သူမ၏အားနည်းချက်ကို စတင်ပြသလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဝမ်ယုဖေးသည် သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဂုဏ်ယူစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
ဒါပေမယ့် သူမက ကာရိုက်တာထဲကတော့ ထွက်မသွားသေးဘူး။ "ပိုင်လန်က ရှောင်ချန်းကိုကြိုက်နေတာလား"
"ညီ... ညီမ..." ရှီရန်ပြောစရာစကားပျောက်ဆုံးသွားသည်။ သူမ၏မျက်နှာတွင် မိန်းကလေးငယ်တစ်ယောက်၏ရှက်ရွံ့မှုက ရှိနေသေးသည်။
သူမက ရှက်ရွံ့စွာပြုံးလိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ရိပ်မိသွားပြီး စူးစူးရဲရဲမော့ကြည့်လိုက်သည်။ "မမရန်ရု ညီမ မ..."
"ရှီရန်က နောက်ကောက်မကျန်ခဲ့တာကို အံ့သြမိတယ်။" ဒါရိုက်တာလီက သူ ကောက်ကိုင်လိုက်သော စပီကာကို ကြမ်းပြင်ပေါ် ပြန်ချလိုက်သည်။ သူသည် မော်နီတာကို ဆက်ကြည့်ရင်း မျှော်လင့်ချက်ပြည့်နေလေသည်။
ဝမ်ယုဖေးအံ့သြသွားသည်။
ရှီရန်က အမှန်တကယ်တွင် သူမ၏ဖိနှိပ်ထားခြင်းကို ခံနေရခြင်းမဟုတ်ပေ။
"ဟူး" သူမ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူမ သည်းမခံနိုင်ဘဲ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်တော့ ရှောင်ချန်းနဲ့အစ်မတွဲနေတာအတော်ကြာပြီ"
ရှီရန်သည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ နောက်ပြန်ဆုတ်သွားသည်။ သူမ၏မျက်လုံးများသည် မှုန်ဝါးလာပြီး ၎င်းတို့ထဲတွင် ဝမ်းနည်းမှု၊ ရုန်းကန်မှုနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုများ ရှိနေသည်။
စိတ်ခံစားမှုအားလုံး ပေါ်လာသည်။
သူမက ဝမ်ယုဖေးကို ရိုးရိုးသားသားပြုံးပြသည်။
သူမမျက်လုံးထဲမျက်ရည်ဝဲနေသော်လည်း ပြောလိုက်သည်။ "ညီမထင်ပါတယ်... ရန်ရုနဲ့ကိုကို ရှောင်ချန်းက လိုက်ဖက်တဲ့စုံတွဲလို့"
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏မျက်လုံးထောင့်မှ မျက်ရည်တစ်စက် ကျဆင်းသွားပြီး အဆုံးတွင်သူမ၏လှပသောဆံပင်များထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ရှီရန်ကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ယုဖေး၏မျက်လုံးများ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူမ ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်သော်လည်း ပြောရမည့်စကားကို မေ့သွားသည်။
"ကတ်"
ဒါရိုက်တာက ဝမ်ယုဖေးကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ ယုဖေး"
ဝမ်ယုဖေးသည် သူမ၏ခံစားချက်များကို အမြန်ထိန်းလိုက်ပြီး ဒါရိုက်တာလီအား တောင်းပန်ကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ "တောင်းပန်ပါတယ် ဒါရိုက်တာလီ။ ကျွန်မ ခုနကစာသားတွေမေ့သွားလို့ပါ"
"ဒါဆို ထပ်ရိုက်ရအောင်"
"ဟုတ်ကဲ့"
ဝမ်ယုဖေးခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ရှီရန်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ အံ့သြသွားသည်။
'ဒါက တိုက်ဆိုင်တာမလား။'
ရှီရန်က သူမကို စိုက်ကြည့်နေသောအခိုက်အတန့်တွင် သူမစိတ်လွတ်ထွက်သွားသည်။
ဒုတိယအကြိမ်ရိုက်ချက်၌
အရာအားလုံးက ပုံမှန်အတိုင်းပင်ဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆုံးအခန်းနေရာကို ရောက်သောအခါ ရှီရန်က မျက်ရည်နဲ့ပြုံးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူမ ကြောင်သွားပြန်သည်။
"ကတ် ဘာဖြစ်တာလဲ ယုဖေး" ဒါရိုက်တာလီ စိတ်ရှုပ်သွားသည်။
အစတွင် ရှီရန်သည် ယုဖေး၏သရုပ်ဆောင်မှုကို လိုက်ပါသရုပ်မဆောင်နိုင်ဟု သူထင်ခဲ့သည်။
မမျှော်လင့်ဘဲ ရှီရန်က သူ့ကိုအံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။
ယင်းအစား NG ထိလေ့မရှိသော ဝမ်ယုဖေးသည် ယနေ့နှစ်ကြိမ် NGထိသည်။
ဝမ်ယုဖေးလည်း ထိတ်လန့်သွားသည်။
သူမ ရှီရန်ကို ထိတ်လန့်စွာစိုက်ကြည့်နေသည်။
'တိုက်ဆိုင်မှုမဟုတ်ဘူး'
ရှီရန်သည် သူမ၏သရုပ်ဆောင်မှုကို ဖိနှိပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။
သူမ ယခင်က သေချာစုံစမ်းခဲ့သည်။ ရှီရန်၏သရုပ်ဆောင်မှုစွမ်းရည်က
အမြဲတမ်းဆိုးရွားပြီး အချိန်အတော်ကြာအောင် ဝေဖန်ခံခဲ့ရသည်။
ဒါပေမယ့် ရှီရန်က ငါသရုပ်ဆောင်တာကို ဘာကြောင့် ရပ်တန့်စေနိုင်ရတာလဲ။
"နင်..." ဝမ်ယုဖေးပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ အစ်မယုဖေးနေမကောင်းလို့လား။" ရှီရန်သည် စိုးရိမ်ဟန်ဆောင်သည်။
'ငါ့ရိုက်ကွက်တွေကို ဖိနှိမ်နေတာလား'
ဒင်း ငါ့ခွင့်ပြုချက်ကို အရင်ယူရလိမ့်မယ်။
ဝမ်ယုဖေး၏မျက်လုံးများ မဲနက်သွားသည်။
သူမ လက်ခံရန် ငြင်းဆန်နေသည်။
နောက်တတိယအကြိမ်၊ စတုတ္ထအကြိမ်....သတ္တမမြောက်အကြိမ်အထိ သူမ NGထိနေသည်။
နောက်ဆုံးမိနစ်တွင် စာသားကို အမြဲမေ့သွားခဲ့သည်။
ဒါရိုက်တာလည်း တဖြည်းဖြည်းစိတ်ပျက်လာသည်။ "ယုဖေး၊ ခဏအနားယူပြီး ကိုယ့်အခြေအနေကို အရင်ပြန်ညှိလိုက်ဦး။"
ဝမ်ယုဖေးသည် အတုအယောင်အပြုံးဖြင့်ပြုံးပြသည်။ "ဟုတ်ကဲ့ပါ ဒါရိုက်တာလီ"
သူမသည် လူတိုင်းကိုဦးညွှတ်သည်။ "အားလုံးကို ဒုက္ခပေးမိလို့တောင်းပန်ပါတယ်"
"NG ခုနစ်ခု၊ ဝမ်ယုဖေးကတစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ရိုက်နိုင်တယ်လို့နာမည်ကြီးနေတာမဟုတ်ဘူးလား။"
"ပရိသတ်တွေက အဲဒါကိုလုပ်ကြံထားတာဖြစ်မယ်။ အခုကြည့်လေ သူမရဲ့သရုပ်မှန်ကိုပြနေတယ်။"
"ငါသိနေတယ်လေ။ လူသိများတဲ့သူရဲ့မျက်နှာဖုံးတွေက အဆိုးဆုံးပဲ။"
"သူမက ရုပ်ရှင်ဘုရင်မတစ်ယောက်လေ။ ဒါပေမယ့် ရှီရန်ထက် ပိုဆိုးရွားတယ်။ ရှီရန်ရဲ့ သရုပ်ဆောင်ချက်ကဆိုးရွားတယ်လို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမယ့် တော်တော်ကောင်းနေတယ်ရော"
"ဟုတ်တယ်။ ဟိုမှာ သူမ ငိုနေတာကို ငါမြင်လိုက်ရတယ်။ အဲဒါက ငါ့နှလုံးသားလေးကို နာကျင်စေတယ်။"
"ရှီရန်၊ ဒီကို ခဏလောက်လာခဲ့ဦး" ဒါရိုက်တာက ရှီရန်ကို ဝှေ့ယမ်းပြသည်။
ရှီရန်ရောက်လာသောအခါတွင် သူသည် နဖူးကို ကူရာမဲ့စွာကိုင်လိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ အရောင်အဝါကို နည်းနည်းလျှော့ထားလိုက်။ ဒီအတိုင်းသာဆက်သွားနေမယ်ဆိုရင် ညရောက်တဲ့အထိ ရိုက်ကူးရေးတွေ မပြီးနိုင်လောက်ဘူး။"
အရာအားလုံးကို သူ ဖောက်မြင်နိုင်သည်။
အစတွင် ယုဖေးက ရှီရန်ကိုဖိနှိပ်ချင်သော်လည်း သူမ ရှူံးသွားလိမ့်မည်လို့ မမျှော်လင့်ထားပေ။ ၎င်းအစား သူမ NG ခုနစ်ကြိမ် ထိသွားသည်။
ရှီရန်က အပြစ်ကင်းစွာမျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။ "ဒါရိုက်တာ၊ အစ်မယုဖေးက အခြေအနေမကောင်းလို့ဖြစ်တာလို့ ကျွန်မ ထင်ပါတယ်။ နောက်တစ်ကြိမ်ပြန်ကောင်းလာမှာ သေချာပါတယ်။"
"အိုး မင်း" ဒါရိုက်တာလီက သူ့ကိုယ်သူ ရယ်နေမိသည်။ "ငါ့အတွက် ဟန်ဆောင်မနေနဲ့။ နောက်မှ မင်းကိုယ်မင်းထိန်းလိုက်။ ပိုလွန်းတာက လိုနေတာလိုမျိုးမကောင်းတဲ့အရာတစ်ခုပဲ"
"နားလည်ပါပြီ။" ရှီရန်သည် သူမ၏ဟန်ဆောင်ထားသောအကြည့်ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး ပြုံးကာသဘောတူလိုက်သည်။
ဒါရိုက်တာလီ ပြောပြီးသွားသောအခါ အဋ္ဌမမြောက်အကြိမ် ချောမွေ့စွာပြီးဆုံးသွားသည်။
ဝမ်ယုဖေးသည် နောက်ဆုံးစာကြောင်းကိုပြောပြီးသောအခါ သူမ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
သူမသည် ရှီရန်ကိုကြည့်ကာ ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခုခံစားလိုက်ရသည်။
အဝတ်လဲခန်းသို့ပြန်ရောက်သောအခါ ဝမ်ယုဖေးသည် ထိုမြင်ကွင်းကိုတွေးကာမျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
ထိတ်လန့်မှု ပျောက်ကွယ်သွားချိန် ရှီရန်အကြောင်းပြန်တွေးပြီး သူမကို ဆွဲဖြဲပစ်ချင်သည်။
"မမယုဖေးအဆင်ပြေရဲ့လား" ရှောင်ရှီးက သူမကို စိုးရိမ်တကြီး ရေတစ်ပုလင်းပေးလိုက်သည်။
ဝမ်ယုဖေးက ခေါင်းမော့ပြီးရေယူသောက်လိုက်သည်။ သူမ ပြုံးလိုက်သည်။ "အဆင်ပြေပါတယ်။ ရှီရန်... သူမရဲ့သရုပ်ဆောင်မှုစွမ်းရည်က ငါ့ထက် ပိုကောင်းတယ်။"
"မမ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ အခုက NG ကြောင့် အဲ့လိုထင်တာလား..."ရှောင်ရှီးက အံသြသွားသည် ။
"အင်း" ဝမ်ယုဖေးခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ရုပ်သံလွှင့်တဲ့အချိန်ရောက်လာရင် ဒုတိယ အမျိုးသမီးဇာတ်ကောင်ထက် ငါနိမ့်ကျနေမှာကို ကြောက်မိတယ်။”
"ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ" ရှောင်ရှီးမဆိုင်းမတွပြောလိုက်သည်။
သူမ တွေးတောလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူမ လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။ "မမယုဖေး၊ ဝမ်မိသားစုက ဒီဒရာမာမှာအကြီးဆုံးရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ မဟုတ်ဘူးလား?"
ဝမ်ယုဖေးကလည်း တုံ့ပြန်သည်။ "ရှောင်ရှီး၊ နင်ဆိုလိုတာက ရှီရန်ကို ငါ့အဖေကနေတစ်ဆင့်မောင်းထုတ်စေချင်နေတာလား"
"မှန်တာပေါ့။ မမယုဖေး၊ ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့ကိုရှာဖို့ CEO ဝမ်ကိုဖုန်းခေါ်ပြီး ရှီရန်ကိုမောင်းထုတ်ခိုင်းလိုက်လေ။ အချိန်တန်ရင် ဒုတိယအမျိုးသမီးခေါင်းဆောင်ကိုပြောင်းလိုက်ရုံပဲ။"
ဝမ်ယုဖေးအနည်းငယ် စိတ်ပူသွားသည်။ "ဒါပေမယ့် အဖေက သူ့ကိုယ်ပိုင်အခွင့်အရေးကို အလွဲသုံးစားလုပ်နေတယ်လို့ လူတွေကပြောလာမှာကို ငါကြောက်တယ်။"
"ဒါတော့မှန်တယ်။" ရှောင်ရှီးသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်ဓာတ်ကျသွားသည်။ "ရှီရန်ကို မောင်းထုတ်ဖို့နည်းလမ်းသာရှိမယ်ဆိုရင်"
ဝမ်ယုဖေးက စားပွဲပေါ်ရှိဖုန်းကို ကြည့်ကာ ခဏလောက်စဉ်းစားနေမိသည်။
သူမက ယုတ်မာစွာပြုံးပြီး ရှောင်ရှီး၏လက်မောင်းကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ "ရှောင်ရှီး၊ အစ်မမှာ အကြံတစ်ခုရှိတယ်။"
ရိုက်ကူးရေးပြီး၍ ညအချိန်ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။
ရှီရန်သည် သူမ၏ကိုယ်ပိုင်အ၀တ်အစားများအဖြစ်ပြောင်းဝတ်ပြီး ဖန်တုံတုံနှင့်အတူ ရိုက်ကွင်းမှထွက်လာသည်။
သူတို့နှစ်ယောက်က ဂျီဝမ်ဖုန်း
၏ကားထဲကို ဝင်သွားသည်။
"ပင်ပန်းနေပြီလား?" ဂျီဝမ်ဖုန်း
က စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့်မေးသည်။
"ကျွန်မ အဆင်ပြေပါတယ်။" ရှီရန်၏ အမူအရာမှာပုံမှန်ဖြစ်ပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု လက္ခဏာ မရှိပေ။
၎င်းကိုမြင်၍ ဂျီဝမ်ဖုန်းမအံ့သြမိပေ။ "ဒီနေ့ နည်းနည်း အလုပ်ရှုပ်သွားလို့ မနက်ဖြန် ရိုက်ကွင်းမှာအတူအဖော်ပြုပေးမယ်"
"အိုကေ"
"အတိအကျပြောရရင် အစ်ကိုဖုန်း ဒီနေ့အနားမှာမရှိတာကြောင့် မမရန် အနိုင်ကျင့်ခံရတာ။ ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့ကို ပထမဆုံးရောက်လာတာ ထူးဆန်းတဲ့လူတွေအများကြီးတွေ့ရမယ်လို့မမျှော်လင့်ထားဘူး။"
ဖန်တုံတုံဒေါသထွက်လာသည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ?" ဂျီဝမ်ဖုန်း၏မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားသည်။
ထို့နောက် ဖန်တုံတုံက ဂျီဝမ်ဖုန်းကို ယနေ့ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာအားလုံးကို ပြောပြသည်။
အဝတ်လဲခန်းနှင့်ကုံးကျင်လိန်တို့ကြားက ပဋိပက္ခအပါအဝင်ဖြစ်သည်။
ဂျီဝမ်ဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး သူ့ကိုယ်သူအပြစ်တင်လိုက်သည်။ "ဒီနေ့ မင်းနဲ့အတူလိုက်ခဲ့သင့်တာ။"
"ကျွန်မ ထိန်းချုပ်လို့ရပါတယ်။" ရှီရန်က မျက်လုံးကိုမှိတ်ပြီး ထိုင်ခုံကိုမှီထိုင်လိုက်သည်။
"မင်း ဒါကိုကိုင်တွယ်နိုင်တယ်ဆိုတာသိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အနည်းဆုံးတော့ ဒီမှာမန်နေဂျာနဲ့အတူရှိနေရင် ဒီလူတွေ မင်းကိုဒီလိုမျိုး အနိုင်ကျင့်ဝံ့မှာ မဟုတ်ဘူး။"
ရှီရန် သမ်းလိုက်သည်။ "ဒီကမ္ဘာမှာ ကျွန်မကိုအနိုင်ကျင့်နိုင်တဲ့လူအများကြီးမရှိပါဘူး"
ဂျီဝမ်ဖုန်းရယ်လိုက်သည်။ "ဒါတော့အမှန်ပဲ။ ဒါပေမယ့် မင်းငါ့ကို မန်နေဂျာတစ်ယောက်တာဝန်ကို လုပ်ခွင့်ပေးသင့်တယ်"
"အိုဘုရားရေ" ဖန်တုံတုံက ရုတ်တရက် အော်လိုက်သည်။
"ဘာဖြစ်တာလဲ?" ဂျီဝမ်ဖုန်းက မေးသည်။
"မမက ခေတ်စားနေတဲ့ရှာဖွေမှုတွေပေါ်ရောက်နေပြန်ပြီ။ ချီးပဲ တစ်ယောက်ယောက်က ဒီနေ့အဝတ်လဲခန်းထဲမှာ မမရန်က ကုံးကျင်လိန်ကိုပါးရိုက်နေတဲ့ဗီဒီယိုကို ရိုက်ထားပြီး အွန်လိုင်းမှာတင်လိုက်တယ်။"
ရှီရန်သည် နောက်ကြည့်မှန်မှစူးရှသော မျက်လုံးများဖြင့်ကြည့်ပြီး မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ "ရှင်ဆန္ဒရှိတဲ့အတိုင်း မန်နေဂျာတစ်ယောက်ရဲ့ အခန်းကဏ္ဍကို တာဝန်ယူလို့ရပါပြီ။"