ချန်းချန်အန်း တုန်လှုပ်သွားပြီး ချက်ချင်း ဖြေလိုက်၏။

"ဒါက ကျွန်တော့် ပိုက်ဆံနဲ့ ဝယ်ထားတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဦးလေးက ကျွန်တော့်ကို လက်ဆောင် ပေးထားတာပါ"

"ဦးလေးအရင်းလား"

"အာ..မဟုတ်ဘူး အမျိုးမတော်ပါဘူး"

ကျန်းပေါ်ချင်း၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းနည်းမှု အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။

ချန်းချန်အန်းမှာ ကားကို အာရုံစိုက် မောင်းနေရသောကြောင့် သတိမထားမိလိုက်ပေ။

"မင်း...ဒါ အရမ်းမှားတယ်လို့ မထင်ဘူးလား"

ကျန်းပေါ်ချင်း မမေးဘဲ မနေနိုင်ပေ။

ချန်းချန်အန်းက သူ ဇိမ်ခံကားဝယ်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု ထင်ကာ ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်၏။

"ကျွန်တော် မှားပါတယ်၊ အရမ်းမှားပါတယ် ဒါက ဖြုန်းတီးပြီး အကျင့်ပျက်တဲ့ ဘဝနေထိုင်မှုပုံစံပဲ၊ ဒါမျိုးက တကယ် လက်ခံလို့ မရပါဘူး"

ကျန်းပေါ်ချင်းက ထူးဆန်းသည်ဟု တွေးမိ၏။

"ဒါဆို မင်း အရင်က ဘာလို့ ဒီလို မတွေးခဲ့တာလဲ"

' ဘယ်လို အရင်က လဲ '

ချန်းချန်အန်းက စဉ်းစားလိုက်သည်။

' သူ ဒီကား မဝယ်ခင်က အကြောင်းကို ပြောနေတာလား '

ထိုအချိန်က ချန်းချန်အန်းမှာ သူ မဟုတ်ခဲ့ပေ။

သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ကမ္ဘာကြီးကို ရိုးအီနေသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်တော့်ဘက်က လိုလိုလားလား ဆန္ဒရှိခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး ကိစ္စတော်တော်များများက ရှင်းပြဖို့ ခက်တယ်"

မြို့လယ်မှ ခမ်းနားသော ဟိုတယ်တစ်ခုထံသို့ အရန်သရုပ်ဆောင်‌လေးမှ နာမည်ကျော်ကြယ်ပွင့်တစ်ဦးအဖြစ် ကူးပြောင်းလာသူတိုင်းက ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်နေမည်မှာ သေချာသည်။

သူ၏ နက်ရှိုင်းစွာ ဟန်ဆောင်မှုကြောင့် ကျန်းပေါ်ချင်းမှာ ရောဂါကူးစက်ခံရလိုက်သည့်အလား ခံစားလိုက်ရပြီး အသေးစိတ်ကို မမေးတော့ပေ။

"ဟင်း…"

ချန်းချန်အန်းတွင် ကျန်းပေါ်ချင်း၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေကို စီမံခန့်ခွဲနေရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းတစ်ခုသာ ရှိနေသည်။

' ကျန်းပေါ်ချင်း ခေတ်စားနေတဲ့ ခေါင်းစဉ်ကို မြင်ခဲ့လား '

………

နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းပေါ်ချင်း၏ အိမ်အောက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ချန်းချန်အန်းမှာ တုံ့ဆိုင်းနေ၏။

"ကျန်းလောင်ရှီး ကျွန်တော် လောင်ရှီးရဲ့အိမ် လိုက်ပြီး ခဏလောက် စကားပြောလို့ရမလား”

ခေတ်စားနေသော ခေါင်းစဉ် အခြေအနေကို ကျန်းပေါ်ချင်းအား သေချာစွာရှင်းပြရန် လိုအပ်သည်။

ကျန်းပေါ်ချင်းက နားမလည်နိုင်သော အမူအရာဖြင့် သူ့အား ကြည့်လိုက်၏။

"ဒါလည်း ဆန္ဒအလျောက် မဟုတ်ဘူးမလား၊ ကုမ္ပဏီ စီစဉ်မှု တစ်ခုခု ပါနေသေးတာလား"

ချန်းချန်အန်းသည် ကျန်းပေါ်ချင်းမှာ အလွန် ထူးဆန်းသူဟု ထင်မိ၏။

' အရာအားလုံးက ဆန္ဒအလျောက် ဟုတ်မဟုတ် ဘာလို့ မေးနေရတာလဲ '

' အိမ်အပေါ်ထပ် တက်တာက ဆန္ဒအလျောက် မဟုတ်ရင် CEO က တောင်းဆိုတဲ့ အရည်အချင်း စစ်ဆေးရေးလား '

' သူတို့က ဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီလေ၊ အာမခံရောင်းတဲ့အေဂျင်စီ မဟုတ်ဘူး '

သို့သော်လည်း ချန်းချန်အန်းမှာ ဤသို့ပင် ပြန်ဖြေလိုက်ရ၏။

"လောင်ရှီးနဲ့ လိုက်ပြီး စကားပြောချင်တဲ့ အတွေးက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒဖြစ်ပြီး ကုမ္ပဏီနဲ့ လုံးဝ မဆိုင်ပါဘူး"

ကျန်းပေါ်ချင်းက စိတ်သက်သာရာ ရသွားပုံရသည်။

“အိုး ဒါဆို ငြင်းတယ်”

ချန်းချန်အန်းမှာ ပို၍ ရှုပ်ထွေးသွား၏။

' ဘာဖြစ်တာလဲ ကုမ္ပဏီနဲ့ဆိုင်တဲ့ စီးပွားရေး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတွေကိုပဲ အပေါ်မှာ ဆွေးနွေးလို့ ရတာလား '

' ဟုတ်ပြီလေ အ်ိမ်ပေါ်မှာ မရဘူး ဆိုရင်လည်း မရဘူးပေါ့ '

သူ လှည့်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ကိုင်းလိုက်ကာ ကျန်းပေါ်ချင်းအား ရိုးသားစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျန်းလောင်ရှီး အိမ်ပေါ် မဟုတ်ရင်လဲ ကားထဲမှာ စကားပြောလို့ ရမလား"

ကျန်းပေါ်ချင်းမှာ သူ့တံတွေးနှင့်သူ သီးသွား၏။

"အဟွတ်၊ အဟွတ်… ကားထဲ...ကားထဲမှာလား"

"ဟုတ် နည်းနည်းတော့ ကြပ်ပေမဲ့ တော်တော် အသံလုံပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ အသံကို တိုးထားမယ်ဆိုရင် ဘယ်သူမှ ကျွန်တော်တို့အသံကို မကြားနိုင်ဘူးလို့ အာမခံပါတယ်”

ချန်းချန်အန်းက ကားထဲတွင် စကားပြောဆိုနိုင်ရန် တစ်ဖက်လူ၏ အခြေအနေများကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ အကဲဖြတ်နေသည်။

"ဘယ်လိုသဘောရလဲ၊ ရမလား"

ချန်းချန်အန်း၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ထူးကဲသည်ဟု ပြောရမည်။

အနည်းဆုံး ကျန်းပေါ်ချင်းက သူ၏မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး ထိုရိုးသားသော ဖိတ်ခေါ်မှုကို တွဲဖက်မြင်ရသောအခါ ‘ မရဘူး ‘ ဟူသော စကားလုံးကို ခဏတာ ထုတ်မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ခဏတာ စိတ်ပျံ့လွင့်ပြီးနောက် ကျန်းပေါ်ချင်းက သူကိုယ်သူ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး တင်းမာစွာ ဆူပူလိုက်၏။

“ချန်းချန်အန်း၊ တော်လောက်ပြီ"

"ဘာကို တော်လောက်ပြီလဲ"

ချန်းချန်အန်းမှာ သူ့ကိုယ်သူ မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

"ကျွန်တော် ခေတ်စားနေတဲ့ ခေါင်းစဉ် အကြောင်း လောင်ရှီးကို ပြောချင်ရုံလေး! ဘာလို့ ဒီလောက် ရှုပ်ယှက်ခတ်နေရတာလဲ!”

ကျန်းပေါ်ချင်းမှာ ကြောင်သွားသည်။ သူ တစ်နေကုန် လေယာဉ်စီး၍ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများ ဆွေးနွေးနေရသဖြင့် အလုပ်များနေခဲ့ပြီး ခေတ်စားနေသော ခေါင်းစဉ်မှာ ဘာအကြောင်းအရာမှန်း စစ်ဆေးရန် လုံးဝ အချိန်မရှိခဲ့ပေ။

"ခေတ်စားနေတဲ့ ခေါင်းစဉ်လား”

"ဟုတ်တယ် ထိပ်ဆုံးမှာ ခေတ်စားနေတဲ့ ခေါင်းစဉ် အကြောင်း"

ချန်းချန်အန်းက ခေါင်းညိတ်ပြ၏။

"အဲဒါကြောင့် မဟုတ်ဘူးဆိုရင် ကျွန်တော့်ကို ဘာလို့ ဒေါသထွက်နေရတာလဲ"

ကျန်းပေါ်ချင်းက မျက်နှာကို တည်တည်ထားလိုက်ပြီး အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်ပြီးမှ စကားစသည်။

"... စီးပွားရေးကိစ္စပဲပြော၊ ပြီးတော့ တည့်တည့်မတ်မတ် ထိုင်၊ ဘာလို့ ဒီလောက် အနားကပ်ပြီး ထိုင်နေရတာလဲ"

ချန်းချန်အန်း စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။

' ဘာလို့ ဆု နှစ်ဆုရ ရုပ်ရှင်ဧကရာဇ်ကျန်းဆိုတဲ့ နာမည်ကို ယဉ်ကျေးမှု ကျန်းလောင်ရှီးလို့ ပြောင်းလိုက်သင့်တယ် '

~~~