Ch 1

🧁အခန်း (၁) အခြားကမ္ဘာသို့ ကူးပြောင်းခြင်း

အေးချမ်းဆိတ်ငြိမ်ပြီး ဆန်းကြယ်လှပလွန်းသည့် တောအုပ်ကြီးတစ်ခုအတွင်းဝယ်...

သစ်ကိုင်းသစ်ရွက် အထပ်ထပ်ကြားမှ တိုးဝှေ့ဖြာကျလာသော နေခြည်နုနုတို့သည် ရွှေရောင်သဲပွင့်လေးများအလား မြက်ခင်းပြင်ထက်တွင် ကခုန်နေကြသည်။ မြင့်မားလှသော သစ်ပင်ကြီးများသည် လေညှင်းနှင့်အတူယိမ်းနွဲ့လှုပ်ခတ်လျက် သစ်ရွက်လှုပ်သံတရှဲရှဲကို မြည်ဟီးစေရာ မြက်ခင်းပြင်ထဲ၌ ပုန်းအောင်းနေသည့် သတ္တဝါငယ်လေးများက လန့်ဖျန့်ကာ ပြေးလွှားကုန်ကြသည်။

စိမ်းစိုနေသော မြက်တောကြားမှ သတ္တဝါငယ်လေးများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်ကို ရံဖန်ရံခါ လှမ်းမြင်ရတတ်သည်။ မြက်ပင်ဖျားများထက်တွင် နှင်းပွင့်လေးများက တလက်လက်တောက်ပနေပြီး ရောင်စုံပန်းမန်တို့သည်လည်း ကောင်းကင်မှ ကြယ်တာရာများအလား အပြိုင်အဆိုင် ဖူးပွင့်ဝေဆာနေကြသည်။ လေထုထဲတွင် တောတောင်တို့၏ သင်းပျံ့သော ရနံ့များ စိမ့်ဝင်နေပြီး မျက်စိတစ်ဆုံးကြည့်လိုက်လျှင် စိမ်းလန်းစိုပြည်သည့် ပန်းခင်းကြီးက ပင်လယ်ပြင်ပမာ ဆန့်တန်းကျယ်ပြန့်နေသည်။

ဤသည်ကား သက်ရှိအပေါင်း ပြန်လည်ရှင်သန်ရာ နွေဦးရာသီပင် ဖြစ်တော့သည်။

တောအုပ်၏အပြင်ဘက်အလွှာကို ဖြတ်ကျော်ကာ အတွင်းပိုင်းသို့ တိုးဝင်လာခဲ့လျှင်မူ အပြင်ဘက်ရှိ သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုကို ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။ 

ဤနေရာသည် "ပုစဉ်းရင်ကွဲသံကြောင့် တောအုပ်ကြီးက ပို၍တိတ်ဆိတ်သွားသကဲ့သို့၊ ငှက်ကလေးများ၏ တေးဆိုသံကြောင့် တောင်တန်းကြီးက ပို၍ပင် ဆိတ်ငြိမ်သွားသည်" ဟူသော ကဗျာဆန်ဆန် အထီးကျန်ဆန်မှုကို ဖော်ဆောင်နေလေသည်။

တောနက်ပိုင်းတွင် အလင်းရောင်က မှေးမှိန်လှ၏။ မိုးထိအောင် မြင့်မားလှသော သစ်ပင်ကြီးများက နေရောင်ခြည်အများစုကို ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် သစ်ရွက်ကြားမှ လျှံကျလာသော နေခြည်အနည်းငယ်သာ မြေပြင်ထက်သို့ ပြောက်ကျားကျရောက်နေသည်။ ဤအချက်ကပင် တောအုပ်တစ်ခုလုံးကို မည်သည့်သက်ရှိမျှ ခြေမချဖူးသည့်အလား ချောက်ချားဖွယ်ရာ ဆိတ်ငြိမ်ခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းပေးနေလေသည်။ 

ဤဆိတ်ငြိမ်မှုများကြားတွင် လုံးဝဖက်စပ်မညီဘဲ ထီးထီးကြီး ရှိနေသည်ကတော့... ယိုင်နဲ့ပျက်စီးနေသော သစ်သားအိမ်လေးတစ်လုံးပင် ဖြစ်၏။

 ၎င်းက "ကွေ့ကောက်သော လမ်းငယ်လေးသည် ဆိတ်ငြိမ်ရာအရပ်သို့ ဦးတည်နေပြီး၊ ပန်းမန်သစ်ပင်တို့၏ အလယ်တွင် ဇင်ဗုဒ္ဓဘာသာကျောင်းတော်လေး ကိန်းဝပ်နေသည်" ဟူသော ကဗျာဆန်ဆန် ပုံရိပ်ကို အမှတ်ရစေသည်။

ထိုသစ်သားအိမ်လေး၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ ခန္ဓာကိုယ်တောင့်တောင့်ဖြောင့်ဖြောင့်နှင့် လူတစ်ယောက် လဲလျောင်းနေသည်။ သူ၏ ဆံပင်တိုများက မြေပြင်ထက်တွင် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး ထူထဲသော ဆံမြိတ်များက မျက်လုံးကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။ မုတ်ဆိတ်မွေး ဗရပွကလည်း မေးစေ့တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းနေ၏။ နွမ်းပါးလှသော အဖြူရောင် စွပ်ကျယ်အင်္ကျီက သူ၏ ကြွက်သားအမြောင်းမြောင်းနှင့် တောင့်တင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ သူက ကမ်းခြေဝတ် ဘောင်းဘီတိုနှင့် ညှပ်ဖိနပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် စီကရက်တစ်လိပ် မရှိနေသည်ကသာ လိုအပ်ချက်ဖြစ်နေလေသည်။

ထိုလူက ဖြည်းဖြည်းချင်း နိုးလာရာမှ သူ့ကျောပြင်အောက်ရှိ ထိတွေ့မှုက ပုံမှန်မဟုတ်သည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။ မြေဆီလွှာနှင့် ရောပြွမ်းနေသော မြက်ခင်းစိမ်းတို့၏ လတ်ဆတ်သော ရနံ့က သူ့နှာခေါင်းထဲသို့ ချက်ချင်း တိုးဝင်လာသည်။ 

သူက ထထိုင်လိုက်ပြီး မျက်လုံးကို ဖုံးနေသော ဆံပင်များကို သပ်တင်လိုက်ရာ၊ အစောပိုင်းက ပုံပျက်ပန်းပျက်ဖြစ်နေသော ဦးလေးကြီးအသွင်မှ ခံ့ညားချောမောသော လူတစ်ယောက်အဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

 သူ၏ နက်မှောင်နက်ရှိုင်းသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရာ အဆုံးမဲ့သော စိမ်းလန်းမှုများကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းက လတ်ဆတ်သန့်စင်လွန်းသော်လည်း သူ့ကိုမူ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားစေသည်။

ငါက ငါ့ရဲ့ အိစက်လွန်းတဲ့ အိပ်ရာပေါ်မှာ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား…

သို့သော် ယခု နိုးလာချိန်တွင်မူ တောအုပ်ကြီးတစ်ခု၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိနေချေပြီ။ 

ဒါက တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ မဟုတ်လား…

သူ အိမ်မက်မက်နေဆဲဖြစ်မည်ဟု တွေးကာ သူ ပြန်လှဲချလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။ အတော်ကြာမှ ပြန်ဖွင့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း မြင်ကွင်းကမူ ထိုစိမ်းလန်းစိုပြည်မှုများအတိုင်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်နေလေ၏။

"တောက်… ဒါ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲကွာ..."

ထိုထွားကျိုင်းသောခန္ဓာကိုယ်နှင့် 'ဟယ်ရှုနျန်'က ရေရွတ်လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ခေါင်းကိုပွတ်ကာ ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မြက်ခင်းကိုထောက်၍ ထရပ်လိုက်သည်။

ထိုသို့ လှုပ်ရှားလိုက်စဉ် လက်အောက်၌ ထူးဆန်းသော အထိအတွေ့တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မြက်ခင်းပေါ်တွင် စာအုပ်တစ်အုပ် ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ကောက်ယူကာ မျက်နှာဖုံးရှိ ခေါင်းစဉ်ကို ဖတ်ကြည့်လိုက်သည်။

[ကိတ်မုန့်ဖုတ်သူ အသုံးပြုသူ လက်စွဲစာအုပ်]

"ဒါက ဘာကြီးလဲကွာ…" 

ဟယ်ရှုနျန်က စိတ်ပျက်လက်ပျက် ရေရွတ်လိုက်ပြီး စာအုပ်ကို လှန်လှောကြည့်လိုက်သည်။

 လက်ရှိအခြေအနေတွင် သူက ဘာမှမတတ်နိုင်သဖြင့် အခြေအနေကို နားလည်ရန် ဤစာအုပ်ကို အရင်ဖတ်ကြည့်ရန်သာ ရှိတော့သည်။

ပထမဆုံး စာမျက်နှာတွင် ရေးသားထားသည်။

[မှော်ကမ္ဘာမှ ကြိုဆိုပါ၏။ သင်၏ ကိတ်မုန့်ဆိုင်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ကြိုးစား အားထုတ်ပါ။ သင်၏ ကိတ်မုန့်များဖြင့် ဤကြောက်မက်ဖွယ် ကမ္ဘာကြီးကို သိမ်းပိုက်လိုက်ပါ...]

"ဘာကြီးလဲ… ကိတ်မုန့်နဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို သိမ်းပိုက်ရမယ် ဟုတ်လား… ငါ့ကို နောက်နေတာလား…" 

ဟယ်ရှုနျန်က စာအုပ်ထဲမှ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စာသားများကြောင့် ဒေါသထွက်သွားမိသည်။ 

ဒါက ဘယ်လိုပေါက်ကရ လက်စွဲစာအုပ်မျိုးလဲ…

ထိုစဉ်မှာပင် ဟယ်ရှုနျန်၏ စိတ်အာရုံထဲ၌ အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။

[ဒင်... ကိတ်မုန့်စနစ် စတင်အသက်ဝင်ပါပြီ။ အနီးအနားတွင် ကိတ်မုန့်ဆိုင်တစ်ဆိုင် ရှိနေသည်ကို စနစ်မှ ရှာဖွေတွေ့ရှိပါသည်။ Host... ကျေးဇူးပြု၍ ဆိုင်အပြင်အဆင် စတိုင်လ်ကို ရွေးချယ်ပေးပါ...]

သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် လေထုထဲ၌ လွင့်မျောနေသော ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သည့် စခရင်မျက်နှာပြင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

"အမလေး..." 

ဟယ်ရှုနျန်က လန့်ဖျပ်ကာ နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်မိသည်။ ရင်းနှီးနေသော စနစ်မျက်နှာပြင်ကို စိုက်ကြည့်ကာ "တကယ်ပဲ တခြားကမ္ဘာကို ကူးပြောင်းလာခဲ့ပြီလား"ဟု မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ဤသို့သောအရာများက ဝတ္ထုထဲတွင်သာ ရှိတတ်သော်လည်း ယခုမူ သူ့မျက်စိရှေ့တည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ၊ သူက လက်ရှိပကတိ အခြေအနေကိုပင် သံသယဝင်လာမိသည်။

[Host... ကျေးဇူးပြု၍ ဆိုင်အပြင်အဆင် စတိုင်လ်ကို ချက်ချင်း ရွေးချယ်ပေးပါ...]

အတန်ကြာ စိတ်ကိုငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီးနောက် ဟယ်ရှုနျန်က သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေသစ်ကို မတတ်သာဘဲ လက်ခံလိုက်ရတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အိမ်မှ သူ၏ သက်တောင့်သက်သာရှိလှသော အသိုက်အမြုံလေးကိုလည်း လွမ်းဆွတ်တမ်းတမိသွားသည်။

သူ စခရင်မျက်နှာပြင်သို့ ပြန်လည်အာရုံစိုက်လိုက်ရာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် များပြားလှသော ဆိုင်အပြင်အဆင် ဒီဇိုင်းများကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကမ္ဘာမြေ၏ ရိုးရာအရှေ့တိုင်းနှင့် အနောက်တိုင်း စတိုင်လ်များသာမကဘဲ၊ ကမ္ဘာပျက်ကပ်လွန်စတိုင်လ်၊ ကြယ်တာရာ‌‌ခေတ်စတိုင်လ်၊ ပုံပြင်ဆန်ဆန်စတိုင်လ်နှင့် ဝတ္ထုထဲမှအတိုင်း ထူးဆန်းဆန်းပြားလှသော ဒီဇိုင်းပေါင်းစုံ ရှိနေသည်။

ထိုရွေးချယ်မှုများက ထောင်သောင်းချီ၍ ရှိနေပြီး ကမ္ဘာမြေနှင့် ကမ္ဘာပြင်ပရှိ ခေတ်အဆက်ဆက်၊ ယဉ်ကျေးမှုအဖုံဖုံမှ စတိုင်လ်အားလုံး ပါဝင်နေလေသည်။

"အိုး... များလှချည်လား…" 

ဟယ်ရှုနျန်က စခရင်ကို အောက်သို့ ဆွဲချလိုက်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက အရောင်အလိုက် စစ်ထုတ်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး 'ပန်းရောင်' ဆိုင်အပြင်အဆင်များကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင်မူ အမွေးပွပွချစ်စရာကောင်းသော ဝင်ရိုးစွန်းဝက်ဝံပေါက်ကလေး ဒီဇိုင်းပါရှိသည့် ဆိုင်အသွင်အပြင်က သူ့မျက်စိထဲ တိုးဝင်လာသည်။

 ၎င်းက အလွန်အမင်း နူးညံ့ပြီး ဖက်ထားချင်စရာကောင်းလှရာ၊ သူက ချက်ချင်းပင် သဘောကျသွားတော့သည်။

ဟုတ်ပေသည်။ အရပ် ၁.၉ မီတာ မြင့်ပြီး လူကြီးတစ်ယောက်ကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် လဲကျအောင် ထိုးနိုင်သည့် ဤထွားကျိုင်းသောခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဟယ်ရှုနျန်သည် အမှန်တွင် အရုပ်များကို အလွန်အမင်း နှစ်သက်မြတ်နိုးသည့် လူတစ်ယောက် ဖြစ်နေလေသည်။ သူ့အိပ်ခန်းထဲတွင်လည်း အရုပ်အကြီးစား အမျိုးအစားအစုံဖြင့် ပြည့်နှက်နေတတ်၏။ ထိုအရုပ်ကြီးများသည်ပင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် သေးငယ်သွားတတ်သည်က အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

သူ ငယ်စဉ်အခါက "နှုတ်ခမ်းနီနီ သွားဖြူဖြူနှင့် ပန်းကလေးတစ်ပွင့်အလား" လှပချောမောလွန်းခဲ့သည်။ ယောကျာ်းလေးအင်္ကျီ ဝတ်ထားလျှင်ပင် လူများက မိန်းကလေးဟု မှားယွင်းထင်မှတ်တတ်ကြသဖြင့် သူ့မိခင်က သူ့ကို မိန်းကလေးကဲ့သို့ ခဏခဏ ဝတ်ဆင်ပေးတတ်သည်။

သူက မိန်းကလေးများနှင့် ဆော့ကစားရသည်ကို နှစ်သက်ပြီး နေ့ရက်တိုင်းကို အရုပ်များကို ဖက်ကာ မိသားစုလုပ်တမ်း ကစားရင်း ဖြတ်သန်းခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယောကျာ်းလေးများ၏ လှောင်ပြောင်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသော်လည်း၊ သူက ငယ်စဉ်ကတည်းက ဗလတောင့်သူဖြစ်သဖြင့် မည်သူမျှ သူ့ကို မချနိုင်ခဲ့ကြချေ။

သူ အရွယ်ရောက်၍ ကျောင်းတက်ရသောအခါ ယောကျာ်းလေးများက ပြိုင်ကားများနှင့် အာထရာမန်းတို့ကိုသာ စိတ်ဝင်စားကြပြီး မည်သူမျှ အရုပ်များကို မကြိုက်ကြကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။ သူက ကွယ်ရာတွင် လှောင်ပြောင်ခြင်း ခံခဲ့ရသဖြင့် မိခင်ဖြစ်သူကို ငိုယိုကာ တိုင်တည်ခဲ့ဖူးသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် မိခင်၏ သွန်သင်ဆုံးမမှုကြောင့် ဟယ်ရှုနျန်က အပြင်လောကတွင် ဗလကြီးတစ်ယောက်အသွင် ဖန်တီးကာ နေထိုင်ခဲ့တော့သည်။ 

သူ၏ ခွန်အားနှင့် ကိုယ်ခံပညာ အရည်အချင်းများကြောင့် မည်သူမျှ သူ့ကို မစနောက်ရဲကြတော့ပေ။ သို့သော် အိမ်တွင်မူ သူက အလိုလိုက်ခံထားရသော သူဌေးသားလေးတစ်ယောက်အလား ပြုမူတတ်သည်။ သူက နေ့စဉ် အရုပ်များကို ဖက်ကာ ပျော်ရွှင်နေတတ်သည့် မင်းသမီးလေးတစ်ပါးသာ ဖြစ်သည်။

ဖခင်ဖြစ်သူက ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ မကြာခဏ ဆူပူကြိမ်းမောင်းသော်လည်း ဟယ်ရှုနျန်ကမူ နားမထောင်ဘဲ ဤအတိုင်းပင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖြတ်သန်းလာခဲ့သည်။

ဆိုင်စတိုင်လ်ကို ရွေးချယ်ပြီးနောက် ဟယ်ရှုနျန်၏ရှေ့မှောက်တွင် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ ဘာမှမသိလိုက်ရမီမှာပင် သူ့ရှေ့တည့်တည့်၌ ဝင်ရိုးစွန်းဝက်ဝံပေါက်ပုံသဏ္ဌာန် ရှိသော ကြီးမားလှသည့် အဆောက်အအုံကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးက ဝက်ဝံကြီးတစ်ကောင်က အိမ်တစ်လုံးကို ပွေ့ဖက်ထားသည့်ပုံစံ ဖြစ်နေသည်။ အပြင်ဘက်မှ ကြည့်လျှင် ၎င်းက နှစ်ထပ်အဆောက်အအုံဖြစ်ပြီး ထိပ်ဆုံးတွင် ဝက်ဝံ၏ ဦးခေါင်း ရှိနေသည်။ ဝက်ဝံ၏ ရင်ဘတ်နေရာတွင် စတုဂံပုံစံ ဆိုင်းဘုတ်ပြားကြီး ရှိနေပြီး ၎င်း၏ အောက်တည့်တည့်တွင်မူ ဆိုင်၏ ပင်မတံခါးမကြီး ရှိနေသည်။

အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးက ဖြူဖွေးနူးညံ့သော အမွှေးပွများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသကဲ့သို့ ထိတွေ့လိုက်လျှင် အိစက်နူးညံ့နေသည်။ အဆောက်အအုံ၏ အတွင်းဒီဇိုင်းကလည်း ရေခဲပြာရောင် သန်းနေပြီး ဝင်ရိုးစွန်းဝက်ဝံအပြင်အဆင်ကိုပင် ထင်ဟပ်နေသည်။ အပြင်က ကြည့်လိုက်လျှင်မူ ဝင်ရိုးစွန်းဝက်ဝံကြီးတစ်ကောင်က အိမ်ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော ရေခဲတုံးကြီးကို ပွေ့ပိုက်ထားသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

ဤဆိုင်အပြင်အဆင်ကို ကြည့်ကာ ဟယ်ရှုနျန်သည် သူ ယခင်က ဆော့ကစားခဲ့ဖူးသော ဆိုင်စီမံခန့်ခွဲသည့်ဂိမ်းများကို ပြေး၍ သတိရမိလိုက်တော့သည်။

🧁🧁🧁