Ch 144
Viewers 12k
Chapters 363

အခန်း (၁၄၄) – နို့ပူတင်း

 

အိမ်တော်ထိန်းမားက ဒါပဲ ပြောခဲ့တာပါ။

 

“အိမ်ရှေ့ခြံဝင်းမှာ လုပ်စရာ အလုပ်တွေရှိသေးလို့ ငါ အရင်သွားနှင့်လိုက်ဦးမယ်။”

 

“ကျေးဇူးပါ အိမ်တော်ထိန်းမား” ကျီကျောက်သည် သူ့ဆိုလိုရင်းကို နားလည်ပြီး သူ့ကို ကျေးဇူးအရမ်းတင်မိသည်။

 

အစောပိုင်းက သူမ ချက်ပြုတ်တဲ့ အနောက်မြောက်ဟင်းလျာတွေက အရသာအတော်လေးပြင်းပြီး အဆီပြန်တဲ့ဟင်းတွေလို့ ယူဆနိုင်ပါသည်။

 

ကျီကျောက်သည် သေသေချာချာ စဉ်းစားပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပဲ အကြံတစ်ခု ရရှိလာခဲ့သည်။

 

သူမသည် နို့ပူတင်းပြုလုပ်ဖို့ စီစဉ်ခဲ့သည်။ နောက်တော့ ဤအချိုပွဲသည် အီဆိမ့်မှုဒဏ်ကို သက်သာစေရုံသာမက အမြင်လည်းလှသည်။

 

နို့ပူတင်း၏ အပေါ်လွှာသည် ချိုမြိန်ပြီး နို့ပူတင်း၏ အောက်လွှာသည် နူးညံ့ချောမွေ့သည်။ နို့ပူတင်းကို စားလိုက်သည်နှင့် မွှေးရနံ့ သင်းပျံ့စေပြီး စားသုံးသူ၏ ပါးစပ်ကိုပင် မွှေးပျံ့သွားစေသည်။ အရသာပြင်းထန်သော သိုးသားဟင်းလျာများ စားသုံးထားသည့် ဧည့်သည်များဖို့ စိတ်သက်သာရာရစေနိုင်သည်။

 

ဟုတ်ပါတယ်၊ အရေးကြီးဆုံးကတော့ နို့ပူတင်း၏ ပြုလုပ်နည်းဟာ အလွန်ရိုးရှင်းပြီး သူ့ကို အလှဆင်ဖို့ နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ရှိလေ၏။

 

မူလအရသာနို့ပူတင်း၊ ပဲနီလေးနို့ပူတင်း၊ သစ်သီးစုံနို့ပူတင်း…

 

ကံကောင်းထောက်မစွာ မားမိသားစု၏ မီးဖိုချောင်တွင် အရာအားလုံးရှိပြီး ကျီကျောက်သည် နွားနို့နှင့် ဥများကို အမြန်ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

 

တစ်ချိန်က သူမသည် ရှန်းယောင်ကို လက်ရှိမင်းဆက်တွင် အမဲသားစားနိုင်လားဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က ရှန်းယောင်၏ အဖြေသည် သူမကို အလွန်သဘောကျသွားစေခဲ့သည်။

 

တင်းယွမ်ခရိုင်ရှိ ချမ်းသာသော မိသားစုများစွာသည် မြို့ပြင်ရှိ သူတို့၏ မွေးမြူရေးခြံများတွင် ကျွဲနွားများကို မွေးမြူကြသည်။ ထို့အပြင် ချမ်းသာကြွယ်ဝသော မိသားစုဝင်များသည် သူတို့၏ ကျန်းမာရေးများကို ဘယ်လို ထိန်းသိမ်းရမလဲဆိုတာ သိနားလည်သည်။ ချမ်းသာကြွယ်ဝသောကလေးများသည် ငယ်စဉ်ကလေးဘဝတည်းက နို့ပြတ်လပ်မှု မရှိကြပေ။

 

လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်များစွာက လက်ရှိ ဧကရာဇ်မင်းဟာ တခြားနိုင်ငံတွေကနေ နွားတွေ တစ်သုတ်လောက်ကို ပြန်သယ်လာပြီး အထူးမွေးမြူဖို့ အမိန့်ချမှတ်ခဲ့သည်။ နွားတွေကို မွေးမြူပြီး နှစ်အတော်ကြာတော့ အခုအချိန် နေရာတိုင်းမှာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။

 

ကျီကျောက်သည် ထိုအမူအကျင့်များကို ကြားသောအခါ လက်ရှိဧကရာဇ်သည် အချိန်ခရီးသွားသူတစ်ယောက်ပင် ဖြစ်နိုင်မလားဟု တစ်ခါတစ်လေ တွေးမိသည်။

 

မူရင်းစာအုပ်ကို သူမ ဖတ်ရှုခဲ့သောအခါ ရှန်းမိသားစုကိုသာ အာရုံစိုက်ထားခဲ့ပြီး စာအုပ်ထဲက အခြားသော ဇာတ်ကောင်များအကြောင်းကို သူမ သိပ်ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

 

အခုမှ သူမ ဒါကို ပြန်တွေးတော့ တော်တော်လေးကို နောင်တရမိသည်။

 

ကျီကျောက်သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူ့စိတ်ထဲမှာ ရှုတ်ယှက်ခတ်နေတဲ့ အတွေးအားလုံးကို လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။

 

သူမသည် နို့ပူတင်းကို အလေးအနက်ထား၍ ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ နို့ပူတင်းကိုပြုလုပ်ရန် ပါဝင်ပစ္စည်းများသည် အလွန်ရိုးရှင်းပြီး ချက်ပြုတ်နည်းက သိပ်မခက်ခဲသော်လည်း ၎င်းအပေါ် အာရုံစိုက်ထားဖို့ လိုအပ်ပါသည်။ အဆုံး၌ ဒီအချိုပွဲအတွက် မီးအပူရှိန်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ အလွန်ဂရုစိုက်ရသည်။

 

နာရီဝက်ကြာပြီးနောက် ကျီကျောက်သည် နို့ပူတင်းကို အောင်မြင်စွာ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

 

နို့ပူတင်းကို အိမ်ရှေ့ခြံဝင်းသို့ ပို့ပေးသောအခါတွင် တညီတညွတ်တည်း ချီးမွမ်းခံရပြန်သည်။

 

နောက်ပိုင်းတွင် ရှန်းကျီးအစာသွပ်မုန့်ဆိုင်မှ နို့ပူတင်းကို မိတ်ဆက်လိုက်သောအခါတွင် ခရိုင်တစ်ခုလုံးတွင် ချက်ချင်း ရေပန်းစားလာခဲ့သည်။ ရှန်းမိသားစု၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းသည် ပိုလို့တောင် နာမည်ကျော်လာခဲ့သည်…

 

ဒါပေါ့၊ ဒါက နောက်ပိုင်းအတွက် ဖြစ်ပြီး အခုလောလောဆယ်တော့ မဟုတ်သေးပါဘူး။

 

နေ့တစ်ရက်၏ အဆုံးတွင် နာရီပေါင်းများစွာ အလုပ်များနေသော ကျီကျောက်သည် နောက်ဆုံးမှာ‌တော့ အနားယူနိုင်ခဲ့သည်။

 

အစပိုင်းတွင် အနောက်မြောက်ဟင်းလျာ လေးမျိုး အပြင် နို့ပူတင်း ပန်းကန်လုံး ၂၁ လုံးကိုလည်း ပြုလုပ်ခဲ့ပါသေးသည်။

 

သူမ တကယ်ကို ပင်ပန်းနေပြီ။

 

ခြံရှေ့တွင် ဧည့်ခံပွဲပြီးသွားသောအခါ အိမ်တော်ထိန်းမားသည် မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ပြန်ဝင်လာခဲ့ပြန်သည်။

 

ဒီတစ်ခါတော့ ကျီကျောက်ကို ပေးခဲ့တဲ့ ပိုက်ဆံအိတ်က အတော်လေးကို လေးလံသည်။

 

“အိမ်တော်ထိန်းမား၊ ဒါက…”

 

“သခင်မကြီး ဒီနေ့ အရမ်းပျော်နေတယ်။ ဒါ့အပြင် မင်းချက်ပြုတ်တဲ့ ဟင်းပွဲတွေကို ဧည့်သည်တွေ တော်တော် သဘောကျကြတယ်” မားထုန်က ပျော်ရွှင်စွာ ရှင်းပြပေးခဲ့သည်၊ “ဒီတစ်ခါတော့ မင်း ဒါကို လက်ခံရတယ်။”

 

“ဒါက… အရမ်းများလွန်းတယ်မဟုတ်ဘူးလား” ကျီကျောက်သည် သူမ လက်ထဲက ပိုက်ဆံအိတ်၏ အလေးချိန်ကို ချိန်ဆပြီး အိတ်ထဲတွင် အနည်းဆုံး ငွေ ဆယ်လျန်းခန့် ရှိနိုင်သည်။ သူမက “အိမ်တော်ထိန်းမား တစ်ဝက်လောက် ဘာဖြစ်လို့ မယူထားတာလဲ” ဟု ရှက်ရွံ့စွာ မေးလိုက်သည်။

 

“ဒါကိုတော့ လက်မခံနိုင်ဘူး” အိမ်တော်ထိန်းမားက ငြင်းပယ်လိုက်သည်၊ “မိန်းကလေးအာ့ထောင် အစောပိုင်းက မင်းရဲ့ သိတတ်မှုကို ဖော်ပြခဲ့ပြီးပြီလေ။ ငါ မာထုန်က လောဘကြီးတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ဆုလာဘ်ကို မင်းပဲ လက်ခံထားသင့်တယ်။ ပြောရရင် မင်းရဲ့ ဟင်းချက်လက်ရာကသာ ငါတို့သခင်မကြီးရဲ့ အာရုံကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့တာပါ။”

 

“ကောင်းပါပြီ၊ ဒါဆို ကျွန်မ ဒါကို လက်ခံလိုက်ပါ့မယ်” ကျီကျောက်သည် ရိုးရှင်းသော လူပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရှိုးတိုးရှန့်တန့်ဖြစ်တတ်သော လူမျိုး မဟုတ်ပေ။

 

ကျီကျောက်တစ်ယောက် မည်မျှ ရိုးစင်းမှန်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မားထုန်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးက ပိုလို့တောင် နက်ရှိုင်းသွားခဲ့သည်။

 

“ငါ သခင်မကြီးဆီ ပြန်သွားပြီး သတင်းပို့ရဦးမယ်။ မင်း အာလုံး ထုပ်ပိုးပြီးရင် ပြန်သွားလို့ရပြီ။ မင်းကို လမ်းပြပေးဖို့ လူတစ်ယောက် လွှတ်ပေးဖို့ လိုအပ်မလား။”

 

“အိမ်တော်ထိန်းမားကို ဒုက္ခမပေးချင်ဘူး။ ကျွန်မ လမ်းသိပါတယ်” ကျီကျောက်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်၊ “ဒါနဲ့ စကားမစပ်၊ ကျွန်မမှာ ရဲတင်းလွန်းတဲ့ တောင်းဆိုမှု တစ်ခု ရှိတယ်။ အိမ်တောထိန်းမား ကျွန်မ ခြံနောက်မှာ ပင်လုံးကြိုင်ပင် စိုက်ပျိုးထားတာ တွေ့ခဲ့တယ်။ ကျွန်မ ပင်လုံးကြိုင်ပန်းပွင့် နည်းနည်းလောက် ကောက်ပြီး ပြန်ယူသွားလို့ရမလား။”

 

“ရတာပေါ့” အိမ်တော်ထိန်းမားက ဝမ်းသာအားရ သဘောတူလိုက်သည်။

Prev Next