MM Story Teller

Chapter 124

Viewers 18k

🐯Chapter 124

မီးပုံပွဲ ငြိမ်းသွားသောအခါ စိတ်ကူးယဥ်မြို့တော်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအား ဝန်းရံထားသည့်ရေကန်တစ်ခုလုံး မဲမှောင်သွားသည်။ ပွဲကြည့်စင်မှ လူပုလေးများ၏သစ်သားအိမ်ပုလေးများ ၊ စုန်းမများ၏ဂမ္ဘီရဟောဆိုင်ခန်းများမှ မှင်စာများ၏စားသောက်ဆိုင်များ၊ မီးပုံးကိုင်ဆောင်ထားသော နတ်သားလေးသည်လည်း မီးခွက်အား သူ့လက်ထဲတွင် ငြှိမ်းသတ်လိုက်ပြီး လည်ပင်းရှည်ကြီးနှင့် ယူနီကွန်းက မြည်ဟီးကာ လေထဲတွင် သူ့ခေါင်းအားမော့ထားသည်။

ဆူညံနေသောကမ္ဘာတစ်ခုလုံးက ရုတ်တရက် ဝိုးတဝါးနှင့်တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ခြင်း အခြေအနေသို့ ရောက်သွားသည်။ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးက လရောင်ဖျော့ဖျော့ဖြင့်ပြည့်နေပြီး၊ ချစ်သူများ၏အရိပ်ထဲတွင်ပုန်းကွယ်ကာ တလက်လက်တောက်ပနေသော ရေကန်ထဲတွင် ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည်။

၎င်းက တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ချစ်မြတ်နိုးသည့် လူတိုင်းအတွက် ၁မိနစ်ဖြစ်သည်။

မူလကမူ ရုတ်တရက် အလင်းရောင်ပျောက်သွားသည့်အခါ တစ်စုံတစ်ယောက်၏အမြင်အာရုံက အမှောင်ထုထဲသို့ တစ်ခဏမျှကျရောက်သွားမည်ဖြစ်သည်။

ယခင်ကမ္ဘာ့သစ်ပင်ထိပ်၌ကဲ့သို့ အလင်းရောင်များရှိနေသေးသော်လည်း မြင်ကွင်းထဲတွင် ဘာမှမရှိပေ။

"ကျီ…"

ကလေးများက လုံးဝမကြောက်ကြပေ။ ထန်ယွမ်လေးနှင့် ဟက်စကီးလေးက ရယ်စရာဟုထင်ပြီး ကုယွီမြန်နှင့် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အကွာ အမှောင်ထဲတွင် တူတူပုန်းတိုင်းကစားနေပြီး ဘောလုံးထဲတွင်ကသိကအောက်ဖြစ်နေသောမြေခွေးလေးနှင့်အတူ လှည့်ပတ်နေသည်။

ကုယွီမြန် အမှောင်ထုအားခံစားမိပြီး သူတို့၏ လုံခြုံရေး လက်ပတ်များကို ကြည့်ရှုစစ်ဆေးကာ ရေကန်နှင့်ကောင်းမွန်သောအကွာအဝေးရှိပြီး ရေထဲသို့လိမ့်ကျမသွားစေရန်သေချာအောင်လုပ်ခဲ့သည်။ ကတ္တီပါမြက်များကစိုစွတ် ပျော့ပျောင်းနေပြီး ကုယွီမြန် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။

ကုယွီမြန် သူ့လက်အားဆန့်ပြီး ပါးကို ထိလိုက်သည်ကို မည်သူမှ မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။ ယခင်ဘယ်ရီဝိုင်ခွက်က သက်ရောက်မှုရှိနေဆဲဖြစ်ကာ သူ၏ပါးများ အနည်းငယ်ပူလာပြီး

သူ၏ဦးနှောက်မှာ မရှင်းမလင်းဖြစ်နေသည်။

မြက်ပင်လှုပ်သံများ တရှပ်ရှပ်ကြားနေရပြီး သူ၏ဘေးတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုင်လိုက်၏။ အမြင်အာရုံ ဆုံးရှုံးပြီးနောက် အနံ့ခံအာရုံနှင့် အကြားအာရုံက အလွန်ရှင်းလင်းလာသည်။

၎င်းက အမျိုးသားတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ကုယွီမြန်ထက် များစွာအရပ်ရှည်ကာ သူ့ထံမှ ဆေးရွက်ကြီးနံနှင့် သစ်ကတိုးနံ့ဖျော့ဖျော့ရ၏။

သူက ပျင်းရိစွာ သမ်းဝေနေသာ သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အေးမြသောရနံ့ရှိပြီး ကင်းကွာမှုနှင့် မာနကြီးမှုတို့အား ပေးစွမ်းနိုင်သော်လည်း ကုယွီမြန်က ၎င်းအား အနည်းငယ်ရင်းနှီးသည်ဟု ထင်မိသည်။

ဒီလိုအနံ့မျိုးရှိတာဘယ်သူလဲ...ရှို့ဟန်လား...

သူ့စိတ်က တွေဝေမိန်းမောနေကာ ကောင်းစွာမမှတ်မိနိုင်ပေ။

"ဟဲလို..."

ယခုအချိန်တွင် ကုယွီမြန် ဘာကိုမှမမြင်နိုင်ပေ။ သူက ဘေးမှလူအား ပြောလိုက်သည်။

"ပွဲတော်ကိုလာတာလား..."

ဆောင်းဦးည အစိုဓါတ်နှင့် ဘယ်ရီသစ်ရွက်များ၏အနံများဖြင့် သူတို့က ရေကန်နှင့် အလွန်နီးကပ်စွာရှိနေခဲ့သည်။ ၎င်းက အလွန်သက်သောင့်သက်သာရှိပြီး အလေးအနက်ဆင်ခြင်စဥ်းစားရန်အတွက် သင့်လျော်သည်။

အမျိုးသားက အသံတိုးတိုးဖြင့် အတည်ပြုပေးသည်။

ကုယွီမြန်က နှုတ်ဆက်ရာတွင် မကျွမ်းကျင်၍ တိတ်ဆိတ်သောလေထုတွင် ပျော်မွေ့နေခဲ့သည်။ ထိုလူအားနှုတ်ဆတ်ပြီးနောက် သူ့မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။

"ပင်ပန်းနေပြီလား..."

အမျိုးသားက အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး ဂရုမစိုက်သည့် လေသံတိုးတိုးဖြင့် ရုတ်တရက် မေးလာခဲ့သည်။

"နည်းနည်းပေါ့..."

ကုယွီမြန်က တစ်ဖက်သူ၏အသံအားနားထောင်ပြီးနောက် ဦးတည်ရာနောက် လိုက်ခဲ့သည်။ သူက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အရမ်းပျော်ပါတယ်..."

ငါတကယ်ကို ပျော်ရွှင်နေတယ်...

စိတ်ကူးယဥ်မြို့တော်သို့ သူ၏ကလေးများနှင့်အတူလာနိုင်ပြီး တစ်ချိန်လုံး သူတို့အား ဂရုစိုက်ပေးရပြီး အစားအစာပြင်ဆင်ပေးခြင်းနှင့် ကလေးများလုပ်ထားသည့် အရှုပ်များကို ရှင်းရသော်လည်း သူနှစ်သက်နေသည်။

သူ့ဘေးရှိလူက တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် မေးခဲ့သည်။

"ဘာလို့လဲ..."

အမှောင်ထဲတွင် သူစိမ်းများနှင့် စကားပြောခြင်းက အလွန်ဆန်းသစ်သည့် အတွေ့အကြုံတစ်ခုပင်။ ကုယွီမြန်က သူ့လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မြက်ပင်အားကိုင်ထားသည်။ စိုစွတ်သော မြက်ခင်းပြင်က သူ့လက်ချောင်းများကို ညင်သာစွာ ကုတ်ခြစ်သွား၍ နူးညံ့ပြီး ယားယံသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ဝိုင်သောက်ပြီးနောက် သူ၏ဦးနှောက်က အလွန်နှေးကွေးစွာအလုပ်လုပ်နေသည်။ မေးခွန်းအား ဘယ်လိုဖြေရမည်ဟု

ခက်ခက်ခဲခဲ စဥ်းစားပြီးနောက် ဖြေးဖြေးချင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့အရင် ဘဝက... မဟုတ်ဘူး... အရင်က ငါအိမ်က စောစောထွက်ပြီး မိသားစုနဲ့အချိန်ဖြုန်းခဲတယ်...ငါပျိုးထောင်ပေးထားတဲ့ ကလေးတွေနဲ့ အချိန်ဖြုန်းဖို့ အခွင့်အရေး သိပ်မရှိခဲ့ဘူး...အလုပ်ကိစ္စနဲ့ ခရီးထွက်တုန်းက လက်ဆောင်တွေ ပြန်ယူမယ်လို့ ပြောခဲ့ပေမယ့်

သင့်တော်တဲ့ လက်ဆောင်ကို မရခဲ့တဲ့အပြင်

ပြန်မသွားနိုင်ခဲ့ပါဘူး...ငါ့အခွင့်အရေးကိုဆုံးရှုံးခဲ့တယ်..."

သူတို့ ငါ့ကိုစောင့်နေဦးမလားဆိုတာ ငါမသိဘူး... ဒါမှမဟုတ် ပိုကောင်းတဲ့လက်ဆောင်တွေ ရသွားပြီးလား...

သူက ဒုတိယတစ်ခုဖြစ်ရန်သာမျှော်လင့်သည်။ အဆုံးတွင်မူ စောင့်နေခြင်းမှာ အလွန်ကြာရှည်ပြီး အလွန်ခက်ခဲလှသည်။

စိတ်ကူးယဥ်မြို့တော်တစ်ခုလုံးက လှပသောညတွင် နှစ်မြုပ်နေပြီး လေနှင့်လက အပြန်အလှန်အားဖြည့်ပေးနေသည်။ ကုယွီမြန်က အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ တွေးတောခြင်းအား ရပ်တန့်သွားမည့်ပုံစံဖြင့် ပြောခဲ့သော်လည်း ထိုအမျိုးသားက သံယောင်လိုက်ခြင်း၊ နှောင့်ယှက်ခြင်း မရှိဘဲ စိတ်ရှည်စွာ နားထောင်နေခဲ့သည်။

ကုယွီမြန် အချိန်အတော်ကြာသွားပြီဟု ခံစားခဲ့ရသော်လည်း မိနစ်ဝက်ပင် မပြည့်သေးချေ။ သူက စကားကို ဖြည်းညှင်းစွာ အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး ထိုဝမ်းနည်းဖွယ်ခံစားချက်တွင် နစ်မြုပ်နေခဲ့သည်။ ထိုတစ်မိနစ် အချိန်ကန့်သတ်ချက်က နီးကပ်လာပြီး စိတ်ကူးယဥ်မြို့တော် နေရာအနှံ့ မီးလင်းလာတော့မည်ဖြစ်သည်။

ထိုအမျိုးသားက သူ့လက်အားဆန့်ကာ ကုယွီမြန်၏မျက်လုံးထောင့်သို့ ပွတ်သတ်ပေးသည့် အချိန်အထိပင်။

ကုယွီမြန် ကြက်သေသေသွားသည်။

ထိုသူ၏လက်ချောင်းများက နီမြန်းနေသော မျက်လုံးများနှင့်ထောင့်များမှတစ်ဆင့် ပါးစောင်တစ်ဖက်၊ နှာသီးဖျားထိပ် ထို့နောက် နူးညံ့စွာဖိကပ်ထားသော နှုတ်ခမ်းများထံသို့ ပွတ်ဆွဲသွားသည်။ သူ၏လက်ချောင်းများက ရှည်လျားပြီး အေးစက်သည်။ ကုယွီမြန်၏ မျက်ခွံပေါ်သို့ သူ့လက်ချောင်းများဖြင့်ပွတ်လိုက်သော်လည်း ၎င်းက နွေးထွေးလှသည်။

သူ၏ ပျင်းရိပြီး လျစ်လျူရှုတတ်သော အသွင်အပြင်အောက်တွင် အလွန်စိတ်မကောင်းဖြစ်နေပြီး ဆုံးရှုံးသွားသလိုခံစားနေရသည်။ သူက ကုယွီမြန် စိတ်မသက်မသာဖြစ်မှု လျော့နည်းစေရန် မည်သို့လုပ်ရမည်အား သိချင်မိသည်။

စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် ပူဆွေးမှုအများအပြားဖြင့် ပြည့်နှက်လာသောအခါ သူ့နှလုံးသား၏ခံစားချက်များအား ဖုံးကွယ်ရန် ခက်ခဲလာခဲ့သည်။ ကုယွီမြန်အား အမိန့်ပေးရန်အတွက် သူအနည်းငယ် ကို့ယို့ကားယားနှင့် မကျွမ်းမကျင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"စိတ်မကောင်းမဖြစ်ပါနဲ့..."

ကုယွီမြန် ရယ်ချင်မိသော်လည်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

လေက တိုက်ခတ်နေဆဲဖြစ်၏။

ရုတ်တရက်ဆန်သော အနမ်းတစ်ခု ...

၎င်းက အနည်းငယ် စိတ်မရှည်ဖြစ်နေပြီး အကြောင်းပြချက်မဲ့သော်လည်း ကို့ယို့ကားယားနှင့် မကျွမ်းကျင်လှပေ။

စိတ်ကူးယဥ်မြို့တော်က ညအား ညင်သာစွာ ဝိုင်းရံထားပြီး တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ချစ်မြတ်နိုးသူများအားလုံးက ကြာရှည်စွာ ပွေ့ဖက်နမ်းရှုံ့နေကြသည်။

ထို့အပြင် တစ်စုံတစ်ယောက်မှ သူ့အားနမ်းခဲ့သည်။

ကုယွီမြန် မျက်လုံးများအား ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ပြီး တစ်ခုခုပြောချင်ခဲ့သည်။ တစ်ဖက်သူ၏ အသက်ရှုသံမှာ ပြင်းထန်လှသည်။ သူက ကုယွီမြန်ထက် အရပ်များစွာပိုမြင့်ပြီး

သူ့လက်ဖဝါးများကပင် ပိုကျယ်ပြန့်၍ ကုယွီမြန်အား ရင်ခွင်ထဲထည့်ထားနိုင်သည်။ သူက ကုယွီမြန်၏ မျက်လုံးများကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် အုပ်ထားပြီး ကုယွီမြန်၏လည်ကုပ်အား အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ဆွဲထားကာ အနမ်းအားပိုမိုနက်ရှိုင်းစေရန် ခေါင်းကို ငုံ့ထားသည်။

အစပိုင်းတွင် အနမ်းက နှစ်သိမ့်မှုမှ ရက်စက်ခြင်းနှင့် ခြယ်လှယ်ခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် မထိန်းချုပ်နိုင်မှုအဖြစ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏နားရွက်တစ်ဖက်မှ လည်ပင်း နှင့် နှုတ်ခမ်းထောင့်အထိ ညှို့ယူဖမ်းစားခံရပြီး အနည်းငယ် မချင့်မရဲဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ထိုသူက ဒေါသဖြင့် ကုယွီမြန်၏နှုတ်ခမ်းအား ကိုက်ခဲ့သည်။

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ကုယွီမြန်၏ဦးနှောက်ထဲ၌ မြင်ကွင်းမျိုးစုံ ဖြတ်သွားပြီး သဲလွန်စများ မှေးမှိန်သွားသည်။

သူ၏ညှပ်ရိုးပေါ်ရှိ နှင်းဆီနှင့်ဓါးပုံစံ အမှတ်အသားက တောက်ပလာခဲ့သည်။

ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးက အနည်းငယ် လင်းလာ၍ အတွဲများက တွန့်ဆုတ်စွာဖြင့် ခွဲလိုက်ရသည်။

ကုယွီမြန်က ရယ်သံတိုးတိုးလေးနှင့် လေချွန်သံအားကြားခဲ့သည်။

နတ်သားလေးက မီးခွက်အား ပြန်လည်ထွန်းညှိကာ ရွှေနီရောင်မီးက အနိမ့်ပိုင်းရှိစျေးဆိုင်များမှ မြင့်သောစင်ဆီသို့

ပျံ့နှံ့သွားကာ မီးပုံက အနည်းငယ် ပို၍တောက်ပလာပြန်သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ကုယွီမြန်၏ဦးနှောက်က ရှုပ်ထွေးမှုဖြင့် ပျံ့နှံ့နေသည်။

"ခဏလေး...မင်းက ရှို့ဟန်လား...မဟုတ်ဘူးလား.."

ကုယွီမြန်က အားပိုသုံး၍ အမျိုးသားအား အဝေးသို့ခက်ခဲစွာတွန်းလိုက်သည်။

သူက မျက်လုံးများဖွင့်ပြီး အမျိုးသားအား ရှာဖွေခဲ့သည်။

သူ့အားပွေ့ဖက်ထားမှုက ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အမှောင်ထဲတွင် စကားစမြည်ပြောခြင်း၊ ဆေးရွက်ကြီးနံ့နှင့်ရောနှောနေသော သစ်ကတိုးနံ့နှင့် အနမ်း...

၎င်းက သတိပေးခြင်းမရှိဘဲ ဖြစ်ပျက်သွား၍ တိုတောင်းပြီး ထူးဆန်းသည့် အိပ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ သူက လက်တွေ့သို့ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

ကုယွီမြန် ရေကန်တွင် တွယ်ကပ်နေသေးသော လက်ဝဲဘက်ရှိ စုံတွဲအား ကြည့်လိုက်သည်။ ညာဘက်တွင် အချို့မှင်စာများက မီးပုံအနီးတွင် နံရိုးကင်များကို စားနေကြသည်။

သူ၏နောက်တွင် နှင်းကျားသစ်လေး၊ ထန်ယွမ်လေး၊ ဟက်စကီးလေးနှင့် မြေခွေးလေးထိုင်နေပြီး သူတို့၏ဗိုက်ကိုထိကာ သူတို့လက်သည်းများကို လျက်ခြင်း သို့မဟုတ် ဘောလုံးလေးများအဖြစ်ကွေးကောက်နေကြလျက် သူတို့အားလုံးက သူ့အား စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေကြသည်။

"အာဝူး... အာဝူး... အာဝူး..."

ဟက်စကီးလေး၏ခေါင်းက ကွေးညွတ်နေသည်။

နှင်းကျားသစ်လေး၏ ခဲပြာရောင် မျက်လုံးများကတစ်ဝက်တစ်ပျက်ပွင့်နေပြီး စိတ်ကျေနပ်မှုဖြင့် လင်းလက်သွားသည်။ သို့သော် အချို့သားရဲတမရိစ္ဆာန်အဓိပ္ပါယ်များနှင့် မပြည့်စုံသေးသော ဆန္ဒအချို့ ရှိသေးသည်။ ကုယွီမြန်က သူ့အတွေးထဲတွင် နှစ်မြုပ်နေပြီး ၎င်းတို့အား မကြည့်မိသည်မှာ သနားစရာပင်။

ထိုမျက်လုံးများက မြေခွေးလေးအား ထိတ်လန့်သွားစေသည်။ သူ၏လည်ကုပ်မှ အမွေးများထောင်သွား၍ နှင်းကျားသစ်လေးက သူ့အားခြိမ်းခြောက်သည့် အကြည့်တစ်ချက်ပေးလာသည်။ နှင်းကျားသစ်လေးက ဦးစွာလျှောက်သွားပြီး ကုယွီမြန်၏ပခုံးပေါ် ခုန်တက်၍ ပျင်းရိစွာသမ်းဝေးရင်း လှဲချလိုက်သည်။

ကုယွီမြန်က သူ၏ခေါင်းနောက်အား ခံစားမိလိုက်ပြီး

ဇဝေဇဝါဖြင့် သူ့နှုတ်ခမ်းများအား ဖိလိုက်သည်။

ဘာတွေဖြစ်သွားတာလဲ...

လွန်ခဲ့သော တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်မှာ အကိုက်ခံခဲ့ရသည်။ ကုယွီမြန် နှုတ်ခမ်းအားထိကြည့်

လိုက်သည်။ မသိစိတ်မှ လေအေးများကို ရှုမိလိုက်သော်လည်း အကိုက်ခံရသည့် ခြေရာလက်ရာ မကျန်ခဲ့ပေ။

အနာရွတ်မရှိဘူး...

တကယ့်ကို အိပ်မက်တစ်ခုလား...

နှင်းကျားသစ်လေးက ကုယွီမြန်အား တစ်ခဏကြာ ကြည့်နေခဲ့ပြီး သူ့မျက်လုံးများကို မျဥ်းတစ်ကြောင်းအဖြစ် ကျဥ်းမြောင်းထားသည်။

ကုယွီမြန်က သူ့လက်အားဆန့်ကာ အကောင်ပေါက်လေးအား သူ့လက်မောင်းထဲသို့ သယ်လိုက်သည်။ သူ့စိတ်ထဲ အနည်းငယ်ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်မိသည်။ သူက နှင်းကျားသစ်လေး၏အမွေးပွမျက်နှာလေးအား ဂရုတစိုက်ကိုင်ပြီး ကြည့်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်ကလေး၏ အစောပိုင်းကအမူအရာမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူက ပုံမှန်အတိုင်း ပျင်းရိလျက်ရှိသည်။ ကုယွီမြန်ကိုကြည့်ပြီး သူ့လက်ဖဝါးလေးနှင့် ကုယွီမြန်၏နှုတ်ခမ်းအားဖိကာ အကြည့်မလွှဲခဲ့ပေ။

ကြည့်ရှုသူများက ထန်ယွမ်လေးနှင့်ဟက်စကီးလေး နှင့်အတူ တူတူပုန်းတိုင်းဆော့ရန် တွန်းအားပေးခံထားရသည့် မြေခွေးလေး၏ ရှုထောင့်နောက်လိုက်နေကြသည်။ သူတို့က မူးနောက်နေပြီး ကုယွီမြန်အား မမြင်နိုင်ပေ။

[ပိုက်ဆံရှာဖို့ကြိုးစားနေတယ်: မြန်မြန်ဘာဖြစ်နေတာလဲ...အမှောင်ထဲမှာ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ...]

[ယောင်ရှောင်ချီ : တကယ်တော့... ငါစဥ်းစားနေတာ ရေသူမနဲ့နဂါးကြီးအတွဲက ကြုံရာကျပန်း ပေါ်လာတတ်တယ်လို့ မထင်ဘူး... စားစရာအတွက်ဆိုရင်လည်း

ဆန်ပြုတ်၊နွေဦးပန်ကိတ်၊ပင်လယ်စာထမင်းကြော်၊ ချီဖုန်းကိတ်တွေလုပ်တုန်းက ပေါ်မလာခဲ့ကြဘူးလေ...]

[အာလူးကြော် 186:ယုတ္တိရှိတယ်...]

[သစ်တော်ပန်းပွင့် အဖြူရောင်လေး : အရင်တစ်ခေါက် သူတို့ပေါ်လာခဲ့တာက လျှို့ဝှက်ဇာတ်ကြောင်းကို ဖွင့်လိုက်မိလို့မလား...]

ကြည့်ရှုသူများမှာ အလွန် စကားများနေပြီး စိတ်ကူးယဥ်မြို့တော်၏ လှုပ်ရှားမှုများအား ခန့်မှန်းနေကြသည်။

မီးပုံပွဲက ထပ်မံတောက်လောင်လာသည်။ လူတိုင်း ဆက်၍စားသောက် စကားပြောရင်း ကခုန်နေကြသည်။၎င်းမှာ အနည်းငယ်ပို၍မြူးကြွပြီး ဒွိဟဖြစ်စေသည်။ ကုယွီမြန်၏ မီးပုံလေးကလည်းတောက်ပပြီး လက်ကျန်ဝက်နံရိုးကင်ကို ခဲပတ်နှင့် ထုပ်ထားသည်။ ကုယွီမြန်က နံရိုးများကို မီးပုံပေါ်တွင် ကင်လိုက်သည်။

ထန်ယွမ်လေးနှင့် ဟက်စကီးလေးက ကုယွီမြန် သူ့တို့အားရပ်တန့်မည်မဟုတ်ကြောင်း အတည်ပြုခဲ့သည်။ သူတို့က တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် ဆက်၍တွန်းပြီး ဆော့ကစားရာတွင် ဆူညံသံများပြုနေသည်။ နှင်းကျားသစ်လေးက စတင် ငိုက်မျဥ်းလာသည်။

"လျှို့ဝှက်ဇာတ်ကြောင်းလား..."

ကုယွီမြန် ၎င်းအား သမန်ကာလျှံကာလိုက်ပြောလိုက်သည်။သူက စိတ်အာရုံပျံ့လွင့်နေသောကြောင့် ထိုအကြောင်းစဥ်းစားရင်း မြေခွေးလေးအားချီကာ နံရိုးကင်ကျွေးနေသည်။

ထန်ယွမ်လေးနှင့် ဟက်စကီးလေးမှာ ဗိုက်ပြည့်သွားပြီဖြစ်သော်လည်း မြေခွေးလေးမှာ အချိန်တစ်ဝက်ခန့် ဆော့ကစားရန် ဆွဲသွင်းခံရပြီးနောက် အနည်းငယ် ဆာလောင်လျက်ရှိသည်။

နောက်ထပ်လျှို့ဝှက်ဇာတ်ကြောင်းရှိသေးလား...

ကုယွီမြန် တွေးလိုက်မိသည်။ ယခုချိန်၌ သူ့စိတ်မှာ ရှုပ်ထွေးနေပြီး စဉ်းစားရန် အချိန်လိုအပ်သည်။ ထို့ပြင် ယခုဖော်ထုတ်ရန် မကြိုးစားလျှင် ဤမှတ်ဉာဏ်၏တိုတောင်းသောအစိတ်အပိုင်းက သူ့စိတ်ထဲမှ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည်ဟု ကြိုတင်သတိပေးချက်တစ်ခုရှိနေသည်။

သို့သော် ၎င်းက မျှော်လင့်ထားသည်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ပင်။

ကုယွီမြန် ချက်ပြုတ်၍ ကလေးလေးယောက်ကို ကြည့်နေစဉ် မီးပုံပေါ်ရှိ နံရိုးများက ဆီတစ်စက်စက်ကျနေသည်။ သူတို့ရှိနေသည့် ဧရိယာက မြင့်တက်လာပြီး ရေကန်ပလက်ဖောင်းပေါ်မှ မီးပုံများက အောက်ခြေတွင် ကျန်ရစ်နေခဲ့ကာ စိတ်ကူးယဥ်မြို့တော်က ပို၍သေးငယ်ပြီး

သေးငယ်လာသည်။

ယခင်အချိန်ကဲ့သို့ လေမှာ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်တိုက်သွားပြီး မီးပုံပွဲမှ လူတိုင်းက သူ့တို့အား ကြည့်လာသည်။

"ဟိုအစ်ကိုကြီးက ပျံနေတယ်..."

"ငါဘာလုပ်သင့်လဲ...သူ့ကို လက်ဆောင်တောင်

မပေးရသေးဘူး..."

"မိုးရွာနေတာလား...သေစမ်း ပူတယ်ဟ..."

ရေသူမလေးက ဧရာမနဂါးကြီး၏ကျောပေါ်တွင်ထိုင်ကာ ကုယွီမြန်ထံသို့ လက်ဆန့်၍ ပြုံးလျက် သူ၏ခေါင်းပေါ်တွင် သရဖူကိုဆောင်းပေးလိုက်သည်။ လည်ပင်းမှ လေချွန်သံနှင့်အတူ ကောင်းကင်အားဖုံးလွှမ်းထားသည့် အနက်ရောင်တောင်ပံများ ပွင့်လာပြီး လေပြင်းများက သူတို့အား

အဝေးသို့ သယ်ဆောင်သွားသည်။

ဟက်စကီးလေးက တစ်ဖန် စိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့ပြီးသူ၏အမြီးအားယမ်းကာ "အာဝု...အာဝု"ဟုအော်နေသည်။ သူနှင့်ဧရာမနဂါးကြီးက သူငယ်ချင်းများဖြစ်ပြီး

ထန်ယွမ်လေးက သူ၏လက်ချောင်းများကို စုပ်နေသည်။

ထို့ပြင်...

မြေခွေးလေးက နောက်ဆုံး နံရိုးကင်အား အပြီးသတ်ပြီး ကုယွီမြန်၏လက်မောင်းထဲတွင် ထိုင်နေခဲ့သည်။

သူက ကုယွီမြန်အားကြည့်နေခဲ့ပြီး သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်မှ မြင်ကွင်းအားလုံးက လုံးဝ ပြောင်းလဲသွား၍ ထိတ်လန့်တကြား လေချဥ်တက်ခဲ့သည်။

လျှို့ဝှက်ဇာတ်ကြောင်းအား ဖွင့်ရန် အခြေအနေများစွာရှိသော်လည်း သူတို့ကို အောင်မြင်ရန် ပို၍ခက်ခဲသည်။

ပထမတစ်ခုက "စိတ်ကူးယဥ်မြို့တော်၏ ညဘက်လည်ပတ်ခြင်း" ဆွဲဆောင်မှုအတွင်းဖြစ်သည်။ အခြေအနေမှာ မြေအောက်မြစ်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က ရေထဲတွင်အိပ်နေသည့် ရေသူမအားအောင်မြင်စွာ ဆွဲဆောင်နိုင်ပြီး

ရေသူမ၏ကောင်းချီးအား ရယူနိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအခွင့်အရေးမှာ...

ဤအခြေအနေ၏နာမည်မှာ "ဘယ်ရီပွဲတော်" ဖြစ်သည်။

🐯🐯🐯

Prev Next