Chapter 58

[မှန်ကြီးရေ၊ မှန်ကြီးရေ]

[ဒီလောက်တောင်ကြာနေပြီ]

[ဘာလို့ အလှလေးက မြွေ ကို လာမချော့တာလဲ?]

မြွေနက်လေးမှာ မြွေတွင်း၏ လျှို့ဝှက်လမ်းကြားတွင် ပုန်းနေရင်း စိမ်းမြပြီး ဖြောင့်တန်းသော မျက်လုံးအိမ်နှစ်လုံးကို မှိတ်လိုက်ဖွင့်လိုက် လုပ်နေခဲ့သည်။ သူက အနေအထားပြောင်းလိုက်ပြီး မှန်ထဲတွင် ကြည့်နေခဲ့ပြီး စိတ်ပူပန်စွာဖြင့် ညည်းညူခဲ့ချေသည်။ အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော မှန်သည် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ရာကို အာရုံခံလိုက်မိပြီး သခင်၏အမြီးမှ အလျင်အမြန် ခွာထွက်ကာ လိုဏ်ဂူပြင်ဘက်သို့ ပျံထွက်သွားချေသည်။

မြွေနက်လေးတစ်ယောက် မှန်သည် ပျံသန်းနိုင်သည်ကို လုံးဝမသိခဲ့ပေ...

မြွေ၏ခေါင်းသည် ရှေ့သို့ ကိုင်းလိုက်ပြီး မျက်လုံးအိမ်များလည်း ပြူးကျယ်လာခဲ့ကာ တံတွေးနှစ်စက်ပင် ထွေးထုတ်လိုက်မိသည်။ ထို့နောက်မှ အံ့သြမှုမှ ပြန်လည်သက်သာလာပြီး သူ့ကိုယ်ခန္ဓာလေးကို လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားကာ နောက်မှ လိုက်သွားခဲ့သည်။

အား...

အလှလေး... ဘာကြောင့်မှန်း မသိပေ၊ သူသည် စမ်းချောင်းအနီးတွင် ခေါင်းကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထောက်၍ လဲကျနေခဲ့သည်။ ထူးဆန်းသော နတ်ဆိုးလေတစ်ချက်သည် သူ့ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းတွင် ရပ်တန့်ကာ လေဆင်နှာမောင်းကဲ့သို့ လှည့်ပတ်နေခဲ့သည်။

မြွေနက်လေးတစ်ယောက် ချက်ချင်းပင် အမြီးကို တင်းကျပ်လိုက်ပြီး သူ့သွားငယ်လေးနှစ်ချောင်းကို ထုတ်ကာ ထိုနတ်ဆိုးလေကို ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုခဲ့သည်။

[အတင့်ရဲလိုက်လေခြင်း...]

[လှလည်းလှ၊ ချက်တတ်ပြုတ်တတ်တဲ့ အလှလေးကို ဘယ်လိုများ ဒီလို ဗိုလ်ကျရဲတာလဲ...]

[ဒေါသပြေဖို့ မင်းကို တစ်ငုံတည်းနဲ့ မြိုချပစ်မယ် စောင့်ကြည့်နေလိုက်~]

မြွေနက်လေးသည် လျှာဖျားမှ တံတွေးယိုကျနေသည်ကို တစ်ချက်လျက်လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ကာ အရသာရှိပုံရသည့် နတ်ဆိုးလေကို သင်ခန်းစာအချို့ ပေးရန် တွားသွားတော့မလို့ ရှိရာတွင် လေထဲတွင် တွဲလောင်းကျနေသည့် မှန်သည် ရုတ်တရက် အလင်းတစ်ချက် လင်းလက်သွားပြီး ထိုလေထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော မြေခွေးနတ်ဆိုးတစ်ကောင်သည် သူ့ချွန်ထက်သော ခြေသည်းများကို ဆန့်ထုတ်ကာ အလှလေး၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ မြွေအရေခွံကို ချွတ်နေပြီး သူ့လက်ချောင်းများသည် တစ်စုံတစ်ရာကို ဝမ်းဗိုက်ထဲမှ ထုတ်ယူချင်နေသကဲ့သို့ ကွေးနေခဲ့သည်။

မြွေနက်လေးသည် မှန်နောက်တွင် အလျင်အမြန် ပုန်းအောင်းလိုက်ပြီး လေထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော နားဝင်မချိုသည့် ရယ်သံကို ကြားလိုက်ရချေသည်။

"ဟားဟားဟား~"

"မင်း အမှန်တကယ်ပဲ အန္တရာယ်ကို မကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ဘူးပေါ့"

"ဟားဟားဟား~"

"မြွေအရေခွံ၊ အကြေးခွံများ၊ မြွေသန္ဓေသား၊ ဒီအလှလေး၊ မှော်လက်နက်နဲ့ မင်း"

"များလိုက်တဲ့ရတနာ‌တွေ"

"ဟားဟားဟား~"

"ဒီနေ့ မင်းရှေ့မှာပဲ မင်းရဲ့မြွေသန္ဓေသားကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်ထားတဲ့ အလှလေးနဲ့ လိင်ဆက်ဆံမယ်၊ ပြီးရင် သူ့ဗိုက်ထဲက မြွေသန္ဓေသားကို ဖောက်ပြီး စားပစ်မယ်။ ပြီးရင် မင်းရဲ့မှော်လက်နက်ကို လုယူမယ်၊ မင်းကို ငါ့ ကျင့်ကြံရေးဆေးဖိုထဲ ပစ်ထည့်ပြီး ငါ့ရဲ့နတ်ဆိုးစွမ်းအားကို တိုးပွားအောင် လုပ်ပေးလိမ့်မယ်။ ဒါမှ ငါလည်း မကြာခင်မှာ နတ်တစ်ပါး ဖြစ်လာတော့မှာ"

လေထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော မြေခွေးနတ်ဆိုးသည် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်၍ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့မူလခန္ဓာကိုယ်ကို ဖော်ပြခဲ့သည်။

မြွေနက်လေးက သူ့စကား၏အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်ခဲ့ပေ။ သို့သော် သူသည် မြေခွေးနတ်ဆိုး၏ သန်မာသောခန္ဓာကိုယ်၊ ကြီးထွားဖွံ့ဖြိုးသော ခြေလက်များနှင့် ဝိုင်းစက်ပြီး ပြည့်ဖောင်းနေသည့် မြေခွေးအမြီးကို ကြည့်လိုက်ပြီး အလှလေး၏ ချက်ပြုတ်နည်းက ဤမျှကောင်းနေလျှင် ဤမြေခွေးကို မည်သို့ ချက်ပြုတ်မည်ကို တွေးလိုက်သည်။ ဤနတ်ဆိုးကို ဖမ်းပြီး ပြုတ်စားလိုက်ပါက အရသာရှိမည်ဟု တွေးမိသည်။

မြွေနက်လေးသည် သူ့ခေါင်းကို ဆန့်ထုတ်လိုက်၊ တံတွေးကို မျိုချလိုက်ပြီး မှန်ကို အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

[မှန်ကြီးရေ၊ မှန်ကြီးရေ]

[အရသာရှိမယ့်ပုံပဲ၊ မြန်မြန်ဖမ်းလိုက်၊ ဒါပေမဲ့ ငါနဲ့ အလှလေးကို မနာကျင်စေနဲ့နော်]

မှန်သည် တရှဲရှဲအသံများပြုလုပ်ပြီး မှန်နှင့် ဓားကြားတွင် ပုံပြောင်းနေခဲ့သော်လည်း တစ်လှမ်းပင် မနီးကပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

မြေခွေးနတ်ဆိုးသည် ထပ်မံရယ်မောလိုက်ပြီး ဝမ်ကျုံး၏ကိုယ်လုံးတီးရင်ဘတ်ဆီသို့ သူ့ခြေသည်းများကို စောင်းလိုက်သည်။ သို့သော် ဝမ်ကျုံး၏ အရေပြားကို မထိမီမှာပင် ဝမ်ကျုံး၏ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းမှ အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး မြေခွေးနတ်ဆိုးကို ပြန်လည်ရိုက်ထုတ်လိုက်ချေသည်။

"အား... ဟားဟားဟား~"

"ဒီမြွေသန္ဓေသားက ဒီလိုလအနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ ဒီလိုစွမ်းအားကြီးတဲ့ မှော်အစွမ်းကို ဆက်ခံနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး"

မြေခွေးနတ်ဆိုးသည် ပါးစပ်မှ သွေးတစ်ဝက်ကို အန်ထုတ်လိုက်ပြီး မြွေသန္ဓေသား၏ ရိုက်ထုတ်မှုကြောင့် သတိလစ်သွားခဲ့သည်။

ထိုသို့မြင်သောအခါ မြွေနက်လေးသည် သူ့နောက်တွင် အားသွန်ခွန်စိုက်တိုက်ခိုက်နေသော မှန်ကို ချက်ချင်းပင် ရဲရင့်စွာ ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး မြေခွေးအမွေးနီများကြားမှ လဲကျနေသည့်နေရာရှေ့သို့ တွားသွားကာ သူ့သွားများကို ထုတ်၍ သူ့အမြီးဖြင့် ရွှံ့ထဲသို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။ သူသည် မှန်နှင့် သတိမေ့နေသော အလှလေးကို နှစ်သိမ့်ခဲ့သည်။

[မကြောက်နဲ့၊ မကြောက်နဲ့]

[မြေခွေးမကို ငါ မောင်းထုတ်လိုက်ပြီ။ မကြောက်နဲ့တော့နော်~]

.

ဝမ်ကျုံးတစ်ယောက် ညဘက်တွင် သတိပြန်လည်လာသောအခါ မြွေနက်လေးသည် သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေခဲ့ပြီး အရွက်များကို အသုံးပြု၍ သူ့ကို လေပေးနေကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့လျှာဖြင့် ပန်းကန်ထဲရှိ ရေများကို သူ့ကို ခွံ့ကျွေးနေခဲ့သည်။ ရေများအားလုံးသည် နှာခေါင်းမှနေ၍ ဝင်သွားခဲ့သည်။

"အဟွတ် ဟွတ် ဟွတ်~" ဝမ်ကျုံးသည် ရေသီးသွားခဲ့ပြီး သူ့အမြင်အာရုံတွင် ဝိုးတဝါးပေါ်နေသည့် မြွေနက်ခေါင်းကို ကြည့်၍ သဲ့သဲ့လေး ညည်းလိုက်သည်။ "ရွှမ်မင်~"

နောက်တစ်စက္ကန့်။

မြွေနက်လေးသည် ရေများကို ဝမ်ကျုံး၏မျက်နှာပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ပက်ဖျန်းလိုက်ချေသည်။

ပြောရမည်ဆိုလျှင် အစကတော့ သူသည် အလှလေးက သူ့မြွေမျက်နှာနှင့် လှပသောမြွေကိုယ်ခန္ဓာကို သဘောကျသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ ပထမဆုံးအကြိမ်တွေ့ဆုံခြင်းကပင် ချစ်မိသွားသောကြောင့် အလှလေးသည် သူ့ကို ပင်လယ်ထဲမှ ကယ်တင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်နိုင်သည့်နည်းလမ်းတိုင်းဖြင့် သူ့ကို အလွန်ကောင်းမွန်စွာ ပြုမူခဲ့သည်။

သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် မြွေကို အလွန်စိတ်မကောင်းဖြစ်စေသည့် အရာတစ်ခုကို သိလိုက်ရသည်။

ထိုအရာမှာတော့ အလှလေးလုပ်ခဲ့သည့် ကောင်းမွန်သောအရာများ အားလုံးဟာ ရွှမ်မင်ဟုခေါ်သော ရုပ်ဆိုးသည့် မြွေကြီး၏ အရိပ်အယောင်အဖြစ် သူ့ကိုယ်သူ မှတ်ယူနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အလှလေးက အမြဲတစေ မြွေလေးကို ကျော်၍ ရွှမ်မင်အကြောင်းကို တွေးနေခဲ့သည်။

သူတို့သည် နေ့တိုင်းအတူတူ အိပ်နေခဲ့သော်လည်း သူသည် အိပ်မက်ထဲတွင် ရွှမ်မင်၏နာမည်ကို ခေါ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

အလှလေးတစ်ယောက် မြွေလေး၏ခံစားချက်ကို လုံးဝမစဉ်းစားခဲ့ပေ။

သူသည် ဒီအခိုက်အတန့်တွင် သူ့ဘေးမှာ ရှိနေသော၊ သူ့ကို ဂရုစိုက်သော၊ စိုးရိမ်ပူပန်သော၊ ကာကွယ်ပေးသော မြွေဖြစ်သော်လည်း သူနိုးလာသောအခါ ပထမဆုံးခေါ်လိုက်သော နာမည်က ရွှမ်မင်ရဲ့နာမည်ဖြစ်သည်။

မြွေနက်လေး၏ နှလုံးသားဟာ မကြုံစဖူးသော ထိခိုက်မှုများနှင့် ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုကို ခံစားလိုက်ရချေသည်။

တွေးလေလေ ဒေါသထွက်လေလေ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူ့သွားငယ်လေးနှစ်ချောင်းကို ထုတ်ပြီး အသိုက်မှ ဆယ်ငါးမီတာ အကွာအဝေးသို့ ပြေးသွားကာ သစ်ပင်နောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ပြီး အလွန်စိတ်မကောင်းဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူသည် အလှလေးက သူ့ကို နမ်းရှုံ့ခြင်း၊ ပွေ့ဖက်ခြင်းနှင့် မွှေးကြိုင်သော အသားများဖြင့် ဟင်းအိုးကြီးတစ်အိုးကို ချက်ပြုတ်ပြီး တောင်းပန်ခြင်း မပြုလုပ်လျှင် ဒီနေ့ကိစ္စများဟာ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြီးဆုံးမည်မဟုတ်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

ဝမ်ကျုံးတစ်ယောက် မြွေ၏ဒေါသလေးကို ဂရုစိုက်ဖို့ အချိန်မရှိခဲ့ပေ။ သူ့ဗိုက်ထဲက အရာက ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ လှုပ်ရှားနေပြန်သည်။

သို့သော် ၎င်းသည် လှုပ်ရှားမှုအပြည့်အဝဖြင့် အသက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် လျစ်လျူရှု၍ မရနိုင်ချေ။

ဝမ်ကျုံးက သူ့အနည်းငယ် ဖောင်းနေသော ဗိုက်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခေတ္တမျှ အသက်ရှူရန်ပင် မေ့နေခဲ့သည်။

သူသည် သူ့ကိုယ်ပေါ်ရှိ မြွေအရေခွံကို ဘာကြောင့် ချွတ်ထားသည်၊ မြက်ခင်းပေါ်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော မီးတောက်အနီရောင် မြေခွေးအမွေးက ဘာဖြစ်သည်၊ ကျောက်အိုးထဲတွင် ဆူပွက်နေသော ချိုမြိန်သည့်ဟင်းချိုကိုပင် ဘာကြောင့်မှန်း တွေးမနေတော့ပေ။

သူသည် စမ်းချောင်းဘေးတွင် ဗလာနတ္တိ ထိုင်နေခဲ့သည်။ သူ့ရင်ဘတ်က ဖော်ထုတ်ထားပြီး သူ့မျက်လုံးများက သူ့ဝမ်းဗိုက်ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

အတွင်းထဲက အရာက လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း သူ့မျက်လုံးအိမ်များက ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့သွားခဲ့သည်။

နေဝင်ချိန်သို့ ရောက်လာပြီး ချိုမြိန်သည့်ဟင်းချိုသည် တူးသော အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲသွားချိန်အထိ မြွေနက်လေးသည် ပုန်းအောင်းရာနေရာမှ ပြေးထွက်လာပြီး ပြန်လာရန် ခြေလှမ်းများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ဝမ်ကျုံးတစ်ယောက်မှာတော့ အခြေအနေမကောင်းပေ၊ သူ့မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ်နီနေပြီး နောက်ကျောကို ကုန်းကာ မြေပြင်ကို သူ့လက်သီးဖြင့် ထုနေခဲ့ပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေသည်။

"အား... အား... အား... အား..."

သူသည် အရူးတစ်ယောက်လိုပင် ပုံစံပေါက်နေခဲ့သည်။

အလှလေး၏ ရုတ်တရက် ဒေါသထွက်မှုကြောင့် မြွေနက်လေးသည် ကြောက်လန့်သွားပြီး သူ့ကိုယ်သူ မပြဝံ့တော့ပေ။ သူသည် မှန်ကို လိပ်ယူပြီး တိတ်တဆိတ် သစ်ပင်ပေါ်သို့ တက်သွားခဲ့သည်။

ဝမ်ကျုံးသည် မြေပြင်မှ ရုတ်တရက် ခုန်ထလိုက်ပြီး မြွေကို လက်ညှိုးထိုး၍ အော်မေးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျား ဒီဟာက သန္ဓေတားဆေးအသီးလို့ မပြောခဲ့ဘူးလား။ ဒါကို စားပြီးရင် ကျွန်တော် ကိုယ်ဝန်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောခဲ့တာမလား။ ဒါဆို အခု ဘာဖြစ်နေတာလဲ..."

မြွေနက်လေးသည် သူ့ကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

နေဝင်ဆည်းဆာက နေရာအနှံ့အပြားတွင် ရှိနေခဲ့ပြီး ခြေထောက်ရှည်သော အရပ်ရှည်သည့် အလှလေးသည် မြွေကို အနည်းငယ် မော့ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ မြင့်မားပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့သော နှာခေါင်းတံနှင့် နီမြန်းသော ပါးလွှာသည့်နှုတ်ခမ်းတို့သည် လိမ္မော်ရောင် နေဝင်ချိန်တွင် အရောင်တစ်လက်လက် တောက်ပနေခဲ့သည်။ သူ့ခါးနားအထိ ရောက်နေသော ရှည်လျားသည့် ဆံပင်နက်ကပင် ရွှေရောင် တောက်ပြောင်သည့် အလွှာတစ်ခုလို ဖုံးလွှမ်းနေတော့သည်။

မှော်ဆန်သည်ဟု ဆိုရမည်ပင်။ ဤသာမန်ညနေခင်းက အတိတ်နှင့် မတူတော့ချေ။

မြွေနက်လေး၏နားများက တရှဲရှဲအသံများပြုလုပ်နေသောကြောင့် အလှလေးတစ်ယောက် ဘာပြောနေသည်ကို လုံးဝမကြားရပေ။

သူသည် မြွေနက်၏အရေခွံကို ပတ်ထားသည့် အလှလေး၏ပါးလွှာသောခါးနှင့် ဆီးဖြူသီးကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေသည့် အရေပြားကိုသာ မြင်နေခဲ့ချေသည်။

အလှလေးက မျက်လုံးနီနီများဖြင့် ဒေါသတကြီး ထွက်သွားသည့်တိုင် မြွေနက်လေးသည် ထိုရုပ်ပုံကို မျက်စိထဲမှ မဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ပေ။

သူသည် သူ့အနည်းငယ်ပူနွေးနေသော အကြေးခွံများကို သစ်ကိုင်းပေါ်တွင် ပွတ်တိုက်လိုက်ပြီး မှန်ကို မူးဝေစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

[မှန်ကြီးရေ၊ မှန်ကြီးရေ]

[သူ အရမ်းကြည့်ကောင်းတာပဲ]

[ဒေါသထွက်နေရင်တောင်မှ အရမ်းလှနေတုန်းပဲ~]

[ဒါဆို ငါ နားမလည်ဘူး...]

[သူ ဒီလောက်ကြည့်ကောင်းနေတာ၊ ဘာလို့ မြွေ ရွေးတဲ့နေရာမှာ အကြိုက်က ဒီလောက်ဆိုးရွားနေရတာလဲ? ငါက ရွှမ်မင်ဆိုတဲ့ မြွေကြီးထက် ပိုကြည့်ကောင်းတယ်ဆိုတာ အသိသာကြီးကို၊ ဘာလို့ သူ ငါ့ကို မရွေးရတာလဲ?]

မြွေနက်လေးသည် အလှလေး၏ အလှအပဆိုင်ရာ အကြိုက်နှင့်ပတ်သက်ပြီး အလွန်အလေးအနက်ထားသော သံသယတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ့အမြီးဖြင့် ဗိုက်ထဲကို ထိုးပြီးနောက်တွင် သူသည် အလွန်ဆာလောင်နေသောကြောင့် သစ်ပင်ပေါ်မှ တွားဆင်းခဲ့ပြီး လိုဏ်ဂူပေါက်ဝတွင် တိတ်တဆိတ် ပုန်းအောင်းနေခဲ့သည်။

အလှလေးတစ်ယောက်ကရော ဒေါသထွက်နေတုန်းပဲလား?

ညမှောင်လာခဲ့ပြီ။ သူ တစ်ခုခု ချက်ပြုတ်သင့်ပြီ မဟုတ်ဘူးလား?

အလွန်ဆာလောင်နေပြီ။

ဟင်းရည်သောက်ပြီး အရိုးကြီးတွေကို ဝါးစားချင်လိုက်တာ...

နေဝင်ချိန်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ကောင်းကင်အလင်းရောင်၏ နောက်ဆုံးအရိပ်အမြွက်တစ်ခု ကွယ်ပျောက်သွားပြီးနောက် မှောင်မိုက်ပြီး ဗလာဖြစ်နေသော မြွေတွင်းထဲတွင် မြွေနက်လေး၏ မီးအိမ်ကဲ့သို့ မျက်လုံးအိမ်နှစ်လုံးကသာ တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းနေတော့သည်။

ဝမ်ကျုံးသည် ကျောက်အသိုက်ထဲတွင် ကွေး၍ လဲလျောင်းနေပြီး သူ့အောက်ပိုင်းဝမ်းဗိုက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဖိထားသည်။ သူသည် မသိစိတ်ကနေ ရှောင်ရှားနေသည့် အမှန်တရားတစ်ခုကို အသိအမှတ်ပြုရန် လိုအပ်သည်ကို လက်ခံသည်ဖြစ်စေ၊ မခံသည်ဖြစ်စေ သူသည် ကိုယ်ဝန်ရှိနေချေပြီ။

ယောက်ျားတစ်ယောက်၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် သူသည် မြွေ၏မျိုးစေ့ကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်နေခဲ့သည်။

ဝမ်ကျုံးသည် သူ့ခေါင်းကို သူ့လက်ထဲသို့ မြှုပ်လိုက်ပြီး သူ့လက်ချောင်းများဖြင့် သူ့ဗိုက်ပေါ်တွင် အမှတ်အသားနီများကို ခြစ်နေခဲ့သည်။ သူပြောသောအခါ ထိန်းချုပ်မရသော ငိုသံတစ်ချို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ချေသည်။ "မလှုပ်နဲ့၊ မလှုပ်နဲ့တော့..."

ဂရုစိုက်မခံရသော မြွေသန္ဓေသားမှာ သူ့အဖေ၏အာရုံကို ဖမ်းစားရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အမြဲတမ်းကောင်းမွန်စွာ ပြုမူခဲ့ပြီး သူ့အဖေသည် သူ့တည်ရှိမှုကို သိပြီး သူ့ကို ပိုမိုနှစ်သက်စေရန်နှင့် မြွေဥတစ်လုံးအား လိုအပ်သည့် ဂရုစိုက်မှုကို ပေးစေရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

သို့သော်... အဖေသည် သူ့ကို သဘောမကျပုံရချေ။ သန္ဓေသားသည် သူ့အဖေ၏ဝမ်းဗိုက်ထဲတွင် ဂရုတစိုက် လှည့်လိုက်သည်။

.

ဝမ်ကျုံးသည် သူ ဘယ်လို ကိုယ်ဝန်ရှိသွားသည်ကို နားမလည်ခဲ့ပေ။ သူသည် ဘာလုပ်ရမည်ကို မသိဘဲ နှာခေါင်းကို ရှုံ့လိုက်သည်။

သူသည် မတိုင်မီနှင့် နောက်ပိုင်းတွင် သန္ဓေတားဆေးများ သောက်ခဲ့သည်မှာ သိသာထင်ရှားသည်။ သူနှင့် ရွှမ်မင်တို့ အချစ်ဆုံးဖြစ်နေသည့် ရက်များအတွင်းမှာပင် သူသည် ထိုအရာကို မမေ့ခဲ့ချေ။ သူသည် တစ်နေ့လျှင် သုံးနပ်စာတွင် သန္ဓေတားဆေးအသီးကို ထည့်ခဲ့ပြီး သူ သောက်သည့်ရေပင်လျှင် သန္ဓေတားဆေးအသီးဖျော်ရည် ပါဝင်ခဲ့သည်။ သူ ဘယ်လိုများ ကိုယ်ဝန်ရနိုင်မှာလဲ?

ဝမ်ကျုံးသည် သူ့အနည်းငယ်ဖောင်းနေပြီး အနည်းငယ်မာနေသည့် ဗိုက်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး အမှန်တကယ်ပင် သေချင်စိတ် ပေါက်သွားခဲ့သည်။

သူသည် သူ့ဗိုက်ထဲရှိ အရာများကို ထုတ်ပစ်ချင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ရွှမ်မင်၏ပုံတူသည် ကျောက်အသိုက်ကို မျက်နှာမူကာ ရေကန်ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။ ပန်းချီကားထဲတွင် အနက်ရောင်မျက်လုံးများက အနည်းငယ်ငုံ့ထားပြီး မာနကြီးသည့်အမူအရာဖြင့် သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူသည် သူ့ကို အလေးအနက်မေးနေသယောင်ပင်။ 'မင်း ငါ့အတွက် ဒီမြွေသားပေါက်များကို မွေးပေးဖို့ တကယ်မဆန္ဒပြုဘူးလား?'

ဝမ်ကျုံးသည် ခေါင်းကို စောင်းလိုက်ပြီး မျက်ရည်များဖြင့် ရှိုက်ကြီးတငင်ငိုလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားသာ ရှိနေရင် ကောင်းမှာပဲ။ ခင်ဗျားသာ ရှိနေရင် ကျွန်တော့်ကို အကြံဉာဏ်ပေးနိုင်မှာ။ ကျွန်တော်လည်း ဒီသားပေါက် လေးတွေကို ဒီလောက်အထိ အန္တရာယ်ပေးနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ဟားဟားဟား~"

တိတ်ဆိတ်စွာပင် အလွန်ထူးဆန်းသည့် ရယ်သံတစ်ခုသည် မြွေတွင်းထဲတွင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာချေသည်။

"ဘယ်သူလဲ..." ဝမ်ကျုံး၏ဆံပင်များက ရုတ်တရက်ထူးဆန်းသည့် ရယ်သံကြောင့် ထောင်သွားခဲ့သည်။

သူ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်းမရှိမီမှာပင် အမွေးများပြီး ချွန်ထက်သော လက်သည်းတစ်ဖက်က သူ့ကို ကျောက်အသိုက်ထဲမှ ထုတ်ယူသွားပြီး လေထဲတွင် ကိုင်ထားခဲ့ကာ တိုးတိုးလေး ညည်းညူနေသည်။ "ခွဲသွားတာ တစ်ရက်တောင် မပြည့်သေးဘဲ ဘာလို့ မြွေသန္ဓေသားက ဒီလောက်တောင် အားနည်းနေရတာလဲ။ ကောင်းတာပေါ့၊ ဒီလိုဆိုရင် သူ့ကို ထုတ်ရတာ ပိုလွယ်သွားပြီပေါ့"

ဘာ...

ဒီအရာက ခဏက ဒီမှာ ရှိနေခဲ့တာလား?

ဝမ်ကျုံးတစ်ယောက် အလွန်အကျွံ တွေးတောဖို့ အချိန်မရှိတော့ဘဲ သူ့လက်ကို သူ့ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းကို ကာကွယ်ရန် မသိစိတ်ကနေ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ ရုန်းကန်နေစဉ်တွင် သူ့ဝမ်းဗိုက်မှ အားနည်းသော အဖြူရောင်အလင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ချေသည်။ ထိုအရာကို ရိုက်ထုတ်လိုက်သောအခါ အဖြူရောင်အလင်း၏ သေးငယ်သည့် တစ်ခြမ်း ပေါ်လာပြီး သူ အလျင်အမြန်ပြေးရန် လုံလောက်ခဲ့သည်။ မှန်နှင့် မြွေနက်လေးကိုလည်း အဖြူရောင်အလင်းထဲတွင် ကာကွယ်ထားခဲ့သည်။

မှိန်ပျပျအလင်းရောင်ကို ဖြတ်၍ ဝမ်ကျုံးသည် သူ့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော အရာသည် မီးတောက်အနီရောင်ရှိသည့် ကိုးမြီးမြေခွေးနတ်ဆိုးတစ်ကောင် ဖြစ်သည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။

၎င်းသည် သူ့ဝမ်းဗိုက်မှ ထုတ်လွှတ်နေသည့် အဖြူရောင်အလင်းကို ကြောက်ရွံ့ပုံရသော်လည်း သူ့မျက်လုံးများရှိ ကျိုးနပ်မှုနှင့် ပြတ်သားမှုတို့က အဖြူရောင်အလင်း ကွယ်ပျောက်သွားသည်နှင့် မှန်နှင့် မြွေနက်လေးတို့ဖြင့် ပူးပေါင်းလျှင်တောင် အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေးမရှိတော့ဟု ဝမ်ကျုံးတစ်ယောက် နားလည်သွားစေခဲ့သည်။

အခြေအနေက ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

အဖြူရောင်အလင်းက အကြာကြီး မခံခဲ့ပေ။ ၎င်း မှိန်သွားသည့်အခိုက်အတန့်တွင် မြေခွေးသည် ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု စတင်ခဲ့သည်။ မထင်မှတ်ဘဲ အဖြူရောင်အလင်းက ရုတ်တရက် ထပ်မံထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ပြတ်သားသည့် မာနကြီးမှုဖြင့် စိတ်မရှည်သော မြေခွေးကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ပြီးနောက် လုံးဝမှိန်သွားခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ကျုံးသည် မည်သူနှင့်မျှ မတူညီသည့် သတ္တိနှင့် ပြတ်သားမှုကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် သူ့လက်ထဲမှ ဓားကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး မြေခွေးသည် အဖြူရောင်အလင်းကြောင့် ထိတ်လန့်သွားစဉ်တွင် ရှေ့သို့ပြေးဝင်သွားကာ စွတ်စွတ်နစ်နစ် ခုတ်ထစ်လိုက်သည်။ မှန်၏အကူအညီဖြင့် မြေခွေး၏ အတွင်းအင်္ဂါများ အားလုံးကို နတ်ဆိုးဗဟိုနှင့်အတူ ဖြတ်တောက်ပစ်ခဲ့သည်။

ထိုသွေးထွက်သံယို သတ်ဖြတ်မှုပြီးဆုံးသွားသောအခါမှာတော့...

မှန်နှင့် မြွေနက်လေးတို့သည်လည်း သူတို့နေရာများတွင် ရပ်တန့်နေပြီး မလှုပ်မယှက်နေခဲ့ကြသည်။

ဝမ်ကျုံးတစ်ယောက်လည်း မလှုပ်ရှားခဲ့ပေ။

သူသည် သူ့ခြေထောက်များကို တင်းကျပ်စွာ စုစည်းထားလျက် သွေးအိုင်ထဲတွင် ရပ်နေခဲ့သည်။ သူ၏နှုတ်ခမ်းနှင့် သွားများက အနည်းငယ်ပွင့်နေခဲ့ရာ နွေးထွေးသောသွေးစက်များသည် သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်များထဲသို့ စီးဆင်းသွားစေခဲ့ပြီး တစ်စုံတစ်ရာက သူ့ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းတွင် လေးလံစွာ ကျဆင်းနေသည်ကို တိတ်တဆိတ်ခံစားနေခဲ့သည်။

သူသည် မလှုပ်ဝံ့ခဲ့ပေ။

မိနစ်အနည်းငယ်ခန့်က သူသည် သူ့ဗိုက်ထဲရှိ မြွေသန္ဓေသားကို ဘယ်လို ဖျက်ချရမလဲဟု တွေးနေခဲ့သေးသည်။ သို့သော် ယခုလေးတင်မှာတော့ မြွေသန္ဓေသားက သူ့ကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်။

ယခုအခါတွင် သူဆန္ဒရှိသည့်အတိုင်း မြွေသန္ဓေသားက ထွက်ခွာတော့မည် ဖြစ်ရာ သူ ပျော်ရွှင်သင့်သည်။ သို့သော်...

မျက်ရည်များသည် ဝမ်ကျုံး၏မျက်လုံးများမှ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။ သူ့လည်စိက အနည်းငယ်လှုပ်ရှားသွားပြီး မှန်ကို ကြည့်ကာ အကူအညီတောင်းလိုက်သည်။

"မြန်မြန်... တစ်ခုခု အကြံပေးပါဦး။ ကူညီပါဦး..."