Ch 4

🐽 Chapter 4

ဟော်ချန်ယဲ့မှာ လုံးဝပင် ယွီရွေ့ကျူး၏ ပျော့ကွက်ကိုထိမိသည့်သူဖြစ်ကာ တစ်ဖက်လူမှာ သူမ၏ အကြိုက်နှင့် ကွက်တိဖြစ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

အေးမြသည့် ညအချိန်အခါတွင် ဟော်ချန်ယဲ့မှာ ခန်ပေါ်၌ မျက်လုံးမှိတ်ကာ လှဲနေပြီး နွေရာသီဖြစ်သဖြင့် စောင်ပါးပါးလေး တစ်ထည်ကိုသာ ခြုံထားလေသည်။

ယခင်က တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်ခဲ့သည့် အိမ်တွင် ရုတ်တရက် လူများ ပိုများလာသဖြင့် ဟော်ချန်ယဲ့ အနည်းငယ် အသားမကျသလို ဖြစ်နေ၏။

အိမ်ပြင်တွင်လည်း မီးပုံးနီများကို ချိတ်ဆွဲထားသေးသည်။

ထိုအရာများမှာ ယနေ့ မင်္ဂလာဆောင်အတွက် ခြံဝင်းကို အလှဆင်ရန် ချိတ်ဆွဲထားခြင်းဖြစ်သည်။

ယခင်က သိပ်မစဉ်းစားခဲ့သော်ငြား ယခုတွင် မီးပုံးက အနီရောင် မှိန်ပျပျ အလင်းရောင်လေးတွေ ထွက်ပေါ်နေပြီး နံရံထက် မဖြုတ်ရသေးသည့် အနီရောင် မင်္ဂလာစာတန်းများ၊ ပိုးသားစများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါ၊  မူလကတိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်နေသည့် အခန်းထဲရှိ လေထုမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသလိုပင်။

ဟော်ချန်ယဲ့က နှုတ်ခမ်းကိုစေ့လျက် အလိုအလျောက် တစ်ဖက်သို့ လှည့်လိုက်ရာ အခန်းထဲမှ ယွီရွေ့ကျူး၏ တတွတ်တွတ် ပြောနေသော အသံကို ကြားလိုက်ရလေသည်။

အသံလာရာကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူမက လန့်နေသကဲ့သို့ နှာခေါင်းသံလေးနဲ့ တအင်းအင်း အော်လျက် မျက်မှောင်ကြုတ်ထားကာ အိပ်မက်ဆိုး မက်နေသလိုဖြစ်နေ၏။

မှိုင်းညို့ညို့လရောင်က အခန်းထဲသို့ ဖြာကျလာပြီး ယွီရွေ့ကျူး၏ အသွင်အပြင်ကို ထင်ရှားလာစေကာ သူမ၏ အနီရောင် မင်္ဂလာဝတ်စုံကို ချွတ်ထားသဖြင့် ပါးလွှာသော အတွင်းခံအင်္ကျီကို မြင်နေရလေ၏။

ယွီရွေ့ကျူးမှာ အလွန်အအိပ်ကြမ်းပြီး  စောင်အပြင်သို့ ထွက်နေသည့် လက်တစ်ဖက်မှာလရောင်အောက်တွင် နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေလေသည်။

အခန်းထဲ၌လည်း မိန်းမတစ်ယောက်၏ အငွေ့အသက်နှင့် ရနံ့တို့ ပိုများလာသလိုပင်။

ဟော်ချန်ယဲ့က နှာခေါင်းရှုံ့ကာ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားမိ၏။

သူက မျက်လုံးမှိတ်ကာ အမြန်အိပ်ပျော်ချင်နေပြီး မနက်ဖြန် မနက်ရောက်သည့်အခါ ယွီရွေ့ကျူးအား သူမမိဘအိမ်သို့ ပြန်ပို့လိုက်လျှင် အရာအားလုံး လမ်းကြောင်းမှန်ပေါ် ပြန်ရောက်သွားပြီး ယခင်က ပုံမှန်ဘဝဆီသို့ ပြန်ရောက်သွားမည်ဟု တွေးနေလေ၏။

သို့သော် သူမျက်လုံးမှိတ်လိုက်သော်လည်း ခန်၏အခြားတစ်ဖက်တွင် အိပ်နေသော ယွီရွေ့ကျူးက နိုးလာလေသည်။

သူမက အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ မျက်နှာကို ကုတ်ပြီး နဖူးကို ကိုင်လိုက်ကာ ဟိုလှည့်ဒီလှည့်ဖြင့် ဘာတွေပြောနေမှန်းမသိ တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေလေသည်။

အရမ်း ဆူညံတာပဲ၊ သူမ ငြိမ်ငြိမ်လေး မနေနိုင်ဘူးလား။

ဟော်ချန်ယဲ့က အိပ်ချင်နေသော်လည်း သူ့ နားများက ဘေးနားရှိ ယွီရွေ့ကျူး၏ အသံအားလုံးကို နားထောင်နေမိလေသည်။

အလိုအလျောက်ပင် ဟော်ချန်ယဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။

သူ့ထံမှ ထွက်လာသော အသံမှာ ယွီရွေ့ကျူး၏ တတွတ် တွတ် ရေရွတ်သံလောက် မကျယ်သော်လည်း ယွီရွေ့ကျူး၏ လှုပ်ရှားမှုများနှင့် အသံများ ရပ်တန့်သွားလေသည်။

ဟော်ချန်ယဲ့ ဝမ်းသာလို့မဆုံးသေးခင်  အရူးလုပ်ရပ်တစ်ခုကို လုပ်မိသွားကြောင်း မကြာမီ သဘောပေါက်သွားလေသည်။

ယွီရွေ့ကျူး နိုးလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သူမက ထွန်စက်တစ်စီး နတ်ဝင်ပူးသွားသလိုမျိုး ညည်းညူငိုယိုကာ သူ့ထံ ပြေးဝင်လာပြီး သူမ လက်ကို သူ့ ရင်ဘတ်ပေါ် တင်ကာ အကြိမ်အနည်းငယ်ပွတ်သပ်လိုက်လေသည်။ ယင်းနောက်၌ သူ့ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ သူမ ခေါင်းကမှီကျလာတော့သည်။

သူမ၏ သွယ်လျဖြူဖွေးသော လက်မောင်းများက သူ့ခါးအား တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ဖက်ထားလျက် သူမ၏ နူးညံ့သော ဝမ်းဗိုက်က မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူ့ကိုရစ်ပတ်ထားကာ သူ့ ဗိုက်ကြွက်သားများကို အနီးကပ်ပွတ်သပ်နေလေသည်။

ဟော်ချန်ယဲ့က လန့်ဖျပ်သွားပြီး စိတ်မရှည်စွာဖြင့်အသံထွက် လာကာ ယခင်က အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီး မျက်လုံးမှိတ်ထားသည့်အချိန်ကကဲ့သို့ တည်ငြိမ်မနေတော့ဘဲ လန့်သွားသဖြင့် လက်မြှောက်ကာ ယွီရွေ့ကျူးကို တွန်းထုတ်ရန် ပြင်လိုက်လေ၏။

သို့သော် ယွီရွေ့ကျူးက သူ့ကို အဆက်မပြတ်နှောင့်ယှက်နေပြီး သူ့ ရင်ခွင်ထဲတွင် ပွတ်သပ်နေကာ သူမ အသံမှာ နူးညံ့ပြီး အနည်းငယ် သနားစရာကောင်းအောင် ချွဲနွဲ့နေလေသည်။

"ယောက်ျား... ခုနက အိပ်မက်ဆိုးမက်တယ်၊ အရမ်းကြောက်စရာကောင်းတာပဲ၊ ကျွန်မ ဘာအိပ်မက်မက်လဲဆိုတာ ရှင် သေချာပေါက် သိမှာမဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်မ အရမ်းနေလို့မကောင်းဘူး၊ ရှင် ကျွန်မကို နှစ်သိမ့်ပေးဖို့ လိုတယ်၊ ရှင် ကျွန်မကို ချော့ပါလား"

ဟော်ချန်ယဲ့က သူ့ ရင်ခွင်ထဲမှ မိန်းမကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ့ ခေါင်းထဲတွင် မေးခွန်းသင်္ကေတများ အပြည့်ဖြစ်နေပြီး သူ အိပ်မက်မက်နေသလားဟုပင် တွေးမိသွားလေသည်။

မဟုတ်ရင် သူအား ရုပ်ဆိုးသည်ဟု ရွံရှာကာဆဲဆိုခဲ့သည့် ယွီရွေ့ကျူးက ယခုအချိန်၌ သူ့ရင်ခွင်ထဲလှဲကာ ချွဲနွဲ့နေခြင်းကို မြင်နေရသနည်း။ 

သူမ ချွဲနွဲ့ရမယ့်သူက သူ မဟုတ်သင့်ဘူးလေ၊ သူထက် အဆပေါင်းများစွာ သာသည့် စုန့်ချင်းရှန်းသာဖြစ်သင့်သည်။

ခဏလောက် အိပ်ပျော်သွားပြီးနောက်မှာ သူမရဲ့ မျက်နှာက ပြောင်းလဲသွားတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူ့ကို တမင်သက်သက် စနေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူ့ကို မြှူဆွယ်နေတာလား။

ဟော်ချန်ယဲ့၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်သွားပြီး သူမနှင့် အချိန် ဖြုန်းနေရန် အချိန်မရှိသဖြင့် ယွီရွေ့ကျူး၏လက်များအား ချက်ချင်းဆိုသလို ဖယ်ရှားလိုက်ကာ သူမကို ဖိထားပြီး သူမ ခုတင်ပေါ်သို့ ပြန်တွန်းပို့လိုက်လေ၏။

သူက လူနှစ်ယောက်၏ အိပ်ရာကြားတွင် စောင်ထူထူတစ်ထည်ကိုပင် ထပ်ထည့်လိုက်ပြီး ယွီရွေ့ကျူးကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ထားရန် နယ်နိမိတ်အဖြစ်အသုံးပြုလိုက်လေသည်။

ယွီရွေ့ကျူးထပြီး သူ့အား နောက်ထပ် တစ်ခုခု ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ဟော်ချန်ယဲ့က အေးစက်သော မျက်နှာ ထားဖြင့် ဆံပင်ကို သပ်တင်လိုက်ရာ ယွီရွေ့ကျူး ရှေ့တွင် အမာရွတ်ရှိသော မျက်နှာတစ်ဝက်ကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြလိုက်လေတော့၏။

သို့မှသာ သူမ နိုးလာပြီး သူမ ရင်ဆိုင်နေရသည့် မျက်နှာက မည်သို့ပုံစံရှိသည်အား မြင်နိုင်မှာဖြစ်ပြီး သူ့အား နောက်တစ်ကြိမ် နှောင့်ယှက်ရဲမည် ဟုတ်မဟုတ် သိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ယွီရွေ့ကျူး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အမှန်ပင်တောင့်တင်းသွားပြီး သူ့အား ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ကြည့်နေလေသည်။

ဤသည်မှာ သူ့ မျက်နှာထက်ရှိ အမာရွတ်များကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါ အခြားသူများ၏ ပုံမှန်တုံ့ပြန်မှုပင်။

ဟော်ချန်ယဲ့က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး စိတ်မရှည်စွာဖြင့် အိပ်ရာပေါ်သို့ ပြန်လှဲလိုက်လေ၏။

သူ့ အိပ်ရာပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်လှဲပြီးနောက် နီရဲနေသည့်မျက်နှာဖြင့် ယွီရွေ့ကျူး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည့် စကားကိုတော့ သူ မကြားလိုက်ပေ။

"အရမ်းချောတာပဲ”