MM Story Teller

Chapter 191

Viewers 32k

🌍Chapter 191

ထန်မော့ကတည်ငြိမ်စွာဆိုလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် ငါတို့၀င်ဖို့လုပ်ထားတဲ့ အိမ်ပဲ။ လူ၂ယောက် အိမ်ထဲကို ခြေချမိသ၍ အစစ်အမှန်ဂိမ်းလည်း ပွင့်လာလိမ့်မယ်။ ဂိမ်းနာမည်က 'တရား၀င်ကစားသမား ၀မ်ဇီရှင်း မသေခင်တစ်ရက်အလို'တဲ့"

ဖူ၀မ်ရှန်းက အစတွင် မတုန့်ပြန်သေးချေ။ ထို့နောက် သူသည်ထိုအိမ်ပိုင်ရှင်မှာ ထန်မော့၏ သူငယ်ချင်းဖြစ်သည်ကို သတိရသွားလျက် ထန်မော့အား အံ့အားသင့်စွာ မော့ကြည့်လာခဲ့သည်။

ထန်မော့ လက်လှမ်း၍ သူ၏နဖူးမှ မှတ်စုစာရွက်ကို ဖြုတ်ရန်ကြိုးစားလိုက်သည်။

"တကယ်ဖြုတ်လို့မရဘူးပဲ အခုလေးတင် ချီဟန်နဲ့တိုက်ခိုက်နေတုန်းက ဒီဟာက တိုက်ရိုက်ကြီးလာကပ်တာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် ၁၀စင်တီမီတာလောက်အကွာကိုရောက်တာနဲ့ ဒီစာရွက်က ချီဟန်လက််ထဲက ပျံထွက်လာပြီး ကျွန်တော့်နဖူးမှာ လာကပ်တာပဲ။

ထန်မော့က သေချာစွာ ဆိုလာသည်။

"ဒါအကူပစ္စည်းတစ်ခုပဲ"

ဤမှော်ဆန်သော မှတ်စုစာရွက်မှာ အကူပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

"ချီဟန်ရွတ်ခဲ့တာက အမေအမေ အနက်ရောင်မျှော်စင်ကငါ့အဖေ ဆိုလားပဲ"

ထန်မော့၄င်းကို ရွတ်ကြည့်လိုက်လျက် ခတ္တမျှတွေးနေမိသည်။

"ဒီဟာက အသက်သွင်းရတဲ့ စကားစုပဲဖြစ်မယ်။ ဒီဟာကအနက်ရောင်မျှော်စင်ရဲ့အကူပစ္စည်းပြီးတော့ အသက်၀င်လာတဲ့အခါသိလိမ့်မယ်လို့ ပြောခဲ့တာဆိုတော့ အချိန်တိုတိုအတွင်း သက်ရောက်မှုရှိတဲ့ ပစ္စည်းမျိုးဖြစ်မယ်၊ အဆိုးဆုံးအခြေအနေဆိုရင်တော့ ဒီစာရွက်က ကျွန်တော်ရဲ့ ဦးနှောက်နဲ့အရမ်းနီးနေတော့ ထိခိုက်မိမှာသေချာတယ်"

ဖူ၀မ်သော်ကဆိုလိုက်သည်။

"သူ့ရဲ့သက်ရောက်မှုက တကယ်အဲလိုသာဆိုရင် သူကိုယ်နဲ့ စတိုက်နေကတည်းက သုံးခဲ့မှာ"

လူ၂ဦး၏ မျက်၀န်းများ ဆုံတွေ့သွားခဲ့သည်။

ဤအနက်ရောင်မှတ်စုစာရွက်မှာ အလွန်ထူးဆန်းကာ မည်သူကမျှ အမှန်တရားကို မပြောနိုင်သေးချေ။ ၄င်းမှာ ထန်မော့၏ မျက်ခုံး၂ဖက်ကြားမှနေ၍ နှာရိုးပေါ်တွဲကျနေခဲ့သည်။ ထန်မော့လည်း ဤကြောင်တောင်တောင် မှတ်စုစာရွက်ကို ဂရုစိုက်မနေတော့ပဲ ဖူ၀မ်သော်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ မှန်းထားသလိုပဲ ထျန်းရွှမ်ကလူတွေ ကျွန်တော်တို့တည်နေရာကို သိတယ်ဆိုတာ အသိသာကြီး။ အရင်ခိုး၀င်သူ၄ယောက်တုန်းကရော အခု ချီဟန်နဲ့လီမြောင်မြောင်ရောပဲ"

ဖူ၀မ်သော်ကဆိုလိုက်သည်။

"ချီဟန်နဲ့ လီမြောင်မြောင်က ထျန်းရွှမ်မှာ နဂိုထဲကရှိတဲ့ ၇ယောက်ထဲက ၂ယောက်ပဲ။ လီမြောင်မြောင်ကအမြဲ အဖြူရောင်ကုတ်ကို၀တ်ထားတတ်တယ်။ ကမ္ဘာကြီးအွန်လိုင်းပေါ်တက်မလာခင်က သူကဆရာ၀န်ဖြစ်လိမ့်မယ်။ အခုလည်းသူက ထျန်းရွှမ်အဖွဲ့မှာ ဆရာ၀န်ပါပဲ။ အစကတော့ သူ့ရဲ့အရင်အလုပ်အကိုင်ကြောင့်လို့ထင်ထားတာ၊ အခုကြည့်ရတာတော့ သူ့ရဲ့စွမ်းရည်နဲ့ပဲဆိုင်မယ်ထင်တယ်"

လူ၂ဦးအကြည့်ချင်းဆုံတွေ့သွားကြသည်။

ထန်မော့က ဆိုလိုက်သည်။

"သူ့စွမ်းရည်ကအရမ်းထူးဆန်းတယ်။'

သူမကိုယ်သူမထိခိုက်အောင်လုပ်ပြီး နာကျင်မှုကို တဖက်လူကခံစားရသည်။ သို့သော် ၄င်းမှာလည်း လူတစ်ဦးကိုသာပစ်မှတ်ထားနိုင်သည်။

"သူ့စွမ်းရည်ကို ခင်များဆီပြောင်းလိုက်တော့ ကျွန်တော်မနာတော့ဘူး။ "

ထို့နောက်ထန်မော့ခတ္တမျှတန့်သွားလျက် မျက်လုံးများပြူးကျယ်လာခဲ့လေသည်။

"ခင်များ အခုလေးတင် သူ့ရင်ဘက်ကို ထိုးလိုက်တုန်းက..."

ဖူ၀မ်သော်ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အင်း ကိုယ်ပဲနာသွားတာ"

ထန်မော့ကမေးလိုက်သည်။

"နာနေတုန်းလား"

"သူတခြားအခန်းကိုရောက်သွားတာနဲ့ သူ့စွမ်းရည်လည်း ပြန်ပျောက်သွားတာပဲ"

ထန်မော့ဖူ၀မ်သော်အားကြည့်နေမိသည်။ ထိုအမျိုးသမီးဆရာ၀န်မှာ ၀မ်ကြီးအိမ်ဘက် ခုန်သွားချိန်တွင် သူမ၏ညာလက်မရှိတော့သည်ကို သူမှတ်မိနေဆဲ။ သူမကိုယ်တိုင် ထိုလက်ကို ဖြတ်ချခဲ့ခြင်းဖြစ်ကာ ဖူ၀မ်သော်လည်း ထိုနာကျင်မှုကို ခံစားခဲ့ရမည်သာ။

ထန်မော့ဖူ၀မ်သော်အား ကြည့်လိုက်သည်။ ခတ္တမျှကြာပြီးနောက်တွင် ဖူ၀မ်သော်မှာ မျက်ခုံးကိုပင့်လျက် 'ဘာဖြစ်လို့လဲ'ဟုမေးလိုဟန်ပင်။

ထန်မော့ခေါင်းကိုခါလျက်ဆိုလိုက်သည်။

"ချီဟန်နဲ့လီမြောင်မြောင်က ကျွန်တော်တို့ကိုရှာနိုင်တယ်ဆိုမှတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ တည်နေရာက သူတို့ဆီမှာ ရှိနေတာသေချာတယ်၊ ပြီးတော့ လီမြောင်မြောင်က ကျွန်တော့်နာမည်ကိုလည်း ခေါ်ခဲ့သေးတယ်။ သူကကျွန်တော်ကထန်မော့ဆိုတာကို သိတယ်...ဖြစ်နိုင်ချေနှစ်ခုပဲရှိတယ်။ သူတို့ကကျွန်တော့်ကိုသိတဲ့တစ်ယောက်ယောက်နဲ့တွေ့ခဲ့တာ၊ ကျွန်တော်သာမာန်လူပဲ လျန်ယွီကျန်းလိုလည်း နာမည်ကြီးမဟုတ်ဘူး။ ပေကျင်းမှာလည်း ၀မ်ကြီးကလွဲရင် သူငယ်ချင်းမရှိဘူး။ခုဏ အနက်ရောင်မျှော်စင်က ၀မ်ကြီးသေပြီလို့ ကြေညာပေးခဲ့ပေမဲ့ ချီဟန်တို့၂ယောက်ကို ကြည့်ရတာလည်း ၀မ်ကြီးကို သိပုံမပေါ်ဘူး"

ထန်မော့မှာ၄င်းကိုဆိုချိန်တွင်အလွန်တည်ငြိမ်နေခဲ့လေသည်။

"အဲဒါကြောင့် ပထမအချက်ကမဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ဒုတိယဖြစ်နိုင်ချေက အနက်ရောင်မျှော်စင်က ကျွန်တော့်နာမည်ကို သူတို့ကိုပြောပြလိုက်တာပဲ"

ဖူ၀မ်သော်သည် ထန်မော့အား တချိန်လုံးအာရုံစိုက်နေခဲ့သည်။

"ချီဟန်နဲ့ လီမြောင်မြောင်ကအတူလာတယ်ဆိုမှတော့ မင်းကိုသတ်မယ့်ကိစ္စကအရေးကြီးတယ်လို့ဆိုလိုတာပဲ။ ဒါပေမယ့် ရွမ်၀မ်ရှုကတော့မလာခဲ့ဘူး..."

ထန်မော့နှင့် ဖူ၀မ်သော်ကပြိုင်တူဆိုလိုက်ကြသည်။

"သူဒဏ်ရာရထားတာပဲ"

ထိုသို့ပြိုင်တူဆိုပြီးနောက်၂ဦးလုံး ထိတ်လန့်သွားမိကြသည်။ ထို့နောက်ဖူ၀မ်သော်ကပြုံးလိုက်ကာ

"ဟုတ်တယ် ရွမ်၀မ်ရှုကဒဏ်ရာရနေမှာ၊ ပြီးတော့တကယ်ပြင်းထန်လိမ့်မယ်၊ မဟုတ်ရင်ချီဟန်နဲ့ လီမြောင်မြောင်အတူပေါ်လာမှာမဟုတ်ဘူး။

သူတို့ယနေ့တိုက်ခိုက်ရန် မစီစဥ်ထားချေ။ အခြေအနေကို စူးစမ်းချင်ခဲ့ရုံသာ။ သို့သော် သူတို့ကို ထို၂ယောက်က မိသွားခဲ့သည်။

ထန်မော့၄င်းကို တွေးကြည့်လိုက်သည်။

"ရွမ်၀မ်ရှု ရွမ်၀မ်ရှု "

ထို့နောက်သူကရုတ်ချည်းခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ရက်က ရွမ်၀မ်ရှုနဲ့ လျန်ယွီကျန်းက မျှော်စင်ဒုတိယထပ်ရဲ့ ခက်ခဲမှုအဆင့်ကိုရှင်းထားတာမလား"

ရှောင်ဖူကဆိုလိုက်သည်။

"အဲဒါကြောင့်အနက်ရောင်မျှော်စင်ကသူတို့ကို အစ်ကိုထန်ရဲ့ တည်နေရာကို ပြောပြတာလား"

မည်သူမျှအဖြေကိုမသိချေ..

အနက်ရောင်မျှော်စင်မှ ကစားသမားတစ်ဦး၏အချက်အလက်ကို အခြားကစားသမားတစ်ဦးထံ ထုတ်ဖော်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိချေ။ သူသည်အနက်ရောင်မျှော်စင်အပေါ်ဘာမှမလုပ်ထားသည်မို့ ကောင်းကင်ပေါ်မှ အိုးက သူ့ခေါင်းမှပြုတ်ကျလာသလိုအဖြစ်မျိုးပင်။ အနက်ရောင်မျှော်စင်မှာ သူ၏အမည်နှင့် တည်နေရာကို တဖက်ကစားသမားများထံပြောပြပြီး သူ့ကို လိုက်သတ်စေခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ...

"အချိန်ကန့်သတ်ချက်တော့ရှိရမယ်"

ထန်မော့ ဖူ၀မ်သော်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အနက်ရောင်မျှော်စင်က ကျွန်တော်တည်နေရာကို သူ့တို့ကိုပြောပြပေးနေတဲ့ အချိန်အကန့်အသတ်တော့ရှိမှာပဲ။ ဒီလိုမှမဟုတ်ရင် ရွမ်၀မ်ရှူနိုးမလာသေးခင် ချီဟန်နဲ့ လီမြောင်မြောင်က ဒီလောက်ထိအလျင်လိုနေမှာ မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ရင် ရွမ်၀မ်ရှူနိုးလာတာကို စောင့်နေခဲ့ကြမှာ၊ အချိန်အကန့်အသတ်ကအရမ်းတိုပြီး ရွမ်၀မ်ရှူအချိန်မီနိုးလာ မလာမသေချာတာဖြစ်မယ်။ ၁၀ရက်ဒါမှမဟုတ် ဒီထက် နည်းလိမ့်မယ်"

ဖူ၀မ်သော် ၄င်းကို သဘောတူခဲ့သည်။

"သူက ခက်ခဲမှုအဆင့်ကြောင့် ဒဏ်ရာပြင်းသွားပုံပဲ"

ထန်မော့မှာ ခေါင်းကိုငုံ့လျက် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

သူတဖန်မော့ကြည့်လာချိန်တွင် သူသည် ဖူ၀မ်သော်နှင့် ဖူ၀မ်ရှန်းအား ခိုင်မာစွာကြည့်လိုက်ပြီး

"ဒီလိုဆိုမှတော့ ကျွန်တော် မျှော်စင်တိုက်ခိုက်ဂိမ်းထဲကို ၀င်ပြီး သူတို့ဆီက ရှောင်လို့ရမယ်ထင်တယ်"

ဖူ၀မ်သော်က အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

"မျှော်စင်တိုက်ခိုက်ဂိမ်းထဲ ၀င်မလို့လား"

ထန်မော့ကခေါင်းညိတ်လိုပ်သည်။

"အင်း...အနက်ရောင်မျှော်စင်က သူတို့ကိုတည်နေရာကိုပြောပြတာမှာလည်းအချိန်အကန့်အသတ်ရှိမှာပဲလေ။ ကျွန်တော့်ဘက်က မျှော်စင်တိုက်ခိုက်ဂိမ်းကိုဖွင့်လိုက်ရင် သူတို့လည်း ကျွန်တော့်ကိုနောက်ယောင်ခံမလိုက်နိုင်တော့ဘူး။ အချိန်ပြည့်သွားတာနဲ့ ကျွန်တော်လည်း လုံခြုံသွားမယ်လေ။ ဒီတစ်ကြိမ်က ချီဟန်နဲ့ လီမြောင်မြောင်၂ယောက်တည်းပဲ။ ချီဟန်ကတိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ရှိပေမယ့် လီမြောင်မြောင်ကတော့ အကူအညီလောက်ပဲပေးနိုင်တာ၊ သူ့သန်မာမှုက သိပ်မကောင်းဘူး။ ဒုတိယထပ်ရဲ့ ခက်ခဲမှုအဆင့်ကိုရှင်းထားတဲ့ ရွမ်၀မ်ရှုနဲ့လျန်ယွီကျန်းတို့သာလာခဲ့ရင်... အနက်ရောင်မျှော်စင်ထဲကို ၀င်သွားတာကပဲ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပါပဲ..."

ထန်မော့၏နောက်ဆုံးမျှော်စင်တိုက်ခိုက်ဂိမ်းမှာ လွန်ခဲ့သော ၂လခန့်ကဖြစ်သည်။ သူ၏လက်ရှိ သန်မာမှုနှင့်ဆိုလျှင် တတိယထပ်ကိုတိုက်ခိုက်ရခြင်းမှာလည်း မဆိုးရွားနိုင်ဟု ခံစားမိလေသည်။ ထို့အပြင် သူ့တွင် ဘုရင့်ရွှေဒင်္ဂါးလည်းရှိသေးသည်။

အကယ်၍ ထျန်းရွှမ်အဖွဲ့အစည်းမှ သူ့ကိုတိုက်ခိုက်ရန် အစွမ်းကုန်ကြိုးစားခဲ့ပါလျှင် သူနှင့်ဖူ၀မ်သော်တို့အတွက် ရင်ဆိုင်ရန်ခက်ခဲလိမ့်မည်။ ကြက်ဆင်ဥနှင့် ဘုရင့်ရွှေဒင်္ဂါးမှာ လက်တွေ့ဘဝတွင် အသုံးပြု၍မရချေ။ သို့သော် ဂိမ်းထဲသို့၀င်လိုက်ပြီးသည်နှင့် သူ့တွင် အသက်ရှင်ရန် နည်းလမ်းရှိသေးသည်။

အရေးပေါ်အခြေအနေသို့ရောက်လာပါက သူသည်အနက်ရောင်မျှော်စင်တိုက်ခိုက်ခြင်းဂိမ်းကိုသာ ရွေးချယ်မိပေလိမ့်မည်။

၃ယောက်သား ဂိုထောင်ငယ်လေးတွင် ခတ္တနားနေခဲ့ပြီး ညနေခင်းတွင် ကားကိုဆက်၍မောင်းနှင်လာခဲ့လေသည်။

ထို့နောက် စားသောက်ဆိုင်လေးတစ်ခုတွင် နားခိုရန်ပြင်လိုက်ကြသည် ရှောင်ဖူက စားဖိုဆောင်လေးထဲတွင်ရေသန့်ဘူးအလွတ်များကိုတွေ့သဖြင့် ၄င်းတို့ထဲ ဓာတ်ဆားရည်များကို ဖြည့်နေခဲ့လေသည်။ ထန်မော့သည် အိတ်ထဲမှ ပတ္တမြားကိုပွတ်သပ်ရင်း ခေါင်းကိုငုံ့ကာ အပြင်သို့ထွက်သွားရန်ပြင်လိုက်လေသည်။ ထိုစဥ် ဖူ၀မ်သော်၏ ခေါ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ထန်မော့"

ထန်မော့တန့်သွားလျက် လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။

သေးငယ်သော စားသောက်ဆိုင်လေး၏ ဒယ်အိုးများနှင့် မီးဖိုချောင်သုံးပစ္စည်းများရှုပ်ပွနေသော စားပွဲပေါ်တွင် ဖူ၀မ်သော်ကထိုင်နေခဲ့သည်။ ဖူ၀မ်သော်၏ သူ့အားလေးနက်စွာကြည့်နေသောမျက်၀န်းများမှာ ပတ်၀န်းကျင်နှင့် မအပ်စပ်လှချေ။ အချိန်အနည်းငယ်ကြာသွားပြီးနောက် လေသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့်ဆိုလာခဲ့သည်။

"မင်းမှာ မိသားစု၀င်တွေ သူငယ်ချင်းတွေရှိသေးလား"

အိတ်ကပ်ထဲသို့ထိုးထည့်ထားသော ထန်မော့၏လက်ချောင်းများမှာ တုန်ယင်သွားလျက် ထန်မော့ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဟင့်အင်း ကျွန်တော်မိဘတွေက လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်တွေကတည်းက ကားမတော်တဆမှုနဲ့ ဆုံးသွားတာ ၊ သူငယ်ချင်းကတော့ ရှန်ဟိုင်းမှာ တစ်ယောက် ပေကျင်းမှာ တစ်ယောက်ရှိခဲ့ဖူးတယ်၊ ခုတော့ ဘယ်သူမှမကျန်တော့ဘူး"

လရောင်သည် ပြတင်းပေါက်မှ တဆင့် မီးဖိုချောင်လေးထဲသို့ ဖြာကျနေခဲ့ပြီး လေထုမှာ တိတ်ဆိတ်လျက်။

ဖူ၀မ်သော် စားပွဲပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး ထန်မော့ထံသို့လျှောက်လာခဲ့သည်။

ထန်မော့ သူ့အား နားမလည်နိုင်စွာ မော့ကြည့်လိုက်မိလေသည်။

ဖူ၀မ်သော် သူ့အား လေးနက်စွာစိုက်ကြည့်နေပြီးနောက်ဆိုလာခဲ့သည်။

"ကိုယ်တို့ရှိပါသေးတယ်"

ထန်မော့မှာ သူ၏ရှေ့မှ အမျိုးသားကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးတို့ တဖြည်းဖြည်း၀ိုင်းစက်လာခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် သူသည် ဖူ၀မ်သော်ထက် ခေါင်းတစ်၀က်ခန့်ပိုပုသည်ကို ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။ ဤအကွာအဝေးက ဖူ၀မ်သော်အား ထန်မော့၏ မျက်လုံးများထဲ အလင်းပြန်နေသော လရောင်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်ရစေသည်။ ထန်မော့သည်လည်း ဖူ၀မ်သော်၏ အနက်ရောင်မျက်၀န်းများကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ၏နှလုံးသားမှာ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာခဲ့လေသည်။

ထန်မော့၏ရင်ထဲတွင် ခံစားချက်များရှုပ်ထွေးလျက် လောဂျစ်တချို့ကိုလည်း သတိရလာခဲ့သည်။ ဇာတ်လိုက်ဖြစ်သူမှာ ဘ၀တွင် ရိုက်ခတ်မှုကြီးကို ကြုံရစဥ်တိုင်း သူ၏ရင်ထဲတွင် အလွန်ရှုပ်ထွေးခံစားရခက်နေချိန်တိုင်း ကျန်လူများကသူ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးကြလိမ့်မည်။ ၄င်းကိုဖော်ပြရန် စာရေးဆရာများက စကားစုတစ်ခုကိုသာအသုံးပြုတတ်သည်။

'အမျိုးအမည်မသိရောထွေးနေသော ခံစားချက်များ...'

ထန်မော့သည်လည်း ဖူ၀မ်သော်၏ ချောမောသော မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း ထိုရှုပ်ထွေးကာ နားလည်ရခက်သော ခံစားချက်များကို ခံစားနေရသည်သာ။ ထို့နောက် ထန်မော့ ရုတ်တရက် ရယ်ချလိုက်တော့သည်။

ဖူ၀မ်သော် သူ့အား အထူးအဆန်းနှယ် ကြည့်လာခဲ့သည်။

"?"

ဒီဇာတ်ညွှန်းက ဟုတ်မနေသလိုပဲ...

ထန်မော့ သူ၏နဖူးကို လက်ညှိုးထိုးလျက်

"ခင်များရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ဒီစာရွက်ကို တွေ့လိုက်လို့လေ၊ ခင်များ ဒီစာရွက်ကြီးကို ကြည့်ပြီး ကျွန်တော့်ကို စကားပြောနေတာ ထူးဆန်းတယ်လို့မခံစားရဘူးလား"

ဖူ၀မ်သော်"..."

ခတ္တမျှကြာပြီးနောက် သူပမေးလိုက်သည်။

"အမှန်တရားကို ကြားချင်လား"

ထန်မော့အတည်အတံ့ဖြင့်ဆိုလိုက်သည်။

"အမှန်တရားကိုပဲ ပြောပါဗျာ"

ဖူ၀မ်သော် တိုးညှင်းစွာဆိုလိုက်သည်။

" အရမ်းထူးဆန်းတာပေါ့၊ ဖုတ်ကောင်ကျနေတာပဲ။ မင်းသိတယ်မလား နဖူးမှာ စာရွက်ကပ်ထားတဲ့ ဟောင်ကောင်ဖုတ်ကောင်ဇာတ်လမ်းတွေလေ။ ကိုယ် တမင်မသိချင်ယောင်ဆောင်ဖို့ ကြိုးစားပါသေးတယ်၊ ဒါပေမယ့် သိပ်ခက်တာပဲ ဖြစ်နိုင်တာက..."

ဖူ၀မ်သော် လက်ဖ၀ါးကိုမြှောက်လျက် ထန်မော့၏နဖူးကို အုပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် နှုတ်ခမ်းထောင့်တို့ တွန့်ကွေးသွားလျက်

"ဒီလိုဆို ကြည့်ရပိုအဆင်ပြေသလိုပဲ"

🌍

Prev Next