(32) ဂူဖောက်မှတ်တမ်း
Viewers 13k
Chapters 524

ဂူဖောက်သူတို့ဒဏ္ဍာရီ 盗墓笔记 (volume 4) 

Author -南派三叔 (nan pai san shu)

translater - Hninthawethadar

ရွှံ့မြွေတစ္ဆေမြို့တော် (ဒုတိယပိုင်း)



Chapter (32)

ဂူဖောက်မှတ်တမ်း



ဤနေရာသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ထူးထူးဆန်းဆန်း အရာများကို ပြုလုပ်ခဲ့သည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မြေအောက်ခန်းဖြစ်သည်။ သူမ ဒီမှာနေခဲ့တယ် ဆိုကတည်းက သဲလွန်စတွေ​တော့ ချန်ထားခဲ့လိမ့်မယ်။ နည်းနည်းလေး သိနိုင်ရင် တချို့အရာတွေရဲ့ အမှန်တရားကို သူနားလည်နိုင်မှာပါ။ 


အသုံးမဝင်တဲ့ အချက်အလက်တွေတောင်မှ သူ့ဘဝနဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေက အဲဒီအချိန်က ဘယ်လို​ဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ သိနိုင်ပါသေးသည်။ ဒီဆေးကုခန်းမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို သူဘာမှမသိသောကြောင့် သဲလွန်စတွေ အားလုံးက သူ့အတွက် အရေးကြီးလေသည်။ 


ဝူရှဲ့ မြင်နိုင်သမျှ နေရာတွေကို စပြီး ရှာကြည့်လိုက်သည်။ ဤနေရာရှိ အဆောက်အဦများသည် အလွန်နိမ့်ကျပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အလွန်ပင် အေးစိမ့်နေသည်။ သို့သော် မီးခြစ်သည် သူမြင်နိုင်တဲ့ အကွာအဝေးကို လင်းထိန်စေနိုင်သောကြောင့် ပို၍ထိရောက်မှုရှိသည်။ သို့နှင့် ပတ်ပတ်လည်ကို လှမ်းကြည့်ကာ ဘယ်နေရာက စတင်မလဲ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။


ဗီဒီယိုတိပ်၏ အဖြူအမည်း ခပ်ဝါးဝါးပုံထဲတွင် အခန်း၏ ရုပ်ပုံအပြည့်အစုံနှင့် အသေးစိတ် နေရာကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် မမြင်နိုင်သော်လည်း ယခု သူလုပ်နိုင်ပြီ။ သူ မြင်လိုက်ရသော အရာများ ရှိပါက သူ့ရဲ့တွေးခေါ်မှုက ပို၍ ဥာဏ်ကောင်းလာတတ်သည်။ ဆံပင်ဖြီးနေတဲ့ ဟော့လင် အစစ်အမှန်ကို ပထမဆုံးမြင်ယောင်မိတာက တော်တော် ကြောက်စရာ ကောင်းတာမို့ အာရုံပြောင်းဖို့ ခေါင်းယမ်းလိုက်ရသည်။


လက်ထဲမှာရှိတဲ့ ဇစ်ပိုမီးခြစ်က ဆက်ပြီး တောက်လောင်နေနိုင်ပေမယ့် အပေါ်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်ရင် ပူလွန်းလို့ ကြာကြာ ကိုင်ထားလို့ မရပေ။ 


အားနည်းနေတဲ့ မီးရောင်အောက်မှာ နံရံတွေကို အရင်ကြည့်လိုက်သည်။ ဒီအခန်းရဲ့ နံရံလေးဘက်ကို အဖြူရောင် ဆေးသုတ်ထားပြီး အခု ဖုန်မှုန့်တွေနဲ့ ဖုံးအုပ်ထား​လေ​​ပြီ။ တံခါးဘေးက နံရံမှာ အဝတ်ချိတ်ထားတဲ့ သစ်သားချောင်းတစ်ခုရှိသည်။ 


ချိတ်ဆွဲထားသော အဝတ်များသည် နံရံပေါ်ရှိ အဖြူရောင်ဖုန်မှုန့်များ မထိမိစေရန် သစ်သားချောင်း၏ အောက်ခြေတွင် သတင်းစာများ ကပ်ထားသည်။ သစ်သားချောင်းပေါ် ရောက်လာသောအခါ တံခါးမရှိသော ဗီရိုတစ်ခုဖြစ်နေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤနေရာက ဟော့လင် အဝတ်အစားလဲသည့် နေရာဖြစ်လိမ့်မည်။ ယခုတော့ ဘာမှမရှိပေ။ အနားကို ရောက်သွားတော့ ဗီရိုထဲမှာ တစ်ခုခု ခြစ်မိထားသလို ခြစ်ရာတွေ ပြည့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရ၏။


နံဘေးက နံရံမှာတော့ ဘာတစ်ခုမှ မရှိပေ။ မီးခိုးရောင် ကြိုးတွေသာ ချိတ်ဆွဲထားကာ တစ်ဖက်မှာတော့ အခန်းနဲ့ ချိတ်ဆက်ထားတဲ့ တံခါးပေါက်လည်း ပါပါသည်။ ဒီအဆောက်အအုံကို တည်ဆောက်ကတည်းက ရှိခဲ့တာ ဖြစ်မည်။ ဖြိုဖျက်လိုက်သောအခါ ထိုအခန်းသည်လည်း ဗလာဖြစ်နေခဲ့သည်။


ဗီရိုရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်မှာတော့ စာရေးစားပွဲ နှစ်ခုက ဘေးချင်းကပ်လျက် ရှိနေသည်။ စားပွဲဘေးက နံရံမှာ စာရွက်တွေ အများကြီး ကပ်ထားပြီး ဖုန်တွေနဲ့ ဖုံးနေ၏။ ဖုန်မှုန့်တွေကို မှုတ်ထုတ်ပြီး သူတို့ကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကြည့်လိုက်တော့ နံရံမှာတင်ထားတဲ့ အကြောင်းအရာက အသေးအဖွဲ့တွေ ဖြစ်နေတာကို တွေ့ခဲ့ရသည်။ ၁၉၉၀ ပြည့်လွန်နှစ်တွေဆီက လျှပ်စစ်မီတာခတွေကို အဓိပ္ပာယ်မဲ့ ကိန်းဂဏန်းတချို့ဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရေးထားတာကို တွေ့ရသည်။ 


နံရံ၏ အရေးပါသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာလုနီးပါး ဖြစ်သည့် ဤစာရွက်များကို ထိုအချိန်က ဖုန်းမှတ်တမ်းအဖြစ် အဆင်ပြေစွာ အသုံးပြုခဲ့ပေလိမ့်မည်။ ဖုန်းကို ဤအနေအထားတွင် ထားရှိထားကြောင်း သတိရသောကြောင့် ဖြစ်မည်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ပျက်သွားပြီ။ ကျန်တာတွေကတော့ ပြတ်တောက်နေတဲ့ တယ်လီဖုန်းလိုင်းတွေပါပဲ။ 


ဒီအရာတွေက သူမ ဒီမှာနေထိုင်စဉ် လျှပ်စစ်သုံးခဲ့တာကလွဲလို့ တခြား အချက်အလက်တွေကို မရေးထားချေ။ ဝူရှဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး စားပွဲပေါ်ရှိ စာရွက်များကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။


အဲဒီစာရွက်တွေ အားလုံး ဖုန်မှုန့်တွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ဝူရှဲ့လည်း ဖုန်မှုန့်တွေကို သိပ်ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ တစ်ရွက်ပြီးတစ်ရွက် လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ စာရွက်ရဲ့ အတွင်းပိုင်းဟာ ပုပ်ပွနေပြီး ကင်းခြေများ သေးသေးလေးတွေတောင် အောင်းနေပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဒီအကောင်လေးတွေက ချောင်ပိုင်တောင်က နှင်းအမွေးပိုးကောင်ရဲ့ ညီငယ်တစ်ယောက်လိုပါပဲ။ 


ဒါကြောင့် ကြောက်မနေဘဲ စာရွက်ကို အမြန်လှန်လိုက်ပြီး မှတ်စုစာအုပ် အနည်းငယ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ စာရွက်တွေကို ထုတ်ပြီး လှုပ်ခါပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့ စာရွက်တွေဟာ ကွန်ပြူတာခေတ် မတိုင်မှီက စာမူတွေ ရေးလေ့ရှိတဲ့ စာမူချပ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပုံရပြီး အဲဒီအပေါ်မှာ တစ်ခုခုရေးထားတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။


ဝူရှဲ့ လှန်ကြည့်တော့ ပထမစာမျက်နှာမှာ စာကြောင်းသုံးကြောင်း တွေ့ရလေ၏။ 


နောက်ခန်း ၂-၃။


အမှတ် ၀၁၂~၀၅၃။


အတန်းအစား: ၂၀, ၉၃၉, ၄၅။ 


ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ ဒါက တချို့ဖိုင်ရဲ့ အရေအတွက်လို့ ထင်မိသည်။ အဲဒါက လက်ရေးနဲ့ရေးထားတဲ့ စာရွက်စာတမ်းတချို့ ဒါမှမဟုတ် ဒိုင်ယာရီလည်း ဖြစ်နိုင်၏။ 


ပထမစာမျက်နှာကို လှန်ကြည့်လိုက်တော့ မဟုတ်​နေဘူး ဆိုတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဒုတိယစာမျက်နှာတွင် ဘောပင်ဖြင့် ရေးဆွဲထားသော ရုပ်ပုံတစ်ပုံရှိကာ ပုံသည် မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်း မပြောနိုင်လောက်အောင် ရှုပ်ထွေးနေသည်။ 


ဝူရှဲ့ စိတ်အေးအေးထားပြီး ဂရုတစိုက် ထပ်လှန်လိုက်သည်။ ငါးမိနစ် ခြောက်မိနစ်လောက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဒါက တကယ်ရှေးကျတဲ့ ပန်းချီကားတစ်ချပ်မှန်း သိလိုက်ရ၏။ ဒါပေမဲ့ ဒီလူကပန်းချီကို ဘယ်လိုဆွဲရမှန်း မသိတာ သေချာ​ပေသည်။ အကြောင်းမှာ ရုပ်ပုံသဏ္ဌာန်နဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ ထူးဆန်းသည်မှာ ထိုရှေးခေတ်ရုပ်သွင် ပန်းချီကားသည် လူသားနဲ့မတူဘဲ ပါးစပ်ရှည်သော မြေခွေးတစ်ကောင်နှင့် သွားတူ​နေသည်။


ပုံတစ်ဝိုက်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ မျဉ်းကြောင်းတွေ အများကြီး ရေးဆွဲထား၏။ ဒီတစ္ဆေလို အရာက လူဆွဲထားတာ ဖြစ်ကြောင်း သိမြင်ပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့ ဒီစာကြောင်းတွေရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကလည်း တဖြည်းဖြည်း ထင်ရှားလာခဲ့ပါသည်။ ပုံပန်းချီရဲ့ နောက်ခံ၊ ရှုခင်း၊ ဘုရားကျောင်း၊ သစ်ပင်၊ ဒါမှမဟုတ် တခြားအရာ တစ်ခုခုဖြစ်နိုင်သည်။ 


ဝူရှဲ့ တိတ်တိတ်လေး ရယ်မောရင်း မနေနိုင်ဘဲ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် တွေးကြည့်လိုက်မိသည်။ ဒါက ဘာလဲ။ ဟော့လင်ဆွဲထားတဲ့ ပုံကြမ်းလား။ သူ့ဝါသနာက တော်တော်​လေး ကျယ်ပြန့်သားပဲ။ 


ထပ်လှန်ကြည့်လိုက်တော့ စာမျက်နှာ သုံးဆယ် ဒါမှမဟုတ် လေးဆယ်လောက်အထိ ဆက်တိုက်ဆိုသလို အားလုံးက ဒီလိုပုံတွေချည်းပင်။ စာရေးထားတဲ့ အကြောင်းအရာ မရှိတာကြောင့် ဒီအတိုင်း ချန်ထားခဲ့ပြီး နောက်တစ်ခုဖတ်ကြည့်လိုက်တော့ အတူတူပါပဲ ဖြစ်နေသည်။ ပထမစာမျက်နှာက မတူညီတဲ့ အကြောင်းအရာတွေကလွဲရင် အထဲမှာရှိတဲ့ ပုံတွေနီးပါး အတူတူပါပဲ။ 


ဒါကဘာတွေလဲတော့ မသိပါဘူး။ ဒါနဲ့ စာရွက်တွေကို ဟိုဘက်ဒီဘက် လှန်ပစ်လိုက်သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် နောက်ထပ် ဘာမှထပ်မတွေ့ရချေ။ အတွင်း၌ စုတ်ပြတ်သတ်နေသော အရာအနည်းငယ်သာရှိပြီး အကြောင်းအရာပါသော စာရွက်တစ်ရွက်ပင် မရှိ။


သူတို့ထွက်သွားတဲ့အခါ အချက်အလက်တွေနဲ့ အရာအားလုံးကို သိမ်းသွားတယ်လို့ ထင်ရပြန်တာကြောင့် တိတ်တဆိတ် ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာကနေ သူဘာမှ သယ်မသွားနိုင်ဘူး ဆိုတာကို မယုံပေ။ ဒါကြောင့် ဟော့လင် သူ့ဆံပင်တွေကို ဖြီးတတ်တဲ့ နေရာမှာ ခဏလောက်ထိုင်ကာ အနားယူလိုက်ပြီး သူ့ရှေ့က အံဆွဲကို ဖွင့်လိုက်သည်။


စားပွဲအောက်ရှိ အံဆွဲများထဲမှ အလယ်က အကြီးဆုံးအံဆွဲကို ဆွဲထုတ်သော် တံခါးတစ်ပေါက်ကို ဆွဲဖွင့်နေသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒီအံဆွဲက သော့ခတ်ထားလို့ လေးလံနေသည့်အတိုင်းပင်။ 


ယေဘူယျအားဖြင့် စွန့်ပစ်ထားသော ပရိဘောဂများကို ရွှေ့ပြီးပြီဆိုလျှင် သော့ခတ်မထားတော့ပေ။ ဒါကြောင့် ဤခံစားချက်က သူ့အား စိတ်လှုပ်ရှားလာစေသည်။ ဒါဟာ အထဲမှာ တစ်ခုခုရှိနိုင်ကြောင်း ညွှန်ပြနေတာပဲ မဟုတ်ပါလား။ ဒီလိုသော့ခတ်ထားတာမျိုးက သူ့အတွက် ပြဿနာ မဟုတ်ချေ။ သို့နှင့် မတ်တပ်ရပ်ပြီး တံခါးနောက်ဘက်ရှိ အင်္ကျီချိတ်ကို ထုတ်ယူကာ အံဆွဲအကွာအဝေးမှာ ထည့်ကာ ပြင်းထန်စွာ ဖိချလိုက်၏။ 


သော့သွားတွေ ကျွတ်ထွက်သွားတာနဲ့ အံဆွဲကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ အဲဒီနောက် မီးခြစ်ကို ကောက်ကိုင်ပြီး ထိုးကြည့်လိုက်ရာ ပါးစပ်က 'Yes'ဟုပင် ပြောလိုက်မိသည်။


ဒါက အမျိုးသမီးရဲ့ အံဆွဲဖြစ်ရမယ်။ အထဲမှာ အသေးအဖွဲတွေ အများကြီးရှိကာ အရမ်း ရှုတ်ထွေးလွန်း၏။ အသုံးဝင်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို သူထွက်သွားချိန်မှာ သိမ်းသွားတာ သိသာပါတယ်။ ကျန်တာကတော့ သစ်သားဘီးနဲ့ 1990 ခုနှစ်တွေက ကိတ်မုန့်နဲ့တူတဲ့ မိတ်ကပ်ဘောက်စ်လေးတွေ ဖြစ်သည်။ 


အဲဒီခေတ်တုန်းက "ခေတ်ပြိုင်ရုပ်ရှင်" မဂ္ဂဇင်းများလို ဒီမဂ္ဂဇင်းဟောင်းတွေက ရှည်လျားတဲ့သမိုင်းကြောင်းတွေ ရှိခဲ့သည်။ သူ ငယ်ငယ်တုန်းက ညစ်ညမ်းမဂ္ဂဇင်းတွေအဖြစ် ဖတ်ဖူးတာကို မှတ်မိပါသေးသည်။ 


အထဲမှာ စာအိတ်တွေ အများကြီးရှိပေမယ့် အားလုံးက အသုံးမဝင်ပါဘူး။ ဒါနဲ့ စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ တစ်ပုံချင်း ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ အထဲမှာ ဘာမှမရှိ၊ အယ်လ်ဘမ်ထဲမှာတောင် ဓာတ်ပုံတွေ မရှိချေ။ သူတို့ထွက်သွားတုန်းက အားလုံးကို သိမ်းသွားခဲ့တာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ 


နောက်တော့ အဲဒီမဂ္ဂဇင်းဟောင်းတွေကို တစ်မျက်နှာပြီး တစ်မျက်နှာ ပြန်လှန်ကြည့်တော့ သေသေချာချာ လိုက်ရှာပေမယ့် အကျုံးဝင်တာတွေ မတွေ့ရသေးချေ။ သူ့ခမျာ ဖုန်တွေကိုတောင် ဂရုမစိုက်ဘဲ ကုလားထိုင်ပေါ် လဲကျသွားတော့သည်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မီးခြစ်ရဲ့ အလင်းမှိန်မှိန်လေး ဖြတ်သွားတဲ့ စားပွဲရဲ့ တစ်ဖက်ခြမ်းဆီသို့ အနည်းငယ် ငြီးငွေ့စွာ ကြည့်လိုက်မိသည်။


ပတ်ဝန်းကျင်က မှောင်ပြီး သေလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေကာ သူ့ဘာသာလည်း အရမ်း စိတ်ပျက်သွားမိသည်။ ထင်ရှားသည်မှာ ဤထိုင်ခုံသည် ဟော့လင်နှင့်ဆိုင်ပါက ဤအမျိုးသမီးသည် အလွန်သတိထား​​နေပြီး တမင်သဲလွန်စ မထားခဲ့တာ ထင်ရှားပေ၏။ ပတ်ဝန်းကျင်က အေးစက်မှုက သူ့ကို နှုတ်ဆက်နေ​စေသည်​​။ 


သွားတွေ အံကြိတ်ထားပေမယ့် အရှုံးမပေးချင်ပေ။ သဲလွန်စတစ်ခုခု မချန်ထားခဲ့ဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သေချာပေါက် တစ်ခုခု ရှာတွေ့လိမ့်မယ်။ စိတ်ဓာတ်ကျနေပေမယ့်လည်း ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြန်ပြီး အားပေးနေရင်း အံဆွဲတွေကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖွင့်ကြည့်သည်။ ထို့နောက် ထပြီး ဆန့်ကျင်ဘက် စားပွဲကိုလည်း ကြည့်လိုက်သည်။ 


တစ်ဖက်က စားပွဲမှာက ကုလားထိုင် မရှိတာကြောင့် ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ အလယ်မှာရှိတဲ့ အကြီးဆုံးအံဆွဲကိုလည်း သော့ခတ်ထားလေသည်။ ဒါက နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းနေ​ပြီ။


မြင်လိုက်ရတဲ့ မြင်ကွင်းက အရင်အတိုင်းပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ အပြည့်အဝ မျှော်လင့်ထားရင်တောင် သဲလွန်စရဖို့အတွက် အမှိုက်ကို တူးနေရဦးမှာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အံသြဖို့ကောင်းတာက ဒီတစ်ခါ ဆွဲထုတ်လိုက်တဲ့ အံဆွဲက အရမ်းသန့်နေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ အံဆွဲရဲ့အလယ်မှာ အဝါရောင် စာအိတ်ကြီး တစ်အိတ် ရှိပြီး A4 စက္ကူလောက်ကြီးတဲ့ စာရွက်ဖြင့် လေးထောင့်ကျကျ ခေါက်ချထားကာ ၎င်းကို တစ်စုံတစ်ယောက် မြင်သွား​စေဖို့ စောင့်နေသည့်အတိုင်းပင်။ 


"ဟေး" 


ဝူရှဲ့ စိတ်တွေ လှုပ်ရှားပြီး တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားဟန်ဖြင့် ချက်ချင်း ကောက်ကိုင်ပြီး ဖတ်လိုက်သည်။


ဤစာအိတ်သည် 1980 ခုနှစ် နှောင်းပိုင်းမှ သုံးသော အလုပ်သမား အာမခံအမျိုးအစား ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို Kraft စက္ကူဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အပေါ်တွင် မော်စီတုံးပုံတူ မှိန်ဖျော့ဖျော့ပုံပါ ရှိသည်။ ထိ​ကြည့်လိုက်သောအခါ အတွင်းတွင် အလွန်ထူထဲသော အရာတစ်ခု ရှိနေတာ တွေ့လိုက်ရသော်လည်း စိုစွတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အလွန်နူးညံ့ သိမ်မွေ့သော ခံစားမှုမျိုး ရှိကာ ဘာဆိုတာကို စာအိတ်ပေါ်တွင် ရေးထားခြင်း မရှိပါ။


ဒါက အဖြေပဲလို့ ခံစားမိတဲ့အတွက် စာအိတ်ကို အမြန်လှန်ပြီး ဖောက်ထုတ်လိုက်သည်။ အထဲကို တူးဆွလိုက်တော့ ပွင့်နေတဲ့ မဂ္ဂဇင်းကြီးနဲ့တူတဲ့ အလုပ်သမား မှတ်စုဟောင်းလို စာအုပ်ကြီးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။


ဝူရှဲ့ ခဏလောက် ထိတ်လန့်သွားပြီး အဖုံးကိုဖွင့်လိုက်တော့ မှတ်စုစာအုပ်ရဲ့ ပထမစာမျက်နှာမှာ အလွန်လှပတဲ့ ကလောင်လက်ရေးလှ စာပိုဒ်တစ်ပိုဒ် ပါနေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။


"မင်းက သုံးယောက်ထဲက ဘယ်သူလဲ မသိပေမယ့် မင်းဘယ်သူပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဒီစာအိတ်ကို မင်းတွေ့ပြီဆိုကတည်းက မင်းဒီကိစ္စမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေတယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်....


ဗီဒီယိုတိပ်က ငါတို့သတ်မှတ်ထားတဲ့ နောက်ဆုံးအာမခံ ပရိုဂရမ်ပဲ... ဗီဒီယိုတိပ်ကို ပေးပို့လိုက်တဲ့ အချိန်မှာ ဗီဒီယိုတိပ်ကို သိမ်းဆည်းထားသူဟာ ငါ့ဆီ ဆက်သွယ်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး... ဆိုလိုတာက ငါသေဆုံးသွားတာ ဖြစ်နိုင်သလို 'အဲ့ဟာ'က ငါ့ကို ရှာတွေ့သွားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ ငါ ဒီမြို့ကနေ ထွက်သွားပြီ။ 


ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မကြာခင် ငါ ဆုံးပါးသွားနိုင်တယ်..ဒါကြောင့် ဗီဒီယိုတိပ်က မင်းကို ဒီမှာ လမ်းညွှန်ပြီး ဒီမှတ်စုကို မင်းကို မြင်ခွင့်ပေးလိမ့်မယ်။


ဒီမှတ်စုစာအုပ်က လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ကျော်က ငါတို့ရဲ့ သုတေသန ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုနဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို မှတ်တမ်းတင်ထားတယ်... မင်း သိချင်တာတွေကို သိနိုင်စေရန်အတွက် ချန်ထားခဲ့တာ။ 


ဒါပေမဲ့ အတွင်းထဲမှာ ကြီးမားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ပါ၀င်နေတယ်ဆိုတာ မင်းကို သတိပေးချင်တယ်...အဲဒါတွေကို သင်္ချိုင်းဆီ ခေါ်သွားမယ်လို့ ကတိပြုထားပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာတော့ ကတိမတည်နိုင်သေးပါဘူး။ ဒီလျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဖတ်ပြီးရင် ကံကြမ္မာဆိုးက ခန့်မှန်းလို့ မရနိုင်တာမို့ မင်းလည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဂရုစိုက်သင့်တယ်။


ချန်ဝမ်းကျင်။


စက်တင်ဘာ ၁၉၉၅"






Prev Next