Chapter 174

🌍Chapter 174

ဂိမ်းအတွင်းတွင် သူတို့ အဖော်၏ခန္ဓာကိုယ်များကို မြှုပ်နှံပေးရန် အချိန်မရှိခဲ့သော်လည်း ယခု သူတို့တွင် အချိန်များစွာ ရှိပေသည်။

ချိုင်ရုန်နှင့် နန်ကျင်းအဖွဲ့သားများ လေးလံထိုင်းမှိုင်းကာ အကြီးအကျယ် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းနေကြသည်။

 တစ်ဖက်တွင်မူ ဗျူဟာအဖွဲ့မှာ အလွန် တက်ကြွနေကြ၏။ နေ့လည်တွင် ရှောင်ကျီထုံးက ရှောင်ချောင်း၊ ရှောင်ဝေ့နှင့် အခြားအဖွဲ့၀င်များနှင့်အတူ အခြေစိုက်စခန်းသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ထို့နောက် ထန်မော့ ဖူ၀မ်ရှန်း၏ စိတ်အခြေအနေ မကောင်းသည်ကို သတိပြုမိသွား၏။ ရွှမ်ဝူရေကန်ဥယျာဉ်တွင် သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော နန်ကျင်းကစားသမားနှစ်ယောက်ကို သူ သိသည်။ လွန်ခဲ့သည့်တစ်ပတ်ကထိုကစားသမားနှစ်ယောက် နန်ကျင်းအဖွဲ့မှဖြစ်စဉ်တစ်ခုနှင့်ပတ်သက်သည့် သတင်းအချက်အလက်ကို ၀ယ်ယူခဲ့ကြသည်။ သူတို့တွင် ဂိမ်းကူပစ္စည်းမရှိသဖြင့် နန်ကျင်းအဖွဲ့၀င်များ ကြိုပြောလိုက်ကြသည်။

" ဖြစ်စဉ်ကို ရှင်းပြီးရင် ဂိမ်းကူပစ္စည်းတွေ ယူလာခဲ့ကြ…”

နန်ကျင်းအဖွဲ့က မကြာခဏ ထိုသို့လုပ်လေ့ရှိ‌ပေသည်။

အစပိုင်းတွင် ချိုင်ရုန်က နန်ကျင်းအဖွဲ့ဝင်များကို မကာကွယ်ပေးခဲ့ပေ။ သူ ငြိမ်းချမ်းသောပတ်၀န်းကျင်ကိုသာ တည်ဆောက်ပေးခဲ့လေသည်။ နန်ကျင်းအဖွဲ့က ရက်စက်သောလူသတ်သမားများကို အပြစ်ပေးလေ့ရှိသောကြောင့် ခိုး၀င်သူများ နန်ကျင်းတွင် လူမသတ်ရဲကြပေ။ ရှောင်ကျီထုံးက ဂိမ်းကူပစ္စည်းနှင့်အချက်အလက် လဲလှယ်ရန် အဆိုပြုခဲ့သူဖြစ်သည်။။ သူက နန်ကျင်းကစားသမားများကို အချက်အလက်လဲလှယ်ရန် တွန်းအားမပေးပေ။ အားလုံး ဆန္ဒအလျောက်သာ ဖြစ်ပေသည်။ ထို့အပြင် နန်ကျင်းအဖွဲ့က ရှင်းကျဲခုံရင်ပြင်တွင် ဖြစ်စဉ်သို့ ၀င်ရောက်နိုင်ချေရှိသည့် နေရာများအားလုံးကို ဘုတ်ထောင် ကြေညာပေးခဲ့သည်။

နန်ကျင်းအဖွဲ့က နန်ကျင်းကစားသမားများ၏လက်နှင့်ခြေများကို မချုပ်နှောင်ထားပေ။

ဖူ၀မ်ရှန်း ယင်းကို လက်သင့်မခံနိုင်ပေ။ မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ကစားသမားများက ကျေးဇူးရှင်ကို ကျေးပြန်စွပ်သကဲ့သို့ မိမိနှင့် ကျေးဇူးရှိသူကို သတ်ဖြတ်ပစ်ရပါသနည်း။ 

ဖူ၀မ်ရှန်းကား ငယ်လွန်းလှသည်။ သူ အကြောင်းရင်းကို နားလည်သော်လည်း ကလေးဖြစ်သည့်အလျောက် စိတ်မကောင်းဖြစ်ရပေသည်။ သူ ဤရက်စက်သည့်ကိစ္စကို ချေဖျက်ရန် အချိန်ယူရမည်ဖြစ်သည်။

ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းပြီးနောက် နောက်တစ်နေ့မနက်တွင် ရှောင်ကျီထုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ချခဲ့သည်။

“အခုကစပြီး နန်ကျင်းအဖွဲ့နဲ့ ဗျူဟာအဖွဲ့ကို ပူးပေါင်းမယ်…ငါတို့မှာ နန်ကျင်းဆိုတာမရှိတော့ဘူး…ငါတို့က ကိုယ့်အတွက်ကိုယ်တည်ရှိတဲ့အဖွဲ့ပဲ…ငါတို့ သတင်းအချက်အလက်တွေ ဘယ်သူ့ကိုမှ ရောင်းတော့မှာ မဟုတ်ဘူး…ဖြစ်စဉ်၀င်ပေါက်နေရာတွေကိုလည်း ကြေညာတော့မှာ မဟုတ်ဘူး…ချိုင်ရုန်က အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး ငါက ဒုခေါင်းဆောင်ပဲ…ဒါပေမဲ့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်စကားကို နားထောင်စရာမလိုဘူး…ငါ့စကားကိုပဲ နားထောင်ကြ…သူက ငတုံး…”

“ရှောင်ကျီထုံး…”

ချိုင်ရုန်၏စိတ်ဓာတ်ကျနေသည့်စိတ်က ထိုစကားကြောင့် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ရှောင်ကျီထုံး ပြုံးပြီး အဖွဲ့ဖွဲ့စည်းမှုနှင့်စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများကို ကြေညာလိုက်သည်။

“ငါတို့အဖွဲ့က လူများလွန်းတဲ့အတွက် အဖွဲ့သုံးဖွဲ့ခွဲမယ်…အဖွဲ့တစ် ချိုင်ရုန်၊ ရှောင်ချောင်း…”

ရှောင်ကျီထုံး သူတို့အခြေ‌အနေကို ထန်မော့နှင့် ဖူ၀မ်‌သော်ရှေ့တွင် ရှောင်ခြင်း မရှိပေ။ သူတို့ကို ၀င်ပြောရန်ပင် ပြောနေ၏။ သို့သော် ထန်မော့ အဖွဲ့ဖွဲ့ခြင်းကိစ္စအား စိတ်မ၀င်စားပေ။ ဖူ၀မ်သော်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ဖူ၀မ်သော်က မျက်ခုံးပင့်ပြလာလေသည်။ သူလည်းမနေချင်ကြောင်း သိသာလှသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့လှည့်ထွက်သွားစဉ် ယောကျာ်း တစ်ယောက်အသံကို ကြားလိုက်ရပေသည်။

“မစ္စတာထန်နဲ့ မစ္စတာဖူ ငါ အခုထိ ပြောလို့မပြီးသေးဘူးလေ…”

ထန်မော့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ရှောင်ကျီထုံး ထိုင်နေသည့်ဖူ၀မ်ရှန်းကို ကော်လံမှဆွဲကာ ဖူ၀မ်သော်ဆီ ခေါ်သွားလိုက်သည်။

“သူ့ကို ခေါ်သွား…”

ဖူ၀မ်ရှန်း မျက်လုံး ပြူးကျယ်သွားလေသည်။

“ခေါင်းဆောင်ရှောင်…”

ရှောင်ကျီထုံး အမှန်ပြင်ပေးလိုက်သည်။

"ငါက ဒုခေါင်းဆောင်...ခေါင်းဆောင်ရှောင် မဟုတ်ဘူး..."

ဖူ၀မ်ရှန်း ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ကျွန်တော့်အစ်ကိုကို ပြောပြီးသား…ကျွန်တော် ဒီမှာပဲ နေချင်တယ်…ကျွန်တော့်အစ်ကိုက သန်မာပြီးသား…ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ မတွေ့တာလည်း အရမ်းကြာနေပြီ…ကျွန်တော့်အတွက်..."

"ဒါပေမယ့် မင်းအစ်ကိုက မင်းကို ကယ်ခဲ့တဲ့သူလေ..." 

ဖူ၀မ်ရှန်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ရှောင်ကျီထုံး  သူ့ကို ပြုံး၍ ကြည့်နေသည်။ 

"ငါတို့အဖွဲ့က မင်းကို ကယ်ဆယ်ဖို့တစ်ခုလေးအတွက်နဲ့ တိုက်ခိုက်မှာမဟုတ်ဘူး…တခြားလူတွေကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် မင်းကို စတေးသင့်ရင် စတေးရမှာပဲ…မင်းတင်မဟုတ်ဘူး…ငါဖြစ်နေရင်လည်း ချိုင်ရုန်က တခြားလူတွေကို ကယ်ဖို့ ငါ့ကို စွန့်လွှတ်မှာပဲ…”

ချိုင်ရုန် တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ဘယ်သူက မင်းကို ကယ်ချင်မှာလဲ…”

နင်နင်းကလည်း ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်၏။

“ခေါင်းဆောင် ငါကတော့ နင့်ကို စွန့်လွှတ်မှာပဲ…”

‌ရှောင်ကျီထုံး ပြောလိုက်သည်။

“...မင်း အဲ့လောက် အကောင်းပြောနေစရာ မလိုပါဘူး…”

ရှောင်ကျီထုံး ချောင်းနှစ်ချက်ဟန့်၍ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းအစ်ကိုက မတူဘူး…မင်း အန္တရာယ်ရှိနေရင် သူ မင်းကို ကယ်ပေးလိမ့်မယ်…ရွှမ်ဝူရေကန်တုန်းကလိုပဲလေ…ဒါ့ကြောင့် မင်းဘ၀အတွက် တွေးပြီး မင်းအစ်ကိုနဲ့ လိုက်သွားလိုက်…တကယ်လို့ ငါ့ဆွေမျိုးတွေသာ အသက်ရှင်နေသေးရင် ငါ သူတို့နောက် မတုံ့မဆိုင်း လိုက်သွားလိုက်မယ်…”

ဖူ၀မ်ရှန်းက အလွန်ထက်မြက်သဖြင့်  ရှောင်ကျီထုံးစကား အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်ပေသည်။ နောက်ဆုံး သူ သဘောတူလိုက်၏။ သို့သော်လည်း သူ ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ခေါင်းဆောင်ရှောင်စကားက အခြေအမြစ်မရှိဘူး…ခေါင်းဆောင်ရှောင်မှာ မိသားစုမရှိတော့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောနိုင်တာပေါ့…”

ရှောင်ကျီထုံး တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“ငါက ချိုင်ရုန်လိုငတုံးထက် ငါချစ်တဲ့လူတွေကို ‌ရွေးမယ်ဆိုတာ သေချာတယ်…” 

ချိုင်ရုန် အော်လိုက်သည်။

“...မင်း…”

“ခေါင်းဆောင်ရှောင် ခင်ဗျားညီမလို့ ‌ပြောနေတဲ့သူ ရောက်နေတယ်…”

ပြုံးနေသော ရှောင်ကျီထုံး၏မျက်နှာ ရုတ်တရက် အေးခဲသွားသည်။

ထင်ထားသည်ထက် ဝဋ်လည်သည်မှာ မြန်လွန်းလှချေ၏။

ထန်မော့ ရှောင်ကျီထုံး၏လေးကန်ကန် ဖြစ်သွားသောအမူအရာကို ကြည့်ကာ ရယ်ချင်လာသော်လည်း ယဥ်ကျေးမှုအရ ရယ်ချင်စိတ်ကို ထိန်းထားလိုက်၏။

 သို့သော် တစ်ဖက်တွင်မူ ချိုင်ရုန်နှင့်အဖွဲ့၀င်များကမူ အူလှိုက်သံလှိုက် ရယ်မောနေကြ၏။

ထန်မော့ သူတို့ရယ်သံကြားသောအခါ ကူရာမဲ့စွာ ပါ၀င်ရယ်မောလိုက်လေသည်။

အမှိုက်ရှင်းလင်းရေးဂိမ်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လေထုက တမုဟုတ်ချင်း လွင့်ပြယ်သွားပေသည်။

ရှောင်ကျီထုံး  စက်ရုံ၀င်ပေါက်ဆီသို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။ သူက တစ်ဦးတည်းသောသားဖြစ်သဖြင့် ညီမတစ်ယောက် မည်သို့ရလာသည်ကို သိချင်မိသည်။

 ချိုင်ရုန်နှင့်နင်နင်းတို့ ထိုအချက်ကို သက်သေခံပေးနိုင်၏။ အဖွဲ့က ရှောင်ကျီထုံးနောက်လိုက်ကာ ရှောင်ကျီထုံး၏ညီမကို လိုက်ကြည့်ကြလေသည်။

ထန်မော့၏နားထဲသို့ ခပ်နိမ့်နိမ့်အသံ ရောက်လာ၏

"မင်း ကိုယ့်စွမ်းရည်ကို စစ်ဆေးကြည့်ချင်လား…”

ထန်မော့ အံ့ဩသွားပြီး နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

နွေဦးလေနွေးက ငြင်သာစွာတိုက်ခတ်နေ၏။  ဖူ၀မ်သော် ပြုံးရုံပြုံးလိုက်ပြီး ညာလက်ကိုဆန့်လိုက်သည်။ 

ထန်မော့ အေးခဲသွားသော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားပေသည်။ သူတို့ အခြားလူများရှေ့တွင် လက်တွဲထားကြသည်မှာ ကိုးရို့ကားယားနိုင်လှသည့်အပြင် ယခင်က တစ်နာရီကြာ လက်ကိုင်ခဲ့ကြသော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

ထို့ထက်အချိန်လိုအပ်ပေသည်။

 ထန်မော့ ဖူ၀မ်သော်လက်ကို ကိုင်လိုက်သည်။

“ညလောက်ဆို ခင်ဗျားရဲ့စွမ်းရည် သိရလောက်ပြီ…”

သူတို့ ၀င်ပေါက်သို့မရောက်မီ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အသံကို ကြားလိုက်ရပေသည်။

“၀မ်းကွဲ…”

ထို့‌နောက် အမျိုးသားတစ်ယောက်အသံကိုလည်း ကြားလိုက်ရ၏။

“အစ်ကိုရှောင် တကယ် ခင်ဗျားပဲ…”

ရှောင်ကျီထုံး အံ့ဩသွားသည်။

“အန်ချူး…လုရှင်း…”

ထန်မော့ ထိုနာမည်နှစ်ခုကို အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ တွေးနေစဉ် ဖူ၀မ်သော် နား နားကပ်ကာ ပြောလိုက်၏။

“ဆန်းကြယ်တဲ့ဆပ်ကပ်…”

ထန်မော့ :”...”

ကမ္ဘာကြီးက ကျဉ်းလိုက်တာ…

ထန်မော့ မသိစိတ်အရ ဖူ၀မ်သော်ကို လက်ဆွဲထွက်သွားချင်သော််လည်း နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။  လုရှင်း လူအုပ်ကြီးကြားတွင် ရင်းနှီးနေသော နောက်ကျောပြင်ကို တွေ့လိုက်ရပေသည်။ လုရှင်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး အတိတ်ဖြစ်ရပ်များ ပြန်မြင်ယောင်လာပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူ ဖူ၀မ်သော်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ကြောက်ကြောက်လန့်လန့်နှင့် လက်ညှိုး ထိုးလိုက်သည်။

“အိုးမိုင်ဂေ့ါ မစ္စတာA…”

ဖူ၀မ်သော်  ရပ်လိုက်သည်။

ရှောင်ကျီထုံးအပါအ၀င် အဖွဲ့၀င်များအားလုံး ထန်မော့နှင့်ဖူ၀မ်သော်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဖူ၀မ်သော်၏ကျောပြင်က ထင်းရှူးပင်ကဲ့သို့‌ ဖြောင့်မတ်နေ၏။ သူ့အရပ်က ၁.၉မီတာနီးပါးရှိသဖြင့် လူအုပ်ကြား ထင်းထွက်နေပေသည်။ လုရှင်း နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲ၌သာ မစ္စတာAကို တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း သူ့ပုံစံကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိသည်။ ထို့နောက်မစ္စတာAဘေးမှ ထန်မော့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး အန်ချူးနှင့်အတူ ခေါ်လိုက်သည်။

“မစ္စတာB…”

လုရှင်း ပြောလိုက်သည်။

“အိုးမိုင်ဂေါ့ မစ္စတာAနဲ့ မစ္စတာBက ဘာဖြစ်လို့ ငါတို့နောက် လိုက်လာကြတာလဲ…”

အန်ချူး ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“ငတုံး…ငါတို့က အခုမှရောက်တာ…မစ္စတာAနဲ့Bက ရောက်နေတာကြာပြီ…”

အခြေအနေမှာ ဤအခြေအနေအထိ တိုးတက်လာသဖြင့် ထန်မော့ ကူရာမဲ့စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်ရပေသည်။ 

လုရှင်း စပ်စုစွာ မေးလိုက်သည်။

“ဘယ်သူက ဖူ၀မ်သော်လဲ…ဘယ်သူက ထန်မော့လဲ…”

ထန်မော့ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆန်းကြယ်သည့်ဆပ်ကပ်ဖြစ်စဉ် အမှန်တရားအားရှင်းပြရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ ဤကိစ္စအတွက် သူတို့ အနက်ရောင်မျှော်စင်ကို အပြစ်တင်ရမည်သာ။ 

ထို့ကြောင့် သူ နောက်ဆုံးဆုလာဘ်ကို လုရှင်းနှင့်အခြားလူများမသိအောင် တမင်တကာ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ရပေသည်။ သို့သော် သူ ဘာမှမပြောရသေးမီ ဖူ၀မ်ရှန်းက ထိတ်လန့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဖူ၀မ်သော်က ဘာလဲ…ခင်ဗျား လူမှားနေပြီ…ဒါ ကျွန်တော့်အစ်ကို ဖူ၀မ်ရှန့်…ဖူ၀မ်သော် မဟုတ်ဘူး…ဖူ၀မ်ရှန့်…”(ကွဲသွားအောင် ရှန့်လုပ်လိုက်တယ်နော်)

လုရှင်း ထူးဆန်းသည့်လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“အာ…သူက ဖူ၀မ်သော်မဟုတ်ဘူးလား…အနက်ရောင်မျှော်စင်က ဂိမ်းကိုရှင်းလင်းခဲ့တဲ့ကစားသမားတွေက ဖူ၀မ်သော်နဲ့ထန်မော့လို့ ကြေညာခဲ့တယ်…”

ဖူ၀မ်ရှန်း ချွေးပြန်လာပေသည်။

“သူက ဖူ၀မ်ရှန့်…ဖူ၀မ်ရှန့်လို့…”

အဖွဲ့၀င်များ  ကောင်လေး၏ထိတ်လန့်နေသောအမူအရာကို ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်ကြလေသည်။ ဖူ၀မ်ရှန်း အဖွဲ့၀င်များကို စိတ်ရှုပ်‌ထွေးစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ရှောင်ကျီထုံး ကူရာမဲ့စွာ ပြုံးလိုက်၏။

“မင်းအစ်ကိုက ဖူ၀မ်သော်ဆိုတာ သူတို့သိပြီးသားပဲ…ရွှမ်ဝူရေကန်ပန်းခြံမှာ နင်နင်းက လူတိုင်းရှေ့မှာ ဖူ၀မ်သော်ကိုမတော်တဆ အော်ခေါ်ခဲ့မိခဲ့တာကို မေ့သွားပြီလား…”

နင်နင်း အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး သူ ဘာမှမသိပုံ ဟန်ဆောင်နေလေသည်။

အန်ချူးက သူ့၀မ်းကွဲနှင့် နာမည်ဆိုးနှင့်ကျော်ကြားသောခိုး၀င်သူ အဘယ်ကြောင့် ရင်းနှီးနေသည်ကို နားမလည်နိုင်ပေ။ သူ ရယ်မောနေသော အဖွဲ့၀င်များကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ထန်မော့နှင့်ဖူ၀မ်သော်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူ့အကြည့်က သူတို့တွဲထားသည့်လက်ပေါ် ရောက်သွားပေသည်။

အန်ချူး :”...”

ဘာလဲ…ဂေးတွေလား…

သူ ထိတ်လန့်စရာကောင်းသည့်တစ်စုံတစ်ရာကို သိလိုက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

 အန်ချူးနှင့် လုရှင်းက အစွမ်းထက်၍ သူတို့ အနက်ရောင်မျှော်စင်ပထမဆုံးအထပ်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။ သူတို့ရှောင်ကျီထုံးဆီလာပြီး အသစ်ဖွဲ့လိုက်သောအဖွဲ့သို့ ဝင်ကာ အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ 

ရှောင်ကျီထုံး၏စကားများက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သဖြင့် ဖူ၀မ်ရှန်း ပြန်မငြင်းနိုင်‌ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ  ထန်မော့၊ ဖူဝမ်သော်တို့နှင့်အတူ နန်ကျင်းမှထွက်ခွာရန်ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ 

 ထို့ကြောင့် နန်ကျင်းအဖွဲ့အသစ်တွင် အဖွဲ့ဝင်၃၀ကျော်သည်။ အဖွဲ့၏အဖွဲ့ဝင်များ ဖူဝမ်သော်အ‌ကြောင်းသိသွား‌သောအခါ ဖူဝမ်ရှန်တွေးထားသကဲ့သို့ တုံ့ပြန်မှုသိပ်မရှိကြပေ။

ထွက်ခွာသွားသောအငယ်ဆုံးအဖွဲ့ဝင် သူ့ကိုသာ သူတို့ ပြုံးပြကြသည်။ သို့သော် ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာသောဖြစ်စဉ်ကြီးက သူတို့စွမ်းအင်ကို ကုန်ခမ်း‌စေ၍ သူတို့အပြုံးနောက်မှ ‌အားအင်ကုန်ခမ်းမှုကို ဖုံးကွယ်ရန် ခက်လှသည်။ 

"ခိုးဝင်သူတွေက မကောင်းတဲ့လူတွေလား…”

ရှောင်ကျီထုံး သူ့ဝမ်းကွဲကိုကြည့်ပြီး ပြုံးကာ ‌သူ့ဘေးတွင်ရပ်နေသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

 "နင်နင်းက ခိုးဝင်သူတစ်ယောက်ဆိုပေမယ့် သူ သတ်ရတာကြိုက်လို့ ဖြစ်လာတာမဟုတ်ဘူး…သူက မကောင်းတဲ့လူမဟုတ်ပါဘူး…ဒါပေမယ့် မင်းတို့စကားက…မစ္စတာဖူ ၊မစ္စတာထန်တို့က မင်းတို့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့လို့လား ဘာဖြစ်ခဲ့လဲငါကြားချင်တယ်..." 

ရှောင်ကျီထုံး ဖူဝမ်သော်၏ကောင်းကြောင်းများပြော၍ ‌ထန်မော့နှင့် ဖူဝမ်သော်အတွက် ကျွင်းတူးလိုက်သည်။ သူ  ထန်မော့ကို ပြုံးပြလိုက်၍ ထန်မော့ မျက်ခုံး‌ပင့်ပြီး ဆန်းကြယ်သည့်ဆပ်ကပ်အကြောင်း ‌ပြောပြလိုက်သည်။ သူလည်း ယခင်ကည်းက ဤအ‌ကြောင်း‌ပြောပြချင်ခဲ့သော်လည်း ယခုမှ အခွင့်အရေးရပေသည်။

ထန်မော့ရှင်းပြသည်ကို ကြားပြီးနောက် အန်ချူးနှင့် လုရှင်း နားလည်သွားသည်။ လုရှင်း ပြောလိုက်သည်။

 " ဒီလိုမျိုးရှိတယ်လား…ကစားသမားတွေကို တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် ဆန့်ကျင်စေတာလား…အနက်ရောင်မျှော်စင်က ကိုယ်ကျင့်တရား လုံးဝမရှိ‌ဘူးလား…”

 ရှောင်ကျီထုံးက အခြားအရာအကြောင်းကို ပိုစိတ်ပူ၏။

 "အနက်ရောင်မျှော်စင်က ကစားသမားတွေကို တစ်ခြားကစားသမားတွေကိုတိုက်မယ့် ခေါင်းဆောင်လုပ်နိုင်တယ်..ပထမထပ်ကစားသမား၂၁ယောက်နဲ့ ဒုတိယထပ်ကစားသမား၂ယောက်ရှိတော့ ကြည့်ရုံနဲ့ မင်းတို့နှစ်ယောက်က နစ်နာတဲ့ဘက်ကပဲ… ဒါပေမယ့် မင်းတို့က အစကတည်းက မွန်းစတားလှောင်အိမ် ရထားတာ…တခြားကစားသမားတွေက မွန်းစတား ဘာလဲမသိကြဘူး… ပြီးတော့ ဆန်းကြယ်တဲ့ဆပ်ကပ်ရယ်၊ လျို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ နောက်က ခေါင်းဆောင်လည်း ရှိသေးတယ်… သူတို့ အနက်ရောင်မျှော်စင်ကစွမ်းအားကို ငှားနိုင်တယ်…” 

ထန်မော့ ရှောင်ကျီထုံးကို ကြည့်လိုက်သည်။ တကယ့်ကို ဉာဏ်ကောင်းသူများက အခြားသူများထက် ကွဲပြားစွာ မြင်နိုင်သည်။ ဆပ်ကပ်ဖြစ်စဥ်အဆုံးတွင် ထန်မော့နှင့် ဖူဝမ်သော် တိတ်တဆိတ်ဆွေးနွေးကာ သူတို့အစီအစဉ်မအောင်မြင်လျှင် ဆပ်ကပ်အဖွဲ့ကို ကူညီရန်ဆက်သွယ်နိုင်ပြီး ဆပ်ကပ်၏စွမ်းအားသုံး၍ တီကောင်ကို ကာကွယ်ကာ ဂိမ်းကို အဆုံးသတ်နိုင်သည်ဟု တိုင်ပင်ခဲ့သည်။ 

အထင်လွဲမှု ပြေလည်သွားသည်နှင့် ထန်မော့နှင့် ဖူဝမ်သော်တို့ ဖူဝမ်ရှန်းကို ခေါ်ကာ ထွက်သွားရန်ပြင်လိုက်သည်။ အန်ချူးနှင့် လုရှင်း နန်ကျင်းအဖွဲ့သို့ဝင်ကာ ရှောင်ကျီထုံး၏နောက်အစီအစဥ်ကို နားထောင်လိုက်ကြသည်။   

လုရှင်း ထန်မော့နှင့် ဖူဝမ်သော်ကို ကြည့်ပြီး အလွန်ကြောင်တောင်တောင်နိုင်သကဲ့သို့ ခံစားရကာ စိတ်ထဲတွင် အလွန်စိတ်ဓာတ်ကျနေမိသည်။ 

အန်ချူးမျက်လုံးများကမူ  ထန်မော့နှင့် ဖူဝမ်သော်လက်များကို အာရုံစိုက်မိနေသည်။ တစ်မိနစ်မဟုတ်…၅မိနစ်လား…မဟုတ်... နာရီဝက်ပဲ…

 က‌စားသမား၃၀ကျော် နီးကပ်စွာ အတူတူရပ်နေ၍ သေချာသတိမထားလျှင် ထန်မော့နှင့် ဖူဝမ်‌သော်လက်ကိုင်ထားသည်ကို ရှာတွေ့ရန်က ခက်သည်။ သူတို့ နီးကပ်စွာ ရပ်နေသည်နှင့်သာတူသည်။ 

သို့သော် အန်ချူး ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ ဆန်ဖြူကြားထဲတွင်ဆန်ညိုတစ်စေ့ရှာရသည်နှင့် တူကာ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် မမြင်နိုင်သော်လည်း ရှာတွေ့သည်နှင့် ထိုဆန်‌စေ့မှ အကြည့်မဖယ်နိုင်တော့ပေ။ 

မိန်းကလေးနှစ်ယောက် လက်ကိုင်ထားသည်က အလွန်ရင်းနှီး၍ဖြစ်ကာ ယောကျ်ားလေးနှစ်ယောက်လက်ကိုင်သည်က ခင်မင်သည့်ထက်ပိုသည်။ ထို့အပြင် သူတို့ အကြာကြီး လက်ကိုင်ထားကြသည်မှာ နောက်နေသည်နှင့် မတူပေ။

အန်ချူးအတွေးထဲ ထူးဆန်းသည့်စိတ်ကူးများနှင့် ပြည့်နေကာ နောက်ဆုံး သူ ထန်မော့ကို အဓိပ္ပါယ်ရှိရှိကြည့်လိုက်သည်။ 

ထန်မော့ သူအကြည့်ကို ခံစားမိ၍ ထူးဆန်းစွာ ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

အန်ချူး:..လိင်က  ပြသာနာတစ်ခုမဟုတ်ဘူး…                   

ထန်မော့: ဆပ်ကပ်ကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး  စိတ်ဆိုးနေသေးလို့လား…

လူနှစ်ယောက် ပြုံးကာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့စိတ်ထဲ တစ်ဖက်က သူတို့ဆိုလိုချင်သည်ကို နားလည်သည်ဟု ထင်ကြသည်။ 

ထန်မော့နှင့် ဖူဝမ်သော်တို့ မနက်ဖြန်ထွက်မည်ဖြစ်၍ ဖူ၀မ်ရှန်းပစ္စည်းများအား သိမ်းဆည်းရန် သူ့အခန်းသွားလိုက်ကြသည်။   သူ့တွင်ယူစရာများများမရှိ‌ပေ။ ဂိမ်းကူပစ္စည်းအချို့နှင့် နေ့စဥ်သုံးပစ္စည်းများသာဖြစ်သည်။

ရှောင်ကျီထုံး မကြာခဏသုံး‌သော ရေသန့်ကဲ့သို့ ရေသန့်ပုလင်းအနည်းငယ်ကို ထန်မော့ သူ့နေရာတွင်တွေ့လိုက်သည်။

 မနေ့ညက ချိုင်ရုန်နှင့် နင်နင်း၏ပြင်းထန်သည့်တောင်းဆိုမှုကြောင့် ရှောင်ကျီထုံး မျက်နှာပေါ်ကဒဏ်ရာကို ကုသရန် ရေသန့်သုံးခဲ့သည်။  ရှောင်ကျီထုံးကို ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ကြည့်ရဆိုး၍ ကြောင်တောင်တောင်နိုင်သည်ဟု နင်နင်းခံစားရသည်။ ချိုင်ရုန်လည်း  ရှောင်ကျီထုံးမျက်နှာကိုအမာရွတ်မဖြစ်စေချင်‌ပေ။ အမာရွတ်က အမှိုက်ရှင်းလင်းရေးဂိမ်းကို အမြဲသတိရစေနိုင်သည်။ 

ထန်မော့ တွင်းထွက်ရေသန့်ပုလင်းများကို ကြည့်ပြီးမေးလိုက်သည်။

 "နန်ကျင်းအဖွဲ့မှာ ဒီလိုရေသန့်ပုလင်း‌တွေ အများကြီးရှိလား…”

ဖူဝမ်ရှန်း ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်…အများကြီးရှိတယ်… ပုလင်း၁၀၀ကျော်လောက် ကျန်ဦးမယ်… နန်ကျင်းကစားသမားတွေ ဂိမ်းကူပစ္စည်းတွေ၊ အချက်အလက်တွေသုံးပြီး လဲလှယ်လို့ရတယ်…”

ထန်မော့ စဥ်းစားလိုက်သည်။

 “အချက်အလက်နဲ့ လဲလို့ရတာပေါ့…”

****

စာရေးသူမှာ ပြောစရာရှိပါတယ်။

ထန်ထန် : MMP လက်ကိုင်ထားရုံပါပဲ…ဖြောင့်တဲ့ယောကျာ်းတွေလည်း လက်ကိုင်ကြတာပဲလေ…

ရှောင်ကျီထုံး၊ ချိုင်ရုန်၊ ရှောင်ဖူ၊ ရှဲ့ဟွေ့ယောင်နှင့် အခြားလူများ : မကိုင်ဘူး…

ထန်ထန် :”...”

🪩