အပိုင်း ၂၂၅ ( Educated Youth 10 )

ကုယွီပေါင်သည် သူ့ဘေးနားက အေးစက်နေသော ရေစည်ပိုင်းကို မျက်နှာအပ်ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။ သူ ယခင်က ကြုံဖူးသမျှ မြင်ကွင်းများမှာ သူ့စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

ယန်ကျင်းဇီ သူ့ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဒုက္ခပေးစဉ်က လိင်တူနှစ်သက်ခြင်းအကြောင်း ပြောခဲ့ခြင်းကို သူ ရုတ်တရက် သတိရမိသွားသည်။

ဒီကောင်က ယောက်ျားတွေကို ကြိုက်တာ ဖြစ်မယ်!

ယခင်က သူ့အစ်ကို ယန်ကျင်းဇီဆီသို့ သွားသောအခါ ငိုခဲ့သည်ကိုလည်း သူ တွေးမိသည်။

ဒါဆို ယန်ကျင်းဇီက သူ့အစ်ကိုကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့ သူ့ကိစ္စကို အသုံးချခဲ့တာလား?

အစပိုင်းတော့ ယန်ကျင်းဇီက သူ့အိမ်သို့ စားသောက်ရန် လာသည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သော်ငြား တကယ်တော့ ယန်ကျင်းဇီက အစားအသောက်ကို မလုယူချေ။ ယန်ကျင်းဇီ ရောက်လာပြီးနောက် သူတို့မိသားစု၏ စားဝတ်နေရေးက ပိုကောင်းလာသည်။

ထို့အပြင် ယန်ကျင်းဇီက သူတို့ကို စာဖတ်တတ်အောင် သင်ပေးသည်။ လူများကို လှည့်စားဖို့ မဟုတ်ဘဲ သူတို့ကို အသိပညာ အမှန်တကယ် သင်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။

သူသည် စာဖတ်ရသည်ကို မနှစ်သက်ဘဲ စာကိုလည်း မဖတ်ချင်သော်ငြား ယန်ကျင်းဇီ၏ အပြုအမူမှာ သူ့ကို ထိခိုက်ဖို့ ကြိုးစားနေခြင်းထက် သူ့ကောင်းကျိုးအတွက် ဖြစ်ကြောင်း သူ ဝန်ခံရမည်။ နှစ်လလေးအတွင်းပင် သူ့စိတ်များ ပိုကြည်လင်လာပြီး ယုတ္တိဗေဒများစွာကို ပိုနားလည်နိုင်လာသည်ဟု သူ ခံစားရသည်။

ယနေ့တွင် သူ့ညီမ ကုယွီရှန်းက ယန်ကျင်းဇီကို သဘောကျနေပြီးဖြစ်ကာ သူ့ညီမအကြီးဆုံး ကုယွီလန်က ယန်ကျင်းဇီကို မမုန်းချေ။ သူပင်လျှင် ယန်ကျင်းဇီကို ယခင်စစချင်းကလောက် မမုန်းတော့ပေ။

သို့သော်ငြား ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ ယန်ကျင်းဇီကို ရွံရှာမိပြန်သည်။

ယန်ကျင်းဇီက သူများကို ချောက်မချဘဲ သူ့ကို လာရှာသည်မှာ ဘာကြောင့်မှန်း သူ သိချင်ခဲ့သည်။ အဲ့လူက သူ့အစ်ကိုကို ချစ်နေလို့တဲ့လေ!

ကုယွီပေါင် ဝမ်းနည်းဆို့နင်သွားသည်။

သူသည် ယခင်က သူ့ကိုယ်သူ ကလေးတစ်ဦးဟု အမြဲသဘောထားခဲ့ပြီး သူ လုပ်သင့်သည့် အရာများကို တစ်ခါမှ မတွေးဖူးပေ။ ဤအချိန် အတောအတွင်းတွင် သူသည် ယန်ကျင်းဇီ၏ ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး လယ်ကွင်း၌ အလုပ်သွားလုပ်ခဲ့သည်။ ထိုမှသာ သူ ပုံမှန် စားသောက်လေ့ရှိသော အရာများသည် ရရှိရန် ခက်ခဲမှန်း သူ သိလာသည်။ အစ်ကိုကြီး သူတို့ကို ကျွေးမွေးရသည်မှာ ခက်ခဲမှန်း သိလာ၏။

တကယ်တော့ သူ့အစ်ကိုကြီးဟာ တော်တော်ကို အခက်တွေ့နေခဲ့လေသည်။

သူ ငယ်ငယ်ကလေးဘဝက သူ တွေ့ကြုံခဲ့သော အဖြစ်အပျက်တချို့ကို သူ မှတ်မိသည်… တစ်ကြိမ်တစ်ခါတွင် အစ်ကိုကြီးက သူ့ကို ဆော့ကစားဖို့ ခေါ်သွားရင်း သူသည် မတော်တဆ လဲကျပြီး မျက်နှာတွင် ခြစ်မိသွားသည်။ သူ ဘာမှမခံစားခဲ့ရသော်ငြား အိမ်ပြန်ရောက်သော် သူ့အဖေက ၎င်းကို မြင်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ သူ့အစ်ကိုကြီးကို နှစ်ချက် ပါးရိုက်ခဲ့သည်။

သူ့အမေက ကောက်ညှင်းဖက်ထုပ် လုပ်ထားလျှင် သူ ဗိုက်နာသည့်အထိ သူ ၎င်းတို့ကို တစ်ချိန်လုံး စားနိုင်သည်။ သူ့အစ်ကိုကမူ သူ့အမေက သူ့ကို ကျွေးမှသာ စားသည်။

ညီမလေးနှစ်ယောက် မွေးပြီးသောအခါ သူသည် သူ့ညီမလေးများကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ မလိုအပ်ခဲ့သော်ငြား သူ့အစ်ကိုက ထိန်းပေးခဲ့သည်။

စာလေ့လာခြင်းလည်း အတူတူပင်။ သူဟာ ငယ်ငယ်လေးကတည်းက ကြိုးကြိုးစားစား စာလေ့လာနေခဲ့ရသော်ငြား သူ့အစ်ကို… ယခု သူ့အစ်ကိုကို ကြည့်လိုက်သော် သူ့အမှတ်များမှာ မဆိုးမှန်း သူ သိသော်ငြား သူ့အစ်ကိုက မူလတန်း တတိယနှစ်တောင် မပြီးခဲ့ချေ။

ထို့နောက် နောက်ပိုင်းတွင် သူ၏ အစ်ကိုသည် ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်သာ ရှိသေးပြီး သူတို့အုပ်စုကို ထောက်ပံ့ခဲ့ရကာ သူတို့သည် နာခံမှုမရှိခဲ့ကြပေ။

သူ၊ ယွီလန်နှင့် ယွီရှန်းတို့ဟာ သူတို့အမေအတွက် တနေကုန် ငိုနေခဲ့ကြပြီး ယွီခန်းဟာ အမြဲဖျားနာနေခဲ့သည်... လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က သူတို့ဟာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကြီးပြင်းလာခဲ့ကြသော်ငြား မိသားစုက တကယ်ကို များစွာပိုကောင်းလာသည်။ သူ့အမေ ဆုံးပါးသွားခါစအချိန်၌ သူတို့သည် ကြောက်လန့်တကြားနှင့် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

သူ့အစ်ကိုသာ သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့လျှင် သူတို့ အသက်ပင် မရှင်နိုင်တော့လောက်ချေ။

အမှန်တကယ်တော့ သူ့အစ်ကိုဟာ သူ့အဖေ သူ့အစ်ကိုကို ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သလို သူတို့ကိုလည်း ပေါ့ပေါ့တန်တန် ပြုစုပျိုးထောင်နိုင်ခဲ့သော်ငြား သူ့အစ်ကိုက ထိုသို့မလုပ်ခဲ့ပေ။ ပြီးနောက် ယခင်က နေ့တိုင်း ကြက်ဥစားသူမှာလည်း သူ့အစ်ကို မဟုတ်ဘဲ သူ ဖြစ်ခဲ့လေသည်။

သူ့အစ်ကိုက ယခု အသက်နှစ်ဆယ်ပင်။ ရွာထဲမှ သူနှင့် သက်သူရွယ်တူများသည် အိမ်ထောင်မပြုရသေးလျှင်ပင် တစ်ဦးဦး ရှိပြီဖြစ်သည်။ သို့သော်ငြား သူ့အစ်ကိုတွင် ဘယ်သူမှ မရှိချေ။ သူသည် မကြာသေးမီကမှ အလုပ်စလုပ်ခဲ့ပြီး သူ့အစ်ကိုက လူပျိုကြီးဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်ဟု လူအများ ပြောကြသည်ကို ကြားခဲ့ရသည်။

ဘယ်သူက ဆီပုလင်းလေးလုံးနဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို လက်ထပ်ချင်မှာလဲ?

သူ့အစ်ကိုက လုံလုံလောက်လောက် သနားစရာကောင်းနေပြီဖြစ်သော်ငြား ယခုတော့ သူ့ကို ယန်ကျင်းဇီက ပစ်မှတ်ထားနေသည်။

ယန်ကျင်းဇီက သူ့အစ်ကိုကို ခြိမ်းခြောက်ရန် သူ့ကိစ္စနှင့် ယွီလန်၏ ကိစ္စကို သုံးခဲ့ခြင်းဖြစ်ရမည်။

ကုယွီပေါင်သည် အသံတိုးတိုးဖြင့် ငိုကြွေးခဲ့သည်။

ယန်ကျင်းဇီနှင့် ကုမင်ရှိူ့တို့သည် အပြင်တွင် လူတစ်ယောက် ငိုနေမှန်း မသိခဲ့ပေ။

ပထမဆုံးအကြိမ်သမား နှစ်ဦးသည် နောက်ဆုံးမအောင်မြင်မီ အချိန်အတော်ကြာ လေ့လာခဲ့ကြသည်။ သို့သော်လည်း ... ၎င်းက အနည်းငယ် မြန်ဆန်သွားခဲ့သည်။

ယန်ကျင်းဇီတွင် စွမ်းအင်များစွာ ရှိသော်လည်း ကုမင်ရှိူ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စဉ်းစားကာ သူသည် သည်းခံလိုက်ပြီး သူ့ရင်ခွင်ထဲ၌ ကုမင်ရှိူ့ကို ပွေ့ဖက်ထားလိုက်သည် : “ စောစောအိပ်တော့။ “ 

ကုမင်ရှိူ့ အနည်းငယ် မူးနေသေးသည်။ အမျိုးသားအချင်းချင်း ဤကဲ့သို့ဖြစ်နိုင်သေးသည်ကို သူ မသိခဲ့ပေ… သို့သော်ငြား ယခု သူတို့ ဤသို့လုပ်လိုက်ပြီးနောက် လုံခြုံရေးအလွှာတစ်ခု ရှိလာသည်ကို နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ကုမင်ရှိူ့သည် စိတ်ကောင်းဝင်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ မီးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ခဏကြာတော့ သူ အိပ်ပျော်သွားသည်။ ယန်ကျင်းဇီသည် သူ၏ ပုံမှန်ငြိမ်သက်သော အသက်ရှုသံကို ကြားရပြီး လျှင်မြန်စွာ အိပ်ပျော်သွားလေသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် အပြင်ဘက်မှ အသံများကြောင့် နိုးလာသောအခါ ယန်ကျင်းဇီသည် လန်းဆန်းစွာ ထလာပြီး သူ့ဘေးနားရှိ ကုမင်ရှိူ့ကို နမ်းလိုက်သည်။

တကယ်တော့ အစောကတည်းက ကုမင်ရှိူ့ နိုးနေခဲ့သည်။ သူသည် အိပ်ရာထဲတွင် တစ်ခါမှ ကြာကြာမနေဖူးသော်လည်း ယန်ကျင်းဇီနှင့် အတူရှိနေပြီးနောက်တွင် သူသည် ပို၍ပို၍ ပျင်းရိလာသည်။ယနေ့ အိပ်ရာက နိုးလာပြီးနောက် သူ မထချင်တော့ဘဲ ယန်ကျင်းဇီကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

တကယ်ပဲ သူ ဤကဲ့သို့ မဖြစ်သင့်ချေ... ကုမင်ရှိူ့ သတိရမိသော်ငြား ယန်ကျင်းဇီက ဖိနှိပ်ခဲ့သည် : “ မင်း ကောင်းကောင်းအနားယူပါ၊ ဒီနေ့ မထနဲ့။ “ 

“ ဘာလို့ အနားယူရမှာလဲ? “ ကုမင်ရှိူ့ အံ့ဩသွားသည်။

“ မနေ့ညက မင်း ဒဏ်ရာရသွားတယ်လေ။ “ ယန်ကျင်းဇီက ပြောသည်။

“ အဲ့ဒဏ်ရာသေးသေးလေးက ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ “ ကုမင်ရှိူ့သည် ယန်ကျင်းဇီကို သူ အားနည်းသည်ဟု မထင်စေချင်ပေ။ သူသည် နည်းနည်း အဆင်မပြေဖြစ်လျှင်တောင်မှ ၎င်းကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုပြီး အိပ်ရာထဲမှ ချက်ချင်း ထွက်လိုက်သည် : “ ငါ့မှာ ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူး။ “ 

ယန်ကျင်းဇီ : “ … “ သွားရအောင်!

ယန်ကျင်းဇီနှင့် ကုမင်ရှိူ့သည် ယနေ့တွင် အိပ်ရာထနောက်ကျသည်။ သူတို့ အိပ်ရာထသောအခါ ကုယွီရှန်းနှင့် ကုယွီလန်တို့သည် နံနက်စာ ချက်ပြီးသားဖြစ်သည်။

မနက်စာမှာ ကန်စွန်းဥဆန်ပြုတ်သာ ဖြစ်သည်။

ကန်စွန်းဥသည် အထွက်နှုန်းမြင့်မားသော်လည်း အကြာကြီး မထားသင့်ချေ။ အထူးသဖြင့် ဆောင်းရာသီပြီးနောက်တွင် ဖြစ်ပြီး ၎င်းက အေးခဲသွားမည်ပင်။

သူတို့သည် ကန်စွန်းဥခြောက်အချို့ ပြုလုပ်ကြသော်ငြား ကြာရှည်မခံကြသောကြောင့် မကြာသေးမီကစ၍ အားလုံးက ထမင်းနှင့် ရောထားသော ကန်စွန်းဥကို စားကြသည်။

ယန်ကျင်းဇီတွင် ထမင်းများများနှင့် ကန်စွန်းဥများ နည်းပါးနေသေးပြီး မနေ့ညက ကုမိသားစု၏ ကြက်များ ဥထားသော ကြက်ဥများကို သူ့လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ထားခဲ့သည်။

ကုယွီပေါင်သည် အထူးရုပ်ဆိုးသော မျက်နှာဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

သေချာတာပေါ့၊ ယန်ကျင်းဇီသည် ကုယွီပေါင်၏ အကြည့်ကို သတိထားမိသည်။ သူသည် ကုယွီပေါင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ကုယွီပေါင်က ဘာတွေ့သွားမှန်းကို ခန့်မှန်းမိသည်။

သို့သော်ငြား သူ ဂရုမစိုက်ဘဲ စားသောက်လိုက်သည်။

ဤရက်များတွင် သူသည် သာမန်ဝါးကုလားထိုင်များနှင့် ခြင်းတောင်းများကို ပြုလုပ်ခဲ့ရုံသာမက ဝါးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဗီရိုတစ်ခုကိုလည်း ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ အနည်းနှင့်အများ ငွေတချို့အတွက် လဲလှယ်နိုင်၏။ ကုယွီပေါင်ကို အာရုံစိုက်မယ့်အစား နောက်ကျရင် ကုမင်ရှိူ့ စားဖို့ ဘာဝယ်ရမလဲ စဉ်းစားနေလိုက်မယ်...

မနက်စာစားပြီးနောက် ယန်ကျင်းဇီက ပြောသည် : “ ကိုယ် မြို့ကို သွားမလို့။ “ 

“ ငါလည်း လိုက်မယ်။ “ ကုမင်ရှိူ့က ပြောသည်။

“ မင်း အိမ်မှာ အနားယူပါ။ “ ယန်ကျင်းဇီသည် သူ့ကို တားပြီး အိမ်စာများ ပေးလိုက်သည်။

ကုမင်ရှိူ့ကို ဖျောင်းဖျပြီးနောက် ယန်ကျင်းဇီသည် ကြက်ဥများကို ချရန် သူ့အခန်းသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။ ညနေစောင်းလျှင် သူသည် ကုမင်ရှိူ့နှင့် အတူတူ သွားရည်စာ စားမည်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူသည် အိမ်တွင် ဂရုတစိုက် ပြုလုပ်ထားသည့် ဝါးကုလားထိုင်လေးတစ်လုံးကို ကောက်ယူကာ မြို့သို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

သူသည် သူ့ဝါးထွက်ကုန်များအတွက် စျေးကွက်ဖွင့်ချင်သော်လည်း မြို့ထဲသို့ အများအပြား ယူသွားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ချေ — အကျိုးအမြတ်ရှာသူအဖြစ် ဖမ်းဆီးခံရခြင်းဟာ ပျော်စရာမဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် ကလေးများအတွက် သေးငယ်ပြီး ချစ်စရာကောင်းသော ဝါးကုလားထိုင်တစ်လုံးကိုသာ ယူဆောင်သွားခဲ့သည်။

မြစ်ကမ်းစပ်တလျှောက် ခဏတာ လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် မြို့ထဲကို ရောက်မည်ဖြစ်သည်။

ယန်ကျင်းဇီသည် ယခင်က ကုယွီပေါင်ကို သင်ခန်းစာပေးခဲ့သည့် နေရာသို့ လျှောက်သွားကာ ရုတ်ချည်း ရပ်ခဲ့သည်။ ကုယွီပေါင်က အနီးအနားရှိ ဝါးတောထဲမှ ပြေးထွက်လာပြီး ဝါးတစ်ချောင်းကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ကာ သူ့ကို ရိုက်ရန် ကြိုးစားသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

သို့သော် ယန်ကျင်းဇီ၏ အမြင်သည် လျင်မြန်ပြီး သူက ရှောင်လိုက်သော်ငြား ကုယွီပေါင်ကမူ ခြေချော်သွားပြီး လဲကျလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည်။

ယန်ကျင်းဇီသည် သူ့ဖင်ကို ကန်ထုတ်ပြီး သူ့ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျစေလိုက်သည်။ သူသည် ဝါးချောင်းကို လုယူပြီး ဝါးချောင်းနှင့် သူ့ခြေထောက်ကို ရိုက်လိုက်သည် : “ ကောင်လေး၊ မင်းက သိပ်သတ္တိရှိနေတာပဲ! မင်း ငါ့ကိုတောင် ရန်လုပ်ရဲတယ်! “ 

ယနေ့ မနက်စာစားချိန်တွင် ကုယွီပေါင်၏အမူအရာက မှားနေသည်။ ဤကောင် တစ်ခုခုလုပ်ချင်ခြင်းဖြစ်မည်ဟု သူ တွေးမိသည်။ မျှော်လင့်ထားသကဲ့သို့ပင် ဤကောင်က သူ၏ မြို့သို့သွားရာလမ်းတွင် ချောင်းမြောင်းစောင့်ဆိုင်းနေပြီး သူ့ကို တစ်ခုခုလုပ်ချင်နေခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူက အမြဲသတိရှိနေသည်။ ဒီလိုဆိုမှတော့ သူက ဘယ်လိုလုပ် သူ့ရဲ့ ထောင်ချောက်ထဲကို ကျသွားနိုင်ပါ့မလဲ?

“ မင်း လူယုတ်မာ! ယန်ကျင်းဇီ မင်း...အာ့! “ ကုယွီပေါင်သည် စကားပြောနေစဉ်တန်းလန်း ယန်ကျင်းဇီ၏ ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

ယန်ကျင်းဇီက ပြောသည် : “ မင်း တစ်ခုခုမလုပ်ခင် အရင်စဉ်းစားလိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ မင်းရဲ့ အသက်လေးက ငါ့လက်ထဲမှာ ရှိတယ်။ “ 

ကုယွီပေါင်က သူ့ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် မျက်ရည်များ ကျလာသည်။

“ ထပြီး ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့။ “ ယန်ကျင်းဇီက ပြောခဲ့သည်။ ယခုတလော လယ်ကွင်း၌ အလုပ်များသော အချိန် မဟုတ်ချေ။ လမ်းတွင် အသိမိတ်ဆွေများနှင့် သူ တွေ့နိုင်သည်။ ကုယွီပေါင်က ဤကဲ့သို့ငိုနေရာ တခြားသူများ မြင်သွားလျှင် မကောင်းပေ။

ကုယွီပေါင်က ထပြီး ယန်ကျင်းဇီ၏ နောက်ကနေ လျှောက်သွားသည်။

“ မနေ့ညက တွေ့သွားတာလား? “ ယန်ကျင်းဇီက မေးသည်။ သူသည် ဘာကြောင့်မှန်းမသိဘဲ အထူးသတိရှိနေပြီး မနေ့ညက တစ်စုံတစ်ဦးက စောင့်ကြည့်နေသည်ဟု သူ ခံစားခဲ့ရသည်။

ထိုလူဟာ ကုမိသားစု၏ အနည်းစုထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသောကြောင့် သူ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ — သူနှင့် ကုမင်ရှိူ့၏ ကိစ္စများကို အပြင်မရောက်အောင် သိမ်းဆည်းထားနိုင်ပြီး အပြင်လူများ မသိအောင် မဖြစ်မနေ လျှို့ဝှက်ထားရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့သည် မိသားစုကိုတော့ ဖုံးကွယ်စရာမလိုဘဲ ဖုံးလည်း ဖုံးကွယ်နိုင်မည်မဟုတ်ချေ။ 

အရေးကြီးဆုံးမှာ သူက ဤလူများကို နှစ်လကြာ သင်ကြားပြသပေးခဲ့ပြီး သူတို့ကို သူ ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သည်။ သူတို့က ဘယ်တော့မှ သတင်းမပို့ဟု သူ ယုံကြည်သည်။

“ မင်း အရှက်မရှိဘူး၊ မင်း ငါ့အစ်ကိုကို အနိုင်ကျင့်တယ်! “ ကုယွီပေါင်က ပြောသည်။

ယန်ကျင်းဇီက ကုယွီပေါင်ကို စပ်စုသော အကြည့်နှင့် ကြည့်လိုက်သည် : “ မင်း မင်းအစ်ကိုအတွက် ရပ်တည်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး။ “ 

“ ဒါပေါ့၊ ငါ ငါ့အစ်ကို့အတွက် ရပ်တည်ချင်တယ်! “ ကုယွီပေါင်က ‌ဆက်မေးသည် : “ မင်း... မင်း ငါ့ကို အရင်က ဒုက္ခပေးခဲ့တာ၊ ငါ့အစ်ကိုကြောင့်လား? “ 

“ ဟုတ်တယ် “ ယန်ကျင်းဇီက တိုက်ရိုက်ဝန်ခံခဲ့သည်။

ကုယွီပေါင်က မျက်ရည်တစ်စက်ကို သုတ်လိုက်၏ : “ ဒါ မင်း ဘယ်လိုတောင် လုပ်နိုင်တာလဲ! “ 

“ ဘာလို့ ငါ ဒီလိုမလုပ်နိုင်ရမှာလဲ? “ ယန်ကျင်းဇီက ပြုံးပြီး မေးသည်။

ကုယွီပေါင်က အံကြိတ်လိုက်သည် : “ ငါ့အစ်ကိုက တကယ် သနားစရာကောင်းတယ်။ မင်း ငါ့အစ်ကိုကို အနိုင်ကျင့်တာ ရပ်နိုင်မလား? “ 

“ မရဘူး။ “ ယန်ကျင်းဇီက ငြင်းဆိုလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည် : “ ဒါနဲ့ သတင်းပို့ဖို့တို့၊ တစ်ခုခုလုပ်ဖို့တို့ မစဉ်းစားနဲ့။ ဒီကိစ္စကို တကယ် လူသိရင် ငါက ဒုက္ခရောက်ချင်မှရောက်မယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းအစ်ကိုကတော့ သနားစရာလေး ဖြစ်လိမ့်မယ်။ နောက်ပြီး ငါ့လက်ထဲမှာ မင်းနဲ့ မင်းညီမရဲ့ သက်သေတွေ ရှိသေးတယ်။ “ 

ကုယွီပေါင်သည် ယန်ကျင်းဇီ၏ အေးစက်သော အမူအရာကို ကြည့်ပြီး ကြက်သီးများမှာ သူ့ခြေဖျားမှ တက်လာကာ ဦးခေါင်းထိပ်ဆီသို့ ပြေးတက်သွားသည်ကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ယန်ကျင်းဇီသည် အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသည်။ သူတို့မိသားစုတစ်ခုလုံးသည် ယန်ကျင်းဇီ၏ လက်ထဲတွင် ရှိပြီး သူတို့က မလွတ်မြောက်နိုင်ပေ။

တိုင်ကြားရန်ကိုတော့ သူ အမှန်တကယ် မစဉ်းစားခဲ့ပေ။ ယခု ယန်ကျင်းဇီက ထိုအကြောင်းကို ပြောသောအခါတွင် သူသည် ဤအကြောင်းကို တွေးမိပြီး ထို့နောက် ယန်ကျင်းဇီက သူ့ထံသို့ ပထမဆုံး ချဉ်းကပ်လာကာ သူ့ကို စွပ်စွဲသည်ကို သတိရသွားမိသည်။

သူ တကယ် သတင်းပို့ချင်ပေမယ့် သူ့အစ်ကိုပဲ ဒုက္ခရောက်သွားပြီး ယန်ကျင်းဇီက လွတ်သွားမှာကို သူ စိုးရိမ်မိတယ်!

ကုယွီပေါင် ရုတ်တရက် စိတ်ထဲတွေးမိသည် : “ မင်း ငါ့အစ်ကိုကို ရှာနေတာ ရပ်နိုင်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် မင်း ငါ့ကို ရှာပြီး ငါ့အစ်ကိုကို လွှတ်ပေးပါ။ “ 

ကုယွီပေါင်သည် လက်လွှတ်ချလိုက်သကဲ့သို့ နှပ်ချေးနှင့် မျက်ရည်များ ဝေါခနဲ ထွက်လာတော့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူ့အစ်ကိုက သူ့ကြောင့် ဤယန်ကျင်းဇီနောက်သို့ လိုက်သွားသည်... သူ့အစ်ကိုက နှစ်များကြာအောင် သူ့အပေါ် အမှန်တကယ် ကောင်းပေးခဲ့ပြီး သူ သူ့အစ်ကိုအတွက် တစ်ခုခုလုပ်ပေးသင့်သည်။

ယန်ကျင်းဇီက တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားကာ သူ့ထံမှ အနည်းငယ် ခပ်ဝေးဝေးသို့ ရွေ့သွားသည် : “ မင်းရဲ့ ရုပ်ရည်နဲ့ ငါ့အနားကို ကပ်ဖို့တောင် မကြိုးစားနဲ့။ “ 

ကုယွီပေါင်က ထပ်ငိုပြန်သည်။

ယန်ကျင်းဇီသည် သူ ငိုနေသည်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည် : “ ကုယွီပေါင်၊ မင်းအစ်ကိုက ငါနဲ့ အတူနေချင်တယ်။ “ 

ကုယွီပေါင် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ယန်ကျင်းဇီက ဆက်ပြောသည် : “ အရင်က သူ ဆန္ဒမရှိခဲ့ပေမယ့် အခု သူ ဆန္ဒရှိတယ်… သူ ကြီးပြင်းလာတဲ့ တစ်သက်လုံး သူ့အပေါ် ဘယ်သူကမှ မကောင်းပေးခဲ့ဘူး။ ငါက သူ့ကို စားစရာပေးတယ်။ ငါ သူ့ကို ချော့ပေးတယ်။ ပြီးတော့ သူက ငါ့ကို သူ့ရဲ့ စိတ်နှလုံးတစ်ခုလုံး ပေးခဲ့တယ်။ သူ အခု ငါ့ကို အရမ်းချစ်တယ်။ “ 

ကုယွီပေါင် သေသေချာချာ တွေးကြည့်မိပြီး ယင်းကား အမှန်ပင် ဖြစ်ကြောင်း သူ တွေ့လိုက်ရသည် — ဤရက်များတွင် သူ့အစ်ကိုက ယန်ကျင်းဇီထံသို့ အလွန်ကောင်းသော သဘောထား ရှိခဲ့သည်။

မနေ့ညကတောင် သူ့အစ်ကိုက တွန့်ဆုတ်မနေချေ။

ယန်ကျင်းဇီက ဆက်ပြောသည် : “ အခု မင်းက သူ့ကို ငါ့ဆီက ထွက်သွားစေချင်တယ်၊ သူ လုံးဝ မလုပ်ချင်ဘူး။ “ 

ကုယွီပေါင် ယန်ကျင်းဇီကို ဗလာဖြစ်စွာ စိုက်ကြည့်မိသည် : “ မင်း... မင်းက အရမ်းရွံစရာကောင်းတယ်! “ 

“ ငါက မုန်းစရာကောင်းတယ်လို့ မင်း ထင်တယ်။ မင်းမှာ အရည်အချင်းရှိရင် ငါ့ကို အနိုင်ယူနိုင်တယ်။ “ ယန်ကျင်းဇီက ပြုံးလိုက်သည် : “ ငါ မင်းကို ပြောပြမယ်၊ ကောလိပ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲကို အနှေးနဲ့အမြန် ပြန်လည်ရရှိလိမ့်မယ်။ အဲ့အချိန်ကျ မင်း တက္ကသိုလ်တက်နိုင်ရင် မင်း ငါ့ကို မင်းခြေထောက်အောက်မှာ နင်းရင် နင်းနိုင်လိမ့်မယ်... မင်းမှာ အရည်အချင်းမရှိရင်တော့ ငါ လုပ်စေချင်တာကို မင်း လုပ်ရမှာပဲ။ “ 

ဤရက်များတွင် ယန်ကျင်းဇီဟာ ကုမိသားစု၏ ကလေးများနှင့် ဆက်ဆံခဲ့ပြီး ယခုအချိန်တွင် သူတို့တွင် ကြီးကြီးမားမား ပြဿနာမရှိဘဲ အနည်းငယ် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ကြသည်ကိုသာ တွေ့ရှိခဲ့သည်။

မူလဇာတ်ကြောင်းတွင် ကုမင်ရှိူ့ သေဆုံးခဲ့ရသည်မှာ တကယ်တော့ အကြောင်းပြချက် အမျိုးမျိုး ရှိသည်။

ဤခေတ်တွင် ပြဿနာများ ရှိနေသောကြောင့်၊ မူလပိုင်ရှင်က ပိုပိုပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖိနှိပ်နေသောကြောင့်နှင့် ကုယွီပေါင်နှင့် ကုယွီလန်တို့ နှစ်ဦး၏ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှုကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤလူနှစ်ဦးသည် ငယ်ရွယ်သေးပြီး ထိုသို့ပြုလုပ်သောအခါတွင် ထိုကဲ့သို့သော ဆိုးရွားသည့် အကျိုးဆက်များ ရှိလာမည်ကို မသိခဲ့ကြပေ။

ယခု ဘာမှမဖြစ်သေးချေ။ သူတို့ကို ဖြောင့်မတ်ပေးနိုင်လျှင် အကောင်းဆုံးပင်။

သူ ဤကဲ့သို့ပြောရသည်မှာ... ဤနည်းဖြင့် ကုယွီပေါင်က တိုးတက်ဖို့ ပိုပြီး တွန်းအားရှိလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင်... ကုယွီပေါင်က သူ့ကို မကြိုက်ဘဲ သူက အများကြီး ပံ့ပိုးပေးလျှင်တောင်မှ သူ့၏ ချစ်ခင်မှုကို လက်မခံချေ။ သူသည် ကုမင်ရှိူ့ကို ဤညီငယ်နှင့် ခပ်ဝေးဝေး နေအောင် လုပ်နိုင်သေးသည်။

ကုမင်ရှိူ့၏ နှလုံးသားထဲတွင် သူက ကုယွီပေါင်ထက် သေချာပေါက် ပိုအရေးကြီးသည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။

အဆုံးမှာတော့ သူဟာ စမတ်ကျပြီး ချောမောပေ၏။

ယန်ကျင်းဇီက လေချွန်ပြီး ကုယွီပေါင်ကို ပြောသည် : “ ကုယွီပေါင်၊ အရင်က မင်းအစ်ကိုက မင်းကို တန်ဖိုးအထားခဲ့ဆုံး။ အခု ငါက သူ့ရဲ့ တန်ဖိုးအထားဆုံးသူပဲ။ သူက ငါ့စကားကို အရမ်းနားထောင်တယ်။ ငါ သူ့ကို မလိုချင်မှာကို သူ အမြဲတမ်း ကြောက်နေတာ။ “ 

“ မင်းတို့အငယ်တွေအတွက် သူ့ခမျာ အိမ်ထောင်ပြုဖို့တောင် မစဉ်းစားရဲခဲ့တဲ့ ခက်ခက်ခဲခဲ ဘဝကို ဘယ်သူက နေခိုင်းလို့လဲ? အခု ငါ သူနဲ့ အတူနေချင်တယ်၊ သူ အရမ်းပျော်နေတယ်။ “ 

“ သူက ငါ့စကားကို အရမ်းနားထောင်တယ်။ ငါ မင်းကို ဆုံးမသွန်သင်ပေးမယ်လို့ ငါ သူ့ကို ပြောထားတယ်။ သူက မင်းတို့အားလုံးကို ငါ့ကို အပ်ခဲ့တယ်။ “ 

…

ကုယွီပေါင်အား မြို့ကို ခေါ်လာစဉ် ယန်ကျင်းဇီက ပြောခဲ့သည်။

ကုယွီပေါင်၏ မျက်လုံးများမှာ ပွတ်လွန်းသောကြောင့် နီရဲနေပြီဖြစ်သည်။

သူ့အစ်ကိုကို ယန်ကျင်းဇီက လှည့်စားခဲ့သည်။

ကောလိပ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲကို ပြန်စနိုင်လျှင် ယန်ကျင်းဇီက သေချာပေါက် ဝင်ခွင့်ရပြီး မြို့သို့ ပြန်သွားမည်ဖြစ်သည်။ ဒါဆို အစ်ကို ဘာလုပ်မလဲ?

ထို့အပြင် သူ့အစ်ကိုက ယောက်ျားတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ယန်ကျင်းဇီက သူ့အစ်ကိုနဲ့ ကစားနေရုံပဲ၊ ဟုတ်တယ်မလား? အကယ်၍များ ယန်ကျင်းဇီက သူ့အစ်ကိုကို တစ်နေ့နေ့တွင် မလိုချင်တော့ဘူးဆိုလျှင်...

သို့သော်ငြား သူက ဘာမှမလုပ်နိုင်ပေ။ သူက အရမ်းအသုံးမကျဘူး!

ကုယွီပေါင်သည် ထိုသို့တွေးပြီး သူ စာလေ့လာရန် လိုသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကောလိပ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲကို ပြန်ဖွင့်နိုင်သည်ဖြစ်စေ၊ မဖွင့်နိုင်သည်ဖြစ်စေ သူသည် စာပိုလေ့လာမည်ဖြစ်သည်။ အထက်တန်းကျောင်းတက်ကာ စစ်သားစုဆောင်းရေး စာမေးပွဲကို ဖြေဆိုရန် မြို့ထဲသို့ သွားမည်... သူ ယန်ကျင်းဇီကို အာဏာလွှမ်းမိုးနိုင်သရွေ့ သူ့အစ်ကိုက ကောင်းကောင်းနေနိုင်လိမ့်မယ်! ယန်ကျင်းဇီက သူ့အစ်ကိုကို အနိုင်ကျင့်ရဲတော့မှာ မဟုတ်ဘူး!

ကုယွီပေါင်သည် သူ့မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ပြီး ယန်ကျင်းဇီနောက်မှ ဓာတ်မြေသြဇာစက်ရုံ၏ အိပ်ဆောင်ထဲကို လိုက်သွားပြီးနောက် ယန်ကျင်းဇီက သူ့အမေဖြစ်နိုင်သော အသက်အရွယ်ရှိသည့် အမျိုးသမီးကို “အစ်မ” ဟု ခေါ်နေသည်အား တွေ့လိုက်ရသည်။ 

ယန်ကျင်းဇီက လူတွေ သဘောကျအောင် နေတာနဲ့ မဟုတ်တမ်းတရားတွေ ပြောတဲ့နေရာမှာ တကယ် တော်တယ်!

သူ သူ့အစ်ကိုကို ကာကွယ်ဖို့ နည်းလမ်းတွေ စဉ်းစားရမယ်!

ကုယွီပေါင် စိတ်ထဲတွင် တွေးနေချိန်၌ ယန်ကျင်းဇီလည်း တွေးနေ

ခဲ့သည်။

သူ အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ သူ ကုမင်ရှိူ့ထံတွင် တိုင်ကြားမည်။ ကုယွီပေါင်က သူ့ကို လမ်းတွင် ချုံခိုတိုက်ခိုက်ပြီး သူ့ကို ရိုက်နှက်ချင်တယ်လို့ ပြောမယ်!

အချိန်တန်ရင်... သူ ကုယွီပေါင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ရိုက်နိုင်လိမ့်မယ်!