အခန်း (၂၃) အမှုမှန် ပေါ်ပေါက်သွားပြီ

သူ၏ ကြယ်တာရာ စွမ်းအားသည် ကြယ်မှုန်

အဆင့် ၂ မှ အဆင့် ၃ သို့ တိုးတက်သွားသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ ထူးခြားသော တိုးတက်မှု သို့မဟုတ် ပမာဏ အနည်းငယ် တိုးပွားလာခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ပေ။ 

ကျန်းရှောင်၏ နက္ခတ်ခုနစ်လုံး ကြယ်တာရာမြေပုံထဲတွင် တောက်ပနေသော ကြယ်တာရာ နေရာနှစ်ခုကို ဆက်သွယ်ထားသည့် မြေပုံပေါ်၌ စွမ်းအား အစက်အပြောက်လေး တစ်ခုသာ ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် ထိုအချက်က ကျန်းရှောင်အတွက် သတင်းကောင်းပင်။

သူ ကြယ်တာရာ ပုတီးစေ့အများအပြားကို စုပ်

ယူခဲ့သလား။

သူ အများကြီးကို စုပ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ 

ထို့ကြောင့် သူ၏ ကြယ်တာရာ စွမ်းအားမှာ လိုအပ်ချက် မရှိပေ။ 

သို့သော် သူ၏ ကြယ်တာရာစွမ်းအားက အဘယ်ကြောင့် ကြယ်မှုန်အဆင့်တွင်သာ ပိတ်မိနေပြီး အဆင့် ၂ မှာပဲ အမြဲတမ်း ရှိနေရသနည်းဆိုလျှင် ၎င်းမှာ သူ၏ အားနည်းလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့်ပင်။

ယခုအခါ သူ၏ ကြယ်တာရာ စွမ်းအားအဆင့် တိုးတက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

အဆင့်အနည်းငယ်သာ တိုးတက်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းက ကျန်းရှောင်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုသည် ခုနစ်ရက်အတွင်း သိသိသာသာ တိုးတက်လာကြောင်း သက်သေပြနေခြင်း။

ထို့ကြောင့်ပင် ကျန်းရှောင်သည် ပိုမိုများပြားသော ကြယ်တာရာ စွမ်းအားကို ဆံ့ဝင်နိုင်သည့် ပိုမိုကြီးမားသော ပုံးတစ်ပုံးသဖွယ် ဖြစ်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ 

ကြယ်တာရာ စွမ်းအား စုစုပေါင်းပမာဏ တိုးလာခြင်းသည် ကျန်းရှောင်အတွက် မှော်အစွမ်း ပိုရှိလာပြီး အချိန်တိုအတွင်း ကြယ်တာရာ အတတ်ပညာများကို ပိုမိုအသုံးပြုနိုင်လာခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

ကြယ်မှုန်အဆင့် အဆင့် ၂ တွင်ရှိစဉ်က ကျန်းရှောင်သည် ကောင်းချီးပေးခြင်းကို ၉ ကြိမ် ဆက်တိုက် အသုံးပြုလိုက်လျှင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကြယ်တာရာ စွမ်းအားများ ခန်းခြောက်သွားလေ့ရှိ၏။

ယခုဆိုလျှင် ကျန်းရှောင်သည် ပိုမိုကြာရှည်စွာ တောင့်ခံနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပါလား။

အချိန်တိုအတွင်း ထိုမျှကြီးမားသော တိုးတက်မှုကို ရရှိခဲ့သဖြင့် သူ အလွန်ဝမ်းသာနေမည်မှာ အမှန်ပင်။ 

သို့သော် တစ်လှမ်းချင်းစီ လျှောက်လှမ်းခြင်းက ကျန်းရှောင်ကို ပို၍ စိတ်ချလက်ချ ရှိစေပြီး ယုံကြည်မှု ရှိစေသည်။ 

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းက သိသာထင်ရှားသော အဆင့်ဆင့် တိုးတက်မှုဖြစ်သောကြောင့်။

ထူးချွန်သော ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦး၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ကျန်းရှောင်အတွက် ကြယ်တာရာ ပုတီးစေ့ လိုအပ်ချက် လုံးဝမရှိပေ။ 

အကယ်၍သာ ဖြစ်နိုင်မည်ဆိုပါက သူ၏ ကြယ်တာရာ စွမ်းအား စုစုပေါင်းမှာ ဟိုးကတည်းက အဆမတန် တိုးတက်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ခုနစ်ရက်တာ လေ့ကျင့်မှုအတွင်း ကျန်းရှောင်

သည် အလွန်ကြိုးစားခဲ့ပြီး စည်းကမ်းနှင့် စိတ်

ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြတ်သားမှုကို ပြသခဲ့လေ၏။

သူ၏ ခွန်အားနှင့် ကြံ့ခိုင်မှု တိုးတက်စေရန် ချွေးများစွာနှင့် အင်အားများစွာ စိုက်ထုတ်ခဲ့ရသည်။ 

နောက်ဆုံးတွင် ရလဒ်အချို့ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ကျန်းရှောင်အတွက် ထိုခံစားချက်က အထူးပင် ကျေနပ်စရာ ကောင်းလှသည်။

…

ထမင်းစားပွဲတွင် ကျန်းရှောင်နှင့် ရှရှန်းဟိုင်တို့နှစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်။ 

ဒေါ်လေးကျိုး နှင့် လေ့ကျင့်ရေးဆရာ လေကျင်းတို့မှာ သူတို့နှစ်ဦးကြားထဲသို့ ဝင်မနှောက်ယှက်

ရန် သတိရှိကြသည်။ 

ကျန်းရှောင်သည် ရှရှန်းဟိုင်က သူ၏ မိဘများအကြောင်း ပြောပြနေသည်ကို နားထောင်ရင်း အားရပါးရ စားသောက်နေ၏။

ရှရှန်းဟိုင်မှာ ခက်ထန်သော မျက်နှာထား ရှိသော်လည်း သူ၏ သူငယ်ချင်းဟောင်းအကြောင်း ပြောနေခြင်းကြောင့် ကျန်းရှောင်အပေါ် အတော်အတန် ကြင်နာမှု ရှိနေသည်။ 

သူ၏ လေသံမှာ အလွန်ရိုးသားပြီး သူ၏ မိဘများအပေါ် ထားရှိသော စေတနာကို ကျန်းရှောင် ခံစားမိ၏။

ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ကျန်းရှောင်သည် ရှရှန်းဟိုင်ထံမှ နဂါးဂူ အကြောင်းကို ကြားလိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ တရုတ်နိုင်ငံ၏ ကျော်ကြားသော လုံမန်လိုဏ်ဂူကို ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ဘဲ တရုတ်နှင့် ရုရှားနယ်စပ်ရှိ ပေကျန်းအရှေ့ဘက် မြို့လေးတစ်မြို့၏ တောင်နက်ထဲတွင် တည်ရှိသော နေရာတစ်ခုကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

ဟန်ကျန်းရွှယ်၏ ဖခင် ဟန်ချန်း နှင့် မိခင် ကျန်းဟုန်ယဲ့ တို့သည် ထိုနဂါးဂူဟု ခေါ်သော နေရာတွင် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ 

ရှရှန်းဟိုင်က ထို သီးခြားကမ္ဘာအကြောင်း အသေးစိတ်ကို မပြောပြခဲ့ပေ။ 

ထို့အပြင် ထိုနေရာမှာ ယခုအခါ တရုတ်နှင့် ရုရှား ပူးပေါင်းတပ်ဖွဲ့များ စောင့်ကြပ်နေသော နယ်ခြားမဲ့ အာကာသ အချက်အခြာနေရာ ဖြစ်နေပြီ။

ကျန့်နန်ကျေးရွာရှိ နှင်းတောနယ်မြေနှင့် မတူဘဲ ထိုနေရာကို အများပြည်သူသို့ ဖွင့်လှစ်ထားခြင်း မရှိပေ။ 

နယ်စပ်မြို့ပြင်ရှိ တောင်နက်များထဲတွင် စစ်အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခု ရှိနေပြီး နယ်မြေတစ်ခုလုံးကိုလည်း ပိတ်ဆို့ထားသည်။

ကျန်းရှောင်သည် ထိုထမင်းဝိုင်းမှ ဗဟုသုတများစွာ ရရှိခဲ့ရုံသာမက မြေရိုင်း ပြန်လည်သိမ်းယူသူများဟုခေါ်သော ဝေါဟာရအသစ်ကိုလည်း သိရှိခဲ့ရသည်။ 

သူ၏ မိဘများဖြစ်သော ဟန်ချန်းနှင့် ကျန်းဟုန်ယဲ့တို့မှာလည်း ထိုအဖွဲ့၏ အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြသည်။

မြေရိုင်း ပြန်လည်သိမ်းယူသူ ဆိုသည်မှာ ဤကမ္ဘာပေါ်ရှိ ထူးခြားသော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း တစ်ခုဖြစ်သည်။ 

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကမ္ဘာဂြိုဟ်ပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော ကမ္ဘာများသို့ ဆက်သွယ်ပေးသည့် သီးခြားကမ္ဘာအပေါက်များ မကြာခဏ ပွင့်လာတတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ 

မြေရိုင်း ပြန်လည်သိမ်းယူသူများ အဖွဲ့သည် ထိုသီးခြားကမ္ဘာအပေါက်များ ပွင့်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် သွားရောက် စစ်ဆေးရပြီး အတွင်းရှိ အန္တရာယ်များကို အဆင့်သတ်မှတ်ကာ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေနှင့် သက်ရှိများကို အမျိုးအစား ခွဲခြားပေးရ၏။

လူသားများတွင် အသစ်ပွင့်လာသော ထိုသီးခြား ကမ္ဘာကို အသက်သွင်းနိုင်စွမ်း ရှိသလား။

အထဲတွင် မည်ကဲ့သို့သော အရင်းအမြစ်များ ရှိသနည်း။

အမျိုးမျိုးသော ဒြပ်ပစ္စည်းများနှင့် သက်ရှိများသည် လူသားများအတွက် အကျိုးရှိသလား။

အတွင်းရှိ သတ္တဝါများသည် အလွန်အန္တရာယ်များသလား။

လူသားများ ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် အတိုင်းအတာထက် ကျော်လွန်နေသလား။

၎င်းတို့ကို လုံးဝဖျက်ဆီးပစ်ရမလား သို့မဟုတ် အမြန်ဆုံး အစုလိုက်အပြုံလိုက် ရွှေ့ပြောင်းပေးရမလား။

ကျန့်နန်ကျေးရွာရှိ နှင်းတောကဲ့သို့ပင်၊ လူသားအခြေစိုက်စခန်းကို ပြီးခဲ့သော ရာစုနှစ်က တည်ထောင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။ 

မြေရိုင်း ပြန်လည်သိမ်းယူသူများ အဖွဲ့သည် ထိုသီးခြားကမ္ဘာထဲရှိ အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်နိုင်ရန် သူတို့၏ သွေး၊ ချွေး၊ မျက်ရည်နှင့် အသက်များကိုပါ ရင်းပြီး လေ့လာခဲ့ကြရ၏။

ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ပြီးမှသာ အပြင်ကမ္ဘာသို့ တရားဝင် ဖွင့်လှစ်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

မြေရိုင်း ပြန်လည်သိမ်းယူသူများ အဖွဲ့သည် အမြင့်မြတ်ဆုံးနှင့် အန္တရာယ်အရှိဆုံး နေရာတွင် ရှိနေသည်ဟု ဆိုလျှင် လွန်မည်မဟုတ်ပေ။ 

အဖွဲ့ဝင် အများစုမှာ လူမသိအောင် နေထိုင်ကြသူများ ဖြစ်သည်။ 

အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန်အတွက် မြင့်မြတ်သော ယုံကြည်ချက်နှင့် တာဝန်ကို ကျေပွန်စွာ ထမ်းဆောင်လိုသော ပြင်းပြသည့် ဆန္ဒ လိုအပ်သည်။ 

ထို့အပြင် အသင်းအဖွဲ့စိတ်ဓာတ်နှင့် စည်းကမ်းရှိမှုလည်း လိုအပ်သည်။

မြေရိုင်း ပြန်လည်သိမ်းယူသူများ အဖွဲ့မှာ အခြေခံအားဖြင့် စစ်တပ်ဖွဲ့တစ်ခု ဖြစ်သည်။ 

အားကောင်းသော အဖွဲ့ဝင်အချို့မှာ စစ်သားများ မဟုတ်ကြသော်လည်း သူတို့မှာ ဒေသခံအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော ပြည်ပအကူအညီများ ဖြစ်ကြသည်။ 

သူတို့သည် နိုင်ငံနှင့် လူသားမျိုးနွယ်အတွက် သူတို့ ပိုင်ဆိုင်သမျှကို တိတ်တဆိတ် စွန့်လွှတ်ခဲ့ကြ၏။

မီးသတ်သမားများကဲ့သို့ပင် သူတို့သည် ဂုဏ်ပြုထိုက်သော သူရဲကောင်းများ ဖြစ်ကြသည်။

ရှရှန်းဟိုင်က သူ့ကို ဤမျှအထိ ပြောပြလိမ့်မည်ဟု ကျန်းရှောင် တကယ် မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ 

သို့သော် ယခုအခါ သူ၏ မိဘများ မရှိတော့သလို ရှရှန်းဟိုင်မှာလည်း ဒဏ်ရာကြောင့် အဖွဲ့မှ နုတ်ထွက်ထားသောကြောင့် ပြောပြ၍ မရစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

ကျန်းရှောင်၏ တောက်ပနေသော မျက်လုံးများကို ကြည့်ရင်း ရှရှန်းဟိုင်က သူ့စိတ်ထဲတွင် ခေါင်းညိတ်မိသည်။ 

လူငယ်တစ်ယောက်သည် ဂုဏ်ရည်နှင့် ကျော်ကြားမှုအပေါ် မည်မျှ စိတ်ဝင်စားတတ်သည်ကို သူသိထား၏။

ထို့အပြင် စံပြပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် ဖခင်၏ ပုံရိပ်က ယောက်ျားလေးများအပေါ် မည်သို့ သက်ရောက်မှုရှိသည်ကိုလည်း သူသိသည်။ 

ကျန်းရှောင်သည် နေရောင်ပင်မမြင်ရဘဲ ခုနစ်ရက်တိုင်တိုင် စည်းကမ်းတကျ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လေ့ကျင့်ခဲ့ကြောင်း ကြားသိရပြီးနောက် ရှရှန်းဟိုင်မှာ ကျန်းရှောင်အပေါ် အမြင်သစ် ရရှိသွားပြီး အနာဂတ်တွင် သူ မည်သို့ တိုးတက်လာမည်ကို သိလိုစိတ်ဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။

သူ၏ မိဘများ၏ မြင့်မြတ်သော ပုံရိပ်ကို ဖော်ပြခြင်းဖြင့် ကျန်းရှောင်ကို သူ၏ အနာဂတ်အတွက် ပိုမိုပြတ်သားလာအောင် လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်ပါက ၎င်းမှာ သူ၏ သူငယ်ချင်းဟောင်းအပေါ် ထားရှိသော လေးစားမှုတစ်ခုဟု ရှရှန်းဟိုင် ခံစားမိသည်။

ကျန်းရှောင်၏ မျက်လုံးများထဲမှ အကြည့်ကို ကြည့်ရင်း ရှရှန်းဟိုင်၏ စိတ်ထဲတွင် လှိုင်းထသွား၏။

သူက 'လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်တုန်းကတော့ ဒီကလေးက စည်းကမ်းမရှိဘဲ လူလေလူလွင့်လို နေခဲ့တာ'

'ဒါပေမဲ့ အခုတော့ တကယ်ပြောင်းလဲသွားပုံရတယ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက တဖြည်းဖြည်း ကြီးပြင်းလာပြီ မဟုတ်လား' ဟု တွေးနေမိသည်။

ရှရှန်းဟိုင်က ကျန်းရှောင်အား သူတို့၏ စကားဝိုင်းအကြောင်း အခြားသူများကို မပြောရန် မှာကြားပြီးနောက် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စများကို ဆက်ပြောသည်။ 

ရှရှန်းဟိုင်မှာ ရှယန်၏ ဖခင် ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ သမီးကို ဂရုစိုက်သည်မှာ သိသာလှ၏။

"ရှယန်က မင်းအပေါ် အရမ်းတင်းကျပ်ပြီး ခက်ထန်လွန်းနေတယ်"

"လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်တာတောင်မှ ပြင်းအားကို သင့်တင့်အောင် လုပ်သင့်တာပေါ့" ဟု ရှရှန်းဟိုင်က ပြောရင်း စကားလမ်းကြောင်းကို အံ့သြဖွယ် ပြောင်းလိုက်သည်။

"မမ ရှယန်က ကျွန်တော့်အပေါ် တကယ် ကောင်းပါတယ်...ကြယ်တာရာ စွမ်းအား ရှိနေတဲ့အတွက် ကျွန်တော်တို့ ပြင်းထန်တဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းတွေကို ခံနိုင်ရည် ရှိပါတယ်" ဟု ကျန်းရှောင်က အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည်။

ရှယန်သည် သူ့ကို အများကြီး ကူညီပေးခဲ့သည်။ 

သူ ဘယ်လောက်ပဲ နောက်ပြောင်တတ်ပါစေ ရှယန်၏ ဖခင်ရှေ့တွင်တော့ ရှယန်ကို အပြစ်မပြောပေ။ 

ကျန်းရှောင်သည် မည်သည့်အချိန်တွင် အတည်ပေါက်ပြောရမည်၊ မည်သည့်အချိန်တွင် နောက်ပြောင်ရမည်ကို ကောင်းစွာ သိ၏။

"အော်... မင်းက သူမကို တကယ်တော်တယ်လို့ ထင်နေတာကိုး"

"ရှယန်နဲ့ ငါနဲ့က စကားသိပ်မပြောဖြစ်ကြဘူး၊ မိန်းကလေးတွေက သူတို့အဖေတွေနဲ့ မျိုးဆက်ကွာဟချက် ရှိတတ်ကြတာပဲ" ဟု ရှရှန်းဟိုင်က ဟန်ဆောင်ပြီး သက်ပြင်းချကာ ဆက်ပြောသည်။

"အခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ နည်းနည်းတော့ ဝမ်းနည်းစရာပဲ"

"ငါတို့ကြားမှာ ဆက်သွယ်မှုက မရှိသလောက်ပဲ၊ သူမကို အင်တာနက်ကတစ်ဆင့်ပဲ ဂရုစိုက်နိုင်တော့တယ်"

ကျန်းရှောင် ဘာမှ ပြန်မပြောခင်မှာပင် ရှရှန်းဟိုင်က ဆက်ပြောသည်။

"သူမ မင်းအပေါ်မှာ အမြင်ကောင်းရှိတယ်လို့ ငါထင်တယ်၊ အခုဆို မင်း Weibo မှာ တစ်ခုခု တင်လိုက်တိုင်း သူမက ချက်ချင်း ပြန်စာရေးနေတာပဲ"

ကျန်းရှောင်က ခေါင်းကို ကုပ်ရင်း "ဟင်" ဟု မေးလိုက်သည်။ 

ရှရှန်းဟိုင်က ကျန်းရှောင် အနေရခက်လာသည်အထိ သို့မဟုတ် ဂရုစိုက်ဖို့၊ ကြိုးစားလေ့ကျင့်ဖို့နှင့် ကျောင်းစာအပေါ် အာရုံစိုက်ဖို့ ပြောလာသည်အထိ မစောင့်တော့ပေ။ 

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန်းရှောင်မှာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသောကြောင့်။

ကျန်းရှောင်က ခေါင်းကို ကုပ်ရင်း "ကျွန်တော် နေ့တိုင်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် လေ့ကျင့်နေရတာ၊ လှဲလိုက်တာနဲ့ ချက်ချင်း အိပ်ပျော်သွားတာပဲ"

"ဖုန်းဆော့ဖို့ အားအင်တောင် မရှိပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အံ့အားသင့်သွားသော ရှရှန်းဟိုင်က ဇဝေဇဝါဖြင့် 

"အဲဒီ ကျန်းရှောင်ဖီ-ဆိုးသလား- မဆိုးဘူးလား ဆိုတာ မင်းအကောင့် မဟုတ်ဘူးလား"

ဟု မေးလိုက်သည်။

'မင်း ငါ့သမီးကို Like ပေးနေတာ ၈ ရက်တောင် ရှိပြီ'

'အခု ငါရောက်လာတော့မှ မင်းစကားကို မင်းပြန်ပြင်တော့မလို့လား၊ အခုမှ မင်းက ကြောက်သွားတာလား'

ကျန်းရှောင်က "ကျန်းရှောင်ဖီ-ဆိုးသလား- မဆိုးဘူးလား ဆိုတာ ကျွန်တော်ပါပဲ" ဟု ပြောသည်။

ရှရှန်းဟိုင်မှာ အတော်လေး စိတ်တိုသွားပြီး မသိချင်ယောင်ဆောင်ကာ ငြင်းခုံနေသည့် ကလေးတစ်ယောက်ကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ 

"အဲဒီ အချစ်အကြောင်း ပို့စ်တွေကို တင်နေတာ မင်းမဟုတ်ဘူးလား"

ကျ

န်းရှောင်က အကျင့်အတိုင်း ခေါင်းကို ကုပ်

လိုက်ပြီး "မမ ရှယန်က ကျွန်တော့်ဖုန်းကို သိမ်းထားတာ ကြာပါပြီ"

"ပထမဆုံးနေ့ကတည်းက သူမ ယူသွားတာပါ" ဟု ရှင်းပြလိုက်၏။

ရှမုန်ဟိုင်မှာ ဆွံ့အသွားလေတော့သည်။