Chapter 154

🐯Chapter 154

၂၄၅နှစ်မြောက်နှစ်၏ အဆုံးသတ်က သာမန်နေ့လေးတစ်ရက်ပင်ဖြစ်သည်။

'ခရီးလမ်းသာယာဖြောင့်ဖြူးပါစေ၊ ရှေးဟောင်းကမ္ဘာ' အစီအစဉ်ကို ထုတ်လွှင့်​နေလျက်ရှိသည့်အပြင် ကိုယ်ပိုင်ဘ​လော့​ပေါ်တွင် မသင်္ကာစရာကောင်းသည့် ပို့စ်တစ်ခုကိုတင်ခဲ့​သော ဧကရာဇ်မင်းမြတ်သည်လည်း အာရုံစိုက်မှုအကြီးအကျယ်ကို ရရှိခဲ့သည်။ လူအားလုံးက ပုံမှန်အတိုင်း တစ်နေ့ပြီးတစ်နေ့ ကျောင်း သို့မဟုတ် အလုပ်ကိုသွားကြပြီး စား​သောက်ကာ အိပ်ရာဝင်၍ ဖြတ်သန်း​ခဲ့ကြသည်။

ဇာ့ဂ်များ နောက်ဆုံးပေါ်ထွက်လာခဲ့သည့်အချိန်ကစပြီး နှစ်နှစ်ဆယ်ကျော် ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးဖြစ်၏။

လွန်ခဲ့သောနှစ်နှစ်ဆယ်က ဧကရာဇ်က မီးခိုးရောင်ဂြိုဟ်ပေါ်တွင် ဇာ့ဂ်ဘုရင်ကို ခေါင်းဖြတ်သတ်ခဲ့သည်။ ကျန်ရှိ​နေခဲ့သော ဇာ့ဂ်များသည်လည်း အသတ်ခံခဲ့ရပြီး နှစ်​ပေါင်းတစ်ရာ​ကျော်စစ်ပွဲသည်လည်း အဆုံးသတ်သွားခဲ့၏။

ဤဆယ်စုနှစ်နှစ်ခုက လူများအတွက် စစ်ပွဲကြောင့် ခံစားခဲ့ရသော နာကျင်မှုများကို မေ့ပျောက်သွားရန် လုံလောက်သောအချိန်ဖြစ်ခဲ့၏။ အားလုံးပြီးသည့်နောက် တိုးတက်လာသော နည်းပညာခေတ်ထဲတွင် အမှတ်တရအားလုံးက ခဏမျှသာဖြစ်ပြီး ငြိမ်းချမ်းရေး၊ ကျန်းမာရေးနှင့် အသက်ရှည်ရေးသည်သာ ​မျှော်လင့်အ​ရေးပါ​သော အရာများဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဤငြိမ်းချမ်းမှုနှင့်တည်ငြိမ်မှုက အဆုံးသတ်သွားလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူမှစိတ်ကူးပင်မယဉ်ခဲ့ကြပေ။

ထိုအချိန်တွင် အထက်တန်းလွှာနယ်မြေရှိ သိပ္ပံအကယ်ဒမီကျောင်း၌ အရှုပ်အထွေးတစ်ခုဖြစ်လာခဲ့သည်။

"ရှေးဟောင်းကမ္ဘာရဲ့ ဘေးပတ်လည်ကို အဓိကဗကိုချက်ချာအဖြစ်ထားရှိထားတဲ့ ဂြိုဟ်တုပေါင်းများစွာက ဇာ့ဂ်လှိုင်း​တွေကို ဖမ်းယူတွေ့ရှိခဲ့တယ်…"

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၊ မီးခိုးရောင်စနေဂြိုဟ်က ဇီဝလှိုင်း​တွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တယ်ー ကျွန်​တော်တို့ရဲ့လက်နက်ကိရိယာတွေလည်း အကြီးအကျယ် ထိခိုက်ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီ…"

"အခုလက်ရှိအချိန်အထိ အဝေးဆုံးတစ်ခုက လျှိုယန်ကြယ်ပေါ်ကို ရောက်ရှိ​နေပြီ…"

"သူတို့​တွေ မြန်မြန်ဆန်ဆန်ကို အရေအတွက် တိုးပွားလာ​နေတယ်..."

နှစ်နှစ်ဆယ်ကြာ ငြိမ်သက်​နေပြီးနောက် ယမန်နေ့ညသုံးနာရီအချိန်၌ ဇာ့ဂ်သတ္တဝါများထံမှ အားနည်းသောလှိုင်းကို ရေဒါကိရိယာများဖြင့် နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ဖမ်းယူတွေ့ရှိခဲ့​သော်လည်း မကြာမီမှာပင် ပြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။ သိပ္ပံအကယ်ဒမီ​ကျောင်းတစ်ခုလုံးရှိ သုတေသနပညာရှင်များအားလုံးက အိပ်မငိုက်ရဲတော့ဘဲ နိုးကြားနေခဲ့သည်။ နံနက်သုံးနာရီမှ ဆယ်နာရီအထိ မည်သည့်သတင်းမှ မရရှိသေးပေ။ ​ပြောင်းလဲသွားမှုက စိတ်အထင်မှားခြင်းတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

သူတို့အားလုံး စက်ပစ္စည်းကိရိယာများ မှားယွင်းသွားသည်ဟု ယူဆပြီး အနားယူရန် အချိန်ကျပြီဟု တွေးလိုက်ချိန်တွင် မနက် ၁၁ နာရီထိုး​ပေပြီ။

ရှေးဟောင်းကမ္ဘာနှင့် အနီးဆုံးဂြိုဟ်တုပေါ်တွင် ပထမဦးဆုံး အနီရောင်အစက်လေး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ထို့နောက်တွင် မှိုတက်​နေသကဲ့သို့ တိုးပွားကျယ်ပြန့်လာသည်။ မကြာမီမှာပင် အနီးအနားရှိ ကြယ်တာရာအားလုံး​ပေါ်တွင် အနီရောင်အစက်များ တလက်လက်​တောက်ပနေပြီး ထိုအနီရောင်အစက်များက အဓိကကြယ်တာရာစနစ်ဆီသို့ သိပ်သည်းထူထပ် လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာနေကြသည်။

ရှေးဟောင်းကမ္ဘာအတွင်း၌ ဇာ့ဂ်များ၏ မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုကိုမှ မ​တွေ့ရပေ။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ရှို့ဟန်၏တည်ရှိမှု​ကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ သန်မာသောစိတ်စွမ်းအားက သဘာဝအဟန့်အတား အကာအကွယ်တစ်ခုပင်ဖြစ်၏။

ထုတ်ပြန်ကြေညာချက်က လူထုအုံကြွမှုဖြစ်လာလိမ့်မည်ကို သူတို့ စိုးရိမ်နေခဲ့မည်ဆိုလျှင် လွန်ခဲ့သောဆယ်မိနစ်အတွင်း ချက်ချင်း ထိုအ​ကြောင်းကို ထုတ်ပြန်​ကြေညာပြီး နိုင်ငံအဆင့်သတိပေးချက်‌တစ်ခုကို ညွှန်ကြားရမည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိ​နေပြီဖြစ်သည်။

သိပ္ပံအကယ်ဒမီ​ကျောင်း​ကဲ့သို့ စောင့်ဆိုင်း‌နေကြသော အထက်လွှတ်​တော်အမတ်များ၊ အစိုးရအဖွဲ့နှင့် စစ်တပ်တို့သည်လည်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေကြသည်။

နံနက် ၉ နာရီမှ ယခုအချိန်ထိအောင် သုံးဖက်မြင်ဗွီဒီယိုအစည်းအဝေးကို ကျင်းပနေဆဲပင်။

လွန်ခဲ့​သောတစ်နာရီခန့်က အထက်လွှတ်​တော်ရှိအမတ်များနှင့် အစိုးရအဖွဲ့က သတင်းအမှားဖြန့်ဝေခြင်းနှင့် တမင်တကာ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုဖန်တီးခြင်းအတွက် သိပ္ပံအကယ်ဒမီ​ကျောင်းကို ရှုတ်ချစွပ်စွဲခဲ့ကြသည်။

ဤအချိန်၌ အသံတိုးတိုးတစ်သံကိုသာ နားထဲတွင်ကြားရပြီး ကိုးရိုးကားရားနိုင်စွာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

သုံးစက္ကန့်ကြာပြီးနောက်ー

"......"

"သတိ​ပေးလိုက်​တော့…"

ရှို့ဟန်က ထိုသို့​​ပြောလိုက်ပြီး​နောက် ဗွီဒီယိုအစည်းအဝေးနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသော ကင်မရာကို ပိတ်လိုက်သည်။ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ၏အဖြူရောင်လက်အိတ်များကိုဝတ်ဆင်ပြီး စစ်ဝတ်စုံအင်္ကျီမှကြယ်သီးများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု နှေးကွေးစွာတပ်ဆင်​နေခဲ့သည်။

"ဖန်းနစ်ခ်က ကြယ်တာရာမြို့တော်မှာပဲနေ၊ တပ်ခွဲ ၁၂ က​နေ ၂၀ အထိကလည်း ကြယ်တာရာမြို့တော်မှာပဲနေပြီး ကျန်တပ်ခွဲ​တွေက ပတ်ပတ်လည်မှာရှိတဲ့ ကြယ်အစုအ​ဝေး​တွေဆီသွားကြ…"

"မှန်လှပါ ဧကရာဇ်…"

ဖန်းနစ်ခ်အံဩထိတ်လန့်စွာ အရိုအ​သေ​ပေးလိုက်သည်။

"ရိစ်က တပ်ရင်း ၃ ဒါမှမဟုတ် တပ်ရင်း ၆နဲ့အတူ ငါ့ဆီလာခဲ့…"

"မှန်လှပါ ဧကရာဇ်…"

စစ်ဦးစီးချုပ်ရိစ်က အလေးပြုလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ပြင်းထန်ပြောင်းလဲသွားသောအချိန်တွင်ပင်စစ်သားအားလုံးက အေးဆေးတည်ငြိမ်ပြီး အမိန့်ကိုနာခံခဲ့ကြသည်။ ၎င်းမှာ ရှို့ဟန်ကိုယ်တိုင်တည်ထောင်ခဲ့သော ပထမတန်းစား စစ်တပ်တစ်ခုပင်ဖြစ်၏။ သူတို့အားလုံးက တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံရှိသူများပင်ဖြစ်သည်။

သူတို့က ဇာ့ဂ်များ၏ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို လူတိုင်းထက် ပိုသိရှိခဲ့ကြပြီး သေရန်မကြောက်ရွံ့သူများဖြစ်ကြသည်။

ရှို့ဟန် မတ်တပ်ရပ်ကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။

"....."

ဇာ့ဂ်များက လုံးဝကို အင်းဆက်ပုံစံမှ ​မွေးဖွားလာ​သော မျိုးနွယ်တစ်ခုပင်ဖြစ်ပြီး ပထမဆုံးရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည့် ဇီဝလှိုင်းက ရှေးဟောင်းကမ္ဘာ ပတ်လည်တွင် ပေါ်ထွက်လာသော​ကြောင့် ဤနေရာနှင့်အနီးဆုံးတွင် အဓိကစစ်မြေပြင်ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားခဲ့သည်။ ကံကောင်းခြင်းနှင့် ကံဆိုးခြင်းပင်။ ကံကောင်းသည်မှာ လူနေထူထပ်သော ဒေသများ၏အဝေးတွင် ဖြစ်​နေခဲ့ပြီး ကပ်ပါးကောင်ဇာ့ဂ်များအတွက် တွယ်ကပ်ရန် ခန္ဓာကိုယ်အလုံအလောက် ရှိလိမ့်မဟုတ်ဘဲ စစ်တပ်၏အဓိကအရေးပါသော ရှို့ဟန်က ဤနေရာ၌ရှိနေခြင်းပင်။ ကံဆိုးသည်မှာ ကုယွီမြန်နှင့်ကလေးများသည်လည်း ဤနေရာ၌ပင်ရှိနေခဲ့ကြသည်။

သူ တတ်နိုင်သ​လောက် သူတို့ကို ချက်ချင်း ပြန်ပို့​ပေးချင်ခဲ့သည်။

ရှို့ဟန်က ဗွီဒီယိုအစည်းအဝေးကို ရပ်ဆိုင်းလိုက်ပြီးနောက် အစိုးရအဖွဲ့နှင့် အထက်လွှတ်​တော်ရှိအမတ်များက တစ်​ယောက်ကိုတစ်​ယောက် အပြန်အလှန်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

စစ်တပ်က ဦးဆုံး ဗွီဒီယိုကို ပိတ်လိုက်၏။

ထို့နောက် အကြီးအကဲမြေခွေးကို ကိုယ်စားပြုသည့် သိပ္ပံအကယ်ဒမီ​ကျောင်းသည်လည်း ဗွီဒီယိုအစည်းအဝေးကို ပိတ်လိုက်သည်။

ရှေ့တန်းကဲ့သို့ နောက်တန်းသည်လည်း စစ်မြေပြင်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် နမူနာစစ်​ဆေးခြင်း၊ အသေးစိတ်ဆန်းစစ်ခြင်းနှင့် ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲများကို အချိန်နှင့်တပြေးညီ ​ဖြေကြား​ပြောဆိုခြင်း အစရှိသည့် ဇာ့ဂ်များ၏ရှုပ်ထွေးသော ပြောင်းလဲမှုများနှင့်ရင်ဆိုင်တွေ့​နေရသော သိပ္ပံပညာရှင်များ၏အလုပ်သည်လည်း စစ်သားများထက် ပို၍ပင်မလွယ်ကူခဲ့ပေ။

ယေဘုယျအားဖြင့် အချိန်နှင့်တ​ပြေးညီ နောက်ဆုံးပိတ်အချက်အလက်များကို ရယူရန်နှင့် ရှေ့တန်းမှတိုက်ခိုက်သူများအား တစ်ဆင့်ကူညီဖြေကြား​ပေးရန် သုတေသီနှစ်ဦး သို့မဟုတ် သုံးဦး လိုအပ်​ပေသည်။

စစ်တပ်ထဲတွင် သုတေသီသိပ္ပံပညာရှင်များ၏ အသက်ရှင်နိုင်​ခြေနှုန်းက ၃% အောက်တွင်သာရှိပြီး အားလုံးနီးပါးသေဆုံးခဲ့ကြသည်။

"..... "

မြေခွေးလေးက နှင်းဖြူရောင် လက်သည်းလေးချောင်းကို 'ဒါ ဒါ ဒါ' ဟု အသံမြည်​အောင်ကိုက်ပြီး သစ်ပင်များကိုဖြတ်သန်းကာ ကုယွီမြန်ရှိရာ ပင်လယ်ကမ်းခြေဆီသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် လက်တစ်ဖက်က သူ့ကို ကိုင်မြှောက်သွားခဲ့သည်။

ထိုလူက မကြာသေးမီက သုံးဖက်မြင်ဗွီဒီယိုအစည်းအဝေးတွင် တွေ့ခဲ့ရသည့် လူပင်ဖြစ်၏။ ရှို့ဟန်က သူ၏စစ်ဝတ်စုံကို သေသပ်စွာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ​ရောက်နှင့်​နေပြီးဖြစ်​သော အတွင်းရေးမှူးနှင့် စစ်ဘက်လက်ထောက် အုပ်ချုပ်ရေးအရာရှိတို့က နောက်မှလိုက်ပါလာကြသည်။ ရှို့ဟန်မှာမူ အလျင်လိုနေ၏။ သူ ရပ်တန့်သွားပြီး မြေခွေး​လေး၏ကုပ်ပိုးကို ဆွဲယူကာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး​နောက် မေးလာသည်။

"မင်း စစ်တပ်ထဲဝင်ဖို့ ​လျှောက်ထားတာလား..."

မြေခွေးလေး၏ ကြီးမားလှသော မျက်ရည်စက်များက ကြိုးပြက်သွားသောပုတီးစေ့များကဲ့သို့ လိမ့်ကျလာခဲ့သည်။ သူ တုန်လှုပ်သွားပြီး​နောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ့ထံ၌ အသုံးချ၍ရမည့် စွမ်းရည်မျိုးရှိမနေ​သော်လည်း သူက သိပ္ပံအကယ်ဒမီ​ကျောင်းတွင် လုပ်သက်အတွေ့အကြုံ ဆယ်စုနှစ်မက ရှိသူဖြစ်၏။ ဇာ့ဂ်များ၏အသေးစိတ်ဆန်းစစ်မှုကို အထူးပြုလေ့လာသည့် စီမံကိန်းအဖွဲ့တစ်ခုမှာလည်း ပါဝင်ခဲ့ဖူးသူဖြစ်သည်။ ဤအလုပ်ကို တာဝန်ယူဆောင်ရွက်ရန် သူ့အတွက် အလွန်သင့်တော်​ပေသည်။

သူ၏အတွေ့အကြုံနှင့် ဗဟုသုတက ကူညီ​ပေးနိုင်လိမ့်မည်။ ရှေ့တန်း၌ သူ သေဆုံးခဲ့မည်ဆိုလျှင်ပင် သူ၏သေဆုံးခြင်းက စစ်ပွဲတစ်ခုလုံးနှင့် သိပ္ပံအကယ်ဒမီ​ကျောင်းပေါ်တွင် ကြီးမားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုတစ်ခု ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

ယခုအချိန်တွင် မြေခွေးလေးက ကုယွီမြန်၊ ရှို့ဟန်၊ ဟက်စကီးလေးနှင့်ထန်ယွမ်လေးတို့ကို တွေ့ချင်နေခဲ့သည်။ ဤမိသားစုဝင်များက အချိန်ခဏလေးသာ အတူတူ‌ရှိနေခဲ့​သော်လည်း သူ့အတွက် အလွန်အရေးပါခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူတို့ကို တွေ့ချင်မိသည်။

ဧကရာဇ်က ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

"မင်းက သေဖို့အရမ်းငယ်သေးတယ်… သူနဲ့အတူ ပြန်လိုက်သွား…"

သူ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ခဲ့မိကြောင်း ရှို့ဟန် ဝန်ခံရ​ပေမည်။

ဧကရာဇ်တစ်ပါးအနေဖြင့် လူအများ၏ဘဝ လုံခြုံရေးနှင့် စစ်ပွဲအောင်နိုင်ရေးအတွက် အရာအားလုံးနီးပါးကို လက်လျှော့အရှုံးပေးနိုင်​ပေ၏။ သို့​သော် ကုယွီမြန်နှင့်ပတ်သက်နေသော အရာအားလုံးကို သူ ပိုပြီးအထိခိုက်မခံနိုင်​စေသလို ၎င်းက သူ၏အားနည်းချက်ပင်ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် ထိုအရာများကို သွားထိရန်လည်း ရှို့ဟန် ဆန္ဒမရှိခဲ့ပေ။

ကုယွီမြန် ပိုင်ဆိုင်သောအရာများနှင့် မြတ်နိုးသောအရာများအားလုံးကို သူ ကာကွယ်​ပေးသင့်သည်။

မြေခွေးလေးက ကုယွီမြန်၏ကလေးဖြစ်​သောကြောင့် ရှို့ဟန်၏ကလေးဆိုလျှင်လည်း မှန်​ပေသည်။

"သူ့ကိုဂရုစိုက်လိုက်…"

ရှို့ဟန်က သူ့နောက်ရှိ စစ်ဘက်လက်ထောက် အုပ်ချုပ်ရေးအရာရှိထံသို့ မြေခွေး​လေးကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒီနှစ် သိပ္ပံအကယ်ဒမီ​ကျောင်းကနေပြီး စစ်တပ်ဆီ အဖွဲ့ဝင်​တွေကို စေလွှတ်ဖို့မလိုဘူး… အချက်အလက်​ဒေတာတွေအတွက် ငါ တာဝန်ယူမယ်… အနည်းဆုံး နှစ်နာရီအတွင်း ဒီမှာရှိတဲ့လူတိုင်းကို ကြယ်တာရာမြို့တော်ဆီ အစောင့်အကြပ်​တွေနဲ့ ပြန်ပို့လိုက်,"

မည်သည့်သတိ​ပေးချက်မှမရှိဘဲ အရာအားလုံးက ချက်ချင်း ဖြစ်ပျက်လာခဲ့သည်။

-----

ဤနေ့က နားရက်တစ်ရက်ဖြစ်၍ နံနက်ခင်းတွင် လူတိုင်း တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်သောရသစုံရှိုးများကို‌ ပျော်ရွှင်စွာ ကြည့်ရှုကာ အတင်းအဖျင်းများပြောနေပြီး သုံးဖက်မြင်စနစ်မှ အရသာရှိ​သော အစားအသောက်များကို ​ပျော်ရွှင်စွာ ခံစားနေကြဆဲပင်။ အများဆုံးအ​နေဖြင့် ခံစားသိရှိမှုအားကောင်းသော လူအချို့သာ တစ်စုံတစ်ရာ ထူးခြားနေသည်ကို သတိပြုမိခဲ့ကြပြီး မွန်းတည့်ချိန်၌ ကြယ်တာရာတစ်ခုလုံးအတွက် သတိပေးချက်တစ်ရပ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် လူတိုင်း အန္တရာယ်ကျရောက်နေ​ပေပြီ။

[ငါမနေ့ကတွေးနေခဲ့တာ… ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က ဘာလို့များလက်ထပ်ဖို့ စီစဉ်နေတာလဲလို့… တကယ်ကြီး စစ်ပွဲဖြစ်တော့မှာလား ဘုရားရေ...]

[အား...ငါဘာလုပ်သင့်လဲ… ဇာ့ဂ်တွေရဲ့မူလအလယ်ဗဟိုက ရှေးဟောင်းကမ္ဘာရဲ့အနီးမှာလို့ သတင်းတွေကပြောနေကြတယ်, မြန်မြန် လုံခြုံဘေးကင်းဖို့ အာရုံစိုက်ထားရမယ်…]

[ဒါဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ ဘုရားရေ…]

[အဆင်ပြေသွားပါလိမ့်မယ်… ရှေးဟောင်းကမ္ဘာက လူတွေကိုသွားခေါ်ဖို့ ကြယ်သင်္ဘောတစ်စီး သူတို့ ပို့လိုက်ပြီးတဲ့ပုံပဲ… ကောင်လေး​တွေ၊ နတ်ဘုရား​တွေ၊ နတ်ဘုရာမ​တွေနဲ့ အကောင်ပေါက်လေး​တွေ ​တောင့်ခံထားကြ​နော်…]

ရှေးဟောင်းကမ္ဘာက မုန်တိုင်း၏အလယ်ဗဟိုတွင် ရှိနေခဲ့​သောကြောင့် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ဆက်လက် မလုပ်ဆောင်နိုင်တော့ပေ။ ရသစုံရှိုးက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး ပရိုဂရမ်အဖွဲ့၏ သေးငယ်သောစက်ရုပ်လေးက ဧည့်သည်​တော်များကို ပို၍လုံခြုံသော ယာယီစခန်းဌာနချုပ်တစ်ခုသို့ ယာဉ်ဖြင့်ပို့ဆောင်​ပေးရန် ပလာယာကို ဝှေ့ယမ်း​နေခဲ့သည်။

 "သတိထားကြပါ နိုးနိုးကြားကြား​နေကြပါ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နေကြပါ… ကျေးဇူးပြုပြီး ကယ်ဆယ်​ရေးကြယ်သင်္ဘောကို စောင့်ဆိုင်းပေးကြပါ…"

"စီစဉ်တင်ဆက်သူကု၊ မစ္စတာကော... အခုအခြေအနေက အရမ်းကို ရှုပ်ထွေးနေတယ်… ကြယ်တာရာတစ်ခုလုံးကိုလည်း သတိ​ပေးထားတယ်..."

ပရိုဂရမ်အဖွဲ့ဒါရိုက်တာ၏အသံက သေးငယ်သောလျှပ်စစ်ကိရိယာလေးမှ ပေါ်ထွက်လာပြီး ငြိမ်သက်ကာ ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။ နောက်ကွယ်တွင်လည်း ရှုပ်ထွေးသော စစ်ပွဲတစ်ခုဖြစ်နေခဲ့သည်မှာ အထင်အရှားပင်။

"ကိုယ့်ကိုကိုယ်ကာကွယ်ကြပါ...အ​ခြေအ​နေတစ်ခုလုံးကို ​သေချာစဉ်းစားဆုံးဖြတ်ကြ...ရပ်လိုက်..."

ထို့နောက်တွင် လုံးဝ အဆက်အသွယ်ပြတ်သွားခဲ့သည်။

ဧည့်သည်​တော်များလည်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

အစပိုင်း၌ ၎င်းသက ​နောက်​ပြောင်ကျီစယ်ခြင်းတစ်ခုဟု သူတို့ တွေးခဲ့ကြပြီးနောက် သူတို့ ကုယွီမြန်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် ကာကွယ်ခဲ့ကြသည်။ ကုယွီမြန် သူ့​​ဘေးနား၌ ပတ်ချာလှည့်ပြေးနေသော ဟက်စကီးလေးကို ရပ်သွားအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။

ကုယွီမြန် ယမန်နေ့ညက သူတို့တွေ့ခဲ့သော ဆင့်ပွါးဇာ့ဂျ်အကြောင်းနှင့် ယ​နေ့မနက်၌ ‌ရှို့ဟန်နှင့်မြေခွေးလေးကြားက တုံ့ပြန်မှုအကြောင်းတို့ကို တွေး​တောနေခဲ့သည်။

စက်ရုပ်​လေးက ဧည့်သည်​တော်များ၏ လက်ပတ်ကွန်ပျူတာများကို ပြန်လည်ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ကုယွီမြန် အင်တာနက်နှင့်ချိတ်ဆက်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံး၌ မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်​နေသည်ကို သိသွားခဲ့သည်။

ဇာ့ဂ်များ ပြန်လည်ရှင်သန်ခဲ့လိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

မိန်းကလေးနှစ်ဦးဖြစ်သည့် ယုန်​လေးနှင့် မန်ချူးရီးယားကြိုးကြာက ကူကယ်ရာမဲ့စွာ အတူတူ ယိမ်းယိုင်သွားခဲ့ကြသည်။ ခိုအားလား၊ ကုယွီမြန်နှင့် ပန်ဒါများက သူတို့ကို ခဏလ နှစ်သိမ့်ပေးပြီးနောက် အမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏ စိတ်ခံစားချက်သည်လည်း အနည်းငယ်ပိုကောင်းလာခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် ရှေးဟောင်းကမ္ဘာ၏နေရာအသီးသီးတွင် ပြန့်ကြဲနေကြသော ပန်ဒါများက ကယ်ဆယ်​ရေးကြယ်သင်္ဘောများကို စောင့်ဆိုင်းရန်​ရောက်လာခဲ့ကြသည်။ စုစုပေါင်းခြောက်ဆယ်ကျော်လောက်ရှိ​ပေလိမ့်မည်။

လူတိုင်း ငိုယိုကာ ​ရောက်ရှိလာကြသည်။

ထို့နောက် ကုယွီမြန်၏ဘေးသို့ ပျော်ရွှင်စွာ လှိမ့်သွားခဲ့ပြီး သူတို့၏အခက်အခဲဒုက္ခများကို ​မေ့​လျော့သွားခဲ့ကြသည်။

မည်သည့်ဘေးအန္တရာယ်နှင့် စစ်ပွဲ​တွေပဲလာနေပါစေ သူတို့ဘိုးဘေးအနီးမှာသာ လှဲလျောင်းခွင့်ရမည်ဆိုလျှင် ထိုအရာက ထိုက်တန်​ပေသည်။

အိုး ဟိုမှာပဲ...

အ​မွေးထူထူ အလုံး​လေးတစ်လုံး လိမ့်လာသည်။

​နောင်ထပ် အ​မွေးထူထူ အလုံး​လေးနှစ်လုံး‌သည်လည်း လိမ့်လာပြန်သည်။

ဒယ်အိုး ၄၃ နှင့် ဒယ်အိုး ၅၂ တို့က ကုယွီမြန်၏ဘေးတွင် ပုန်းတမ်း လိုက်တမ်း ကစားနေခဲ့ကြသည်။ ဒယ်အိုး ၃၁ က သူရဲ့လက်ဖဝါးများကို ကုယွီမြန်၏လက်ဖဝါးအတွင်းသို့ ထည့်ထားခဲ့သည်။ ပန်ဒါအသစ်လေးများနှင့် ကုယွီမြန်ကို မိတ်ဆက်ပေးချိန်ကတည်းက ဒယ်အိုး ၃၈ က ငိုနေခဲ့သည်။

အမဲရောင်နှင့်ငွေမှင်ရောင် ရောစပ်ထားသော ဟက်စကီးလေးက ပန်ဒါများနှင့် ခွဲခြားမရအောင် ရောနှောနေခဲ့ပြီး ​ပျော်ရွှင်စရာ အချိန်ကောင်းလေးတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်​နေ​ပေသည်။ သူတို့အားလုံးက ဘေးပတ်ချာလည်တွင် လှည့်ပတ်နေကြ၍ ဧည့်သည်​တော်များသည်လည်း မပြုံးဘဲမ​နေနိုင်ကြတော့ပေ။ ထိုနေရာက ခိုလှုံသည့်နေရာနှင့်မတူ​တော့ပဲ သူငယ်တန်းကျောင်းနှင့် ပိုတူနေခဲ့သည်။

ကုယွီမြန် ရယ်ရမည်လား ငိုရမည်လားပင် မသိတော့ပေ။ 

"....."

ဤနေရာက ကုန်းတွင်းပိုင်းနှင့် ဆက်စပ်​နေပြီး ညီညာပြန့်ပြူးသော ကုန်းမြေဖြစ်ကာ မှောင်မဲ​နေပြီး မုန်တိုင်းဖြစ်ရန် အားယူနေသည့်ပုံပင်။ မွန်းတည့်ချိန်မှာ လေများတိုက်ခတ်လာကြသည်။ ကယ်ဆယ်ခံရရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော အဓိကယာယီစခန်းက အစောပိုင်းကတည်းကအလင်းရောင်​ကောင်းစွာ ရရှိခဲ့​ပေသည်။ ခဏလေးအတွင်းမှာပင် ကယ်ဆယ်ရေးကြယ်သင်္ဘောသည် အဓိကယာယီစခန်းရှေ့ရှိ ညီညာပြန့်ဖြူးသော ကုန်းမြေပေါ်တွင် ဆိုက်ကပ်လာ​ပေလိမ့်မည်။

ကုယွီမြန် ဤလှိမ့်နေသောလူများနှင့် ပြန်လည်ဆုံစည်းရသည့်အတွက် ပျော်ရွှင်ချင်​သော်လည်း ဤအခြေအနေတွင် သူ မပျော်ရွှင်နိုင်ပေ။ သူ ရှို့ဟန်ကို ​တွေ့လည်းမ​တွေ့ရသလို အဆက်အသွယ်လည်းမရ​ပေ။ သူ ရှို့ဟန်၏ခွန်အားကို သိသော်လည်း စိတ်ပူ​နေဆဲပင်။

မကြာမီကပင် ရှို့ဟန်၏စစ်ဘက်လက်ထောက် အုပ်ချုပ်ရေးအရာရှိက မြေခွေးလေးကို ပြန်ပို့​ပေးခဲ့သည်။ အ​မွေးထူထူ ချိုးချိုးလေးကို ကုယွီမြန်၏လက်မောင်းထဲသို့ ဆွဲယူလိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးဝိုင်းလေးများက အနည်းငယ်နီရဲကာ ဖောင်းအစ်နေသည်။ သူ ငိုထားသည့်ပုံပင်။

"ချိုးချိုး ရှို့ဟန်ကို တွေ့သေးလား…" 

စစ်ဘက်လက်ထောက် အုပ်ချုပ်ရေးအရာရှိက သူကို လေးစားမှုအပြည့်ရှိသော အမူအရာဖြင့် ပြုံးကာကြည့်​နေခဲ့သည်။ သူ တိုးတိုးလေးပြောလာ၏။

" 'ဘေးကင်းရာမှာ ခိုလှုံဖို့အတွက် ငါတို့ကလေးတွေကို ကြယ်တာရာမြို့တော်ဆီ ပြန်ခေါ်သွားလိုက်ပါ' လို့ အရှင်မင်းမြတ်က စကားပါးလိုက်ပါတယ်... စစ်ပွဲပြီးပြီးချင်း သူ ပြန်လာပါလိမ့်မယ် အရှင်…"

ကုယွီမြန် ခဏ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

"စစ်ပွဲက ပြင်းထန်နေတာလား" သူက ငါ့ကိုရော ဘာလို့ အရှင်လို့ခေါ်တာလဲ...

အလွန်ဆုံးအားဖြင့် ရှို့ဟန် အနားယူကာ စစ်ပွဲအတွက်ပြင်ဆင်ပြီးမှ ရှေ့တန်းသို့ပြန်သွားလိမ့်မည်ဟု ကုယွီမြန် တွေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကြယ်တာရာကွန်ရက်တွင် တွေ့ခဲ့သောသတင်းအချက်အလက်က လူထုကျေနပ်စေရန် ဖြစ်ရပ်မှန်များကိုဖုံးကွယ်ထားသည်မှာ ဖြစ်​ကောင်းဖြစ်နိုင်​ပေသည်။

မြေခွေးလေးက ကုယွီမြန်၏အင်္ကျီလက်ကို ဆွဲလိုက်​သော်လည်း သူ့အင်္ကျီကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် သိပ္ပံအကယ်ဒမီ​ကျောင်း၏ အကြီးအကဲဟောင်း ကုယွီမြန်ဆီသို့ ရေးသားပို့ခဲ့​သော မူရင်းသတင်းအချက်အလက်ကို ဆွဲယူလိုက်သည်။

"ဒါက အရမ်းပြင်းထန်တဲ့အခြေအနေပဲ… ရောဂါကူးစက်ပြန့်ပွားရတဲ့ မူလအရင်းအမြစ်က လျှိုယန်ကြယ်ဆီကို ပြန့်နှံ့လာပြီ… ဇာ့ဂ်ဇီဝလှိုင်းနမူနာကို ဆန်းစစ်ကြည့်လိုက်​တော့ လွန်ခဲ့တဲ့ခုနစ်နှစ်ကနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် သူတို့က အ​တော်​လေးဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာကြတယ်… လက်ရှိမှာ တစ်ခုတည်းသော အလုံခြုံဆုံးနေရာက ကြယ်တာရာမြို့တော်နဲ့ ဘေးပတ်ပတ်လည်က ဂြိုဟ်လေးလုံးပဲ…ကြယ်တာရာတစ်ခုလုံးမှာရှိတဲ့ လူ​တွေကို ကြယ်တာရာမြို့တော်ဆီသို့ ​ပြောင်းရွေ့နေတယ်…"

ဇာ့ဂ်များက လွန်ခဲ့သောခုနစ်နှစ်က ဇာ့ဂ်များနှင့်တူညီ​နေလျှင် ရှို့ဟန်က ဇာ့ဂ်ဘုရင်၏ဦးခေါင်းကို ဖြတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်၍ ယခုအခါ သူတို့တွင် ဤကဲ့သို့အခွင့်အရေး မရှိသင့်ပေ။ 

အကြမ်းဖက်ဝါဒ တိုးပွားလာမှုလား... အကြမ်းဖက်ကူးစက်ခံရမှုလား... တိုက်ပွဲ၏အကျိုးသက်ရောက်မှုလား...

ကုယွီမြန်၏အမူအရာက ​လေးနက်လာခဲ့သည်။

"....."

"ဘိုးဘေး​လေး…"

အဝေးမှ ကုယွီမြန်၏အမူအရာကို ကြည့်နေသော ရှစ်အာက စိုးရိမ်စွာဖြင့် အနီးသို့​ရောက်လာခဲ့သည်။

ကုယွီမြန် ပြုံးကာ သူ့ခေါင်းကိုပုတ်လိုက်သည်။

 "အဆင်ပြေတယ်… မင်းနဲ့ ရှစ်စန်း ဒါမှမဟုတ် ဒယ်အိုး ၁၆ က ကလေးတွေကို ကူကြည့်ထားပေး… ငါ ရှို့ဟန်ကို ဆက်သွယ်လိုက်ဦးမယ်…"

သို့​သော် ဖုန်းလိုင်းမအားခြင်းနှင့် ကြုံခဲ့ရသည်။

🐯🐯🐯