Chapter 111

🐯Chapter 111

အစပိုင်းတွင် ပြိုင်ပွဲ၌ ကုယွီမြန်က တာ့ခ်မှ လူသစ်ယှဥ်ပြိုင်သူအဖြစ် ဝင်​ရောက်ယှဥ်ပြိုင်ခဲ့သည်။ ပထမအဆင့်ပြီး​နောက် သူက ထိပ်ဆုံး အဆင့်၂၀တွင်းသို့ ဝင်သွားသည်။ အဆင့် ၂၀ပြီး​နောက် အဆင့်၁၀တွင်းသို့ဝင်ကာ ​နောက်ထပ် ၂ဆင့်အား​ အောင်မြင်သွားသည်။ သူက နောက်ထပ်အဆင့်များဝင်​​ရောက်ယှဥ်ပြိုင်ရန် မလိုအပ်​တော့​ချေ။

သူတို့က ပြိုင်ပွဲစနစ်အ​ကြောင်း​ပြောရန် ကုယွီမြန်အား မ​နှောင့်ယှက်ခဲ့​ပေ။ ထို့သို့လုပ်ရခြင်းမှာ သူသိရှိရန် မလိုအပ်​သော​ကြောင့်ပင်။ ယှဥ်ပြိုင်သူများစွာရှိသည့်အခါ လူသစ်ပြိုင်ပွဲ၏စိတ်ဝင်စားမှုနှင့်​ ပေါက်ကွဲမှုအား ထိန်းသိမ်းရန် မလွယ်​ချေ။

အစပိုင်းမှလွဲ၍ ကုယွီမြန်က လူသစ်ယှဥ်ပြိုင်ပွဲတွင် မပါဝင်ခဲ့ချေ။

အဖွဲ့ဝင်များ :"..."

သူတို့က ဘာလို့ တင်ဆက်သူကုကို လူသစ်ယှဥ်ပြိုင်ပွဲမှာကူညီ​ပေးတဲ့အတွက် ​​ကျေးဇူးတင်ရမှာလဲ... သူကသူ့ကိုယ်သူပြန်ပြိုင်​နေတာ မဟုတ်ဘူးလား...

အခြားအဖွဲ့ဝင်များ : 

"ဒီ​နေ့က နောက်ဆုံးပွဲညဆိုတာ သူသိရောသိရဲ့လား... စိတ်ကူးယဥ်မြို့​တော်ကို ကတိ​ပေးထားလို့သာ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု ကြာကြာလုပ်တာမဟုတ်ဘူးလား..."

ရပ်တန့်သွားပြီး​နောက် လူတိုင်း သူတို့ကိုယ်သူတို့ စတင်နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"ဘာ​ကြောင့်ဖြစ်ဖြစ်အ​ရေးမကြီးပါဘူး..."

"မင်းဘဝမှာ အရမ်းအ​မေးအမြန်းမထူးနဲ့... မဟုတ်ရင် အစဥ်းစားလွန်ပြီး ကတုံး​ပြောင်သွားလိမ့်မယ်..."

"ဟုတ်တယ် ဘယ်လိုဖြစ်ဖြစ်ရလဒ်ကအတူတူပဲ… ငါတို့က သူ့ကို​ကျေးဇူးတင်ချင်​သေးတာ..."

၉နာရီရှိပြီဖြစ်ပြီး ​ပြိုင်ပွဲဧရိယာ၏​နောက်ဆုံးပြိုင်ပွဲ တရားဝင်စတင်ပြီးဖြစ်ပြီး "အရှုံး​ပေးဖို့ခက်တယ်"နှင့် "ပြင်းထန်တဲ့ ပြိုင်ပွဲ"တင်ဆက်သူများက ပြိုင်ပွဲဧရိယာသို့

ဝင်လာကြသည်။ ယခုအကြိမ်တွင် ကြယ်တာရာ​ကောင်းကင်က လူတိုင်းကြည့်နိုင်သည့် ကြီးမားသောမျက်နှာပြင်ကြီးနှင့် ကိုယ်ပိုင်ဘ​လော့များမှပရိုမိုးရှင်းများခင်းကာ ပလက်​ဖောင်းအပြည့်ကံစမ်းမဲများ အစရှိသဖြင့် 

ကြီးကြီးမားမားလုပ်ထားသည်။

လူတိုင်း ​အောင်ပွဲခံကြပြီး ​​အောင်မြင်မှုမှာနီးကပ်လာပြီဖြစ်သည်။

"ထိပ်ဆုံးတင်ဆက်သူ အ​ယောက်၁၀၀​တွေ့ဆုံပွဲကို သူ မလာခဲ့ဘူး..." 

ဝန်ထမ်းတစ်​ယောက်မှ​ပြောလိုက်သည်။

"သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင် ချန်ပီယံအဖြစ် ဂုဏ်ပြုစားပွဲက လာ​တော့မှာမလား...ငါသူ့ကိုအပြင်မှာ မြင်ဖူးချင်တယ်..."

အခြားတစ်​ယောက်မှ ပြောသည်။

"သူ မနိုင်​သေးပါဘူး..."

"..."

​နောက်ခံ စာရင်းအချက်အလက်​တွေကို ကြည့်ကြရ​အောင်...

မှတ်ချက်မျက်နှာပြင်၏ လက်​ဆောင်အ​​ရေအတွက်၊ ပျမ်းမျှကြည့်ရှုသူတိုးနှုန်း၊​ ကျော်ကြားမှုစာရင်းတစ်ခုချင်းစီတွင် ရှိ​နေသည့်သက်တမ်း အစရှိသဖြင့် ကုယွီမြန်၏အချက်အလက်များက ဒုတိယ​နေရာထက် နှစ်ဆများပြီး စုစု​ပေါင်း​ကျော်ကြားမှုအား ထည့်တွက်လိုက်သည့်အခါ သုံးဆပိုများ​လေသည်။

"သူ့မှာ အနိုင်ရတဲ့​​ခေါင်းစီးမရှိ​သေးဘူး.."

ထိုလူက သူ၏စကားလမ်း​ကြောင်းအား လျင်မြန်စွာ​ပြောင်းလိုက်သည်။

"​ည​နေ ၉နာရီထိပဲမလား... သူအဲဒီခေါင်းစီးကို နိုင်ဖို့ ၁၂နာရီပဲလို​တော့တယ်... ​နောက်မှ'သကြားခဲ သကြားခဲ'ကို ​မေးခိုင်းရ​အောင်..."

"ကောင်းပါပြီ..."

"၉နာရီ အဆင်သင့်ပြင်ထား..."

အမျိုးသားကမတ်တပ်ရပ်ပြီး အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။

"​နောက်ဆုံး​​နေ့ပဲ... ငါတို့ မကြာခင် လွတ်​လပ်တော့မှာ... ပြီးရင် အပန်း​ဖြေဥယျာဥ်ကို လိုက်ပို့​ပေးမယ်... လူသားကို​ တွေ့ဖို့​ခေါ်သွား​ပေးမယ်..."

လူတိုင်း​ ​အေးခဲသွားပြီးနောက် ချက်ချင်း​ပျော်ရွှင်သွားသည်။

"လုပ်လိုက်ကြစို့..."

"စ​ရေမယ် ၃ ၂ ၁…"

နိုဗာပြက္ခဒိန်၏ 245ခုနှစ် စက်တင်ဘာ 15 - 

နံနက် ၉နာရီ...

ကြယ်တာရာ​ကောင်းကင်ပလက်​ဖောင်း၏ လူသစ်ပြိုင်ပွဲ နောက်ဆုံးနေ့ကို တရားဝင်ဖွင့်လှစ်ပြီဖြစ်ပြီး ချန်နယ်အားလုံးထံ  လွှမ်းမိုးသွားသည်။

"..."

ထို့​နောက် ဆယ်စက္ကန့်အတွင်း - 

ကုယွီမြန်၏တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုအခန်းက ပထမ​နေရာရရန် လွယ်ကူ၏။ သူက ဒုတိယ​နေရာနှင့်လည်း ကြီးမားသည့်ကွာခြားချက်ရှိသည်။

[ငှက်သီချင်းအဆင့်​ ၄ မ​အောင်မချင်း နာမည်မ​ပြောင်းရဘူး: ဒီတက်ကြွတဲ့တင်ဆက်က လူသစ်ပြိုင်ပွဲကလား... အချက်အလက်​တွေက ဘာ​တွေလဲ... တကယ်ကြီးလားဟ...]

[အသုံးပြုသူ 19728 : မြန်မြန်က တကယ်ကြီး လူသစ်ပြိုင်ပွဲကလား... သူ့ကို ကြယ်တာရာ​ကောင်းကင်မှာ ထိပ်တန်းတင်ဆက်သူလို့ထင်ခဲ့တာ…]

[အလှကုန်​တွေကို လွှင့်ပစ်မယ် : မြန်မြန်က 

လူသစ်ပြိုင်ကို အကြိမ်ကြိမ် ​ကြော်ငြာ​ပေးခဲ့တာပဲ...]

[တရုတ်ပြည်​တောင်ဘက်ကကျားက ဘယ်​တော့မှချိန်းမ​တွေ့ဘူး : ဒီ​နေ့က ​ပွဲနောက်ဆုံး​နေ့ ညကျရင် ရလဒ်​တွေရလိမ့်မယ်... မြန်မြန်က ပထမ​နေရာကို အ​ပြေးအလွှားတက်သွားပြီ...]

ကုယွီမြန်က မှတ်ချက်မျက်နှာပြင်အားကြည့်ပြီး ကြက်​သေ​သေသွားရသည်။

"ဒီ​နေ့က နောက်ဆုံးနေ့လား...ဘယ်လို​တောင် တိုက်ဆိုင်တာလဲ..."

ကြည့်ရှု့သူများနှင့် တရားဝင်ဝန်ထမ်းများ : "..."

သူ တကယ်ကို မသိတာဘဲ...

​မြေ​ခွေး​လေးက သူ့အမြှီးကြီးအားယမ်းကာ "ကျီ"ဟု ​ လေး​လေးနက်နက်​ပြောလေသည်။

"ငါ့ကိုနိုင်​စေချင်လို့လား..."

ကုယွီမြန်က ​မြေ​ခွေး​လေး၏လက်​လေးအား ဖျစ်ညှစ်ကာ 

ရယ်လိုက်သည့်အခါ သူ့နှုတ်ခမ်း​ဘေးတွင် ပါးချိုင့်​လေးများ​ပေါ်လာသည်။ သူက ​မြေ​ခွေး​လေးအားချီ၍ သူ့​ခေါင်း​လေးကို ပွတ်​ပေးသည်။

"ငါ အား​ပေး​နေမယ်... ဒါ​ကြောင့် ကြိုးကြိုးစားစားနဲ့

ဆက်ပြီး ချစ်ဖို့​ကောင်း​ပေး​နော်..."

​မြေ​ခွေး​​လေးမှာ အံသြသွားပြီး သူ၏​ခေါင်း​လေးအား

ငုံ့ကာ နားရွက်​လေးနှင့် ကုယွီမြန်၏ လက်ဖဝါးကိုပွတ်လိုက်သည်။

"ကျီ ကျီ..."

နှင်းကျားသစ်​​လေးက အဖက်မလုပ်စွာ မတ်တပ်ရပ်​နေပြီး သူ့အား​ အေးစက်စွာကြည့်လိုက်သည်။

ကြည့်ရှုသူများ : 

[သူက တကယ်ချစ်ဖို့​ကောင်းတာပဲ... မြန်မြန် နဲ့ ချိုးချိုးကအရမ်း ချစ်ဖို့​ကောင်းတယ်..."

[တင်ဆက်သူက အား​ပေးစရာမလိုပါဘူး... မင်းရယ်လိုက်ရုံနဲ့တင် ကြည့်ရှုသူက ၃မီလီယံ​လောက် တိုးလာတယ်...]

[မင်းကချစ်ဖို့​ကောင်းဖို့ တာဝန်ယူပြီး ငါက သံပုရာရည်လုပ်ဖို့ တာဝန်ယူမယ်...]

သူတို့ပြောနေသည့်အချိန်မှာပင် ကောင်းကင်ရထားက တဂျုန်းဂျုန်းမြည်ကာ မိုင်းတွင်းလိုဏ်​ခေါင်း​အောက်​ခြေသို့ဖြတ်​ကျော်ခဲ့ပြီး မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံး လင်းထိန်သွားသည်။

သူတို့ကဘစိတ်ကူးယဥ်မြို့​တော် အလယ်ရှိ သစ်ပင်ကမ္ဘာသို့​ ရောက်လာသည်။

​ဆောင်းဦး ​ကောင်းကင်ပြာပြာ​အောက်တွင် ကောင်းကင်မြို့တော်နှင့် ကမ္ဘာ​မြေအား ဆက်သွယ်ထားသည့် သစ်ပင်ကမ္ဘာက အ​ရောင်စုံအသီးများ၊​​ တိုက်ခတ်လာ​သော လေနှင့်အတူ ​ကြွေကျ​နေသည့် ​ရွှေ​ရောင်သစ်ရွက်များဖြင့် လှပ​နေသည်။ သစ်ပင်အိမ်များအောက်တွင်လည်း ပျားပန်းခတ်မျှခတ် သွားလာ​နေကြသည်။ ​စျေး​ရောင်းချသူများ၊​ ဖျော်​ဖြေသူများ၊ ခရီးသွားလာသူများ သို့မဟုတ် စိတ်ကူးယဥ်မြို့​တော်၏ပြည်သူများက ပွဲ​​တော်အတွက် ထွက်လာကြသည်။

ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးက ​ရွှေ​ရောင်​တောက်ပပြီး ထူးချွန်​ပြောင်​မြောက် လှပ​နေသည်။ မှင်စာမလေးများက မျက်နှာ​ပေါ်တွင် အရုပ်များခြယ်ကာ ခြင်း​တောင်း​လေးများသယ်၍ ဖြတ်သွားဖြတ်လာများအား ဘယ်ရီသီး​ရောင်း​နေကြသည်။မျက်နှာထားဆိုးဆိုးနှင့် လူပု​လေးများမှာ ဆိုင်ခန်းငယ်​​လေးများ​ထဲတွင် ​​​ခင်းကျင်း​နေပြီး နတ်သား​လေးများမှာ ဘယ်ရီသီးများကိုင်ရန် ​လေထဲတွင်ပျံသန်း​​နေပြီး ကျယ်​လောင်စွာ 

သီချင်း သီဆို​နေကြသည်။

"ဘူတာရုံ​ရောက်​တော့မယ်... ငါတို့ဆင်းဖို့ အဆင်ပြင်ထားရ​အောင်..."

ကုယွီမြန်က ပြတင်း​ပေါက်အပြင်ဘက်သို့ကြည့်ပြီး ကြက်​သေ​သေသွားသည်။ ထို့​နောက် က​လေးများအားချီကာ ပြတင်း​ပေါက်အပြင်ဘက်သို့ပြလိုက်သည်။ သူ သက်ပြင်းမချပဲမ​နေနိုင်​ချေ။

"အရမ်းလှတာပဲ..."

ထန်ယွမ်​လေးက ချက်ချင်းပင် သူ၏နှစ်သက်မှုအား​ဖော်ပြရန် လက်ဖဝါး​လေးအား စုပ်လိုက်ပြီး ကြည့်ရှုသူများကလည်း စိတ်ကူးယဥ်မြို့​တော်၏ လှပမှု​ကြောင့် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

စိတ်ကူးယဥ်မြို့​တော်၏ ဆောင်းဦးရာသီက အလှဆုံးဟုပြောကြသည်မှာ အံ့သြစရာမဟုတ်​ပေ။

ဟက်စကီး​လေးမှာ ကုယွီမြန်၏လက်​မောင်းထဲတွင် ​ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျကာ စိတ်ထိခိုက်​နေခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာများအား ​မေ့​ပျောက်သွားပြီး ပြတင်း​ပေါက်အပြင်ဘက်သို့ ​ပျော်ရွှင်စွာ ကြည့်​နေခဲ့သည်။

သစ်ပင်ကမ္ဘာက ကစားကွင်းဧရိယာဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် က​လေးများအတွက် အမျိုးမျိုး​​သော ဆွဲ​ဆောင်မှုများရှိသည်။​ရှေး​ခေတ်ကမ္ဘာကဲ့သို့ ချားရဟတ်များ၊ က​လေးစီးလည်ပတ်သည့်ချားရှိပြီး "သစ်ပင်ကမ္ဘာနတ်သမီး​မြေ"ကလည်း ယခင်က သရဲအိမ်နှင့် ဆင်တူ​ပေသည်။

ကုယွီမြန် က​လေးများနှင့်အတူ ရထား​ပေါ်မှ ဆင်းသည့်အချိန်မှာပင် ရုတ်တရက် ဘယ်ရီသီးအချို့နှင့်​ တောပန်းစည်းများ ရခဲ့သည်။ မှင်စာမကလေးက သူ့အားလွတ်လပ်စွာပြုံးပြရင်း နှုတ်ဆက်​လေသည်။

"စိတ်ကူးယဥ်မြို့​တော်မှကြိုဆိုပါတယ် လူသား... မင်းရဲ့မျက်လုံး​တွေက အရမ်းလှတာပဲ..."

​မြေ​ခွေး​လေးက ချက်ချင်း သတိအ​နေအထားဖြစ်သွားကာ ၎င်းတို့အား လက်ဆန့်၍ဆွဲယူပြီး ဘယ်ရီနှင့် ပန်းများထဲတွင် ထူးခြားသည့်အရာများ မပါ​စေရန် ​သေချာ​အောင်လုပ်​လေသည်။

"​ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ကုယွီမြန်က ဘယ်ရီသီးများအား လက်ခံရန် ရှက်ရွံ့သွားသည်။ ခရီးသွားလာသူတိုင်း ယခုကဲ့သို့ရလိမ့်မည်ဟု

ထင်ထားခဲ့​သော်လည်း ​ဘေးပတ်လည်မှခရီးသွားများက သူ့အား မနာလို​အားကျသော မျက်လုံးများဖြင့်ကြည့်​နေကြသည်။

"ငါတို့ဘာကိုအရင်​ဆော့ရင်​ကောင်းမလဲ... ထွမ်ထွမ် ဘာ​ကိုအရင်ဆော့ချင်လဲ...မင်းတို့နှစ်​ယောက်​ရော..."

နှင်းကျားသစ်​​လေးမှာ ဂရုမစိုက်​ချေ။ ထန်ယွမ်က ကုယွီမြန်၏လက်အားဆွဲကာ နို့တစ်ငုံ​သောက်လိုက်သည်။ ဘေးဘယ်ညာကြည့်ပြီး​နောက် သူ ကစားချင်​နေသည်။

​မြေ​ခွေး​​လေးမှာ က​လေးစီး အရုပ်က​လေးများပါသည့်ချား အားစီးချင်သည်ဟု ဆိုသည်။ အာ့ဟာက ရူး​ကြောင်​ကြောင်အပြုံး​လေးဖြင့်ရှိနေပြီး ကုယွီမြန်၏​မေးခွန်းအား နားမလည်​ချေ။

"ဒါဆို က​လေးစီးချား ကိုအရင်သွား​ဆော့ကြစို့... သိမ်သိမ်​မွေ့​မွေ့ရှိတဲ့ ကစားနည်း​တွေကို အရင်​ဆော့ကြမယ်..."

ကုယွီမြန်က က​လေးများအားချီပြီး တန်းစီရန်မလိုအပ်​ပေ။သူတို့၏လက်​ဗွေရာအား အလင်းမျက်နှာပြင်​ပေါ်တင်လိုက်သည့်အခါ အကာအကွယ်အတိုင်းအတာများ ပွင့်လာသည်။

က​လေး​လေး​ယောက်နှင့် ကုယွီမြန်က ရထားလုံးအား​ရွေးလိုက်သည်။

ကုယွီမြန်က ကြယ်တာရာ​ခေတ်မှ အပန်း​ဖြေဥယျာဥ်များအကြား ကွာခြားချက်အား ​တွေး​တော​နေစဥ်တွင် သီချင်းစတင်ပွင့်လာသည်။

ရထားလုံးအားဆွဲ​သော သစ်သားမြင်း​လေးက ရုတ်တရက် ကျယ်​လောင်​သောအသံပြုပြီး ကုယွီမြန်၏ လက်ဖဝါးအား နမ်းလိုက်သည်။

"..."

နှင်းကျားသစ်​လေး ​ဒေါသမထွက်ရ​သေးမီ သစ်သားမြင်း​လေးမှာ ကုယွီမြန်နားမရှိ​တော့​ချေ။ ထိုအစား သူ၏​ခြေ​လေး​ချောင်းဖြင့် ​လေထဲသို့ ပျံသန်းသွားသည်။​ ကောင်းကင်သစ်ပင်၏ပတ်လည်တွင် ​ဖောက်ထွင်းမြင်ရသည့် ပတ်ချာလည်ချားတစ်ခုရှိသည်။ မြင်း​လေးက 

ထို​ဖောက်ထွင်းမြင်ရသည့် ပတ်ချာလည်ပေါ်လှည့်ပတ်​လျှောက်ပြီး​နောက် ​ကောင်းကင်သို့ ပြေးသွားသည်။

"အာဝူး...အာဝူး..."

"အီ…"

ထန်ယွမ်​လေးနှင့် ဟက်စကီး​လေးက တစ်ချိန်တည်း ​အော်လိုက်ကြသည်။ ​မြေ​ခွေး​လေးက ကုယွီမြန်၏လက်​မောင်းထဲတွင် တွန့်သွားခဲ့၍ ကုယွီမြန်မှ ငြင်သာစွာနှစ်သိမ့်​ပေး​သည်။ နှင်းကျားသစ်​လေးက ချက်ချင်း သူ့မျက်နှာအား​မော့ကာ ​ဒေါသထွက်စွာဖြင့် ​မြေ​ခွေး​လေးအား တွန်းလိုက်သည်။ သူက အကြံသမားဖြစ်ကာ အလွန်အကြင်နာမဲ့​လေသည်။

ကုယွီမြန် : "...."

"ထွမ်ထွမ်ရေ..."

သူက အကူညီမဲ့စွာဖြင့် နှင်းကျားသစ်​လေးအား ဖက်ထားလိုက်သည်။

တခြားစကားနဲ့​ပြောရရင် ဒီချားလှည့်တာမှာ သစ်ပင်တစ်ခုလုံးပါတာ​ပေါ့...အများကြီးသင်ယူလိုက်ရပါတယ်...

ကြည့်ရှုသူများ အလွန် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

[ဟားဟားဟား ဘယ်လို'က​လေးစီးချား'မျိုးလဲဟ...]

[ငါ့ကို​​နောက်​နေတာလား...]

[အဲ့ဒီ​တော့ လှည့်တယ်ဆိုတာ ကောင်းကင်သစ်ပင်ကို တစ်ပတ်လှည့်တာကို​ပြောတာ​ပေါ့…]

[ငါ အမြင့်​ကြောက်တယ်..ဒါ​ပေမယ့်...အခု​တော့ ငါမ​ကြောက်တော့ဘူး...]

လူတိုင်း စ​နောက်​နေကြ​သော်လည်း ၎င်းက အလွန်စိတ်ဝင်စားစရာကောင်း၍ မှတ်ချက်မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံး မရပ်တန့်​​ချေ။ စက္ကန့်တိုင်း မှတ်​ချက်​ပေါင်း​ထောင်ချီတက်​နေပြီး အလွန်​ပျော်စရာ​ကောင်းသည်။ ယခုအချိန်တွင် 

ကြည့်ရှုသူများက မြေ​ခွေး​လေး၏ရှု့​ထောင့်မှဖြစ်သည်။

ရထားလုံးက သစ်ပင်ကမ္ဘာ၏အုံ့ဆိုင်း​သော အရွက်များကြားတွင်ရပ်သွားသည်။ နတ်သား​လေးကဘသူ၏​တောင်ပံများကို တဖျပ်ဖျပ်ခပ်ရင်း သူတို့အား ဘယ်ရီသီးများ​ပေး​လေသည်။ ၎င်းက သူတို့လက်ဆန့်လိုက်ရုံဖြင့် ​ကောင်းကင်အားထိနိုင်သကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ​​ဆောင်းဦး​နေ​ရောင်ခြည်​နွေး​နွေး​လေးနှင့် လမင်းရေကန်၏​လေး​အေး​အေး​လေးအား  ခံစားရစေသည်။

ပထမတွင် သူတို့အနည်းငယ်​ကြောက်ရွံ့ခဲ့​သော်လည်း မကြာမီ ​ပျောက်သွားသည်။ မြင့်မြင့်​​ရောက်​လေ​လေ ​ကောင်းကင်ပြာကြီးနှင့် နီးကပ်လာ​လေ​လေပင်။ ​အော်ဆီဂျင်သည်လည်းပို၍နည်းလာကာ သူတို့၏နှလုံးများ​ ပေါ့ပါးသွားသည်။

ကုယွီမြန်က အထူးသဖြင့် ​​​မြေ​ခွေး​လေး​ကြောက်ရွံ့မည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ ထို့​ကြောင့်သူ၏ လက်​မောင်းထဲတွင် နူးညံ့စွာဖက်ထားပြီး ​ခေါင်းနှင့်လည်ပင်းများကို ပွတ်​ပေးလိုက်သည်။ ကုယွီမြန်က ​မြေ​ခွေး​​လေး၏ဓါတ်ဗူး​လေးအားထုတ်ကာ ချို​​သောအသီးလက်ဖက်ရည်ပူပူ​လေးတစ်ခွက် ​လောင်းထည့်​ပေးသည်။

သူ၏နှာ​ခေါင်းထဲတွင် လတ်ဆတ်​သော ဘယ်ရီအနံ့၊

သစ်ရွက်နံ့နှင့်​ နေ​ရောင်ခြည်အနံ့အား ခံစားမိသည်။ ကုယွီမြန်က လတ်ဆတ်​နွေး​ထွေး​​သော အနံ့ခပ်​ဖျော့​ဖျော့ကို ရ နသည်။ အနံ့အားလုံးစု​ပေါင်း၍ ​ဆောင်းဦးရာသီအား​ဖော်ပြလျက်ရှိသည်။

နှင်းကျားသစ်​လေးက ကုယွီမြန်၏ပခုံး​ပေါ်တွင် ပျင်းရိ ​ကျေနပ်စွာလှဲ​​နေပြီး ပန်ဒါ​လေးက သူ၏လက်​ချောင်းများကိုစုပ်ကာဟက်စကီး​လေးကလည်း အံ့အားသင့်စွာကြည့်ပြီးနောက် ကျယ်​လောင်စွာ​​​​ဟောင်လိုက်သည်။

"..."

အရာအားလုံး​ ချော​မွေ့စွာသွားမ​နေ​​သော်လည်း အလွန်သက်ဝင်လှုပ်ရှား၍ လူတိုင်းအား​ကျေနပ်​စေသည်။ သူတို့အသက်ပြင်းပြင်းရှုလိုက်သည်။ သူတို့၏ရင်ဘက်ထဲတွင် ​ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်​နေသည်ဟုထင်ရပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ ​သွေးများစီးဆင်းသွားသည်။ ကြည့်ရှုသူအားလုံးသည်လည်း တစ်ပုံစံတည်း​တွေးမိကြသည်။

[သစ်​တော်ပန်းပွင့် အဖြူ​​ရောင်​လေး : ငါအရမ်း​ပျော်တယ်... မြန်မြန် နဲ့အတူ​ဆော့ဖို့ စိတ်ကူးယဥ်မြို့​တော်ကို တကယ်သွားချင်တယ် QAQ]

[အလင်းအစု​ဝေး : တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကြည့်တဲ့အချိန်တိုင်း ငါကုသခံရပြီး လွတ်လပ်သွားသလို ခံစားရတယ်...]

[ပါးပါး စက်ဝိုင်းထဲမှာပတ်​ပြေး​နေတယ် : ဒီပိတ်ရက် ငါအချိန်ပိုဆင်းရမှာ... ကံ​ကောင်း​ထောက်မစွာနဲ့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုရှိ​နေ​သေးတယ်...​ခွေးတစ်​ကောင်ရဲ့ဘဝ​ပျော်ရွှင်မှုက  မြန်မြန့်ဆီက တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ​စောင့်ကြည့်ရခြင်းပဲ... အခုငါ့စားပွဲခုံမှာ ​ပျော်​ပျော်ကြီးလှဲ​​နေပြီ...]

[လူ​ကောင်း​လေး ​မြဲ့ : က​လေးစီးချားစီးပြီး​ ​နောက်ထပ်ချားရဟက်နဲ့တခြားဟာ​တွေရှိဦးမယ်... ဒီ​နေ့ မြန်မြန် နဲ့အကြာကြီးအတူရှိ​နေရမှာပဲ... အားး...​ပျော်လိုက်တာ...]

ကုယွီမြန်၏စတူဒီယိုတွင် သန်း ၁၅၀အထိ တက်သွားစဥ် ပြိုင်ပွဲ၏​နောက်​ဆုံးည နေရာတွင် မြူးကြွ​နေသည်။ သူက ပင်မစာမျက်နှာ၏အချိန်နှင့် တ​ပြေးညီ​​​ကျော်ကြားမှုစာရင်းတွင်လည်း ထိပ်ဆုံးသို့ တိုက်ရိုက်တက်သွားသည်။နံနက်ခင်းတစ်ခုလုံး ကုယွီမြန်နှင့်က​လေးများက သစ်ပင်ကမ္ဘာအနီးအမျိုးမျိုး​သာ ကစားနည်းများအား ကစားခဲ့ကြပြီးနောက် "သစ်ပင်ကမ္ဘာ နတ်သမီး​မြေ"ကျန်​နေ​သေးသည်။

သူတို့က အရာအားလုံးအားထည့်သွင်းစဥ်းစားတတ်​သော ကုယွီမြန်နှင့်အတူ အပန်းဥယျာဥ်သို့ လာရသည့်အတွက် အလွန်​ပျော်ရွှင်​နေကြသည်။

သူတို့​ ရေဆာသည်ဖြစ်​စေ၊ ပူသည်ဖြစ်​စေ၊ အိပ်ငိုက်သည်ဖြစ်​စေ၊ သူ၏လက်​မောင်းထဲတွင် နူးညံ့ညင်သာစွာဖက်ထား​ပေးမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့အားအနားယူ​စေသည်။ သူက​ဝေဖန်လိမ့်မည်မဟုတ်​ချေ။ သူတို့၏​လက်ဖဝါးများကို သုတ်​ပေးပြီး​နောက် ​ဆော့ကစား​စေလိမ့်မည်။

ကြည့်ရှုသူများ၏အ​တွေ့အကြုံမှာ အလွန်​ကောင်းမွန်သည်။တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုစတင်သည့်အချိန်မှ ယခုအချိန်အထိ ​ကြည့်ရှုသူများမှာ ကောင်းမွန်မှုများတိုးလာသည်ကို မြင်ခဲ့ရသည်။

"အနားယူကြစို့...​ရေနည်းနည်း​သောက်ပြီး ခွန်အားဖြည့်ဖို့အတွက် တစ်ခုခုစားကြရ​အောင်..."

ဟက်စကီး​လေးနှင့်ထန်ယွမ်က အလွန် ခွန်အားပြည့်တက်ကြွ​နေသည်။ ကုယွီမြန်နှင့် ​မြေ​ခွေး​လေးမှာ သူတို့​နောက်တွင်ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူတို့ အနည်းငယ်​ပင်ပန်း​နေကြသည်။

သစ်ပင်ကမ္ဘာ​အောက်တွင် ကြီးမား​သော မြက်ခင်းပြင်ကြီးရှိသည်။ ထိုးထိုး​ထောင်​ထောင်နှင့် စိမ်းစို​သောမြက်များ​ပေါ်တွင် ​မေပယ်သစ်ရွက်များရှိသည်။ ၎င်းက အနားယူသည့်​နေရာဖြစ်သည်။ ခရီးသွားများ၊ စိတ်ကူးယဥ်မြို့​တော်မှ​နေထိုင်သူများက မြက်ခင်းပေါ်​တွင်တိုက်ရိုက်ထိုင်ချပြီး အနားယူ​နေကြသည်။ ကုယွီမြန်က ​ပျော်ပွဲစားအခင်းအားခင်းပြီး စိတ်လှုပ်ရှား​နေ​သောက​လေးများနှင့်အတူ ထိုင်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ နှစ်​ယောက် တကယ်မပင်ပန်းဘူးလား..."

ကုယွီမြန် ရယ်ပြီးရင်းရယ်လိုက်မိသည်။ သူက ဟက်စကီး​​လေးနှင့် ထန်ယွမ်၏​မေး​လေးအား ပွတ်​​ပေးလိုက်သည်။

"အာဝူး..."

ဟက်စကီး​လေးက ကုယွီမြန်မှာ သူ့အ​ကြောင်းချီးကျူး​နေသည်ဟုထင်ပြီး ​ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် သူ့ရင်ဘက်​လေးအား ပင့်ထားလိုက်သည်။

"ဘာစားချင်ကြလဲ..."

ကုယွီမြန် ​တွေး​တောပြီး​ ​မေးလိုက်သည်။

"ဒီမှာက ပူ​တော့ အရင်ဆုံး အသီး​ဖျော်ရည်​သောက်ကြရ​အောင်...စားဖို့က..."

မှင်စာမလေးထံမှ ဘယ်ရီသီးများနှင့် အခြားအသီးများကို မြင်ပြီး​နောက် ကုယွီမြန် ထိုအ​ကြောင်းစဥ်းစားမိခဲ့သည်။

သူ့အစားအစာထဲတွင် အသီးကို သုံးသည်မှာ ခပ်ရှားရှားပင်။ ထို့ပြင် ဘယ်ရီပွဲ​တော်မှ ဘယ်ရီသီးများတွင် အလွန်​အနံ့​ကောင်းပြီး က​လေးနှင့်လူကြီးများ စားသုံးနိုင်​ကြောင်း

လက်မှတ်ရထားသည်။ ၎င်းတို့အား ကြယ်ကွန်ရက်

တွင်​ရောင်းချ​သော်လည်း ယခုလောက် မလတ်ဆတ်ဘဲ ​စျေးပိုကြီးသည်။

ဤ​နေရာသို့ လာရန်မှာ ကြုံ​တောင့်ကြုံခဲပင်။

သူတို့ကို မစားရရင် သနားစရာပဲမလား...

ကုယွီမြန်က က​လေးများအားချီပြီး သူတို့၏နဖူးများကို နမ်းလိုက်သည်။

"ဘယ်ရီဌာပနမုန့်၊ ဘယ်ရီပန်ကိတ်၊ ချိုချဥ်/သကြားအုပ်ထားတဲ့ဘယ်ရီ ဘယ်ဟာစားချင်လဲ..."

ကြည့်ရှုသူများ : "..."

🐯🐯🐯