(13)
Viewers 14k
Chapters 524

ဂူဖောက်သူတို့ဒဏ္ဍာရီ 盗墓笔记 (volume 2)

Author -南派三叔 (nan pai san shu)

translater - Hninthawethadar

ချင်လင်နတ်သစ်ပင်


Chapter (13)

ရေဝါရေတံခွန်



မြေအောက်မြစ်သည် လျင်မြန်စွာ စီးဆင်းသွားပြီး ရေအပူချိန်ကလည်း အလွန်မြင့်မားနေသည်။ ထို​ရေထဲတွင် သက်ရှိသတ္တဝါများ မရှိနိုင်ဘူးလို့ သူလည်း ထင်သည်။ မထင်မှတ်ပဲ ဘာမှပြန်မပြောနိုင်မီတွင် အဝါရောင် ရေတိုင်တစ်ခုက ရုတ်တရက် ရေထဲမှ ပေါက်ထွက်လာပြီး လူကို တောင်ထိပ်သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ လှိုဏ်ဂူထဲရှိ ရေစီးကြောင်းသည် လူတိုင်းကို တိမ်ပေါ်ရောက်တဲ့အထိ ပစ်လွှတ်သွားနိုင်၏။ 


ပရမ်းပတာ ရေစီးကြောင်းနဲ့ တိုက်ရိုက်ထိမှန်သွားတဲ့ အာ့မာကျစ်လည်း ဘာတွေဖြစ်သွားလဲ ဝူရှဲဘက်ကလည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရချေ။ ဦးလေးထိုက်က ရေထဲမှာ ဘာတွေလဲလို့ ဆရာလျောင်ကို အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ မေးနေတာကိုပဲ ကြားလိုက်ရသည်။ ဆရာလျောင်လည်း စကားပင် မပြောနိုင်ပေ။ ဝူရှဲ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ရေတွေ ပက်ကျဲကျဲ​နေတာကိုသာ တွေ့လိုက်ရကာ ရေအောက်မှာ ရှိနေတဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်ကို​တောင် မပြောနိုင်ချေ။ 


လှိုဏ်ဂူထိပ်အထိ ပြေးဝင်သွားတဲ့ ရေတိုင်တွေဟာ ခဏလောက်အထိ မှေးမှိန်မသွားဘဲ ပိုပိုပြီး ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ ဒါက ပင်လယ်ထဲက ဝေလငါးတွေကို သွားအမှတ်ရစေပေမယ့် ဒီလျှိုထဲမှာ ဘယ်လိုလုပ် ဝေလငါးတွေ ရှိနိုင်မှာလဲလို့ တစ်ဖက်ကလည်း တွေးမိသည်။ ဒီလို ဒေါသကြီးတဲ့ ငါးမျိုး ကြုံရင်တော့ သူအသက် မရှင်လောက်တော့ပေ။ ဝေလငါးတွေအပြင် ဒီလို အသံကြီးကြီး ဖြစ်အောင် တခြားဘာအကောင်က လုပ်နိုင်​​သေးလဲ။ 


အဲဒါကို တွေးကြည့်မိတော့ မီတာ 20 ကျော် ရှည်လျားပြီး တပ်မတော် ထရပ်ကားလောက် ဦးခေါင်းရှိတဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ အရွယ်ရောက်ပြီး ဆယ်လမွန်ကြီးများ ဖြစ်နိုင်မလား။ အဲ့လို့သာ ဆိုရင်တော့ ဒီဂူဖောက်မှုက မအောင်မြင်တော့မှာတောင် ကြောက်ရသည်။


ဤအချိန်တွင် အာ့မာကျစ်သည် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလာကာ ရေထဲမှ ရုတ်တရက် ထလာသည်။ ဘာကြောင့်ရယ်မသိ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး နီရဲနေကာ ခြေလှမ်း အနည်းငယ် လှမ်းပြီးနောက် ရေထဲသို့ ​ပြန်လဲကျသွားပြီး လုံးဝ မလှုပ်တော့ပေ။ ဦးလေးထိုက်လည်း ဘာဖြစ်သွားမှန်း မသိဘဲ ရုတ်တရက် ဝူရှဲကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန်ကျောက်ပြီး အာ့မာကျစ်ကို ရေထဲက ပြန်ဆွဲထုတ်ခိုင်းတော့သည်။ 


ဒီလူကြီးကို စိတ်ထဲကနေ ကျိန်ဆဲလိုက်ပေမယ့် သူ့နောက်ကျောကို သေနတ်နဲ့ ဖိထားတာကြောင့် ဘာမှ ​​ပြန်မလုပ်နိုင်ရာ လျှာကို ကိုက်ပြီး ရေထဲကို ပြေးဆင်းသွားရတော့သည်။ ရေက မိုးရွာသလို သွန်ချလိုက်တာ။ ရေထဲဆင်းပြီးတာနဲ့ ဝူရှဲ အံ့ဩသွားရသည်။ တစ်ခုခုမှားနေပြီဆိုတာ သိလိုက်ရ၏။ ရေက အရမ်းပူနေရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိလိုက်တာနဲ့ အဖုအပိမ့်တွေ ဖြစ်သွားမတတ်ပင်။ ဝူရှဲ သူ့လက်ကို အဝတ်နဲ့ ဖုံးအုပ်ပြီး အာ့မာကျစ်ကို ဆွဲယူရန် တခြားလက်တစ်ဖက်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။


သို့သော် သူ့လက်က အာ့မာကျစ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိလိုက်တာနဲ့ အပူဒဏ်က ကျုံ့ဝင်လာရာ ဝူရှဲ ထိတ်လန့်သွားသည်။


ထိုအချိန်တွင် ရုတ်တရက် နောက်ထပ် ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ရေထဲမှ အဝါရောင် အငွေ့များ ထွက်​လာသည်။ ဝူရှဲလည်း တစ်ခုခု မှားနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဒါကြီးက ငါးမဟုတ်တာတော့ သေချာနေပြီ။ အပူချိန်က မြင့်မားတဲ့အတွက် ရေထဲမှာ လှုပ်ရှားနေတဲ့ သက်ရှိ မှန်သမျှ ပြုတ်ပြီးသား ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။


ထိုအခိုက် လောင်းယန်က အော်လိုက်သည်။


"မင်းဘာလုပ်နေတာလဲ? ရေထဲကို မြန်မြန်ငုပ်လိုက်တော့လေ!! အဲဒါတစ်ချိန်လုံး ပူနေခဲ့တဲ့ စမ်းရေတွင်းပဲ လူသေတောင် မီးရှို့ပြီးသား ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"


ရေစစ်ကြောင်းက ပိုပိုကြီးလာပြီး ပွက်ပွက်ဆူနေတဲ့ ရေတွေက မိုးရွာသလို ထိုးထွက်လာရာ ဝူရှဲ မြေအောက်မြစ်ထဲကို ကမန်းကတန်း ဒိုင်ဗင်ထိုးချလိုက်တော့သည်။ ကျန်တဲ့ လူတွေက ပွက်ပွက်ဆူလာတဲ့ မိုးရေလို ရေ​တွေကြောင့် ဝက်တွေလိုမျိုး ပူလောင်သွားကြသည်။ သို့နှင့် သူတို့အားလုံးလည်း ရေထဲကို ပြေးဆင်းလာပြီး ဝူရှဲနောက်ကို လိုက်ကြလေ၏။ 


စမ်းရေနှင့် မြေအောက်မြစ်ရေတို့ ရောနှောပြီး မြစ်ရေရဲ့ အပူချိန်မှာလည်း ပိုမြင့်တက်လာသည်။ ဝင်သွားပါက ပန်းကန်လုံးထဲ ကူးခတ်သွားရသလိုမျိုး တစ်ကိုယ်လုံး မီးလောင်ကျွမ်းသွားမှာ ဖြစ်သည်။ မီတာအနည်းငယ် ကူးခတ်ပြီး ခေါင်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ စမ်းချောင်းတစ်ဝိုက်က ရေတွေ ပွက်ပွက်ဆူနေပြီး အပူတွေ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့လာတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ရေထဲက ထွက်ဖို့ နေရာကို ရှာမတွေ့ရင် အာ့မာကျစ်လို ကံကြမ္မာမျိုးနဲ့ ကြုံရမှာတော့ သေချာလေသည်။ 


ဒီအချိန်မှာ မိုင်းတွင်းလိုဏ်ခေါင်းထဲကို ပြန်ရောက်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ အဲဒီ့ရေဟာ အပူဆုံးနဲ့ ပွက်ပွက်ဆူလုနီးပါး ဖြစ်နေပါ​ပြီ။ လျှာကိုကိုက်ပြီး မြေအောက် ရေလမ်းအတိုင်း လိုက်လျှောက်ရုံပဲ ရှိတော့သည်။ ရေစီးကြောင်းကို ကြည့်ပြီး စိတ်ထဲမှာ နောင်တရသွားသည်။ စောစောက ရေထဲကို ဆင်းသွားတဲ့အခါတုန်းက ရေစီးကြောင်းကနေ ဆန့်ကျင်ဘက်ဘက်ကို ရောက်သွားစေဖို့အတွက် ရေစီးကြောင်းရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်တဲ့ နေရာကို ရွေးချယ်ခဲ့သင့်သည်။ အခုသူတို့က ရေနွေးတွေ စီးဆင်းလာတဲ့ လမ်းကြောင်းနဲ့ အတူတူ ဖြစ်နေသလို ရေနွေးစီးကြောင်းက သူတို့ထက် ပိုမြန်နေ၏။ 


ဒါပေမဲ့ အခုက တခြားနည်းလမ်း မရှိတော့ချေ။ သူတို့ဒီမှာသေဖို့ ထိုင်စောင့်နေရ​တော့မှာလား။ ဝူရှဲ လောင်းယန်ကို လက်ပြပြီး ရှေ့ကို ကူးခတ်သွားသည်။ ကျန်လူအားလုံးလည်း သူ့နောက်ကို လိုက်ကြသည်။


ရေစီးနှုန်းအရှိန်နဲ့ မီတာရာပေါင်းများစွာ ရောက်သွားချိန်မှယ ရေအပူချိန် တက်လာတာ ရပ်တန့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့နှင့် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချရင်း ဆက်ရေကူးဖို့ နောက်ပြန်လှည့်ပြီး ဓာတ်မီးတစ်လက်ကို ယူလိုက်သည်။ ထိုအခိုက် လောင်းယန်က သူ့အား အသဲအသန် လက်ဝှေ့ယမ်းပြလာသည်။ 


"ရပ်! ရပ်တော့ ရှေ့မှာ....." 


စကားမဆုံးခင်မှာ တစ်စုံတစ်ခုနဲ့ ရုတ်တရက် ထိမှန်သွားပြီး သူ့ပါးစပ်ထဲ ရေတွေဝင်ကုန်သည်။ နောက်ထပ် စကားအနည်းငယ်ကိုတောင် မကြားရတော့ပေ။ အဲဒီအချိန်မှာ သူ့နောက်ကနေ ရေဟောက်သံကြီးကို ကြားလိုက်ရရာ ကမန်းကတမ်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ဟိုးအဝေးက ရေတွေ တလိမ့်လိမ့် ကျဆင်းသွားတာကို မြင်လိုက်ရပြီး ချောက်ကမ်းပါးကြီး တစ်ခု ရှိနေတာကိုပါ တွေ့လိုက်ရသည်။ ​​အဝါရောင်ရေတွေက ချောက်ကမ်းပါးကနေ လျှောဆင်းသွားကယ ချောက်ကမ်းပါး အောက်မှာ မိုးခြိမ်းသံလို အသံကျယ်ကြီး ထွက်ပေါ်လာ၏။ 


ဒါက ကြီးမားတဲ့ ရေတံခွန်ကြီး ဖြစ်ရမယ်!


ဝူရှဲ ရုတ်တရက် ဆွံ့အသွားသည်။ ဒါကတော့ ကြောက်စရာ ကောင်းသွား​ပြီ။ ဒီရေတံခွန်ကနေ ပြုတ်ကျသွားရင်တော့ အလောင်းပျောက်တဲ့ လူသေ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ လောင်းယန်ရဲ့ အော်သံအကျယ်ကြီးကို ကြားလိုက်ရတော့သည်။ 


"ဘေးကိုကပ်! ဘေးကိုကပ်!" 


ထိုအခါမှ ဝူရှဲလည်း တုံ့ပြန်ဖို့ သတိရသွားကာ ရေလမ်းအစွန်းကို ကူးခတ်သွားပြီး ဂူနံရံဘက်ကို အစွမ်းကုန် ပြေးရတော့သည်။ မရပ်ခင် သုံးလေးမီတာလောက်ရှိတဲ့ ရေစီးကြောင်း အတိုင်း ဆင်းသွားရသည်။ သူ သက်ပြင်းချရတော့မယ့် အချိန်မှာတော့ ဆရာကြီးလျောင်ဆီက ရုတ်တရက် အကူအညီ တောင်းသံကို အနောက်ကနေ ကြားလိုက်ရသလို တစ်ဆက်တည်း သူ့အနောက်က အင်္ကျီကို ဆောင့်ဆွဲလိုက်တာကြောင့် နှစ်ယောက်သား ရေထဲကို လှိမ့်ဝင်သွားပြီး ရေထဲမှာ ဘောလုံးတစ်လုံးကို လုံးထွေးသွား၏။ 


ရေထဲကနေ ခေါင်း​​ပြန်​ဖော်လိုက်တဲ့အခါ ရေတံခွန် အနားကို အပြေးအလွှား ရောက်သွားပြီ။ အခုက ဒီအခြေအနေနဲ့ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ အချိန်မရှိတော့ပေ။ မသိစိတ်က လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်တော့ ရုတ်တရက် သံကြိုးကို ဖမ်းမိသွားသည်။ သံကြိုးကို ကိုင်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်တော့ ရေတံခွန်အစွန်းမှာ ရပ်နေတာကို တွေ့ရလေ၏။ အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူ့ခြေထောက်တွေက ချောက်ကမ်းပါးအောက်မှာ တလိမ့်လိမ့် လွင့်လူးကျနေပြီ။ ရေက တဟုန်ထိုး ကျဆင်းသွားရာ မည်းနက်နေပြီး ဘယ်လောက်မြင့်လဲပင် မသိနိုင်ချေ။


ကံကောင်းလို့ ဝမ်းသာမိပေမယ့် ရုတ်တရက် အောက်ခြေက တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ခြေ​ထောက်ကို တွန်းဖယ်လိုက်သည်။ ဓာတ်မီးနဲ့ ထိုးကြည့်လိုက်တော့ ဆရာကြီးလျောင်က နောက်ထပ် သံကြိုးတစ်ချောင်း​​ပေါ်မှာ သူ့ကိုယ်သူ ချိတ်ဆွဲထား၏။ ဝူရှဲရဲ့ ခြေထောက်တွေက သူ့ခေါင်းပေါ် လှမ်းတက်ထားမိတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ဝူရှဲသူ့ကို ခြေဖဝါးဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန်ထုတ်အားယူပြီး နံဘေးသို့ တွယ်တက်သွားလိုက်သည်။


ထိုအခိုက် ရေအောက်တွင် သံကြိုးအမြောက်အများ ရောယှက်လျက် အထက်မှ စီးဆင်းလာသော အရာများကို ပိတ်ဆို့ရန် လက်ရန်းကဲ့သို့ ချည်နှောင်ထားတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ယခုအခါ တချို့သံကြိုးများမှာ ပြတ်တောက်သွားပြီ ဖြစ်ပြီး ရေတံခွန်မှ တွဲလောင်းကျ​နေသည်။


လောင်းယန်လည်း သူ့​ဘက်သို့ လွင့်ပျံလာရာ ဝူရှဲ လောင်းယန်လက်ကိုဆွဲကာ သူဆီသို့ ဆွဲခေါ်လိုက်သည်။ အာ့မာကျစ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်သည် သူတို့ကို ဖြတ်ကျော်သွားကာ သံကြိုးပေါ်တွင် လှည့်ပတ်ရင်း သံကြိုးနှစ်ခုကြားတွင် ချိတ်မိသွားခဲ့သည်။ လောင်းယန်က လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ပြီး ဝူရှဲခါးမှ လက်လုပ်ပစ္စတိုကို လုယူသွားခဲ့သည်။


လောင်းယန်ဟာ ကြိုးကြိုးစားစား ရေထဲကထွက်ဖို့ လုပ်နေရတဲ့ ဦးလေးထိုက်ကို သေနတ်နဲ့ ချိန်ထားတာကို တွေ့လိုက်ရတော့ ဝူရှဲ သူ့လက်ကို ဖမ်းဆွဲပြီး ကျိန်ဆဲလိုက်တော့သည်။ 


"ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ? သေနတ် ဗူးထဲမှာ ရေတွေ ဝင်နေတာ ပေါက်ကွဲ​ပြီး သေချင်နေတာလား?" 


"ငါတို့ သူတို့ကို အခုမသတ်ရင် အခွင့်အရေး မရှိ​တော့​ဘူး" 


ဝူရှဲသူ့ကိုပြန်ဆွဲထုတ်ပြီး 


"မင်းဒီအကြောင်းကို စဉ်းစားနေတုန်းပဲလား? ရှေ့ကိုလည်း ကြည့်ဦး!"


လောင်းယန် လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ သူ့ရှေ့က အငွေ့တွေ တက်လာတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ပွက်ပွက်ဆူနေတဲ့ ရေတွေ ရောက်လာပြီ။ မီတာရာနဲ့ချီ စီးဆင်းလာတာတောင် ရေတွေက အေးမသွားတဲ့အပြင် အပူလှိုင်းကို သူတို့ဆီကနေတောင် ခံစားရသည်။ လောင်းယန်လည်း ရေကိုကြည့်ကာ 


"fuc*k... ငါဆိတ်သားစားရင် ဆိတ်သားကို ရေအကြာကြီး ဆေးခဲ့တာ ... အခုတော့ ငါကိုယ်တိုင် ဆေးကြောခံရ​တော့မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး"


သူဒီလိုမျိုး မသေချင်ဘူး။ ဝူရှဲ စိုးရိမ်စိတ်နဲ့ သွားတွေ အံကြိတ်ပြီး ဘာလုပ်ရမလဲလို့ တွေးနေမိသည်။ အခု အသက်ရှင်ဖို့ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အလမ်းက ရေတံခွန်အောက်ကို အပြေးအလွှား ဆင်းသွားဖို့ပဲ ဖြစ်ပေမယ့် အောက်မှာက ဘယ်လိုနေလဲ မသိရသေးပေ။ အရမ်းမြင့်ရင် အဆောက်အဦးပေါ်က ခုန်ချလိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ ဖြစ်သွားမယ်။ 


ဝူရှဲအောက်တွင် ကြိုးဆွဲချနေသော ဆရာကြီးလျောင်က ရုတ်တရက် အော်ပြောလာခဲ့သည်။ 


"ငါ့မှာ နည်းလမ်းရှိတယ်!"


"ဘာလုပ်ရမလဲ... မြန်မြန်ပြော!" 


"ငါ့ကိုအရင် ဆွဲထုတ်!... ငါ့ကိုဆွဲထုတ်ပြီးရင် မင်းတို့ကိုပြော​ပြမယ် မဟုတ်ရင် ငါတို့အတူတူ သေရလိမ့်မယ်!"


ဝူရှဲသူ့ကို အောက်ကနေ အမြန်ဆွဲတင်လိုက်ပြီး သူ့ကော်လာကို ဆွဲကိုင်လိုက်ကာ။ 


"မြန်မြန်ပြော!"


ဆရာလျောင်က သံကြိုးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပွေ့ဖက်ထားပြီး ပွက်ပွက်ဆူနေသော ရေကို ငုံ့ကြည့်ကာ 


“ရေပူက ရေအေးရဲ့ထိပ်မှာ ပေါ်နေတာ.. ငါတို့ ရေအောက်မှာ ရေ​အေးသွားတဲ့အထိ စောင့်လိုက်ပြီး အသက်အောင့်ထားနိုင်မယ်ဆိုရင် ရှင်သန်နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်ရှိပြီ!”


ဒီစကားတွေကို ကြားလိုက်တော့ ဖြစ်နိုင်မလား မဖြစ်နိုင်ဘူးလား ဆိုတာကို စဉ်းစားဖို့ အချိန်မရတော့ပေ။ သူ့ကို သူ့နေရာသို့ ​ပြန်တွန်းချလိုက်ပြီး ဝူရှဲ သံကြိုးကို တောက်လျှောက် ဆွဲရင်း ရေထဲကို တိုးဝင်လိုက်သည်။ 


ဤမြေအောက်မြစ်သည် အလွန်နက်၍ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး နှစ်မီတာခန့်အထိ မြုပ်ဆင်းသွားသည်။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က အပူချိန်လည်း အလွန်နိမ့်သွားတာကို ခံစားမိပါ၏။ အသက်အောင့်ပြီး ငြိမ်သက်သွားစဥ် အပေါ်မှ အပူစီးကြောင်း ဖြတ်သန်းသွားတဲ့ အချိန်ကို ခဏသည်းခံထားဖို့ ပြင်ဆင်နေလိုက်သည်။


အဲဒီအချိန်မှာ သူ့လက်ထဲက သံကြိုးမှာ ချိတ်ဆွဲထားပုံရတဲ့ ဘောလုံးတစ်လုံးကို ရုတ်တရက် ထိမိသွားသည်။ ဓာတ်မီးတစ်လက်ကို ယူလိုက်ပြီး ထိုးကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သံကြိုးနောက်မှာ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်လာတာကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရတာကြောင့် ဝူရှဲ အရမ်းကြောက်သွားသည်။ ဇတ်ကနဲ အသက်ရှုမိသွားရာ အဆုတ်ထဲကို ရေတွေ စို့လုနီးပါး ဖြစ်သွား၏။ 


ရေအောက်မှာ သံကြိုးနဲ့ ရစ်ပတ်ခံထားရတဲ့ ပုပ်ပွနေတဲ့ အလောင်းတစ်လောင်း ရှိနေသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က အသားတွေက အပိုင်းပိုင်းတွေ ပြတ်ထားကာ ဝူရှဲ အနီးကပ် ကြည့်လိုက်တော့ သူဟာ ဆောင်းရာသီ တောင်တက် အဝတ်အစားတွေ ဝတ်ထားပြီး ကျောပိုးအိတ် တစ်လုံးပါ လွယ်ထားတာကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ 


သူက တောင်တက်သမား ဖြစ်နိုင်သည်။ သူ ဘယ်လိုလုပ် ဒီကို ပြေးလာတာလဲ။ လက်နှိပ်ဓာတ်မီးကို ပါးစပ်ထဲ ကိုက်လိုက်ရင်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ရှာကြည့်တော့ ပုံကြမ်းဖောင်တိန်တချို့ကို တွေ့ရှိပြီး သံကြိုးဘေးမှာ ချိတ်ထားတဲ့ ကျောပိုးအိတ်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ အထဲမှာ ပုံဆွဲဘုတ်တွေနဲ့ ဆေးသုတ်စရာတွေ အများကြီး ရှိနေတာကြောင့် ဒီကောင်က ဟိုလက်မည်းလမ်းပြ ပြောပြတဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က တောင်တွေပေါ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တဲ့ အနုပညာ ကျောင်းသားတွေ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ စိတ်ထဲမှာ နားလည်လိုက်သည်။ 


အလောင်းသည် အထက်ကနေ မျောပါလာကာ ဒီနေရာမှာ လာသောင်တင်နေတယ် ဆိုတော့ ဒီမြေအောက်မြစ်ရဲ့ အထက်ပိုင်းက မြေကြီးပေါ်တွင် ရှိနေနိုင်သည်။ ဒါကြောင့် ဒီကောင်လေးက မြစ်အတိုင်း မျောလာပြီး ဒီမှာ လာသေနေခဲ့တာ။


သူ့အိတ်ထဲက ပစ္စည်းတွေက ဘာမှ အသုံးမဝင်ပေမယ့် ဘာမှ မရှိတာထက်စာရင် ပိုကောင်းတာမို့ ဝူရှဲ ထိုအိတ်ကို ကျောမှာ လွယ်ထားလိုက်သည်။


အဲဒီအချိန်မှာ အနီးနားက ရေတွေက ပိုပူလာပြီး ပွက်ပွက်ဆူနေတဲ့ ရေတွေ ရောက်လာတာကို ခံစားလာရသည်။ ထို့အပြင် သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ယားယံလာတဲ့ ခံစားချက်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရ၏။


ဆူပွက်နေသော ရေသည် ရုတ်တရက် သူ့အား ဝိုင်းရံလာခဲ့သည်။ ဆရာကြီးလျောင်ရဲ့ နည်းလမ်းက အလုပ်မဖြစ်ကြောင်း သိရှိရန် စက္ကန့်အနည်းငယ်သာ ကြာခဲ့သည်။ ပွက်ပွက်ဆူနေသော ရေပမာဏသည် အလွန်ကြီးမားသည်။ ရေထဲမြုပ်​နေလိုက်လျှင် လုံးလုံး ပြုတ်​ပြီးသား ​ဖြစ်သွားရုံသာ ရှိတော့သည်။ ခုနစ်ဒီဂရီအထိ ဆူပွက်အောင် တည်ထားတဲ့ ရေထဲ ထည့်မွှေမခံရတဲ့ ကွာခြားချက်ပဲ ရှိသည်။ ထိုအခိုက်တွင် သူ့ဘေးမှာ ရေငုပ်နေတဲ့ လောင်းယန်ဟာ ပူလောင်လွန်းလို့ သူ့ခြေထောက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန်ကျောက်လာသည်။ ပြီးနောက် ရေတံခွန်ကို လက်ညှိုးထိုးပြ၏။ အဓိပ္ပာယ်က ရေငုပ်တာက အသုံးမဝင်ဘူး အပြုတ်ခံရတာထက်စာရင် ရေအောက်ထဲ ပြုတ်ကျပြီး သေတာက မနာဘဲအသေမြန်ကြောင်း ဆိုလိုခြင်းပင်။ 


တစ်ဖက်အလောင်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရင်း 'သူငယ်ချင်းရေ ငါ မကြာခင် မင်းနဲအဖော်ပြုပေးတော့မယ်'လို့ စိတ်ထဲက ပြောလိုက်တာနဲ့ ရုတ်တရတ် ပူပြင်းတဲ့ ရေနွေးတွေ စီးဝင်လာသည်။ ဝူရှဲ အံကြိတ်ကာ သံကြိုးကို လွှတ်ချလိုက်ပြီး ရေစီးနဲ့ အတူ ချောက်ကမ်းပါးဘက် လှိမ့်ချလိုက်တော့သည်။ 




Prev Next