(57) မြွေအရိုး (၃)
Viewers 13k
Chapters 524

ဂူဖောက်သူတို့ဒဏ္ဍာရီ 盗墓笔记 (volume 4) 

Author -南派三叔 (nan pai san shu)

translater - Hninthawethadar

ရွှံ့မြွေတစ္ဆေမြို့တော် (ဒုတိယပိုင်း)



Chapter (57)

မြွေအရိုး (၃)



02200059သည် အားနင်၏ အဆိုအရ ဤဂဏန်းများသည် နောက်ဆုံး စစ်မတ်ကာလ ပိုးထည်စာအုပ်တွင် ဝှက်ထားသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နံပါတ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို ဖြေရှင်းပြီးနောက်တွင် ချိုသဲ့ခေါင်လည်း အံ့ဩသွားခဲ့သည်။ အဲဒီနောက် ဤအရေအတွက်ကို သူ့ကိုယ်ပိုင် စကားဝှက်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။


ဝမ်းချောင်ဟိုင်က သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံးဖဲစာအုပ်ထဲမှာ ဒီထူးဆန်းတဲ့ ဂဏန်းတွေကို ဘာကြောင့် ဖုံးကွယ်ထားတာလဲ။ ဤအကြောင်းအရာသည် ပိုမို၍ လျှို့ဝှက်ထားသော အဓိပ္ပာယ်များ ရှိနိုင်သော်လည်း ယခု သူတို့ တွေ့ကြုံနေရသည့် အရာနှင့်တော့ ဘာမှမဆိုင်ပါ။ ထို့ကြောင့် ဝူရှဲ့သည် ထိုအကြောင်းကို ဤနေရာတွင် ဖော်ပြမည်မဟုတ်ချေ။ အားနင်၏သူဌေး ချိုသဲ့ခေါင်သည် ဝမ်းချောင်ဟိုင်ကို အလွန်စိတ်ဝင်စားခဲ့သည်။ 


ထို့ကြောင့် ဆက်သွယ်မှုများ မှတဆင့် သူသည် ဤနံပါတ်ကို သူ၏အရင်းအမြစ် ကုမ္ပဏီ၏ မှတ်ပုံတင်ကုဒ်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။ အားနင်တို့ အဖွဲ့၏ စက်ပစ္စည်းများနှင့် ကားများအားလုံးတွင်လည်း ရှိကာ ယခင်လေ့လာရေးခရီးများတွင် ပထမဆုံး ရှာဖွေတွေ့ရှိသူကို ဖော်ထုတ်ရာတွင် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ ဤခါးပတ်ကြိုးသည် သေဆုံးသွားသော အဖွဲ့ဝင်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် သက်သေအထောက်အထား ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။


အားနင်က ပထမတော့ သူပြောနေတာကို နားမလည်​ပေ။ ဒါ့ကြောင့် သူ့ကို အနီးကပ်ကြည့်ရင်း ပထမတစ်ချက်မှာ သူမမျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။ 


"ဒါ....."


"ဒါက မင်းကုမ္ပဏီရဲ့ မှတ်ပုံတင်ကုဒ်ပဲ မဟုတ်လား" 


ဝူရှဲ့ ထပ်မေးလိုက်တော့ အားနင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ အားနင်ကိုယ်တိုင်လည်း နားမလည်နိုင်အောင် ဆွံ့အနေပုံရသည်။ ဒါကြောင့် သူမက အားလုံးကို လျစ်လျူရှုပြီး တူးထားတဲ့ ကွက်လပ်ထဲကို ခုန်ဆင်းသွား၏။ နေရာလွတ်ထဲ၌ ထိုင်ချလိုက်ပြီး အရိုးစုကို သေချာမြင်ရအောင် မိုင်းတွင်းမီးခွက်ကို သုံးလိုက်သည်။ 


ဝူရှဲ့ ပြောနေတာတွေကို တခြားဘယ်သူမှ နားမလည်တာကြောင့် ဖက်တီးကပဲ မှတ်ပုံတင်ကုဒ်က ဘာလဲလို့ မေးလာသည်။ 


ရှင်းပြတာကို ကြားပြီးနောက် ဖက်တီးက သူ့ခါးပတ်တွေကို ပြန်ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူနဲ့ဖန့်ကျစ်ရဲ့ ခါးပတ်တွေက သူတို့ကိုယ်ပိုင်ဖြစ်ပြီး ဝူရှဲ့ လက်ရှိသုံးနေတဲ့ ပစ္စည်းတွေက အားနင်တို့အဖွဲ့က ပိုင်တာမို့ ဝူရှဲ့မှာလည်း လိုဂိုရှိသည်။ ဒါကိုမြင်ပြီးနောက်မှာတော့ ဖက်တီးက သိပ်စိတ်မ၀င်စားတဲ့ အမူအရာပြပြီး အားနင်ဘက် လှည့်ကြည့်သွား၏။ 


"ဟေ့ မင်းငါတို့ကို ထပ်ပြီး လှည့်စားပြန်ပြီလား... မင်းတို့လူတွေ အစကတည်းက ဒီကိုရောက်ဖူးတယ်ပေါ့လေ !"


အားနင်က ခေါင်းခါသည်။ 


"မဖြစ်နိုင်ဘူး... ငါတို့ ကုမ္ပဏီမှာ ထမုထိုကိုလာထားတဲ့ မှတ်တမ်းတွေ လုံးဝ မရှိဘူး... ငါတို့က ငါတို့ရဲ့ ခွန်အားနဲ့ ဒီကိုရောက်လာခဲ့ဖူးရင် နင်တို့နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့တောင် လိုမှာ မဟုတ်ဘူး"


"ဒါဆို မင်းဒါကိုဘယ်လို ရှင်းပြမလဲ" 


ဖက်တီးက ခါးပတ်ကြိုးကို ကိုင်ကာ မေးလိုက်သည်။ အားနင်က သူ့ကို အေးစက်စက်နဲ့ ပြန်ကြည့်နေပြီး စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေတာ သိသာထင်ရှားစွာ တစ်ဖက်ကို ပြန်လှည့်သွားသည်။


"မသိဘူး! ငြိမ်ငြိမ်နေ... ဒီလူသေကို အရင်ကြည့်ပြီးရင် ရှင်းပြမယ်!"


ဖက်တီးသည် အားနင်ကြောင့် ဒေါသအလုံး တစ်ဆို့နေပြီး စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။ ဖန့်ကျစ်ကတော့ အားနင်ကို အစကတည်းက မယုံသောကြောင့် ဝူရှဲ့ကိုသာ လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ ဝူရှဲ့ ဘယ်လိုထင်မြင်လဲ မေးလိုက်သည်။ 


ဝူရှဲ့ အမြင်မှာတော့ အားနင်က သူ့အပေါ်မှာ ရာဇ၀တ်မှု မှတ်တမ်းရှိပေမယ့် သူမ တကယ်ပဲ မသိဘူးလို့ ယုံကြည်ပါသည်။ သူတို့ ဤနေရာသို့ မရောက်လာဖူးလောက်ချေ။ ဒါကြောင့် ဝူရှဲ့ ဖန့်ကျစ်ကို မျက်တောင်တစ်ချက် ခတ်ပြပြီး သူ့ကို နှုတ်ဆိတ်နေဖို့ တောင်းဆိုလိုက်သည်။ အခု သူတို့ဟာ တူညီတဲ့လမ်းပေါ်မှာ လျှောက်လှမ်းနေတာကြောင့် တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် ရန်ဖက်ပြုနေတာက မကောင်းချေ။ 


ဝူရှဲ့သည် မျက်နှာသေရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်လိုတာကြောင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူကဘာမှ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလာခြင်း မရှိပေ။


အဲဒီအချိန်မှာ ဘာ့ကြောင့်လဲတော့ မသိပေမယ့် အဖွားက အဘိုးရဲ့မှတ်စုထဲမှာ ရေးထားခဲ့တာကို အမှတ်တမဲ့ တွေးမိသွားသည်။ 


'အကြပ်အတည်း ကာလမှာ မင်းဘေးမှာရပ်တည်နေတဲ့ သူတွေက မင်းကို စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေကို ခွဲဝေပေးဖို့ မသေချာဘူး... အကြပ်အတည်းကာလမှာ မင်းကို ဘယ်သူက သစ္စာဖောက်မလဲ မသေချာဘူး... အမြဲခြင်း နိယာမတွေပဲ လင်မယားအချင်းချင်း အားပေးတတ်ပါစေ' 


ဤသည်မှာ မှတ်စုစာအုပ်တွင် ရေးထားသော စာကြောင်းဖြစ်ပြီး အဘိုးဖြစ်သူအား သူ့ညီအစ်ကိုများနှင့် ပေါင်းသင်း ဆက်ဆံတတ်စေရန် ဆွဲဆောင်ထားသော စကားလုံးတွေ ဖြစ်နိုင်သည်။


နောက်ပိုင်းတွင် ကျွန်ုပ်၏အဖွားသည် လူတို့ကို စေ့စေ့စပ်စပ် စီရင်တတ်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်သော်လည်း ဤလူများသည် ဂူဖောက်လောက၌ အချင်းချင်း ရဲ​​​ဘော်ဖြစ်ခဲ့ကြပြီး အဘိုးနှင့်အတူ သေရေးရှင်ရေးအဖိ ရင်းနှီးသော မိတ်ဆွေများ ဖြစ်ကြသော်လည်း အများစုမှာ အမှန်တကယ် လူစုခွဲခဲ့ကြပါသည်။ 


တစ်ယောင်က ချမ်းသာလာသည်။ တစ်ယောက်က ဒီမိန်းမတွေနဲ့ ဆော့ကစားပြီး သေတဲ့အထိ အရိုက်ခံရသည်။ အဘိုးမှာ နှစ်ယောက်လုံးကို ဘယ်လိုကူညီရမှန်း မသိခဲ့ချေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် လူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် အသက်နှင့်သေခြင်းအတွက် စိုးရိမ်စရာ မရှိကြောင်း၊ ညီအစ်ကိုများကို နောက်ကြောင်းပြန် ကာကွယ်ခြင်းက ရုတ်တရက် အရေးမကြီးတော့ကြောင်း သူ မြည်တမ်းခဲ့သည်။


အားနင်နဲ့ မျက်နှာသေတို့ နှစ်ယောက်၏ အပြုအမူများသည် အဖွား၏စကားနှင့် အမှန်တကယ် ထပ်တူကျ​နေ၏။ ဖက်တီးမှာ စကား ပြောချင်နေသေးပေမယ့် ဝူရှဲ့ သူ့ကိုချော့မော့၍ မေးခွန်းတွေ ထပ်မမေးဖို့နဲ့ အရိုးစုကို ပြန်ကြည့်ဖို့ ပြောလိုက်သည်။ 


မြွေအရိုးများသည် စပျစ်နွယ်ပင်များနှင့် ရောထွေးနေပြီး လူသေအလောင်းကို ထုံးဖွဲ့ထားတာကြောင့် အားနင်သည် အလောင်း၏ လည်ပင်းတစ်ဝိုက်တွင် တစ်စုံတစ်ရာကို ရှာဖွေရန် ခက်ခဲ​နေသည်။


"နာမည်တံဆိပ်ပြား မရှိဘူး!" 


အားနင် သတိမထားမိတော့ဘဲ သူ့လည်ပင်းကနေ ဆွဲကြိုးတစ်ကုံးကို ထုတ်ပြလာသည်။


"ငါ 1997 မှာ ကုမ္ပဏီကို ဝင်ခဲ့တယ် အဲဒီနှစ်ကစပြီး ငါတို့ဒါကိုပဲ ဝတ်ရတယ်.... ပရောဂျက်တိုင်းမှာ တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် ဒီလည်ဆွဲမျိုးက အလောင်းရဲ့အမည်ကို သိနိုင်စေတယ်...ဒါ ကုမ္ပဏီက အမေရိကန်စစ်တပ်ကနေ သင်ယူထားတာ..." 


သူမအမူအရာက အလွန်လေးနက်ပြီး ခေတ္တရပ်ကာ ဆက်ပြော​လေသည်။ 


"ကုမ္ပဏီမှာ ဒီအဖွဲ့နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာအချက်အလက်မှ မရှိခဲ့ပါဘူး... ဒါက ယုတ္တိမရှိဘူး"


"သခင်မလေး.... ဒါပေမဲ့ အလောင်းတွေက မလိမ်ဘူးနော်.... ဒီစပါးအုံးမြွေက မင်းတို့ရဲ့ကုမ္ပဏီအထိ ​ရေကူးလာပြီး လူတစ်ယောက်ကို ကိုက်စားပြီးမှ ဒီတောထဲကို ပြန်လာတာလို့တော့ လာမပြောနဲ့" ဖက်တီးက ဆို၏။ 


ဝူရှဲ့လည်း အရိုးစုကို ကြည့်ရင်း အရမ်းစိတ်ရှုပ်သွားသလို ဖြစ်လာသည်။ ဒါက သိပ်တော့ မဖြစ်နိုင်ချေ။ အခုလမ်းမှာ သူတို့လုပ်ခဲ့သမျှကို ကြည့်လိုက်ရင် ဝူရှဲ့အတွက် သဲလွန်စရဖို့ လွယ်ပါသည်။ အားနင် လုပ်ခဲ့တာကို ကြည့်လိုက်ရင် သူတို့ကုမ္ပဏီက 1997 မတိုင်ခင်ကတည်းက ဒီကိုရောက်လာတာ ရှိမယ်ဆိုပါက သူတို့ဒီကို ထပ်ရောက်ဖို့ စွမ်းအင်တွေ အများကြီး သုံးနေစရာ မလိုချေ။ 


အဲဒါကို တွေးနေတုန်း အလောင်းကို ကြည့်နေတဲ့ မျက်နှာသေဆီက “ဟမ်”ကနဲ အသံထွက်လာသည်။ 


သူရုတ်တရက် အသံထွက်လာတာကြောင့် ဝူရှဲ့တို့အားလုံး အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြ၏။ ပြီးတော့ အားလုံး သူ့ကို ကြည့်လိုက်ကြရာ သူကတော့ မြွေအရိုးကို စိုက်ကြည့်လျက် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်နေပုံရတာကို တွေ့ရလေသည်။ ဒီလိုအမူအရာပြဖို့က သူ့အတွက် ဘယ်လောက် ခက်ခဲတယ် ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိမှာမဟုတ်။ 


သို့သော်လည်း သူ့အကြည့်အတိုင်း လိုက်ကြည့်တော့ ထူးဆန်းသလို ခံစားလာရတာမျိုး မတွေ့ခဲ့ရပါဘူး။ အတန်ကြာအောင် ကြည့်ပြီးနောက် ဖက်တီးက ခေါင်းကိုမော့ကာ ညနက်သန်းခေါင်​ကြီးမှာ လူကို မခြောက်ဖို့ ပြောလိုက်သည်။ 


မျက်နှာသေက ဖက်တီးကို လျစ်လျူရှုလိုက်သော်လည်း အားနင်ဘက်ကို လှည့်ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်၏။ 


"ထူးဆန်းတယ်... ဒါက မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ထင်တယ်..."



Prev Next