Ch 6

အမှတ်မထင် ဖူးစာ

အပိုင်း ၆

သူမသည် ဘောင်းဘီပေါ်မှ နှင်းများကို ခါထုတ်လိုက်ရင်း မေးလိုက်၏။ "ရှင်က တစ်ဆောင်းတွင်းလုံး ဒီတောင်ပေါ်မှာပဲ နေတာလား"

သူမ၏ လေသံမှာ စကားစပ်ရန် ပြောခြင်းထက် တကယ် သိချင်သည့် ပုံစံမျိုးဖြစ်နေသည်—သူ မျှော်လင့်ထားသလို ကြမ်းတမ်းသော နေထိုင်မှုအခြေအနေအပေါ် နှာခေါင်းရှုံ့သည့် အရိပ်အယောင်လည်း မရှိပေ။

ကလေးဘဝကနှင့် မတူဘဲ သူမသည် စိတ်ခံစားချက်ကို ဖုံးကွယ်တတ်လာသည်မှာ ထင်ရှားလှ၏။ ဟိုးတုန်းက ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံစဉ်က သူမသည် စပ်စုချင်စိတ်ရှိပြီး အံ့သြနေခဲ့သော်လည်း၊ သူက တိတ်ဆိတ်နေပြီး သူမ စိတ်မဝင်စားသည့် အရာများကိုသာ လုပ်နေသောအခါ သူမ စိတ်မရှည်ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ သူမက အမေဖြစ်သူကို အိမ်ဘယ်တော့ပြန်မှာလဲ၊ ရေခဲမုန့်စားချင်ပြီဟုပင် ပြောခဲ့ဖူးသေးသည်။

ချီဖန့် မျက်လွှာကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်၏။ "အောက်တိုဘာလ နောက်ဆုံးထားပြီး တောင်ပေါ်ကို တက်ရတယ်—မီးရထားလမ်းတွေ ခင်းဖို့နဲ့ တဲတွေဆောက်ဖို့ပေါ့"

၎င်းမှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်လှသည်။ သစ်ခုတ်သည့် နေရာများက နှစ်တိုင်း ပြောင်းလဲနေပြီး ရထားလမ်းငယ်များ မရှိလျှင် ရိက္ခာများကို သယ်ယူ၍ ရမည်မဟုတ်ပေ။

ယန်ရွှယ်ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ သူမ၏ တစ်ဖက်တွင် ချီဖန့်က ထင်းစများကို မီးဖိုထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး လက်ကိုခါကာ သူမနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် တံခါးဘောင်တွင် မှီရပ်လိုက်သည်။ "ဒါကို မင်းမိသားစု သိလား"

သူမ အိမ်က ထွက်ပြေးလာခြင်းလားဟု သူ သံသယဝင်မိသော်လည်း လမ်းခရီးတစ်လျှောက် စစ်ဆေးရေးဂိတ်များကို ဖြတ်ကျော်ရန် လိုအပ်သော စာရွက်စာတမ်းများကို သူမ ဘယ်လိုရခဲ့သလဲဆိုသည်ကိုမူ သူ စဉ်းစားမရပေ။

သူ့ကို အံ့သြသွားစေသည်မှာ ယန်ရွှယ်က အတည်အလင်း ပြန်ဖြေလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။"ဟုတ်ကဲ့၊ အဘွားနဲ့ မောင်လေး သိပါတယ်" 

ချီဖန့်၏ အကြည့်များက သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားပြီး သူမစကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ချင့်ချိန်နေမိသည်။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် သူ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ မိဘများအကြောင်း ထည့်မပြောခြင်းက ယန် မိသားစုအတွင်း သဘောထားကွဲလွဲနေသည်ကို ပြနေ၏—အချို့က လေယူရာတိမ်းချင်ကြပြီး အချို့ကမူ ကတိတည်ချင်ကြသည်။

သို့သော် သူက စေ့စပ်မှုကို ဖျက်သိမ်းရန် သဘောတူပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူမကို ဤကဲ့သို့ ဒုက္ခခံရန် လွှတ်လိုက်ခြင်းမှာ ခေါင်းမာလွန်းခြင်းလား၊ သို့မဟုတ် ရိုးအလွန်းခြင်းလား။

ချီဖန့် တိတ်ဆိတ်သွား၏။ သူ ထပ်မေးစရာ ရှိ၊ မရှိ မသေချာသဖြင့် ယန်ရွှယ်က ထပ်မေးလိုက်သည်။ "ရှင် စိတ်ပြောင်းသွားပြီလား" 

အကယ်၍ သူသာ စိတ်ပြောင်းသွားလျှင် သူမ အတင်းအကျပ် မလုပ်ပါ၊ သို့သော် ကိစ္စများက ပို၍ ရှုပ်ထွေးသွားနိုင်၏။

"မပြောင်းပါဘူး" ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ချီဖန့်က မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြန်ဖြေလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ မီးအိမ်ရောင်အောက်တွင် တစ်ဝက်ခန့် ဖုံးကွယ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

စိတ်မပြောင်းဘူးဆိုရင် ပြီးတာပါပဲ။ သူ့ရဲ့ အစောပိုင်း မေးခွန်းတွေက သူမရဲ့ရည်ရွယ်ချက်များနှင့် မိသားစုအကြောင်း သေချာအောင် မေးမြန်းခြင်းသာ။

အနှီသူ၏ ခပ်တန်းတန်း နေတတ်သော ပုံစံ၊ ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်သလို မျက်လွှာချထားတတ်သော ပုံစံများ ရှိနေသော်လည်း သူက အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် စေ့စပ်သေချာသူ ဖြစ်ကြောင်း ယန်ရွှယ်သတိပြုမိသွားသည်။ အနည်းဆုံးတော့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်၏ ဆန္ဒကို အကြိမ်ကြိမ် အတည်ပြုတာဟာ ဒီခေတ်က အမျိုးသားတွေဆီမှာ တွေ့ရခဲသည့် ယဉ်ကျေးပျူငှာမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်၏။

တဖြည်းဖြည်း နွေးလာသော အခန်းထဲတွင် သူမ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ကျွန်မ မေးချင်တာက—သစ်တော အလုပ်သမားတွေရဲ့ မိသားစုဝင်တွေက ဒီမှာ ဘာအလုပ်လုပ်လို့ ရလဲ၊ အလုပ်အကိုင်တွေ ရှိလား"

ဘယ်သူမှ နောက်မဆုတ်ကြတော့ဘူးဆိုမှတော့ ဒါက သူမရဲ့ အဓိက စိုးရိမ်ပူပန်မှု ဖြစ်လာသည်။ ဒါက သူမ ဒီမှာ အခြေချနိုင်မလားနဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ သူမရဲ့ မောင်လေးကိုပါ ခေါ်လာလို့ ရမလားဆိုတာကို ဆုံးဖြတ်ပေးမှာ ဖြစ်၏။

သူမက ထိုသို့မေးခြင်းမှာ တကယ်နေရန် ရည်ရွယ်ထားကြောင်း ပြနေသည်။ မည်မျှပင် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းနေပါစေ၊ ချီဖန့် အနေဖြင့် ယုံကြည်ရန်မှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ။

အမှတ်တရများမှာ ဝေဝါးနေပြီး အခုမှ ပြန်လည် ထင်ရှားလာတဲ့ သူမရဲ့ မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း သူ စကားပြန်ပြောဖို့ ပြင်လိုက်စဉ်မှာပဲ၊ အပြင်ဘက်က နှင်းပေါ်မှာ လျှောက်လာတဲ့ ခြေသံတွေက ကျယ်လာသည်။ တံခါးက ဝုန်းကနဲ ပွင့်သွားပြီး တစ်ယောက်ယောက် ပြေးဝင်လာကာ "သေစမ်း… ဒီနေ့ နှင်းတွေက တကယ် ကျနေတာပဲ—" ဟု ရေရွတ်လိုက်၏။

အတွင်းထဲက တစ်ယောက်က ရပ်နေပြီး တစ်ယောက်က ထိုင်နေသည့် လူနှစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ သူက ရုတ်တရက် ရပ်သွားသည်။

အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ထိုလူက ယန်ရွှယ်ဆီက အကြည့်ကို ခွာပြီး ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ ပြောလိုက်၏။"ပစ္စည်း လာယူတာ၊ လူရှိနေမှန်း မသိလို့"

သူက ထောင့်က စားပွဲဆီ မြန်မြန်သွားပြီး ထမင်းဘူးကို ဆွဲကာ တံခါးဆီ ပြန်ထွက်သွားသည်—သို့သော် ယန်ရွှယ်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်ဖို့ မမေ့ခဲ့ပေ။ "မင်း ညီမလား" သူ ချီဖန့်ကို တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

အခြား ဖြစ်နိုင်ခြေတွေကို သူ မစဉ်းစားတာ မဟုတ်ချေ၊ သို့သော် သူတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ ဘာရင်းနှီးသော အရိပ်အယောင်မှ မရှိတာကြောင့်ပင်။ ချီဖန့်က အမြဲတမ်းလိုပဲ အေးစက်နေပြီး ယန်ရွှယ်ဆီမှာလည်း ရှက်ရွံ့နေတဲ့ အရိပ်အယောင် မတွေ့ရပေ။

ထိုလူ၏ သိချင်စိတ်ကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ချီဖန့် ရှင်းပြမနေတော့ပေ။ "အလုပ်ပြီးပြီလား"

"ငါတို့အဖွဲ့က စောပြီးသွားလို့" ချီဖန့် မငြင်းတာကြောင့် ဟုတ်တယ်လို့ ယူဆလိုက်ပြီး ထိုလူက ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါဆို မင်းတို့ပဲ လွှတ်ထားပေးတော့မယ်"

ချီဖန့် ကော၊ ယန်ရွှယ်ပါ အခြားသူတွေရှေ့မှာ ပြဿနာရှာမဲ့ လူမျိုး မဟုတ်ကြချေ။ ခြေသံတွေ ပျောက်သွားမှသာ သူတို့ စကားပြန်စလိုက်ကြ၏။

"ရှင်—"

"မင်း—"

သူတို့ စကားမစရသေးခင်မှာပဲ တံခါးက ထပ်ပွင့်လာပြန်သည်။ "ပစ္စည်း လာယူတာ!"

ရှင်းပြချက်က အရမ်းမြန်ပြီး စိတ်အားထက်သန်နေတာကြောင့် တစ်ခုခုကို ကြားသွားမှန်း သိသာလှသည်။

သူတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ၊ နောက်ထပ် လူငယ်နှစ်ယောက်ကလည်း တံခါးဝကနေ ချောင်းကြည့်နေကြသေး၏။

ဒီအဆောင်က မဟုတ်လောက်သော သူတို့က ရေနွေးဘူးထဲမှာ ရေကုန်သွားလို့ ရေနွေးလာယူတာပါလို့ အမြန်ပြောကြပေမဲ့၊ ရေနွေးအိုး ပါမလာတာကို သတိထားမိသွားပြီးနောက် ပြန်ယူဖို့အတွက် အမြန် ထွက်သွားကြလေသည်။

သူတို့က အလျင်စလိုနဲ့ တံခါးကို ဖွင့်ထားခဲ့ရာ၊ "အေးကွ၊ သူက တကယ် လှတာပဲ" လို့ တိုးတိုးလေး (ဒါပေမဲ့ ကြားရလောက်အောင် ကျယ်ကျယ်) ပြောတာကို ယန်ရွှယ်ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားလိုက်ရသည်။

နည်းနည်းတော့ အံ့သြဖို့ကောင်းပေမဲ့ လုံးဝကြီးတော့ မဟုတ်ချေ။

ဒီတောင်ပေါ်မှာ အမျိုးသမီးတွေ ရှားပါးလှ၏။ သစ်ခုတ်အဖွဲ့တွေက ကြမ်းတမ်းသော အမျိုးသားများနှင့်သာ ပြည့်နေသဖြင့်၊ ငယ်ရွယ်နုပျိုသည့် မိန်းကလေးတစ်ယောက် ရောက်လာတာဟာ စပ်စုချင်စရာ ဖြစ်နေမှာပင်။

သို့သော် အော်ဟစ်ပြောဆိုတတ်သော ဤလူများဟာ အသံကို နှိမ့်ရန် ကြိုးစားရင်တောင်မှ မရကြပေ။

ယန်ရွှယ် ချီဖန့်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူက စိတ်ပျက်လက်ပျက်နှင့် သူ၏ နားထင်ကို ဖိနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒီတစ်ခါတော့ စကားပြောရင် နောက်ထပ် အနှောင့်အယှက်တွေ ရောက်လာမှာ စိုးရိမ်တဲ့အလား သူတို့ အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ကြ၏။

နောက်ဆုံးမှာတော့ ယန်ရွှယ်က ရယ်မောလိုက်သည်။ "ရှင့်ရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေက… စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ"

ဘဝရဲ့ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းမှုကို မသိတဲ့ အိမ်တွင်းပုန်း မိန်းကလေးတစ်ယောက်သာ ဒီလိုအခြေအနေကို ရိုးရိုးသားသားနဲ့ "စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်" လို့ ပြောနိုင်ပါလိမ့်မည်။

ချီဖန့် ၏ နှုတ်ခမ်းများ လှုပ်ရှားသွားသော်ငြား သူ ပြန်မပြောနိုင်ခင်မှာပဲ ခြေသံတွေ ထပ်ကြားလိုက်ရပြန်သည်။

သူ့ရဲ့ အမြဲတမ်း အေးစက်နေတဲ့ လေသံမှာ အခုတော့ စိတ်မရှည်မှုတွေ ပါဝင်နေပြီဖြစ်၏။ "ဘာဖြစ်ပြန်တာလဲ"

အသစ်ရောက်လာတဲ့သူက သူ့ရဲ့ စူးရှတဲ့ အကြည့်အောက်မှာ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ "ကျွန်တော်… ဟို… ကိစ္စတစ်ခု ရှိလို့..."

သူ စကားမဆုံးခင်မှာပဲ သူ့နောက်က တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ခေါင်းကို ရိုက်လိုက်သည်။ "အချိန်မဖြုန်းနဲ့တော့! မင်းကိစ္စ မဟုတ်ဘူး—အလုပ်ခွင်မှာ ပြဿနာတက်နေပြီ”

ချီဖန့်သည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် မည်သို့မည်ပုံ "ငါတို့အစ်ကို" ဖြစ်သွားသည်ကို မည်သူမျှ မသိလိုက်ကြပါ။

သို့သော် ထိုအချက်ကို မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်နိုင်ကြဘဲ အလုပ်ခွင်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် ကိစ္စကသာ အဓိက စိုးရိမ်စရာ ဖြစ်နေ၏။ သစ်ထုတ်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းသည် နှစ်စဉ်နှင့်အမျှ အသက်သေဆုံးမှုနှင့် ကိုယ်လက်အင်္ဂါ မသန်စွမ်းမှုများ ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသည့် အန္တရာယ်များသော အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ချီဖန့် က သူ၏ အိပ်ရာပေါ်မှ ဘေးကင်းလုံခြုံရေး ဦးထုပ်ကို ချက်ချင်း ဆွဲယူလိုက်သည်။ "ဒဏ်ရာ ဘယ်လောက် ပြင်းထန်လဲ"

သူ ငုံ့လိုက်စဉ်တွင် ယန်ရွှယ်နှင့် အကြည့်ချင်း ဆုံသွား၏။ သူ ခေတ္တ တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း သူမကပင် အရင် စကားဆိုလာသည်။ "ကျွန်မလဲ လိုက်ကြည့်ပါရစေ"

မိန်းကလေးသည် သူမ၏ ပုဝါကို အမြန် ပတ်လိုက်၏။ "ဒီမှာ ဒီအတိုင်း စောင့်နေရင်လဲ ဘာမှ ထူးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်မ အနားကို အရမ်းကြီး မကပ်သလို လျှောက်လဲ မသွားပါဘူး။ ပြဿနာ မဖြစ်စေရဘူး"

မြေအောက်တဲထဲတွင် ကျန်နေခဲ့ခြင်းမှာ အချိန်ကုန်ခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် အစောပိုင်းက သစ်လုံးနှင့် ကြိတ်မိမည့် အန္တရာယ်ကို ထောက်ဆလျှင် အကြိမ်ကြိမ် သတိပေးနေခြင်းထက် ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့စေခြင်းက ပို၍ ထိရောက်သော သင်ခန်းစာ ဖြစ်နိုင်သည်။

ချီဖန့် မကန့်ကွက်တော့ပါ။ သူတို့ အပြင်သို့ ထွက်လာကြစဉ် ကျန်သူများက အသေးစိတ် အခြေအနေများကို ပြောပြကြသည်—အထူးသဖြင့် သူ့ကို "ငါတို့အစ်ကို" ဟု မှားခေါ်ခဲ့သော လူငယ်က ပို၍ တက်တက်ကြွကြွ ရှင်းပြနေ၏။

အလုပ်ဆင်းချိန် နီးနေပြီဖြစ်ရာ အဖွဲ့အများစုမှာ အလုပ်သိမ်းနေကြပြီဖြစ်သဖြင့် မတော်တဆမှု မဖြစ်သင့်ပေ။ သို့သော် သစ်ပင်ခုတ်ရသည့် လွှစက်သမားများသည် အခြားအလုပ်သမားများနှင့် မတူကြပေ။ အကယ်၍ သူတို့ အလုပ်မြန်လျှင် နှစ်ရက် သုံးရက်စာ အလုပ်ကို တစ်ထိုင်တည်းနှင့် အပြီးသတ်နိုင်ပြီး တောထဲတွင် အပိုဝင်ငွေ ရှာဖွေရန် အချိန်ပို ရနိုင်၏။

သစ်တောစခန်း၏ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အင်အားမှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိသည်။ သစ်ပင် မည်မျှပင် ခုတ်ထားစေကာမူ နေ့စဉ် သတ်မှတ်ထားသော ပမာဏကိုသာ သယ်ထုတ်နိုင်ခြင်းပင်။

ယန်ရွှယ် မရောက်ဖြစ်ခဲ့သည့် အခြားအဖွဲ့တစ်ခုတွင် လူတစ်ယောက်သည် နောက်နေ့တွင် ထင်းရှူးသီး သွားကောက်နိုင်ရန် အလုပ်ကို စောစောသိမ်းချင်နေသည်။ သို့သော် သူသည် အလွန်ခက်ခဲသော သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်နှင့် တိုးနေ၏။

ဤကဲ့သို့ ထူထဲလေးလံသော သစ်ပင်ကြီးများသည် လွှစက်သမား၏ ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် အတွေ့အကြုံကို စမ်းသပ်လေ့ရှိသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သစ်ပင်ကို အပြီးတိုင် ခုတ်ဖြတ်ပြီးသော်လည်း လဲမကျဘဲ ရှိနေတတ်၏။ ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် လဲစေလိုသော ဘက်သို့ အင်္ကျီ သို့မဟုတ် ဦးထုပ်ကို ပစ်တင်လိုက်ပြီး လေတိုက်နှုန်းဖြင့် လဲကျအောင် လုပ်ဆောင်ကြရသည်။

သို့သော် ယနေ့တွင် နှင်းများ ကျနေသည့်ကြားကပင် လွှစက်သမားမှာ လောသွားခဲ့သည်။ သစ်ပင်က တောင်ပေါ်ဘက်သို့ လဲမည်ဟု "တောင်ပေါ်လဲ" ဟု အော်ဟစ် သတိပေးခဲ့သော်လည်း သစ်ပင်မှာ ဘေးတိုက် လဲကျသွားခဲ့၏။

လွှစက်သမားများသည် အဓိကအဖွဲ့၏ ရှေ့မှ သုံးရက်ကြို၍ တောထဲသို့ ဝင်ကြရပြီး ပေ ၂၃၀ ခန့် ဘေးကင်းလုံခြုံရေး အကွာအဝေးကို ထိန်းသိမ်းထားရသောကြောင့် အခြားသူများမှာ ထိခိုက်မှု မရှိခဲ့ပါ။ သို့သော် သူ၏ လက်ထောက်နှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးမှာမူ သစ်ကိုင်းအောက်တွင် ပိသွားခဲ့၏။

"အသက်အန္တရာယ် မရှိပေမဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခြမ်းလုံး သွေးချင်းချင်းနီနေတာပဲ။ အလုပ်သမားခေါင်းဆောင်က သူ့ကို ဆေးရုံပို့ဖို့ ကားစီစဉ်နေပြီး လူတိုင်းကို စက်ကိရိယာတဲမှာ ဘေးကင်းရေး အစည်းအဝေး လုပ်ဖို့ ခေါ်ထားတယ်"

ထွန်စက်များနှင့် မီးစက်များ ထားရှိရာ တဲသို့ ရောက်သည့်အခါ လူအုပ်ကြီးကြောင့် တံခါးကို ဖွင့်ထားရသည်။ ယန်ရွှယ်က အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေခဲ့၏။

အလုပ်သမားခေါင်းဆောင်သည် ဒေါသကြောင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး မည်းမှောင်နေပြီး လီရှု့ဝူ၏ ပေါ့ဆမှုကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြစ်တင်ဝေဖန်တော့သည်။

အပိုဝင်ငွေအတွက် အခြားသူများကို အန္တရာယ်တွင်းသို့ တွန်းပို့ခြင်းမှာ သေးငယ်သော အပြစ်မဟုတ်ပေ။ ဝန်ထမ်းမှတ်တမ်းတွင် အပြစ်ပေးခံရခြင်းမှာ သူ့အတွက် အနည်းဆုံးသော အကျိုးဆက်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အလုပ်သမားခေါင်းဆောင်သည် လီရှု့ဝူကို လွှစက်သမား ရာထူးမှ ချက်ချင်း ဖြုတ်လိုက်ပြီး၊ ယခင် လွှစက်သမားဟောင်းဖြစ်သော အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် လျိုတနျိုနှင့် အစားထိုးလိုက်၏။ အကယ်၍ လီရှု့ဝူသည် သူ၏ အမှားကို ပြင်ဆင်ပြီး လေ့ကျင့်ရေး သင်တန်းကို ပြန်မအောင်မြင်သရွေ့ ထိုရာထူးကို ပြန်ရတော့မည် မဟုတ်ချေ။

"နောက်ပြီးတော့၊ တစ်ယောက်ယောက်က ဘေးကင်းရေး အစီအမံမရှိဘဲ အလုပ်ခွင်ထဲကို မိသားစုဝင် ခေါ်လာတယ်လို့ ကြားတယ်" ပထမကိစ္စကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် အလုပ်သမားခေါင်းဆောင်က အာရုံပြောင်းလိုက်သည်။

မည်သူက သတင်းပေးလိုက်သည်ကို မသိရသော်လည်း သူ၏ အကြည့်မှာ လူအုပ်ကြားတွင် ထင်ရှားနေသော ချီဖန့် ဆီသို့ ကျရောက်သွား၏။

တောင်ပေါ်တွင် လပေါင်းများစွာ နေရသော အလုပ်သမားများထံ မိသားစုဝင်များ လာရောက်တွေ့ဆုံခြင်းမှာ မထူးဆန်းသော်လည်း၊ တင်းမာမှုများ ဖြစ်နေချိန်တွင် ဤကိစ္စမှာ ဝေဖန်စရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထင်သည့်အတိုင်းပင် အလုပ်သမားခေါင်းဆောင်က ပုံစံထုတ်၍ ပြောဆိုတော့သည်။ "ဘေးကင်းရေးကို နှစ်တိုင်း အလေးအနက်ထား ပြောနေပေမဲ့ အချို့လူတွေက အသက်တွေကို တန်ဖိုးမထားကြသေးဘူး။ မင်းတို့ မိသားစုနဲ့ တွေ့ဖို့ ခဏလောက် မစောင့်နိုင်ကြဘူးလား။ မင်းတို့မှာပဲ ချစ်ရတဲ့သူ ရှိတာ မဟုတ်ဘူး။ တစ်ခုခုဖြစ်ရင် ဘယ်သူ တာဝန်ယူမှာလဲ"

၎င်းမှာ အနည်းငယ် မတရားသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ရှင်းပြနေခြင်းမှာ အလုပ်သမားခေါင်းဆောင်ကို လူပုံအလယ်တွင် အရှက်ခွဲသလို ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်—အထူးသဖြင့် ထိုအပြစ်တင်စကားမှာ ချီဖန့်ကို တိုက်ရိုက် ရည်ရွယ်နေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ချီဖန့် ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ "အစ်ကို လျန်" ဘက်သို့ တည်ငြိမ်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူတစ်ယောက်တည်းဆိုလျှင် ကိစ္စမရှိသော်လည်း ယခုအခါ တဲအတွင်းအပြင်မှ လူအများက သူ့ကို ကြည့်နေကြပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုကြောင့် လူအများ၏ အာရုံမှာ ပြောင်းလဲသွား၏။ အစောပိုင်းက စကားမှားခဲ့သော လူငယ်က "သူက တိုင်လိုက်တာလား" ဟုပင် တိုးတိုးလေး မေးလာသည်။

အစ်ကို လျန်က မကြားလိုက်သော်လည်း ယန်ရွှယ်ကို တောင်ပေါ်သို့ ခေါ်လာသူမှာ သူပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ အပြစ်ရှိစိတ်ကြောင့် ကောက်ချက်ချလိုက်မိပြီး စိုးရိမ်စိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာ၏။

"မင်းတို့ အားလုံး ငါ့ကို ဘာကြည့်နေကြတာလဲ" သူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ၏ အော်ဟစ်သံမှာ ဝန်ခံလိုက်သလိုပင် ဖြစ်၏။ စကားပြောနေသော အလုပ်သမားခေါင်းဆောင်မှာ ခေတ္တမျှ ရပ်သွားသည်။

မြင်ကွင်းမှာ အားလုံးကို ပြောပြနေသလိုပင်—ချီဖန့် မှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း အစ်ကို လျန်၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်မှုမှာ သူကိုယ်တိုင် ကာကွယ်နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှ၏။ အလုပ်သမားခေါင်းဆောင်၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ မည်းမှောင်သွားသော်လည်း သူက ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။ "ဒီတစ်ခါတော့ နာမည်မဖော်တော့ဘူး။ တာဝန်ရှိသူက ကိုယ့်အပြုအမူကိုယ် ပြန်သုံးသပ်ကြပါ။ နောက်တစ်ခါဆိုရင်တော့ ဆူရုံနဲ့တင် ပြီးမှာ မဟုတ်ဘူး"

သူ့စကားများမှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သလို ရှိသော်လည်း အနောက်ဘက်တွင် ရပ်နေသော ယန်ရွှယ်မှာ တီးတိုးပြောဆိုသံများကို ကြားနေရ၏။

"စတုန်းကတော့ ပုံစံထုတ်မယ်ဆိုပြီး အခုကျတော့ နာမည်မဖော်တော့ဘူးလား"

"ဘယ်သူသိမှာလဲ၊ သူ့သမက်ကြောင့် နေမှာပေါ့။ သူ့သမက်လဲ ပါနေတာနေမှာ"

"ဒါဆိုရင်လဲ သူ အစကတည်းက ဒါကို မပြောသင့်ဘူးလေ"

"သူ့မိသားစု ပြဿနာတွေကို ဘယ်သူက ဂရုစိုက်မှာလဲ။ သနားစရာကောင်းတာက လောင်ကောတို့ မိသားစုပဲ—လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်က အဖေဖြစ်သူ၊ အခုကျတော့ သားဖြစ်သူ..."

သစ်တောစခန်းတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေသော်လည်း ထိခိုက်ဒဏ်ရာရမှုများအကြောင်း ပြောဆိုရခြင်းမှာ မည်သည့်အခါမျှ လွယ်ကူသော ကိစ္စမဟုတ်ချေ။

အစည်းအဝေး ပြီးသည့်အခါ ကားမှာ ဆီဖြည့်ပြီး အသင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်၏။

ချီဖန့် အပြင်သို့ ထွက်လာသည့်အခါ ဒဏ်ရာရ အလုပ်သမားကို ကားပေါ်သို့ တင်နေသည်ကို စိုက်ကြည့်နေသော ယန်ရွှယ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အမြဲတမ်း ပြုံးရွှင်နေတတ်သည့် သူမ၏ မျက်လုံးလေးများမှာ ယခုအခါ ဝမ်းနည်းမှုများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေ၏။

သူက သူမ၏ အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "သူက နှစ်သစ်ကူးပြီးတာနဲ့ လက်ထပ်ရမှာ"

ယန်ရွှယ်၏ မျက်တောင်ရှည်ကြီးများမှာ နိမ့်ကျသွားပြီး သူမ၏ တိတ်ဆိတ်မှုမှာ ပို၍ နက်ရှိုင်းသွား၏။

"ကိုယ် ကော မိသားစုကို သွားအကြောင်းကြားပြီး မင်းကို တောင်အောက် ပြန်ပို့ပေးမယ်" ချီဖန့် က သူမကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူမ မကန့်ကွက်ခဲ့ပေ။

မောင်းသူနှင့် စကားအနည်းငယ် ပြောပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး ကားပေါ်သို့ အတူတူ တက်လိုက်ကြ၏။

ထရပ်ကားတစ်စီးကို ဒေသခံ စက်မှုစက်ရုံက ပြုပြင်ထားသည့် ထိုကားမှာ ကြမ်းတမ်းပြီး စိတ်မချရသော်လည်း၊ အရေးပေါ် အခြေအနေများအတွက် သစ်တောစခန်းတိုင်းတွင် တစ်စီးစီ ထားရှိကြသည်။

တောင်ပေါ်မှ စခန်းသို့ ပြန်လာသည့် ခရီးမှာ ကားက တစ်စစီ ပြုတ်ထွက်တော့မည့်အတိုင်း တုန်ခါနေ၏။ ချီဖန့် နှင့် ယန်ရွှယ်တို့ ဆင်းပြီးနောက် ကားမှာ မြို့ဘက်သို့ ဆက်၍ထွက်ခွာသွားသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး တိုင်ပင်မထားဘဲ ကောချန်အန်း၏ မိသားစုထံသို့ သတင်းသွားပို့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြ၏။

အသက် ၅၀ ကျော်အရွယ် အမျိုးသမီးတစ်ဦး တံခါးလာဖွင့်ပြီး သူမနောက်တွင် ကလေးငယ်တစ်ဦး ချောင်းကြည့်နေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ကလေးငယ်နှင့် စကားပြောနေသောကြောင့် မေတ္တာရိပ်များဖြင့် တောက်ပနေ၏။

ယန်ရွှယ်သည် သူတို့ ပြောမည့်စကား၏ ရက်စက်မှုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

ချီဖန့် ပင်လျှင် စကားမပြောခင် ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွား၏။ အမျိုးသမီး၏ အပြုံးများမှာ အေးခဲသွားပြီး သူမ၏ ခြေထောက်များမှာလည်း ပျော့ခွေသွားတော့သည်။

ကောမိသားစု အိမ်မှ ထွက်လာသည့်အခါ ညဉ့်နက်နေပြီ ဖြစ်၏။ ကျယ်ပြောလှသော တိတ်ဆိတ်မှုထဲတွင် သူတို့နောက်ကွယ်မှ အိမ်ဝင်းအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ငိုကြွေးသံမှာ ဓားတစ်စင်းထက်ပင် ပို၍ စူးရှနေလေသည်။

ယန်ရွှယ်အသက် ၆ နှစ်အရွယ် အတိတ်ဘဝတုန်းက သူမ၏ အိမ်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော ငိုကြွေးသံများနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်၏။