(20) ဒုတိယည - ရုတ်တရက်
Viewers 14k

ဂူဖောက်သူတို့ဒဏ္ဍာရီ 盗墓笔记 (volume 5) 

Author -南派三叔 (nan pai san shu)

translater - Hninthawethadar

ရွှံ့မြွေတစ္ဆေမြို့တော် (တတိယပိုင်း)



Chapter (20)

ဒုတိယည - ရုတ်တရက် 



မျက်နှာသေသည် မီးကိုကြည့်ကာ သံသယများကို တိတ်တဆိတ် ရှင်းပြသည်။ ဤနေရာတွင် အကြီးမားဆုံး ပြဿနာမှာ ဦးလေးသုံးတွင် လူအများအပြား ရှိသောကြောင့် ၎င်းတို့၏ ပစ္စည်းများကို ရိုးရှင်းစွာ ထုပ်ပိုးလျှင်ပင် ကျောပိုးအိတ်များစွာ ရှိမည် မဟုတ်ချေ။ 


ထို့အပြင် စခန်းတစ်ခုလုံး၏ အခြေအနေများသည် အလွန် သဘာဝကျသောကြောင့် ဤကျောပိုးအိတ်များကို တဲတစ်ခုစီတွင် ထားရှိလိမ့်မည်။ တဲထဲ၌လည်း မထင်မှတ်ဘဲ အမျိုးမျိုးသော အသေးစိတ် အချက်အလက်များ ထည့်သွင်းထားကာ ပစ္စည်းကိရိယာများကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ထုပ်ပိုးထားပုံလည်း မရပေ။


ဤနေရာမှ လူများသည် အေးအေးဆေးဆေး ထွက်ခွာသွားကြပုံ ရသော်လည်း ဤငြိမ်သက်မှုမျိုးသည် သာမာန်သဘောအရ ငြိမ်သက်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။


တကယ်တော့ အစ်ကိုလေးက ဖော်ပြထားတဲ့ သံသယကို ဝူရှဲ့အနေဖြင့် သတိပြုမိနိုင်ပေမယ့် ဒီသံသယကို ပိုရှုပ်ထွေးစေတဲ့ အကြောင်းရင်းအချို့နဲ့ ရှင်းပြနိုင်​သေးတာကြောင့် သူ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပါဘူး။ အစ်ကိုလေးက အကြံပေးလာတဲ့အခါ ဝူရှဲ့လည်း ခေါင်းညိတ်ပြပြီး။ 


"သူတို့အကုန်လုံး ထွက်မသွားခဲ့တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်...အဲဒီနေရာက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ် အဲဒါကြောင့် တချို့က နေခဲ့နိုင်တယ်" 


မျက်နှာသေက သူ့ခေါင်းကို ခါယမ်းသည်။ 


"တစ်ယောက်ယောက် ရှိနေရင် မက်ဆေ့ချ်ချန်ထားဖို့ မလိုဘူး... လူတိုင်း ထွက်သွားမှပဲ ဒီမက်ဆေ့ချ်ကို ချန်ထားခဲ့မှာ... ဝူစန်းရှင်ကတော့ သူ့လက်အောက် ငယ်သားတွေကို သူသေရလိမ့်မယ်လို့ မပြောထား​​လောက်ဘူး ဒါက တားမြစ်ချက်တစ်ခုပဲ.... အဲဒီလူတွေက သူနဲ့အတူ သေဖို့ ရွေးချယ်ထားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်" 


သို့သော် ထိုလူများသည် ဝင်ပေါက်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး တစ်စုံတစ်ရာ ယူဆောင်သွားခြင်း မရှိပဲ ကျေနပ်စွာ ဝင်သွားလိမ့်မည်။ ပြီးလျှင် ပြန်ထွက်လာမည်ဟု တွေးထားပေမည်။ စခန်းရှိ လက်ရှိအခြေအနေကို ရှင်းပြ၍ မရနိုင်သော်လည်း ယင်းမှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။


ဖက်တီးက “ဟုတ်ပြီ” လို့ ထပြောလိုက်ရင်း ရေတစ်ငုံသောက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်၍ ဆိုလာသည်။ 


“ဒါက ထူးဆန်းတာပဲ... နည်းနည်းတော့ ရှုပ်ကုန်မှာ ကြောက်ရတယ် ခေါင်းကနေ တွေးကြည့်ရင် အဆင်ပြေမှာ မဟုတ်ဘူး... အဲဒါကို နောက်ကနေ စဉ်းစားရမယ်” ​​


ဖက်တီးမှာ လှည့်ကွက်တွေ အမြဲလိုလို ရှိတတ်သည်။ အထူးသဖြင့် ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ သူ့ရဲ့အတွေး လှည့်ကွက်တွေကို ထုတ်သုံးတတ်သည်။ ဝူရှဲ့က ဘယ်လို စဥ်းစားရမလဲလို့ မေးတော့ သူက ပြောပြလေသည်။ 


"ဒီကိစ္စမှာ ရလဒ်တွေ အများကြီး သိသာတယ် ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ကို မသိတဲ့အတွက်ကြောင့် ဖြစ်နိုင်တဲ့ ရလဒ်တွေကနေ စဉ်းစားရမယ်.... အဲဒီစကားလုံးနဲ့ စကြည့်ရအောင် အစ်ကိုလေးပြောသလို ဒီနေရာလေးမှာ စာချန်ထားခဲ့တယ် ဆိုရင် အားလုံး ထွက်သွားလို့ ဖြစ်မယ် ဘယ်သူမှနေခဲ့ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါကြောင့် ဒီမှာ ကျောပိုးအိတ်တွေ အများကြီး ရှိနေတာက ကျောပိုးအိတ်ထက် လူနည်းနေဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်.... ဒါ...."


ဖက်တီးက ဆက်မရှင်းပြနိုင်သလိုမျိုး သူ့စကားက ဝါကျအလယ်မှာ ပိတ်မိနေပေမယ့် အဲဒါက ကျောပိုးအိတ်ထက် လူနည်းနည်းပဲရှိတော့ ဆိုတာ ကျောပိုးအိတ်ထက် လူနည်းနေတာပဲ။ ဆိုလိုတာက လူတွေ အများကြီး သေသွားတာလည်း ဖြစ်နေနိုင်သည်။ ဤနေရာ၌ စခန်းချပြီးနောက် သေဆုံးမှုများ ဖြစ်ပွားခဲ့နိုင်သည်။ 


ခဏတာ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် ဖက်တီးက ဆက်ပြောခဲ့သည်။ 


“ဒါမှမဟုတ် ဒီအနီးအနားမှာ ကြီးမားတဲ့ ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲမှုကြီး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်.... အကြမ်းဖက်ထားတဲ့ လက္ခဏာ မရှိဘူး ဒါကြောင့် ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲမှုတွေ ဖြစ်သွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်... သူတို့ကို ဒီစခန်းကနေ စွန့်ခွာသွား​ပြီး မြေအောက်နန်းတော်ထဲ ဝင်သွားရအောင် လုပ်ခဲ့တဲ့ တစ်ခုခုတော့ ရှိလိမ့်မယ်... စခန်းချပြီးတော့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တစ်ခုခုဖြစ်သွားလိမ့်မယ် အဲဒီမှာ မင်းရဲ့ဦးလေးက လွတ်မြောက်သွားတယ်... သူက ကျန်တဲ့လူတွေနဲ့ ဝင်ပေါက်ကိုတွေ့တယ် ပြီးတော့ ထွက်သွားတယ်... ဖြစ်စဉ်က ဒီလိုပဲ ဖြစ်ရမယ်"


ဒါကိုကြားပြီးနောက် ဝူရှဲ့ ဉာဏ်အလင်းရသွားပေမယ့် ချို့ယွင်းချက်ကိုလည်း တွေ့တာကြောင့် ခေါင်းခါလိုက်၏။ 


“မဟုတ်​သေးဘူး.. ပုံမှန်ဆိုရင်တော့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တဲ့ လူတွေက ဒီကနေ ထွက်သွားမှာ သေချာတယ် ပြီးတော့ ဝင်ပေါက်ကို ထပ်ရှာဖို့ စိတ်တွေလည်း မရှိ​လောက်တော့ဘူး... ပြန်လာပြီး အမှတ်အသား ထားခဲ့ဖို့က မဖြစ်နိုင်ဘူး"


"ဒါဆို မတော်တဆမှု မဖြစ်ခင် ဝင်ပေါက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်..."


ဝူရှဲ့ ဖက်တီးရဲ့ ထိုစကားကိုတော့ ခေါင်းညိတ်ထောင်ခံလိုက်သည်။ မျက်နှာသေကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြီး ဝင်​ပြောသည်။


"သူတို့အဲဒီ ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲမှုကြောင့် ဝင်ပေါက်ကို အတိအကျ ရှာတွေ့ခဲ့တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်..."


ဖက်တီးက “ဒါလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်.... ဒါပေမဲ့ ငါတို့ အတည်မပြုနိုင်သေးတော့ အဲဒါက အဓိပ္ပာယ် မရှိ​သေးဘူး ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှာကြည့်လို့တော့ ရတယ် ” 


“ဒါဆို ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲမှုက ဘာ​ဖြစ်မလဲ?”


ဝူရှဲ့ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစွာနဲ့ မေးလိုက်သည်။


"ဧကန္တ အဲဒီမြွေတွေများလား?" 


ဖက်တီးသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင် အမှောင်ထုနှင့် မိုးသစ်တောကို ဘာမှမဖြစ်သလို ကြည့်ကာ ပြောလာသည်။ 


"စိတ်မပူပါနဲ့.... မင်းအိပ်နေတုန်း ငါနဲ့ အစ်ကိုလေး ရွှံ့နည်းနည်း လုပ်ထားတယ်... အဲဒါကို ငါတို့ တဲပေါ်မှာ လိမ်းထားလိုက်မယ် နောက်ပြီး ညဘက်ကင်းစောင့်ကလည်း ရွှံ့လိမ်းထားမယ်...ဒါဆို အဲဒီ ငှက်လည်ပင်းမြွေတွေ အတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာက နတ်ဆိုးတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာ ဆိုတော့ တခြား မကောင်းတာတွေလည်း ရှိနိုင်တယ်... ညဘက်တွေမှာ မတော်တဆမှုတွေ ဖြစ်မှာ သေချာတယ်.... သတိထားရမယ် လှုပ်ရှားမှုတွေ ရှိလာရင်တောင် ငါတို့ စခန်းကနေ ထွက်သွားလို့ မရဘူး" 


ဝူရှဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြီး "ဒါဆို ငါ ပထမအဆိုင်းကို စောင့်လိုက်မယ်" လို့ ပြောလိုက်သည်။


မျက်နှာသေက ခေါင်းခါလေ၏။ 


"မင်းတို့ရဲ့ သတိဝီရိယက အရမ်းနည်းတယ်... ငါတို့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်သာ မှန်ကန်ရင် ဒီလိုပြောင်းလဲမှုမျိုးက အရမ်းအန္တရာယ် များလိမ့်မယ်... မင်းဒါကို မထိန်းကျောင်းနိုင်မှာ ကြောက်ရတယ် အားလုံး သတိနဲ့နေမယ်... ဒီညတော့ မင်းတို့ ကောင်းကောင်း အနားယူလိုက်ကြ ငါစောင့်မယ်"