Chapter 29

ဝမ်ကျုံး၏ သူ့တစ်ဖက်ခြမ်းအပေါ် သဘောထားအား စိုးရိမ်ပူပန်ဆဲပင်ဖြစ်သော်ငြား သေချာ စဉ်းစားလိုက်သောအခါ...

သူ၏ တစ်ဖက်ခြမ်းသည် လူတစ်ဝက် မြွေတစ်ဝက် ဖြစ်၏။ ယခု သူကမူ မြွေစစ်စစ် ဖြစ်သည်။ ထိုနှစ်ခုကြားတွင် မည်သို့သော ဆက်နွှယ်မှုရှိမည်နည်း။

အိမ်ထောင်ဖက်နှင့် ပဋိပက္ခဖြစ်သောသူမှာ လူတစ်ဝက်မြွေတစ်ဝက်ဖြစ်၏။ ချောမောပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မြွေနက်ကြီးမဟုတ်ပေ။

ယခုအခါ မြွေ၏ ပုံစံဖြင့်ဖြစ်နေသည်ကြောင့် လူတစ်ဝက်နှင့် မြွေတစ်ဝက်အရေးများကို စိတ်ပူပန်မနေသင့်ပေ။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် လူတစ်ဝက် မြွေတစ်ဝက်ပြုခဲ့သော မကောင်းမှုသည် ချောမောသော မြွေနက်ကြီးနှင့် မည်သို့ ဆက်စပ်မှုရှိပါမည်နည်း။

မြွေနက်ကြီးသည် ယခုမှစ၍ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ အဆိုးဆုံးအနေဖြင့် သူ့ အိမ်ထောင်ဖက်က လူတစ်ဝက် မြွေတစ်ဝက်ကို မလေးမစားပြုတိုင်း သူ့ အပြစ်အတွက် ဥတစ်လုံး ထပ်ဥရန် တောင်းဆိုမည်ဖြစ်သည်။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တော့ ဒုက္ခမပေးနဲ့။"

မြွေနက်ကြီးသည် သူကဲ့သို့ သွက်လက်ပြီး ချစ်စရာကောင်းသော၊ ချောမောသော မြွေပေါက်လေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေမည့် မြွေရဲတိုက်၏ အနာဂတ်ကို တွေးတောမိသည်။ ထို့ကြောင့် သူ အနည်းငယ် စိတ်လွတ်သွားပြီး အိမ်ထောင်ဖက်သည် အနည်းငယ် ပိုမိုရန်လိုလာမည်ကိုပင် မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။

ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ...

သို့သော် ဝမ်ကျုံးသည် သူအား ဆက်လက်စွပ်စွဲနေခဲ့သည်။

"ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ခေါ်တိုင်း ဒါမှမဟုတ် စကားပြောတိုင်း ခင်ဗျား ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနိုင်ခဲ့တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို တမင်တကာ လျစ်လျူရှုခဲ့တာ။ ခင်ဗျားမရှိတဲ့ အဲ့ဒီနေ့တွေမှာ အဲ့ဒီမိစ္ဆာကောင်ရဲ့ နှိပ်စက်မှုကြောင့် ကျွန်တော် သေလုနီးပါး ခံစားခဲ့ရတယ်ဆိုတာ ခင်ဗျား သိလား။ ခင်ဗျား ပြန်လာတော့ ဘာလို့ မျက်နှာမပြတာလဲ။"

ချောမောသော မြွေနက်ကြီးသည် မြွေလျှာကို ထုတ်ကာ အလျင်အမြန် စာအုပ်ငယ်လေးတစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူပြီး မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။ မြွေဥ +၆

ဝမ်ကျုံး စွပ်စွဲခြင်း မပြီးသေးပေ။ ထိုလူကိုယ်တိုင်မသိဘဲ အကြွေးတင်သွားသည်ကို သိလိုက်ရပြီး ထိုမြွေနက်ကြီးသည် သူ၏ မကျေနပ်ချက်များကို ဖွင့်ထုတ်လေ၏။ သူ ဘောင်ချာပေါ်ရှိ အလွန် ကောင်းမြတ်သော ၉၉ ဂဏန်းကို ရေတွက်၍ မှတ်စုစာအုပ်ကို ကျေနပ်စွာ ပိတ်လိုက်သည်။

ဝမ်ကျုံးသည် သူ့ဘာသာ စကားပြောနေဆဲဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် မိမိကိုယ်မိမိ အနည်းငယ် မဆင်မခြင်နှင့် အလွန်အကျွံ စကားပြောမိကြောင်း ခံစားမိဟန်တူသည်။ သူ ခေါင်းကို ငုံ့၍ လက်ချောင်းများကို ဆုတ်ကိုင်လိုက်ကာ စကားပြောခြင်းကို ရပ်ပြီး စိုစွတ်နေသော မျက်တောင်များကို ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်လေသည်။

 မြွေနက်ကြီးသည် မြွေတစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်သည်။ လူတို့၏အကြောင်းကို ပြောဆိုနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သူ့ဘဝတွင် မည်သူ့ကိုမျှ မချော့မော့ခဲ့ဖူးပေ။  လွန်ခဲ့သော ကာလကြာမြင့်စွာအချိန်က သူ့ညီငယ်လေးကို ချော့မော့ဖူးသည့် အတွေ့အကြုံတစ်ခုသာ ရှိသည်။

ထိုမြွေနက်ကြီးသည် ဝမ်ကျုံးကို သူ၏ မြင့်မားသော ရတနာပုံပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။ ရွှေနှင့်ကျောက်မျက်များ စီခြယ်ထားသော ခေါင်းလောင်းငယ်တစ်ခုကို ဆွဲထုတ်ရန် သူ၏အမြီးကို အသုံးပြုကာ ထိုသူအား ပေးလိုက်သည်။ သူ သရဖူတစ်ခုကိုလည်း တွေ့၍ ဝမ်ကျုံး၏ ခေါင်းပေါ်တွင် တင်ပေးလိုက်သည်။ ရှားပါးပြီး အဖိုးတန်ရတနာများကို ပူဇော်သကဲ့သို့ သူပိုင်ဆိုင်သော အရာများနှင့် လျှို့ဝှက်စွာ စုဆောင်းထားသော ရတနာအားလုံးကို ထုတ်ယူကာ ဝမ်ကျုံး၏ဘေးတွင် ပုံထားလိုက်သည်။

ဝမ်ကျုံးသည် ချက်ချင်းပင် မျက်ရည်များကျကာ ပြုံး၍ "မင်းသာ လူဖြစ်ခဲ့ရင် မိန်းကလေးတွေကြားမှာ အရမ်းနာမည်ကြီးမှာနော်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မြွေနက်ကြီးသည် သူ၏လျှာကို ထုတ်၍ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ချကာ နှုတ်ခမ်းကို လျက်လိုက်ပြီး "ငါက မင်းကို ပျော်ရွှင်စေချင်တာ" ဟု တွေးနေသည်။

 မြွေနက်ကြီးသည် သူ့ကို ခွဲခွာရန် ဝန်လေးကြောင်းနှင့် သူ့ကို စားမည်မဟုတ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ထိုမြွေအပေါ်ထားရှိသော သူ၏ ကာကွယ်မှုများကို လုံးဝ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ထိုမြွေနက်ကြီးအပေါ် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ယခုအခါ ထိုမြွေနက်ကြီးက ကြောက်စရာမကောင်းဘဲ ယခင်ကထက်ပင် ပိုမို ချစ်စရာကောင်းသည်ကို သူ တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဝမ်ကျုံးသည် ဤစိတ်ခံစားမှုကို သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် အဆုံးမရှိ ပြန့်နှံ့စေခဲ့ပြီး မြွေနက်ကြီးကို ဘဝအတွက် မှီခိုနိုင်သည့် မိတ်ဆွေကောင်းတစ်ဦးအဖြစ် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် သဘောထားခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူ အမှန်တကယ် အိမ်မပြန်နိုင်ပါလျှင် မြွေနက်ကြီး သူ့ဘေးတွင် ရှိနေခြင်းက ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်ဟုပင် တွေးမိသည်။

ထို့ပြင် ရွှမ်းမင်၏ ဆိုးယုတ်သော လုပ်ရပ်များအားလုံးကို မြွေနက်ကြီးအား ငိုကြွေးကာ ပြောပြပြီးနောက် သူသည် ဆက်လက်ရှင်သန်ရန် သတ္တိမရှိကြောင်း ဖွင့်ဟခဲ့ရာ သူ့ကို ကာလရှည်ကြာ နှိပ်စက်ခဲ့သော အိပ်မက်ဆိုးသည် နောက်ဆုံး၌ ရပ်တန့်သွားလေသည်။ ထိုတစ်ဝက်လူတစ်ဝက်မြွေ မိစ္ဆာကြီး နောက်ထပ်ပေါ်မလာတော့ပေ။

ဝမ်ကျုံးသည် မြွေနက်ကြီးနှင့် ရွှမ်းမင်တို့ကြားတွင် တစ်စုံတစ်ရာသော ဆက်နွယ်မှုရှိသည်ဟု အမြဲခံစားခဲ့ရသည်။ သို့သော် မြွေနက်ကြီးသည် စကားမပြောနိုင်သောကြောင့် သူသည် မသိနားမလည်ဘဲ ရှိနေခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ မြွေနက်ကြီးသည် သူ့အရေးကိစ္စများကို စစ်မှန်စွာ ဂရုစိုက်ပြီး ခွန်အားအပြည့်ဖြင့် ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်။ ဤပံ့ပိုးမှုသည် သူ့ကို သဲကန္တာရကျွန်းပေါ်တွင် အသက်ရှင်သန်ရန် သတ္တိနှင့် ခွန်အားကို ပေးခဲ့သည်။

သူ ထိုအရာအတွက် စစ်မှန်စွာ ကျေးဇူးတင်ခဲ့သည်။

ဝမ်ကျုံးသည် ရွှေတုံးပေါ်တွင် အခြားနံပါတ်တစ်ခုဖြစ်သော ၁၇၀ ကို ထပ်မံထွင်းထုခဲ့သည်။

သူ မြွေနက်ကြီး၏ အရေခွံလဲခြင်းမှ အကြေးခွံများ ပေါက်လာခြင်းအထိ ပြောင်းလဲမှုများကို မှတ်တမ်းတင်ရန် နံပါတ်အောက်တွင် တြိဂံပုံသင်္ကေတတစ်ခုကို မှတ်သားခဲ့၏။ ထိုအကြေးခွံများ၏ အရောင်အမျိုးမျိုး ကွာခြားမှုများကိုလည်း မှတ်သားခဲ့သည်။

ဝမ်ကျုံး ဒုတိယမြောက် တြိဂံပုံသင်္ကေတကို ထွင်းထုပြီးနောက် မြွေနက်ကြီး၏ အကြေးခွံများသည် နောက်ဆုံး၌ ပေါက်လာခဲ့သည်။ အလွန်အေးစက်ကာ ကြည်လင်သော မီးခိုးပြာရောင်များ ဖြစ်နေသည်။

အကြေးခွံများ အပြည့်အဝ မပေါက်သေးသော်လည်း ကျွတ်ကျသွားခဲ့သော အကြေးခွံများကဲ့သို့ ထူထဲ၍ ဖိစီးမှုမရှိပေ။ သို့သော် ၎င်းတို့၏ ထက်ရှမှုမှာ လျော့ပါးမသွားခဲ့။

မြွေနက်ကြီးသည် နေကို ကြောက်ရွံ့နေဆဲဖြစ်ပြီး  သားရဲတွင်းထဲတွင်သာ နေကာ အပြင် ထွက်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

ဝမ်ကျုံးသည် မြွေနက်ကြီးမှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာရှိပြီး နေရောင်ခြည်သည် ၎င်း၏ အကြေးခွံအသစ်များကို မထိစေလိုခြင်းကြောင့်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ မြွေနက်ကြီးသည် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ပြန်ပေါ်လာချိန်တွင် အနည်းငယ် ကွဲပြားသွားသည်ကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနိုင်ခဲ့သည်။

သူ၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး သို့မဟုတ် အမူအကျင့်များ ပြောင်းလဲသွားခြင်းမဟုတ်ဘဲ လျစ်လျူရှု၍မရသော နူးညံ့ပြီး သန့်ရှင်းသော အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် နတ်သားတစ်ပါး၏ အရှိန်အဝါကို ဝတ်ဆင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

အတောင်ပံကြီးနှစ်ခုနှင့်ဆိုလျှင် မြွေနက်ကြီးသည် စစ်မှန်သော နတ်သားမြွေတစ်ကောင်ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။

ထိုအချိန်၌ မြွေနက်ကြီးသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အလှဆုံးနှင့် ချစ်စရာအကောင်းဆုံး မြွေဖြစ်လာမည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။ သူ၏ကိုယ်ပိုင်မြွေသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အလှဆုံးနှင့် ချစ်စရာအကောင်းဆုံးမြွေ ဖြစ်မည်မှာ အမှန်ပေ။

မြွေနက်ကြီးသည် သူ့ခင်ပွန်း၏ စိုက်ကြည့်မှုအောက်တွင် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေပြီး သူ၏ကိုယ်ကို လိမ်ဖယ်နေခဲ့သည်။ ကြည့်ခြင်းကို ရပ်ရန် အချက်ပြသောအားဖြင့် ဝမ်ကျုံး၏ မျက်နှာကို သူ၏အမြီးဖျားဖြင့်တို့ထိလိုက်ရာ ဝမ်ကျုံးပင် ရယ်မောခဲ့ရသည်။ သူရဲ့ အလွန်အမင်း ခန့်ညားမှုကြောင့် သတိလစ်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်ရပါ့မလဲ...

အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ... သူကြည့်လိုက်သောအခါ မြွေနက်ကြီး၏အကြေးခွံများမှာ ပူနွေးလာပြီး မြွေနက်ကြီးကို အလွန်အမင်း ဆန္ဒဖြစ်စေခဲ့သည်။

ဝမ်ကျုံးသည် ချောမောတဲ့မြွေနက်ကြီးကို တွေဝေစွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။ ရက်အနည်းငယ်အကြာက ထောင်ထားသော ထောင်ချောက်တွင် သားကောင် ဖမ်းမိခြင်းရှိမရှိ စစ်ဆေးရန် မြွေနက်ကြီး၏ အမြီးကို ဆန့်တန်းလိုက်စဉ် သူသည် မြွေ၏အမြီးပေါ်တွင် ချော်လဲကာ မတော်တဆ အမြီးဖျားကို ကိုက်မိခဲ့သည်။

"ဟီး!"

"..."

မြွေနက်ကြီးသည် ဝမ်ကျုံး၏ နှာခေါင်းမှ စီးကျလာသော နီနီရဲရဲသွေးများကို ကြည့်ရှုပြီး မှန်ကို အလျင်အမြန် ခေါ်လိုက်သည်။

"ကြေးမုံကြီးရေ"

"မင်း မြင်လိုက်လား..."

"သူ ငါ့အမြီးကို နမ်းလိုက်တယ်!"

"သူ ငါ့ကို ချစ်ခွင့်ပန်နေတာ! သူ ငါ့ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုအောက်မှာ နှာခေါင်းသွေးတောင် လျှံသွားတယ်!"

"မြန်မြန်လုပ်! ဒီသမိုင်းဝင် အခိုက်အတန့်ကို မြန်မြန် မှတ်တမ်းတင်လိုက်!"

"ဒါနဲ့"

"အလင်းရောင်၊ အရိပ် နဲ့ အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို ချိန်ညှိဖို့ သတိရဦးနော်"

ဝမ်ကျုံးသည် ချောမောတဲ့မြွေနက်ကြီး၏ အမြီးကို နမ်းမိခြင်း၏ အရေးပါပုံကို မသိခဲ့ပေ။

အမှန်စင်စစ် သူသည် ထိုအရာကို အနမ်းအဖြစ်လည်း မသတ်မှတ်ခဲ့ချေ။

နာကျင်စွာ အသက်ရှူရင်း သူ၏နှာခေါင်းသွေးများက ဆန်းကျယ်လှသော မြွေနက်ကြီး၏ အမြီးဖျားတွင် ဆီးသီးနီများကဲ့သို့ စွန်းထင်းနေသည်။ သူ့နှုတ်ခမ်းများအား အနည်းငယ်ဟ၍ မျက်လုံးများမှိတ်ထားပြီး နူးညံ့စွာ အသက်ရှူနေစဥ်၊ သူ၏နဖူးပြင်သည် မြွေနက်ကြီး၏ တွန့်ဆုတ်တွန့်ဆုတ်ဖြစ်နေသော အကြေးခွံများနှင့် ထိကပ်နေသည်။

ထိုအရာက ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး ရင်ခုန်ဖွယ်ကောင်းသည့် အရာဖြစ်၍ မြွေတစ်ကောင်ကိုပင် ဖမ်းစားနိုင်သည်။

မြွေနက်ကြီးက သူ့လျှာကိုထုတ်လျက် နွေးထွေးနေသော အကြေးခွံတစ်ခုဖြင့် ဝမ်ကျုံး၏ ဖြူစင်နူးညံ့သော မျက်နှာကို ပွတ်သပ်မိသည်။ သူ၏အမြီးဖျားသည် သူ၏မြွေအရေခွံဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အတွင်းခံအဝတ်ကို ထိုးဖောက်တော့မည် ဖြစ်သည်။ ဝမ်ကျုံးသည် နှာခေါင်းကို ဖိထားရင်း ခေါင်းထောင်လိုက်ရာ အခွင့်ကောင်းယူရန် ကြိုးစားနေသော မြွေကို မိသွားသည်။

မြွေနက်ကြီး၏ အမြီးသည် တောင့်တင်းသွားပြီး ဟန်ဆောင်လိုဟန်တူသော်လည်း သူ့အိမ်ထောင်ဖက်၏ လက်ချောင်းများကြားမှ နှာခေါင်းသွေးများ စီးကျနေသည်ကို မြင်သောအခါ ထပ်မံ စိတ်လှုပ်ရှားသွားလေသည်။

သူ့အမြီးကို ဝှေ့ယမ်းရင်း ရှက်ရွံ့စွာ အကြေးခွံများဖြင့် ပွတ်သပ်ကာ နည်းမျိုးစုံဖြင့် သူအား အချက်ပြခဲ့လေသည်။ "ငါ့ရဲ့လှပတဲ့ မြွေကိုယ်ခန္ဓာကို မင်းက လောဘကြီးပြီး ငါနဲ့အတူ ကြမ်းတမ်းချင်နေတာ ငါသိတယ်။ မင်း မထိန်းနိုင်ဘူးဆိုရင်လည်း ထိန်းချုပ်မနေပါနဲ့။ ငါတို့အတူတူ ကြမ်းတမ်းပြီး ပျော်ရွှင်ကြရအောင်။"

ဝမ်ကျုံးသည် မြွေနက်ကြီးက သူ့အား စိုးရိမ်သည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ဝမ်ကျုံးကို နှစ်သိမ့်ရန် သူ၏ပြောင်းပြန်အကြေးခွံများဖြင့် ထိတွေ့နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိသောအခါ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ နှာခေါင်းသွေးရပ်သွားပြီးနောက် သူသည် မြွေနက်ကြီး၏ ရှက်ရွံ့ဖွယ်နေရာရှိ အကြေးခွံများကိုပင် နမ်းခဲ့သည်။

မြွေနက်ကြီး "...."

ဝမ်ကျုံးသည် သူ၏မျက်နှာဖြင့် ထိုမြွေ၏ အကြေးခွံများကို ပွတ်သပ်ကာ "မြွေချောလေး ခင်ဗျားက အရမ်းကြင်နာတတ်တာပဲ" ဟု ပြောခဲ့သည်။

မြွေနက်ကြီး "...."

မေ့လိုက်တော့ မေ့လိုက်တော့...

သူ၏အကြေးခွံများ ကြီးထွားလာသည်နှင့် တပြိုင်နက် အသိုက်တစ်ခုကို ချက်ချင်းစတင်တည်ဆောက်ပြီး သူ၏ခင်ပွန်းလေးကို ဖက်တွယ်၍ အမြီးဖြင့် ရစ်ပတ်ထားမည် ဖြစ်သည်။

မည်သူမျှ ထိုအရာကို မတားဆီးနိုင်ပေ။