MM Story Teller

Chapter 113

Viewers 35k

💮Chapter 113

နေ့လည်စာစားပြီးနောက် ယောထောင်ပြောသည့် ရေပူစမ်းရှိရာသို့ ဝမ်ချီ ခြေဦးလှည့်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာသို့ရောက်သောအခါ အိမ်တိုင်းအိမ်တိုင်း၏နောက်ဖေးတွင် ရေပူစမ်းကန်အသေးလေးတစ်ခုစီ ရှိနေသောကြောင့် သူအံ့ဩမိသွားသည်။

ရေပူစမ်းကန်များကို လူလက်ဖြင့် ကိုယ်တိုင်တူးဖော်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ပုံမှန်ရေပြန်ဖြည့်ပေးရသည်။ အနည်းငယ်ဗျာများလှသော်လည်း အပန်းဖြေစံအိမ်မှတစ်စုံတစ်ယောက်ကို မေးလိုက်သောကြောင့် သူ့အတွက် ဒုက္ခမများတော့ချေ။

ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးတွင် အမိုးအကာမပါဘဲ ရှိနေသည့်ရေပူစမ်းကန်မျိုးကို ဝမ်ချီအနေနှင့် ပထမဆုံးတွေ့မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်သောကြောင့် ဆန်းသစ်လွန်းသည်ဟု ချက်ချင်းခံစားလိုက်ရပြီး ညဘက်တွင် နောက်တစ်ခေါက်ထပ်လာကြည့်ရန်စီစဥ်ထားလိုက်သည်။

နေ့အချိန်က တရွေ့ရွေ့ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ ကောင်းကင်တစ်ခွင်မှာ တဖြည်းဖြည်း အပြာရင့်ရောင်ညအချိန်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ညဘက်တွင် ဝမ်ချီထပ်ရောက်လာရာ အပန်းဖြေစံအိမ်မှအစေခံများက ကန်ကိုရေပူများဖြင့် အပြည့်ဖြည့်ထားနှင့်ပြီဖြစ်သည်။ ရေပြင်ပေါ်တွင် အဖြူရောင်ရေငွေ့များက ရစ်သိုင်းနေပြီး လှပလွန်းသောပတ်ဝန်းကျင်မြင်ကွင်းကို ရှုမြင်နိုင်ရန် ရေပူစမ်းအနီးအနားတွင် မီးအိမ်ငယ်များ ချိတ်ဆွဲထားပေးသည်။

ယောဖန်းနှင့်ယောထောင်တို့နှစ်ယောက်ကို ဝမ်ချီပြန်လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် အဝတ်အစားများကိုချွတ်ကာ ရေပူစမ်းကန်ကြီးထဲတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

ဦးတည်ချက်ပေါင်းစုံမှ ဝင်ရောက်လာသော ပူနွေးနွေးရေများက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ရစ်ပတ်လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ကန်ထောင့်တွင် စက်ဝိုင်းသဏ္ဍာန်အစီအရီထားထားသည့် ကျောက်စရစ်ခဲလေးများရှိနေလေရာ လက်ထောက်မိလိုက်သည့်အချိန်တိုင်း အေးကနဲဖြစ်သွားသည်။

ဝမ်ချီက ကန်အစွန်ကို ခန္ဓာကိုယ်မှီချလိုက်ရင်း စိတ်အေးစွာသက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ညကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်မိသောအခါ ကြယ်တစ်လုံးတစ်လေမှမရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ယမန်နေ့ညက မှိန်ပျပျထွန်းလင်းနေသည့် လစန္ဒာပင်လျှင် ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုးနှင့် ကွယ်ပျောက်နေ၏။ သေးငယ်လွန်းသည့် နှင်းမှုန်များသာ တဖွဲဖွဲကျဆင်းနေပြီး ရေပူစမ်းကန်ထဲတွင် အရည်ပျော်ဝင်သွားသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို ဝမ်ချီတိတ်တဆိတ်ကြည့်နေမိပြီး မျက်လုံးများကို ခပ်ဖြည်းဖြည်းချင်း မှိတ်ချလိုက်သည်။

သူ ရေပူစမ်းကန်ထဲတွင် နာရီဝက်မျှ ရေစိမ်နေလိုက်သည်။ အချိန်အတော်ကြာလာသော်လည်း ကန်ထဲရှိရေက မအေးသွားပေ။ နွေးနေသောရေကြောင့် သူ အတန်ငယ်ငိုက်မျဥ်းလာသည်။

သူ ရေမစိမ်ချင်တော့သောကြောင့် ထရပ်ရန်ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် သူမျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် နှင်းကဲ့သို့ဖြူဖွေးနေသောမျက်နှာလေးနှင့် သူ့ကိုမျက်တောင်မခတ်တမ်းစိုက်ကြည့်နေသည့် ဝိုင်းဝိုင်းစက်စက် မျက်လုံးနက်နက်လေးများကိုမြင်လိုက်ရသည်။

ဝမ်ချီ: "........"

ဒါ...ဒါက...ခွေးတစ်ကောင်လား...

အပန်းဖြေစံအိမ်ထဲမှာ ခွေးတွေရှိနေတာလား...

သို့သော် နီးနီးကပ်ကပ်ကြည့်လိုက်သောအခါတွင်လည်း ခွေးနှင့်မတူပြန်ပေ။

စက္ကန့်ပိုင်းမျှအကြာတွင် ထိုမျက်နှာသေးသေးလေးက ပိုပိုပြီးနီးကပ်လာကာ မည်းနက်နေသောနှာခေါင်းလေးနှင့် ဝမ်ချီ၏မျက်နှာကို အပြန်ပြန်အလှန်လှန် အနံ့ခံနေသည်။

ဝမ်ချီက ကန်ဘောင်အစွန်တွင် ထိုင်နေဆဲပင်ဖြစ်ပြီးကျောက်စရစ်ခဲလေးများပေါ် လက်ထောက်ထားကာ ခေါင်းလေးမော့၍ အနားယူနေ၏။

မထင်မှတ်ထားစွာဖြင့် ထိုအနေအထားက ခွေးနှင့်အလားသဏ္ဍာန်တူသော တိရစ္ဆာန်လေးအတွက် ဝမ်ချီ၏မျက်နှာကိုအနံ့ခံနမ်းရှုံ့ရန် ပို၍လွယ်ကူသွားစေပြီး ထိုအကောင်လေးကလည်း အခြေအနေကိုအခွင့်ကောင်းယူကာ ဝမ်ချီ၏ပါးပြင်လေးကိုပင် လျှာနှင့်လျက်လိုက်သေးသည်။

ပါးပြင်ပေါ်မှတံတွေး၏ စိုစွတ်မှုကြောင့် ဝမ်ချီကျောစိမ့်သွားသည်။ အာရုံပျံ့လွင့်နေရာမှ ချက်ချင်းအသိပြန်ဝင်လာပြီး သူ့ပါးပြင်ကိုလျှာနှင့်လျက်နေသော အကောင်လေး၏မျက်နှာတည့်တည့်ကို လက်နှင့်ပုတ်ထုတ်ကာ အလိုအလျောက်ရိုက်လိုက်မိသည်။

သူ့လက်ချက်ကြောင့် ထိုအကောင်လေးက အထိနာသွားပုံရပြီး ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထိုးဟောင်လေသည်။ တပြိုင်နက်တည်းတွင် ထိုသတ္တဝါလေးက ရေချိုးကန်အပြင်သို့ မီတာဝက်ခန့်နောက်ပြန်ခုန်ပြီး ဝမ်ချီနှင့်ဝေးရာသို့ပြေးသွားသည်။

ဝမ်ချီလည်း ရေချိုးကန်ထဲမှ အမြန်ထလိုက်သည်။ ထို့နောက်သူ့ဘေးရှိ သစ်သားတန်းပေါ်တွင် ချိတ်ထားသည့်အဝတ်အစားများကို လှမ်းယူရန်ပြင်လိုက်ချိန်တွင် အနီးသို့ချဥ်းကပ်လာသည့် အထိတ်တလန့်ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အဝတ်နှင့်တူသည့်အရာ တစ်စုံတစ်ခုမှရှိမနေသောကြောင့် ဝမ်ချီလန့်သွားပြီး ကန်ထဲတွင်အလျင်အမြန်ပြန်ထိုင်နေလိုက်သည်။

သို့သော် ခြေသံများက လိုက်ကာနောက်တွင် ရပ်သွားပြီး ယောထောင်၏ခပ်တိုးတိုးအသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

" သခင်လေးဝမ်...မြေခွေးဖြူလေးတစ်ကောင်ကို မြင်မိလားဟင်... "

မြေခွေးဖြူလား...

ထိုအခါမှ သူ့ပါးကိုလျှာနှင့်လျက်သွားသည့် အကောင်ပေါက်လေးကို ဝမ်ချီ အသေအချာကြည့်လိုက်မိသည်။

အကောင်ပေါက်လေးက ရေချိုးကန်နှင့်မနီးမဝေးထောင့်တစ်နေရာတွင် ကုပ်ကုပ်လေးထိုင်နေသည်။ ၎င်း၏သားမွေးများက နက်ဆွေးနေသော ကြမ်းပြင်ကြွေပြားများနှင့် ကွဲလွဲစွာ ဖြူစွတ်နေ၏။ ဝမ်ချီကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုအကောင်ပေါက်လေးကလည်း သူ့ကိုစူးစမ်းလေ့လာသလို ခေါင်းလေးစောင်းငဲ့ကာ ပြန်ကြည့်လာသည်။

ဝမ်ချီ ယခင်က မြေခွေးကို တစ်ခါမှ မျက်စိနှင့်တပ်အပ်မမြင်ဖူးခဲ့သော်လည်း အင်တာနက်ပေါ်တွင်မူ ဓာတ်ပုံအတော်များများကို မြင်ဖူးသည်။ ထိုအကောင်ပေါက်လေးကို သေသေချာချာကြည့်လိုက်သောအခါမှ ခွေးတစ်ကောင်မဟုတ်ဘဲ မြေခွေးဖြူလေးဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မြေခွေးဖြူများက ရှားပါးလွန်းလှသဖြင့် အခြားမြေခွေးပုံများကို အင်တာနက်ပေါ်တွင် သူမြင်ဖူးသော်လည်း မြေခွေးဖြူကိုမူ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။

မထင်မှတ်ထားစွာဖြင့် ဤအပန်းဖြေစံအိမ်ကြီးထဲတွင် မြေခွေးဖြူတစ်ကောင်ရှိနေသည်။ ကိုယ်လုပ်တော်ရုန် ပြုစုစောင့်ရှောက်ထားသည့် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ဖြစ်နိုင်လောက်သည်။

မြေခွေးဖြူလေးထံတွင် ပိုင်ရှင်ရှိနေကြောင်း သိလိုက်ရ၍ ဝမ်ချီစိတ်အေးသွားကာ ခပ်ကျယ်ကျယ်ပြောလိုက်သည်။

" အင်း...အဲဒီမြေခွေးဖြူကဒီမှာရှိနေတာ…"

"တော်သေးတာပေါ့..."

အသံတစ်သံက လိုက်ကာနောက်ကွယ်မှ ပြန်ဖြေလာ၏။

" ဒီအစေခံကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ ဝမ်သခင်လေး...သူ့ကိုမထိန်းနိုင်လိုက်လို့ ဒီအထိပြေးဝင်လာတာပါ... စိတ်မရှိရင် သခင်လေးသူ့ကို ပြန်ခေါ်ထုတ်လာပေးလို့ရမလား…"

ဝမ်ချီက ပြောလိုက်သည်။

" အင်း...ခဏစောင့်ဦး…"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဝမ်ချီက အဝတ်အစားမြန်မြန်ဝတ်ကာ ပခုံးပေါ်ဖရိုဖရဲကျနေသည့် စိုရွှဲနေသောဆံပင်တို့ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ကန်ထဲမှအမြန်ထွက်လာရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဝင်လာခဲ့..."

ယောထောင်က မြေခွေးဖြူလေးကို လိုက်ရှာနေသည့်မိန်းမစိုးလေးကို လိုက်ကာနောက်မှ ဦးဆောင်ခေါ်ဝင်လာသည်။

မိန်းမစိုးက ခေါင်းကိုကျိုးနွံစွာငုံ့ထားပြီး ကြောက်လွန်း၍ ကိုးဆယ်ဒီဂရီနီးပါး ခါးကိုင်းထား၏။ ရေချိုးကန်အနီးတစ်ဝိုက်ကို အသေအချာရှာကြည့်ပြီးနောက် မြေခွေးဖြူလေးကို တွေ့သွားတော့သည်။

" အားကူ...ဒီကိုလာ…"

မိန်းမစိုးကခါးညွှတ်ပြီး မြေခွေးဖြူလေးကို လက်ယပ်ခေါ်သည်။

မြေခွေးဖြူလေးက မလှုပ်မယှက်နေပြီးနှင့် မိန်းမစိုးကိုအနက်ရောင်မျက်လုံးဝိုင်းများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေ၏။

မိန်းမစိုးက အခေါက်ပေါင်းများစွာ အော်ခေါ်နေသော်လည်း မြေခွေးဖြူလေးထံမှ မည်သည့်တုံ့ပြန်ချက်ကိုမျှ မရလာပေ။ ထိုသို့နှင့် မိန်းမစိုးက မြေခွေးဖြူလေးကိုဖက်ရန် ပြင်လိုက်ကာ သားမွေးကိုထိလိုက်ချိန်တွင် မြေခွေးဖြူလေးက ရုတ်တရက်သွားဖြဲပြကာ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာဖြင့် ဘေးသို့အမြန်ရှောင်လိုက်ပြီး အမြှီးဖြူလေးကို ဘယ်ညာယမ်းကာ ဝမ်ချီ၏ခြေထောက်အနားသို့ သုတ်သုတ်ပျာပျာပြေးလာသည်။

ဝမ်ချီ ဘာမှမတုံ့ပြန်နိုင်မီ မြေခွေးဖြူလေးက သူ့ခြေထောက်ကို နှစ်ကြိမ်မျှပွတ်သပ်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်သို့ ခုန်တက်လာသည်။ ထို့နောက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်အထိ ရောက်လာ၏။

မြေခွေးဖြူလေး၏ ချွန်ထက်နေသောလက်သည်းခြေသည်းများကြောင့် ဝမ်ချီ စူးခနဲနာကျင်မှုကိုခံစားလိုက်ရသည်။ မြေခွေးဖြူလေးက သူ့အဝတ်ကိုချိတ်တွယ်လျက် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ဆက်တက်နေသည်။

လည်ပင်းနှင့်မျက်နှာတစ်ဝိုက်တွင် အဝတ်အစားများရှိမနေသောကြောင့် ထိုမြေခွေးဖြူလေး ခေါင်းပေါ်အထိ တက်လာမည်ကို ဝမ်ချီက စိုးရိမ်သွား၍ သူ့ကို လက်နှင့်ဖမ်းကိုင်ပြီး သူ့လက်မောင်းထဲသို့ အသာအယာဖိချလိုက်သည်။

အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ မြေခွေးဖြူလေးက အပေါ်သို့ဆက်မတက်တော့ဘဲ ဝမ်ချီ၏လက်မောင်းပေါ်တွင် မလှုပ်မယှက်ငြိမ်သက်နေသည်။ အမြီးဖြူကြီးက ဘယ်ဘယ်ညာညာလှုပ်ယမ်းနေသေးသည်။

ဝမ်ချီငုံ့ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူ့အားမော့ကြည့်နေသည့်မြေခွေးဖြူ၏ မျက်လုံးနက်လေးများနှင့် အကြည့်ချင်းဆုံတော့သည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဝမ်ချီ၏စိတ်ထဲတွင် ရှစ်ယဲ့၏မျက်ဝန်းများကို မြင်ယောင်လာသည်။ မြေခွေးဖြူလေး၏မျက်လုံးများက နက်ရှိုင်းသောရေကန်ကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး နက်ဆွေးနေသည့် ရှစ်ယဲ့၏မျက်ဝန်းများနှင့် အလွန်ဆင်တူသည်။

မြေခွေးဖြူလေးအား အစောပိုင်းက မိန်းမစိုးခေါ်လိုက်သည့်နာမည်ကို သူ သတိရမိသွားသောကြောင့် မဝံ့မရဲခေါ်လိုက်သည်။

" အားကူ..."

မြေခွေးဖြူလေး၏ပါးစပ်က ခွေးပေါက်လေးကဲ့သို့ ခပ်ဟဟပွင့်လာသည်။ ၎င်း၏ဝိုင်းစက်နက်ဆွေးသော မျက်ဝန်းများက လခြမ်းကွေးပုံသဏ္ဍာန် ကျဥ်းမြောင်းသွားကာ ကော့တက်သွားသောနှုတ်ခမ်းစွန်းများကြောင့် ပြုံးယောင်သန်းသောအမူအရာတစ်ခု ဖြစ်တည်လာသည်။ ထို့နောက် အဓိပ္ပါယ်ရှိသောအသံလေး ထွက်ပေါ်လာ၏။

ဝမ်ချီ တစ်ခဏမျှကြက်သေသေသွားသည်။

တကယ်ကြီး အားကူလို့ခေါ်တာပဲ…

ထူးဆန်းလိုက်တဲ့နာမည်....

ထိုနာမည်ကို သူ တစ်နေရာရာတွင် ရင်းရင်းနှီးနှီးကြားဖူးနေသော်လည်း မည်သည့်နေရာတွင် ကြားဖူးခဲ့ကြောင်း မမှတ်မိပေ။

" ဟုတ်ပါတယ် သခင်လေး... ဒါက အိမ်ရှေ့စံမွေးထားတဲ့မြေခွေးဖြူလေးပါ...နာမည်က အားကူတဲ့…"

မိန်းမစိုးက ခေါင်းငုံ့နေရင်းရှင်းပြလာသည်။ သခင်လေးဝမ်၏ကိုယ်ပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားသောအားကူကြောင့် သူလန့်သွားခဲ့ရသည်။ အားကူက အိမ်ရှေ့စံ၏အမည်နာမအောက်တွင် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ထားသော အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ဖြစ်သော်ငြားလည်း တစ်ခုခုဖြစ်သွားခဲ့လျှင် သူအသက်ဆယ်သက်ရှိလျှင်ပင် တာဝန်ယူနိုင်မည်မဟုတ်ချေ။

မိန်းမစိုး၏စကားအဆုံး ဝမ်ချီ လုံးလုံးလျားလျားမှင်တက်သွားသည်။

ထိုနာမည်ကို အဘယ်ကြောင့် သူရင်းရင်းနှီးနှီးရှိနေမှန်း သိလိုက်သည်။

ယခင်က အားကူဟူသောနာမည်ကို ရှစ်ယဲ့ထုတ်ပြောခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ထိုအားကူနှင့် ယခုအားကူက တစ်ကောင်တည်းဟုတ်မဟုတ် သူမသိခဲ့ပေ။ ယခင်က ရှစ်ယဲ့ပြောခဲ့သည့်အားကူက ဆုံးပါးသွားပြီဖြစ်သည်။

အချိန်တစ်ခုအထိ ဝမ်ချီဇဝေဇဝါဖြစ်နေပြီး အသိစိတ်ပြန်ဝင်လာချိန်မှ အားကူကို မိန်းမစိုးလက်ထဲသို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။

မိန်းမစိုးက အမြန်လှမ်းပွေ့ချီသည်။

သို့သော် အားကူက မိန်းမစိုးဆီသို့ သွားချင်ပုံမပေါ်ပေ။ သူက ဝမ်ချီ၏လက်ထဲတွင် တအီအီညည်းညူနေပြီးမိန်းမစိုးဘက်သို့ တင်ပါးပေးထားသည်။ ၎င်း၏အနက်ရောင်မျက်ဝန်းဝိုင်းများက ဝမ်ချီအား သနားစဖွယ်စိုက်ကြည့်နေ၏။

သေစမ်း...ချစ်စရာကောင်းလွန်းတယ်...

💮💮💮

Prev Next