MM Story Teller

Chapter 113

Viewers 19k

👾Chapter 113

(သိပ်မကြာခင် ပျောက်ကွယ်သွားသော အပြုံး)

ဟယ့်ယွင်ထင်၏ မျက်လုံးနှင့်ဆံပင်အရောင်က အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသည်။ အရပ်အမောင်းကလည်း ခပ်မြင့်မြင့်ပင်။ ထိုဆွဲဆောင်မှုရှိလှသည့် အသွင်အပြင်များကို နေကာမျက်မှန်နှင့်ဦးထုပ်ဆောင်းပြီး ဖုံးကွယ်ထားလျှင်ပင် လူအုပ်ထဲရပ်နေသည့်အချိန်တွင် ဟိုဟိုဒီဒီမှ စူးစမ်းလိုသည့် အကြည့်များက သူ့ထံသို့အလိုလိုရောက်လာတတ်သည်။

ကံကောင်းသည်က သူ့ပခုံးပေါ်တွင် သူ့ထက်ပို၍ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် အနက်ရောင်သားမွေးလုံးလေးရှိနေခြင်းပင်။ ထို့ကြောင့် သူ့မျက်နှာကိုအသေအချာကြည့်နေသည့် လူတို့၏အကြည့်နှင့်မျက်လုံးများမှာ ကူးလုလုထံသို့ အာရုံရောက်သွားကြသည်။

အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခြင်းခံထားရသော အကောင်ပေါက်လေးမှာ ပြောစရာတစ်ခုခုရှိနေသလိုပင်။

ထိုအကောင်ပေါက်လေးက လင်းဟန်၏စကားတို့ကိုသာ နားလည်သည်။ ဟယ့်ယွင်ထင်၏စကားဆိုလျှင် အသိအမှတ်မပြုချင်ပေ။ ထိုနူးညံ့ပြီးချစ်စရာကောင်းလွန်းသည့် အကောင်ပေါက်လေးက အင်ပါယာရေတပ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး၏ အသွင်အပြင် အကျင့်စရိုက်နှင့်လုံးဝမလိုက်ဖက်ချေ။ အကောင်ပေါက်လေးကို ပခုံးပေါ်တွင်တင်ထားသောကြောင့် လူတို့၏အာရုံက ဟယ့်ယွင်ထံဆီသို့မရောက်ဘဲ ထိုအကောင်ပေါက်လေးထံသို့သာ အမြဲလိုလို အာရုံလွှဲသွားကြသည်။

ကူးလုလုမှာလည်း သူ့သခင်အတွက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုပေးဆပ်အနစ်နာခံသကဲ့သို့ ယူဆထားသည်။ လင်းဟန်က ချော့မော့ပြောဆိုထားသောကြောင့်သာ ဟယ့်ယွင်ထင်၏ပခုံးပေါ်တွင် အင်တင်တင်နှင့်ထိုင်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုင်နေရင်း အမြှီးထိပ်ဖျားလေးက အနည်းငယ်တုန်ရီနေသည်။

လင်းဟန်တစ်ယောက် ဟယ့်ယွင်ထင်၏ဘေးသို့သွားလိုက်ပြီး ကူးလုလု၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိသားမွေးလေးကိုပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

"မကြောက်နဲ့နော်...."

ထိုစကားက အကောင်ပေါက်လေး ကူးလုလုကိုပြောနေခြင်းလား ဟယ့်ယွင်ထင်ကိုပြောနေခြင်းလား မသဲကွဲပေ။

ကူးလုလုမှာ နဂိုတည်းက ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင်လေ့ကျင့်ထားသောကြောင့် သိပ်ပြီးအကြောက်အရွံ့မရှိချေ။ တုန်ရီနေသော အကောင်ပေါက်လေး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဖြေးဖြေးချင်းငြိမ်ကျသွားပြီး ဟယ့်ယွင်ထင်၏ ပခုံးကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည့်လက်ကလေးများမှာလည်း အနည်းငယ်ပြေလျော့သွားသည်။

ထို့နောက် လင်းဟန်က ဟယ့်ယွင်ထင်၏ အင်္ကျီကော်လံကို လက်ဖြင့်ဆွဲချလိုက်သည်။

ဟယ့်ယွင်ထင်ကလည်း အသာတကြည်ပင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လင်းဟန်အနားသို့ အနည်းငယ်မှီလိုက်သည်။ အကောင်ပေါက်လေးမှာလည်း

ဟယ့်ယွင်ထင်၏ အနည်းငယ်စောင်းသွားသော ပခုံးအနေအထားကြောင့် အင်္ကျီစကိုလက်သည်းများဖြင့် အလိုအလျောက် ကုပ်တွယ်မိသည်။ ထို့နောက် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း မြင်ကွင်းထဲပေါ်လာသော လင်းဟန်၏ ဘေးတိုက်မျက်နှာလေးနှင့်အတူ ဟယ့်ယွင်ထင်အားလှမ်းနမ်းလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ကိုယ်အဆင်ပြေပါတယ်...."

ဟယ့်ယွင်ထင်က ဩရှရှအသံဖြင့်ပြောလာသည်။

ဟွန့်....ငါ့ကို လာချော့တာမဟုတ်ဘူးလား...

ကူးလုလုမှာ ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားသည်။ အစပိုင်းတွင် အကောင်ပေါက်လေးမှာ သူမကြောက်ကြောင်း လင်းဟန်ကိုပြချင်သော်လည်း သူ့အားအရေးမစိုက်သောကြောင့် မှိုင်ကျသွားပြန်သည်။

ကံကောင်းသည်က လင်းဟန်မှာ မျက်လုံးလေးများ ကွေးကျသွားသည့် ခပ်နွမ်းနွမ်းဖက်ထုပ်လုံးလေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိသဖြင့် ထိုအကောင်ပေါက်လေး ရုတ်တရက်မှိုင်တွေသွားသည်ကို သူအမြန်သတိထားမိလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် အခြေအနေပိုမဆိုးခင် အကောင်ပေါက်လေး၏ ဦးခေါင်းထိပ်ကို နမ်းလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပြီ...ဟုတ်ပြီ...မကြောက်နဲ့နော်...ဗိုလ်ချုပ်က အရမ်းညင်သာတာ..."

အစောပိုင်းကသာ လင်းဟန် ထိုစကားကိုပြောလျှင် ကူးလုလုအတော်လေးစိတ်ဆိုးမိမည်ဖြစ်သည်။ ဟယ့်ယွင်ထင်က သူ့အပေါ်မညင်သာသည့်အပြင် လင်းဟန်ကိုလိမ်ညာနေကြောင်း သူပြောမိပေမည်။ သို့သော် ယခုမူ လင်းဟန်က သူ့ကိုနမ်းလိုက်၍ ပျော်ရွှင်မြူးထူးသွားကာ ခန္ဓာကိုယ်အပူချိန်မှာလည်း ချက်ချင်းမြှင့်တက်သွားတော့သည်။

ဟယ့်ယွင်ထင်၏ အေးစက်စက်သတိပေးသံကိုသာ မကြားမိလျှင် ကူးလုလုမှာ ပခုံးပေါ်မှ အောက်သို့ပြုတ်ကျသွားလောက်ပြီဖြစ်သည်။

"သေချာကိုင်ထား...."

ဟယ့်ယွင်ထင်၏ အေးစက်စက်အသံကြောင့် အကောင်ပေါက်လေးမှာ သတိပြန်ဝင်လာပြီး သူ့ပခုံးကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ကုပ်တွယ်လာတော့သည်။ ထို့နောက် အနှီအမျိုးသားက အဝတ်အစားကိုသပ်သပ်ရပ်ရပ်ပြန်ပြင်ပြီး မျက်မှန်နှင့်ဦးထုပ်ကိုလည်း ပြန်တပ်ကာ ပြပွဲဝင်ပေါက်တည့်တည့်၌ ဖြတ်သွားဖြတ်လာလူအုပ်စုရှေ့တွင် လင်းဟန်ကိုသူ့အနားသို့ဆွဲကာ

အနမ်းတို့ကိုဆက်ပြန်သည်။ ထိုအနမ်းတို့က လင်းဟန်ဘက်က စနမ်းတုန်းကထက် ပို၍နက်ရှိုင်းကြမ်းတမ်းသည်။

ကူးလုလု၏ မျက်လုံးလေးများက ကြေးနီခေါင်းလောင်းများသဏ္ဍာန်ပြူးကျယ်သွားသည်။

သူ့နှုတ်ခမ်းနှင့်လျှာကို အမဲဖျက်နေသူအား လင်းဟန် ဘာမှမပြောမိချေ။

လူတစ်ယောက်က အခြားလူများ၏အထင်အမြင်ကို ဂရုစိုက်ခြင်းက အကျိုးအကြောင်းဆီလျော်သောကိစ္စဖြစ်သော်လည်း ဟယ့်ယွင်ထင်က ထိုသို့ လူအများ၏ အထင်အမြင်ကို ဂရုစိုက်မည့်လူစားမျိုးမဟုတ်ချေ။ လင်းဟန်သာ မတွန်းထုတ်လျှင် ဝင်ပေါက်ဝကြီးတွင် သူတို့အနေအထားက ရုပ်ရှင်အနှေးပြကွက်တစ်ခုလို ဖြစ်နေပေဦးမည်။

"အကောင်ပေါက်လေးနဲ့လည်း သဝန်တိုတာပဲလား..."

လင်းဟန်တစ်ယောက် နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို လက်ဖမိုးဖြင့်သုတ်ရင်းပြောလိုက်သည်။ ဟယ့်ယွင်ထင်က ဘာတစ်ခွန်းမှပြန်မပြောသောအခါ သူလည်း ရယ်ကျဲကျဲနှင့် ဟယ့်ယွင်ထင်၏ကျောကိုခပ်ဖွဖွပုတ်ရင်း ပြပွဲထဲသို့ခေါ်သွားလိုက်သည်။

ကြယ်အစုအဝေးပြပွဲခန်းမကပစ္စည်းပစ္စယနှင့်အချက်အလက်များကိုကောင်းကောင်းသိမ်းဆည်းသိုလှောင်ပေးထားသည်။ လင်းဟန်က သူ့ပစ္စည်းများကိုလာယူမှန်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူတို့နှစ်ယောက်ကို တံခါးတစ်ဖက်သို့ ချက်ချင်းဝင်ခွင့်ပေးလေသည်။ ထို့နောက် လင်းဟန်ပြောသည့် တည်နေရာနှင့်အလွှာပေါ်မူတည်၍ လိုအပ်သောစီစစ်မှုအချက်အလက်များကို အတည်ပြုပြီးနောက် တာဝန်ကျစီစစ်ရေးမှူးက သူတို့ကိုတလေးတစားလက်ခံကြိုဆိုသည်။

"တခြားတစ်ယောက်က ခင်ဗျားအစား လာအပ်ပေးထားတဲ့ပစ္စည်းလေးတော့ရှိနေတယ်....."

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ပစ္စည်းများကို ကာယကံရှင်အစား လာရောက်အပ်နှံသူများပင်လျှင် အထောက်အထားသက်သေအတွက် ကိုယ်ပိုင်

အထောက်အထားတစ်ခုကို ပြရမည်ဖြစ်သည်။

အချို့သောသူများက ၎င်းတို့၏အမည်ကိုထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုခြင်းမရှိသောကြောင့် စီစစ်ရေးမှူးကလည်း လာရောက်သူများကို လေးစားသောအားဖြင့် အတင်းအကျပ်မမေးမြန်းတော့ချေ။

"မှတ်ပုံတင်တဲ့နေရာမှာပေါ်နေတာတော့ ခင်ဗျားရဲ့သက်သေအထောက်အထားက မျက်လုံးအိုင်ဒီနံပါတ်နဲ့အတူတူပဲတဲ့..."

စီစစ်ရေးမှူးက ကွန်ပျူတာဖန်သားပြင်ကို နှစ်ချက်မျှ ခပ်ဖွဖွနှိပ်လိုက်သည်။

"ဒါက ဘယ်သူပါလိမ့်...."

ဟယ့်ယွင်ထင်က စီစစ်ရေးမှူးအနားသို့လျှောက်သွားသည်။ နေကာမျက်မှန်က သူ့မျက်နှာတစ်ဝက်ခန့်ကို ဖုံးထားပြီး တစ်ဖက်လူမှာ တင်းတင်းစေ့ထားသည့် အေးစက်စက် နှုတ်ခမ်းပါးတစ်စုံကိုသာမြင်ရသည်။

"ကျွန်တော်ပါ...."

စီစစ်ရေးမှူးမှာ တစ်ခဏမျှကြက်သေသေသွားသည်။

သက်သေအထောက်အထားစစ်ဆေးရန် လူများကို ကူညီပေးခြင်းမှာ ဤသည်က သူ့အတွက်

ပထမဦးအကြိမ်မဟုတ်သလို အထက်တန်းလွှာမှအကျော်အမော်ပုဂ္ဂိုလ်များစွာကိုလည်း သူမြင်ဖူးခဲ့သည်။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်များ၏ အသွင်အပြင်က ထူးခြားလွန်းသောကြောင့် သူကိုယ်တိုင်လည်း

ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ဆန်ဆန် လေ့ကျင့်ထားသဖြင့် တော်ဝင်မင်းသားတစ်ယောက်ဝင်လာလျှင်ပင် သူအံ့ဩမိမည်မဟုတ်ချေ။ သို့သော် ယခုမူ သူ့အရှေ့တွင်ရှိသူကို မျက်နှာကောင်းကောင်းမမြင်ရသည့်တိုင် ထိုလူ့ဆီမှအေးစက်စက်အငွေ့အသက်များကြောင့် သူကျောချမ်းသွားသည်။

ထူးထူးဆန်းဆန်း ထိုသို့အေးစက်စက်အသွင်အပြင်မျိုးပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ရာထူးကြီးကြီးထဲမှ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သူပြေးမြင်မိသည်။

သို့သော် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးထံတွင် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ရှိသည်ဟု သူတစ်ခါမှမကြားဖူးခဲ့ပေ။ သူဘယ်လိုတွေးတွေး ထိုသို့သောချစ်စရာအကောင်ပေါက်လေးက ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနှင့် အဆက်အစပ်မရှိနိုင်ချေ။

ထိုအမျိုးသား၏ဘေးတွင် နောက်လူတစ်ယောက်လည်းရှိနေသည်။ ထူးထူးခြားခြားဟန်ပန်အမူအရာမရှိပါဘဲ ဒီအတိုင်းခပ်ပြုံးပြုံးလေး ရပ်နေသည့်တိုင် ထိုလူနှစ်ဦးကြားတွင် အခြားမည်သူနှင့်မှမတူသည့် ဆက်နွှယ်မှုတစ်ခုရှိနေသည်ကို သူခံစားမိသည်။ ထို့ကြောင့် သူလည်း သူ့စိတ်ကိုသူ တည်ငြိမ်အောင်ထိန်းချုပ်ပြီး ပုံမှန်အတိုင်းပြုံးပြလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်နောက်လိုက်ခဲ့ပါ...."

"နေဦး..."

လင်းဟန်က သူ့ကိုလှမ်းခေါ်သည်။

"ကျွန်တော် သူနဲ့အတူလိုက်မယ်...."

ထိုလူကလည်း လင်းဟန်ကိုမတားချေ။ ခေါင်းညိတ်ပြီး ပစ္စည်းအပ်ထားသည့် အမှတ်စဥ်ကို ပြန်စစ်နေသည်။ လင်းဟန်လည်း လုအန်းဟယ် ပေးထားသည့် အချက်အလက်အတိုင်း တစ်သွေမတိမ်း လိုက်လုပ်သည်။

"ဟုတ်ပြီ...နောက်ဆုံးကျန်တာတစ်ခုက သက်သေအထောက်အထား အတည်ပြုဖို့ပဲလိုတယ်...."

မျက်လုံးအိုင်ဒီက အတည်ပြုရန်အလွယ်ဆုံးပင်။

ဒေတာဘေ့စ် (အချက်အလက်များကိုသိုလှောင်သိမ်းဆည်းထားသောနေရာ)က လူတစ်ယောက်ချင်းစီ၏ အချက်အလက်များကို မှတ်တမ်းယူထားသည်။ ထို့ကြောင့် အချက်အလက်တစ်ခုခုကို သိမ်းဆည်းလိုလျှင် ဒေတာများကို ဒေတာဘေ့စ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်သိမ်းဆည်းခွင့်ရှိသူ၏ သဘောတူညီမှုတစ်ခုသာလိုအပ်သည်။ အချက်အလက်များကို ပြန်ထုတ်ယူလျှင်လည်း သက်ဆိုင်သည့်အချက်အလက်မှလွဲ၍ အခြားအချက်အလက်များကိုမထုတ်ယူနိုင်ပေ။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းတွင် ထုတ်ယူပြီးသား ဒေတာများကို ပြန်စာရင်းသွင်း၍မရတော့ပေ။ အဆင့်ဆင့်လုပ်ငန်းစဥ်အတိုင်း ထိုဒေတာများက ကြယ်အစုအစေးပြပွဲခန်းမ၏မှတ်တမ်းစာရင်းထဲသို့ ဝင်သွားမည်ဖြစ်သည်။

စီစစ် စစ်ဆေးသည့်လုပ်ငန်းစဥ်အဆင့်ဆင့်က သိပ်ပြီးပျင်းရိငြီးငွေ့ဖွယ်မကောင်းသလို မျက်လုံးအိုင်ဒီအတည်ပြုခြင်းကလည်း အလျင်အမြန်ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

လင်းဟန်လည်း အထူးစီစစ်ရေးအခန်းတစ်ခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည့် ဟယ့်ယွင်ထင်အားအဖော်လိုက်ကူပေးလိုက်သည်။ ထိုအခန်းထဲတွင် စောင့်ကြည့်ရေးပစ္စည်းများ တစ်စုံတစ်ခုမှမရှိဘဲ အစိမ်းရောင်တောက်နေသည့် ကြီးမားသောပစ္စည်းတစ်ခုသာရှိနေသည်။

"အညွှန်းတွေအတိုင်း လိုက်လုပ်ရင်ရပါပြီ...."

စီစစ်ရေးမှူးက ညွှန်ကြားချက်ပေးလာသည်။

လင်းဟန်တစ်ယောက် အချိန်အတော်ကြာအောင် စိတ်ကိုပြင်ဆင်လာသည့်အပြင် ဤသည်က သူ့မှတ်ဥာဏ်ဖြစ်ကြောင်းအတည်ပြုထားသော်လည်း သူ့အသက်ရှူနှုန်းက အနည်းငယ်မြန်နေသည်။

ဟယ့်ယွင်ထင်က မျက်မှန်ချွတ်လိုက်သောအခါ မျက်မှန်တွင် ရောင်ပြန်ဟပ်နေသော အလင်းများက သူ့မျက်နှာပေါ်တွင်ဖြတ်ပြေးနေပြီး လင်းဟန်အကြိမ်ပေါင်းများစွာမြင်ဖူးခဲ့သည့် ပြာလဲ့လဲ့မျက်ဝန်းတစ်စုံက အတိုင်းသားပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုမျက်ဝန်းတစ်စုံက ကျောင်းထောင့်တစ်နေရာမှနေ၍ လင်းဟန်အား တိတ်တခိုးကြည့်နေတတ်သည်။ အခြားသူများကို ကြည့်သည့်အခါတိုင်း ခံစားချက်မဲ့နေတတ်သော ထိုမျက်ဝန်းများက လင်းဟန်ကိုမူ နူးညံ့မှုအပြည့်ဖြင့်ငေးကြည့်လေ့ရှိသည်။

သိပ်မကြာလိုက်သောအချိန်တွင် ယခုစစ်ဆေးလိုက်သော မျက်လုံးအိုင်ဒီက ပစ္စည်းလာရောက်အပ်နှံသူ၏အိုင်ဒီနှင့် တစ်ထေရာတည်းတူသဖြင့်စစ်ဆေးအတည်ပြုမှုအောင်မြင်ကြောင်း စနစ်မှအဖြေထွက်လာသည်။

ဟယ့်ယွင်ထင် နေကာမျက်မှန်ပြန်တပ်နေသည်ကို လင်းဟန်စောင့်နေရင်း အသိပြန်ဝင်လာသောအခါ သူ့လက်ဖဝါးတို့ကချွေးများဖြင့်စိုရွှဲနေသောကြောင့် လင်းဟန်အံ့ဩမိသွားသည်။

စီစစ်အတည်ပြုခြင်းအောင်မြင်သွားသည်နှင့် မသေချာမရေရာမှုများအားလုံး ကွယ်ပျောက်သွားရတော့သည်။ ဤနေရာတွင် ဟယ့်ယွင်ထင်က ပစ္စည်းတစ်ခုခုကိုအမှန်တကယ်လာသိမ်းထားခြင်းဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်းထိုအရာကိုမေ့လျော့နေခြင်းဖြစ်သည်။

စီစစ်အတည်ပြုမှုပြီးဆုံးပြီးနောက် သူတို့နောက်ထပ် တွေ့ရမည်လ ဝန်ထမ်းတစ်ဦးရှိသေးသည်။ ဝန်ထမ်းများကို အမြဲလိုလိုလဲလှယ်လေ့ရှိသော်လည်း သူတို့ထိုအထပ်သို့ရောက်သွားသောအခါ ဝန်ထမ်းမပြောင်းသေးဘဲ အရင်တစ်ခေါက်က ဝန်ထမ်းရှိနေသေးသည်ကိုတွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုဝန်ထမ်းက လင်းဟန်ကိုတွေ့လိုက်ရ၍ အနည်းငယ်အံ့ဩသွားသည်။ ဤမျှလောက်ခပ်မြန်မြန်ပြန်လာလိမ့်မည်ဟု သူမထင်ထားမိသောကြောင့်ပင်။ ထို့အပြင် လင်းဟန်ဘေးတွင်ရပ်နေသောတစ်စုံတစ်ယောက်ကြောင့် သူပိုပြီးဇဝေဇဝါဖြစ်သွားသည်။

"ဟဲလို....ခင်ဗျားတို့က...."

ယခင်တစ်ခေါက်ကလည်း ထိုလူကြီးလူကောင်းဆန်ဆန်အမျိုးသားက ကြယ်အစုအဝေးပြပွဲခန်းမသို့ရောက်လာခဲ့သည်ကို သူကောင်းကောင်းမှတ်မိသည်။

လင်းဟန် ယဥ်ကျေးပျူငှာစွာပြုံးလိုက်သည်။

"ချစ်ရတဲ့လူတစ်ယောက်အတွက် ပစ္စည်းကို ကျွန်တော်တို့အတူတူလာယူတာပါ...."

"အာ...အဲဒီလိုလား...."

တစ်ဖက်လူက နားလည်သည့်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ ချစ်သက်လက်ဆောင်တစ်ခုခုဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်လျက် သူ့အရှေ့ဖြတ်သွားသည့် လူနှစ်ယောက်ကိုဆုမွန်ကောင်းတောင်းပေးလိုက်သေးသည်။

လင်းဟန်၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည့်လေသံကိုသတိမထားမိသလို အရပ်မြင့်မြင့်နှင့်အမျိုးသား၏ ဦးထုပ်အစွန်းမှထွက်နေသည့် ငွေရောင်ဆံပင်တစ်စွန်းတစ်စကိုလည်း သူသတိမထားမိလိုက်ချေ။

သတ်မှတ်ထားသော စည်းမျဥ်းနှင့်အညီ ထိုနှစ်ယောက်ကို နားနေခန်းတွင် တစ်ခဏမျှစောင့်ခိုင်းလိုက်သည်။ ၎င်းတို့နှစ်ယောက် လာယူသည့်ပစ္စည်းက လျှို့ဝှက်သိုသိပ်သည့်ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်နေသောကြောင့် ထိုအထပ်တွင် ရောက်နေသော ဧည့်သည်များကိုလည်း တစ်ခဏမျှစောင့်ခိုင်းထားလိုက်ကာ ပစ္စည်း၏အရွယ်အစားနှင့် ကိုက်ညီလောက်မည့် မည်းနက်နေဘသာဘူးတစ်ခုကိုယူလိုက်ရင်း လက်အိတ်ဝတ်လျက် တာဝန်ရှိဝန်ထမ်းများသာ ဝင်ခွင့်ရှိသော password ခံထားသည့် အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားပြီး စီစစ်အတည်ပြုမှုသုံးကြိမ်မျှပြုလုပ်ပြီးမှသာ ထိုပစ္စည်းကိုယူထုတ်လာနိုင်သည်။ ဘာမှမကျန်ခဲ့ကြောင်း အသေအချာစစ်ဆေးပြီးနောက် အနှီပစ္စည်းက ဒီအတိုင်း ဆွဲဆောင်မှုမရှိသော ကျောက်တုံးတစ်ခုသာသာဖြစ်သည်ကို သိလိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် ပစ္စည်းကို ယူလာသည့်ဘူးထဲ အသေအချာထည့်ပြီး စောင့်နေသူ နှစ်ယောက်၏လက်ထဲသို့ထည့်ပေးလိုက်သည်။

ဟယ့်ယွင်ထင်က ထိုပစ္စည်းကိုယူလိုက်ပြီး လင်းဟန်နှင့်အတူ အခြားထွက်ပေါက်တစ်ပေါက်မှနေ၍ ပြပွဲခန်းမအပြင်သို့ထွက်လာလိုက်သည်။ ထို့နောက် လုအန်းဟယ်ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း ဌာနချုပ်ဆီသို့ နှစ်ယောက်သားအပြေးသွားလိုက်သည်။ သူ ထိုကျောက်တုံးကို ယခင်ကထိကိုင်ဖူးခဲ့ကြောသ်း လင်းဟန်တစ်ယောက် ဟယ့်ယွင်ထင်ကို ပြောပြလိုက်၏။ ယခုတစ်ခါတွင်လည်း ကျောက်တုံးပေါ်သို့ သူ့လက်ကိုတိတ်တဆိတ်တင်လိုက်လျှင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကိုပြန်သိနိုင်တော့မည့် အချိန်သိပ်မလိုတော့ချေ။

သူသာတောင်းဆိုလျှင် ဟယ့်ယွင်ထင်က သေချာပေါက်ခွင့်ပြုပေးမည်ကို သိနေသော်လည်း အဆုံးတွင် သူဘာမှမပြောနိုင်ခဲ့ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုပစ္စည်းက ဟယ့်ယွင်ထင်နှင့်သာ သက်ဆိုင်သော အရာဖြစ်သည်။

ပြပွဲခန်းမထဲမှထွက်လာကတည်းက ဟယ့်ယွင်ထင်က စကားတစ်ခွန်းတစ်လေမှမပြောသေးပေ။ စိတ်အခြေအနေပုံမှန်မဟုတ်သည်ကို ကူးလုလုပင်သတိထားမိ၍ လင်းဟန်ပခုံးပေါ်တွင် လဲလျောင်းလျက် ဟယ့်ယွင်ထင်ကို စူးစမ်းအကဲခတ်နေသည်။

ဌာနချုပ်သို့ရောက်သောအခါ လုအန်းဟယ်ကလည်း ဘာပေါက်ကရမှမပြောတော့ဘဲ သုံးယောက်သား လက်နက်သိုလှောင်ခန်း၏ဘေးကပ်ရပ်တွင်ရှိနေသော အမှောင်ခန်းထဲသို့တန်းသွားလိုက်ကြသည်။

ဟယ့်ယွင်ထင် ရင်းနှီးနေသောအရာဖြစ်သောကြောင့် လုပ်ရမည့်ကိစ္စအဆင့်ဆင့်ကို အကြမ်းဖျင်းပုံစံမျှ ချက်ချင်းနားလည်သဘောပေါက်သွားသည်။

"ကော့စမစ်အရင်းအမြစ်ပုံဆောင်ခဲကို ‌ပြန်ပြီးခြေရာခံဖို့ သိပ်မခက်ခဲပါဘူး....ရိုးရိုးဒြပ်မှုန်ကိုခွဲထုတ်လိုက်ရုံပဲ..."

ထပ်ရှင်းပြစရာမလိုမှန်း လုအန်းဟယ်သိသည်။

"တကယ်တော့ ဒီပစ္စည်းမှာ သူ့ကိုယ်ပိုင် သံလိုက်စက်ကွင်းရှိတယ်...အဲဒါကြောင့် ဒီဘက်က ကြိမ်နှုန်းတွေကို အဲဒီသံလိုက်စက်ကွင်းနဲ့ပေါင်းစပ်ပြီး သီးသန့်နေရာတစ်ခုမှာ ဒြပ်မှုန်အခွဲတစ်ခုပေါ်လာအောင်လုပ်လိုက်ရင် နျူရွန်နဲ့သူ့ဘာသာသူပြန်ဆက်သွားလိမ့်မယ်"

"မစ္စတာလင်း...အဲဒါတွေအကုန်လုံးကိုသူ့တစ်ယောက်တည်းလုပ်ရမှာ...ဘေးမှာနောက်လူတစ်ယောက်ရှိနေရင် သူအန္တရာယ်ရှိနိုင်တယ်"

လုအန်းဟယ်က လင်းဟန်ကိုပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ခပ်မြန်မြန်ပဲပြီးသွားမှာဆိုတော့...ဒီမှာပဲ စောင့်နေလိုက်လည်းရပါတယ်"

"ဟုတ်ပြီ..."

လင်းဟန်ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ မည်သည့်လွဲချော်မှားယွင်းမှုမျိုးမှမရှိသည်ကို အတည်ပြုပြီးနောက် ဤနေရာတွင် သူရှိမနေသင့်သောကြောင့် လုအန်းဟယ်လည်း စကားတစ်ခွန်းနှစ်ခွန်းမျှပြောပြီးနောက် ထွက်လာခဲ့သည်။

အခန်းကိုအလုံပိတ်ထားသော်လည်း အတွင်းထဲသို့ဖောက်မြင်ရသည့် မှန်ပြတင်းပေါက်အကြည်တစ်ခုရှိနေသည်။ မတော်တဆတစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့လျှင် လင်းဟန်တွေ့မြင်နိုင်ရန် လုအန်းဟယ်က ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ စီစဉ်ပေးထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဟယ့်ယွင်ထင်တစ်ယောက် ထိုင်နေရာမှ တိတ်တဆိတ်ထရပ်ပြီး အခန်းအလယ်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်ကို လင်းဟန်တွေ့လိုက်ရသည်။

တံခါးကိုပိတ်လိုက်သည်နှင့် ပြန်လှည့်စရာအကြောင်းမရှိတော့ပေ။ သူတို့နှစ်ဦလည်း ဖြစ်လာမည့်အရာအားလုံးအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသကဲ့သို့ မလိုအပ်သည့် အတည်ပြုမှုများကို ဆက်မလုပ်တော့ပေ။ သို့သော် ဟယ့်ယွင်ထင်က တံခါးလာပိတ်သောအခါ လင်းဟန်တစ်ယောက် မနေနိုင်မထိုင်နိုင် ဝမ်းနည်းစိတ်တို့ဝင်လာရသည်။

နာကျင်ဝမ်းနည်းမှုတို့ကို သည်းမခံနိုင်တော့သည့်အဆုံး သူ့အရှေ့မှလူကို လင်းဟန်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ကို တစ်ခါလောက်ဖက်ပါဦး...."

ဤသည်က သူတို့နှစ်ဦး၏ နှုတ်ဆက်လမ်းခွဲခြင်းမဟုတ်မှန်း သူသိသော်လည်း အတည်ပြုရန် တစ်ခါလောက် ပွေ့ဖက်မှုကို လိုအပ်နေသေးသည်။

ဟယ့်ယွင်ထင်က သူ့စကားကိုနာခံစွ ဖြင့် ရှေ့တ်လှမ်းတိုးလာပြီး သူ့ကိုပွေ့ဖက်သည်။ အလင်းနှစ်ပေါင်းများစွာ ကွာဝေးသောနေရာမှ လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ နိမ့်ချည်မြင့်ချည်တုန်ခါနေသည့် ဟယ့်ယွင်ထင်၏ နှလုံးခုန်သံကို လင်းဟန်အတိုင်းသားကြားနေရသည်။ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးက ဆယ်မိနစ်မျှပင် မကြာလိုက်ချေ။

အခန်းထဲမှ လူကို လင်းဟန် မျက်တောင်တစ်ချက်မှမခတ်ဘဲ မမှိတ်မသုန်စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ပစ္စည်းကိရိယာတစ်ခု၏ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုကြောင့် ကျောက်တုံးက စတင်ပြီးတောက်ပလာသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်ပေါ်မှ ကြယ်ကလေးများပင် ဖျော့တော့မှေးမိန်သွားပြီး

စကြဝဋာ၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင်သာ အလင်းတစ်ခုကျန်ရှိနေသကဲ့သို့ လင်းဟန်ခံစားမိသည်။ အလင်းတန်းထဲတွင် ဒြပ်မှုန်များစွာရှိနေပြီး ထိုအလင်းတန်းက တောက်ပလွန်းသဖြင့် သူ့မျက်စိနှင့်ပင်မမြင်နိုင်ချေ။ ကြယ်တစ်ပွင့်ချင်းစီနှင့် အစက်အပြောက်တိုင်းက ပျောက်ဆုံးသွားသော မှတ်ဉာဏ်များဖြစ်သည်။

ဟယ့်ယွင်ထင်က သူ့ခံစားချက်များကို သိသိသာသာထုတ်ပြတတ်သည့်လူစားမျိုးမဟုတ်သော်လည်း တစ်စုံတစ်ရာလွဲမှားနေသည်ဟု လင်းဟန်ခံစားမိသည်။

ဟယ့်ယွင်ထင်၏ နူးညံ့ညင်သာမှုကို သူအတိုင်းသားမြင်နေရသည်။ နှုတ်ခမ်းစွန်းတို့ တွန့်ကွေးသွားကာ ခပ်ရေးရေးပြုံးသွားသည်ကိုပင် သူမြင်လိုက်သလိုလိုပင်။

သို့သော် သိပ်မကြာမီတွင် ထိုအပြုံးတို့က ရုတ်ချည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။

ဟယ့်ယွင်ထင်က ခန့်မှန်းမရသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် အခန်းအပြင်သို့ ထွက်လာသည်။

လင်းဟန်တစ်ယောက် စိတ်တည်ငြိမ်အောင်သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း စိုးရိမ်စိတ်တို့ကရှိနေသေး၍ ဟယ့်ယွင်ထင်ကို ပွေ့ဖက်ပြီး နှစ်သိမ့် အားပေးရန်ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် တစ်ဖက်လူကို သူမထိတွေ့နိုင်မီတွင် ဟယ့်ယွင်ထင်က အတွေးထဲနစ်မျောနေရာမှ အသိပြန်ဝင်လာပြီး နောက်တစ်လှမ်းဆုတ်ကာ သူ့အထိအတွေ့တို့ကို ရှောင်ဖယ်သွားလေသည်။

ဟယ့်ယွင်ထင်၏ မျက်နှာအမူအရာက သူထင်ထားသကဲ့သို့ အံ့ဩမှုအရိပ်အယောင်တို့ ရှိမနေချေ။ သို့သော် အခြား‌သော ခံစားချက်များနှင့် ရောထွေးနေသည်။ သူ့အထိအတွေ့ကို ရှောင်သည့်အပြင် တစ်စုံတစ်ခုကိုချီတုံချတုံဖြစ်နေပြီး သူနှင့်အကြည့်ချင်းဆုံရန် မဝံ့ရဲသကဲ့သို့ သူ့အကြည့်တို့ကို ရှောင်လွှဲပြန်၏။

"လင်းဟန်....."

ဟယ့်ယွင်ထင်၏ လေသံက ပုံမှန်နှင့်မတူစွာ တုန်ရီနေသည်။ သူ့လက်တို့ကိုမူ အနောက်သို့ ပြန်ရုတ်ထားဆဲပင်။

"အရင်ဆုံး....လက်အိတ်တွေဝတ်လိုက်ဦး..."

👾

Prev Next