Chapter 134

💘Chapter 134  

ကမ္ဘာကြီးကကျဉ်းကျဉ်းလေး

အိပ်မက်ဖလားက အမှုန်အမွှားများက အနည်ကျသွားကာ ယခုတစ်ကြိမ် ပြီးစီးအောင်မြင်မှုက အိပ်မက်ဖလား၏ စီစဉ်သူများကိုပင် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။  မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ၎င်းက ချောချောမွေ့‌မွေ့  ပြီးဆုံးခဲ့ပြီး အိပ်မက်ဖလားကို နာမည်ကောင်းယူဆောင်လာပေးခဲ့သည်။ အားလုံး လက်စသတ်ပြီးသောအခါ ပွဲကျင်းပရေးကော်မတီက သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးများ ကျန်ရှိနေကြသည်။

အိပ်မက်ဖလားက ပြီးဆုံးသွားသော်လည်း 'အလင်းရောင်' ၏ရေပန်းစားမှုက တဟုန်ထိုးမြင့်တက်နေဆဲဖြစ်သည်။ အမျိုးသား ပန်းချီပြခန်းတွင် ယခု ပြသခဲ့သည့် 'အလင်းရောင်' ကြောင့် နေ့စဉ်လာရောက်ကြည့်ရှုသူ အရေအတွက်က တိုးလာခဲ့သည်။ ဤစိတ်အားထက်သန်မှုက အချိန်အတော်ကြာအောင် တည်တံ့ရန် မျှော်လင့်ထားသည်။

'အလင်းရောင်' နှင့် လုံးဝမတူခဲ့ဘဲ ထိုနည်းလမ်းကို ညွှန်ပြခဲ့သော ၎င်း၏ ဖန်တီးသူ ချန်လီကို မည်သူမျှ မသိကြရသေးပေ။ အဆုံးတွင်တော့ ချန်လီက လူသိရှင်ကြား ထုတ်ဖော်ရန် အဆင်သင့် မဖြစ်သေးသည့်အတွက် ဤရလဒ်က အကောင်းဆုံးပင်ဖြစ်သည်။

အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ ရွေ့လျားလာသည်နှင့်အမျှ နိုင်ငံ၏ ရာသီပွဲ‌တော် ဖြစ်သော နွေဦးပွဲတော်က နီးကပ်လာပြီဖြစ်သည်။ ပေကျင်းတွင် အနီရောင်မီးပုံးများ၊ စုံတွဲများနှင့် စက္ကူဖြတ်သည့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် ပွဲတော်၏အငွေ့အသက်ကို စတင်ဖြန့်ကျက်နေပြီဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာကြီးက ကြည်နူးဖွယ်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် နှစ်မြုပ်နေခဲ့သည်။

ခရီးသွားရာသီဖြစ်သော နွေဦးရာသီသို့ ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ ယခင်က မြို့တော်ထဲသို့ အပြေးအလွှား လာခဲ့ကြသူများက အားလပ်ရက်များတွင် အိမ်ပြန်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေကြပြီဖြစ်သည်။

တရုတ်ပြည်သူများအတွက် ယခုနှစ်တွင် ပြန်လည်ဆုံဆည်းခြင်းက အရေးအကြီးဆုံး ပွဲဖြစ်သည်။ မည်သည့်နေရာပင် ရောက်ရှိနေပါစေ၊ သူတို့၏ နှလုံးသားများက အိမ်တွင်သာ ရှိနေကြသည်။ တရုတ်နှစ်သစ်ကူးကို မိသားစုနှင့် ဆင်နွှဲရသည်က တရုတ်အများစု၏ လိုက်စားမှုပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အိမ်ထိန်းက လွန်ခဲ့သည့် တစ်လက နှစ်သစ်ကူးအတွက် အိမ်ပြန်ရန် သတိပေးထားခဲ့သော်လည်း ဝေ့ချန်က ယခုနှစ်တွင် ရှန်ဟိုင်းသို့ ပြန်လာရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိခဲ့ပေ။

အဘိုးဝေ့အတွက် မိသားစုပြန်လည်ဆုံဆည်းရေးက အရေးကြီးဆုံးဖြစ်သည်။ ရိုးရာပွဲတော်များ ကျရောက်လာသည့်အခါ သူ၏ သားစဉ်မြေးဆက်များက မည်သည့်နေရာသို့ပင် ရောက်ရှိနေပါစေ၊ နှစ်သစ်ကူးအတွက် အိမ်ပြန်ကြရန် အမြဲတောင်းဆိုခဲ့သည်။

ဆောင်းဦးရာသီပွဲတော်တွင် ဝေ့ချန်က အိမ်မပြန်ခဲ့သော တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်သောကြောင့် အဘိုးဝေ့ကို အလွန်စိတ်ဆိုးစေခဲ့သည်။ ဝေ့ချန်က နွေဦးပွဲတော်အတွက် အိမ်သို့ မပြန်ခဲ့ပါက အဘိုးဝေ့က သူ့ကို ရှန်ဟိုင်းသို့ တိုက်ရိုက်ပြန်ခေါ်မည်ဖြစ်ပြီး ပြန်ထွက်ခွာခွင့်ပြုတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဝေ့ချန်က ထိုကိစ္စ၏လေးနက်မှုကို နားလည်သည်။  နောက်ဆုံးတွင် အိမ်ထိန်း၏ အကြံပြုချက်ကို သဘောတူခဲ့ပြီး နှစ်သစ်ကူးအတွက် အိမ်ပြန်လာမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုပြီးဆုံးပြီးနောက် ရှန်ဟိုင်းသို့မပြန်မီ ဥက္ကဌရှန့်၏နေအိမ်သို့ သွားရောက်လည်ပတ်ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် နှောင့်နှေးခဲ့ရသော်လည်း ယခင်နေ့က ဝေ့ချန်က ချန်လီနှင့်အတူ သူ့ထံသို့အချိန်ရလျှင် လာလည်မည်ဖြစ်ကြောင်း ဥက္ကဌရှန့်ကို အကြောင်းကြားထားပြီးဖြစ်သည်။ ဥက္ကဌရှန့်က ကျေကျေနပ်နပ် သဘောတူခဲ့သည်။

ထိုနေ့တွင် နှင်းများက တစ်ဖန် ထူထပ်စွာ ကျဆင်းခဲ့ပြီး ကမ္ဘာကြီးကို အဖြူအနီများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားကာ လေပြည်လေညင်းထဲတွင် နွေဦးပွဲတော်၏ လေထု ရှိနေသည်။ ဝေ့ချန်က အခြားလက်ဆောင်များကို မပြင်ဆင်ခဲ့ဘဲ ချန်လီ၏ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း သင်္ကေတအဖြစ် ယူဆောင်လာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

‌

၎င်းက ဝေ့ချန်သည် အိပ်မက်ဖလားလေလံပွဲ၌ ချန်လီ၏ ပန်းချီကားကို လေလံဆွဲရန် ပျက်ကွက်သောအခါ ဥက္ကဌရှန့်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်သွားသည်ကို သူသတိပြုမိခဲ့သည်။ ဥက္ကဋ္ဌရှန့်က ချန်လီ၏ အနုပညာလက်ရာကို ကြိုက်နှစ်သက်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်သည့်အတွက် ချန်လီ၏ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို လက်ဆောင်အဖြစ် ယူဆောင်လာခြင်းက သင့်လျော်ပုံပေါ်သည်။

မွန်းတည့်ချိန်လောက်တွင် အပြင်၌ နှင်းများက အနည်းငယ်လျော့သွားပြီး ဝေ့ချန်က ချန်လီ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အိမ်မှ ထွက်လာလိုက်သည်။ နွေဦးပွဲတော်၌ ခရီးသွားလာမှုများက အလျင်စလို စတင်လာသည်နှင့်အမျှ မြို့တော်၏ လမ်းများပေါ်တွင် ကားအစီးရေက ပုံမှန်ထက် များစွာ ပေါ့ပါးသွားခဲ့သည်။ ဝေ့ချန်၏ကားက ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့မှုမရှိဘဲ ဥက္ကဋ္ဌရှန့်၏ အိမ်သို့ ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

တံခါးခေါက်သံကြားသည်နှင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က တံခါးဖွင့်ရန် အမြန်လာခဲ့သည်။ ကောင်လေးတစ်ယောက်က သူတို့ကို ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်လာသည်။

“ဟဲလို ဦးလေးတို့...”

သူ့အသံက နူးညံ့ပြီး ချစ်စရာကောင်းသည်။ ချန်လီက ကလေးတစ်ယောက်နှင့် ပထမဆုံး တွေ့ဆုံခြင်းဖြစ်ပြီး သူ၏ စူးစမ်းလိုသောအကြည့်က ကောင်လေးအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ ကောင်လေး၏ နှုတ်ခွန်းဆက်ခြင်းကို မဖြေကြားခဲ့သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု ရှိမနေခဲ့ပေ။

"မင်္ဂလာပါ..."

ဝေ့ချန်က သူ့အသံကို ညင်သာအောင် ကြိုးစားခဲ့ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အဘိုး...အဘိုးရဲ့ ဧည့်သည်တွေ ရောက်လာပြီ...အန်ကယ်ချောချောလေးနှစ်ယောက်..."

ကောင်လေးက လှည့်ပြီး ဗီလာထဲသို့ ပြန်ပြေးသွားခဲ့သည်။

"ငါ သိပါတယ်..."

ဥက္ကဌရှန့်၏ အသံက အပေါ်ထပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝေ့ချန်နှင့် ချန်လီတို့ ဧည့်ခန်းထဲသို့ ရောက်သောအခါ ဥက္ကဌရှန့်က ထိုနေရာတွင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဥက္ကဌရှန့်..."

ဝေ့ချန်က လမ်းလျှောက်လာပြီး ထုပ်ပိုးထားသည့် ပန်းချီကားကို သူ့ထံသို့ ပေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်တဲ့ အမှတ်တရ လက်ဆောင်လေးတစ်ခုပါ..."

ဥက္ကဋ္ဌရှန့်က ပန်းချီကားကို အပြုံးဖြင့် လက်ခံခဲ့ပြီး အလွန်အကျွံ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို စိတ်မရှိခဲ့ပေ။ အပြင်ဘက်တွင် နှင်းများကျ‌နေပြီး အလွန်အေးနေသောကြောင့် သူတို့ကို လက်ဖက်ရည်ပူပူ တည်ခင်းရန် သူက အိမ်အကူကို ပြောခဲ့သည်။

အမှန်ပင် ဥက္ကဌရှန့်က ဤပန်းချီကားရဲ့တန်ဖိုးကို သိသည်။ 'အလင်း‌ရောင်'ကို  ရေးဆွဲသူက မည်သူဖြစ်သည်ကို အခြားသူများက မသိကြသော်လည်း သူက ၎င်းကို ကောင်းစွာသိသည်။ ကျူးကောယွီ၏ တစ်ဦးတည်းသော ကျောင်းသားက ဝေ့ချန်၏ခင်ပွန်းဖြစ်သည်။

ဝေ့ချန်၏ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ လက်ထဲမှ ပန်းချီကားတစ်ချပ်က ယခုအချိန်တွင် အတော်အတန်တန်ဖိုးရှိနေပြီဖြစ်ပြီး သူကလည်း ၎င်းကိုစုဆောင်းချင်ခဲ့သည်။ လေလံပွဲတွင် ချန်လီ၏ ပန်းချီကားကို မရရှိခဲ့သည့်အတွက် သူက နောင်တရခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဝေ့ချန်က ချန်လီ၏ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို လက်ဆောင်အဖြစ် ယူဆောင်လာသောအခါ ဥက္ကဋ္ဌရှန့်က အမှန်တကယ် ကျေနပ်သွားလေသည်။

အခန်းထဲတွင် နွေးထွေးပြီး သက်တောင့်သက်သာရှိသော လေထုရှိသည်။ ချန်လီက ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းလေ့လာရင်း ဧည့်ခန်းအလယ်ရှိ ပန်းချီကားကို စူးစူးစိုက်စိုက်ကြည့်မိလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံး သူငယ်အိမ်များက အနည်းငယ်ကျုံ့သွားကာ အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အမြွက်ကို ပြခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ပန်းချီကားကို မြင်ရန် မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ဥက္ကဋ္ဌရှန့်က ထိုင်လိုက်သည်နှင့် သူတို့ကို တံခါးဖွင့် ပေးခဲ့သော ကလေးက သူ့ရင်ခွင်ထဲသို့ ပြေးဝင်လာပြီး ပွေ့ဖက်ထားရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ဥက္ကဋ္ဌရှန့်က သူ့ကို ကောက်ယူလိုက်သောအခါ ကလေးလေးက ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောခဲ့သည်။

ဥက္ကဌရှန့်က သူ့မြေးကို ဝေ့ချန်နှင့် ချန်လီတို့ကို မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။

"ဒါက ငါ့မြေးလေး...သူ့ကို ဘီစကစ်လို့ ချစ်စနိုးခေါ်တယ်...မင်းတို့က ဘီစကစ်လေးလို့ ခေါ်နိုင်တယ်..."

သူ့အဘိုးက သူ့နာမည်‌ခေါ်လိုက်သည်ကို ကြားသည်နှင့် ဘီစကစ်လေးက အမြန်ထိုင်လိုက်သည်။ သူ့အဘိုးက မိတ်ဆက်‌ပပြီးနောက် သူက ပြောခဲ့သည်။

"ကျွန်တော်က ဘီစကစ်ပါ...ကျွန်တော့်ကို ဘီစကစ်လေးလို့ ခေါ်နိုင်ပါတယ် အန်ကယ်တို့..."

"ဘီစကစ်...ဒီဦးလေးနှစ်ယောက်က အန်ကယ်ဝေ့နဲ့ အန်ကယ်ချန်...”

ရှန့်ကျားချီက ချန်လီနှင့် ဝေ့ချန်တို့ကို ဘီစကစ်လေးနှင့် မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။

"အန်ကယ်ဝေ့...အန်ကယ်ချန်..."

ဘီစကစ်လေးက သူတို့ကို ချိုသာသော အသံဖြင့် နာခံစွာ နှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။  ထို့နောက် ဝေ့ချန်ကိုကြည့်ကာ ပြောခဲ့သည်။

"အန်ကယ်ကလည်း အန်ကယ်ဝေ့ပဲ...ဘီစကစ်က တခြား အန်ကယ်ဝေ့ကိုလည်း သိတယ်..."

ဝေ့ချန်က ကလေးများနှင့် မည်သို့ စကားစမြည်ပြောရမည်ကို မသိသည့်အပြင် ဘီစကစ်လေး၏ စကားကိုကြားသည့်အခါ သူ မည်သို့ တုံ့ပြန်ရမည်ကို မသိသဖြင့် အဆင်မပြေသည့် လေထုကို ဖန်တီးပေးခဲ့သည်။

ချန်လီကတော့ ထူးခြားမှုမရှိပေ။ သူက ရှက်တတ်ပြီး ကလေးက ချစ်စရာကောင်းသော်လည်း ချန်လီက မချဉ်းကပ်ရဲခဲ့ပေ။

ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် အဘိုးရှန့်က လေထုကို သက်တောင့်သက်သာဖြစ်စေရန် စကားပြောခဲ့သည်။  သူက ဘီစကစ်လေး၏ တင်ပါးကို ခပ်ဖွဖွ ပုတ်လိုက်ပြီး ပြောခဲ့သည်။

"မင်းအဖေ နိုးနေလား သွားကြည့်လိုက်ဦး...နေက သူ့တင်ပါးပေါ်ရောက်နေပြီ..."

"အဘိုး ဒီနေ့က နှင်းတွေကျတဲ့နေ့ပါ‌နော်...နေလည်းမရှိဘူး"

ဘီစကစ်က စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြန်ဖြေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ရယ်မောရင်း သူ့အဖေကို နှိုးရန် အပေါ်ထပ်သို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။

"ခင်ဗျားရဲ့မြေးလေးက ချစ်စရာကောင်းတယ်..."

ဝေ့ချန်က စစ်မှန်စွာ ချီးမွမ်းခဲ့သည်။

"သူက လူရှုပ်ကလေး..."

အဘိုးရှန့်က ပြုံးခဲ့ပြီး သူ့မျက်လုံးများက ချစ်ခင်ကြင်နာမှုကို ပြနေခဲ့သည်။ သူက ဤမြေးလေးကို အလွန်သဘောကျပုံရသည်။

ဝေ့ချန်နှင့် အဘိုးရှန့်တို့ အတူရှိကြသောအခါ သူတို့က အခြားကိစ္စများကို ဆွေးနွေးကြမည် မဟုတ်သော်လည်း စီးပွားရေးနယ်ပယ်အတွင်းရှိ အခြားသူများ ကျွမ်းကျင်မှုမရှိသော နားမလည်နိုင်သော မထင်မရှား စီးပွားရေးဆိုင်ရာ ဗန်းစကားများကို အသုံးပြုကာ စီးပွားရေးကိစ္စများဆွေးနွေးကြမည်ဖြစ်သည်။

ချန်လီက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေကာ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အလှဆင်မှုများကို ကြည့်ရှု့ရင်း လက်ဖက်ရည်ပူပူတစ်ခွက်ကို နည်းနည်းချင်းစီ သောက်ခဲ့သည်။

အပေါ်ထပ်တွင်တော့ ဘီစကစ်လေး၏ နူးညံ့သောအသံကို ကြားနေရသည်။

"အဖေ...ဒီနေ့ အပန်းဖြေဥယျာဉ်ကို သွားမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့တယ်လေ..."

ဘီစကစ်လေးက ပြောခဲ့သည်။

ငိုက်မျဉ်းသည့် အသံနှင့် သူ့အဖေက‌ ပြောခဲ့သည်။

"ဒါပေမယ့် ဒီနေ့ နှင်းတွေ အရမ်းကျနေတယ် ဘီစကစ်ရဲ့...အစီအစဉ်ကို ရွှေ့ဆိုင်းထားရမှာပေါ့..."

"ဒါပေမယ့် အခုမှပဲ အဘိုးက အဖေ့တင်ပါးမှာ နေရောင်တောက်နေတယ်လို့ ပြောတယ်...အဲ့ဒါက နောက်ကျ နေသာမယ်လို့ ဆိုလိုတာမလား..."

ဘီစကစ်လေးက ငြင်းခုံခဲ့သည်။

ပြန်လည်ချေပမှု‌ကြောင့် ဖခင်ဖြစ်သူက ပြောစရာစကားပျောက်သွားခဲ့သည်။

ဘီစကစ်လေးက ပြုံးပြီး ပြောခဲ့သည်။

"ဖေဖေ...ဒီနေ့က နှင်းတွေကျနေပြီး အပြင်ထွက်ဖို့ မသင့်တော်ဘူးဆိုတာ သိပါတယ်...ဖေဖေ ရယ်ရအောင် ပြောခဲ့တာ..."

သူ့အဖေက မြူးထူးစွာဖြင့် သူ့နှာခေါင်းကို  ပွတ်လိုက်ပြီး ပြောခဲ့သည်။

"လူရှုပ်ကလေး..."

ဘီစကစ်လေးက သူ့အဖေ၏ လည်ပင်းကို ပွေ့ဖက်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

သားအဖနှစ်ယောက်က အောက်ထပ်သို့ဆင်းလာကြပြီး ဧည့်ခန်းရှိ လူများကို မြင်သောအခါ ဖခင်ဖြစ်သူက မျက်ခုံးပင့်ရင်း အံ့သြသွားခဲ့သည်။ အိမ်တွင် ရင်းနှီးသည့် မျက်နှာများနှင့် တွေ့ရန် မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

"အဖေ...ဒီနေ့ ဧည့်သည်တွေရှိတယ်...အန်ကယ်ဝေ့နဲ့ အန်ကယ်ချန်..."

ဘီစကစ်လေးက မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။

"မနေ့ညက မင်းဘာတွေလုပ်နေလို့ ခုမှ နိုးလာရတာလဲ...မင်းခေါင်းက အိပ်ရေးပျက်နေလို့ ပတ်ချာလည်နေတာ ဖြစ်ရမယ်..."

ရှန့်ကျားချီက မှတ်ချက်ပေးခဲ့သည်။ သူက စက်သေနတ်ကဲ့သို့ မေးခွန်းပေါင်းများစွာကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်မှာ ဉာဏ်ပညာရှိ၍ ဩဇာရှိသော ဥက္ကဌရှန့်နှင့် ဝေးကွာလှသည်။ သူက ဒေါသကြီးသည့် ဖခင်တစ်ယောက်လိုပင်။

"အဖေ...ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်...စိတ်မပူပါနဲ့..."

ကွတ်ကီးက ဘီစကစ်လေးကို သူတို့ရှိရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကာ ပြောခဲ့သည်။

"မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ...ဒါက အဖေ့ကုမ္ပဏီက ဝန်ထမ်း‌ ဝေ့ချန်ဖြစ်ပြီး ဒါက ချန်လီ...သူ့ခင်ပွန်း..."

ရှန့်ကျားချီက သူ့သားကို ပြောပြီးနောက် ဝေ့ချန် ဘက်သ်ို့လှည့်ကာ မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။

"ဝေ့ချန်...ဒါက ငါ့သား...ရှန့်ချီ..."

"အဖေ မိတ်ဆက်ပေးစရာ မလိုပါဘူး...ကျွန်တော် မစ္စတာဝေ့ကို သိပါတယ်...ကျွန်တော့် အိမ်မှာ မင်းကိုတွေ့ရဖို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး...ကမ္ဘာကြီးက ကျဉ်းကျဉ်းလေးပဲ..."

ရှန့်ချီက သူ့သွားများကို ဖြဲကာ ပြုံးပြသည်။

"မတွေ့ရတာကြာပြီ မစ္စတာချီ...နောက်ဆုံးအကြိမ်က အကူအညီအတွက် ထပ်ပြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ဝေ့ချန်က မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ရှန့်ချီကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောခဲ့သည်။

အိပ်မက်ဖလားကာလအတွင်း ဝေ့ချန်က စီမံခန့်ခွဲနိုင်သော်လည်း ရှန့်ချီ ၏အကူအညီသာ မပါလျှင် လုပ်ငန်းစဉ်က ပို၍ခက်ခဲမည်ဖြစ်သည်။

"ဒါက အသေးအမွှားလေးပါပဲ...ဒီလျှို့ဝှက်ချက်လေးကို ပြောပြပေးတဲ့အတွက် မစ္စတာ‌ဝေ့ကို ကျေးဇူးတင်ရမယ်...အဲ့ဒါက တော်တော်အသုံးဝင်တယ်..."

ရှန့်ကျားချီက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ ကြွက်တစ်ကောင်နှင့်ရင်ဆိုင်ရသည့် ကြောက်လန့်နေသော ရှဉ့်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခုန်ပေါက်နေသော ဝေ့ဟွား ကိုမြင်ရသည်မှာ အလွန်ပျော်စရာကောင်းသည်ကို သူ မမေ့နိုင်ပေ။ ၎င်းက ရယ်စရာကောင်းလွန်းသည်။

 "မစ္စတာချီကို အကူအညီဖြစ်သရွေ့ အဆင်ပြေပါတယ်..."

ဝေ့ချန်၏ မျက်လုံးများက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးနေခဲ့သည်။ ဝေ့ဟွားက 'ကြွက်' အမည်ရှိသော တိရစ္ဆာန်များကို မည်မျှကြောက်ရွံ့သည်ကို သူက သိရှိခဲ့ပြီး ယခု ဝေဟွား၏ ရှက်ရွံ့ကြောက်ရွံ့ဖွယ် ပြပွဲက ထပ်ကာတလဲလဲ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဝေ့ချန်က စာနာစိတ်လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။

"တကယ်အသုံးဝင်ပါတယ်...အရမ်းအသုံးဝင်တယ်...မစ္စတာ‌ဝေ့က အနာဂတ်မှာ ပိုပြီးအသုံးဝင်တဲ့ အချက်အလက်တွေကို ပြောပြလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

ရှန့်ချီက ဝမ်းသာအားရ ပြောခဲ့သည်။

"ဒါပေါ့..."

ဝေ့ချန်က သဘောတူလိုက်သည်။

"အခွင့်အရေးရရင် မစ္စတာချီနဲ့ ထပ်ဝေမျှပေးပါ့မယ်..."

ရှန့်ချီက ကျေနပ်သွားသည်။ သူက ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ဘီစကွတ်လေးကို မြှောက်ကာ နဖူးပေါ်သို့ အကြိမ်ကြိမ် နမ်းလိုက်သည်။

ဘီစကစ်လေးက သူ့အဖေ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ပျော်ရွှင်နေကြောင်း နားမလည်ခဲ့သော်လည်း အနမ်းများစွာဖြင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ပြန်၍ပေးနေဆဲပင်။

"မင်းတို့ အချင်းချင်း သိကြတာလား..."

ရှန့်ကျားချီက နောက်ဆုံးတော့ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာပြီး မေးခဲ့သည်။

"ကမ္ဘာကြီးက ကျဉ်းကျဉ်းလေးပဲ...ငါ့သားနဲ့ မစ္စတာဝေ့က အဆက်အသွယ်မရှိဘူးလို့ ထင်ရပေမယ့် မထင်မှတ်ဘဲ သူတို့က တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သိနေကြတယ်..."

ရှန့်ကျားချီက ပြောခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူ့သားက ဝေ့ချန်နှင့် ပတ်သက်သည့် အရာတစ်ခုနှင့် အလုပ်ရှုပ်နေပုံရသည်။ ရှန့်ကျားချီက ရှန့်ချီနှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စရပ်များတွင် အတော်လေးအကဲဆတ်သည်။ ဝေ့ချန်နှင့် စကားအနည်းငယ်ပြောရုံဖြင့် တစ်ခုခု လွဲမှားနေကြောင်းကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ရှန့်ချီက သူကိုယ်တိုင် ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သော သူ့သားဖြစ်ပြီး မည်သူ့ထက်မဆို သူက ရှန့်ချီကို ပိုနားလည်သည်။ ယခုတလော သူက စိတ်လှုပ်ရှားစရာ တစ်ခုခု ရှိနေကြောင်း သူ သတိမထားမိဘဲ မနေပေ။ ဤသို့မဟုတ်လျှင် သူ၏ မာနကြီးသော သားက သူ၏ ပျော်ရွှင်မှုကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းဖြင့် ဖော်ပြမည်မဟုတ်ပေ။

 <<>>

💘