကြပြီး ထရပ်ကားကြီးအနီးတွင် စောင့်နေကြသည်။ ထရပ်ကား၏ အခန်းထဲမှာ နို့ဘူးများ၊ တွင်းထွက်ရေများ၊ ခေါက်ဆွဲခြောက်များ၊ ချောကလက်များ၊ ဘီစကွတ်များကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ရှောက်လုံ၏ရင်ထဲ အလွန်တုန်လှုပ်သွားသည်။
'ဒီခွေးမသားတွေ 'နိုင်ငံခြားသား' ဘယ်နှစ်ယောက်ဆီကနေ ခိုးထားတာလဲ'
ထရပ်ကားကြီးတစ်ခုလုံးက ကုန်ပစ္စည်းအပြည့်ဖြင့် စူပါမားကတ်သေးသေးလေး ဖွင့်နိုင်လောက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်၏ အသံက နားထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။
"လောင်လျှို… ဒီတစ်ခေါက် ငါတို့ ပိုက်ဆံဘယ်လောက်ရနိုင်မယ်ထင်လဲ"
ဩရှရှအသံနှင့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက ပြောသည်။
"အလျင်မလိုနဲ့… နှစ်ရက်အတွင်း ဒေသခံတွေရဲ့ပစ္စည်းတွေ ကုန်လုနီးပါးဖြစ်သွားပြီး စူပါမားကတ်တွေမှာ ပစ္စည်းတွေ ပြတ်သွားလိမ့်မယ်… သူတို့က စားစရာတွေ မဝယ်နိုင်တော့ဘဲ အသွားအလာပိတ်ဆို့မှုကြောင့် သူတို့မလွတ်မြောက်နိုင်တော့ဘူး… သူတို့က သေဖို့စောင့်ရုံပဲ… အဲဒီအချိန်မှာ ငါက အလယ်ဗဟိုရင်ပြင်မှာ စတိုးဆိုင်ဖွင့်ပြီး ဈေးကြီးကြီးနဲ့ရောင်းရင် ငွေသားတွေရှိတဲ့ ဒေသခံတွေရှိနိုင်ပြီး ရွှေဒင်္ဂါးသန်းဆယ်ချီရဖို့က ပြဿနာမရှိဘူး"
တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်က ရယ်သည်။
"ဒါ အကြံကောင်းပဲ… နိုင်ငံခြားသားတွေဆီက ခိုးယူထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေအားလုံးကို ဒီလိုမျိုး အသုံးပြုနိုင်မယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့ဘူး… ငွေကြေးအကျပ်အတည်း ဖြစ်ပေါ်လာမှာကို မင်းဘယ်လိုသိတာလဲ"
လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက ပြန်ပြောသည်။
"ငါမသိဘူး… ဒါပေမဲ့ သူဌေးက 'ပိုက်ဆံရဖို့ နိုင်ငံခြားသားတွေအနောက်လိုက်ပါ… သူတို့ပိုက်ဆံသုံးပြီး ဝယ်တဲ့အရာကို ငါတို့ခိုးရင် လုံးဝမှန်တယ်'လို့ ပြောခဲ့တယ်"
ရှောက်လုံနှင့် ယွီဟန်ကျန်းတို့သည် ဒါကိုကြားလိုက်ရပြီး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
သူပြောခဲ့သော 'သူဌေး' သည် ရှန်းရွှိန်တည်းခိုခန်း၏ သူဌေးမဟုတ်ဘဲ သူ့အထက်လူကြီးနှင့် ပိုတူသည်။
ရှောက်လုံက မှန်းဆခဲ့သည်။
"ဒီလျှို့ဝှက်ခန်းကမ္ဘာမှာ ပိုသန်မာတဲ့သူဌေးတစ်ယောက်ရှိတာလား… ဒါမှမဟုတ် ကတ်ကမ္ဘာမှာ ကျွန်တော်တို့နဲ့ ရင်ဆိုင်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုရှိတာလား"
ယွီဟန်ကျန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ရှောက်လုံ၏ နားထဲတွင် တိုးတိုးပြောခဲ့သည်။
"သူဌေးတစ်ယောက်ထက်ပိုတဲ့ လျှို့ဝှက်ခန်းဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး… လျှို့ဝှက်ခန်းမှာ ကိုယ်တို့ 'နိုင်ငံခြားသားတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ပြီး ကိုယ်တို့ရဲ့ချောမွေ့စွာရှင်းလင်းရေးကို ဟန့်တားဖို့ အထူးအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုရှိတယ်လို့ ထင်တယ်… အဖွဲ့အစည်းက လျှို့ဝှက်ခန်းတွေတစ်လျှောက် လွတ်လပ်သူအမြောက်အမြားကို ဖြန့်ထားပြီး သူခိုးက အဲဒီအဖွဲ့အစည်းရဲ့အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်နိုင်တယ်"
အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ယွီ၏ကောက်ချက်ချမှုက အလွန်ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဟု ရှောက်လုံတွေးထင်ခဲ့သည်။ သူခိုးပြောခဲ့သော 'သူဌေး' က ရှောက်လုံကို စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေသည်။ ထိုလူသည် စိန်ခေါ်သူများအကြောင်း အချက်အလက်များစွာကို သိနိုင်ပြီး စိန်ခေါ်သူများ ဘာလုပ်မည်ကို အထူးသိနိုင်သည်...
ထို့အပြင် အဖွဲ့အစည်း၏အဖွဲ့ဝင်များသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ မျက်တောင်မခတ်ဘဲ လူများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် 'နိုင်ငံခြားသားများ' ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရန်လိုတိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။
ထိုသို့သော အဖွဲ့အစည်း တည်ရှိမှုသည် အနာဂတ်တွင် ဖြစ်စဉ်များကို ရှင်းလင်းရန် ပို၍ပို၍ ခက်ခဲလာမည်ဟု ဆိုလိုပါသည်။
ပထမထပ်တွင် ဖယောင်းတိုင်မီးထွန်းထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လူနှစ်ယောက်သည် ဒုတိယထပ်မှ အရာအားလုံးကို ခိုးယူသွားပုံရသည်။ ရှောက်လုံသည် မက်မွန်ပွင့်နွေဦးအတွက် ရေတွက်ချိန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။
"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ယွီ 10 မိနစ်ပဲ ကျန်တော့တယ်… ကျွန်တော်တို့ အမြန်ဆုံးလှုပ်ရှားရမယ်"
ယွီဟန်ကျန်းက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
"သူတို့ကို အရှင်ဖမ်းမယ်… ဒီအဖွဲ့အစည်းအကြောင်း ကိုယ်ပိုသိချင်တယ်"
သူသည် တည်းခိုခန်းကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရင်း ရှောက်လုံကို တိုးတိုးပြောသည်။
"သူတို့က ပထမထပ်မှာ ခိုးနေတုန်းပဲ… ပထမထပ်က မျက်နှာကြက်မှာ အကွင်းထောင်ချောက်တွေ တပ်ဆင်နေတုန်း မင်းကို ကိုယ်ကာထားပေးမယ်… သူတို့ကို အကွင်းနဲ့ထောင်ချောက်ဆင်ပြီး ကိုယ်ဖမ်းလိုက်မယ်" သူက ခေတ္တရပ်ကာ ဆက်ပြောခဲ့သည်။ "ဟုတ်သား… လက်နက်အဖြစ် ကိုယ့်အတွက် အကွင်းတချို့ဆွဲပေးဦး"
"ကိစ္စမရှိဘူး" ရှောက်လုံသည် S အဆင့် သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို ထုတ်ယူကာ ကိုယ်ပျောက်ဝတ်ရုံကို အသုံးပြုပြီး အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ယွီနှင့် အတူတူ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ပထမထပ်၏ ကြမ်းပြင်တွင် သူသည် အကွင်းအများအပြားကို အမြန်ဆွဲပြီး အကွင်းများကို မျက်နှာကြက်ပေါ်သို့ လွင့်တင်စေခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူသည် ယွီဟန်ကျန်းအတွက် အကွင်းအနည်းငယ်ဆွဲခဲ့သည်။
သတ္တုကွင်းသည် အလွန်ပါးလွှာပြီး လက်ကောက်ဝတ်ပတ်ပတ်လည်တွင် လက်နက်အဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သည်။ ဤသတ္တုပစ္စည်းသည် အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး ဖြတ်ရခက်ပါသည်။ ၎င်းက လည်ပင်းကို ပြန်ဆွဲနိုင်ပြီး လူများကို လည်ပင်းညှစ်သတ်နိုင်သည်။
လူနှစ်ယောက်က အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီ အသံဖမ်းစက်ပြောတာကို နားထောင်နေသည်။
သူဌေးနှင့် သူခိုးသည် အခန်း 108 ထဲက သေတ္တာပေါင်းများစွာကို ရွှေ့ပြီး သူဌေးက ပြုံးကာပြောသည်။
"108 က မိန်းကလေးနှစ်ယောက်က အရမ်းလှတယ်… သူတို့ကို တစ်ခါတည်းသတ်တာက စိတ်မကောင်းစရာပဲ… သူတို့နှစ်ယောက် သတိလစ်နေချိန်မှာ ငါတို့ဘာလို့ အခွင့်ကောင်းမယူရတာလဲ ဟီးဟီး…"
ညစ်ညမ်းသောရယ်သံက ရှောက်လုံကို ကျောချမ်းစေခဲ့သည်။
ခိုးယူခြင်းအကြောင်း မဆိုထားနှင့် သူက မိန်းကလေးများကိုပင် လုပ်ချင်နေသေးသည်။ သူတို့က တိရစ္ဆာန်များထက် ယုတ်ညံ့ပါသည်။
လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက သူ့ကို တားသောအခါ သူဌေးက လှုပ်ရှားဖို့ အချိန်မရှိခဲ့ဘူး။
"ပြဿနာကို မရှုပ်ထွေးစေနဲ့… နောက်ပိုင်းမှာ အမျိုးသမီးတွေ အများကြီးရှိလာလိမ့်မယ်… ပစ္စည်းတွေကို ကားထဲအရင်ထည့်လိုက်… ဒီတည်းခိုခန်းကို မီးရှို့ဖို့ လောင်စာဆီယူဖို့အတွက် ငါမြေအောက်ခန်းကို သွားမယ်… ငါတို့ဘာလုပ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမှသိမှာမဟုတ်ဘူး"
သူဌေးက စိတ်မပါစွာ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ"
ဤအချိန်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော သတ္တုကွင်းများ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသောအခါတွင် သူတို့နှစ်ဦးက ခွဲခွာသွားတော့မည်ဖြစ်သည်။
ရှောက်လုံ၏အကွင်းကို ကျွမ်းကျင်စွာ ကိုင်တွယ်ခြင်းမှာ အလွန်ကျွမ်းကျင်ပြီး သူဌေးလက်ထဲရှိ ဖယောင်းတိုင်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ရာ အလင်းရောင်သည် လင်းလက်နေပြီး လူနှစ်ယောက်၏ အနေအထားကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရသည်။ သူသည် လူနှစ်ယောက်ကို သံကွင်းဖြင့် တိကျစွာ ဖုံးအုပ်ထားသည်။
ယွီဟန်ကျန်းသည် ကိုယ်ပျောက်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ထားကာ တစ်ချိန်တည်းတွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။
သူသည် သူဌေးနှင့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ နောက်သို့ ချက်ချင်း ပြေးသွားကာ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ လည်ပင်းကို သတ္တုကွင်းဖြင့် အုပ်ကာ ကျန်လက်တစ်ဖက်က သူဌေး၏ နောက်ကျောကို ဓားတစ်ချောင်းဖြင့် ထောက်ထားသည်။
သူဌေးနှင့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတို့သည် ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲကြောင့် လွှမ်းမိုးခံလိုက်ရသည်။
လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသား၏ မျက်နှာသည် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကိုယ်ပျောက်ဝတ်ရုံကို သူဖယ်ချင်ကာ သူ၏နားထဲတွင် နက်နဲအေးစက်သော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
"မလှုပ်နဲ့… မင်း လှုပ်ရဲရင်လှုပ်ကြည့် ငါ မင်းကို လည်ပင်းညှစ်သတ်ပစ်မယ်"
၎င်းက ရင်းနှီးသောအသံဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် 207 ရှိ ဧည့်သည် ယွီဟန်ကျန်း၏အသံဖြစ်သည်။
လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏မျက်လုံးများသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုအရိပ်အယောင်ပြပြီး ပါးစပ်က အကြိမ်အနည်းငယ် လှုပ်ယမ်းသွားခဲ့သည်။
"မင်းပြန်လာတာလား"
ယွီဟန်ကျန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။
"အဓိပ္ပါယ်မရှိတာမပြောနဲ့ အပြင်ထွက်လိုက်"
ရှောက်လုံက ကွင်းများကို ဆက်လက် ခြယ်လှယ်ခဲ့သည်။ သူ၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ပါးလွှာသောသတ္တုသည် လူနှစ်ဦး၏ လက်များနှင့် ခြေထောက်များကို ချည်နှောင်ထားကာ လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။
သူဌေးက ကြောက်လန့်ပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်ကာ ဖြူဖျော့သောမျက်နှာဖြင့် ပြောခဲ့သည်။
"မင်း-မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို ငါပြောစရာရှိတယ်"
ရှောက်လုံ၏အသံက အေးစက်သွားသည်။
"ဘာမှပြောစရာမရှိဘူး… သွားကြရအောင်"
ယွီဟန်ကျန်းက သူတို့ကို အနောက်ကနေ ခေါ်သွားပြီး လူနှစ်ယောက်ကို တံခါးဆီ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။
လူနှစ်ယောက်ကို အကွင်းများဖြင့် ဖမ်းမိပြီး လှုပ်ရှားရန် မလွယ်ကူပါ။ သူတို့က ထရပ်ကားကြီးဆီသို့ သွားခဲ့ကြသည်။
ရှောက်လုံက ယွီဟန်ကျန်းကို တိုးတိုးလေးပြောခဲ့သည်။
"သူတို့က မက်မွန်ပွင့်နွေဦးထဲကို ခေါ်သွားလို့မရဘူးမလား… ကျွန်တော်တို့ ထရပ်ကားနဲ့ မောင်းသွားရမှာလား" သူက ခေတ္တရပ်ကာ ပြောခဲ့သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒီမှာ စိန်ခေါ်သူအများစုရံ့ ပစ္စည်းတွေရှိတယ်… ထရပ်ကားထွက်သွားရင် ဒီလူတွေ ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ"
ယွီဟန်ကျန်းက ပြန်ပြောသည်။
"ကိုယ်တို့လာရှာဖို့ မနက်ဖြန် 8 နာရီမှာ ဆောက်လုပ်ရေးဆိုက်ကို လာဖို့ တည်းခိုခန်းမှာ စာတိုတစ်စောင် ထားခဲ့လိုက်ပါ"
ဒီချဉ်းကပ်မှုက ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ရှောက်လုံခံစားရသည်။ သူသည် တည်းခိုခန်းအရှေ့ စားပွဲဆီသို့သွားပြီး ဘောပင်နှင့် စာရွက်ကိုယူကာ အမြန်မှတ်စုများရေးပြီး အခန်းတိုင်းတွင် ထည့်ထားလိုက်သည်။
ထရပ်ကားပေါ်သို့ သူပြန်လာချိန်တွင် ယွီဟန်ကျန်းသည် လူနှစ်ဦး၏လက်နောက်ကို ဝိုင်ယာကြိုးဖြင့် ချည်နှောင်ထားသည်။ ဤနည်းအားဖြင့် ကိုယ်ပျောက်ဝတ်ရုံနှင့်ပင် လွတ်မြောက်ရန် သူတို့အတွက် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။
သူတို့နှစ်ဦးလွတ်မြောက်ရန် အခြားအထူးအကျိုးသက်ရောက်မှုကတ်များအသုံးပြုခြင်းကို တားဆီးရန်အတွက် ယွီဟန်ကျန်းက သူတို့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
သူက ရှောက်လုံကို မေးလိုက်သည်။
"ပရော်ဖက်ဆာရှောက် ကားမောင်းတတ်လား"
ရှောက်လုံက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော်က ယာဉ်မောင်းသင်တန်းကို အောင်မြင်ခဲ့ပေမဲ့ ကားပဲမောင်းတတ်တာ… ဒီထရပ်ကားကြီးကို ကျွန်တော်မမောင်းနိုင်ဘူး"
"ဒါဆို ကိုယ်မောင်းလိုက်မယ်… မင်း သူတို့ကို စောင့်ကြည့်ထားလိုက်"
သူသည် လူနှစ်ယောက်ကို ထရပ်ကားပေါ်တင်ကာ စောင့်ကြည့်ရန် ရှောက်လုံကို အပ်လိုက်ပြီး ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံပေါ်တက်ကာ ထရပ်ကားကို ကျွမ်းကျင်စွာ စတင်နှိုးလိုက်သည်။
ညဘက်တွင် ပစ္စည်းများအပြည့်ဖြင့် ကုန်တင်ကားကြီးတစ်စီးသည် ဆောက်လုပ်ရေးဆိုက်ဆီသို့ အမြန်လမ်းများမှ ဖြတ်လာခဲ့သည်။
***
ယခုအချိန်တွင် ဆောက်လုပ်ရေးဆိုက်၌
ရှောက်ချင်းကော်က မက်မွန်ပင်အောက်တွင် ပျင်းရိစွာ လဲလျောင်းနေသည်။ မက်မွန်ပွင့်သစ်ပင်များ၏ တောင်တန်းများကို ငေးကြည့်ရင်း သူ့လက်များက သူ့ခေါင်းနောက်မှာ ရှိနေသည်။ ခရီးသွားတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီကိုလာလည်သလိုပါပဲ။
ယဲ့ချီ၏ မျက်နှာက တင်းမာနေပြီး တိုးတိုးပြောသည်။
"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ယွီနဲ့ ပရော်ဖက်ဆာရှောက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြန်မလာသေးတာလဲ"
ရှောက်ချင်းကော်က သူ့ကို ပြောခဲ့သည်။
"စိတ်မပူပါနဲ့ ဒီလူနှစ်ယောက်က မင်းထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုတော်တယ်"
ယဲ့ချီသည် မက်မွန်ပွင့်နွေဦး၏ နံပါတ်စဉ်ကို ကြည့်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သူ့လက်သီးများကို ဆုပ်ထားသည်။
"မက်မွန်ပွင့်နွေဦးမပျောက်ခင် သုံးမိနစ်ပဲ လိုတော့တယ်… ပရော်ဖက်ဆာရှောက်က အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ယွီကို အချိန်မရွေး ဒီနေရာထဲ ခေါ်သွားနိုင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်မဟုတ်ဘူးလား… သူတို့ ဒုက္ခရောက်နေတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား"
ရှောက်ချင်းကော်သည် အလွန်တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ခု မူမမှန်သည်ကို သူခံစားလိုက်ရသည်။ သူထထိုင်လိုက်ပြီး ညာဘက်အပေါ်ထောင့်ရှိ နံပါတ်စဉ်ကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကြည့်လိုက်သည်။
"သူတို့က ပြဿနာတစ်ခုခု ကြုံနေလိမ့်မယ်… မက်မွန်ပွင့်နွေဦးမှာ ဘာအချက်ပြမှုမှ မရှိဘူး… ဒါကြောင့် ခဏကြာမှ ငါတို့အပြင်ထွက်ပြီးတာနဲ့ မက်ဆေ့ချ်ပို့လိုက်မယ်"
နံပါတ်စဉ် 0 သို့ရောက်ရှိပြီး မက်မွန်ပွင့်နွေဦးသည် အတင်းပိတ်ခဲ့သည်။ ရှောက်ချင်းကော်နှင့် ယဲ့ချီတို့ကို အပြင်သို့ စေလွှတ်ခဲ့သည်။
လူနှစ်ယောက်နှင့် ပစ္စည်းအများအပြားသည် မက်မွန်ပွင့်နွေဦး၏ဝင်ပေါက်ဖြစ်သော အခန်းလွတ်တွင် ပေါ်လာသည်။
မှောင်မိုက်သော ဆောက်လုပ်ရေးဆိုက်သည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေဆဲဖြစ်သည်။
ယဲ့ချီက သူ့နားကိုစွင့်ကာ ပတ်ဝန်းကျင် လှုပ်ရှားမှုများကို နားထောင်သည်။
"ကားမောင်းတဲ့အသံကြားတယ်"
ရှောက်ချင်းကော်က သူ့ဖုန်းကို တိုက်ရိုက်ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ရှောက်လုံထံ စာတိုတစ်စောင် ပို့လိုက်သည်။
"မက်မွန်ပွင့်နွေဦးမရှိတော့ဘူး… မင်းတို့ ဘာလို့ပြန်မလာသေးတာလဲ"
ရှောက်လုံသည် လောလောဆယ်တွင် သူ့ဖုန်းကို အိတ်ကပ်ထဲထည့်ထားသောကြောင့် မမြင်ရပေ။
ယွီဟန်ကျန်း၏ မောင်းနှင်မှုနည်းစနစ်သည် ပထမတန်းစားဖြစ်ပြီး ထရပ်ကားက တည်ငြိမ်မြန်ဆန်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ ဆောက်လုပ်ရေးဆိုက်ကို ရောက်သွားသည်။
မီးရောင်များက မှောင်မိုက်သော ဆောက်လုပ်ရေးဆိုက်ကို လင်းထိန်သွားစေကာ ယဲ့ချီသည် ထိတ်လန့်တကြား ယုန်တစ်ကောင်လို ခုန်တက်ကာ အဝေးကိုကြည့်ရန် ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ အလျင်အမြန် ရွှေ့လိုက်သည်။
"အခြေအနေက ဘယ်လိုလဲ… လူဆိုးတွေက တံခါးကို လာနေကြတာလား"
သူသည် သစ်သီးဓားတစ်ချောင်းကို ထုတ်ကာ သတိရှိသောတိုက်ပွဲဝင်ပုံစံဖြင့် ရပ်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ရှောက်လုံက သူ့ထံ စာတိုတစ်စောင်ပို့လိုက်သဖြင့် ရှောက်ချင်းကော်၏ဖုန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် မီးလင်းသွားသည်။
"ကျွန်တော်တို့ ထရပ်ကားကို မောင်းလာတဲ့သူတွေပဲ… ခင်ဗျားနဲ့ ယဲ့ချီ ဆင်းလာခဲ့ကြ"
ရှောက်ချင်းကော်က သက်ပြင်းချပြီး ယဲ့ချီကို ပြောလိုက်သည်။
"အဲဒါက အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ယွီတို့ပဲ"
ယဲ့ချီသည် သစ်သီးဓားကို ဖယ်လိုက်ပြီး အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် ရှောက်ချင်းကော်နှင့်အတူ အောက်ထပ်သို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။
ယွီဟန်ကျန်းသည် ခြေတစ်ဖက်ဖြင့် ဘရိတ်အုပ်ကာ ထရပ်ကားကို မှန်မှန်ရပ်လိုက်သည်။ ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံမှ ဆင်းကာ ထရပ်ကားနောက်ဘက်သို့ လျှောက်သွားပြီး ကုန်တင်ကုန်ချနေရာကို တံခါးဖွင့်လိုက်သည်။
"ပရော်ဖက်ဆာရှောက် ဆင်းလာလို့ရပြီ"
ရှောက်လုံက လူနှစ်ယောက်ကို အောက်ချလိုက်သည်။ သူတို့က ချည်နှောင်ခံထားရပြီး သူတို့၏အမူအရာများက အနည်းငယ် ရုပ်ဆိုးနေပါသည်။
ထရပ်ကား၏ မီးရောင်ကြောင့် ရှောက်ချင်းကော်သည် လူနှစ်ယောက်၏အသွင်အပြင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်ကို သူသိသည်။ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားကို သူအရင်က မတွေ့ဖူးချေ။ ထိုအမျိုးသားသည် အသက် 40 ဝန်းကျင်ခန့်ရှိပြီး နက်မှောင်သော မျက်လုံးတစ်စုံနှင့် နှာတံမြင့်သည်။ သူက အလွန်ချောတာမဟုတ်ပေမဲ့ သူ့မျက်နှာက လိုက်ဖက်ညီသည်။
ယဲ့ချီက ရုတ်တရက်အော်လိုက်သည်။
"ခင်ဗျားက ရှေ့နေချီမလား… ကျွန်တော် သူ့ကို နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် လျှို့ဝှက်ခန်းမှာ ဆုံဖူးတယ်"
ရှောက်လုံက ယဲ့ချီကို ပြန်ကြည့်သည်။
"အားလုံးကို အတူတူစုစည်းပြီး သူတို့ရဲ့ပစ္စည်းတွေကို အတူတူထားဖို့ ဆောက်လုပ်ရေးဆိုက်ကို ခေါ်သွားတဲ့ ရှေ့နေကို မင်းဆိုလိုတာလား"
သူသည် ယဲ့ချီ၏ အတွေ့အကြုံကို မှတ်မိပြီး ပဉ္စမမြောက်နေ့အထိ စိန်ခေါ်သူအားလုံးကို ရှင်သန်ခွင့်ပေးခဲ့သော ရှေ့နေကိုလည်း လေးစားမိသည်။
ရှေ့နေက အမှန်တကယ် boss ဖြစ်နေမယ်လို့ သူ မမျှော်လင့်ထားဘူး။
ယဲ့ချီ၏ အမူအရာက ခက်ထန်လာသည်။
"Shit… သစ္စာဖောက်က ခင်ဗျားပဲ… အကြောင်းပြချက်မျိုးစုံသုံးပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ဆောက်လုပ်ရေးဆိုက်မှာ စုဝေးဖို့ စည်းရုံးခဲ့တယ်… ပြီးတော့ ခင်ဗျားက အကျဉ်းသားအုပ်စုကို ခေါ်လာပြီး ကျွန်တော်တို့ကို သတ်ပစ်လိုက်တာပေါ့"
လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက အနည်းငယ် မျက်စိမှေးထားသည်။
"ဟုတ်တယ်… မင်းကို ငါမှတ်မိတယ်… မင်းက ဂစ်တာတီးတတ်တဲ့ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားမလား"
ယဲ့ချီသည် အလွန်ဒေါသထွက်နေပြီး ဤလူကို ရိုက်နှက်တော့မည်ဖြစ်ပေမဲ့ ယွီဟန်ကျန်းမှ တားလိုက်သည်။
ယွီဟန်ကျန်း၏အသံက အေးစက်သွားသည်။
"သူဟာ လျှို့ဝှက်ခန်းတွေရဲ့ ကမ္ဘာတွေကြားကို ဖြတ်သန်းနိုင်ပုံရပြီး လျှို့ဝှက်ခန်းတိုင်းမှာ သူ့မှာ မတူညီတဲ့ ကိုယ်ပိုင်အထောက်အထားတစ်ခုရှိတယ်… ယဲ့ချီက သူ့ကိူ ရှေ့နေချီအဖြစ် တွေ့ခဲ့တယ်… သူက စိန်ခေါ်သူကို အရင်သတ်ပြီးမှ အဲဒီသူရဲ့နေရာမှာ အစားထိုးခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်"
ယဲ့ချီတွေ့ကြုံခဲ့သောကမ္ဘာမှာ သူက မစ္စတာချီကိုသတ်ပြီး စိန်ခေါ်သူအားလုံးကို ရှေ့နေချီအဖြစ် ဆောက်လုပ်ရေးဆိုက်သို့ ခေါ်ဆောင်ကာ လွတ်မြောက်သွားသော အကျဉ်းသားများအား စိန်ခေါ်သူများကို သတ်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။
ဒီလျှို့ဝှက်ခန်းထဲမှာ သူသတ်ခဲ့သည့်လူက ရွှီကျန့်ယန်ဖြစ်သည်။ သူသည် အခြားလူနေရာမှာ အစားထိုးပြီး ရှန်းရွှိန်တည်းခိုခန်းတွင် ပစ္စည်းများခိုးယူကာ နေထိုင်ခဲ့သည်။ ရှောက်လုံနှင့် ယွီဟန်ကျန်းတို့သာ သူ့ကိုမတားခဲ့ရင် သူက ရှန်းရွှိန်တည်းခိုခန်းကို အရင်ဆုံးထောင်ချောက်ဆင်လိမ့်မည်။
ယွီဟန်ကျန်းသည် တစ်ဖက်လူ၏လည်ပင်းတွင် သစ်သီးဓားတစ်ချောင်းကို တင်လိုက်ပြီး သူ့အသံက ရေခဲမှတ်အထိကျဆင်းသွားသည်။
"မင်းနာမည်အရင်းကဘာလဲ… မင်းကို ဘယ်သူလွှတ်လိုက်တာလဲ"
လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏မျက်လုံးများသည် အဆိပ်ပြင်းသော မြွေတစ်ကောင်လိုပင်။ သူ့အရှေ့က လူလေးယောက်ကို စူးစူးဝါးဝါးကြည့်ကာ စူးစူးရဲရဲအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"နိုင်ငံခြားသားတွေက သေသင့်တယ်"
ယွီဟန်ကျန်း၏ဓားသည် ချက်ချင်းပင် မီလီမီတာ အနည်းငယ် အရှေ့သို့ ရွေ့လျားသွားပြီး စူးရှစွာ မေးလိုက်သည်။
"မှန်မှန်ဖြေ မင်းကို ဘယ်သူ လွှတ်လိုက်တာလဲ… မင်းပြောခဲ့တဲ့ သူဌေးက ဘယ်သူလဲ"
လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ လည်ပင်းတွင် နီရဲတောက်ပသော သွေးအမှတ်အသားတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူ ယွီဟန်ကျန်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး ထူးဆန်းစွာ ပါးစပ်ကို လခြမ်းကဲ့သို့ ရုတ်တရက် မြှောက်လိုက်သည်။ ယွီဟန်ကျန်းက တစ်ခုခုမှားနေပြီဟု ခံစားမိသောအခါ အချိန်နှောင်းသွားသည်။
သူ့သွားများထဲတွင်ဝှက်ထားသော အဆိပ်တောင့်ကိုကိုက်လိုက်ကြောင့် ထိုလူ၏ပါးစပ်ကို နက်မှောင်သောအဆိပ်များဖြင့် ဖုံးသွားခဲ့သည်။
ရှောက်လုံသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ခန္ဓာကိုယ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မယုံနိုင်ဖြစ်သွားသည်။
"အဆိပ်နဲ့ သတ်သေလိုက်တာလား"
၎င်းက အလွန်အဆိပ်ပြင်းပြီး ဒီလူက ချက်ချင်း သေဆုံးသွားသည်။
ယဲ့ချီသည် ငေးကြည့်ရင်း သူ့အသံက အနည်းငယ်တုန်နေသည်။
"ဘာ-ဘာလို့ ရုပ်ရှင်ထဲလို စစ်သည်တစ်ယောက်ရဲ့ သေဆုံးမှုနဲ့ တူနေရတာလဲ… သူ့အကြံအစည်က မအောင်မြင်ဘဲ သူ့သူဌေးကို သစ္စာမဖောက်ဖို့ သူ တကယ်ပဲ သတ်သေလိုက်တာလား"
ရှောက်ချင်းကော်သည် သူ့ရှေ့က ခန္ဓာကိုယ်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
"ဒီသူဌေးက သူ့လူတွေကို ဒီလောက်သစ္စာရှိအောင် လုပ်ပေးနိုင်ရင် မလွယ်ဘူးထင်တယ်"
ယွီဟန်ကျန်း၏ အမူအရာသည် အလွန်အေးစက်နေ၏။
သူသည် သစ်သီးဓားကို ပြန်ယူကာ တုန်ခါနေသော တည်းခိုခန်းသူဌေးကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူဌေးက စူးရှသော မျက်လုံးများကြောင့် ဖြူဖျော့သောမျက်နှာဖြင့် ခေါင်းကို အရူးအမူး ခါးယမ်းလိုက်သည်။
"ငါ့မသတ်ပါနဲ့… ငါဘာမှမသိဘူး"
ယွီဟန်ကျန်းက အေးစက်စွာမေးသည်။
"မင်းက သူ့ရဲ့ကြံရာပါမဟုတ်ဘူးလား… မင်းဘာမှမသိဘူးဆိုတာ ယုံမယ်ထင်နေလား"
သူဌေးက တုန်လှုပ်သွားသည်။
"သူ့-သူ့နာမည်က လျှိုတုန်ဖြစ်ပြီး သူက လမြို့ကဆိုတာပဲ ငါသိတယ်… လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က သူက ငါ့ဆီလာပြီး ငါ့ရဲ့ တည်းခိုခန်းမှာ အခန်းတစ်ခန်းကို ကြိုတင်မှာပြီး အတူတူ ငွေရှာဖို့ အခွင့်အရေးရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်… ပိုက်ဆံရှာဖို့ အခွင့်အရေးဆိုတော့ ငါ သေချာပေါက် မငြင်းနိုင်ဘူးလေ…"
ယွီဟန်ကျန်း: "ဒီတော့ မင်းက မှောင်ခိုဆိုင်တစ်ခုဖွင့်ပြီး နိုင်ငံခြားသားတွေရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ခိုးယူဖို့ သူနဲ့ပူးပေါင်းလိုက်တာလား"
သူဌေးက ခေါင်းငြိမ့်သည်။
"ငါ့-ငါ့ကိုလည်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ဖိအားပေးခဲ့တာပါ… မပူးပေါင်းရင် သတ်ပစ်ပြီး တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်အဖြစ် သူအစားထိုးမယ်လို့ ပြောတယ်… ငါ့-ငါ့အသက်ကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် ငါက သူနဲ့ ပူးပေါင်းရမယ်လေ"
ရှောက်လုံက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနဲ့ ပြောခဲ့သည်။
"မင်းအသက်ကို ကယ်ဖို့လား… မင်းက ပျော်နေတယ်လို့ ငါထင်တာပဲ"
သူဌေး၏မျက်နှာမှာ အလွန်ရှက်ရွံ့သွားသည်။ သူ့အဖော်နှင့် စကားစမြည်ပြောခြင်းကို ရှောက်လုံ ကြားခဲ့ကြောင်း သူသိပြီး ၎င်းကို ချေပ၍မရပါ။ သူ တုန်လှုပ်ပြီး ကရုဏာကို တောင်းခံနေသည်။
"ငါ့-ငါ့ကို သွားခွင့်ပြုပါ… ဒီပစ္စည်းတွေကို မင်းတို့ကိုပေးပါ့မယ်…"
ယဲ့ချီက ဒေါသတကြီးအော်လိုက်သည်။
"ကျုပ်တို့ကို ပေးတာက ဘာအဓိပ္ပါယ်မှမရှိဘူး… ဒါတွေက ခင်ဗျားတို့ ခိုးထားတဲ့ အရာတွေပဲ"
ယွီဟန်ကျန်းက တိုးတိုးပြောသည်။
"လျှိုတုန်ပြောခဲ့တဲ့ သူဌေးအကြောင်း မင်းဘယ်လောက်သိလဲ"
တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်က ခေါင်းယမ်းသည်။
"ငါ့မသိဘူး… သူ့သူဌေးမှာ ပိုက်ဆံနဲ့ အင်အားရှိတယ်လို့ပဲ ပြောတာ… ငါက သူဌေးနောက်လိုက်ရင် ငါသေချာပေါက် ကောင်းကောင်းနေနိုင်လိမ့်မယ်… နိုင်ငံခြားသားတွေကို သတ်ဖြတ်ခြင်းက ဆုကြေးအများကြီးရတယ်လို့လည်း သူပြောတယ်… ခေါင်းတစ်လုံးကို တစ်သန်းရတယ်တဲ့…"
လူလေးယောက်သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရင်း သူတို့နှလုံးသားအောက်ခြေအထိ အေးစိမ့်သွားသည်။
ဆုကြေးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီးရှိနေရတာလဲ… စိန်ခေါ်သူတွေက ကြွက်တွေလား…
ရှောက်လုံက ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်နေပြီး သူ့ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
"လျှို့ဝှက်ခန်းတွေရဲ့ ကမ္ဘာတွေကို စောင့်ရှောက်သူလေးယောက်က ဖန်တီးထားတာဖြစ်ပြီး လွတ်လပ်သူတွေရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက သူတို့ရဲ့စီရင်ပိုင်ခွင့်အောက်မှာ မရှိဘူး… လူတချို့က ငါတို့ကို သတ်ပစ်တာဟာ အကျိုးအမြတ်ရှိတယ်လို့ ခံစားရပြီး ငါတို့အတွက် ပြဿနာဖန်တီးဖို့ ဒီအဖွဲ့အစည်းကို သီးသန့်ဖန်တီးထားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"
ရှောက်ချင်းကော်က ဆက်လက်၍ ပြောသည်။
"ဒီအဖွဲ့အစည်းက ဆုအဖြစ် 'ဆုကြေး'ကို ပေးဆောင်ပြီး ငါတို့ကို သတ်ပစ်ရင် လူတွေက ပိုက်ဆံရှာနိုင်တယ်… ဒီလိုတင်းကျပ်တဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုမှာ ဖမ်းမိတဲ့လူတွေက သတင်းကိုထုတ်ပြောတာထက် ကိုယ့်ကိုကိုယ် သတ်သေချင်ကြမှာပဲ… 3 of Spades လျှို့ဝှက်ခန်းထဲမှာ ငါတို့ တစ်ယောက်နဲ့တွေ့ခဲ့ပြီး နောက်နောင်မှာ နောက်ထပ်လူအများကြီး ရှိလာနိုင်တယ်"
ရှောက်လုံက သူ၏နားထင်ကို ကိုင်လိုက်သည်။
"ကံမကောင်းစွာပဲ အဖွဲ့အစည်းကို ဘယ်လိုခေါ်တယ်၊ ဌာနချုပ်တည်နေရာ၊ သူဌေးရဲ့အထောက်အထားနဲ့ ကျွန်တော်တို့နဲ့ရင်ဆိုင်ဖို့ လျှို့ဝှက်ခန်းတစ်ခုစီမှာ လူဘယ်လောက်ခန့်ထားတယ်ဆိုတာ မသိခဲ့ဘူး… ဒါက တကယ်ကို စိတ်ညစ်စရာပဲ"
ထိုအချိန်တွင် ယွီဟန်ကျန်းသည် ငုတ်တုတ်ထိုင်နေပြီး သေသူ၏အဝတ်အစားများကို ဖယ်ရှားကာ သေသေချာချာစစ်ဆေးနေတာကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။
လူသေ၏နှလုံးသားကို အလင်းရောင်မှိန်မှိန်ဖြင့် ပို၍ပင် ဆန်းကျယ်ရသည့် ထူးဆန်းသော အရိုးခေါင်းပုံစံ တက်တူးဖြင့် အမှတ်အသားပြုထားသည်။ ပို၍ထူးခြားတာက ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းလာတာနဲ့အမျှ တက်တူးဟာ သာမန်မျက်စိနဲ့ မြင်နိုင်သောအရှိန်ဖြင့် ပျောက်သွားသည်။
ရှောက်လုံ၏စိတ်ဝိညာဉ်က တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။
"ဒါက အဖွဲ့အစည်းရဲ့ အမှတ်အသားလား"
ယွီဟန်ကျန်းက မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။
"ဖြစ်နိုင်တယ်… လွတ်လပ်သူအုပ်စုက ရှင်သန်ခြင်းလျှို့ဝှက်ခန်းတွေအတွင်းမှာ ကျင်လည်ကျက်စားပြီး လျှို့ဝှက်ခန်းတွေမှာ စိန်ခေါ်သူတွေကို အမဲလိုက်ပြီးတော့ မြင့်မားတဲ့ဆုကြေးငွေများရယူဖို့ တစ်ခုတည်းသောရည်ရွယ်ချက်က လူသေတွေအဖြစ်ကို ဦးနှောက်ဆေးကြောခြင်းခံခဲ့ရတာပဲ"
အားလုံးက ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်နေကြပြီး ယဲ့ချီက ထုတ်ပြောခဲ့သည်။
"လျှို့ဝှက်ခန်းတွေကမ္ဘာကြီးက နေရာတိုင်းမှာ တွင်းတွေတကယ်ရှိတာပေါ့"
နောက်ဆုံးအကြိမ် လျှို့ဝှက်ခန်းထဲမှာ သူ့အတွေ့အကြုံကို တွေးပြီး ဒေါသဖြစ်သွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူတို့အားလုံးသည် ရှေ့နေချီကို ယုံကြည်ကြပြီး အခြားသူများနှင့်အတူ ဆောက်လုပ်ရေးဆိုက်ကို ရောက်ရှိလာကြသည်။ အကြံပြုထားသည့်အတိုင်း ပစ္စည်းများခွဲဝေပေးကာ ပဉ္စမနေ့အထိ အသက်ရှင်စွာ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ အကျဉ်းသားများ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရသည့်တိုင် အကျဉ်းသားများကို စွဲဆောင်စေသည့် ညဘက်ချက်ပြုတ်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု သူထင်ခဲ့သည်။
စိန်ခေါ်သူအားလုံးကိုသတ်ရန် လူတိုင်းယုံကြည်ရသည့် ရှေ့နေချီက ထောင်ချောက်တစ်ခုဖန်တီးမယ်လို့ သူ မမျှော်လင့်ထားပေ။
ခေါင်းတစ်လုံးလျှင် ရွှေဒင်္ဂါးတစ်သန်း၏ အဆိုအရ ဤလူယုတ်မာသည် နောက်ဆုံးလျှို့ဝှက်ခန်းတွင် သန်းပေါင်းများစွာသော ရွှေဒင်္ဂါးပြားများကို ရရှိထားနိုင်သည်။
စိန်ခေါ်သူများကိုသတ်ရန် လွတ်လပ်သူများကို ရှင်သန်ခြင်းအခန်းများအတွင်း လျှောက်သွားခွင့်ပြုလိုက်သည့် ဤအဖွဲ့အစည်းက ဆိုးရွားလှသည်။
ရှောက်လုံသည် ယဲ့ချီ၏ရုပ်ဆိုးသော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ့ပခုံးကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။
"အနာဂတ်မှာ အခြားသူတွေကို ငါတို့ ယုံကြည့်လို့ မရတော့ဘူး… သူတို့က ငါတို့အပေါ် ကောင်းတယ်ဆိုရင်တောင် သူတို့ရဲ့တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်က ငါတို့ကို သတ်ပစ်ဖို့ပဲ"
သစ္စာဖောက်မှုများ အများအပြားဖြစ်ပြီးနောက် စိန်ခေါ်သူများသည် သူတို့၏အဖွဲ့ဝင်များကို အပြည့်အဝယုံကြည်ရန် ခက်ခဲသည်။
စိန်ခေါ်သူများသည် ဒီလောက်များပြားပေမဲ့ မည်သည့်အဖွဲ့မှ SS အဆင့် လျှို့ဝှက်ခန်းများကို အဘယ်ကြောင့် ရှင်းလင်းနိုင်ခြင်းမရှိတာလဲဆိုတာ ရှောက်လုံ နောက်ဆုံးမှာ နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သည်။
လွတ်လပ်သူသည် စိန်ခေါ်သူများနှင့် ခွဲခြား၍မရဘဲ စိန်ခေါ်သူအဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားသည့် လွတ်လပ်သူသည် စိန်ခေါ်သူကိုသတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားပုံရသည်။
၎င်းက ယုံကြည်မှုအကျပ်အတည်းဖြစ်ခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ ကတ်ကမ္ဘာရှိ စိန်ခေါ်သူအားလုံး၏ စိတ်ထဲမှာ မြှုပ်နှံထားသည့် ကြောက်စရာအကောင်းဆုံး မျိုးစေ့ဖြစ်သည်။
#TK
