MM Story Teller

Ch 21

Viewers 5k

အခန်း (21) မင်းမိဘတွေကို သွားခေါ်လိုက်

ဒီငါးက ကတ်တီ ရာဂဏန်းကျော် အလေးချိန်ရှိတဲ့ ငါးကြီးတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး အလေးချိန်အားဖြင့် လိပ်ကြီးထက် ပိုများသည်။

"ကျွန်တော်ထက် ကြီးတာက အရေးမကြီးပါဘူး၊အသားများတာ ကျွန်တော်အကြိုက်ဆုံးပဲ "

လိပ်ကြီး လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်သွားပြီး ငါးကြီးကို တစ်ကိုက်တည်းကိုက်လိုက်သည်။

ငါးကြီးက နာကျင်မှုကို ခံစားရပြီး နောက်ဆုံးတော့ လိပ်ကြီးရဲ့ အစွမ်းကို သိသွားသည်။ အစပိုင်းတွင် သူက လိပ်ကြီးထက် ကြီးတယ်ဟု ထင်ကာ အလေးအနက်မထားခဲ့ပေ။

"အခုတော့ ဘယ်လိုလဲ?"

အပြင်းအထန် ရုန်းကန်ပြီး ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေသည်။

"နောက်ကျသွားပြီ "လိပ်ကြီးက ငါးရဲ့ ဦးခေါင်းကို ခြေသည်းများဖြင့် ကုတ်ချလိုက်သည်။

ခြေသည်းများသည် အလွန်ထက်မြက်တာကြောင့် ငါးရဲ့ ဦးခေါင်းကို ခွဲမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

သံသယဖြစ်စရာ မလိုအောင်ပင် ထိုငါးကြီးမှာ လိပ်ကြီးရဲ့ ခံတွင်းမြိန်စာ ဖြစ်သွားသည်။

ကတ်တီနှစ်ရာကျော် အလေးချိန်ရှိသော ငါးကြီးသည် စားရသည်မှာ တကယ်ကို အရသာရှိလှ၏၊ လိပ်ကြီး စားသောက်ပွဲ စတင်ခဲ့သည်။

"မှင် "ကန်ထဲတွင် ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ငါးကို လုံးဝ မစားနိုင်ပါ။ ပင်လယ်ပြင်တွင် စားပြီးနောက် လှိုင်းစီးနိုင်သေးသည်။

ငါးသည် အရမ်းကြီးတာကြောင့် တစ်နပ်တည်းဖြင့် မကုန်နိုင်ပေ။ လိပ်ကြီးက နောက်မှ ဆွဲယူကာ ဂူပေါက်ထဲ ထည့်ထားမယ်လို့ စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

ကြီးမားတဲ့ အစားအစာကို ကျေနပ်စွာ စားသောက်ပြီးနောက် လိပ်ကြီးက ကျန်တဲ့ ငါးကြီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်စားရန် ဆွဲယူသွားတော့သည်။

သွေးနံ့ကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည် ငါးမန်းတစ်ကောင် လှုပ်ရှားလာပြီး၊ ပစ်မှတ်မှာ ကျန်နေတဲ့ ငါးကြီး ဖြစ်တာ ထင်ရှားသည်။ငါးမန်းက သူ့အတွက်လည်း ဝေစုယူလိုပုံရသည်။

ငါးမန်းလာတာကို မြင်တာနဲ့ လိပ်ကြီး က သူ့ကိုယ်သူ အလေးထားပြီး သတိပေးချက် ထုတ်ပြန်လိုက်သည်။

"ငါ့ သားကောင်ကို၊ ဘာလို့ မင်းကို ဝေစုပေးရမှာလဲ "

ထိုငါးမန်းက မြန်ဆန်တဲ့အရှိန်နဲ့ ပြေးဝင်လာကာ ငါးကြီးကို ကိုက်ရန် ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

"ဒါက လိပ်တစ်ကောင်ရဲ့ ပါးစပ်မှ အစာလုယူခြင်းပင် "

"အဲဒါ မဖြစ်သင့်ဘူး"

လိပ်ကြီး သဘောမတူတာ သေချာ၏။ ငါးမန်းက ငါးကြီးကို မကိုက်ရသေးခင်မှာပင်သူ့ရဲ့ အမြီးကို သံမဏိကြာပွတ်ကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။

"ဖတ်ခနဲ"

ရိုက်ချက်က တိကျတာကြောင့် ငါးမန်းကို ပြင်းထန်စွာ ထိသွားသည်။

ငါးမန်း နည်းနည်းလေး စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

"ဒါ ဘယ်လို လိပ်မျိုးလဲ။ အရမ်း အစွမ်းထက်တာပဲ။ အမြီးကျလာတောင် တကယ်ကို မသက်သာဘူး "

ငါးမန်း က ဒေါသထွက်ပြီး အဝေးကနေ သတိပေးလိုက်သည်။ ""လိပ်စုတ် မင်း ဒီ ငါးကိုမထားခဲ့ရင်ငါ မင်း ကိုကြမ်းတမ်းစွာ တိုက်ခိုက်မိမယ် ""

လိပ်ကြီးက လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ ငါးကြီးကို ဆွဲယူကာ ဆက်သွားခဲ့သည် ။

"ငါ ပြောမယ်၊ မင်း မိဘတွေကို ခေါ်လိုက်၊ မင်းက နည်းနည်းလေး ငယ်သေးတယ်"

ငါးမန်းက စိတ်တိုပြီး တစ်ဖန် တိုက်ခိုက်လာကာ၊ ပါးစပ်ကို ဟ ထားပြီး အတွင်းမှ ချွန်ထက်တဲ့ သွားများကို ဖော်ပြနေသည်။ ဒီတစ်ကြိမ် ပစ်မှတ်မှာ ငါးကြီး မဟုတ်တော့ဘဲ လိပ်ကြီး ဖြစ်နေသည်။

"မင်းအတွက် စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ ဒါကမပြီးသေးဘူး"

လိပ်ကြီးက ပြောပြီး ငါးမန်းကို ခြေသည်းတစ်ချောင်းဖြင့် ရိုက်လိုက်ရာ ချွန်ထက်တဲ့ခြေသည်းများက ငါးမန်းရဲ့ အသားထဲကို စူးဝင်သွားသည်။

ငါးမန်းက အလွန် ကြောက်လန့်သွားပြီး နာကျင်စွာဖြင့် အဝေးကို ပြေးသွားကာ နောက်တစ်ခါ လာဖို့ လုံးဝ မရဲတော့ပေ။

မထွက်ခွာမီ အဝေးတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ လှည့်လည်နေသည်။ သူက ငါးကြီးကို စားချင်ပေမဲ့ လိပ်ကြီး ကိုလည်း ကြောက်ရွံ့နေသည်။

လိပ်ကြီးကတော့ ငါးကို ဆွဲယူကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။အဲ့တာကို မြင်တော့ ငါးမန်းက အဝေးမှ လိုက်ပါလာပြီး၊ အလွန်ပင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေပုံရကာ ပါးစပ်အောက်မှအစာ ထွက်ခွာသွားတာကို မကြည့်လိုပေ။

ဖြစ်နိုင်တာက ငါးမန်းမှာ အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေနေဆဲဖြစ်သည်။

လိပ်ကြီး သတိလွတ်တာနဲ့ တပြိုင်နက်၊ငါမန်းက ပြေးဝင်သွားလိမ့်မည်။

တကယ်ပင်၊ မကြာမီပင် ငါးမန်းက တစ်ဖန် အမြန်နူန်းအပြည့်နဲ့ လိပ်ကြီးရဲ့ နောက်ကနေ ပြေးဝင်လာသည်။

လိပ်ကြီးက အာရုံခံနိုင်စွမ်း အလွန်မြင့်မားတာကြောင့် ငါးမန်းရဲ့ လှည့်ကွက်များကို ဘယ်လို သိုဝှက်ထားနိုင်မည်နည်း။

အနောက်တွင် မျက်စိရှိသကဲ့သို့ လိပ်ကြီးက လျင်မြန်စွာ လှည့်လိုက်ပြီး၊ ပါးစပ်ကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ကာ တစ်ကိုက်တည်း ကိုက်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ငါးမန်းက ချွေးအေးများ ထွက်လာသည်။ ဖြစ်နိုင်ရင် ချွေးထွက်နိုင်လျှင်ပေါ့။

လိပ်ကြီးရဲ့ ပါးစပ်အတွင်း ကြီးမားချွန်ထက်တဲ့သွားများရှိပြီး ကိုက်ခံရရင် သူ့ရဲ့အရေပြားများ ဆုတ်ပြဲသွားလိမ့်မည်။

ငါးမန်း ဘယ်မှာ ရဲရဲဝင်ရဲမလဲ။

"ထွက်ပြေး၊ ထွက်ပြေး"

အမြီးကို လှုပ်ခါလိုက်တာနဲ့တပြိုင်နက် လမ်းကြောင်းကို ချက်ချင်း ပြောင်းကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးသွားသည်။ ဒီတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ငမန်းသည် တကယ်ပင် ထွက်ပြေးသွားသည်။

လိပ်ကြီးမှာ ငါးမန်းရဲ့ အာရုံခံစားမှုမှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတာကို တွေ့ကာမှ

" ကောင်လေး မင်း ငါ့ ပစ္စည်းတွေကို လုယူချင်တာလား၊ မင်း နည်းနည်းတော့ ကြီးပြင်းဖို့ လိုတယ်" ဟု မထီမဲ့မြင် ပြန်ပြောပြီးနောက်

ငါးကြီးကို ဂူထဲ အောင်မြင်စွာ ဆွဲယူနိုင်ခဲ့သည်။ နှစ်ရက်ဆက်တိုက် သူက ပုံမှန် စားပြီး အိပ်နေခဲ့သည်။

လုံလောက်အောင် အိပ်ပြီးနောက်အနီးအနားတွင် လှိုင်းစီးသွားခဲ့သည်။ ငါးများနှင့် ပုစွန်များ သူ့ကို ရှောင်နေသည်ကို မြင်တိုင်း လိပ်ကြီး အလွန် ကျေနပ်မိသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ငါက ဒီဒေသရဲ့ ဘုရင် ပဲ၊ ဘယ်သူမှ ငါ့ကို မရှုပ်ဝံ့ဘူး"

လျူယောင် ကတော့ ရက်ပေါင်းများစွာ ဆက်တိုက် သတင်းအချက်အလက်များကို ရှာဖွေခဲ့ပြီး သင်္ဘောပျက်များအကြောင်း အချက်အလက်အချို့ကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့သင်္ဘောပျက်ရဲ့ တိကျတဲ့တည်နေရာမှာ မမှန်ကန်သေးဘဲ ခန့်မှန်းခြေတည်နေရာသာ ဖြစ်နေသည်။

ထိုအရာများအပြင် သူက ဟွာဟိုင်း မှ ရှေးဟောင်းလမ်းကြောင်းများစွာကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

လျူယောင်က သမိုင်းမတင်မီခေတ်မှသင်္ဘောပျက်ကို ရှေးဟောင်းလမ်းကြောင်းများတစ်လျှောက် လိပ်ကြီးကို ရှာခိုင်းရန် စီစဉ်ထားသည်။

ရှေးဟောင်းနစ်မြုပ်သင်္ဘောကို ရှာတွေ့နိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး အခြေခံအားဖြင့် ကံကောင်းသွားပြီဖြစ်သည်။

လျူယောင် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် လိပ်ကြီးနှင့် ဆက်သွယ်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သခင်၊ ဘာအမိန့်ပေးစရာရှိပါသလဲ "

လျူယောင်က "ငါ့ကို တစ်ခုခု ရှာပေးပါ။ ငါ သခင်က ပိုက်ဆံ မလုံလောက်သေးဘူးလို့ ထင်တယ်။ မင်း ဒီနေရာကို သွားရှာပါ။ အဲဒီမှာ ရှေးဟောင်း သင်္ဘောပျက် ရှိကောင်းရှိနိုင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် လျူယောင်က ခန့်မှန်းခြေတည် နေရာအကြောင်းကို အသေးစိတ် ပြောပြခဲ့သည်။

လိပ်ကြီးက ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ "သခင်၊ ကျွန်တော် သွားပါပြီ။ ဒီရက်ပိုင်း ဂူထဲမှာပဲ နေပြီး စားလိုက် ! အိပ်လိုက် လုပ်ရင်းနဲ့ ပင်ပန်းနေပြီ၊ အပြင်ထွက် လှုပ်ရှားချင်တယ်" ဟု ပြောခဲ့သည်။

လျူယောင် က "လုံခြုံရေးကို ဂရုစိုက်" ဟု မှာကြားလိုက်သည်။

လိပ်ကြီးက "သခင်၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော်က ဒီပင်လယ်ပြင်ရဲ့ ဘုရင်ပါ။ ငါးကြီးအများစုက ကျွန်တော့်ကို မြင်ရင် ရှောင်သွားကြမှာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

နှစ်ရက် သုံးရက်အတွင်း လိပ်ကြီးက တစ်ဖန် ကြီးထွားလာပြီး၊ ဂုဏ်သတ္တိများစွာလည်း တိုးလာခဲ့သည်၊ သို့သော် ဘေးကင်းရေးကို ဦးစွာ ဦးစားပေးရမည်။

ပင်လယ်ပြင်တွင် ဧရာမ သတ္တဝါကြီးများစွာ ရှိပြီး လိပ်ကြီး ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်တဲ့ အရာများစွာ ရှိသည်။ သတိမထားမိဘဲ တစ်ခုခုက စားလိုက်လျှင် ဝမ်းနည်းစရာ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

လိပ်ဘုရင် ထွက်ခွာခဲ့သည်။

လိပ်ကြီးက တစ်နာရီ ၃၀ ကျော် အရှိန်ဖြင့် ကူးခတ်ပြီး လျူယောင်ပြောတဲ့ ဧရိယာကို ရောက်ရှိကာ ဆက်လက် ရှာဖွေနေသည်။

လိပ်ဘုရင်က အလျင်မလိုဘဲ အလေးအနက်ထားပြီး အလုပ်စလုပ်ခဲ့တယ်။ ရေအောက်မှာ ဖြစ်နိုင်ချေရှိတဲ့ သင်္ဘောပျက်တွေကို ရှာဖွေဖို့ လှည့်လည် ကူးခတ်နေသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ သခင်ပြောတဲ့ ရှေးဟောင်းသင်္ဘောပျက်က ဒီမှာ မရှိဘူး" လို့ လိပ်ကြီး အံ့သြစွာ တွေးလိုက်သည်။

Prev Next