MM Story Teller

(15) မြောင်ဆရာ

Viewers 13k

ဂူဖောက်သူတို့ဒဏ္ဍာရီ 盗墓笔记 (volume 6)

Author -南派三叔 (nan pai san shu)

translater - Hninthawethadar

Chapter (15)

မြောင်ဆရာ

အဲဒီအနံ့က နောက်ပိုင်း ဖန်းမာ ထုတ်ယူလာ သေတ္တာထဲက အနံ့အတိုင်းပဲ ဖြစ်ပေမယ့် သေတ္တာထဲက အနံ့က ပိုပြင်းလေသည်။ ဖန်းမာအတွက်ကတော့ လူသေကောင်ရဲ့ အနံ့ခံလိုမျိုးပါပဲ။ လူလား သရဲတစ္ဆေလား မသိတဲ့ နတ်ဆိုးတွေဟာ မြေအောက်ကမ္ဘာက သယ်ဆောင်လာတဲ့ သေတ္တာထဲကလို သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာလည်း အနံ့တွေလည်း ရှိနေ၏။

"မင်းရဲ့သူငယ်ချင်းလည်း အဲဒီအနံ့ရှိတယ်... ဆေးနံ့သာ လိမ်းထားတာတောင် ငါ သူ့ကိုပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့တော့ အဲ့အနံ့မျိုး ရတယ်... သူနဲ့ သူတို့က အတူတူပဲ!"

မျက်နှာသေဆီက ဘယ်လိုအနံ့မျိုးပါလဲ။ ဝူရှဲ့ကတော့ သူ အနံ့ခံအာရုံက သိပ်တော့ မဆိုးလှပေ။ သို့သော် သူက မုဆိုးမဟုတ်တာကြောင့် အနံ့ခံအာရုံကောင်းကောင်း မရှိသောကြောင့် သံသယဖြစ်မိပါသည်။ ဝူရှဲ့လည်း နောက်တစ်ကြိမ်ဆို မျက်နှာသေအား တိတ်တဆိတ် အနံ့ခံကြည့်ဖို့ ကြိုးစားရမည်ဟု တွေးထားလိုက်သည်။

ဤအရာများ ထိုနေရာတွင်သာ ပြီးဆုံးသွားပါက ပြဿနာသည် ခဏကြာပြီးနောက် လူများက ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အမြင်များကို သံသယဝင်ကာ ရှင်းလင်းချက်မရှိဘဲ အရာများကို အလိုအလျောက် ဖျက်စီးမိသွားမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဒီကိစ္စက မပြီးသေးဘူးဆိုတာ ဝူရှဲ့ သိပါသည်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဒီကနေစပြီး ဖန်းမာက မျက်နှာသေ မိမိအား သတ်မယ်လို့ နိဂုံးချုပ်မှာမဟုတ်ချေ။

သေချာတာကတော့ ဖန်းမာအတွက် နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေက ဒီအနံ့ကို သူ့တစ်သက်လုံး မမေ့နိုင်တော့ဘူးလို့ ဆိုပါသည်။

ဤထူးဆန်းသည့်အရာ ဖြစ်ပျက်ပြီးနောက် ဖန်းမာသည် ထိုလူများဟာ ယခင်ကနှင့် တစ်ထပ်တည်း ဖြစ်နေပုံရသော်လည်း ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများနှင့် အမူအရာများက တစ်စုံတစ်ရာ ထူးဆန်းသည်ဟု အမြဲခံစားလာရသည်။ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကျိုးသက်ရောက်မှုကြောင့်လား မသိသော်လည်း ဖန်းမာကတော့ ရွာမှာ တစ်ခုခုဖြစ်မယ်လို့ ကြိုတင် သိထားတဲ့ အသိမျိုး ဝင်လာခဲ့သည်။

ရက်အနည်းငယ် ကြာတော့ သူ့ဆံပင်တွေကို အဆုံးထိရပ်သွားစေတဲ့ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုက ရွာမှာ ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။ သူနှင့်အတူ ပြစ်မှုကျူးလွန်ခဲ့သော အခြားလူလေးဦးလည်း သူတို့အားလုံး သွေးနှင့် ပတ်သက်ကာ ထူးဆန်းနေကြောင်း ဆိုလာသည်။ ၎င်းတို့အနက်မှ တစ်ဦးမှာ ဖန်အာ့ကွေ့ ဟုခေါ်သော ရဲရင့်မှုအရှိဆုံး ဖြစ်ကာ ၎င်းက ရုတ်တရက် ပျောက်သွားခဲ့သည်။

ဖန်းမာနှင့် အခြားလူများသည် ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေကြ၏။ လျှိုဝှက်ချက်တို့ကို ချက်ချင်း ဖော်ထုတ်ခဲ့ကြသော်လည်း ၎င်းတို့ ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောဝံ့ပေ။ ရွာသားများသည် ဖန်အာ့ကွေ့ကို ရှာဖွေရန် တောင်ပေါ်သို့ ၂ရက်လောက် သွားခဲ့ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဖန်းမာတို့သည် ကျည်ဆန်ကို သတ္တိရှိရှိကိုက်လျကိ ရေကန်ဘက်သို့ ပြန်သွားကြည့်ရာ ဖန်အာ့ကွေ့သည် စခန်းတွင်းရှိ ရှေးဟောင်း သုတေသနအဖွဲ့မှ လူများနှင့် စကားပြောကာ ရယ်မောနေခဲ့သည်။

ဖန်းမာတို့ သူ့ကို နားမလည်နိုင်စွာ ပြန်ဆွဲခေါ်လာခဲ့သည်။ သူ့ကို ကိုင်လိုက်တဲ့အခါ ဖန်အာ့ကွေ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ထွက်လာတဲ့ ထူးထူးခြားခြား အနံ့ကို ရလိုက်ကြသည်။ နေ့ခင်းကြောင်တောင် ကြည့်နေတာတောင် ဖန်အာ့ကွေ့ရဲ့ အမူအရာက အရင်ကနဲ့ မတူတော့ဘူးလို့ ဖန်းမာတစ်ယောက် ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုကြောက်စိတ်သည် ဖန်းမာတို့ ရွာသို့ပြန်ရောက်သည်အထိ ပါလာခဲ့၏။ ဖန်းမာက ဖန်အာ့ကွေ့၏ဇနီးအား သူ့ယောက်ျားမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ကြောင်း တွေ့ရှိပါက ချက်ချင်း ပြောပြရန် သတိပေးခဲ့ရသည်။

ဒါပေမဲ့ ဇနီးဖြစ်သူက ဘာတွေဖြစ်နေသလဲ သိဖို့ အခွင့်အလမ်း မရှိခဲ့ပေ။ နောက်တစ်နေ့မှာတော့ ဇနီးသည်က အိပ်ရာဘေးမှာ ကြိုးဆွဲချ သေဆုံးနေတဲ့ ဖန်အာ့ကွေ့ကို တွေ့ရှိခဲ့ပါသည်။ တစ်အိမ်လုံးကလည်း ထူးဆန်းတဲ့ အနံ့တွေနဲ့ ပြည့်နေ၏။

ဖန်အာ့ကွေ့ကို မြေခွေးနတ်သမီးက ပြုစားထားတယ်လို့ ရွာသားတွေက ထင်ကြသည်။ သို့သော်လည်း ဖန်းမာတို့ အဖွဲ့ကတော့ အကြောင်းအရင်းကို သိနေကြလေသည်။ အဲဒီလူတွေက နတ်ဆိုးတွေလားဆိုတာ ပိုသေချာသွားတော့သည်။ ဖန်အာ့ကွေ့ဟာ နတ်ဆိုးတွေဆီကနေ ဝိညာဥ် သိမ်းပိုက်ခံလိုက်ရတာပဲ ဖြစ်ပေမည်။

ဖန်အာ့ကွေ့၏ ချွေးမသည် အလွန်ထိတ်လန့်သွားသဖြင့် ထိုအိမ်တွင် မနေရဲတော့ဘဲ သူမ၏ မိဘအိမ်သို့ ပြန်သွားကာ အိမ်က စွန့်ပစ်ခံခဲ့ရသည်။ တခြားလူအများအပြားလည်း ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်ခဲ့ရပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ နှစ်ဦးမှာ ရွာပြင်သို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ကြပြီး ကျန်တစ်ဦးမှာ ညဘက်တွင် မအိပ်ဝံ့ဘဲ ခွေးအမြောက်အမြား ငှားရမ်းနေထိုင်သွားကြောင်း သိရသည်။

ဒါပေမဲ့ ခွေးက အသုံးမဝင်တော့ဘဲ တစ်ပတ်အကြာမှာ သူနဲ့အတူ ကျူးလွန်ထားခဲ့တဲ့ တခြားလူလည်း ပျောက်သွားပါ၏။ နှစ်ရက်အကြာတွင် ဖန်အာ့ကွေ့၏ မိသားစု စွန့်ပစ်ထားသော အိမ်တွင် သူသည် ဖန်အာ့ကွေ့ကဲ့သို့ ကြိုးဆွဲချ သေနေခဲ့တာကို ကလေးတစ်ဦးမှ တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဖန်းမာသည် ငယ်စဉ်ကပင် သန်မာသော သဘာဝရှိ၏။ ကြောက်ရွံ့မှု လွန်ကဲလာပြီးနောက် အသက်ကို စွန့်ကာ ရေကန်တီသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သေခြင်းတရားပဲ။ သူသေရမှာ သေချာနေပြီ မဟုတ်ပါလား။ သို့သော် သူသည် တောင်ပေါ်သို့ ရောက်ပြီးနောက် ရှေးဟောင်း သုတေသနအဖွဲ့မှာ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီ။

ဖန်းမာသည် အဖွဲ့အား လမ်းတစ်ဝက်တွင် တွေ့ခဲ့သည်။ ထပ်တွေ့ဆုံရန် မလိုအပ်တော့ကြောင်း ယခင်က ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုံးဖြတ်ချက် ချခဲ့ပြီးပြီဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့ကို မြင်သောအခါတွင်မူ ပျော့ခွေသွားကာ တောင်ပေါ်မှ ထိုအဖွဲ့နဲ့အတူ ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ရှေးဟောင်း သုတေသန အဖွဲ့သည် ထူးဆန်းသော အနံ့ကို ထုတ်လွှတ်သည့် သေတ္တာများဖြင့် ရွာမှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး ယခုအချိန်အထိ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မပေါ်လာတော့ပေ။ ဖန်းမာမှာတော် တစ်နှစ်ကျော်ကြာ ကြောက်ရွံ့နေပြီးနောက်တွင် တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားပြီး ၎င်းတို့ အမှန်တကယ် မရှိတော့ကြောင်း ယုံကြည်ခဲ့သည်။

ဒီအဖြစ်အပျက်က ဖန်းမာကို အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုလို ခြောက်သွားစေခဲ့သည်။ သုသေသန အဖွဲ့ ထွက်ခွာပြီး တစ်လခွဲအကြာတွင် သူသည် ဘာဖြစ်ခဲ့လဲ ဆိုတာကို သိရှိရန်အတွက် ရေကန်သို့ တစ်ဖန်ပြန်သွားခဲ့သည်။ ရေကန်ကို လျှောက်သွားပြီးနောက် ကမ်းစပ်မှာ တင်နေတဲ့ အဝတ်တစ်ထည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ထူးဆန်းတဲ့ သံတုံးကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဒီသံအပိုင်းအစကို ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုကနေ ဖန်းမာအား ဒီလူတွေဟာ ရေကန်ထဲက ခုန်ဆင်းခဲ့ကြရမယ် ဆိုတာ စိတ်ချ ယုံကြည်စေခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ သံအပိုင်းအစဟာ ရေညှိတွေ တက်နေသောကြောင့်ပင်။ သို့သော် သံအပိုင်းအစက သူ့ဆံပင်တွေကို အဆုံးထိ ထောင်တက်သွားစေသော ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အနံ့တစ်ခု ထွက်နေတော့ သူကလည်း အရေးပါတဲ့ အရာတစ်ခုလို့ ခံစားမိတဲ့အတွက် ၎င်းကို သိမ်းထားလိုက်သည်။

ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ဆင်းရဲတွင်းထဲ နက်နေချိန်မှာ သူ့ဘဝက တဖြေးဖြေး အဆင်မပြေ ဖြစ်လာလေရာ သံတုံးကို ရောင်းစားချင်လာသည်။ အဲဒါကို တွေးကြည့်တဲ့အခါ နည်းနည်းတော ကြောက်မိသေးသည်။ ဒါကြောင့် ဒါကို လျှို့ဝှက်ထားချင်လာရာ တောင်ပေါ်က ခေါင်းတလားထဲမှာ ထည့်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

အဲဒီနောက်မှာ ဝူရှဲ့တို့ ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒါက ဖန်းမာရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် အဆုံးသတ်ပါပဲ။

ဝူရှဲ့လည်း နားထောင်ပြီးနောက် အချိန်အတော်ကြာအောင် လေးလေးနက်နက် တွေးတောနေမိသည်။ ရှားရှားပါးပါး ပထမအကြိမ်အဖြစ် သံသယ အတွေးများကို ချိတ်ဆက်နိုင်သည့် ကွင်းဆက်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်သည့်အတိုင်းပင်။

ဤလျှို့ဝှက်ချက်များသည် နှစ်ထပ်ချည်ထားသော သံမဏိပိုက်များ ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ချိတ်ဆက်မှုတိုင်းက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှု တစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့သော် အကယ်၍ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှု နှစ်ခုကို ချိတ်ဆက်ပါက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှု လေးခုအနက်မှ နှစ်ခုက ပျောက်ဆုံးသွားမည်။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုသည် ပထမနှင့် နောက်ဆုံးနှစ်ခုသာ ဖြစ်နိုင်သည်။

အရင်က ဝူရှဲ့သာဆိုရင် ရူးတော့မှာ သေချာပေမယ့် အခုဝူရှဲ့က ပြဿနာကို ကိုယ်တိုင် သွားမကြည့်ဘဲတောင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း တွေးတတ်နေပါပြီ။ ဒီကိစ္စက မှန်တယ်ဆိုရင်တော့ သေချာစီစဥ်ရမည်။ ချန်ဝမ်းကျင်လည်း ပါဝင်နေတာကြောင့် ဦးလေးသုံး ဒါမှမဟုတ် ရှဲ့လျန်းဟွမ် သိချင်နေတဲ့ မေးခွန်းထဲက အဖြေက ဒီမှာရှိလိမ့်မယ်။

ဒီကိစ္စကို သက်သေပြဖို့ ရေကန်ကို သွားရမယ်။

ဖန်းမာရဲ့ သံတုံးက မျက်နှာသေရဲ့ အိပ်ရာအောက်မှာ တွေ့တဲ့ သံတုံးနဲ့ အတူတူပါပဲ။ ဒါပေမယ့် ဖန်းမာဆီက အပိုင်းကတော့ နည်းနည်းပိုကြီးပါသည်။ ထူးထူးခြားခြား အနံ့ရှိသလား ရှုကြည့်ပေမယ့် အနံ့ပြင်းပြင်းနဲ့ ခွဲခြားလို့ မရနိုင်လောက်အောင် ထူးထူးခြားခြား အနံ့ရှိနေတယ်လို့တော့ ခံစားလိုက်ရသည်။ အိမ်မှာ သံတုံးထည့်လိုက်တဲ့အခါ ပိုးမွှားတွေ လုံးဝ မရှိတော့ဘူးလို့ ဖန်းမာက ပြောပါသည်။

ဝူရှဲ့လည်း ဒီအရာကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရင်း ခေတ္တ ငြိမ်သက်သွား၏။ သူ့စိတ်ထဲမှာ ထင်မြင်ချက်တွေနဲ့ ပြည့်နေခဲ့သည်။ ဖန်းမာက ရေကန်ကို မသွားလိုတော့တာကြောင့် နောက်ထပ်လမ်းညွန်ပေးဖို့ အားကွေ့ကိုပဲ တောင်းဆိုဖို့ စိတ်ကူးထားကာ ဖန်းမာကို ပိုက်ဆံပေးပြီး ထွက်လာခဲ့သည်။

တံခါးဝကို ရောက်သွားတော့ တခြားအရာတစ်ခုခုကို တွေးပြီး လှည့်ကြည့်ပြန်သည်။

"ဦးလေးဖန်းမာ... ခင်ဗျားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တက်တူးကို ဘယ်လို ရလိုက်တာလဲ"

ဝူရှဲ့ ရုတ်တရက် ထိုအရာကို မေးလိုက်တာနဲ့ ဖန်းမာသားက ဖြေလာသည်။

"အဲဒါက အဆိပ်တွေကို ကာကွယ်တဲ့ တက်တူးပဲ... အဖေ ငယ်ငယ်လေးကတည်းက မြောင်လူမျိုး ဆရာတစ်ယောက်က အဖေ့ကို ထိုးပေးခဲ့တာ... အဲဒီတက်တူးကို ကျေးဇူးတင်တဲ့အနေနဲ့ ပေးခဲ့တာတဲ့... ဒီတက်တူးနဲ့ဆိုရင် မြောင်ရွာတွေကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် ခရီးသွားနိုင်ပြီး ဘယ်သူကမှ ခက်အခဲဖြစ်အောင် လုပ်မယ့်သူ မရှိဘူးလို့ ပြောတယ်"

Prev Next