Chapter 102

👾Chapter 102

 ကြယ်တစ်ခုမှ ကြွေကျလာခဲ့သော ဥက္ကာခဲနှစ်ခု

ကြယ်အစုအဝေးခန်းမသည် မြို့တော်၏ လူဆွဲဆောင်သော အချက်အချာနေရာဖြစ်သောကြောင့် မြို့တော်၏ နေရာတိုင်းမှ ခန်းမသို့ ရောက်သော သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးစနစ်များရှိသည်။ 

လင်းဟန် ရေချိုးပြီး အင်္ကျီလဲလိုက်သော်လည်း လည်ပင်းအနောက် ဂလင်းနေရာကိုတော့ ဖုံး၍ မရသောကြောင့် အနီးကပ်ကြည့်လျှင် အရမ်းမနက်သော်လည်း နီနေ‌သည့်အမှတ်များကို မြင်ရမည်ဖြစ်သည်။ 

သူ ထိုအမှတ်များကို မည်သို့ ဖုံးရမည်စဉ်းစားနေချိန်တွင် စိတ်ပြန်ပြေသွား၍ ပျော်ရွှင်စွာ ခုန်ပေါက်နေသော ကူးလုလုကိုကြည့်ရင်း သိပ်မကောင်းသော်လည်း အလုပ်တော့ဖြစ်မည့် နည်းလမ်းတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသွားသည်။ ထို့နောက် လင်းဟန်သည် အဝတ်အစားကို သပ်သပ်ရပ်ရပ်ဝတ်ထားသော်လည်း လည်ပင်း‌နောက်ကျောပေါ်၌တော့ မည်းမည်းလုံးလုံးလေး ကူးလုလုကို တင်ကာ အပြင်သို့ ထွက်လာလိုက်သည်။ 

လင်းဟန်သည် ကူးလုလုနှင့် သဘောတူညီမှုယူပြီးပြီဖြစ်၍ ကူးလုလုကလည်း အစကတော့ လင်းဟန်၏ အနီကွက်များကို ကာကွယ်ပေးရန်သာ လည်ပင်းပေါ်၌ လိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ 

လင်းဟန်သည် ကူးလုလုက ငြိမ်ငြိမ်မနေမည်ကို စိုးရိမ်နေသော်လည်း ကူးလုလုရှိနေသည့်နေရာက လင်းဟန်၏ ဂလင်းနေရာနှင့်နီးနေကာ ကူးလုလု၏ အနံ့ခံနိုင်စွမ်းကလည်း သာမာန်လူများထက် မြင့်နေသည်။ ထို့ကြောင့် ကူးလုလုသည် လင်းဟန်၏လည်ပင်းပေါ်ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လင်းဟန်၏ ကရယ်မယ်အနံ့ဖယ်ရိုမုန်းကိုရကာ ထိုနေရာမှ မဆင်းချင်တော့ဘဲ သူ၏လက်လေးများနှင့် လင်းဟန်၏ အင်္ကျီကော်လာကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ လည်ပင်းနားမှ မရွေ့တော့ပေ။ 

ကူးလုလုက သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးဖြင့် ဂလင်းနေရာကို ဖိထား၍ တစ်ချက် တစ်ချက် လင်းဟန်၏တစ်ကိုယ်လုံး လျှပ်စီးဖြတ်သွားသလို ကြက်သီးများထသွားတတ်၍ အနည်းငယ်တော့ မသက်မသာဖြစ်နေမိသည်။ သို့သော် မနေနိုင်လောက်အောင် မဟုတ်ဘဲ ကူးလုလု၏အမွှေးများကြောင့် အနည်းငယ်ယားနေသော်လည်း လည်ပင်း၌ အနီကွက်များပေါ်၍ လျှောက်သွားနေသည်ထက်တော့ တော်သေးသည်မဟုတ်လား။ 

သို့သော် မည်းမည်းအမွှေးလုံးလေးကို လည်ပင်းပေါ်တင်၍ အပြင်ထွက်ခြင်းက လူအများ၏စိတ်ဝင်စားခြင်းကိုတော့ ခံရမည်သာဖြစ်သည်။ အများပြည်သူသုံး ယာဉ်ပျံဂိတ်မှစ၍ ကြယ်အစုအဝေးခန်းမသို့ရောက်သည်အထိ လင်းဟန်နှင့် ကူးလုလုတို့အား လူများအားလုံးက ကွက်ကြည့်ကွက်ကြည့် လုပ်သွားကြသည်။ 

ကြယ်အစုအဝေးခန်းမက ပစ္စည်းထိန်းသိမ်းရေးနှုန်းထားများကို လျှော့ချထားသောကြောင့် ပိတ်ရက်မဟုတ်သော်လည်း ခန်းမ၌ လူများဖြင့် စည်ကားနေလေသည်။ 

ခန်းမ၏ မြင့်မားလွန်းသော ပစ္စည်းထိန်းသိမ်းခများကို အရင်တည်းက လူအများက ရှုံ့ချနေကြခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၌ ပစ္စည်းလေးတစ်ခုသိမ်းလျှင်ပင် တစ်သက်စာရှာထားသော ပိုက်ဆံများပြောင်သွားလိမ့်မည်ဟု လှောင်ရယ်ရယ်ကြသည်။ တကယ်တော့လည်း ထိုခန်းမ၌ ပစ္စည်းသိမ်းနိုင်ကြသူများမှာ မြို့တော်မှ ချမ်းသာ၍ အာဏာရှိသူများသာဖြစ်သည်။ 

ကြယ်အစုအဝေးခန်းမမှ တာဝန်ရှိသူများကတော့ ထိုစွပ်စွဲမှုများကို ဘာမှပြန်မဖြေရှင်းကြပေ။ မြို့တော်သည် အစတည်းက အာဏာပါဝါရှိသူများကို လေးစားအားကျကိုးကွယ်သည့်အစဉ်အလာက ရှိတတ်မြဲဖြစ်သည်။ အချို့လူများကတော့ ကြယ်အစုအဝေးခန်းမသည် အစတည်းက လူချမ်းသာများ၏ပစ္စည်းများကိုသာ သိမ်းဆည်းရန်ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်၍ ထိုမြင့်မားလှသော ထိန်းသိမ်းနှုန်းခက လူများကို စိစစ်ခြင်းသာဖြစ်သည်ဟု ပြောကြသည်။ 

ကြယ်အစုအဝေးခန်းမ၏ ဝင်ပေါက်သည် အခြားပြတိုက်များနှင့် ထူးမခြားနားပဲ သာမာန်ပြတိုက်တစ်ခုနှင့်သာ တူနေသော်လည်း အထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် အခြားကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ရောက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ 

အချို့လူများသည် သူတို့ထိန်းသိမ်းထားသည့်ပစ္စည်းများကို လူအများအား ပြသလို၍ လူမြင်ကွင်းကောင်းသည့်နေရာ၌ထားကာ သူတို့၏နာမည်များကိုလည်း ဂုဏ်ယူစွာ လူမြင်သာအောင် ပြထားကြသည်။ ထို့ကြောင့် ခန်းမထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ထူးခြားသောပစ္စည်းများ၊ သာမာန်ပစ္စည်းများ၊ စသည့် ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ခန်းမထဲသို့ ဝင်ဝင်ချင်း ခန်းမအလယ်၌ ပြသထားသော ပစ္စည်းက သော့တစ်ချောင်းဖြစ်သည်။

 လင်းဟန် မြင်မြင်ချင်းပင် ထိုသော့က ခေတ်စောပိုင်းမက်ခါတစ်ခု၏သော့မှန်းသိလိုက်သည်။ ထိုသော့အောက်၌ ရေးထားသည့်စာက ထိုသော့အား ဧကရာဇ်က ပထမဆုံးအသုံးပြုခဲ့သည်ဖြစ်၍ ယခု အမှတ်တရအနေဖြင့် ခန်းမ၌ သိမ်းဆည်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ 

ခန်းမသည် အထပ် ဆယ်ထပ်ရှိ၍ အထပ်များအလိုက် ပစ္စည်းအမျိုးအစားပေါ်မူတည်ကာ သိမ်းဆည်းထားသည်။ အချို့ပစ္စည်းများဆိုလျှင် အရွယ်အစားကြီးလွန်းခြင်း၊ ပြောင်းရွှေ့ရန်ခက်ခဲခြင်း စသည့်အကြောင်းများကြောင့် ပစ္စည်းများကို ခန်းမ၌ တိုက်ရိုက်မသိမ်းထားပဲ ဓာတ်ပုံများ၊ သို့မဟုတ် သုံးဖက်မြင်ဟိုလိုဂရမ်များဖြင့်သာ ပြသထားသည်။ 

ခန်းမထဲသို့ မဝင်ခင်တွင် လူတိုင်းအား တာဝန်ရှိသူများက ခန်းမသို့ လာရသည့်အကြောင်းအရင်းကို မေးမည်ဖြစ်သည်။ ဒီတိုင်း ကြည့်ရှုရန်သာလာသည်ဆိုလျှင် အပြာနုရောင်တံခါးမှဝင်ရသည်။ ပစ္စည်းထိန်းသိမ်းဖို့ပေးရန်လာသည်ဆိုလျှင်တော့ ပစ္စည်းထိန်းသိမ်းခ ပေးပြီးလျှင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ရောက်လာ၍ ခန်းမ၌ ပစ္စည်းထိန်းသိမ်းခြင်းစည်းကမ်းများ‌ကိုရှင်းပြ၍ ခန်းမကို လိုက်ပြကာ ထိန်းသိမ်းရန် ပစ္စည်းပေးမည့်လူ၏

အလိုဆန္ဒများကို နားထောင်ပေးပြီး ဆန္ဒရှိသလို လုပ်ပေးလေသည်။ 

ဒီအတိုင်း ကြည့်ရှုရန်သာ သက်သက်လာသည်ဆိုလျှင်တော့ ခန်းမနှင့် ပစ္စည်းအကြောင်းကို ရှင်းပြမည့်လူ သပ်သပ်မရှိပေ။ သို့သော် တက်ကြွသည့် တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားအချို့က လုပ်အားပေးအနေဖြင့် သူတို့နှင့် ရင်းနှီးသောပစ္စည်းများအကြောင်းကို ရှင်းပြတတ်ကြသည်။ 

အမွှေးလုံးလေးကူးလုလုကို လည်ပင်းပေါ်တင်၍ ရောက်လာသော လင်းဟန်၏ပုံစံက လူအများနှင့် ကွဲထွက်နေသောကြောင့် လင်းဟန်ရောက်ပြီး မကြာခင်မှာပင် လုပ်အားပေး ကျောင်းသားတစ်ယောက်က အနားသို့ရောက်လာသည်။ 

ခန်းမသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်လာသူအများစုသည် ကြည့်ရန်သာ ရောက်လာကြခြင်းဖြစ်သောကြောင့် လင်းဟန်ပြောပြပြီးသောအခါ လုပ်အားပေးကျောင်းသားက ဘာမှထပ်မမေးပဲ အပြာနုရောင်တံခါးသို့ ခေါ်သွားလေသည်။ 

"အစ်ကို့ရဲ့ အကောင်လေးက ချစ်စရာလေး..."

လုပ်အားပေးကျောင်းသားလေးက ကူးလုလုတို့လို အခြားဂြိုလ်မှ အကောင်လေးများကို မမြင်ဖူးသေးသောကြောင့် သူ့အတွက် အထူးအဆန်းဖြစ်နေလေသည်။ 

ကျောင်းသားလေးက ကူးလုလုအား ကိုင်ကြည့်ချင်၍ ခေါ်ကြည့်သော်လည်း ကူးလုလုက လင်းဟန်၏ ကရယ်မယ်ဖယ်ရိုမုန်းအနံ့ကို စွဲနေသောကြောင့် ကျောင်းသားလေးကို အဖက်မလုပ်ဘဲရှိနေရာ ကျောင်းသားလေးက အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားလေသည်။ 

လင်းဟန်က ပြုံးလိုက်၍ ကူးလုလုကို ပထမဆုံးတွေ့ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ကျောင်းသားလေးကို စိတ်မညစ်သွား‌စေရန် 

ဆင်ခြေတစ်ခုကို အမြန်စဉ်းစားလိုက်ရသည်။

"သူက လူနည်းနည်းကြောက်တတ်တယ်..."

"အိုး..."

ကျောင်းသားလေးက အနည်းငယ်စိတ်ပျက်သွားသော်လည်း ယဉ်ကျေးစွာပင် သူ့အလုပ်ကို အပျက်မခံပဲ သူ့အားဆက်သွယ်ရန် ဖုန်းနံပါတ်ကိုပေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုသိချင်တာရှိရင် ကျွန်တော့်ကိုမေးပါ...ကျွန်တော်သိသလောက် ပြန်ပြောပြပါ့မယ်..."

"အိုခေ..."

လင်းဟန်က ခေါင်းငြှိမ့်၍ ထပ်မေးလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ ဒီခန်းမမှာ ပစ္စည်းသိမ်းချင်ရင် အခြေခံစည်းကမ်းတွေကလွဲလို့ တခြားသိသင့်တဲ့ အချက်တွေ ရှိသေးလား..."

လုပ်အားပေးကျောင်းသားလေးက ရုတ်တရက် တောင့်သွားသည်။

"အစ်ကိုက ပစ္စည်းသိမ်းချင်လို့လား...ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် ဒီခန်းမရဲ့ တာဝန်ရှိသူကို သွားခေါ်လိုက်မယ်‌..."

လင်းဟန်သည် ခန်းမသို့လာ၍ တာဝန်ရှိသူများကို အသိမပေးလိုဘဲ ဒီတိုင်းသာ သဲလွန်စတွေ့လိုတွေ့ငြား ရှာချင်သောကြောင့် ကျောင်းသားလေးအား အမြန် တားလိုက်သည်။

"ရတယ် မခေါ်ပါနဲ့...အစ်ကို ဒီတိုင်းမေးကြည့်တာပါ..."

ထိုအခိုက်မှပင် ကူးလုလုသည် အိမ်၌မဟုတ်တော့ပဲ အပြင်သို့ ရောက်နေမှန်းသတိထားမိသွားသည်။ သူတို့ရောက်နေသည့်နေရာက သူ မနက်က တီဗီထဲမှ တွေ့ခဲ့သည့်နေရာဆိုသည်ကို သိသွားသည့်အခါ ကူးလုလုသည် ပျော်ရွှင်စွာပင် သူ၏မျက်လုံးလေးကို ဖွင့်၍ အမြီးလေးတရမ်းရမ်းဖြင့် ဘေးဘီသို့ လျှောက်ကြည့်နေတော့သည်။ 

ထို့ကြောင့် ထွက်သွားရန်ပြင်နေသော ကျောင်းသားလေးသည်လည်း ကူးလုလုလှုပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ့ကို ဆက်ကြည့်ချင်သေးသောကြောင့် မသွားတော့ဘဲလင်းဟန်နား၌ပင် ဆက်နေနေတော့သည်။

"ဟုတ်ကဲ့...ဒါဆိုလည်း အစ်ကိုမေးချင်တာမေးပါ...ကျွန်တော် ကြိုးစားပြီး ဖြေပေးမယ်..."

လင်းဟန်က ခေါင်းငြှိမ့်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်၌ ကူးလုလုက ခန်းမတစ်နေရာကို ကြည့်နေကာ အလွန်စိတ်ဝင်စားနေပုံကသောကြောင့် လင်းဟန်လည်း ထိုနေရာသို့ ‌ခြေလှမ်းအနည်းငယ်လှမ်းကာ မေးလိုက်သည်။

"ကူးလုလု ဒီဟာကို ကြိုက်လို့လား..."

ကျောင်းသားလေးကလည်း လင်းဟန်တို့ ကြည့်နေသည့်နေရာကိုလိုက်ကြည့်လိုက်ရာ လင်းထိန်နေသည့် မှန်ဗီရိုထဲ၌ ထည့်ထားသော ရိုးစင်းသည့် ဝတ်ရုံကို မြင်လိုက်ရသည်။

"အဲဒါက ဧကရီမိဖုရားရဲ့ဝတ်ရုံလေ...မိဖုရားက အဲဒီဝတ်ရုံက သူ့ရဲ့ အချစ်သင်္ကေတလို့ ပြောဖူးတယ်..."

ဝမ်ထျန်းယောင်မှလွဲ၍ တော်ဝင်မိသားစုဝင်များသည် လူကြားထဲသိပ်မထွက်၍ တစ်ခါတစ်လေမှသာ လူလုံးပြတတ်သည်။ လင်းဟန်ကလည်း သူတို့အကြောင်း သိပ်စိတ်မဝင်စားသောကြောင့် ကျောင်းသားလေးပြောနေသည်ကို မကောင်းတတ်၍သာ ခေါင်းငြှိမ့်ပေးလိုက်ရသည်။ 

ခန်းမ၏ပထမထပ်က အလွန်ကျယ်၍ ပြသထားသည့်အရာများကလည်း တော်ဝင်မိသားစု၊ သို့မဟုတ် အခြားနာမည်ကြီးမိသားစုများ၏ ပစ္စည်းများသာများနေသည်။ နယ်စားကတော်တစ်ယောက်ဆိုလျှင် ဤကမ္ဘာ၌မရှိဘဲ အလင်းနှစ်ပေါင်းထောင်ချီဝေးကွာသောဂြိုလ်မှ သူ့ယောင်္ကျား နယ်စားကြီး ယူလာပေးသော ထူးဆန်းသည့် ကြယ်ပန်းကို ထိန်းသိမ်းထားသည်ကို လင်းဟန်တွေ့လိုက်ရသည်။  စစ်တပ်မှ ယခု အနားယူသွားပြီဖြစ်သော နာမည်ကြီး ဗိုလ်ချုပ်တစ်ယောက်ကတော့ သူ၏ ဖယ်ရိုမုန်းများကို ဖန်ပုလင်းထဲထည့်ပိတ်ကာ ထိန်းသိမ်းထားသည်။ ထိုဗိုလ်ချုပ်သည် နာမကျန်းဖြစ်ကာ သူ၏အနံ့ခံနိုင်စွမ်းပျောက်သွားသောကြောင့် သူ၏ဖယ်ရိုမုန်းများကို ယခုကဲ့သို့ သိမ်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ 

အပေါ်ထပ်များတွင်တော့ သာမာန်လူများ၏ ပစ္စည်းများကို ထိန်းသိမ်းပြသထားသည်။

ပြသထားသည့်အထဲ၌ အချို့ အိုမီဂါများဆိုလျှင် သူတို့၏ ပထမဆုံး marking ပေးခံရသည့် အမှတ်အသားကို ထိန်းသိမ်းထားကာ အချို့ အမေများကတော့ သူတို့ ကလေးများ၏ မွေးဖွားမှုဆိုင်ရာ မှတ်တမ်းများကို ထိန်းသိမ်းထားကြသည်ကို လင်းဟန် တွေ့ရသည်။ 

လင်းဟန်သည် အထပ်များစွာကို လျှောက်ကြည့်သော်လည်း ဟယ့်ယွင်ထင်နှင့် ပတ်သက်သည့် သဲလွန်စဟူ၍ ဘာမှမတွေ့ရပေ။

သူ စိတ်တော့မပျက်သော်လည်း သူ၏ အလိုလိုသိစိတ်များ မှားနေပြီလားဟုတော့ သံသယဝင်မိသည်။ 

ကူးလုလုအား အလွန်စိတ်ဝင်စားနေသော လုပ်အားပေးကျောင်းသားလေးက လင်းဟန်နားသို့ မကြာခဏရောက်လာကာ ကူးလုလုကို ကြည့်ရင်း လင်းဟန်ကိုပါ ပစ္စည်းများအကြောင်း ရှင်းပြသွားတတ်သည်။ 

ဤကြယ်အစုအဝေးခန်းမ၌ မည်သည့်ပစ္စည်းမဆို ထိန်းသိမ်းထားခွင့်ရှိသော်လည်း လူတစ်ယောက်လျှင် ပစ္စည်းတစ်ခုသာ ထိန်းသိမ်းခွင့်ရှိ၍ တစ်ခါသာ ပြန်ထုတ်ခွင့်ရှိကြောင်းကိုတော့ လူတိုင်းသိကြသည်။ သို့သော် လူအများစုက ခန်းမ၌ ပစ္စည်း မထိန်းသိမ်းကြသောကြောင့် အချို့အချက်များကတော့ သိပ်လူသိမများပေ။ 

ဥပမာအားဖြင့် ဤခန်းမ၌ ပစ္စည်းထိန်းသိမ်းခြင်းမှာ အချိန်အကန့်အသတ်ရှိကြောင်းကို လူတော်တော်များများမသိကြပေ။ ခန်းမသည် ယခု လူ့သက်တမ်းနှင့် တွက်၍ ပစ္စည်းတစ်ခုကို အလွန်ဆုံး နှစ်ပေါင်း ၁၅၀ အထိသာ ထိန်းသိမ်းပေးထားသည်။ နှစ်ပေါင်း ၁၅၀ ကျော်၍မှ ထိုပစ္စည်းကို ပိုင်ရှင်ကိုယ်တိုင် သို့မဟုတ် ဆွေမျိုးတစ်ယောက်ယောက် လာမထုတ်လျှင် အဆုံးမဲ့ စကြာဝဠာထဲသို့ လွှင့်ပစ်လိုက်၍ မည်သည့်အခါမှ ပြန်ရှာတွေ့တော့မည်မဟုတ်‌ချေ။ 

ထို့ကြောင့် ခန်းမသည် ပစ္စည်းထိန်းသိမ်းခိုင်းသူများအား ဤအကြောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ သဘောတူညီကြောင်း လက်မှတ်ထိုးခိုင်းပြီးမှ ပစ္စည်းကို လက်ခံလေ့ရှိကြသည်။ 

လင်းဟန်ကတော့ ပစ္စည်းထိန်းသိမ်းရန်လာသည်မဟုတ်သောကြောင့် ခဏသာ ကြည့်၍ နောက်တစ်ထပ်သို့ တက်လိုက်သည်။ 

ဤအထပ်၌ ပြသထားသောပစ္စည်းများက ထိန်းသိမ်းသူနာမည် သို့မဟုတ် ထိန်းသိမ်းရသည့်အကြောင်းများကို မဖော်ပြထားပဲ ဒီတိုင်း ပစ္စည်းများကိုသာ ပြထားသည်။ သို့သော် ဤအထပ်၌လည်း လူများ များစွာ ရှိနေသည်။ လူများသည် ဤအထပ်သို့လာ၍ မည်သည့်ပစ္စည်းက မည်သူပိုင်သည်၊ မည်သည့်ပစ္စည်းက မည်ကဲ့သို့ အာဏာကြီးသောလူက ပိုင်သည်ဟူ၍ ခန့်မှန်းတတ်ကြသည်။

"တချို့လူတွေက သူတို့ရဲ့နာမည်နဲ့ ထိန်းသိမ်းရတဲ့အကြောင်းကို မဖော်ပြချင်ကြဘူး..."

ကျောင်းသားလေးက ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့် အဲဒီလို မဖော်ပြခိုင်းဖို့ သပ်သပ်မတောင်းဆိုရင်တော့ နာမည်နဲ့ ထိန်းသိမ်းရတဲ့အကြောင်းတွေကို ဖော်ပြထားတတ်ကြတယ်...ဒီအထပ်ကတော့ နာမည်မဖော်ပြဖို့ သေချာတောင်းဆိုထားတဲ့ လူတွေရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ပြထားတဲ့ အထပ်ပေါ့...အစ်ကို အေးအေးဆေးဆေးကြည့်နော်...ကျွန်တော် ဟိုဘက် သွားလိုက်ဦးမယ်..."

ကူးလုလုလည်း တဖြည်းဖြည်းပျင်းလာ၍ ကျောင်းသားလေးကိုပင် ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ လင်းဟန်လည်း ကူးလုလုနှင့် အတူ ဒီတိုင်း ဟိုဟိုဒီဒီလျှောက်ကြည့်နေမိသည်။ ဤအထပ်သည် ထူးတော့ထူးဆန်းသည်။ ပစ္စည်းများကိုသာ ပြထား၍ ဘာမှ ရှင်းပြထားခြင်းမရှိချေ။ လင်းဟန်လည်း တစ်ဝက်ခန့်ကြည့်၍ အောက်သို့ ပြန်ဆင်းမည်အလုပ်တွင် သူ့ရှေ့အပေါ်နားမှ ဖန်သားသေတ္တာတစ်ခုကို သတိထားမိသွားသည်။ 

ဖန်သားသေတ္တာထဲ၌ ပြသထားသည်က ထူးထူးခြားခြားတော့မဟုတ်ပေ။ သာမာန်ဥက္ကာခဲတစ်ခုသာဖြစ်သည်။

သေတ္တာရှေ့၌လည်း ဘာနာမည်၊ ဘာရှင်းပြချက်မှမရှိကာ ဥက္ကာခဲသည်လည်း မညီမညာနှင့် ဘာမှဆွဲဆောင်မှုမရှိပေ။

သို့သော် လင်းဟန်၏နှလုံးသားက ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားမိသည်။ 

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပုံစံမှလွဲ၍ ထိုဥက္ကာခဲ၏ အရောင်နှင့် မျက်နှာပြင်တို့က လင်းဟန်အား ဟယ့်ယွင်ထင်ပေးခဲ့သည့် ဥက္ကာခဲနှင့် တစ်ထပ်တည်း တူနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုဥက္ကာခဲနှင့် လင်းဟန်၏ဥက္ကာခဲတို့သည် ကြယ်တစ်ခုတည်းမှ ကြွေကျလာသည်မှာ သိသာထင်ရှားနေလေသည်။

လင်းဟန်သည် ထိုဥက္ကာခဲမှ အကြည့်မလွှဲနိုင်ဖြစ်နေလေသည်။ 

ဤကြယ်အစုအဝေးခန်းမ၌ ဥက္ကာခဲများ တစ်ခုထက်မကရှိ၍ အခြားအထပ်များ၌လည်း အဓိပ္ပာယ်အမျိုးမျိုးနှင့် ထိန်းသိမ်းထားသော ဥက္ကာခဲမျိုးစုံကို တွေ့ခဲ့ရသည်။ သို့သော် လင်းဟန်သည် ထိုကျောက်ခဲများကို ရပ်ပင်မရပ်ပဲ ခဏမျှသာ စောင်းငဲ့ကြည့်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဤဥက္ကာခဲသည် ဘာကြောင့်မှန်းမသိ လင်းဟန်ကို ဆွဲဆောင်နေကာ လင်းဟန်၏ခေါင်းထဲ၌လည်း ဤဥက္ကာခဲက တစ်ခုခုထူးခြားနေသည်ဟု ပြောနေသံကို ကြားနေရသည်။ 

ဤမျှ အတိုင်းအဆမရှိကျယ်ပြန့်၍ မရေတွက်နိုင်သော ကြယ်များရှိနေသည့် စကြာဝဠာထဲကမှ ဤဥက္ကာခဲနှင့် လင်းဟန်၏ဥက္ကာခဲတို့က ကြယ်တစ်ခုတည်းမှ ကြွေကျလာသည်တဲ့လား။ 

ထိုဥက္ကာခဲသည် တစ်ချိန်ချိန်၌ လမ်းကြောင်းလွဲကာ ဟယ့်ယွင်ထင်၏ခြေရင်းသို့ ပြုတ်ကျလာခဲ့ခြင်းဖြစ်မည်လား။ 

ဤခန်းမ၌ ထိုဥက္ကာခဲကို သိမ်းထားသူမှာ တကယ်ပဲ ဟယ့်ယွင်ထင် ဖြစ်နေမလား။ သိမ်းလိုက်ချိန်တုန်းကတော့ ဟယ့်ယွင်ထင်သည် ဘာမှ ထွေထွေထူးထူးမစဉ်းစားပဲ မစ်ရှင်ပြီးမှ လင်းဟန်အား ပေးရန် သိမ်းထားသည်လား။

သို့မဟုတ် အခြားအကြောင်းအရာတစ်ခုခုများရှိနေသည်လား။ လင်းဟန် မသိတော့ချေ။ 

သို့သော် လင်းဟန် စိတ်ဓာတ်တော့မကျပါ။ ဤဥက္ကာခဲကို လင်းဟန် ရှာတွေ့ခဲ့သည်မဟုတ်လား။ 

လင်းဟန်သည် ယခုမှပင် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများဖြင့် သူ့တစ်ကိုယ်လုံးတောင့်တင်းနေသည်ကို သတိထားမိကာ မျက်နှာကို ပြန်ပြုံး၍ ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်ကာ သူ့နားမှ ထွက်သွားမည်လုပ်နေသော ကျောင်းသားလေးကို မေးလိုက်သည်။

"ညီလေး ခဏနေဦး..."

ကျောင်းသားလေးက ပြန်လှည့်လာသောအခါ လင်းဟန် အမြန်မေးလိုက်သည်။

"ဒီက ဥက္ကာခဲနဲ့ပတ်သတ်လို့ တစ်ခုခု သိထားတာ ရှိလား..."

ဒီဥက္ကာခဲက ဘာဖြစ်လို့ ဒီကိုရောက်နေတာလဲ...ဒီမှာ ထိန်းသိမ်းထားရတာ ထူးခြားတဲ့အကြောင်းအရင်းရှိလား...ပြီးတော့...တကယ်ပဲ ဟယ့်ယွင်ထင်နဲ့ ဆက်စပ်နေတာလား...

ထိုမေးခွန်းများကို လင်းဟန်ခေါင်းထဲ တန်းစီစဉ်းစားနေမိ၍ ဟယ့်ယွင်ထင်နှင့်ပတ်သတ်လာလျှင် သူ၏ ခေါင်းအေးအေးထား၍ စဉ်းစားနိုင်စွမ်းသည်လည်း အလုပ်မလုပ်တော့သည်ကို လင်းဟန် သတိထားလိုက်မိသည်။ 

ကျောင်းသားလေးက လင်းဟန်၏မေးခွန်းကို နားမလည်ပဲ ရုတ်တရက် ကြောင်သွားသော်လည်း သူတတ်နိုင်သလောက်တော့ ပြန်ဖြေပေးရှာသေးသည်။

"ဒီဟာလား...ဒီဟာက ပိုင်ရှင်နာမည်ရော ထိန်းသိမ်းထားရတဲ့ အကြောင်းရင်းရော မရေးထားတော့ ကျွန်တော်လည်း သေချာမသိဘူး...ကျွန်တော်ကလည်း ဒီကိုသာ ခဏခဏလာလို့ ပစ္စည်းတွေကို ရင်းနှီးနေတာ...အစ်ကို ‌သိချင်တာရှိရင် ဒီက ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာပြီးမေးလိုက်လေ...ကျွန်တော်သိသလောက်ကတော့ ဒီလို ဘာမှမဖော်ပြထားတဲ့ ပစ္စည်းကို ပြန်ယူချင်တယ်ဆိုရင် မမှားအောင်လို့ ပိုင်ရှင်ရဲ့ ထင်ရှားတဲ့ အထောက်အထား အမှတ်အသားတစ်ခုခု ပြရတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်..."

သူ့စကားကြောင့် လင်းဟန်သည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောင်းသားလေးက ခဏစဉ်းစား၍ ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်နဲ့ ဒီ‌ဥက္ကာခဲက ရာဇဝင်ရှိတယ်...ကျွန်တော် ဒီမှာ ပထမဆုံး လုပ်အားပေးလာလုပ်တဲ့အချိန်တုန်းက အဲဒီဥက္ကာခဲလည်း ဒီကို ရောက်လာတာပဲ...ဘာလိုလိုနဲ့ သုံးနှစ်တောင်ရှ်ိသွားပြီပဲ...ယုံတောင်မယုံနိုင်ဘူး..."

"ဪ..."

ကျောင်းသားလေး၏ စကားကြောင့် လင်းဟန်သည် စိတ်အေးသွားသည့်ပုံပြလိုက်ကာ ဦးညွှတ်၍ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...အခုလိုပြောပြလို့..."

"ဒါပေမယ့် ဒီအထပ်မှာ သိမ်းထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေက..."

ကျောင်းသားလေးသည် လင်းဟန်က အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် သူ့အား ကျေးဇူးတွေ တင်နေလဲကို နားမလည်သော်လည်း သူသိသလောက် ဆက်ရှင်းပြလိုက်သည်။

"သာမာန်ပစ္စည်းတွေမဟုတ်ဘူး...သူတို့မှာ ရှုပ်ထွေးတဲ့ အတိတ်တွေ ရှိတတ်ကြတယ်...ထိန်းသိမ်းတဲ့လူတွေကိုက သာမာန်မဟုတ်တဲ့လူတွေ...ဒါမှမဟုတ် ပစ္စည်းတွေကိုယ်တိုင်က မရိုးစင်းတာတွေ ရှိတတ်ကြတယ်..."

ကျောင်းသားလေးသည် လင်းဟန်က ဘယ်သူမှန်းမသိသောကြောင့် အကုန် ဆက်ပြောပြနေသည်။

"ဥပမာ ဒီဥက္ကာခဲဆိုရင် ဒီတိုင်းကြည့်ရင်တော့ လျှို့ဝှက်နံပါတ်ရှိတဲ့ ဖန်လေးတစ်ချပ်ပဲ ခြားထားတယ်ဆိုပေမယ့် အဲဒီ ဥက္ကာခဲကို ထိလိုက်တဲ့လူက ဒီခန်းမက တာဝန်ရှိတဲ့လူ ဒါမှမဟုတ် ခွင့်ပြုချက်ရှိတဲ့လူ မဟုတ်ဘူးဆိုရင် ချက်ချင်း အချက်ပေးသံတွေ ထမြည်လာမှာ..."

လင်းဟန်က ခေါင်းငြိမ့်၍ ကျောင်းသားလေးအား ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ဪ...အဲဒီလိုလား..."

ထိုအချိန်၌ ခန်းမ၏ ယူနီဖောင်းကို ဝတ်ထားသော တာဝန်ရှိသူတစ်ယောက်က သူတို့နားရောက်လာ၍ ကျောင်းသားလေးကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းက ပြန်တော့မလို့တဲ့...နောက် ဆယ်မိနစ်ကြာရင် ပထမထပ်မှာ မင်းကို စောင့်နေမယ်တဲ့...တခြားလုပ်စရာမရှိရင် လိုက်သွားလိုက်တော့လေ..."

👾