Chapter 59

🫶Chapter 59

N&M ဆိုသည်က နျန်ယွီယီ ယခုလေးတင် ဖန်ကျုံးချွမ်းကိုပြောပြလိုက်သည့် ဟိုတယ်နာမည်ဖြစ်သည်။ 

‌ကျောက်နံရံကိုမှီရင်း သူ့ကောင်လေးကိုလာတွေ့ခြင်းမှ သူ့မိသားစု၏အကြည့်များကို မည်သို့ရှောင်ရှားရမည်ကို စတင်တွေးတော၏။

ရှဲ့ယီကျိုးက ဖန်ကျုံးချွမ်းဗွီအိုင်ပီအခန်းသို့ ဝင်လာသည်ကို သတိထားမိခဲ့ပြီး သူ့ညီငယ်လေး၏ မျက်လုံးထဲမှ ဖိတ်ဖိတ်တောက်နေသည့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကိုလည်း တွေ့ခဲ့သည်။ 

သူတို့ညီငယ်လေး၏ သူ့ကောင်လေးနှင့် ချိန်းတွေ့ခြင်းကိုအဆင်ပြေစေရန် သူနှင့်ရှဲ့ယီနန်တို့ နှစ်ယောက်လုံးက ဖုန်းကိုသာကြည့်နေသကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်က နျန်ယွီယီကိုခိုးထွက်ပေးစေခဲ့သည်။ 

သို့သော် နျန်ယွီယီ မိနစ်နှစ်ဆယ်နေပြီးပြန်ရောက်မလာချိန်တွင်တော့ ရှဲ့ယီကျိုး သူ့ကိုဖုန်းခေါ်၍ စစ်ဆေးရတော့သည်။ 

သူက လိမ္မာပါးနပ်စွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ 

“နျန်နျန်...သန့်စင်ခန်းထဲမှာလား...လေယာဥ်ထွက်‌တော့မယ်”

......

နျန်ယွီယီ ရှဲ့ယီကျိုး၏ဖုန်းကိုကိုင်လိုက်ချိန်တွင် မည်သို့ဆင်ခြေပေးရမည်ကို တွေးနေခဲ့၏။ သို့သော် ရှဲ့ယီကျိုး၏ ချက်ချင်း သန့်စင်ခန်းတွင်ရှိနေလားဆိုသည့် မေးခွန်းကို သူ့အတွက် လွယ်ကူသွားစေခဲ့သည်။ 

အဆင်သင့်ရှိပြီးသားဆင်ခြေကို ဘာလို့မယူရမှာလဲ...။

ရှဲ့ယီကျိုးအား သူပြန်လာလုနီးပြီဖြစ်ကြောင်း ပြောလိုက်ပြီးနောက် နျန်ယွီယီဖုန်းချလိုက်ကာ သူ့ကောင်လေး၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်သို့ နှုတ်ဆက်အနမ်းခြွေကာ ဗွီအိုင်ပီအခန်းထဲသို့ ပြန်ပြေးလာခဲ့သည်။ 

လေဆိပ်၏တခြားတစ်ဖက်တွင်တော့ သူတို့၏ခရီးဆောင်အိတ်များကို လေယာဥ်ပေါ်သို့ ကူညီ၍ တင်ပေးနေလေသည်။ လေယာဥ်ထွက်ခွာသည်နှင့် နျန်ယွီယီက လေယာဥ်ခုံတွင်ထိုင်၍ လျင်မြန်စွာ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။ 

နျန်ယွီယီ အအေးမိမည်စိုးသောကြောင့် လင်းရီယွဲ့မှာ သူ့အအပေါ်သို့ စောင်အပါးလေးခြုံပေးလာ၏။ ထို့နောက် ကုမ္ပဏီစာရွက်စာတမ်းများကို ကြည့်နေသည့် ရှဲ့ယီနန်နှင့်ရှဲ့ယီကျိုးတို့ကို နောက်တစ်ခန်းထဲသို့ ထည့်လိုက်ကာ သူတို့၏ စာရွက်လှန်လှောနေသည့်အသံများ နျန်ယွီယီကို အနှောင့်အယှက်မဖြစ်စေရန်လုပ်‌ဆောင်လိုက်၏။

နျန်ယွီယီ၏ ငိုက်မျဥ်းမှုက သိပ်မကြာချေ။ သုံးနာရီလောက်ကြာသောအခါ နိုးလာပြီး ကျန်သည့်အချိန်များကို တိမ်တိုက်များကိုကြည့်၍ ဖန်ကျုံးချွမ်းအား မည်သို့တွေ့ရမည်ကို‌ တွေးတောရင်း ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။ 

......

သူတို့ပဲရစ်ကိုရောက်သည့်အချိန်၌ ညသန်းခေါင်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ လေယာဥ်ပန်းခြင်းကို ခုခံဖို့ ချက်ချင်းအိပ်ရန်နှင့် နောက်တစ်နေ့တွင် အားအင်ပြည့်သွားမည်ဖြစ်ကြောင်း နျန်ယွီယီမှာ ရှဲ့ယီကျိုး၏အကြံပေးခြင်းခံလိုက်ရသည်။ 

ဟိုတယ်အခန်းထဲတွင် တစ်ယောက်တည်းကျန်ခဲ့သောအခါ နျန်ယွီယီ ချက်ချင်းဖန်ကျုံးချွမ်းအား စာပို့၍ ရောက်မရောက်စစ်ဆေးလိုက်သည်။ အတည်ပြုချက်ရပြီးနာက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။ 

နျန်ယွီယီသည် ဖန်ကျုံးချွမ်း၏အခန်းအရှေ့တွင်ရပ်၍ တံခါးခေါက်လိုက်သည်။ 

တံခါးပွင့်လာသည့်အခါ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ဝင်သွားလိုက်၏။

“သတိထားလေ” ဖန်ကျုံးချွမ်းက နျန်ယွီယီအား လက်များဖြင့်ရစ်ပတ်လိုက်ကာ ပြုတ်မကျအောင်တားလိုက်သည်။ နျန်ယွီယီ တည်ငြိမ်သွားမှသာ လက်လွှတ်ပေး၍ တံခါးကိုပိတ်လိုက်သည်။ 

“သည်လောက်မြန်မြန်ကြီး ဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ” နျန်ယွီယီက ဖန်ကျုံးချွမ်းအား အခန်းထဲသို့သွားနေသည့်တစ်လျှောက် တွယ်ကပ်၍ ပြောလိုက်၏။ နောက်ဆုံးတွင် နှစ်ယောက်သား အိပ်ရာပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။ 

“ကိုယ်စောစောရောက်လေ၊ ကိုယ့်ကောင်လေးနဲ့ ပိုပြီးစောစောအတူတူရှိနိုင်လေပေါ့” ဖန်ကျုံးချွမ်းက ရယ်သံလွှမ်း၍ ပြောလာသည်။ 

နျန်ယွီယီ၏နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးလေးဖြစ်ထွန်းလာသည်။ 

“မဟုတ်ရင်…ကိုယ့်ကောင်လေးက တကယ်တမ်း တခြားလူတစ်ယောက်အပိုင်ဖြစ်နေတယ်လို့ အင်တာနက်က ပြောလိမ့်မယ်”

ဖန်ကျုံးချွမ်း၏စကားများကို သဘောပေါက်ရန် နျန်ယွီယီအချိန်တစ်ခုယူလိုက်ရသည်။ 

ထို့နောက် ထိန်းရန်ကြိုးစားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အိပ်ရာပေါ်၌ ရွှင်မြူးမှုများနှစ်ဆတိုးလာခဲ့သည်။

“ဟားဟားဟား…အစ်ကိုပြောနေတာ ကျွန်တော့်ရဲ့ဒုတိယအစ်ကိုပဲ…အစ်ကို သူ့ကိုသဝန်တိုနေတာလား”

ဖန်ကျုံးချွမ်းတိတ်ဆိတ်နေကာ နျန်ယွီယီအပေါ် အနည်းငယ် သဘောမတူသည့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေသည်။ 

နျန်ယွီယီ၏ပခုံးများမှာ ရယ်မောခြင်းကြောင့် လှုပ်ခါနေရာ နောက်ဆုံး အသက်ပင်မရှူနိုင်ဖြစ်လာ၏။

သူ့ဘေးရှိ ဖန်ကျုံးချွမ်းမှာ သူ့ကိုသက်သာအောင် နှာခေါင်းထိပ်လေးအား အနမ်းခြွေလိုက်သည်။ 

“ဖန်တွေကဘာမှမသိဘူး” နျန်ယွီယီ အသက်ရှူနှုန်းမှန်သွားသည်။

 “အစ်ကိုက သဝန်တိုတဲ့အချိန် ကလေးနဲ့တူတာပဲ…ဟားဟားဟား” 

သူ၏ရှင်းပြချက်တစ်ဝက်တစ်ပျက်တွင် နျန်ယွီယီသည် နောက်တစ်ကြိမ် ရယ်‌မောလာကာ ဖန်ကျုံးချွမ်းက သူ့ကို အိပ်ရာပေါ်သို့တွန်းလှဲလိုက်၍ ပါးစပ်အား ပိတ်လိုက်မှသာ ရပ်သွားတော့သည်။ 

သူတို့နှစ်ယောက်က ကုတင်ပေါ်တွင် လူးလှိမ့်၍ ကစားနေကြပြီး တံခါးခေါက်သံတစ်ခု၏ နှောင့်ယှက်ခြင်းခံလိုက်ရသည်။ 

“တစ်ယောက်ယောက်ရှိနေတယ်…ရပ်တော့” နျန်ယွီယီက သူ့ကိုတွန်း၍ပြောလာသည်။ 

တွန့်ဆုတ်စွာဖြင့် ဖန်ကျုံးချွမ်းက ထရပ်၍တံခါးသွားဖွင့်လိုက်၏။

တစ်ယောက်တည်းဖြစ်သွားသောကြောင့် နျန်ယွီယီဧည့်ခန်းသို့သွားကာ ဆိုဖာပေါ်တွင်ထိုင်၍ တက်ဘလက်ကိုင်ကာ ဂိမ်းဆော့နေလိုက်သည်။ 

ဖန်ကျုံးချွမ်း၏ အတွင်းရေးမှူးဝင်လာသောအခါ ထိုမြင်ကွင်း၏ဆီးကြိုခြင်းခံလိုက်ရပြီး ထိတ်လန့်မှုကြောင့် မျက်လုံးများမှာ ကျွတ်ကျသွားတော့မတတ်ပင်။ 

သောက်ကျိုးနည်း…ဒါက အရင်တစ်ခေါက် ဟိုတယ်ကိုလာတဲ့ မက်စ်နဲ့လူမလား…။

ဘော့စ်ရဲ့ ကောင်လေး…။

အို…သေပါတော့ကွာ…ကြည့်ရတာ သူ့တော့ လျှို့ဝှက်အရေးကြီးတဲ့အချက်အလက်တွေ သိသွားပုံရတယ်…

သေချာစုစည်းလာသည့်စာဖိုင်များကို ဖန်ကျုံးချွမ်းအားပေးပြီးနောက် အတွင်းရေးမှူးသည် ဦးညွှတ်၍ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်ဖြင့် ထွက်သွား၏။ 

အပြင်သို့ရောက်သောအခါ အတွင်းရေးမှူးက နံရံကိုမှီ၍ သူ့ဘော့စ်မှာ စင်စစ်ရည်းစားရနေပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်ရန် အချိန်ယူနေရသည်။ 

တစ်ဖက်လူမှာ အနုပညာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်နေသေး၏။

သို့သော် အတွင်းရေးမှူး ဖန်ကျုံးချွမ်းနှင့်မြဲနေသည့်အကြောင်းအရင်းက သူ၏တည်ကြည်မှုကြောင့်တင်မဟုတ်ဘဲ မည်သို့အချိန်တွင် ဖွင့်ဟရပြီး မည်သည့်အချိန်တွင် နှုတ်ဆိတ်နေရမည်ကိုသိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ 

သူ၏အံ့ဩနေမှုများကို စိတ်ထဲတွင်သာထားလိုက်၍ အတွင်းရေးမှူးသည် ကိုယ့်အခန်းသို့ ပြန်လိုက်၏။

ဤလုပ်ငန်းခရီးက အလုပ်ပေါ့ပါးကာ အပန်းဖြေခရီးနှင့်ပင်တူနေသေးသည်။ ထိုသခင်လေးအပေါ် ကြည်နူးဖွယ်ကောင်းသည့် အံ့ဩမှုတစ်ခုအကြွေးတင်သွားပေပြီ။

အတွင်းရေးမှူးထွက်သွားသည်နှင့် ဖန်ကျုံးချွမ်းက စာရွက်စာတမ်းများကို ကော်ဖီစားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်ကာ နျန်ယွီယီထံသို့ တိုးလာသည်။ 

နျန်ယွီယီက ‘အဖြူရောင်အတုံးလေးများကိုမထိပါနှင့်’ ဂိမ်းအားကစားခြင်းတွင် နစ်မြုပ်နေသည်။ ဖန်ကျုံးချွမ်း ချဥ်းကပ်လာမှုက သူ့ကိုတုန်လှုပ်သွားစေ၏။

‘ကျရှုံးသည်’ ဆိုသည့် စကားလုံးက မျက်နှာပြင်တွင် ပေါ်လာသည်။ 

နျန်ယွီယီက ဖန်ကျုံးချွမ်းဘက်သို့ နှုတ်ခမ်းလေးဆူ၍ လှည့်လာပြီး စွပ်စွဲလိုက်သည်။ “အစ်ကို ကျွန်တော့်ကို ရှုံးအောင်လုပ်တယ်”

ဖန်ကျုံးချွမ်းက ဂိမ်းကိုကြည့်၍ပြောလိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ…ကိုယ့်အမှားပါ…ကိုယ့်ရဲ့အပြစ်ဒဏ်ကို ဆုံးဖြတ်ပေး…နျန်နျန်”

“အင်း…” နျန်ယွီယီ ခဏလောက်တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် တက်ဘလက်ကိုဘေးသို့ချလိုက်သည်။ 

“ထားလိုက်ပါတော့…အစ်ကို့ရဲ့အပြစ်ဒဏ်က ကျွန်တော့်ကို သည်အဆင့်အောင်အောင်လုပ်ပေးဖို့ပဲ…နောက်တစ်ခေါက်မှ ကြည့်တော့မယ်”

“ကောင်းပြီ” ဖန်ကျုံးချွမ်းက စူပုတ်နေသည့်နျန်ယွီယီကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်း၍ အချစ်များပြည့်နေသည့်အသံဖြင့် ပြောလာသည်။ 

နျန်ယွီယီ အချိန်ကို သတိမထားမိခင်အချိန်အထိ ပွေ့ဖက်၍နေခဲ့ကြသည်။ 

“ကျွန်တော်အကြာကြီးနေလို့မရဘူး…ပြန်မှဖြစ်မယ်” စိတ်မပါသောကြောင့် သက်ပြင်းချလာ၏။ 

“မဟုတ်ရင် ကျွန်တော့်မိဘတွေ သတိထားမိသွားလိမ့်မယ်”

သူ၏ဒုတိယအစ်ကိုနှင့် သူနှင့်ဖန်ကျုံးချွမ်း၏ဆက်ဆံရေးကို သိနေပြီးဖြစ်သော်လည်း သူ့အစ်ကိုအကြီးဆုံးနှင့် မိဘများမှာ မသိဘဲရှိနေကြသေးသည်။ 

နျန်ယွီယီသည် သူနှင့်ဖန်ကျုံးချွမ်း၏ဆက်ဆံရေးအား လင်းရီယွဲ့နှင့်အခြားသူများကို မည်သို့ရှင်းပြရမလဲတွေးတောနေဆဲဖြစ်ပြီး ယခုလောလောဆယ်တော့ လျှို့ဝှက်ထားသည်က အကောင်းဆုံးဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။ 

ဖန်ကျုံးချွမ်းကတော့ နျန်ယွီယီကို ပြန်မလွှတ်ချင်ဖြစ်နေပြီး တင်းကြပ်စွာဖက်တွယ်ထားလေသည်။ 

“ဖန်ကျုံးချွမ်း…ကျွန်တော့်ကိုလွှတ်ဦး…ကျွန်တော် တကယ်သွားမှဖြစ်မယ်”

တုံ့ပြန်မှုရှိမလာချေ။ 

“အစ်ကို”

“လူကြီးမင်းဖန်”

“ကောင်လေး”

“ကိုကိုဖန်~”

“ကိုကိုဖန်” ဟု နူးနူးညံ့ညံ့လေးခေါ်လာချိန်တွင် ဖန်ကျုံးချွမ်း သူ့နှလုံးသားထဲတွင် ခံစားချက်လေးတစ်ခုဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဖက်တွယ်ထားသည်ကို ပြေလျော့ပေးလိုက်သည်။ 

အခွင့်အရေးကိုအမိအရယူ၍ နျန်ယွီယီထလိုက်ကာ ဖန်ကျုံးချွမ်း၏နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို လှစ်ခနဲအနမ်းခြွေကာ တံခါးဆီသို့ ပြေးသွားလိုက်သည်။ 

“တာ့တာ…ကိုကိုဖန်…မနက်ဖြန်တွေ့ကြမယ်~” 

မနက်ဖြန်တွေ့မယ်?

ဖန်ကျုံးချွမ်း နက်ခ်တိုင်ကိုဖြေလျှော့လိုက်ပြီး ဆိုဖာပေါ်သို့ နောက်ပြန်လှဲချလိုက်ကာ မျက်လုံးများကိုမှိတ်၍ ဂယက်ရိုက်နေသည့်ခံစားချက်များကို တည်ငြိမ်အောင်လုပ်လိုက်သည်။ 

နျန်ယွီယီနှင့်ဖန်ကျုံးချွမ်းတို့နှစ်ယောက်လုံး၏ အခန်းများမှာ N&Mဟိုတယ်၏ ထိပ်ဆုံးနှစ်လွှာတွင်တည်ရှိပြီး တန်ဖိုးအကြီးဆုံးအခန်းများဖြစ်သည်။ 

အောက်သုံးလွှာရှိ အနည်းငယ်တန်ဖိုးကြီးသောဗွီအိုင်ပီအခန်းများတွင် သဘာဝတရား၏ကခုန်မှုတို့ ရှိနေလေသည်။ 

သူတို့၏ပြင်းပြသည့်လုပ်ဆောင်ချက်များပြီးနောက် ဟယ်ရှောင်ရှောင်က ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ ရေချိုးဝတ်ရုံကို ကောက်၍ ဝတ်လိုက်သည်။ ၎င်းက သူမ၏ခါးနေရာတွင် ပြေလျော့နေပြီး ရှည်လျားပြီး လှပသည့်ခြေထောက်များနှင့် ရင်ဖိုစရာကောက်ကြောင်းများကိုဖော်ပြနေသည်။ 

ရွှီရင်းကျယ်ကတော့ ခေါင်းနောက်သို့ လက်ပစ်၍လှဲနေပြီး ခါးတစ်ဝိုက်တွင် စောင်အပါးလေးတစ်ထည် လွှမ်းထားကာ မျက်နှာတွင် ကျေနပ်သည့်အမူအရာများရှိနေသည်။ 

ဟယ်‌‌ရှောင်ရှောင် ပြတင်းပေါက်ဆီသို့လျှောက်လာကာ နိုင်ငံတစ်ပါးမှရှုခင်းများကို ခံစားချက်မပါဘဲနှင့် ကြည့်လိုက်သည်။ စီးကရက်တစ်ခုကိုမီးညှိကာ သွယ်လျနေသည့် လက်ချောင်းများကြားတွင် ဖွဖွလေးညှပ်ထား၏။

နိုင်ငံမှမထွက်ခင် သူမ၏မန်နေဂျာပြောလိုက်သောစကားများက သူမနားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့သည်။ 

“သရုပ်ဆောင်ကြော်ငြာချက်မထုတ်ခင် သူနဲ့အနည်းဆုံးဓာတ်ပုံတစ်ခါ‌တော့ ရိုက်မိရမယ်...ငါ ပါပါရာဇီတွေ စီစဥ်ထားပြီးပြီ”

“ကျွန်မမှာအစီအစဥ်ရှိတယ်”

“မင်းမှာဗျူဟာတွေရှိတာ ငါသိတယ်...ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့အပိုင်းတချို့ဖြတ်ပစ်မယ်လို့ ဒါရိုက်တာဆီကကြားထားတယ်”

“ပြီးတော့ ကျိရှောင်နျန်ကို ပေးလိုက်တာလား”

“ဟုတ်တယ်...ဒါရိုက်တာက ဘယ်လိုမျိုးလဲမင်းသိတာပဲ...ဒါပေမယ့် ကျိ‌ရှောင်နျန်က သတိကြီးလွန်းတယ်...ငါတို့ သူမရဲ့ဓာတ်ပုံတစ်ပံမှမရနိုင်သေးဘူး”

“သူမက သတိကြီးတာမဟုတ်ဘူး...သူမ၏မန်နေဂျာကထိုးထွင်းနိုင်စွမ်းကြီးနေတာ...သူ့လိုလူတစ်ယောက်က သူမလို မှေးမှိန်နေတဲ့လူနဲ့အတူရှိနေတာ နှမြောစရာပဲ...ကျိရှောင်နျန်ရဲ့မန်နေဂျာက အသိုင်းအဝိုင်းထဲမှာ လိမ္မာပါးနပ်တယ်လို့ နာမည်ကြီးတယ်...သူတို့ကို ကျွန်မတို့လက်လှမ်းမမီနိုင်ဘူး”

......

“ဘာတွေစဥ်းစားနေတာလဲ”

ရွှီရင်းကျယ်၏အသံက ဟယ်ရှောင်ရှောင်အား အတွေးထဲမှ ထွက်လာစေလိုက်သည်။ 

သူမကနှစ်လိုဖွယ်ကောင်းစွာ ပြုံးပြလာ၏။ “ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး”

“တကယ်လား” လှောင်ရယ်နေသည့်အပြုံးတစ်ခုက ရွှီရင်းကျယ်၏ချောမောနေသည့်မျက်နှာတွင် ဖြတ်ပြေးသွားကာ လျင်မြန်စွာပဲ စခရင်များပေါ်မှသူ၏ပုံမှန်ညင်သာသည့် အမူအရာများကို အစားထိုးလိုက်သည်။ “ဒီည စောစောနားရအောင်...မနက်ဖြန်မှ များများလေ့လာကြတာပေါ့”

“ကောင်းပြီ”

*****

နောက်တစ်နေ့ မနက်ခင်းတွင် နျန်ယွီယီသည် ရှဲ့ယီကျိုး၊ ရှဲ့ယီနန်တို့နှင့်အတူ ဟိုတယ်၏ဒုတိယအထပ်တွင် ပြတင်းပေါက်နားရှိစားပွဲ၌ မနက်စာစားနေသည်။ 

မနေ့ညက ဖန်ကျုံးချွမ်းနှင့် အချိန်အများကြီးကုန်ဆုံးခဲ့ပြီးနောက် နျန်ယွီယီမှာ သုံးနာရီ၊လေးနာရီလောက်သာ အိပ်ရသေးသည်။

“ဘာလို့သည်လောက်အိပ်ချင်နေတာလဲ” မနက်စာစားပြီဂနောက် ရှဲ့ယီနန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ နျန်ယွီယီ သမ်းဝေနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ 

“အိပ်ရာအသားမကျလို့” နျန်ယွီယီ အိပ်ချင်မူးတူးဖြင့် ဖြေလိုက်၏။

ရှဲ့ယီကျိုးကတော့ နျန်ယွီယီမှာ ဖန်ကျုံးချွမ်းနှင့်ညကိုကုန်ဆုံးခဲ့ကြောင်း ခန့်မှန်း၍ တိတ်တဆိတ်ဖြင့် မနက်စာ ဆက်စားနေသည်။

သူလုပ်နိုင်သည်က စိတ်ထဲတွင် ကြိတ်၍သက်ပြင်းချနေရုံသာ...။

နောက်ဆုံးတော့ သူလအနည်းငယ်လောက်သာ ဂရုစိုက်ရသေးသည့် သူ့ညီလေးက တခြားတစ်ယောက်၏ သိမ်းပိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။ 

သူတို့သုံးယောက်သည်...အေးအေးဆေးဆေးဖြင့်...မနက်စာအတူစားနေကြပြီး သူတို့ကိုဖုန်းဖြင့် မသိမသာလေးဓာတ်ပုံရိုက်နေသည်ကို မသိဘဲရှိနေ၏။

ပဲရစ်သို့ အရံဧည့်သည်အဖြစ် ရိုးရိုးရှင်းရှင်းခရီးထွက်လာခြင်းက ဤကဲ့သို့စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည့် ရှာဖွေတွေ့မှုမျိုးရောက်လာလိမ့်မည်ဟု ဟယ်ရှောင်ရှောင်ထင်မထားခဲ့ချေ။ 

ယခင်တည်းက နျန်ယွီယီနှင့်ရှဲ့ယီကျိုးတို့ကြားမှ ဆက်ဆံရေးကို သူမခန့်မှန်းမိခဲ့သော်လည်း သူတို့ကြားမှ ရင်းနှီးမှုက ပဲရစ်ဖက်ရှင်ရှိုးသို့ အတူတကွလည်ပတ်ရောက်ရှိလာသည်အထိရှိနေလိမ့်မည်ဟု မတွေးထားခဲ့ချေ။ 

၎င်းက နျန်ယွီယီနှင့်ရှဲ့ယီနန်တို့အား မျက်နှာချင်းဆိုင်တွေ့ဆုံမှုများတောင် ရှိလာလိုက်သေးသည်။ 

သူမက ယခုလေးတင်ရိုက်ထားသည့်ပုံများကို ဖွင့်ကြည့်ကာ ထောင့်အနေအထားနှင့်ပတ်သက်၍ ကျေနပ်နေတော့သည်။

🫶