ကျန်းမိသားစုရဲ့ ရှယ်ယာတွေ ကျဆင်းနေတယ်။ ကျန်းယိမင်ရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းလည်း ကျဆင်းနေတယ်။
တကယ်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းချက်အတိုင်း ဖြစ်လာခဲ့တယ်။
ရွှီမိသားစုက အမြန်ဆုံး အဆက်အသွယ်ဖြတ်ခဲ့တယ်။ ရွှီကျန်းက ဘာအကြောင်းကြောင့်မှန်းမသိဘဲ ကျန်းယိမင်နဲ့ သူငယ်ချင်းထက်ပိုတဲ့ ဆက်ဆံရေး ရှိခဲ့တာကို ငြင်းဆန်ခဲ့တယ်။
ငါ့ မိဘတွေကို နောက်တစ်ကြိမ် တွေ့တဲ့အခါ ဆေးရုံမှာပါ။ အမေ ဖျားနေလို့ ငါ သွားကြည့်တာ။
ရောက်သွားတော့ အမေက သူမလက်ထဲမှာ ငါ့ ဆေးမှတ်တမ်းဟောင်းတွေ ကိုင်ပြီး ငိုနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။
"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ရှောင်ချန်၊ မင်း နေမကောင်းနေမှန်း အမေ မသိခဲ့ဘူး"
ဆေးမှတ်တမ်းတွေက ငါ့ အခန်းဟောင်းမှာ ရှိနေခဲ့တာ။ ဘယ်နေရာမှာလဲဆိုတာ ငါ မေ့သွားပြီ။
"ရပါတယ်"
ငါ ပြောလိုက်တယ်။
"မင်း အမေ့ကို မခွင့်လွှတ်ချင်ဘူးလား"
သူမက မေးတယ်။
ငါ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့တယ်။ ဒါက ခွင့်လွှတ်ခြင်းအကြောင်း မဟုတ်ဘူး။
သူမက ကျန်းမိသားစု ခက်ခဲနေကြောင်း၊ သူတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေကလည်း သူတို့ ဒုက္ခရောက်နေတုန်း ပိုပြီး နှိပ်စက်နေကြောင်း ပြောတယ်။ သူတို့ ဒါကို ကျော်လွှားနိုင်ခြင်း မရှိရင် ကျန်းမိသားစု ဒေဝါလီခံရနိုင်တယ်။
"ရပါတယ်၊ ကျန်းယိမင်က ကျန်းမိသားစုကို တိုးတက်စေလိမ့်မယ်"
ငါ ပြောလိုက်တယ်။ သူမ တိတ်ဆိတ်သွားတယ်…
လက်တွေ့မှာတော့ ကျန်းယိမင်က မကြာသေးခင်က နာမည်ဖျက် တိုက်ခိုက်မှု ခံခဲ့ရတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒါက လိမ်ညာမှုတွေအပေါ် အခြေခံတာ မဟုတ်ဘဲ အမှန်တရားတွေအပေါ် အခြေခံတာများတယ်။
ဒီလို အခက်အခဲကြုံနေတဲ့လူတွေကို မကြာခဏ ပိုပြီး တိုက်ခိုက်တတ်ကြတယ်။ ဒါက လုံးဝ ပုံမှန်ပဲ။
အဖေက နောက်မှ ရောက်လာတယ်။ အမေ့ရဲ့ နူးညံ့တဲ့ ချဉ်းကပ်မှုနဲ့ မတူဘဲ သူက ငါ့ကို ကျေးဇူးကန်းတယ်လို့ တိုက်ရိုက် စွပ်စွဲတယ်။ ငါ ကျန်းယိမင်နဲ့ ကျန်းမိသားစုကို ဘယ်လို ထိခိုက်စေခဲ့တယ်ဆိုတာကို ပြောနေတယ်။
အရေးမကြီးပါဘူး။ ငါ နားကနေ လေတိုက်သွားသလိုပဲ သဘောထားလိုက်တယ်။
~~~