Ch 3

🍉 အခန်း ၃

မုန့်ယွမ်ရှန့်နှင့် စာချုပ်ချုပ်ရခြင်းမှာ ပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းသော်ငြား ကုရှင်းရှစ်က သူ့ဘဏ်အကောင့်အား မြင်ပြီးနောက် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ လွင့်ပါးသွားသည်။

ကျန်းမော့မှာ လူယုတ်မာတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်းသာ သိခဲ့မည် ဆိုပါက ဤနေရာသို့ ရောက်လာမည်မဟုတ်ပေ။ လျှော့ဈေးချထားသော လေယာဉ်လက်မှတ်များပင်လျှင် ဈေးပေါနေသည် မဟုတ်ချေ။

စိတ်ဓာတ်ကျစွာဖြင့် ပလက်ဖောင်းပေါ်၌ ထိုင်ချလိုက်ပြီးနောက် အိပ်ဆောင်ပါသည့် ညအိပ်ရထား ရှိ၊ မရှိ စစ်ဆေးရန် ဖုန်းထဲရှိ အက်ပလီကေးရှင်းအား ဖွင့်လိုက်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဟိုတယ်ခ သက်သာပေမည်။ ထိုသို့ဖွင့်ပြီး မကြာမီမှာပင် အိမ်ပိုင်ရှင်ထံမှ ဖုန်းဝင်လာသည်။ နှစ်ဝက်စာ အိမ်ငှားခ ပေးချေပြီးနောက် လျော့ပါးသွားသည့် လက်ကျန်ငွေအားကြည့်ကာ ထိုင်ခုံအား ပုံမှန်ခုံအဖြစ် ပြောင်းလိုက်ရသည်။

ရထားပေါ်၌ အိပ်ပျက်ညတစ်ည ကုန်ဆုံးပြီးနောက် ကုရှင်းရှစ်က မူးဝေစွာနှင့် ဘူတာရုံမှ ထွက်ခွာလာသည်။ အိမ်သို့ပြန်ရမည့်အစား ရုံးခန်းရှိရာသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

ကုရှင်းရှစ်၏ ကုမ္ပဏီမှာ ပေကျင်း၏ တတိယအဝိုင်းလမ်းရှိ အဆောက်အဦဟောင်း တစ်ခု၌ဖြစ်သည်။ သင့်တင့်လျောက်ပတ်သော တည်နေရာ၌ ရှိနေသည့်တိုင်အောင် အဆောက်အဦမှာ ယိုယွင်းနေပြီဖြစ်သည်။ စင်္ကြံတစ်လျှောက်ရှိ မီးများမှာ အမြဲပျက်နေလေ့ရှိပြီး နံရံများမှာလည်း ညစ်ထေးနေကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရုပ်ရှင်များ ရိုက်ကူးရန် အလွန်ပြည့်စုံသော နေရာတစ်ခုနှင့်ပင် တူလှသည်။

ရှေ့နေနှင့်အတူ ဤရုံးခန်းအား ပထမဆုံး မြင်တွေ့ချိန်တွင် ကုရှင်းရှစ်မှာ သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်အတွက် ချက်ချင်းပင် နောင်တရသွားမိသည်။ သို့သော် ဤနေရာ၏ တစ်ခုတည်းသော ကြီးမားသည့် အကျိုးကျေးဇူးမှာ ငှားရမ်းခပေးရန် မလိုခြင်းပင်။ ကုရှင်းရှစ်၏ သွေးဝေးဦးလေးက ဤနေရာ၌ သူ့စီးပွားရေးကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး လဲ့ရှစ် ကုမ္ပဏီအား တည်ထောင်ပြီးနောက် ရုံးခန်းနေရာအား ဝယ်ယူခဲ့သည်။ ဦးလေးဖြစ်သူ၏ သေတမ်းစာထဲ၌ ကုရှင်းရှစ်သည် တစ်နှစ်အတွင်း ကုမ္ပဏီအား ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မည် ဆိုပါက ဤပိုင်ဆိုင်မှုများမှာ ကုရှင်းရှစ်၏ အပိုင်ဖြစ်လာမည်ဟု ဆိုလေသည်။

ပေကျင်း၏ စီးပွားရေးအချက်အချာဖြစ်သော တတိယအဝိုင်းလမ်းရှိ နေရာမှာ ပုံသဏ္ဌာန် ယိုယွင်းနေသည့်တိုင်အောင် ငွေကြေးပမာဏများစွာ တန်ကြေးရှိသည်။ ယင်းသည် ကုရှင်းရှစ် ကြိုးစားရုန်းကန်နေရာသော အဓိက အကြောင်းအရင်းပင်။

ကုရှင်းရှစ် သမ်းဝေကာ ရုံးခန်းအတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်။

ရုံးခန်းမှာ ၁၅၀ စတုရန်းမီတာခန့် ကျယ်ဝန်းပြီး အခန်းလေးခန်း ပိုင်းခြားထားသည်။ ရုံးခန်းနှင့် အစည်းအဝေးခန်း၊ အကခန်းမ၊ အသံသွင်းစတူဒီယိုနှင့် ဧည့်ကြိုဧရိယာတို့ဖြစ်သည်။ ပထမဆုံးအနေနှင့် အီးမေးလ်များစစ်ရန် ကွန်ပျူတာဖွင့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သန့်ရှင်းရေးဝန်ထမ်း ခန့်အပ်ရန် မတတ်နိုင်သောကြောင့် တံမြက်စည်းနှင့် ဂေါ်ပြားအားယူကာ စတင်ရှင်းလင်းတော့သည်။

ရှင်းလင်းနေစဉ်မှာပင် ပစ္စည်းပို့သမားဝတ်စုံအား ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦး ရုံးခန်းအတွင်းသို့ ဝင်လာသည်။ ထိုလူမှာ အရပ်ရှည်ရှည်၊ ခေါင်းတုံးဆံတောက်နှင့် မျက်ရစ်တစ်ခုတည်းရှိကာ မြင့်မားသော နှာတံ၊ ပါးလျပ်သောနှုတ်ခမ်းပါးတို့ကြောင့် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသည့် အသွင်အပြင်ရှိသည်။

ကုရှင်းရှစ်က အကြောဆန့်လိုက်ပြီးနောက် လက်ယမ်းလိုက်သည်။

“ဟေး.. အားရှင်း.. ဒီနေ့ မင်းစောသားပဲ..”

ထိုသူမှာ ချန်ရှင်းဖြစ်ပြီး လက်ရှိကုမ္ပဏီ၏ တစ်ဦးတည်းသော အနုပညာရှင်ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော ၂ နှစ်က ကုရှင်းရှစ်၏ ဦးလေးသည် ချန်ရှင်းအား သင်တန်းသားတစ်ဦးအနေနှင့် စာချုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။ ကုရှင်းရှစ်၏ ဦးလေး သေဆုံးသွားပြီးနောက် အခြားသော အနုပညာရှင်များအားလုံး နှုတ်ထွက်သွားကြပြီး ချန်ရှင်းတစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ အလုပ်အနည်းငယ်လုပ်ပြီးနောက် ချန်ရှင်းက သူ၏ အားလပ်ချိန်များအား လေ့ကျင့်ခြင်းနှင့် ထူးဆန်းသော အလုပ်များလုပ်ရင်း ကုန်ဆုံးတတ်သည်။

ချန်ရှင်းက အသိအမှတ်ပြုသည့်အနေနှင့် ခပ်ဆတ်ဆတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူက လွယ်အိတ်ဘေးချကာ တံမြက်စည်းကိုဆွဲယူပြီး ကုရှင်းရှစ်ထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ လှည်းကျင်းတော့သည်။

ချန်ရှင်း၏ အကူအညီနှင့် သန့်ရှင်းရေးလုပ်ခြင်းမှာ အချိန်မဆိုင်း ပြီးစီးသွားလေသည်။ ချန်ရှင်း အကခန်းမရှိရာသို့ ဦးတည်လိုက်ချိန်တွင် ကုရှင်းရှစ်က လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

“နေပါဦး.. ငါတို့ အစည်းအဝေးတစ်ခု ခပ်သွက်သွက် လုပ်ရအောင်”

ချန်ရှင်းက တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် ရုံးခန်းအတွင်းသို့ လိုက်ပါလာသည်။

ကုရှင်းရှစ်က ဦးစွာ ချောင်းဟန့်ပြီးနောက် ပြောသည်။

“ပြောချင်တာကတော့ ကုမ္ပဏီမှာ ပိုက်ဆံမကျန်တော့ဘူး.. ငါတို့ ပိုက်ဆံရှာဖို့ နည်းလမ်းရှာမှ ဖြစ်တော့မယ်.. မင်းမှာ စိတ်ကူးတွေဘာတွေရှိလား..”

နှစ်ဦးသား အကြည့်ချင်း ဖလှယ်ပြီးနောက် ချန်ရှင်းက စကားမပြောမီ ခေတ္တတုံ့ဆိုင်းနေသည်။

“ကျွန်တော် ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းတစ်ခုကို သိတယ်.. ခင်ဗျား အုတ်သယ်ကြည့်ချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် အလုပ်ရအောင် ပြောပေးမယ်လေ..”

ကုရှင်းရှစ် ဆွံ့အသွားတော့သည်။ 

သူ အလျင်စလိုပင် ထိုအကြံဉာဏ်အား ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

“ငါ့မှာ တခြားအစီအစဉ်ရှိတယ်.. အခုနောက်ပိုင်း အရည်အချင်းပြရှိုးတွေက ဘယ်လောက်တောင် နာမည်ကြီးလဲ မင်းသိတယ်မလား.. တစ်ခုလောက် လုပ်ကြတာပေါ့..”

ကုရှင်းရှစ်က ရထားပေါ်၌ အိပ်မရမည့်အတူ အချိန်ဖြုန်းမနေဘဲနှင့် ကုမ္ပဏီ လည်ပတ်နိုင်မည့် လမ်းကြောင်းများအား တွေးနေခဲ့သည်။ သူတို့ထံ၌ ငွေကြေးအင်အား မရှိသလို၊ အရင်းအမြစ်နှင့် ပရိသတ်များစွာလည်း မရှိပေ။ ဝင်ငွေရရှိနိုင်မည့် လမ်းကြောင်းအများစုမှာလည်း ပြတ်တောက်သွားပြီးဖြစ်ကာ ချန်ရှင်း၏ စရိုက်အရ သူ၏ကိုယ်ပိုင် နေရာတစ်ခုအား မည်သည့်အခါတွင်မျှ ရယူနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ ထို့ကြောင့် အရည်အချင်းပြရှိုးများသည်သာလျှင် အကောင်းဆုံးသော ရွေးချယ်မှု ဖြစ်သည်။

ကုရှင်းရှစ် လက်ပ်တော့အားဖွင့်ကာ [Boy Group Training Camp] ဟူသည့် ဝက်ဘ်ပေ့ချ်သို့ သွားလိုက်သည်။ 

“ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်က ဒီရှိုးကြောင့် လူသစ်တစ်ယောက် နာမည်ကြီးလာပြီး သူ့ရဲ့ ကုမ္ပဏီကိုပါ နာမည်တက်လာစေတယ်.. မင်းလည်း သူ့လိုမျိုး သီချင်းဆိုပြီး ကတတ်တာပဲလေ.. မင်းရဲ့ သွင်ပြင်နဲ့ဆိုရင်.. ငါတို့ မအောင်မြင်ဘူးလို့ ပြောနိုင်မလား..”

ကုရှင်းရှစ် အချိန်အတော်ကြာအောင် စိတ်အားထက်သန်စွာ ရှင်းပြပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

“ဆိုတော့.. မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ..”

ချန်ရှင်းက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဝက်ဘ်ပေ့ချ်၏ အောက်ခြေရှိ ဖော်ပြချက်အား ညွှန်ပြလိုက်သည်။

“ဒီမှာပြောထားတာက ကုမ္ပဏီတစ်ခုက အနည်းဆုံး လူနှစ်ယောက် စာရင်းသွင်းရမယ်တဲ့..”

“အာ.. ဘာမှ စိတ်ပူစရာ မရှိဘူး.. မင်းအတွက် အရမ်းမိုက်တဲ့ အဖွဲ့သားတစ်ယောက် ငါရှာပြီးသား..”

ကုရှင်းရှစ်က ယုံကြည်မှုအပြည့်နှင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဪ..”

ချန်ရှင်းက အသက်မပါစွာ ပြန်ဖြေပြီးနောက် လေ့ကျင့်ရန် ထွက်ခွာသွားသည်။

ကုရှင်းရှစ် တစ်နေ့တာလုံး စောင့်မျှော်နေသည့်တိုင်အောင် မုန့်ယွမ်ရှန့်ထံမှ မည်သည့်ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုမျှ မရခဲ့ချေ။ သူ တဖြည်းဖြည်း စိုးရိမ်လာပြီး မုန့်ယွမ်ရှန့်၏ နံပါတ်အား ယူမထားမိသည်ကို နောင်တရလာသည်။

နောက်ဆုံး စာရင်းသွင်းရမည့်နေ့ရောက်ရန် ၂ ရက်သာ လိုတော့ပြီး ဤအတောအတွင်း မုန့်ယွမ်ရှန့် ပေါ်မလာပါက သူတို့ကြမ္မာငင်တော့မည် ဖြစ်သည်။ လူသစ်တစ်ဦး ရရှိရန်မှာ မလွယ်သည့်အပြင် နောက် ၃ လအတွင်း မည်သည့်ရှိုးအသစ်မျှ မရှိချေ။ ဤနှုန်းအတိုင်းသာ ဆိုပါက ကုရှင်းရှစ်အနေဖြင့် တောင့်ခံနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

သူက မျက်နှာညှိုးရော်ကာဖြင့် စနစ်အား ညည်းညူလေသည်။

[စနစ်ရေ.. ပိုက်ဆံမြန်မြန်ရနိုင်မဲ့ နည်းလေးဘာလေး မရှိဘူးလား..]

[စိတ်က လူကိုဆောင်တယ်တဲ့.. ငါပြောတာ မှန်လား..]

[ဟုတ်ပါပြီ...]

ကုရှင်းရှစ် ညည်းတွားလိုက်ပြီး အုတ်ခဲသယ်ရန်ပင် တွေးလိုက်မိသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ဖုန်းမြည်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မရင်းနှီးသောနံပါတ် ဖြစ်သဖြင့် ပစ္စည်းလာပို့ခြင်းဟု ထင်လိုက်သည်။

“ဟယ်လို.. မုန့်ယွမ်ရှန့်ပါ..”

ဖုန်း၏တစ်ဖက်မှ ရှင်းလင်းသော်ငြား အနည်းငယ် အက်ကွဲနေသည့်အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကုရှင်းရှင်း စက္ကန့်ပိုင်းမျှ ကြောင်အသွားပြီးနောက် ထိုင်နေရာမှ ထခုန်လုနီးနီးပင်။

မုန့်ယွမ်ရှန့်က တောင်းပန်စကားဖြင့် စတင်နှုတ်ဆက်လာပြီး ယခုလေးတင်မှ ပေကျင်းသို့ ပြန်ရောက်သဖြင့် ခပ်စောစော ဖုန်းမခေါ်ဖြစ်သည့်အကြောင်း ပြောလေသည်။

ကုရှင်းရှစ်က မုန့်ယွမ်ရှန့်၏ လေသံမှတစ်ဆင့် မည်မျှ ပင်ပန်းနေကြောင်း သတိပြုမိသည်။

“မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား..”

ရင်ဘတ်ထဲမှ ရုန်းကြွလာသော ခါးသီးသည့် ခံစားချက်များအား ဖွင့်ထုတ်လိုက်ချင်သည့်စိတ်ကြောင့် မုန့်ယွမ်ရှန့် ခေတ္တမျှ အေးခဲသွားသည်။ စိတ်ခံစားချက် တည်ငြိမ်အောင် ရုန်းကန်လိုက်ပြီးနောက်မှ ပြောလေသည်။

“ကျွန်.. ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်..”

မုန့်ယွမ်ရှန့်၏အသံအား ကြားရသည်မှာ တစ်စုံတစ်ခုအား အတင်းဖိနှိပ်ထားရသည်နှင့် တူသောကြောင့် ကုရှင်းရှစ် ထပ်မမေးတော့ပေ။ မနက်ဖြန်၌ ရုံးခန်းရှိရာသို့ လာခဲ့မည်ဟု မုန့်ယွမ်ရှန့် ပြောလာသည့်အခါ ကုရှင်းရှစ် အလျင်အမြန် သဘောတူလိုက်သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်၌ မုန့်ယွမ်ရှန့်က စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်း ရုံးခန်းရှိရာသို့ ရောက်လာသည်။ အနည်းငယ် ဖျော့တော့နေဆဲ ဖြစ်သော်ငြား မုန့်ယွမ်ရှန့်၏ အေးစက်စက် အလှတရား၌ အနည်းငယ် အားနည်းသည့်ဟန် ‌ရောစွက်နေရုံသာဖြစ်သည်။ ကုရှင်းရှစ် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာကြိုကာ နှုတ်ဆက်သည်အား မြင်သည့်အခါ မုန့်ယွမ်ရှန့် အနည်းငယ် ဝမ်းသာမိသော်ငြား ပြိုကျလုနီးနီး အိုဟောင်းနေသည့် အဆောက်အဦအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခံရချိန်၌မူ ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။ 

မုန့်ယွမ်ရှန့် ဤနေရာသို့ မလာမီ လဲ့ရှစ်အင်တာတိန်းမန့်နှင့် ပတ်သက်၍ ရှာဖွေမှုအချို့ ပြုခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်က လဲ့ရှစ်မှာ ဖျော်ဖြေရေးလောက၏ သားရဲတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။ ထိပ်တန်းကြယ်ပွင့်ဖြစ်သည့် ယန်ကျစ်ဟန့် အနားယူသွားချိန်မှစကာ ကုမ္ပဏီမှာ အကျဘက်သို့ ဦးတည်ခဲ့သည်။ ညံ့ဖျင်းသော စီမံခန့်ခွဲမှုသည့် အခြေအနေအား ပိုမိုဆိုးရွားလာစေပြီး နှစ်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် လဲ့ရှစ်မှာ အမေ့လျော့ခံဖြစ်ခဲ့ရသည်။

မုန့်ယွမ်ရှန့်သည် လွန်ခဲ့သည့် နှစ်အနည်းငယ်ခန့်က လဲ့ရှစ်၏ အနုပညာရှင်များ ထွက်ခွာသည့် ကောလာဟလအချို့အား ပြန်လည်ကြားယောင်မိသည်။ ကုမ္ပဏီမှာ ဒေဝါလီခံသွားပြီဟု ထင်မိခဲ့သော်ငြား ကုရှင်းရှစ် ဆက်လက်လှုပ်ရှားနေဆဲဖြစ်သည်ကို သိရပြီးနောက် အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ ကုမ္ပဏီမှာ ဒေဝါလီခံရမည့် အရေးမှ လက်တစ်ကမ်းသာသာပင်။

ကိုယ်ဟန်အနေအထား မပျက်စေဘဲနှင့် မုန့်ယွမ်ရှန့် ကုရှင်းရှစ်နောက်မှ လိုက်ကာ စက်လှေကားအတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သောကြောင့် ကျဉ်းကျုတ်ကာ ဧည့်ကြိုဧရိယာဟု ထင်ရရုံသာရှိသည့် နေရာအား မြင်ပြီးနောက် မုန့်ယွမ်ရှန့်၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

ကုရှင်းရှစ် မုန့်ယွမ်ရှန့်အား ခိုးကြည့်လိုက်သည်။ ကုမ္ပဏီ၏ အခြေအနေကြောင့် သူ ထွက်ပြေးသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေမိသည်။ မုန့်ယွမ်ရှန့် ယခင်က အလုပ်လုပ်ခဲ့သော အေဂျင်စီမှာ ကျင်းယို့အင်တာတိန်းမန့် ဖြစ်ပြီး နိုင်ငံအတွင်းရှိ  ထိပ်တန်းကုမ္ပဏီများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ကာ လဲ့ရှစ်နှင့် ကမ္ဘာတစ်ခုစာလောက် ကွာခြားလေသည်။

ကုရှင်းရှစ် တိတ်တခိုး သက်ပြင်းရှိုက်လိုက်သည်။ သူသည်လည်း ကြော့မော့ကာ သစ်လွင်ခေတ်မီသော ရုံးခန်းတစ်ခု မလိုချင်ဘဲ မ‌နေချေ။ ထိုသို့ ရရှိရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် မုန့်ယွမ်ရှန့် လှည့်ထွက်သွားခြင်း မရှိသည်ကို မြင်ပြီးနောက် ကုရှင်းရှစ် အားတက်သွားသည်။

ကုရှင်းရှစ်၏ အပြုံးမှာ ပို၍ နွေးထွေးလာသည်။

“ဒီကိုလာရတာ ပင်ပန်းသွားရော့ပေါ့.. ရေသောက်ပါဦး..”

သောက်စရာတစ်ခုခုယူရန် သွားနေစဉ် ကုရှင်းရှစ် မုန့်ယွမ်ရှန့်အား စာချုပ်ချုပ်ရန် မည်သို့ ဖြားယောင်းရမည်... မဟုတ် ဖိတ်ခေါ်ရမည်ကို စဉ်းစားနေမိသည်။

ကုရှင်းရှစ် သောက်စရာယူနေစဉ် မုန့်ယွမ်ရှန့် အခန်းအား လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ရုံးခန်းမှာ အိုဟောင်းပြီး သေးငယ်သည့်တိုင်အောင် သန့်ရှင်းသည်။ ပရိဘောဂများမှာ သက်တမ်းကြာမြင့်နေသည့်တိုင်အောင် ဂရုတစိုက် ထိန်းသိမ်းထားခြင်း ခံရသောကြောင့် ‌ရှေးဆန်သည့် အငွေ့အသက်အား ပေးလေသည်။

ဆိုဖာဘေးရှိ ဂီတာပေါ်သို့ အကြည့်ရောက်သွားချိန်တွင် မုန့်ယွမ်ရှန့် အေးခဲသွားသည်။ ဤဂီတာနှင့် အလွန်ရင်းနှီးပုံရသည်မှာ ကျန်းမော့ အသုံးပြုသော မော်ဒယ်လ်နှင့် တူညီသောကြောင့်ပင်။ ရုံးခန်း၏ တည်နေရာမှာ အိုဟောင်းကာ ယိုယွင်းနေပြီ ဖြစ်သော်ငြား ဆိုဖာဘေး၌ ယွမ် ၁ သိန်းခန့် တန်ကြေးရှိသည့် ဂီတာတစ်လုံး ရှိနေသည်။ ဤကုမ္ပဏီမှာ ဆင်းရဲသည်လား သို့မဟုတ် တိတ်တဆိတ် ကြီးပွားနေသည်လားပင် မပြောတတ်တော့ချေ။

အကြမ်းဖျဉ်း ပြောဆိုပြီးနောက် ကုရှင်းရှစ်က မုန့်ယွမ်ရှန့်အား ရုံးခန်းတစ်ခုလုံး လှည့်လည်ပြသပြီး ချန်ရှင်း အကလေ့ကျင့်နေသောကြောင့် အသံသွင်းစတူဒီယိုမှ စတင်မိတ်ဆက်ပေးလေသည်။ စတူဒီယိုသို့ ဝင်လိုက်သည့် အချိန်မှာပင် မုန့်ယွမ်ရှန့်၏ မျက်လုံးများမှာ အသံသွင်းခလုတ်ခုံဆီသို့ ရောက်သွားသည်။

ယင်းမှာ ခလုတ်ခုံတစ်ခုသက်သက် မဟုတ်ဘဲ မျက်စိရှေ့ရှိ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုချင်းစီမှာ အဆင့်မြင့်လှသည်။ အသံသွင်းစတူဒီယိုထဲရှိ ပစ္စည်းများအားလုံး ပေါင်းလျှင် ယွမ်သန်းအနည်းငယ်ခန့် တန်ကြေးရှိသည်။

မုန့်ယွမ်ရှန့်၏ သံသယတို့ တိုးမြင့်လာသည်။ 

ဒီကုမ္ပဏီလေးက ဒေဝါလီခံလုနီးနီး မဟုတ်ဘူးလား…

လိုက်လံပြသနေစဉ် မုန့်ယွမ်ရှန့်၏ မျက်နှာ တဖြည်းဖြည်း မည်းမှောင်လာသည်ကို ကုရှင်းရှစ် သတိပြုမိသောကြောင့် စိုးရိမ်စိတ်တိုးလာသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် အကခန်းမသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။ ကုရှင်းရှစ်က တီးလုံးသံညံနေသည့် တံခါးအား တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။ ဖွင့်ထားသည့် သီချင်းသံမှာ ဂျပန်အဆိုတော် ဂျွန်ဆင်ကျို့၏ “First X Blood” ဖြစ်ကြောင်း မုန့်ယွမ်ရှန့် ချက်ချင်းမှတ်မိလေသည်။ အဆိုပါသီချင်းမှာ သန်မာသော စည်းချက်နှင့် ဖမ်းစားနိုင်သော သံစဉ်ရှိပြီး စွမ်းအားအပြည့် ကခုန်ရာ၌ အလွန်ပြီးပြည့်စုံသော သီချင်းတစ်ပုဒ်ဖြစ်သည်။ ဂျွန်ဆင်ကျို့၏ သီချင်းများမှာ ထိုကဲ့သို့ တေးသီချင်းအား ကြိုက်နှစ်သက်သူများသာ နားထောင်ကြသဖြင့် နိုင်ငံအတွင်း၌ သူ၏သီချင်းများအား နားမထောင်ဖူးသူ အတော်လေးများလေသည်။ မုန့်ယွမ်ရှန့်သည် ဤနေရာ၌ ဂျွန်ဆင်ကျို့၏ပရိသတ်တစ်ဦးနှင့် တွေ့ရသည့်အတွက် အတော်လေး အံ့ဩနေမိသည်။

ခန်းမသို့ ဝေ့ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် နောက်ဆုံးကကွက်အား အဆုံးသတ်နေသည့် ချန်ရှင်းအား တွေ့လိုက်ရသည်။ ချန်ရှင်း၏ အကမှာ ပျော့ပျောင်းကာ သဘာဝဆန်ပြီး ကြမ်းတမ်းကာ သားရဲတစ်ကောင်၏ ညှို့ငင်မှုမျိုးရှိပြီး အကြည့်လွှဲရန်ပင် ခက်လှသည်။

သီချင်းဆုံးသွားသည်နှင့် ချန်ရှင်းက အနည်းငယ် ပင့်သက်ရှိုက်နေသည်။ ပွယောင်းယောင်း တီရှပ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ချွေးများနှင့် ကပ်နေပြီး ကျစ်လစ်ပြေပြစ်သည့် ကြွက်သားများအား ပြသနေသယောင်ပင်။ ခပ်ရေးရေးကြွက်သားများအား သူ၏ အေးစက်စက် အမူအရာနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်မည်ဆိုလျှင် လွန်စွာဖမ်းစားနိုင်သူ တစ်ယောက်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ကုရှင်းရှစ်က ချန်ရှင်းအား လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။

“အားရှင်း.. ဒီကို ခဏလာပါဦး..”

ချန်ရှင်းက မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ကုရှင်းရှစ်၏ ရည်ရွယ်ချက်အား ရိပ်စားမိသည်။ အရည်အချင်းပြရှိုး၌ အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ ကျရှုံးသည်ဖြစ်စေ သူတို့အနေဖြင့် မုန့်ယွမ်ရှန့်က ကုမ္ပဏီနှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုအောင် ဖျောင်းဖျရပေမည်။

ချန်ရှင်း ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် မုန့်ယွမ်ရှန့်အားကြည့်ကာ ပြောလေသည်။

“သေသေချာချာလေး စဉ်းစားစေချင်တယ်.. ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီက ပုံမှန်အားဖြင့် လူတွေကို အကျပ်ကိုင်တာမျိုး မရှိပါဘူး..”

မုန့်ယွမ်ရှန့် : “???”

ကုရှင်းရှစ် : “???”

🍉🍉🍉