Ch 1
Viewers 5k

အမြောက်စာ ခယ်မလေးအဖြစ် ကူးပြောင်းသွားခြင်း


အပိုင်း ၁






၁၉၆၀ ပြည့်နှစ်၊ ဇွန်လ အစောပိုင်း၌။



ယခုနှစ်၏ နွေရာသီသည် ထူးကဲစွာ ခြောက်သွေ့ခဲ့ပြီး ယခင်နှစ်မှစ၍ မိုးရွာသွန်းမှုမှာလည်း အလွန်နည်းပါးခဲ့သည်။ ကြာရှည်စွာ မိုးခေါင်မှုကြောင့် လယ်ယာမြေများမှာ ကြီးမားစွာ ပျက်စီးခဲ့ရပြီး တစ်နိုင်ငံလုံးအတိုင်းအတာဖြင့် စားနပ်ရိက္ခာရှားပါးမှုနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။



H ပြည်နယ်၏ မြောက်ပိုင်းတွင် တည်ရှိသော နန်ဟဲ ကွန်မြူနစ်သည် ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဤအကျပ်အတည်းနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ ကွန်မြူတစ်ခုလုံးသည် ခါးပတ်များကို တင်းတင်းစည်းကာ လုံလောက်သော အစားအစာမရှိသည့် ဒုက္ခများကို ရင်ဆိုင်ရင်း ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသောဘဝကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်။



ထိုနေ့ နေ့လယ် လေးနာရီခန့်၌။



နေမင်းသည် အနောက်ဘက်သို့ ယိမ်းစပြုနေပြီဖြစ်ပြီး မွန်းတည့်ချိန်ကဲ့သို့ ပူပြင်းလောင်မြိုက်သည့် အရှိန်အဝါမျိုး မရှိတော့ပေ။



စုရှီသည် အိမ်ဝင်းအတွင်းရှိ ရေတွင်းဘေးတွင်ထိုင်ကာ သူမ လဲလှယ်ထားသော အဝတ်အစားများကို လျှော်ဖွပ်နေခဲ့သည်။



သစ်သားဇလုံထဲမှ နောက်ဆုံးအဝတ်တစ်ထည်ကို ရေညှစ်ပြီးနောက်တွင် စုရှီသည် နူးညံ့ဖြူဖွေးသော လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဇလုံကို တုန်တုန်ယင်ယင် မလိုက်သည်။ သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဇလုံထဲမှရေများကို အနီးအနားရှိ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ခင်းပေါ်သို့ သွန်ပက်လိုက်ရန် ဖြစ်သည်။



သို့သော် သစ်သားဇလုံသည် မြေပြင်မှ မကြွမီမှာပင် “ဂျွတ်” ဟူသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ စုရှီ၏ နုနယ်သောမျက်နှာလေးမှာ တောင့်တင်းသွားပြီး အသံထွက်ပေါ်လာရာသို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ထင်သည့်အတိုင်း သူမ လက်ဖဝါးထဲရှိ သစ်သားစလေးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။



သူမသည် နှုတ်ခမ်းကို စေ့လိုက်သည်။ သူမ အနည်းငယ် မပျော်မရွှင် ဖြစ်သွားသည်။ သူမ၏ နူးညံ့ဖြူဖွေးသောလက်များကို မသိစိတ်ဖြင့် အနည်းငယ်ပို၍ ဆုပ်လိုက်မိရာ မူလကတည်းက ကြံ့ခိုင်မှုမရှိသော သစ်သားစလေးမှာ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကြေမွသွားခဲ့သည်။



စုရှီ၏ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားပြီး ခေါင်းကိုက်လာသည်ဟုသာ ခံစားလိုက်ရသည်…



အကြောင်းရင်းကို မသိသော်လည်း လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်က ဤခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် နိုးထလာခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ မူလကတည်းက မသေးလှသော သူမ၏ ခွန်အားသည် တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ကြီးမားလာခဲ့ရာ သူမလုပ်သမျှအရာတိုင်းကို သတိထားနေရသည့်အထိပင် ဖြစ်သည်။



ထိုသို့သတိထားနေသည့် ကြားမှပင် မကြာသေးမီက သူမ၏ လက်ထဲတွင် ကျိုးပဲ့ပျက်စီးသွားခဲ့သော အရာဝတ္ထုများမှာ မနည်းတော့ချေ။



သစ်သားဇလုံ၏ ကျိုးသွားသော အနားစွန်းကိုကြည့်ရင်း စုရှီ သက်ပြင်းဖွဖွချကာ လက်ဖဝါးထဲမှ သစ်သားစများကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီးနောက် လက်လျှော့လိုက်သောပုံစံဖြင့် သူမ၏ ခွန်အားကို ချိန်ညှိကာ ရေများကို နောက်တစ်ကြိမ် သွန်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။



ထို့နောက် ကြွေလွယ်ရှလွယ်သော ကလေးငယ်တစ်ဦးကို ကိုင်တွယ်နေရသကဲ့သို့ တစ်ဝက်တစ်ပျက် ပျက်စီးနေသော ဇလုံကို အိမ်၏ ခေါင်မိုးအစွန်းသို့ ရွှေ့ပြောင်းထားလိုက်ပြီး သူမအစ်ကိုပြန်လာလျှင် ပြုပြင်နိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိ စောင့်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။



ဇလုံသည် သူမကြောင့် နှစ်ခါပြန်မပျက်စီးကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် စုရှီသည် သက်ပြင်းချကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးကို မှေးစင်းကာ တောင့်တင်းနေသောလည်ပင်းကို ပြေလျော့စေရန် ခေါင်းကို အကြိမ်အနည်းငယ် စောင်းငဲ့လိုက်၏။ ထို့နောက် ဝါးခြင်းကိုကိုင်ကာ ခြံဝင်း၏ အရှေ့ဘက်ခြမ်းရှိ အဝတ်လှန်းတန်းဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။



နံရံအနီးသို့ ရောက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူမ ဘေးအိမ်မှ လွင့်ပျံလာသော မွှေးပျံ့သည့်ရနံ့ကို ရလိုက်သည်။ စုရှီသည် ယခင်ဘဝက အငတ်ဘေးကို မကြုံဖူးသော်ငြား စားစရာ ရှားပါးသော ဤခေတ်ကြီးထဲ၌ စားချင်စဖွယ်ရနံ့ကြောင့် တံတွေးမြိုချလိုက်မိသည်။



 စုရှီသည် သူမခန္ဓာကိုယ်မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော လောဘကိုတွန်းလှန်ရန် အဝတ်တစ်ထည်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး အဝတ်ကြေမွနေသည့်နေရာများကို ခါထုတ်ကာ ဝါးလုံးတန်းပေါ်သို့ ဖြန့်တင်လိုက်ရင်း စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ ‘ဒီလောက်မွှေးနေတာ၊ ဦးလေးတို့အိမ်မှာ ဘာဟင်းကောင်းတွေ ချက်စားနေလဲ မသိဘူး။’



သို့သော် မူလပိုင်ရှင်၏ မှတ်ဉာဏ်များထဲမှ အနည်းငယ်ကပ်စေးနည်းသော အဒေါ်ဖြစ်သူက သူမအား ကျွေးမွေးခြင်း ရှိ၊ မရှိကို ထည့်မတွက်ဘဲ၊ ဤဆင်းရဲသောခေတ်တွင် စုရှီသည် သူတစ်ပါး၏ ကောင်းမွန်သောအစားအစာကို အရသာခံ စားချင်စိတ်မရှိခဲ့ပေ။



ထို့ကြောင့် သူမသည် ထိုဆွဲဆောင်မှုရှိသောရနံ့နှင့် ဝေးရာသို့သွားရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ကာ ခြေလှမ်းများကို ပိုသွက်လက်စေလိုက်သည်။



နောက်ဆုံး အဝတ်တစ်ထည်ကို ဝါးလုံးတန်းပေါ်တွင် လှန်းပြီးနောက် စုရှီသည် ရှပ်အင်္ကျီတစ်ထည်၏ ကော်လံပေါ်မှ တွန့်ကြေရာများကို ညှိရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက်မှသာ သူမသည် လှည့်ထွက်လာပြီး ဝါးတောင်းကို အသုံးအဆောင် ပစ္စည်းများထားရာ အခန်းထဲတွင် ထားလိုက်သည်။



အခန်းထဲမှထွက်လာပြီးနောက် စုရှီသည် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ကာ အချိန်ကိုခန့်မှန်းပြီး ညစာချက်ပြုတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။



ကျေးလက်ဒေသများတွင် လျှပ်စစ်မီးမရှိပေ။ ရေနံဆီဖိုးသက်သာစေရန် မိသားစုတိုင်းသည် ညစာကို စောစောစားလေ့ရှိကြသည်။



မီးဖိုချောင်ထဲတွင်။



စုရှီသည် အိုးထဲ၌ ဂျုံနက်မုန့်ညက်သားများရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမသည် ခေါက်ဆွဲမလုပ်တတ်သော်လည်း ပွဖောင်းနေသော မုန့်နှစ်သားသည် သူမအဘွားက ကြိုတင်၍ တဆေးဖောက်ထားခြင်းဖြစ်မည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။



ထို့ကြောင့် သူမသည် ဗီရိုထဲမှ သန့်ရှင်းသော အဝတ်စတစ်စကို ထုတ်ယူကာ စားပွဲပေါ်တွင် ဖြန့်ခင်းလိုက်ပြီး အိုးထဲမှ မုန့်နှစ်သားကို ဆွဲထုတ်ကာ အဝတ်စပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။



ပြီးနောက် သူမသည် ရေစည်ထဲမှ ရေကိုခပ်ယူကာ မြေအိုးကို ဆေးကြောသန့်စင်လိုက်သည်။ သူမသည် ဟင်းရည်ကျဲကျဲနှင့် ရေအနည်းငယ်ဖြင့် ဆန်ပြုတ်ပြုတ်ရန်၊ ထို့နောက် ဦးလေးဖြစ်သူ၏ အိမ်သို့သွားကာ အဘွားကိုခေါ်ပြီး ဂျုံနက်မုန့် ပြုလုပ်ပေးရန် အကူအညီတောင်းဖို့ စီစဉ်ထားသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ပို၍စားသောက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။



သူမသည် အိုးထဲသို့ရေဖြည့်ကာ၊ နှံစားပြောင်းနှင့် ဆန်ကွဲအနည်းငယ်ထည့်ပြီး လေးလံသော အဖုံးဖြင့် အုပ်ကာ ခုံပုလေးပေါ်တွင်ထိုင်၍ မီးဖိုထဲသို့ ကောက်ရိုးများထည့်လိုက်သည်။



 စုရှီသည် မီးစာအနည်းငယ်ကို အလဟဿဖြုန်းတီးပြီး နောက်ဆုံး၌ မီးမွှေးနိုင်ခဲ့သည်။ မီးဖိုထဲသို့ ကောက်ရိုးများထည့်နေရင်း သူမသည် သက်ပြင်းဖွဖွချလိုက်မိသည်။



စုရှီသည် ဤကမ္ဘာ၌ မွေးဖွားလာသောသူ မဟုတ်ခဲ့ပေ။



မဟုတ်ဘူး!



နည်းပညာပိုင်းအရ ပြောရလျှင် ဤခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်သည် ဤကမ္ဘာနှင့် သက်ဆိုင်ခြင်းမရှိပေ။



စုရှီသည် ဤခေတ်မှ ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်ကွာဝေးသော ၂၁ ရာစုမှ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။



အသင့်အတင့်ချမ်းသာသော မိသားစုတွင် မွေးဖွားခဲ့ပြီး သူမ၏ ကန့်သတ်ထားသော မှတ်ဉာဏ်များအရ အသက် ၈ နှစ်အရွယ်အထိ သူမ၏ ငယ်ဘဝ အစောပိုင်းကာလသည် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ကြည်နူးမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။



သူမ၏ ဖခင်သည် နိုင်ငံတကာတွင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကျော်ကြားသော ပရော်ဖက်ရှင်နယ်လက်ဝှေ့သမားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ သူမ၏ မိခင်မှာ တရုတ်တိုင်းရင်း ဆေးသမားတော်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။



ငယ်ရွယ်သော စုရှီသည် တစ်ဦးတည်းသော သမီးဖြစ်သောကြောင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာများဖြင့် ပျိုးထောင်ခံခဲ့ရသော ချစ်စရာကောင်းသည့် ကြွေရုပ်လေးတစ်ရုပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ကောင်းသောအချိန်များသည် ကြာရှည်မခံခဲ့ပေ။ စုရှီ အသက် ၈ နှစ်အရွယ်တွင် သူမ၏မိခင်သည် ဆေးကုသမှု မတော်တဆမှုတစ်ခု၌ အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။



ဇနီးသည်၏ သေဆုံးမှုကြောင့် စိတ်နှလုံးကြေကွဲနေသော စုရှီ၏ဖခင်သည် နောက်ဆက်တွဲ ကမ္ဘာ့အဆင့်ပြိုင်ပွဲတစ်ခုတွင် ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုကို ခံစားခဲ့ရသည်။ သူသည် ပွဲကိုရှုံးနိမ့်ရုံသာမက ပြင်းထန်သောဒဏ်ရာများပါ ရရှိခဲ့ပြီး သူ့လက်ဝှေ့သမားဘဝကို အဆုံးသတ်စေခဲ့သည်။



အရမ်းနီးစပ်နေခဲ့တာ!



ခြေတစ်လှမ်းပဲ!



ခြေတစ်လှမ်းလေးပဲ!!!



သူ့ရဲ့အိပ်မက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့!



ကမ္ဘာ့အဆင့်မီ လက်ဝှေ့ပွဲရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ဖို့!



သူမ ဖခင်သည် ထိုနှစ်ထပ်ကွမ်း ထိုးနှက်ချက်ကို လက်မခံနိုင်ဘဲ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ စိတ်ရှိလက်ရှိ အရက်သောက်ရာတွင် အချိန်ကာလတစ်ခုကြာအောင် သူ့ကိုယ်သူ နှစ်မြှုပ်ထားပြီးနောက် သူသည် သူ၏နောက်ဆုံး ခေါင်းမာမှုအားလုံးကို ၈ နှစ်အရွယ်သမီးလေးအပေါ်သို့ ပုံချခဲ့သည်။



သူမဖခင်စိတ်ထဲတွင် သမီးဖြစ်သူ၏ သွေးကြောထဲရှိ သွေးများသည် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် လက်ဝှေ့သမားတစ်ဦးဖြစ်လာရန် အရည်အချင်းများ သေချာပေါက်ရှိနေသည်ဟု ယုံကြည်နေခဲ့သည်။



ထိုအခိုက်အတန့်မှစ၍ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း မင်းသမီးလေးကဲ့သို့ ဆံပင်စည်းကြိုးနှင့် ဖောင်းကားသောစကတ်ကိုဝတ်ဆင်ကာ မင်းသမီးလေးတစ်ပါးကဲ့သို့ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော စုရှီ၏ဘဝသည် ကမ္ဘာမြေတုန်ခါလောက်သည့် ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။



မိခင်၏ သေဆုံးမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုမှ မလွတ်မြောက်နိုင်မီမှာပင် သူမဖခင်သည် သူမ၏ ဆံပင်ကို အတင်းရိတ်ပစ်ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကာ ရှည်လျားသော လေ့ကျင့်မှုများထဲသို့ ဆွဲသွင်းခဲ့သည်။



အစပိုင်းတွင် စုရှီသည် မျက်နှာပေါ်မှ ညိုမည်းစွဲနေသော ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များဖြင့် ငိုယိုနေခဲ့ပြီး မိခင်၏ နူးညံ့မှုကို အသည်းအသန် ရှာဖွေခဲ့ရာမှ နောက်ဆုံးတွင် တိတ်ဆိတ်ပြီး တည်ငြိမ်သော အမူအရာသို့ ပြောင်းလဲသွားကာ လက်သီးထိုးခြင်းနှင့် မဆုတ်မနစ် ရှေ့သို့တိုးခြင်းကိုသာ သိရှိတော့သည်။ စုရှီသည် ခံစားချက်ကင်းမဲ့ပြီး မာကျောသော မိန်းကလေးတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။



တစ်နည်းနည်းနှင့်တော့ သူမ၏ ဖခင်သည် မှန်ကန်ခဲ့သည်။



စုရှီသည် သူမ၏ နူးညံ့သောမိခင်နှင့် တူသော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုမှာမူ ဖခင်ဖြစ်သူထံမှ တစ်ပုံစံတည်း ကူးယူထားခြင်းဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။ သူမသည် ဤအလုပ်ဖြင့် အသက်မွေးရန် မွေးဖွားလာသူဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူမသည် လက်ဝှေ့နယ်ပယ်တွင် ပါရမီရှိပြီး ထိုအချက်က သူမအား ရွယ်တူများကြားတွင် လျင်မြန်စွာ ထင်ပေါ်ကျော်ကြားစေခဲ့သည်။



သူမသည် တစ်သက်လုံး အဆက်မပြတ် နပန်းလုံးခြင်းနှင့် ပြိုင်ဆိုင်ခြင်းတို့ဖြင့် ရုန်းကန်ရလိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သူမသည် သူငယ်ချင်း၊ အချစ် သို့မဟုတ် မိသားစုသံယောဇဉ်ကို မလိုအပ်ခဲ့ပေ။



သူမ၏ ဘဝတစ်ခုလုံးသည် သူငယ်ချင်း၊ အချစ် သို့မဟုတ် မိသားစုသံယောဇဉ် ကင်းမဲ့စွာဖြင့် အဆက်မပြတ်သော ပွဲများနှင့် ပြိုင်ဆိုင်မှုများတွင် ရုန်းကန်ရလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။



ဖခင်၏ မျှော်လင့်ချက်များကို လိုက်နာပြီး ကမ္ဘာ့အထွတ်အထိပ် အမျိုးသမီးလက်ဝှေ့ချန်ပီယံဖြစ်လာသရွေ့ သူမသည် ကိုယ်ပိုင်ဘဝကို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။



ဟုတ်ပါ၏။ သူမသည် လက်ဝှေ့ကိုမကြိုက်ပေ။



သူမဖြစ်ချင်သည်မှာ... သူမ၏ မိခင်ကဲ့သို့ ဒဏ်ရာရသူများနှင့် သေလုမျောပါးဖြစ်နေသူများကို ကူညီရသော ဆရာဝန်တစ်ဦးပင်။



သို့သော် ကံကြမ္မာတွင် အခြားအစီအစဉ်များ ရှိနေပုံရသည်။ မိခင်သေဆုံးပြီးနောက်တွင်ပင် ကြင်နာမှုမရှိဘဲ ဖခင်နှင့်သမီးကြားက နွေးထွေးမှုကို ဖြတ်တောက်ခဲ့သည်။



သို့သော် သူမဖခင်သည် ထိုနေရာတွင်ရပ်၍ သူမကိုကြည့်နေသရွေ့ သူမတွင် စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုရှိခဲ့သည်။ သူမသည် နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်ကြည့်ရန် မလိုအပ်ခဲ့ပေ။ သူမသည် ရဲရင့်စွာ ရှေ့သို့သာဆက်သွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဤဘဝသည် သူမလိုချင်သော ဘဝမဟုတ်သော်လည်း၊ ဖခင်၏ အိပ်မက်ဖြစ်နေသော်လည်း၊ သူမသည် အစွမ်းကုန်ကြိုးစားမည်ဖြစ်သည်။



သို့သော် သူမအသက် ၁၈ နှစ်အရွယ်တွင် သူမဖခင်သည် အရက်အလွန်အကျွံသောက်သုံးမှုကြောင့် မမျှော်လင့်ဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့သည်။



အဆိုးဆုံးမှာ သူမဖခင်သည် နောက်ဆုံးအကြိမ် မျက်စိမှိတ်သွားသည့်တိုင်အောင် သူမ ကမ္ဘာ့စင်မြင့်ပေါ်သို့ ခြေလှမ်းချသည်ကို မမြင်သွားခဲ့ရခြင်းပင်ဖြစ်သည်။



ဖခင်သေဆုံးပြီးနောက် စုရှီသည် သူမ၏ဝမ်းနည်းမှုအားလုံးကို နှလုံးသားအောက်ခြေသို့ ဖိနှိပ်ထားပြီး သူမကိုယ်သူမ ပိုပြင်းထန်စွာ လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။ အသက် ၂၂ နှစ်အရွယ်တွင် သူမသည် နောက်ဆုံး၌ လက်ဝှေ့ချန်ပီယံနှင့် ကမ္ဘာ့အဆင့်မီ လက်ဝှေ့သမားအဖြစ် သရဖူဆောင်းနိုင်ခဲ့သည်။



သူမ၏ ဖခင်သည် ထိုအချိန်က သူမဘဝ၏ အထွတ်အထိပ် အခိုက်အတန့်ကို မမြင်ခဲ့ရသော်လည်း၊ သူမသည် သူမ၏နှလုံးသားထဲမှ ဤ “သူမ” ကို အပြီးတိုင် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။



သူမအား ဘဝကိုပေးခဲ့သော ဖခင်အပေါ် အကြွေးတင်ခဲ့သည်များကို သူမပြန်ဆပ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။



နောက်ပိုင်းတွင်။



ခေတ္တခဏ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများ ဖြစ်ပွားပြီးနောက် နည်းပြ၏ ဖြောင်းဖျမှုများရှိသော်လည်း စုရှီသည် ပြတ်ပြတ်သားသား အနားယူခဲ့သည်။



သူမသည် သူမဘဝ၏ ပထမအနှစ် ၂၀ ကို ဖခင်၏ အိပ်မက်အတွက် ရှင်သန်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ ဖခင်၏ အိပ်မက်မှာ အမှန်တကယ်ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူမစိတ်ထဲတွင် သူမသည် သူမကိုယ်တိုင်အတွက် ရှင်သန်လိုသည်။ သူမသည် လွန်ခဲ့သောနှစ်များက ရပ်ဆိုင်းထားခဲ့သော ဆေးပညာလေ့လာမှုကို ဆက်လုပ်လိုခဲ့သည်။



သို့သော်လည်း။



ကံကြမ္မာသည် သူမအပေါ် နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်စားခဲ့ပြန်သည်။



အနားယူပြီးနောက် ရှစ်နှစ်အကြာ ဆေးရုံ၌ ပထမဆုံးနေ့တွင် လမ်းဖြတ်ကူးနေသော ကလေးတစ်ဦးကို ကယ်တင်ရန်ကြိုးစားရင်း သူမသည် ကားတိုက်ခံရပြီး ၁၉၆၀ ခုနှစ်ဆီသို့ ပြန်ရောက်သွားခဲ့သည်။



မူလပိုင်ရှင်၏ မိသားစုတွင် မိသားစုနောက်ခံအချို့ရှိပြီး ဤငတ်မွတ်ခေါင်းပါးသော ခေတ်တွင် လုံလောက်စွာမစားနိုင်ပေ။ စားရသည်မှာ ဆန်လုံးညိုနှင့် ဆန်ကွဲများရောနှောထားခြင်းသာဖြစ်သည်။ ဆယ်စုနှစ်များစွာအကြာပ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အစားအစာများနှင့် မည်သို့နှိုင်းယှဉ်နိုင်မည်နည်း။



….



သူမသည် မီးညှပ်ကို ကျွမ်းကျင်မှုမရှိစွာ အသုံးပြုရင်း မီးဖိုမှ မီးပွားများကို မီးလင်းဖိုထဲသို့ ပင့်ထည့်လိုက်သည်။ စုရှီ နောက်တစ်ကြိမ် သက်ပြင်းချလိုက်မိပြန်သည်။



ရက်အနည်းငယ်ကြာ ညှိယူပြီးနောက်၊ သူမသည် အချိန်နှင့်နေရာကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့သည့် အဖြစ်မှန်ကို လက်ခံနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။



သူမသည် သူမကိုယ်သူမ နှစ်သိမ့်ရုံသာတက်နိုင်ခဲ့သည်။ ‘ဖြစ်လာမှတော့ မထူးတော့ဘူး၊ အလိုက်သင့်ပျော်အောင်နေလိုက်တာပဲ ကောင်းပါတယ်လေ။’



မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊ အသက်နှစ်အနည်းငယ် ငယ်သွားခြင်းသည် ထိုမျှဆိုးရွားသည်တော့ မဟုတ်ပေ။



သို့သော်လည်း... ဤဘဝမှာလည်း သူမတွင် မိဘရှိခြင်း၏ ကောင်းချီးကို မခံစားခဲ့ရသေးပေ။



လေးလံသော သစ်သားအိုးဖုံးသည် အနည်းငယ်ရွေ့လျားသွားပြီး စုရှီ၏ လွင့်မျောနေသော အတွေးများကို နှောင့်ယှက်လိုက်သည်။ သူမသည် လက်ထဲမှနောက်ဆုံးကောက်ရိုးကို မြေပြင်သို့ အမြန်ပစ်ချလိုက်ပြီး လက်ကိုခါကာ အဖုံးကိုမရန် လျင်မြန်စွာ ထရပ်လိုက်သည်။



 ဆန်ပြုတ်များ မလျှံကျမီ အနီးရှိယောက်မကိုယူကာ အိုးကို အကြိမ်အနည်းငယ် မွှေပြီးနောက် ညင်သာစွာ ပြန်အုပ်လိုက်ကာ မီးဖိုပေါ်ရှိကျန်နေသော မီးပွားများဖြင့် ဆန်ပြုတ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်းကျက်စေရန် ထားလိုက်သည်။



ဆန်ပြုတ်သည် နူးအိခါနီးဖြစ်လာသောအခါ စုရှီ သူမအဘွားဆီသို့ သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။



သို့သော် စုရှီသည် သူမအဘွားကို သွားမရှာမီ နောက်တစ်ကြိမ် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ပြီး မီးဖိုမှ မီးကျီးခဲများ ကျကျန်ခဲ့ခြင်း ရှိ၊ မရှိ သေချာစွာ စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ဘေးကင်းလုံခြုံကြောင်း သေချာသွားမှ မတ်တပ်ရပ်ကာ မီးဖိုချောင်မှ ထွက်ခဲ့သည်။