Ch 18

⌨️  Chapter 18

လင်းယွင်ဂိုဏ်းသားတွေရဲ့ ကြောက်လန့်နေတဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်ရတဲ့အခါ ရှီမုန့်ချင်းက အထင်သေးစွာနဲ့ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကျင့်ကြံသူဆိုတာ တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းတာပဲ”

ရှီမုန့်ချင်းရဲ့ စကားအဆုံးမှာတော့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုလုံးဟာ တုန်ခါသွားသည်။ ချင်းဖုန်းရဲ့ နယ်မြေကို ဆက်ခံပြီးတဲ့နောက်မှာ တော့ ဒါဟာ သူမပိုင်တဲ့ နေရာဖြစ်သွားပြီ၊ သူမရဲ့ စိတ်ဆန္ဒအတိုင်း ဒါကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သလို ဒီကျင့်ကြံသူတွေကိုပါ မြှုပ်နှံပစ်နိုင်သည်။

ဖေးယွင် အမူအရာဟာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူတို့ဟာ အခု ရေကန်ရဲ့ အောက်ခြေမှာ ရောက်နေတာကို သူမ သတိရသွားသည်။ 

အကယ်၍ ဒီမှာ ရှီမုန့်ချင်းနဲ့ တိုက်မယ်ဆိုရင် ရှီမုန့်ချင်းရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေတင်မကဘဲ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပြိုကျမယ့် အန္တရာယ်ကို လည်း ရင်ဆိုင်ရမှာပါ။

ဒီရှေ့ခန်းမဆောင်ထဲမှာ လင်းယွင်ဂိုဏ်းရဲ့ ပါရမီရှင် တပည့်လေးတွေ ဒါဇင်နဲ့ချီ ရှိနေခြင်းဖြစ်ကာ ၎င်းတို့သည် ဂိုဏ်း၏အနာဂတ် ပန်းလေးတွေမဟုတ်ပါလား ? 

နယ်မြေရဲ့ တခြားအပိုင်းမှာ ပိတ်မိနေတဲ့ တပည့်တွေကိုတော့ထည့်မပြောနဲ့ဦး လင်းယွင်ဂိုဏ်းကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်အောင်လုပ်ဖို့က ရှီမုန့်ချင်းရဲ့ အစီအစဉ်လား?

ပိုင်ချီနဲ့ ချန်းလင်းယောင်တို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ပြီး တံခါးဆီကိုအမြန်ပြေးသွားကြသည်။ သူတို့ ဂိုဏ်းကိုပြန်ပြီး စစ်ကူသွားခေါ်ဖို့ လိုအပ်သည်။ ရှီမုန့်ချင်းက သူမရဲ့ လက်သည်းတွေကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ဆီကို အဆိပ်ငွေ့တွေပါတဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု လုပ်လိုက်သဖြင့် ကျီယွမ် သူ့ဓားကို မြှောက်လိုက်ပြီး ဓားအရှိန်အဝါတွေနဲ့ ရှီမုန့်ချင်းတိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ရှီမုန့်ချင်း အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ ကျီယွမ် သူ့ကိုယ်သူ အထင်ကြီးလွန်းနေတယ်လို့ လှောင်ပြောင်နေသလိုပင်။ 

သူမ လက်ကို တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်တဲ့အခါ ကျောက်နံရံကြီးသည် အသံကျယ်ကြီးတုန်ခါသွားပြီး ပိုင်ချီနှင့် ချန်းလင်းယောင်တို့ ပြေးသွားတဲ့တံခါးမှာလည်း ၎င်းတို့မျက်စိရှေ့မှာတင် ပျောက်ကွယ်သွားပါတော့သည်။

ရှီမုန့်ချင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ တည်ဆောက်ပုံအား ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တာခြင်းပင်။ ၎င်းတို့၏ စစ်ကူသွားခေါ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးကမူ အခု ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

မြွေကြီးသည် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လျက် ခေါင်းကို နှိမ့်ချလိုက်သည်။ ၎င်းသည် လူသားများကို မုန်းတီးသော်လည်း၊ ရှီမုန့်ချင်းမှာ ပျယ်ယွီ ရသင့်ရထိုက်သည့် အရာများကို ခိုးယူသွားသည့် သူခိုးမတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိရှိနေသည်။ 

မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တို့သည် အမြဲတမ်း မာနကြီးကြသူများဖြစ်ရာ ရတနာများကို ခိုးယူခြင်းမှာ သူတို့အတွက် လုံးဝ သည်းမခံနိုင်သော ကိစ္စပင်။

ထို့ကြောင့် မြွေကြီးသည် ရှီမုန့်ချင်းကို ရင်ဆိုင်ရန် သို့မဟုတ် ရှီမုန့်ချင်းကို ဦးစားပေး နှိမ်ကွပ်ရန်အတွက် လင်းယွင်ဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူများနှင့် ပူးပေါင်းရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။ 

မြွေကြီးသည် အသိဉာဏ် မမြင့်မားသော်လည်း လူသားတို့၏ စိတ်ခံစားချက်များမှတစ်ဆင့် အချို့အရာများကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ ကျီယွမ်နှင့် အခြားသူများသည် ပျယ်ယွီအပေါ် အလွန်ရင်းနှီးဖော်ရွေကြ ခြင်းဖြစ်သည်။

၎င်းက မြွေကြီးကို အနည်းငယ် သံသယဝင်စေသော်လည်း၊ ရှီမုန့်ချင်းကို ကိုင်တွယ်ရန်မှာ ထိပ်တန်းဦးစားပေးဖြစ်သဖြင့် ထိုသံယယများကို ခေတ္တဘေးဖယ်ထားလိုက်လေသည်။

မြွေကြီး၏တိုက်ခိုက်မည့် အနေအထားကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ပျယ်ယွီ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

 "မြွေကြီး! ငါ့အမိန့်ကို နာခံစမ်း! ရှီမုန့်ချင်းကို တားဆီးပြီး လင်းယွင်ဂိုဏ်းက တပည့်တွေကို ကာကွယ်ပေးလိုက်!"

သူမသည် လူသားဘာသာစကားကို သုံးလိုက်ခြင်းဖြစ်ရာ၊ ၎င်းမှာ လင်းယွင်ဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူများကို ရည်ရွယ်၍ပြောခြင်း ဖြစ်သည်။ မြွေကြီးမှာ သူမ၏ ကတိကဝတ်ပြုထားသော ဝိညာဉ်သားရဲဖြစ်သည်ဟူသော အထင်အမြင်ကို သူတို့ စိတ်ထဲ၌ ပိုမိုခိုင်မာစေလိုခြင်းဖြစ်သည်။ 

ပျယ်ယွီသည် မြွေကြီးကို အသုံးချပြီးနောက် သစ္စာဖောက်ရန်စိတ်မကူးပေ။ သူမ ဆိုလိုသည်မှာ မြွေကြီး၏တည်ရှိမှုက သာ သူမ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအစောင့်အရှောက်ကို သိမ်းသွင်းနိုင်ခဲ့ကြောင်း သက်သေပြနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ပျယ်ယွီက မြွေကြီးအကြောင်း ထပ်မံပြောဆိုသည်ကို ကြားရသည့်အခါ ရှီမုန့်ချင်းက လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

မြွေကြီးသည် ၎င်း၏ ကိုယ့်မျိုးနွယ်ကို သစ္စာဖောက်ကာ လူသားတစ်ဦးထံ ခိုလှုံသွားသည်ဟု သူမ ထင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် ကျင့်ကြံသူများအပေါ်သို့ မိစ္ဆာစွမ်းအားများဖြင့် ဆက်လက် ဖိနှိပ်ထားလေသည်။

ရှီမုန့်ချင်းအတွက်မူ ဓားအင်မော်တယ်ကျီယွမ်နှင့် အကြီးအကဲဖေးယွင်တို့မှလွဲ၍ ကျန်ရှိနေသောသူများမှာ ပုရွက်ဆိတ်များကဲ့သို့ပင်။ အကြီးအကဲများစွာမှာ ရှီမုန့်ချင်းထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများကြောင့် မျက်နှာဖြူဖျော့ကာ အသက်ရှူရန် ရုန်းကန်နေရပြီး၊ အောက်ခြေတပည့်များမှာမူ မြေပြင်ပေါ်၌ ဒူးထောက်လျက် အဆက်မပြတ် အန်နေကြတော့သည်။

၎င်းမှာ ကျီယွမ်နှင့် ဖေးယွင်တို့က ထိုမိစ္ဆာစွမ်းအားများကို အမြောက်အမြား ခုခံပေးထားသည့်တိုင် ဖြစ်ပေါ်နေသော အကျိုးဆက် ဖြစ်သည်။ ပြတ်သားလှသော အဆင့်အတန်းနှင့် စွမ်းအားကွာခြားမှုများကြောင့် အသက်ရှူနေနိုင်ရန်ပင် အလွန်ခက်ခဲလှပေသည်။ 

လင်းယွင်ဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူများသည် အကယ်၍ ရှီမုန့်ချင်းသာ အလိုရှိလျှင် ဤနေရာကို ငရဲခန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ပြီး သူတို့ကို အရိုးစုများ ဖြစ်သွားစေနိုင်ကြောင်း စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သဘောပေါက်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ မနိုင်နိုင်ပါပေ။

စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများမှာ ကူးစက်တတ်သော စိတ်ခံစားချက်များ ဖြစ်သည်။ ခဏချင်းမှာပင် လင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ တက်ကြွမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ကြောက်ရွံ့မှုများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ရှီမုန့်ချင်းက သူတို့ကို တိုက်ခိုက်စရာပင် မလိုဘဲ၊ မိစ္ဆာစွမ်းအားများဖြင့် ဖိနှိပ်ရုံနှင့်ပင် သတ်ပစ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ရက်စက်စွာ တွေးတောနေလေသည်။

ချန်ဖုသည် မြေပြင်ပေါ်၌ ဒူးထောက်လျက် သေရမှာကို ကြောက်လန့်နေသော်လည်း၊ သူသည် ရှီမုန့်ချင်း၏ ပစ်မှတ် မဖြစ်သင့်ဘူးဟု ထင်နေသည်။ သူနှင့် ရှီမုန့်ချင်းသည် ပျယ်ယွီအပေါ် တူညီသော မုန်းတီးမှု ရှိကြသူများ ဖြစ်သည်။ 

သူသည် ရှီမုန့်ချင်းအား ပျယ်ယွီအား ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာရန်ပင် ကူညီပေးခဲ့သေးသည် မဟုတ်ပါလား ? သူတို့မှာ ဘက်တော်သားများ ဖြစ်သည်။

"စီနီယာအစ်မရှီ!" ချန်ဖု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ့အသံမှာ ရှီမုန့်ချင်း အာရုံကို ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ အေးစက်သော မျက်လုံးများက မြေပြင်ပေါ်၌ ဝပ်နေသော ချန်ဖုကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ချန်ဖုက ဖော်ဖော်ရွေရွေနှင့် စိတ်သက်သာရာရဟန်ဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်မရှီ... ကျွန်တော့်ကို မှတ်မိလား?"

ရှီမုန့်ချင်း မျက်လုံးကို မှေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အစ်မကို ကျန်းလန်နဲ့ ပျယ်ယွီကို ဒီကိုခေါ်လာဖို့ ကူညီပေးခဲ့တယ်လေ၊ မှတ်မိလား? ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်လုံးက ပျယ်ယွီကို မုန်းကြတာပဲလေ” 

ချန်ဖု မြှောက်ပင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တပည့်များစွာမှာ အံ့ဩတကြား ဖြစ်သွားကြပြီး၊ ချန်ဖုကို ထိတ်လန့်စက်ဆုပ်သော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ချန်ဖုသည် ပျယ်ယွီနှင့် ကျန်းလန်တို့ကို တမင်တကာ ထောင်ချောက်ဆင်ကာ ဒုက္ခပေးခဲ့ကြောင်း သူတို့ သိရှိသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ 

ယခုအခါ ချန်ဖု၏ ရှီမုန့်ချင်းအား ပြောဆိုနေသော စကားများမှာ အဓိပ္ပာယ်တစ်ခုသာ ရှိသည်  ၎င်းမှာ အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ရန် သစ္စာဖောက်ကာ အသနားခံခြင်းပင်။

"နင် ဘာပြောချင်တာလဲ?" 

"ကျွန်တော်တို့က တစ်ဘက်တည်းသားတွေလေ၊ ကျွန်တော် အစ်မကို ကူညီခဲ့တယ်၊ အစ်မ ကျွန်တော့်ကို မသတ်နိုင်ပါဘူး!" 

ချန်ဖု အသည်းအသန် ပြောလိုက်သည်။

"ချန်ဖု... မင်းက ဝက်သားတစ်တုံးထက်တောင် ပိုပြီးအသုံးမကျတဲ့ကောင်ပဲ!" 

ချန်ဖု ဘေးတွင် လဲနေသော တပည့်တစ်ဦးက ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုလိုက်သည်။ လင်းယွင်ဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူများအနေဖြင့် သူတို့သည် သူရဲကောင်းဆန်ဆန်သေဆုံးစရာ မလိုသော်လည်း၊ ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိသေဆုံးသင့်သည် မဟုတ်ပါလား ? မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ထံမှာ အသက်ရှင်ခွင့်ရဖို့ အသနားခံနေခြင်းမှာ တကယ့်ကို ရွံရှာစက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

ချန်ဖုက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ သူသည် ရောက်ရှိနေသော လင်းယွင်ဂိုဏ်း တပည့်အားလုံးနှင့် ဆက်ဆံရေးကို လုံးဝ ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။ 

သူက ဗြောင်ကျကျပင်   "အသက်ရှင်မှသာ အရာအားလုံးကို ရနိုင်မှာ၊ သေသွားရင်တော့ ပြာအဖြစ်ပဲ ကျန်တော့မှာလေ၊ ဒါ့အပြင်... ဒီနေ့ မင်းတို့အားလုံး ဒီမှာ သေသွားရင် ငါ ဘာလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ သိမှာမဟုတ်တော့ဘူး”

"မင်းက ဂိုဏ်းကို သစ္စာဖောက်ပြီး မိစ္ဆာတွေနဲ့ ပူးပေါင်းတယ်၊ အခုတော့ ကိုယ့်မျိုးနွယ်ဝင်တွေကိုပါ ဒုက္ခပေးဖို့ သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းနေပြီပေါ့! မင်းက တကယ့်ကို ယုတ်မာတဲ့ကောင်ပဲ!" 

 လင်းယွင်ဂိုဏ်း တပည့်များက ဒေါသတကြီးဆဲဆိုကြတော့သည်။

"စီနီယာအစ်မရှီ!" ချန်ဖုက ထိုဆဲဆိုမှုများကို လျစ်လျူရှုကာ ရှီမုန့်ချင်းကို မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်  "ကျွန်တော် အစ်မကို ကူညီပါ့မယ်။ အတူတူ ပူးပေါင်းပြီး ဒီစည်းကမ်းကြီးတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကို သတ်ကြတာပေါ့”

ရှီမုန့်ချင်း ဘာမှပြန်မပြောဘဲ ချန်ဖုကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ အကြီးအကဲချန်သည်လည်း ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ အရိုးမြှုပ်မခံလိုပေ။ သူသည် လင်းယွင်ဂိုဏ်း၌ လက်ရှိရာထူးကိုရရှိရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ 

ပျယ်ယွီကို မတရားစွပ်စွဲခဲ့ခြင်းက သူ့ အရာအားလုံးကို ဆုံးရှုံးစေတော့မည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ အပြင်သို့ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ရောက်သွားလျှင်၊ သူ့အတွက် ရက်စက်လှသော စီရင်ချက်ကသာ စောင့်ကြိုနေပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ရှီမုန့်ချင်းကို အားကိုးခြင်းက ပိုကောင်းသည်၊ အနည်းဆုံးတော့ သူ အသက်ရှင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

"မိတ်ဆွေရှီ... ကျွန်တော်က လီသိုက်တောင်ထိပ်ရဲ့ အကြီးအကဲပါ၊ ကျွန်တော် လင်းယွင်ဂိုဏ်းရဲ့ အထွေထွေကိစ္စအားလုံးကို စီမံနေသူဖြစ်လို့ အစ်မအတွက် အများကြီး အကူအညီပေးနိုင်ပါတယ်” 

အကြီးအကဲချန်က အမြန်ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

"ချန်ဖုက ကျွန်တော့်တူပါ၊ ကျွန်တော်လည်း ခုနက ပျယ်ယွီကို ဖော်ထုတ်တဲ့နေရာမှာ ကူညီခဲ့ပါသေးတယ်”

"အကြီးအကဲချန်... ခင်ဗျားကတော့...” 

အကြီးအကဲတစ်ဦးက အကြီးအကဲချန်ကို မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေရသည်။

"ဒီချန်မိသားစုဝင် ခွေးနှစ်ကောင်က ဘယ်တော့မှ ကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါ သိသားပဲ!" 

အခြားတပည့်တစ်ဦးကလည်း ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုလေသည်။

ရှီမုန့်ချင်းကမူ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

  "ငါ အသုံးမကျတဲ့ အရာတွေမလိုအပ်ဘူး”

သူမသည် လူသားများကို ရွံရှာသည်။ အထူးသဖြင့် ချန်ဖုနှင့် အကြီးအကဲချန်တို့ကဲ့သို့ ကိုယ်ကျိုးအတွက် ကိုယ့်မျိုးနွယ်ကိုပင် သစ္စာဖောက်မည့် ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော သူများကို ပိုမုန်းတီးသည်။ သူမ ထိုသို့သောသူများကို မလိုအပ်ပါချေ။

"ကျွန်တော် အစ်မကို ကူညီခဲ့တာလေ၊ အစ်မ ဒီလောက်အထိ ရက်စက်လို့ မရဘူး...” 

ရှီမုန့်ချင်း၏ အေးစက်သောအကြည့်အောက်တွင် ချန်ဖု အော်ဟစ်သံမှာ တဖြည်းဖြည်းတိုးသွားတော့သည်။

"ဟား! ကိုယ့်သခင်ကို သစ္စာဖောက်တဲ့ ခွေးကို ဘယ်သူက အလိုရှိမှာလဲ?"

ပတ်ဝန်းကျင်မှ လှောင်ပြောင်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချန်ဖုသည် သူ့ မျက်နှာမှာ ပူထူသွားသလို ခံစားရသဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး၊ အားလုံး အတူတူသေကြရမှာပဲ!"

"ဘယ်သူက မင်းနဲ့အတူ သေချင်မှာလဲ? ရွံစရာကြီး” 

လင်းယွင်ဂိုဏ်း တပည့်များက ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြန်ပြောလိုက်ကြသည်။ အကယ်၍သာ တခြားနေ့ဆိုလျှင် အကြီးအကဲများသည် ဤကဲ့သို့ ရိုင်းစိုင်းသော စကားများအတွက် တပည့်များကိုအပြစ်ပေးကြပေလိမ့်မည်။