Ch 8 - သူက လိင်တူသ‌ဘောကျသူတစ်ယောက်ပဲ

လောင်ထန်နဲ့ ငါက ချန်မီရဲ့ထွက်ဆိုချက်ထဲမှာ ပြောခဲ့တဲ့ သရဲရွာ ဆိုတဲ့ နေရာကို ရောက်တဲ့အချိန်မှာ မနက် ၆ နာရီ ရှိနေပြီ။

အဲဒီနေရာက ကျဉ်းကျဉ်းကြပ်ကြပ်နဲ့ မပြီးသေးတဲ့ အဆောက်အအုံတစ်လုံးပဲ။ 

ပြတင်းပေါက်တစ်ခုတည်းပဲ ရှိတာမို့ အသက်ရှူကျပ်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်။

အခန်းက ကျဉ်းမြောင်းပြီး အသက်ရှူကျပ်စရာကောင်းတယ်။ 

ပြတင်းပေါက်တစ်ခုတည်းပဲ ရှိလို့ ပိုပြီး ကျဉ်းကြပ်သလို ခံစားရတယ်။ အတွင်းမှာတော့ သိပ်မရှိဘူး… ဘိလပ်မြေကြမ်းပြင်ပေါ်က ကောက်ရိုးဖျာတစ်ချပ်နဲ့ ထောင့်တစ်နေရာမှာ ခေါက်ထားတဲ့ စောင်တစ်ထည်၊ မသုံးရသေးတဲ့ စက်ဘီးတစ်စီး၊ ဖေးလုအမှတ်တံဆိပ် ပန်ကာအဟောင်းတစ်လုံး၊ အချက်ပြစနစ် မရှိတဲ့ ရေဒီယိုတစ်လုံး၊ အံဆွဲပါတဲ့ သစ်သားစားပွဲတစ်လုံး၊ ပြီးတော့ သက်သေခံပစ္စည်းအဖြစ် ထုပ်ပိုးထားပြီးသား သုံးပြီးသား ကွန်ဒုံးတစ်ထုပ်။

ပိုအတွင်းကျတဲ့ဘက်မှာတော့ ကွဲအက်နေတဲ့ နံရံတစ်ခု ရှိတယ်။ အဲဒီနေရာကနေ မြင်ရတဲ့ မြင်ကွင်းက ငါတို့ကို ကျောချမ်းစေတယ်။

အနက်ရောင် ကြွေထည်အရိုးအိုး ငါးလုံးကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် စီစီရီရီ ထားထားတယ်။ 

တစ်လုံးစီရဲ့ အရှေ့ဘက်မှာ သစ်ဂျပိုးနီစာလုံးတွေ ပါတဲ့ အဝါရောင် တာလီစမန်တစ်ခုစီ ကပ်ထားတယ်။ ပိုပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ ကောင်းတာကတော့ အရိုးအိုးတစ်လုံးစီရဲ့ အပေါ်မှာ လူ့ဦးခေါင်းခွံတွေ၊ အရိုးခွံတွေချည်းပဲ ဖြစ်နေတဲ့ဟာတွေကို တင်ထားတာပဲ။

အရိုးအိုးတစ်လုံးကို ဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ မကောင်းတဲ့ အနံ့ဆိုးကြီးက ချက်ချင်း ထွက်လာတယ်။ 

ဒီလိုအနံ့တွေကို ကျင့်သားရနေတဲ့ လောင်ထန်တောင် နှာခေါင်းရှုံ့သွားတယ်။ 

အတွင်းထဲမှာတော့ မဲမှောင်နေတဲ့ အရည်အည်းနည်းအပြင် ပုံပျက်ပန်းပျက် ပုပ်ပွနေတဲ့ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအမျိုးမျိုးကို တွေ့ရတယ်။

ဒါက ဘာသာရေးထုံးတမ်းစဉ်လာ တစ်မျိုးပါပဲ။ အတိအကျပြောရရင် ငါတို့ ဒေသမှာ တစ်ချိန်က သေဆုံးသူတွေကို နောက်ဘဝမှာ ပိုကောင်းတဲ့ဘဝ ရရှိဖို့ ငြိမ်းချမ်းရေးနဲ့ ကောင်းချီးတွေ ပေးဖို့ သုံးခဲ့တဲ့ ရှေးဟောင်းဓလေ့တစ်ခုနဲ့ ဆင်တူတယ်။ ဒါက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့ ထုံးတမ်းစဉ်လာတစ်ခုဖြစ်ပြီး လိုက်နာသူ နည်းတာကြောင့် လူအများစုက ဒါမျိုးရှိတယ်ဆိုတာ မသိကြဘူး'’

ငါ ဒေသဓလေ့ထုံးတမ်း စာအုပ်တစ်အုပ်မှာ မတော်တဆ တွေ့ဖူးတယ်။ စာရေးဆရာက ချဲ့ကားပြီးရေးတယ်လို့ ထင်ခဲ့ပေမယ့် အခုတော့ အစစ်အမှန်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်နေရပြီပဲ'။

''ဘိလပ်မြေက လေလုံတယ်၊ ပုံမှန်အားဖြင့် အရိုးဖြစ်ဖို့ တစ်နှစ်လောက် ကြာတယ်၊ ပူတဲ့၊ ဖွင့်ထားတဲ့ အခြေအနေမျိုးမှာဆို ခုနစ်ရက်နဲ့တောင် ဖြစ်နိုင်တယ်၊ မြေကြီးနက်နက်မြုပ်ထားရင်တောင် သုံးနှစ်ဆိုရင် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အရိုးဖြစ်သွားဖို့ လုံလောက်ပြီ၊ ကြည့်ရတာ ချန်မီက ဘာထိန်းသိမ်းမှုမှ မလုပ်ဘူး၊ ဒီဘိလပ်မြေကိုပဲ အားကိုးခဲ့ပုံရတယ်'' 

လောင်ထန်က ဦးခေါင်းခွံတွေကို အမြန်စစ်ဆေးရင်း ပြောတယ်။ 

''မှုခင်းလူမျိုးဗေဒ ရှုထောင့်ကနေကြည့်ရင် ဒီဦးခေါင်းခွံငါးလုံးက အမျိုးသား သုံးဦးနဲ့ အမျိုးသမီး နှစ်ဦးနဲ့ ကိုက်ညီတယ်၊ အဲဒါက အလောင်းပိုင်းဖြတ်မှုက သေဆုံးသူတွေနဲ့လည်း ကိုက်ညီနေတယ်၊ ဦးခေါင်းခွံတွေမှာ သိသာတဲ့ ဒဏ်ရာအမှတ်အသား မတွေ့ရသေးဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဓာတ်ခွဲခန်းမှာ DNA စစ်ဆေးမှုနဲ့ တခြားခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုတွေ ထပ်လုပ်မှ အတည်ပြုနိုင်မယ်'’

''နေဦး၊ ဒါ ဘာလဲ”

ဘိလပ်မြေအက်ကြောင်းထဲကနေ အနက်ရောင်တစ်ခု ထိုးထွက်နေတာကို ငါ သတိထားမိတယ်။ 

ငါ ဆွဲထုတ်လိုက်တော့ ပလတ်စတစ်အိတ်တစ်အိတ် ပြုတ်ကျလာတယ်။ အိတ်ထဲမှာ အသစ်စက်စက် Xiaolingtong ဖုန်းနှစ်လုံး ရှိတယ်။

သူတို့ကို သက်သေခံပစ္စည်းအဖြစ် ထုပ်ပိုးပြီးနောက် ကျွန်တော် ‌လောင်ထန်ကို ပြောလိုက်တယ်။

“ဒါတွေက သေဆုံးသူတွေဆီက ယူလာတာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ သူတို့ရဲ့ လက်ဗွေရာတွေ ရှိချင်ရှိမယ်၊ ငါ့တို့ အစောပိုင်းက စုဆောင်းထားတဲ့ လက်ဗွေရာတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ဖို့ ဒါတွေကို ပို့ပေးပါ'' 

''နားလည်ပြီ။ ဒါပေမယ့်…'' 

လောင်ထန်က သက်သေခံအိတ်ကို မြှောက်ပြလိုက်တယ်။ 

''အရင်က သေဆုံးသူတွေရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်း ပျောက်ဆုံးတာ မရှိဘူးလို့ ကျွန်တော်တို့ မကြားခဲ့ရဘူးလား'’

လောင်ခုံက အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဝင်ပြောလိုက်တယ်။ 

''သေဆုံးသူတွေရဲ့ မိသားစုတွေနဲ့ တခြားသက်ဆိုင်သူတွေကို အင်တာဗျူးလုပ်တုန်းက သူတို့ ဘယ်လိုတန်ဖိုးရှိ ပစ္စည်းတွေ၊ ဥပမာ လက်ဝတ်ရတနာလိုမျိုး ပျောက်ဆုံးကြောင်း တစ်ယောက်မှ မပြောခဲ့ကြဘူး၊ Xiaolingtong အမျိုးအစား ဖုန်းက ၉၈ ခုနှစ်မှာ ထုတ်တာ၊ နှစ်နှစ်ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာတောင် ဈေးကြီးတုန်းပဲ၊ ဒီဖုန်းတွေက တခြားသူတွေ မသိအောင် လျှို့ဝှက်ဝယ်ယူထားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ငွေသားအတွက်ကတော့ လောင်ထန်၊ ခင်ဗျား ကိုယ်တိုင် စွန့်ပစ်ရာနေရာတွေကို မြင်ခဲ့ပြီးပြီပဲ၊ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းတွေအပြင် အဝတ်အစားတွေ၊ လက်ဝတ်ရတနာတွေ မရှိဘူး၊ ဒါ့အပြင် ခင်ဗျားရဲ့ ခွဲစိတ်စစ်ဆေးမှုအစီရင်ခံစာမှာလည်း အတင်းအကျပ်တိုက်ခိုက်ခံရတာ ဒါမှမဟုတ် ခုခံကာကွယ်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေ မတွေ့ရဘူး၊ ဒါတွေက လုယက်မှုတွေမှာ အများအားဖြင့် တွေ့ရတာတွေပဲ၊ လူသတ်သမားက သူခိုးပြီးတော့ ခန္ဓာကိုယ်တွေကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ဒီလို ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေ လုပ်ခဲ့တာက ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ကအစကတည်းက ခိုးမှုက တရားခံရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်လို့ မယူဆခဲ့ဘူး၊ ဒါက ကျွန်တော်တို့ လျစ်လျူရှုမိတဲ့ အချက်ပဲ'’

''သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ငွေကြေးအတွက် မဟုတ်ဘူး'' 

ငါ ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်တယ်။ 

''ဒါသာဆိုရင် ဒီဖုန်းနှစ်လုံးနဲ့ ငွေနည်းနည်းလေးကို ဘိလပ်မြေနဲ့ ပိတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး… အကြာကြီးကတည်းက ရောင်းစားပြီး ဒါမှမဟုတ် သုံးပြီးလောက်ပြီ၊ ဒါပေမယ့် အခုထိ ချန်မီရဲ့ တကယ့် လူသတ်ရည်ရွယ်ချက်ကို ငါတို့ မသိရသေးဘူး'’

''ခင်ဗျား ချန်မီကို စစ်ဆေးတာကို ကျွန်တော် ကြည့်ခဲ့တယ်၊ ဒါက မေးခွန်းတချို့ကို ဖြေဖို့ အထောက်အကူဖြစ်နိုင်တယ်'' 

လောင်ခုံက ကွန်ဒုံးပါတဲ့ သက်သေခံအိတ်ကို ငါ့လက်ထဲ ပေးလိုက်တယ်။ 

''ဒါက နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ သန့်ရှင်းတယ်၊ အပြင်ဘက်မှာ ပေကျံနေတဲ့ လက်ဗွေရာတွေနဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာအရည်အစအနတွေ ရှိတယ်၊ ဒါပေမယ့် စိတ်ဝင်စားစရာ အကောင်းဆုံးက ကွန်ဒုံးရဲ့ အတွင်းဘက်မှာ ပြည့်စုံတဲ့ လက်ဗွေရာတစ်ခု ရှိတယ်'’

''ဘာ?!'' 

ငါ လောင်ခုံကို အံ့သြတုန်လှုပ်ပြီး ကြည့်လိုက်တယ်။ 

''ကွန်ဒုံးရဲ့ အတွင်းထဲမှာ လက်ဗွေရာလား'’

လောင်ခုံက သိသိသာသာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်တယ်။ 

''ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတယ်ဆိုတာ ခင်ဗျား နားလည်ပါတယ်၊ ချန်မီ လိမ်နေတာပါ'’

ချန်မီ က လိင်တူချစ်သူလား။ သူက အချစ်ရေးမှာ အောက်ကနေတဲ့သူလား။ 

ငါ့အသက်ရှူနှုန်း မြန်လာတယ်။ အရင်တုန်းက အမျိုးသားရော အမျိုးသမီးပါ သေဆုံးသူတွေ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်ခံရခြင်း မရှိဘူး ဆိုတဲ့ အချက် နဲ့ သူ့ရဲ့ အယောင်ဆောင် ရည်ရွယ်ချက်က ယုံကြည်စရာ မရှိဘူး ဆိုတဲ့ အချက်တွေကြောင့် သူ လိမ်နေတယ် လို့ သံသယရှိခဲ့ရင် ဒီ ကွန်ဒုံးက နောက်ထပ် သက်သေပဲ။ 

ချန်မီ က အမျိုးသမီးတွေအပေါ် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆွဲဆောင်မှု မရှိဘူး၊ သေဆုံးသူတွေနဲ့ ဆက်ဆံလိုစိတ် မရှိဘူး ဆိုတာကို ပြနေတယ်။

ငါ လောင်ထန်ရဲ့ လက်မောင်းကို ဆွဲလိုက်တယ်။ 

''လောင်ထန် ပြန်ရောက်တာနဲ့ ချန်မီကို ကိုယ်ခန္ဓာ အပြည့်အစုံ စစ်ဆေးမှု လုပ်ပါ၊ ရလဒ်တွေကို ချက်ချင်း ငါ့ကို ပြောပြပါ'’

''အမြန်ဆုံး လုပ်ပေးပါ့မယ်'’

''လိင်တူချစ်သူ… ချန်မီ…. ညီငယ်လေး..'' 

ငါ တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်တယ်။ 

''လောင်ခုံ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ခေါ်ပြီး လီကျယ်လို့ ခေါ်တဲ့ လူတစ်ယောက်ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးပါ၊ ခင်ဗျား စစ်ဆေးမှု မှတ်တမ်းကို ကြည့်ခဲ့ရင် သူက ချန်မီ ပြောတဲ့ ညီလေး ဆိုတာကို သိလိမ့်မယ်၊ ချန်မီရဲ့ လူသတ်မှု ရည်ရွယ်ချက်က ဒီလီကျယ်နဲ့ ဆက်စပ်နေနိုင်တယ်လို့ ငါ သံသယရှိတယ်'’

''ဆိုလိုတာက ချန်မီက သူ့ညီလေး သေတာကို လက်စားချေတာ ဖြစ်နိုင်လား'' 

လောင်ခုံက မေးတယ်။

''ဖြစ်နိုင်တယ်'' 

ငါ ကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းရင်း ပြောလိုက်တယ်။ 

''ဒါပေမယ့် လီကျယ် သေပြီလား၊ ဒါမှမဟုတ် တကယ် ရှိနေလားဆိုတာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နေဆဲပဲ၊ ချန်မီရဲ့ ထွက်ဆိုချက်က အမှန်တစ်ဝက် အမှားတစ်ဝက်တွေချည်းပဲ၊ ငါတို့ နက်နက်နဲနဲ တူးဖော်မှ သိရလိမ့်မယ်''

''အဖွဲ့မှူးလီ! မှုခင်းကျွမ်းကျင်သူ ထန်! ဒီမှာ ဓားတစ်ချောင်း! ဖေး‌သောင်းအမှတ်တံဆိပ် မီးဖိုချောင်သုံးဓား!''

ရဲအရာရှိတစ်ဦးက အခန်းတစ်ဖက်ကနေ အော်ပြောလိုက်တယ်။ လောင်ထန်နဲ့ ငါ အချင်းချင်း ကြည့်ပြီး အမြန်ပြေးသွားကြတယ်။ 

သူက သစ်သားစားပွဲရဲ့ အံဆွဲထဲက တွေ့ခဲ့တဲ့ သံချေးတက်နေတဲ့ မီးဖိုချောင်သုံးဓားတစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားတယ်။ ဓားသွားမှာ သိသာတဲ့ ပဲ့ရာတစ်ခု ရှိတယ်။

''ဒီဓားရဲ့ ပဲ့ထွက်နေတဲ့ အစွန်းက အရင်က အလောင်းဖျက်စီးမှုက သေဆုံးသူတွေရဲ့ ဖြတ်တောက်ရာတွေနဲ့ အတော်လေး ဆင်တယ်၊ ဒါက ချန်မီ အလောင်းတွေကို ဖျက်ဆီးဖို့ အသုံးပြုခဲ့တဲ့ ကိရိယာ ဖြစ်နိုင်တယ်'' 

လောင်ထန်က ဓားကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးရင်း ပြောတယ်။ သူ့မျက်လုံးတွေက စိတ်လှုပ်ရှားမှုနဲ့ တောက်ပနေတယ်။ 

''လီ၊ ကျွန်တော် ပြန်သွားပြီး ချက်ချင်း သေချာနှိုင်းယှဉ်ဖို့ လိုတယ်၊ ဪ၊ မမေ့နဲ့ဦး… လက်ဗွေစစ်ဆေးဖို့ လိုအပ်တာ အကုန် ကားထဲကို ယူခဲ့၊ ကွန်ဒုံးအပါအဝင်၊ အတွင်းဘက်က လက်ဗွေရာက ချန်မီနဲ့ ကိုက်ညီလားဆိုတာ ကြည့်မယ်၊ DNA နှိုင်းယှဉ်မှုနဲ့ သုတ်ရည်အတွက် ကနဦးစစ်ဆေးမှုတွေ လုပ်မယ်'’

''အတွင်းဘက်က လက်ဗွေရာက ချန်မီရဲ့ ဟုတ်မဟုတ်ကိုလည်း DNA နှိုင်းယှဉ်မှုနဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာအရည်အတွက် ကနဦးစစ်ဆေးမှုတွေ လုပ်ဖို့လိုလိမ့်မယ်'’

''သိပြီ၊ တခြားအရာရှိတွေကို ကူညီဖို့ ခေါ်လိုက်မယ်၊ မင်း အရင်ပြန်လို့ရပြီ၊ ဒါ့အပြင် လောင်ခုံ ငါ မင်းကို ပေးထားတဲ့ တာဝန်ကို အမြန်စုံစမ်း‌ပေးဦး ဒီမှာတော့ ငါ ကိုင်တွယ်ထားမယ်'’

လောင်ထန်နဲ့ လောင်ခုံ ထွက်သွားတာနဲ့ သဲလွန်စအသစ်တစ်ခု ပေါ်လာတယ်။

ချန်မီ ဘိလပ်မြေကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ခင်းထားတဲ့ ကောက်ရိုးဖျာအောက်၊ ခေါင်းအုံးနေရာနားမှာ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ဖောင်းကြွမှုတစ်ခု ရှိတယ်။ 

မြှောက်လိုက်တဲ့အခါ အလယ်တန်းကျောင်းသားရဲ့ အိမ်စာစာအုပ်နဲ့တူတဲ့ ပါးလွှာတဲ့ စာအုပ်ငယ်လေးတစ်အုပ်ကို တွေ့ရတယ်။ 

အဖုံးပေါ်မှာ အဝါရောင် အစွန်းအထင်းအနည်းငယ် ရှိပြီး ဒါက ချန်မီ အလုပ်မှာ ကောက်ယူတုန်းက ဖြစ်ပုံရတယ်။

မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ။

ပထမစာမျက်နှာနှစ်ခုမှာ အလယ်တန်းကျောင်း သင်္ချာပုစ္ဆာတွေ ပါဝင်ပြီး ငါ ဆက်လှန်ကြည့်တော့ ချန်မီရဲ့ ဒိုင်ယာရီကို တွေ့ရတယ်။

မဟုတ်ဘူး၊ ဒိုင်ယာရီလို့ ခေါ်တာက နည်းနည်း ချဲ့ကားရာ ရောက်တယ်။ 

ဒါက ထူးခြားတဲ့ ကာတွန်းစာအုပ်တစ်အုပ်နဲ့ ပိုတူတယ်။

မှတ်တမ်းတွေမှာ ရက်စွဲတွေပဲ ပြန့်ကျဲပြီး ဖော်ပြထားပြီး ကျန်တဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို ပုံတွေနဲ့ ဖော်ပြထားတယ်။ 

အများစုကတော့ သူ့အိမ်ထဲက ပစ္စည်းတွေကို သရုပ်ဖော်ထားတာ။

ဥပမာအားဖြင့် ရေဒီယို၊ ပန်ကာ၊ စက်ဘီး၊ ဝိုင်ပုလင်း၊ ဆေးလိပ်၊ ပြီးတော့ ဝမ်ကျားချွမ် စူပါမားကတ်ကနေ သူဝယ်ခဲ့တဲ့ ကွန်ဒုံးဘူး ဖြစ်ပုံရတဲ့ လေးထောင့်ပစ္စည်းပုံတွေ ပါဝင်တယ်။

အထူးခြားဆုံး မှတ်တမ်းကတော့ ၁၉၉၉ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၁၃ ရက်နေ့ကဖြစ်ပြီး သူက စာမျက်နှာအပြည့် ပုံတွေဆွဲထားတယ်။ 

ငါ သိပ်တော့ နားမလည်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် အနည်းဆုံး အချက်တစ်ချက်ကိုတော့ အတည်ပြုနိုင်တယ်။

ရိုးရှင်းတဲ့ မျဉ်းကြောင်းတွေနဲ့ လူနှစ်ယောက် ပုံဆွဲထားတယ်။

သူတို့ထဲက တစ်ယောက်က ချန်မီ ကိုယ်တိုင် ဖြစ်ရမယ်၊ နောက်တစ်ယောက်က သူ့ရဲ့ ညီငယ်လေး၊ လီကျယ် ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ငါ ထင်ခဲ့တယ်။

ဒိုင်ယာရီကို ပိတ်ပြီး ငါ့အကြည့်က ချန်မီ ခေါက်ထားတဲ့ စောင်ပေါ်ကို ချက်ချင်း ရောက်သွားတာကြောင့် အရာရှိနှစ်ဦးကို ခေါ်ပြီး ဖြန့်ခင်းဖို့ အကူအညီတောင်းလိုက်တယ်။ 

လက်နဲ့ စမ်းကြည့်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတော့ ထောင့်မှာ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အရာတစ်ခုကို ငါ ထိမိတယ်။

ဇစ်ကို ဖွင့်ပြီး ဝါဂွမ်းထည်တွေကို ဆွဲထုတ်လိုက်တော့ မဖွင့်ရသေးတဲ့ ကွန်ဒုံးအချို့ ပြုတ်ကျလာတယ်။ 

အနီရောင် ပလတ်စတစ်အိတ်နဲ့ ပတ်ထားတဲ့ ငွေစက္ကူထုပ်တစ်ထုပ်လည်း ပါလာတယ်။

ငွေသားက ၉၂၆ ယွမ် ရှိတယ်။ 

ပိုက်ဆံအသေးရော အကြီးရော ပါဝင်ပြီး နည်းတဲ့ ပမာဏ မဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမယ့် ဒါက ငါ့ကို ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးစေတယ်။ 

ချန်မီ သူ့ညီလေးအတွက် ပိုက်ဆံစုတာကို ပြောတုန်းက သူ့ရဲ့ အမူအရာက အယောင်ဆောင်တာ မဟုတ်ဘူး၊ တကယ်ကို စိတ်ရင်းမှန်နေလို့ ယုံကြည်စရာတောင် ကောင်းတယ်။

ချန်မီပြောတာ မှန်တယ်ဆိုရင် ကျောင်းထွက်ပြီး ကြုံရာကျပန်း အလုပ်လုပ်တဲ့သူတစ်ယောက်က ဒီပမာဏပဲ ပိုက်ဆံစုနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

အဲဒီကာလအတွင်း သူလုပ်ခဲ့တဲ့ အလုပ်အမျိုးမျိုးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရင် ပိုလို့တောင် ဖြစ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး

ငါတို့ရဲ့ ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်က အရင်စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအရ ကျင်း‌ခွေရပ်ကွက်နားက သန့်ရှင်းရေးလုပ်သားတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူ့ရဲ့ လစာက တစ်လ ၂၇၅ ယွမ်ပဲ ရှိတယ်၊ ၁၉၉၈ အစောပိုင်းကနေ ၂၀၀၀ ခုနှစ် အလယ်ပိုင်းအထိ အလုပ်လုပ်ခဲ့တာကို ထည့်တွက်ရင် သူစုဆောင်းထားတဲ့ ၉၂၆ ယွမ်က နည်းတဲ့ ပမာဏဖြစ်ရုံတင်မကဘူး၊ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် နည်းပါးနေတယ်။

ငါ ရုတ်တရက် ထရပ်ပြီး တခြားအရာရှိတွေကို စက်ဘီးနဲ့ သက်ဆိုင်ရာ သက်သေခံပစ္စည်းတွေကို ရဲစခန်းကို ပြန်ယူသွားပြီး ခြေရာခံနှိုင်းယှဉ်မှုတွေ လုပ်ဖို့ ညွှန်ကြားလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ နည်းပညာဌာနကို ဖုန်းခေါ်ပြီး ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်လောက်က ချန်မီ အကြီးစားဝယ်ယူမှုတွေ လုပ်ခဲ့လားဆိုတာ စစ်ဆေးခိုင်းလိုက်တယ်။

“အဖွဲ့မှူးလီ၊ ဘယ်ဘဏ်ကတ်နံပါတ်ကို စစ်ချင်တာလဲ”

''သူ့မှာ ဘဏ်ကတ် မရှိဘူး၊ ငွေသားပဲ ရှိတယ်'' 

ငါ ကားတံခါးကို ပိတ်ပြီး ခရီးသည်ဘေးထိုင်ခုံမှာ ထိုင်လိုက်တယ်။ 

''ယေဘုယျအားဖြင့် ကြီးမားတဲ့ ဝယ်ယူမှုတွေကို စားသုံးသူရဲ့ ဘဏ်ရှင်းတမ်း မရှိရင်တောင် ခြေရာခံနိုင်တယ်၊ မဟုတ်လား၊ မင်းတို့ နည်းပညာဌာနက ဒီကိစ္စမှာ အကောင်းဆုံး မဟုတ်ဘူးလား'’

''ကျွန်တော်တို့ လုပ်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမယ့် ခက်ခဲတယ်၊ အမြန်ရလဒ်လိုချင်ရင် သူ ဘာဝယ်ခဲ့လဲဆိုတာ အနည်းဆုံး ပြောပြဖို့ လိုတယ်'’

''သူ ဘာဝယ်ခဲ့လဲ'’

ရုတ်တရက် ချန်မီရဲ့ အရင်က စကားတွေ ငါ့စိတ်ထဲမှာ လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာပြီး ရင်ဘတ်ကို တူနဲ့ ရိုက်လိုက်သလို ဖြစ်သွားတယ်။ ငါ ပါးစပ်ကနေ စကားလုံးတွေ ထွက်ကျတော့မယ့်အတိုင်း ဖြစ်သွားတယ်။

''အုတ်ဂူ! သူ ဟွာယွင်မြို့မှာ မြေကွက်ဝယ်ခဲ့တာ!'' 

နည်းပညာဌာနက ချက်ချင်း စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု စတင်မယ်လို့ ပြန်ကြားတာကို လက်ခံရရှိပြီးနောက်မှာတော့ ငါ နည်းနည်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားတယ်။ 

အိပ်ရေးပျက်ခဲ့တဲ့ ညရဲ့ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုတွေက တစ်ချိန်တည်း ဝင်လာပြီး ပြန်လာတဲ့လမ်းမှာ သတိမထားမိဘဲ မှေးကနဲ အိပ်ပျော်သွားတယ်။

ရဲစခန်းထဲ ဝင်ရောက်မှပဲ လက်တွေ့ဘဝကို ပြန်ရောက်လာတယ်။ သက်ဆိုင်ရာ ဌာနအားလုံးကို ငါးနာရီအတွင်း အစည်းအဝေးခန်းမမှာ အမှုခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရေး အစည်းအဝေးလုပ်ဖို့ အကြောင်းကြားပြီးနောက် ငါ အလုပ်ပြန်လုပ်တယ်။ လက်ထဲမှာရှိတဲ့ သဲလွန်စအသစ်တွေကို အကျဉ်းချုပ်ပြီး စက်ဘီးတာယာခြေရာ နှိုင်းယှဉ်မှုတွေကို ကူညီလုပ်တယ်။

ငါးနာရီက ကြာတာမဟုတ်သလို တိုတောင်းတာလည်း မဟုတ်ဘူး။ 

အစည်းအဝေးခန်းမက သန့်ရှင်းသပ်ရပ်ရာကနေ ဆေးလိပ်ငွေ့တွေနဲ့ မှိုင်းမှိုင်းမှုန်မှုန် ဖြစ်သွားဖို့ ဆယ်မိနစ်လောက်ပဲ ကြာတယ်။

''ကျွန်တော့်ရဲ့ တွေ့ရှိချက်တွေကို အရင် အစီရင်ခံပါ့မယ်'' 

လောင်ထန်က စတင်ပြောကြားတယ်။ 

''ပထမဆုံး၊ ချန်မီရဲ့ အိမ်မှာ ကျွန်တော်တို့ တွေ့ခဲ့တဲ့ မီးဖိုချောင်သုံးဓားက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေက အလောင်းပိုင်းဖြတ်ရာမှာ သုံးခဲ့တဲ့ ကိရိယာ ဖြစ်တာ မှန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ Luminol ဓာတ်ပြုပစ္စည်းနဲ့ စစ်ဆေးခဲ့တာ၊ ရလဒ်တွေက အပေါင်းလက္ခဏာပြပြီး သွေးတောက်ပမှု ရှိတာကို ပြသပါတယ်။ ဒုတိယတစ်ခုကတော့ ကွန်ဒုံးပေါ်က ကိုယ်ခန္ဓာအရည်တွေက ချန်မီဟာ ဖြစ်ပြီး ကွန်ဒုံးအတွင်းဘက်က လက်ဗွေရာက သူ့ရဲ့ ဒေတာဘေ့စ်ထဲက လက်ဗွေရာနဲ့ ကိုက်ညီပါတယ်၊ ဒါက ညာဘက်လက်ခလယ်လက်ဗွေရာ အပြည့်အစုံပါ၊ သုတ်ရည်အတွက် ကနဦးစစ်ဆေးမှု ရလဒ်က အနုတ်လက္ခဏာပြပါတယ်၊ ဆိုလိုတာက ကွန်ဒုံးမှာ သုတ်ရည်အစအန လုံးဝမရှိဘူး၊ ဒါက ကျွန်တော် နောက်ထပ် ရှင်းပြမယ့်အရာနဲ့ ဆက်စပ်နေပါတယ်၊ တတိယတစ်ခုက ဦးခေါင်းခွံငါးလုံးစလုံးမှာ ထိခိုက်မှု လက္ခဏာ မတွေ့ရဘူး၊ သူတို့ရဲ့ DNA က လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်က ဆက်တိုက်အလောင်းပိုင်းဖြတ်မှုက သေဆုံးသူတွေနဲ့ ကိုက်ညီပါတယ်၊ စတုတ္ထအ‌နေနဲ့ ချန်မီကို ကိုယ်ခန္ဓာစစ်ဆေးမှု ပြုလုပ်ခဲ့ပါတယ်၊ အာဟာရချို့တဲ့တာအပြင် အရေးကြီးတဲ့ အသေးစိတ်အချက်အလက်တစ်ခု ရှိပါသေးတယ်”

လောင်ထန်က စစ်ဆေးမှုအစီရင်ခံစာကို လူတိုင်းဆီ ဝေပေးလိုက်တယ်။ အစီရင်ခံစာရဲ့ အောက်ခြေမှာ ငါ စာလုံးမဲကြီးတွေနဲ့ ရေးထားတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

*နာတာရှည် စအိုကွဲခြင်း၊ ပုံမှန်လူထက် အူလမ်းကြောင်းကြွက်သားများ သိသိသာသာ ပို၍ ပျော့ပျောင်းနေခြင်း*

ချန်မီက လိင်တူချစ်သူ ဖြစ်တာ ရှင်းနေပါတယ်။

''ကျွန်တော့်ဘက်မှာတော့ ဖုန်းနှစ်လုံးစလုံးမှာ ချန်မီရဲ့ လက်ဗွေရာတွေ ရှိနေတယ်၊ ဒါတွေက သေဆုံးသူတွေဆီက သူယူတုန်းက ကူးစက်သွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမယ့် ဖုန်းနှစ်လုံးစလုံးမှာ တခြားလူတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ဗွေရာတွေကို ကျွန်တော်တို့ ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့တယ်'' 

မှုခင်းကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက A နဲ့ B လို့ တံဆိပ်တပ်ထားတဲ့ သက်သေခံအိတ်နှစ်အိတ်ကို မြှောက်ပြလိုက်တယ်။ 

''ဖုန်း A က သေဆုံးသူ ကျောက်ရှင်းရဲ့ဖုန်း ဖြစ်ပြီး ဖုန်း B က သေဆုံးသူ လင်းရှုန်းရဲ့ဖုန်း ဖြစ်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ တွေ့ခဲ့တဲ့ ငွေသားကတော့ သေဆုံးသူ စွန်းယွီရဲ့ဟာပဲ”

''ဒါတွေလည်း ရှိသေးတယ်'' 

နည်းပညာကျွမ်းကျင်သူက ပရင့်ထုတ်ထားတာကို ငါ့လက်ထဲ ပေးရင်း ပြောတယ်။ 

''အဖွဲ့မှူးလီ၊ ဒါက ခင်ဗျားပြောတဲ့ သချိုင်းကွက်ပဲ၊ စစ်ဆေးပြီးနောက် ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်ကုန်ပိုင်း၊ နှစ်သစ်မကူးခင်မှာ ချန်မီ မြို့ထဲမှာ သချိုင်းကွက် ဝယ်ခဲ့တာကို ကျွန်တော်တို့ အတည်ပြုခဲ့တယ်။ စုစုပေါင်း ကုန်ကျစရိတ်က ၃,၃၁၅ ယွမ်ပါ။ တည်နေရာကို ခင်ဗျားကိုင်ထားတဲ့ စာရွက်ပေါ်မှာ အသေးစိတ် ဖော်ပြထားပါတယ်'’

''ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကောင်းပါတယ်'' 

ငါက မှုခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာနဲ့ ချန်မီရဲ့ အိမ်ကနေ တွေ့ရှိရတဲ့ တာယာခြေရာနှိုင်းယှဉ်ချက်တွေအပြင် အဲဒီတုန်းက စောင့်ကြည့်ကင်မရာ ပုံရိပ်တွေကိုပါ ဘေးချင်းကပ်ထားလိုက်တယ်။ 

''တာယာခြေရာ၊ စက်ဘီးမော်ဒယ်၊ တာယာအရွယ်အစား ဒါမှမဟုတ် စက်ဘီးဘောင်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် အားလုံး တိတိကျကျ ကိုက်ညီနေတယ်”

ပြောပြီးနောက် ငါက တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ လောင်ခုံဘက်ကို လှည့်ပြီး မေးလိုက်တယ်။ 

''‌လောင်ခုံ မင်းရဲ့ တိုးတက်မှုကော ဘယ်လိုလဲ”

သူက ခေါင်းခါပြီး ခဏမျှ စကားမပြောဘဲ နောက်ဆုံးတော့ ပြောလိုက်တယ်။

''လီကျယ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက် ဘာမှ မတွေ့သေးဘူး၊ ပိုနက်နက်နဲနဲ ရှာဖွေဖို့ ရက်နည်းနည်း ထပ်လိုလိမ့်မယ်'' 

''ရပါတယ်၊ မင်းကို ကူညီဖို့ လူအင်အား ထပ်တိုးပေးမယ်'’

နောက်ပိုင်းမှာ ချန်မီကို ဘယ်လို ထိထိရောက်ရောက် စစ်ဆေးမလဲဆိုတာ ဆွေးနွေးခဲ့ကြပေမယ့် နည်းဗျူဟာတွေ အများကြီး ရှိနေတာကြောင့် နောက်ဆုံးတော့ အခြေအနေပေါ် မူတည်ပြီး ပြောင်းလဲဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြတယ်။

သုံးရက်အကြာမှာ လောင်ခုံက စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုဖိုင်တစ်ဖိုင်ကို ငါ့ရဲ့ စားပွဲပေါ် ပစ်တင်လိုက်တယ်။ 

''ဘာဖြစ်တာလဲ''

ငါ မေးတော့ သူက ပြောတယ်။

''ဖတ်ကြည့်ရင် နားလည်လိမ့်မယ်'’

အဲဒါက လီကျယ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်တွေပဲ။

ဒါကို ဖတ်ပြီးနောက် ငါ ဘယ်လို ခံစားရလဲဆိုတာ တိတိကျကျ ဖော်ပြလို့ မရဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါ လောင်ခုံကို ရိုးရှင်းစွာပဲ ပြောလိုက်တယ်။

“ချန်မီကို ပြန်လည်စစ်ဆေးဖို့ ပြင်ဆင်ပါ'' 

အဲဒီအချိန်မှာ လောင်ခုံက တောင်းဆိုချက်တစ်ခု တောင်းဆိုလိုက်တယ်။

''ကျွန်တော်လည်း ဒီစစ်ဆေးမှုမှာ ပါချင်တယ်'’

ငါလည်း ငြင်းဆန်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး။

ဒါပေမယ့် စစ်ဆေးခန်းကို သွားတဲ့လမ်းမှာ လောင်ခုံက ငါ့ကို တားလိုက်တယ်။ 

''အဖွဲ့မှူးလီ၊ ကျွန်တော် မှန်တယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားလည်း မိဘမဲ့ဂေဟာက လာတာ မဟုတ်လား”

''ဟုတ်တယ်'' 

ငါ သူ့ကို ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။

“ငါ့ကို တခြား မေးချင်တာ ရှိသေးလား”

လောင်ခုံက ပခုံးတွန့်ပြီး ပြုံးလိုက်တယ်။

''ဟင့်အင်း၊ ဘာမှ မရှိတော့ဘူး''

~~~