MM Story Teller

Chapter 182

Viewers 20k

🚩Chapter -182

Arc_8.မောင်းမဆောင်နတ်ဘုရားမ [ 18]

_____

ရှန့်ဖူနန်းဆောင်တွင်....။

ယန်ယွီနော့က လုပ်လက်စအလုပ်များရှိနေသေးသောကြောင့် အတွင်းဆောင်အစေခံအဝတ်များ ဝတ်ထားဆဲဖြစ်သည့် ရွှီပင်းယွဲ့အား အနောက်ဘက်တံခါးမှဖြတ်၍ ဝင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်သည်။

“ပင်းယွဲ့...ဘယ်ကနေပြန်လာတာလဲ”

ယန်ယွီနော့က ရွှီပင်းယွဲ့အနားသို့ လျင်မြန်စွာလျှောက်လာကာ သူမ၏လက်ကိုဆွဲလျက် ထောင့်တစ်နေရာသို့ ခေါ်လာလိုက်သည်။

“ဘယ်တွေကိုရောက်နေတာလဲ လျောင်စီးရီကစောစောတည်းက ရှာနေတာ”

“ဘာ....”

ယန်ယွီနော့၏စကားများကိုကြားပြီးနောက် ရွှီပင်းယွဲ့၏ မျက်နှာကပြောင်းလဲသွားသည်။

“အစ်မယွီနော့ ကျွန်မ ဘာလုပ်ရမလဲ ကူပါဦး”

“အခုတော့ စိတ်ပူရမှန်းသိပြီပေါ့ ငါမင်းအတွက်ကူပြောပေးမယ် အခုတော့ ဒီလိုမျိုးဝတ်စားပြီး ဘာတွေလုပ်နေတယ်ဆိုတာ အရင်ရှင်းပြ....မင်းအသက်မရှင်ချင်တော့ဘူးလား”

ယန်ယွီနော့က ရွှီပင်းယွဲ့အား စိုးရိမ်တကြီးနှင့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမနေရာတွင် အစားထိုး၍ အလုပ်လုပ်‌ပေးရသည်ကို ယန်ယွီနော့ ဂရုမစိုက်ပေ။ သို့သော် ဤညီမလေး၏ အသက်အန္တရာယ်နှင့် လုံခြုံရေးကိုတော့ စိတ်ပူသေးသည်။ စုဝမ်၏မတော်တဆဖြစ်ရပ်ပြီးနောက် ယန်ယွီနော့က အနားမှလူများကို ထိုကဲ့သို့ ထပ်မဖြစ်စေချင်တော့ပေ။

“ကျွန်မ....”

ရွှီပင်းယွဲ့၏အကြည့်များလက်သွား၏။

“သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နဲ့သွားတွေ့တာပါ သူကအရှေ့ဘက်နန်းဆောင်မှာလေ အဲ့ဒါကြောင့် အတွင်း‌ဆောင်အစေခံဝတ်စုံဝတ်ပြီးမှ ဝင်လို့ရတာ”

“မင်း...ဒီကလေးမ‌လေးကတော့...သိပ်ကို သတ္တိကောင်းနေပါလား”

ယန်ယွီနော့က ခေါင်းခါလျက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ထို့နောက်လက်မြှောက်၍ ရွှီပင်းယွဲ့၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်၏။

“အင်း ထားပါလေ ဘယ်သူမှမမြင်ခင် အဝတ်အစားမြန်မြန်သွားလဲတော့”

“ဟုတ်ကဲ့ နားလည်ပါပြီ”

ရွှီပင်းယွဲ့က အလျင်စလိုနှင့် သူမအခန်းဆီသို့ ပြန်လာသည်။ အဝတ်အစားလဲနေချိန်တွင် ချန်ရှန့်ပေပေးလိုက်သည့် တံဆိပ်ပြားလေးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏မျက်လုံးများက နူးညံ့သွားပြီး တံဆိပ်ပြားလေးကို လက်ဖဝါးထဲတွင် ဂရုတစိုက်နှင့် ကိုင်လိုက်၏။ တံဆိပ်ပြားလေးတွင် ချန်ရှန့်ပေ၏ အနွေးဓာတ်လေးများ ကျန်နေသေးသည်ကို ခံစားမိသောကြောင့် ရွှီပင်းယွဲ့ ရှက်သွေးဖြာသွားလေသည်။

****

သုံးရက်ကြာပြီးနောက်....။

ရွှီပင်းယွဲ့ မြောက်ဘက်အစောင့်စစ်တန်းလျားသို့ နောက်တစ်ခေါက်ရောက်လာချိန်တွင် ချန်ရှန့်ပေက သူမကို အကြာကြီး စောင့်မျှော်နေခဲ့သည်။

“ညီမလေးပင်းယွဲ့...ဒါက ရှောင်ဝမ့်အတွက်စာ ပြီးတော့ ဒါလေး...”

ချန်ရှန့်ပေက သူမလက်ထဲသို့ ငွေစအထုပ်လေးတစ်ထုပ်ထည့်ပေးလာ၏။

“ဒါကမင်းရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုအတွက်...”

ချန်ရှန့်ပေကမ်းလာသည့် ငွေထုပ်လေးကိုကြည့်ရင်း ရွှီပင်းယွဲ့၏ မျက်နှာကအေးစက်သွားသည်။

“အစ်ကိုကြီးချန်က ကျွန်မကို အပြင်လူတစ်ယောက်လိုဆက်ဆံလိုက်တာလား ကျွန်မက အစ်မစုဝမ်ရဲ့ ညီမကောင်းတစ်ယောက်ပါ အစ်ကိုကြီးချန်ပေးတဲ့ ငွေစတွေကို ဘယ်လိုလုပ်လက်ခံနိုင်မှာလဲ ကျွန်မကို ဘယ်လိုလူမျိုးလို့ထင်နေတာပါလဲ”

“ဒါက....”

ရွှီပင်းယွဲ့ ဒေါသထွက်သွားသည်ကိုတွေ့သောအခါ ချန်ရှန့်ပေ၏ချောမောသည့်မျက်နှာတွင် ရှက်ရွံ့သည့် အမူအရာများဖြတ်ပြေးသွားသည်။ အနောက်ဘက်နန်းဆောင်တွင် စစ်မှန်သည့် ညီအစ်မဆက်ဆံရေးမျိုး ရှိလိမ့်မည်ဟု သူထင်မထားခဲ့ချေ။ သို့သော်လည်း ယခုကြည့်ရသည်မှာ စုဝမ်နှင့် ရွှီပင်းယွဲ့တို့၏ ဆက်ဆံရေးက အလွန်ကောင်းသည့်ပုံပင်...။

စုဝမ်က စာထဲ၌ အနောက်ဘက်နန်းဆောင်တွင် ညီအစ်မကောင်းအချို့ရရှိထားကြောင်း ပြောထားသည်။ ထိုထဲမှ တစ်ယောက်က ရွှီပင်းယွဲ့ဖြစ်ကြောင်း သူသတိရသွား၏။

“စိတ်မဆိုးပါနဲ့ ငါမှားတာပါ တောင်းပန်ပါတယ်”

ချန်ရှန့်ပေက ရွှီပင်းယွဲ့အား တောင်းပန်တိုးလျှိုးသည့်ပုံဖြင့်ကြည့်လိုက်၏။ သူအရင်တောင်းပန်လာသောကြောင့် ရွှီပင်းယွဲ့ကပြုံးလိုက်ကာ မျက်တောင်တဖျတ်ဖျတ်ခတ်လာသည်။

“ထားလိုက်ပါတော့ ဒီတစ်ခါတော့ ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်မယ် ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ခါပဲနော် ဟုတ်ပြီလား”

သူ့နေရာတွင် အခြားယောက်ျားတစ်ယောက်သာဆိုပါက ထိုကလေးဆန်သည့်ညုတုတုအသံထဲမှ ခံစားချက်များကို သတိထားမိလိမ့်မည်။ သို့သော် ကံမကောင်းစွာနှင့် ချန်ရှန့်ပေက နှလုံးသားရေးရာတွင် နှေး‌ကွေးသူဖြစ်ရာ ရွှီပင်းယွဲ့၏ သူ့အပေါ် ရည်ရွယ်ချက်များကို သတိမထားမိပေ။

အစောင့်စစ်တန်းလျားမှ ထွက်လာပြီးနောက် ရွှီပင်းယွဲ့က လမ်းတစ်လျှောက် သီချင်းညည်းကာ ပြန်လာခဲ့သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ဒီနေ့၌ အစ်ကိုကြီးချန်က သူမနှင့် အနည်းငယ်နီးကပ်လာသည်ပင်။ သူမ၏နည်းလမ်းများက ရှင်းကျဲခူတွင် သေမလိုဖြစ်နေသော စုဝမ်ကို ရှုံးလိမ့်မည်ဟု နည်းနည်းလေးမှမယုံကြည်ပေ။

လူနှစ်ယောက်က ဆက်သွယ်နေကြသော်လည်း တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် မတွေ့ရပေ။ စုဝမ် ရှင်းကျဲခူတွင် တောင့်မခံနိုင်တော့သည့်တစ်နေ့၌ အစ်ကိုကြီးချန်ကိုနှစ်သိမ့်ပေးရန် သူမအတွက် အခွင့်အရေးရလာလိမ့်မည်။ ပြီးလျှင် ဆက်ဖြစ်လာမည့်အရာများက ရေများစီးဆင်းနေသကဲ့သို့ သဘာဝကျကျနှင့် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ပျော်ရွှင်နေမှုများနှင့်အတူ ရွှီပင်းယွဲ့က ရှန့်ဖူနန်းဆောင်၏ အနောက်ဘက်တံခါးမှ ဂရုတစိုက်နှင့် ဝင်လာလိုက်သည်။ ဒီတစ်ခေါက်တွင်တော့ သူမကို မည်သူမှမမြင်ကြချေ။ အခန်းဆီသို့ ပြန်သွား၍ အဝတ်အစားလဲပြီးနောက် ရွှီပင်းယွဲ့က ချန်ရှန့်ပေ၏စာကို ဂရုတစိုက်ထုတ်ယူကာ ခေါင်းအုံးအောက်တွင် ထားလိုက်၏။ စာကိုသွားပေးရန် အလျင်လိုစရာမလိုချေ။ စုဝမ်အား ရက်အနည်းငယ်စောင့်ခိုင်းလိုက်၍လည်း ကိစ္စမရှိပေ။

သူမကိုယ်သူမ ဖြီးလိမ်းပြင်ဆင်ကာ ကြေးမုံသို့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရွှီပင်းယွဲ့က အပြာရောင်အစေခံဝတ်စုံကို ဝတ်၍ သူမနေသည့်အခန်းထဲမှ ထွက်လာလိုက်သည်။ သူမအပြင်ထွက်လိုက်သည့်အချိန်မှာပင် ယန်ယွီ‌နော့အား တောက်ပနေသည့် အပြုံးနှင့်အတူတွေ့လိုက်ရသည်။

“အစ်မယွီနော့...ဘာဖြစ်လို့လဲ...ဘာလို့ဒီလောက်တောင်ပျော်နေရတာလဲ”

ရွှီပင်းယွဲ့က ယန်ယွီနော့၏ ပြုံးရွှင်နေသော မျက်နှာကို သိချင်စိတ်အပြည့်နှင့်ကြည့်လိုက်၏။ သို့သော် စိတ်ထဲတွင်တော့ တိတ်တဆိတ်ဆဲရေးနေမိသည်။

လျောင်စီးရီက သူမကို ရာထူးတိုးပေးလိုက်ပြန်တာလား...။

အဲ့ဒီလျောင်စီးရီက အသက်ကြီးလာလေ ဦးနှောက်မရှိဖြစ်လာလေပဲ သူမခေါင်းက စွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်းမရှိတော့ဘူး...။ ယန်ယွီနော့က အလုပ်ကြိုးစားတယ် ဒါပေမယ့် သူမက တုံးအလွန်းတယ်လေ ဒီအနောက်ဘက်နန်းဆောင်မှာ သူမဘယ်လိုမှ မရှင်သန်နိုင်ဘူး...။

“ပင်းယွဲ့....ပင်းယွဲ့...ဘယ်သူပြန်လာတယ်ဆိုတာကြည့်ပါဦး”

ထိုအချိန်တွင် ယန်ယွီနော့က ရွှီပင်းယွဲ့၏ မျက်လုံးများထဲမှ မူမမှန်မှုများကို သတိမထားမိလိုက်ချေ။ သူမက ရွှီပင်းယွဲ့၏ လက်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဆွဲလိုက်ကာ အဆောင်ဂိတ်ပေါက်ဝသို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ဒါက....။

ရင်းနှီးနေသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုက တံခါးကိုဖြတ်၍ လျှောက်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း ကောင်းမွန်စွာ ဖုံးကွယ်ထားသည့် ရွှီပင်းယွဲ့၏မျက်နှာသည် တစ်စက္ကန့်လောက် အေးစက်စွာပေါ်လာလေသည်။ သို့သော် သူမက ချက်ချင်း အပြစ်ကင်းစင်သည့် အပြုံးလေးပြုံးလိုက်၏။

“အစ်မရှောင်ဝမ် ပြန်ရောက်လာပြီလား”

ဟုတ်သည်။ စုဝမ်ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

သူမအရှေ့ရှိ အတင်းလုပ်ယူထားသော အပြုံးနှင့်ရွှီပင်းယွဲ့ကို ကြည့်ရင်း စုဝမ်က ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“အင်း...မအံ့ဩသွားဘူးလား”

“အမ်...အင်း”

ရွှီပင်းယွဲ့၏ အပြုံးက ကသိကအောက်ဖြစ်နေ၏။

“အစ်မရှောင်ဝမ် ရှင်းကျဲခူကနေ ဒီလောက်အစောကြီး ဘယ်လိုလုပ်ထွက်လာတာလဲ”

ရွှီပင်းယွဲ့ မှတ်မိသလောက်ဆိုလျှင် စုဝမ်က ရှင်းကျဲခူတွင် တစ်လကြာအောင် အပြစ်ပေးခံရမှာပင်...။

ဘယ်လောက်မှတောင်မကြာ‌သေးဘူး ဒီလောက်မြန်မြန်ကြီး ဘယ်လိုလုပ်ထွက်လာနိုင်တာလဲ ဒါက လက်မခံနိုင်စရာဘဲ...။

“အစ်မယွီချင်းကိုကျေးဇူးတင်ရမယ် မဟုတ်ဘူး အခုဆို သူမကို မိန်းမလှလေးယန်လို့ခေါ်သင့်တာ”

စုဝမ်က ဂရုတစိုက်နှင့် ပြောလိုက်၏။ သူမ၏စကားများကိုကြားပြီးနောက် ယန်ယွီနော့နှင့် ရွှီပင်းယွဲ့တို့ မှင်သက်သွားကြ၏။

ယန်ယွီချင်းသည် ဘုရင်မင်းမြတ်ဆီမှ မိန်းမလှလေးဘွဲ့ချီးမြှင့်ခံလိုက်ရကြောင်း သူတို့မသိလိုက်ကြချေ။ ရှန့်ဖူနန်းဆောင်တွင် ရှိနေသောသူတို့ လုံးလုံးမသိကြပေ။

တကယ်တမ်းတွင် ထိုအဖြစ်အပျက်က မနေ့ကတင်မှဖြစ်ပျက်သွားခြင်းဖြစ်ပြီး အနောက်ဘက်နန်း‌ဆောင်မှ လူတော်တော်များများ မသိကြသေးပေ။ သေချာပေါက် ၎င်းက စုဝမ်နှင့် စုရွေ့တို့ ရွှေ့လိုက်သည့်အကွက်ပင်။ သူတို့နှစ်ယောက်က ရွှီပင်းယွဲ့နှင့် ယန်ယွီချင်းတို့၏ အကျင့်စရိုက်များကို သေချာသိထားပြီးဖြစ်၏။

ယန်ယွီချင်းသာ အဆင့်အတန်းတစ်ခုရသွားသည်နှင့် မူလဇာတ်ကြောင်းအတိုင်း သစ္စာရှိပြီး ယုံကြည်စိတ်ချရသည့်သူကို သေချာပေါက်ရှာလိမ့်မည်။ မူလဇာတ်ကြောင်းတွင် သူမက စုဝမ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး ယခုတွင်လည်းသေချာ‌ပေါက် စုဝမ်ကိုသာ ရွေးချယ်လိမ့်မည်။

စုဝမ်က ယန်ယွီနော့ထက် စဥ်းစားဆင်ခြင်တတ်ကြောင်း ယန်ယွီချင်းသိသည်။ အရေးအကြီးဆုံးအရာက စုဝမ်က ယန်ယွီနော့အတွက် အပြစ်ဒဏ်ခံနေရသည်ကို သူမကိုယ်တိုင်တွေ့လိုက်ရသည်ပင်...။ စုဝမ်က ‌ဖြောင့်မတ်မှုအပေါ်တွင် အလေးထားသည့်သူဖြစ်ကြောင်း သူမခံစားခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရင်မင်းမြတ်အရှေ့တွင် စုဝမ်အတွက် အသနားခံခဲ့၏။ ဤနည်းဖြင့် စုဝမ်က သူမအပေါ်တွင် အကြွေးတင်နေသည်ဟု ခံစားရလိမ့်မည်ဖြစ်ကာ ကျန်ရှိနေသည့် ဘဝတစ်လျှောက်လုံး သူမအတွက် အရာအားလုံးလုပ်ပေးလာလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျင်ဖန်းနန်းဆောင်၌....။

ယန်ယွီချင်းသည် အစေခံနှစ်ယောက်၏ခစားမှုနှင့်အတူ ရေချိုးစည်ထဲတွင် ပျင်းရိပျင်းတွဲနှင့် ထိုင်နေသည်။ ယန်ယွီချင်းက သူမ၏ သလင်းကျောက်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေသည့် အသားအရေကိုကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် ဗလာဖြစ်နေသည်။

မနေ့ညတုန်းက အရှင်က စိတ်အားထက်သန်နေခဲ့တာပါ ဒါပေမယ့် ငါ့ကိုယ်ပေါ်မှာ ဘာလို့ အမှတ်အသားလေးတောင် မချန်ခဲ့ရတာလဲ...။

ဒီမနက်တွင် နိုးလာသည့်အခါ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည့်ခံစားချက်နှင့် အိပ်ရာခင်းပေါ်မှ သွေးကွက်ကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင် မနေ့ညတုန်းက အဖြစ်အပျက်သည် အိပ်မက်တစ်ခုဟူ၍သာ ယန်ယွီချင်းထင်မိမည်ပင်...။

အဟမ်း...တကယ်တမ်းလည်း သူမက နွေဦးအိပ်မက် မက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။

စုရွေ့က သူမကိုဘယ်လိုလုပ်ထိမှာလဲ...။

ဘုရင်မင်းမြတ်ဖြစ်ရသည်က ကောင်းသည်ပင်။ နန်းတွင်းဆေးကုသဆောင်တွင် ဘုရင်မင်းမြတ်က ကိုယ်လုပ်တော်များအား စိတ်ကျေနပ်မှုပေးနိုင်ရန် အထူးထုတ်လုပ်ထားသည့်‌ဆေးများရှိသည်။ ၎င်းတို့အထဲ၌ အနောက်ဘက်ပြည်နယ်များမှ လူများကို ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်စေသည့် အမွှေးရနံ့များလည်းပါသည်။

ထို့ကြောင့် မနေ့ညက တကယ်တမ်းတွင် ယန်ယွီချင်းက တစ်ညလုံး တစ်ယောက်တည်း “သာယာ” နေခဲ့သည်ပင်။ စုဝမ်နှင့် စုရွေ့က စာကြည့်ဆောင်ထဲတွင် ‌နောက်လှမ်းရမည့်ခြေလှမ်းများကို ညဉ့်နက်သည်အထိ ဆွေးနွေးနေခဲ့ကြသည်။ အဆုံးတွင်တော့ နှစ်ယောက်သားက အပူပေးအဆောင်ထဲတွင် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက်ဖက်၍ အိပ်လိုက်ကြသည်။

နဂါးကုတင်ထက်မှ သွေးအစွန်းကွက်က အထိန်းတော်ဝမ် အထူးပြင်ဆင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ အတွင်းဆောင်၏ အလွန်သတိကြီးကာ အဖက်ဖက်တွင်တော်သည့် အထိန်းတော်တစ်ယောက်အဖြစ် ဦးလေးဝမ်က အမြော်အမြင်လည်းကြီးလွန်းသည်။

အနောက်ဘက်နန်းဆောင်က လျှို့ဝှက်ချက်များရှိသည့်နေရာမဟုတ်ဘဲ လျှို့ဝှက်ချက်များရှိနေလျှင်လည်း တစ်သက်လုံးဖုံးကွယ်ထား၍ရသောနေရာမဟုတ်ချေ။

အနောက်ဘက်နန်းဆောင်နေရာတိုင်းတွင် ဘုရင်မင်းမြတ်က ကိုယ်လုပ်တော်လျိုမဟုတ်ဘဲ နန်းတွင်းအစေခံတစ်ယောက်အား အိပ်ရာထဲသို့ ခေါ်သွင်းလိုက်သည့်အကြောင်းများက ပျံ့နှံ့နေသည်။ သူက ထိုနန်းတွင်းအစေခံအား “မိန်းမလှလေး”ဆိုသည့် ဘွဲ့ပင် ပေးအပ်ခဲ့သေးသည်။

ထိုအချိန်တွင် အချို့က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြကာ အချို့က တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ကံမကောင်းမှုကို ဝမ်းသာနေကြသည်။ အချို့ကတော့ သနားကရုဏာသက်နေကြ၏။ စိတ်အလှုပ်ရှားဆုံးနှင့် ထိတ်လန့်သွားသူကတော့ ကိုယ်လုပ်တော်လျိုပင်။ သူမက ထိုယန်ယွီချင်း၏ လှည့်စာခြင်းခံရလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ချေ။

အဲ့ဒီကောင်မလေးက သူမရဲ့ငယ်ရွယ်မှုနဲ့ အလှအပတွေကြောင့် တစ်သက်လုံးမျက်နှာသာအပေးခံရလိမ့်မယ်လို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား...။

ငါ့ကိုကျော်နင်းပြီး နေရာတစ်ခုယူရဲတယ်ပေါ့လေ...တစ်နေ့ ငါနင့်ကို ကောင်းကင်ပေါ်ကနေ ငရဲကိုရောက်တဲ့အထိ ဆွဲချပေးမယ် သစ္စာဖောက်တစ်ယောက်ရဲ့ ကံကြမ္မာက ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာ ပြပေးမယ်....။

___🚩

Prev Next