MM Story Teller

Chapter 127

Viewers 19k

👾Chapter 127

မစ္စတာလင်းနဲ့ ကိုယ်နဲ့လက်ထပ်ကြမယ်)

ကံကောင်းစွာဖြင့် တစ်ဖက်လူက သူ့အား ဗွီဒီယိုကောလ်နှင့် မဆက်သွယ်လာသည်ကိုပင် ရွှီအန်းကျေးဇူးတင်ရမည်။ သို့မဟုတ်လျှင် လွန်ခဲ့သောနှစ်များကအတိုင်း ခံစားချက်မဲ့ကာ အေးစက်နေသော ဗိုလ်ချုပ်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရလျှင် သူ့မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲနေသည်ကို သတိထားမိသွားပေလိမ့်မည်။

ယမန်နေ့က သူ့လူများ၏ တာဝန်ပြောင်းချိန်ဖြစ်သည်။ နဂိုက အင်ပါယာတွင် မည်သည့် တပ်ဖွဲ့မျိုးဖြစ်နေပါစေ အခြေခံလူတန်းစားနယ်မြေတွင် တာဝန်ကျသော အစောင့်တပ်ဖွဲ့ပင်လျှင် မတော်တဆမှုများကို ကာကွယ်ရန် နှစ်ဆယ့်လေးနာရီ တာဝန်ချိန်ယူရသည်။

မြို့တွင်းအစောင့်တပ်များက အဓိကနယ်မြေအစွန်ပိုင်းတွင် တပ်ချထားသည်။ ၎င်းတို့ထံမှ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျိုးကိုမှမရနိုင်သည်မှာ ကျိုးကြောင်းသင့်လျော်လှသည်။

"ကျွန်တော်...."

ရွှီအန်း အံကြိတ်ပြီး ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့...တမင်တကာ တာဝန်ပျက်ကွက်တာမဟုတ်ပါဘူး..."

ဟယ့်ယွင်ထင်က စကားဖြတ်မပြောဘဲ ရွှီအန်းကို စကားဆုံးအောင် ပြောခွင့်ပေးထားသည်။

ထိုသို့ ဘာမှပြန်မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေသည်က တစ်ဖက်လူကို ပိုမို ထိတ်လန့်စေသည်။ သို့သော် ရွှီအန်းတစ်ယောက် သည်းခံကြိတ်မှိတ်ရင်း ဆက်ပြောလိုက်သည်။

အဲဒါက...အဲဒါက အရှင့်သားက ကျွန်တော်တို့ကို

ခွင့်မပြုပေးလို့ပါ..."

“…”

"အ...အရှင့်သားက...လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ရက်တုန်းက စခန်းဆီလာပြီး အခြေအနေတွေက တည်ငြိမ်နေပြီမလို့ အပင်ပန်းမခံပါနဲ့ဆိုပြီး ကျွန်တော်တို့ကို လာဖျောင်းဖျထားလို့ပါ"

ဟယ့်ယွင်ထင်ကို အမြဲလိုလို ကြောက်ရွံ့နေသော ရွှီအန်းမှာ စကားအထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ဖြစ်နေသော်လည်း ဝမ်ထျန်းယောင်အပေါ် သစ္စာရှိသော နောက်လိုက်တစ်ယောက်ဖြစ်၏။

ဆာဂျင်များအတွက် စီစဥ်ထားသော ဌာနချုပ်၏ လေ့ကျင့်ရေးက သာမာန်လူများ စိတ်မကူးနိုင်လောက်သည်အထိ ကြမ်းတမ်းပြင်းထန်လွန်းသည်။ ဒုဗိုလ်မှူးက ကြင်နာတတ်သည့်ပုံပေါ်သော်လည်း သူ့ဗိုလ်ချုပ်ကဲ့သို့ပင် အပေါက်ဆိုးလှသည်။ သူ့ဖယ်ရိုမုန်းက သာမာန်လူတစ်ယောက်ထက်ပင် သာလွန်ကောင်းမွန်သောကြောင့် သာမာန်လူများနည်းတူ ကြမ်းတမ်းခက်ခဲစွာ လေ့ကျင့်ရေးမဆင်းသင့်ဟု ရွှီအန်းခံစားမိသည်။

သို့သော် ဝမ်ထျန်းယောင်က ကွာခြားသည်။

ဝမ်ထျန်းယောင်က အင်ပါယာ၏ မင်းသားတစ်ပါးဖြစ်သော်လည်း ဟယ့်ယွင်ထင်၏ အေးစက်စက် မျက်နှာကို သဘောမကျသူဖြစ်သည်။ ထိုသူက မြို့တွင်းကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့များထံသို့ ဟိတ်ဟန်ပကာသနမရှိဘဲ လာရောက်လည်ပတ်တတ်ပြီး သူတို့က အင်ပါယာ၏ မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်ကြောင်း

ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဂရုစိုက်သင့်ကြောင်း အမြဲပြောကာ လူတိုင်းကို တန်းတူညီစွာ ဆက်ဆံတတ်သူဖြစ်

ဟယ့်ယွင်ထင်နှင့် ရှုကျစ်ဟန်တို့ ဝမ်ကျောက်ကောနှင့်တွေ့ဆုံခဲ့သည့်နေ့တွင်လည်း ဝမ်ထျန်းယောင်က သူ့ထံရောက်လာခဲ့ပြန်သည်။

အစပိုင်းတွင် ဗွီပရိုတွန်ဂြိုလ်အကြောင်းပြောပြီး သူ၏တစ်ခုတည်းသော မြို့တွင်းကာကွယ်ရေး

တပ်ဖွဲ့အတွက် စိုးရိမ်မိကြောင်းပြောလာသည်။ ထို့အပြင် လတ်တလောလှုပ်ရှားမှုများကို အာရုံစိုက်ရန်နှင့် ကျန်းမာရေးကအရေးအကြီးဆုံးဖြစ်သောကြောင့် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဖိအားမပေးသင့်ကြောင့် စစ်သားများကို ညွှန်ကြားသွားသည်။

ဝမ်ထျန်းယောင် ထိုသို့မပြောမီက ရွှီအန်း၏လူများမှာ အမြဲလိုလို လူစုကွဲနေတတ်ကြသည်။ ယမန်နေ့ညက အာကာသယာဥ်ဆီမှ ဆက်သွယ်လာသောအခါ သူ သတိလက်လွတ် အိပ်ပျော်သွားပြီး စခန်းတွင်လည်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်အားဖြည့်မှုများ မလုပ်ထားခဲ့ပေ။ည

သူတို့နှိုးလာသောအခါမှ ကာကွယ်ရေးကွန်ရက် ကျိုးပေါက်သွားပြီး လူတိုင်း၏ ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် ဧရာမသဲသန်ကောင်ကြီးပေါ်လာသည်ကို သိလိုက်ရသည်။

"ဗိုလ်ချုပ်...."

ရွှီအန်းတစ်ယောက် နဖူးပေါ်မှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး သူအဘယ်ကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေသေးသည်ကို တွေးတောရင်း ရှင်းပြလိုက်သည

"ကျွန်တော်တို့ ကာကွယ်ရေးစနစ်ကို အမြန်ဆုံးပြန်ပြင်လိုက်ပါ့မယ်...ကျန်တာကတော့..."

"တိတ်စမ်း..."

တစ်ဖက်လူက သူ့ရှင်းပြချက်ကို တစ်ခွန်းတစ်လေမှ နားမထောင်ဘဲ ဆက်သွယ်ရေးလိုင်းကိုဖြတ်ပစ်လိုက်မည်ဟု ရွှီအန်း မထင်ထားခဲ့မိပေ။

အေးစက်စက်အလင်းရောင်များနှင့် ဆိုးရွားသော ပုံရိက်များ ထင်ဟပ်နေသည့် မြို့တွင်းကာကွယ်ရေးဌာန၏ ထိန်းချုပ်ခန်းတွင် ရွှီအန်းတစ်ယောက် ချွေးစေးများဖြင့် တစ်ယောက်တည်းကျန်နေခဲ့လေသည်။

လင်းဟန်မှာ ဟယ့်ယွင်ထင်၏ မျက်နှာကိုကြည့်ပြီး

တစ်ခုခုပြောချင်သော်လည်း တစ်ဖက်လူက အရာအားလုံးကို နားလည်သဖြင့် ထပ်ပြောဖို့မလိုဟု သူခံစားမိသည်။

ဟယ့်ယွင်ထင်က သက်ပြင်းချသည်။

"ကိုယ်..."

"ကျွန်တော့်ကို ပြန်ပို့ပေးဖို့ လူခေါ်စရာမလိုပါဘူး"

ဟယ့်ယွင်ထင် ပြောချင်နေသောစကားကို စိတ်မဖတ်လျှင်ပင် လင်းဟန်သိသောကြောင့် စကားဖြတ်ပြောလာသည်။

"ကျွန်တော့်အတွက် လူအင်အားမဖြုန်းပါနဲ့..."

"ရွှီအန်းက တုံးအတယ်ဆိုရင်တောင်...သူအခုချိန်မှာ တာဝန်ပေါ့လျော့နေမှာမဟုတ်ပါဘူး...ခုခံကာကွယ်ရေးစနစ်ကို အမြန်ပြန်တည်ဆောက်ဖို့လုပ်မှာပဲ"

ဟယ့်ယွင်ထင် စိတ်အေးသွားအောင် လင်းဟန် ကူညီပြောပေးလိုက်သည်။

"အမိန့်ပေးဖို့အတွက် ဧကရာဇ်ဆီသွားပြီး ခွင့်တောင်းဖို့ အချိန်မရှိဘူးဆိုပေမဲ့...ဧကရာဇ်က သေချာပေါက် ခင်ဗျားကိုပဲ လုပ်ပိုင်ခွင့်တွေ လက်လွှဲပေးမှာပါ...အဲဒါဆိုရင် အခုအချိန်မှာ ခင်ဗျားသွားသင့်တဲ့ အရေးအကြီးဆုံးနေရာက ဘယ်နေရာလဲ..."

"P နယ်မြေက ယာဥ်ရပ်နားစခန်း..."

ဟယ့်ယွင်ထင် ပြောလိုက်သည်။

"နယ်စပ်ဒေသကကျတော့ ဝေးလွန်းတယ်...ကိုယ်တို့ အလောသုံးဆယ်သွားမှပဲရမယ်...ဒါပေမဲ့ အဲဒီမှာ ဇာ့ဂ်တွေရှိနေတယ်ဆိုရင်တောင် အရမ်းနောက်ကျသွားပြီ...သူတို့ရဲ့အင်အားစုတွေ အများကြီး မရောက်လာသေးရင်တောင် လူဦးရေနည်းနည်းပဲရှိတဲ့ နယ်စပ်ဒေသလိုနေရာမျိုးကို ဂရုစိုက်မှာမဟုတ်ဘူး...ဒါပေမဲ့ ရှေ့ပြေးဇာ့ဂ်တွေ အရင်ရောက်မဲ့နေရာက ယာဥ်ရပ်နားစခန်းပဲ..."

ဇာ့ဂ်ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့မျိုးကို ထိုနေရာတွင် တားနိုင်လျှင် ရောက်လာမည့်တိုက်ပွဲကြီးအတွက် သူပြင်ဆင်ချိန် ပိုရနိုင်သည်။

ဟယ့်ယွင်ထင်က သက်ဆိုင်ရာမစ်ရှင်များကို တာဝန်ခွဲဝေပေးရန် လုအန်းဟယ်ကို ဆက်သွယ်နေပြန်သည်။ တစ်ဖက်လူက သတင်းအချက်အလက်များနှင့် လိုအပ်သည့် ထောက်ပို့ပစ္စည်းများကို စီ

စဥ်ပြီးသည်အထိ လင်းဟန်လည်း ငြိမ်ငြိမ်လေးစောင့်နေသည်။

"အဲဒါဆိုရင်...ကိုယ် ယာဥ်ရပ်နားစခန်းကို သွားလိုက်မယ်"

"ကျွန်တော့်မှာ အဟာရဓာတ်စာ အလုံအလောက်ရှိတယ်...အဲဒါကြောင့် မက်ခါနဲ့ ခင်ဗျားနောက်ကနေ ထပ်ကြပ်မကွာလိုက်ခဲ့မယ်လေ...သုတေစနအခြေစိုက်စခန်းနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့တိုက်ခန်းဆီကို ပြန်သွားတာထက်စာရင် ခင်ဗျားနဲ့လိုက်သွားတာက ပိုပြီးလုံခြုံတယ်မလား...."

သူ့စကားအဆုံး ဟယ့်ယွင်ထင်၏ နှုတ်ခမ်းစွန်းက တင်းတင်းစေ့သွားပြီး သူ့အား စူးစိုက်ကြည့်လာသည်။

လင်းဟန်လည်း ထိုအကြည့်တို့ကို မရှောင်လွှဲဘဲ ပြန်လည်စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"အခုအချိန်ကစပြီး ကျွန်တော်က ခင်ဗျားရဲ့ လက်ထောက်လည်းဟုတ်တယ်...ခင်ဗျားရဲ့ ဆာဂျင်လည်းဟုတ်တယ်..."

လင်းဟန်ကို ဖျောင်းဖျ၍ မရမှန်း ဟယ့်ယွင်ထင် သိလိုက်သောကြောင့် နောက်ဆုံး လင်းဟန်၏ မျက်ဝန်းအကြည့်ထဲတွင်သာ မျောပါသွားရတော့သည်။ လင်းဟန်ကို သူ့ရင်ခွင်ထဲ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပွေ့ဖက်ထားလိုက်ပြီး နူးညံ့သော ဆံနွယ်များကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူ၏ နှလုံးခုန်သံနှင့်အတူ ဒေါသတို့က တဖြေးဖြေးငြိမ်ကျသွားပြီး ဤသို့သော အရေးပေါ်အခြေအနေအောက်တွင်ပင် နူးညံ့ကြင်နာမှုတို့ အစားထိုးဝင်ရောက်သည်ကို လင်းဟန် ခံစားမိသည်။

"ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တွေအတွက် စီစဥ်ပေးထားတဲ့

ယာဥ်ပျံကထွက်သွားနှင့်ပြီ..."

ဟယ့်ယွင်ထင်က ပြောလာသည်။

"ကျွန်တော်သိပါတယ်...ဗိုလ်ချုပ်ကြီး..."

"လူတိုင်း ဒီစစ်ပွဲကို မြင်ရကြားရမယ်...ကိုယ့်ရဲ့မက်ခါရောပဲ...."

ဟယ့်ယွင်ထင်၏ အသံက ပိုပိုပြီး တိုးလျသွားသည်။

"လင်းဟန်..."

သူ့ကိုပွေ့ဖက်ထားသော လက်တို့က ပို၍ တင်းကျပ်လာသည်။

"ဒီဆုံးဖြတ်ချက်က ဘာအဓိပ္ပါယ်လဲဆိုတာ မင်းသိရဲ့လား...."

"ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်..."

လင်းဟန် မျက်လုံးလေးများ မှေးကျသွားသည်အထိ ပြုံးပြလိုက်သည်။ ဖယ်ရိုမုန်းများကို တမင်တကာ ထုတ်လွှတ်လိုက်ခြင်းမဟုတ်သော်လည်း ဟယ့်ယွင်ထင်၏ စိတ်ထဲမှ အစိုင်အခဲအားလုံး ပြယ်ပျောက်သွားသည်။

လင်းဟန်၏ လေသံက နူးညံ့ပေါ့ပါးနေသည်။

"အဲဒါဆိုရင်...ကျွန်တော်က မစ္စစ်ဗိုလ်ချုပ် (ဗိုလ်ချုပ်ကတော်) ပေါ့နော်..."

"အင်း..."

ဟယ့်ယွင်ထင်က သူစနောက်လိုက်သည်ကို အတည်ကြီး ပြန်ဖြေလာလိမ့်မည်ဟု လင်းဟန် မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိပေ။

[ဒီတော့...ဒီကိစ္စကြီးပြီးသွားရင် မစ္စတာလင်းနဲ့ကိုယ်နဲ့ လက်ထပ်ကြမယ်]

ဟယ့်ယွင်ထင်၏ အတွေးများကို လင်းဟန် ကြိမ်ဖန်များစွာကြားနေရသဖြင့် ကျင့်သားရနေပြီဖြစ်သော်လည်း တည့်တိုးဆန်သော စကားလုံးများကြောင့် သူကြက်သေသေမိသွားသည်။

တစ်ခဏမျှ မှင်သက်တွေဝေနေပြီးနောက်

စကြဝဠာတစ်ခုလုံးကို ရင်သပ်ရှူမောသွားစေသော နက်ဗျူလာသဖွယ် အမှောင်ထုနှင့်မြူနှင်းများကို ဖြိုခွင်းနိုင်စွမ်းရှိသော ကြယ်တစ်စင်းသဖွယ် သူ့နှလုံးခုန်သံက တစ်ဖက်လူ၏ နှလုံးခုန်သံနှင့် တစ်ထပ်တည်းကျသွားသည်ကို လင်းဟန်ခံစားမိသည်။

"ဟုတ်ပြီလေ..."

သူပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်ကတိပေးပါတယ်...."

—

M2742 မှဦးဆောင်သည့် ပထမဆုံးမက်ခါမှာ P နယ်မြေရှိ ယာဥ်ရပ်နားစခန်းသို့ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

အရှိန်အပြည့်တင်ထားလျှင်ပင် ယာဥ်ရပ်နားစခန်းနှင့်ဆက်သွယ်သည့် လိုင်းမှာ လမ်းတစ်ဝက်တွင် ပြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။ တမင်တကာ အဖြတ်ခံလိုက်ရသည်မှာ သိသာလွန်း၏။ မြို့တွင်းကာကွယ်ရေးတပ်များသာ မြို့အပြင်ပိုင်း လုံခြုံရေးများကို တင်းကျပ်ထားလျှင် ဇာ့ဂ်တပ်ဖွဲ့များရောက်လာမည်ကို အချိန်ဆွဲထားနိုင်မည်ဟူ

သည့် ခန့်မှန်းချက်မှာ မဖြစ်နိုင်သည် မဟုတ်သော်လည်း အင်ပါယာတစ်ဝန်းလုံးရှိ လူများမှာ သာမာန်ဂြိုလ်သေးသေးလေးတစ်လုံးကို ဂရုမစိုက်ကြတော့ဘဲ သတ္တိနည်းသူများမှာ အော်ဟစ်ငိုယိုနေကြပြီး အချို့လူများက ၎င်းတို့အိမ်ရှိတန်ဖိုးကြီး ပစ္စည်းများကို ရေတွက်နေကြ၏။

အချို့လူများ ၎င်းတို့၏ တန်ဖိုးအကြီးဆုံး ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ရသလောက်သိမ်းယူကာ ကြယ်တာရာပြပွဲခန်းမသို့ ပြေးကြတော့သည်။

ထိုသတင်းစကားက အမည်တပ်ရခက်သည့် သေရေးရှင်ရေးအခြေအနေတစ်ခုကို အရိပ်အမြွက်ပေးနေသည်။

ကံကောင်းသည်က အဓိကနယ်မြေမှာ စနစ်ကျလှသောကြောင့် ရုတ်တရက် ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် ပျံ့နှံ့လာသော ဗွီဒီယိုများကို အင်ပါယာက တစ်နာရီအတွင်း အရေးပေါ်ပြုပြင်နိုင်ခဲ့သည်။ လမ်းမပေါ်နှင့် အိမ်ထဲတွင်ရှိနေသူများမှာ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့နေကြသော်လည်း အချက်အလက် ခိုင်လုံသည့် သတင်းများကို ရုပ်သံအစီအစဥ်များက ထုတ်လွှင့်ပေးပြီး ဤအခြေအနေတွင် မည်သို့ ပြုမူနေထိုင်ရန် ခရိုင်ဒေသအလိုက် မတူညီသော ညွှန်ကြားချက်များကို ချမှတ်ပေးသည်။

ပထမဆုံးရောက်သည့် မက်ခါမှာ ထိုအခြေအနေများကို စူးစမ်းလေ့လာနေရန် အချိန်မရှိပေ။

သုံးနာရီကြာပြီးနောက် ယာဥ်ရပ်နားစခန်းအနီးသို့ သူတို့ရောက်သွားသောအခါ မြင်လိုက်ရသော မြင်ကွင်းက သူတို့ ထင်ထားသည်ထက်ပင် ပို၍ဆိုးရွားနေသည်။

"ဆရာ...."

လုအန်းဟယ်က ဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာမှတစ်

ဆင့် ပင့်သက်ရှိုက်ကာ ပြောလာသည်။

ဇာ့ဂ်အုပ်စုက ဤနေရာသို့ ရောက်လာမည်မှန်း သူတို့သိသော်လည်း ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့က ဤမျှလောက် အရေအတွက်များမည်မှန်း မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ဇာ့ဂ်အုပ်စုတွင် သူတို့၏ ပိုယ်ပိုင် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးယာဥ်ရှိသည်။ ရှည်ကြာသော ဆင့်ကဲဖြစ်စဥ်က သူတို့ကို မတူညီကွဲပြားသော မျိုးနွယ်စုများအဖြစ် ကွဲသွားစေပြီး ထိုမျိုးနွယ်စုများထဲမှ တစ်စုမှာ ကမ္ဘာမြေထု၏ ဆွဲငင်အား ကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖောက်နိုင်သည်။ ထိုမျိုးနွယ်စု၏ တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအင်မှာ အခြားသူများလောက် မကောင်းသော်လည်း အလွှာအလွှာလိုက်ထပ်သွားသောအခါ ဇာ့ဂ်သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးယာဥ်တစ်မျိုးဖြစ်သည့် "လေသင်္ဘော" အဖြစ်အသုံးပြုနိုင်သည်။

ဧရာမပုရွက်ဆိတ်မြှားနက်ဟုခေါ်ဝေါ်သော ဇာ့ဂ်များမှာ ယာဥ်ရပ်နားစခန်းတွင် ရပ်ထားသော အခြေခံလူတန်းစားနယ်မြေသုံး မက်ခါများကို ဖျက်ဆီးပစ်ပြီး ရှေ့ပြေးသံမဏိပျားများက ၎င်းတို့၏ လေသင်္ဘောကိုယ်ထည်ထဲမှ ထွက်လာသည်။

သူတို့ရှေ့တွင် ဧရာမသတ္တဝါအုပ်စုက ယာဥ်ရပ်နားစခန်းကို တစ်စစီ ဖျက်ဆီးပစ်နေပြီဖြစ်သည်။

မက်ခါ၏အသံက သိပ်မကြာမီတွင် ထိုဇာ့ဂ်အုပ်စု၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။

တစ်ခဏအကြာတွင် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော ခြေထောက်ရှစ်ချောင်းနှင့် မျက်လုံးများစွာပါသည့် သံမဏိပျားက လူသားတို့၏နားနှင့်ပြတ်ပြတ်သားသား မကြားနိုင်သော ကြိမ်နှုန်းဖြင့် အော်ဟစ်လေသည်။

ထို့နောက် ဦးတည်ချက်မရှိဘဲ လှည့်လည်သွားလာနေကြသည့် သံမဏိပျားများမှာ အသံကြောင့် တုံ့ပြန်လာပြီး သူတို့၏ ရန်သူရှိရာသို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးသွားသည်။

"လုအန်းဟယ် ပြင်ဆင်ထား...တခြားသူတွေက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဆုတ်သွားကြလိမ့်မယ်..."

"ဟုတ်ကဲ့..."

ဘုန်း....

ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာမှ စကားသံအဆုံး သံမဏိပျားများထဲမှ တစ်ကောင်က မာန်ဖီရင်း အခြေခံလူတန်းစားနယ်မြေသုံး မက်ခါများထဲမှ တစ်ခုကို ကိုင်မြှောက်ကာ သူ့လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်ရင်း လုံးခြေပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

ပျက်စီးသွားသော မက်ခါမှာ လေထဲတွင် လွှင့်သွားပြီး ၎င်း၏လမ်းကြောင်းရှိ ယာဥ်ငယ်များမှာလည်း တစ်စစီ ကျိုးပဲ့ကုန်သည်။ မြေကြီးပေါ်ရောက်

သည့်အချိန်တွင် ကျန်ရှိနေသည့် အင်ဂျင်စက်နှင့် သတ္တုများမှာ ကျယ်လောင်သောအသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးတောက်ကြီးအဖြစ် တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်လျက် အပိုင်းပိုင်းအစစဖြစ်ကုန်သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းတွင် ဇုစ်နတ်ဘုရားမက်ခါက ရုတ်တရက် အင်ဂျင်စက်နှိုးလိုက်ပြီး အားလုံးရှေ့တွင် အရှိန်မြှင့်လျက် နောက်စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ကောင်းကင်ပေါ်မှ တစ်ရှိန်ထိုး ဆင်းလာရင်း ကြီးမားသော အလင်းဒိုင်းကာနှင့် ပြင်းထန်သည့် ပေါက်ကွဲမှု ဂယက်လှိုင်းကို တားဆီးလိုက်သည်။

"စွမ်းအင်သိုလှောင်မှုပြီးဆုံးသွားပါပြီ...စိတ်မပူပါနဲ့...."

လုအန်းဟယ် ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာမှတစ်ဆင့် ပြောလိုက်သည်။ ဇုစ်နတ်ဘုရားမက်ခါက ၎င်း၏ လက်မောင်းများကို မြှောက်လိုက်ပြီး လက်သီးဆုပ်ထားသည့် လက်နှစ်ဖက်လုံးကို ယှက်ကာ ခုခံကာကွယ်သည့် အနေအထားဖြင့် ဒူးတစိဖက်ကို ကွေးချလိုက်သည်။ အထဲက မက်ခါမောင်းနှင်သူကြောင့်လား အပြင်ကမက်ခါကြောင့်လားမသိ ၎င်း၏အနေအထားက ပျက်စီးဆုံးရှုံးသွားသော အရာအားလုံးအတွက် ကြိတ်မနိုင်ခဲမရဖြစ်နေသကဲ့သို့ အံကြိတ်ထားသည့်နှယ်ဖြစ်နေ၏။

ဇုစ်နတ်ဘုရား မက်ခါ၏ ခုခံကာကွယ်ရေးပုံစံနှင့် လက်နက်စနစ်က အခြားမက်ခါများလောက် မ

ပြည့်စုံသော်လည်း ၎င်း၏ စက်ပစ်ကွင်းက အလွန်ကျယ်ပြန့်သည်။

သံမဏိပျားအချို့က ထိုအချိန်အခါကို စောင့်ဆိုင်းနေပုံရသည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလို မည်သည့်ပုံစံမှမရှိဘဲ စုဝေးလိုက်ကြပြီး ကျယ်လောင်စူးဝါးစွာ အော်ဟစ်ကာ သံမဏိထက် မာကျောသော ခြေလက်များဖြင့် ဇုစ်နတ်ဘုရားမက်ခါ၏ အလင်းဒိုင်းကာကို တိုက်ခိုက်တော့သည်။

သံနှင့်အတူ ယာဥ်ရပ်နားစခန်းမှာလည်း ထိုကြီးမားသော သက်ရောက်မှုကို ခံနိုင်ရည်အားမရှိတော့ပေ။

မြေကြီးက ကွဲကြေပျက်စီးသွားပြီး ဖုန်မှုန့်နှင့် သဲမှုန်များမှာ ဝန်းကျင်တစ်ခွင် ဟုန်းဟုန်းထကာ မျောလွင့်ကုန်၏။

ဇုစ်မက်ခါက ဒိုင်းကာကို ကိုင်မြှောက်ရင်း အတတ်နိုင်ဆုံး ခုခံကာ နောက်သို့ ခပ်ဖြေးဖြေးဆုတ်သွားသည်။ ထိုဒိုင်းကာမထာ အခိုင်မာဆုံး ခုခံကာကွယ်ရေး၏ သင်္ကေတတစ်ခုဖြစ်၏။ ဇုစ်မက်ခါက ထိုဒိုင်းကာကို တည်ငြိမ်သောအနေအထား

M2742 က သူတို့ဗိုလ်ချုပ်၏ မက်ခါဖြစ်ပြီး လူတစ်ယောက်တည်းကသာ မောင်နှင်နေကြောင်းသိထားသည့်တိုင် ယခုက နှစ်ယောက်မောင်းနှင်နေသကဲ့သို့ အရှိန်မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။ သူတို့ အခြားဘာမှမပြောနိုင်တော့ဘဲ လေးစားအားကျရုံသာတတ်နိုင်သည်။ ယာဥ်မောင်းနှစ်ယောက်လည်း စကားလမ်းကြောင်းပြောင်းလိုက်ပြီး မက်ခါပျက်စီးသွားသည့် အကြောင်းအရာကို ဆွေးနွေးကြတော့သည်။ သူတို့ထဲမှတစ်ယောက်က အမြင်အာရုံဦးနှောက်မှ ဒေတာများကို ကြည့်နေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မက်ခါရဲ့ အအေးပေးစနစ်က တစ်ခုခုဖြစ်နေတယ်နဲ့တူတယ်...အပူလွန်ပြီး ပြန်မအေးနိုင်တော့ဘူး..."

"ငါ့မက်ခါရောပဲ..."

ယာဥ်မောင်းနှစ်ယောက်မှာ စကားပြောရင်း M2742 ဆီသို့ အလိုအလျောက် လျှောက်သွားမိကြသည်။

"ငါတို့ပြန်သွားပြီး ပြန်သင့်တယ်" ဟု ပြောနေခိုက် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့စကားဝိုင်းထဲတွင် ရုတ်တရက် ဝင်ဖြတ်ပြောလာသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲဟင်...ကျွန်တော် တစ်ချက်ကြည့်ပေးမယ်လေ..."

M2742 ပေါ်တွင် အခြားလူတစ်ယောက်၏ အသံထွက်ပေါ်လာသောကြောင့် သူတို့အားလုံး အံ့ဩသွားကြသည်။

လုအန်းဟယ်မှလွဲ၍ အခြားသူများအားလုံး ကြက်သေသေသွားကြသည်။

ဘယ်လိုလုပ်ပြီး...M2742 ပေါ်မှာ နောက်လူတစ်ယောက်ရှိနေတာလဲ...

ဒုတိယယာဥ်မှူးလား...

သတ္တုသွေးရောင် မက်ခါပေါ်ရှိ ဒုယာဥ်မှူးနေရာ၌ ဦးထုပ်ဆောင်းထားသည့် လူတစ်ယောက်ထွက်လာသည်ကို သူတို့အားလုံး တွေ့လိုက်ရသည်။ မီးတောက်များကြားတွင် ထင်းထွက်နေသော ထိုလူ၏ ကျောပြင်က ကျယ်ပြန့်လျက် ခန္ဓာကိုယ်လေးက သွယ်လျနေသည်။

ဦးထုပ်ကိုချွတ်လိုက်သောအခါ ချောမောသိမ်မွေ့လွန်းသော မျက်နှာလေးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မက်ခါပေါ်တွင် ရပ်နေသော ထိုလူငယ်လေး၏ မျက်ဝန်းလေးများက တွန့်ကွေးနေလျက် မျက်တောင်ရှည်များက နေဝင်ဆည်းဆာရောင်ခြည်တို့ထင်ဟပ်လျက် ရွှန်းလဲ့နေသည်။ ထို့နောက် ခပ်ပြုံးပြုံးနှင့်ပြောလာသည်။

"အကူအညီလိုသေးလား...."

👾

Prev Next