Ch 8

၈၀ ခုနှစ်သို့ ဇာတ်ပို့လေး၏ မိခင်အဖြစ် ကူးပြောင်းသွားခြင်း

အပိုင်း ၈

သူတို့၏ ရှေ့တွင်ရှိနေသော ခေါက်ဆွဲပန်းကန်သည် ကြွယ်ဝပြီး မွှေးကြိုင်သော ရနံ့ကို ထုတ်လွှတ်နေသဖြင့် အထူးပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေသည်။ ရှုယွမ်သည် ပန်းကန်လုံးကြီးတစ်လုံးကို အမြန်ယူလိုက်ပြီး ခေါက်ဆွဲများကို သူတို့နှစ်ဦးအတွက် ခွဲဝေလိုက်သည်။

ရှောင်မန်၏ ဗိုက်ထဲမှ ကျယ်လောင်စွာ မြည်ဟည်းနေသော အသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ရှုယွမ်သည် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ခေါက်ဆွဲပန်းကန်လုံးကြီးကို သူ၏ ရှေ့သို့ တွန်းပေးလိုက်သည်။ "ရှောင်မန်၊ ဗိုက်ဆာနေပြီလား။ စားလိုက်ဦး။"

သူ၏ ဗိုက်ထဲမှမြည်သံကို နားထောင်ရင်း ရှောင်မန်၏ မျက်နှာလေးမှာ ရဲတက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် တူကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ပန်းကန်လုံးထဲရှိ ဖြူဖွေးသော ကြက်ဥပြုတ်ကို ငေးကြည့်ကာ တိတ်တဆိတ် တံတွေးတစ်ချက် မြိုချလိုက်သည်။ 

သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် သူသည် ကြက်ဥတစ်ခါမျှ မစားခဲ့ဖူးပေ။ ၎င်းမှာ မည်သည့်အရသာ ရှိသနည်း။ အလွန် အရသာရှိမည်မှာ သေချာသည်။ မဟုတ်လျှင် အဘယ်ကြောင့် ကျန်းမိသားစုမှ အဘွားအိုသည် ကြက်ခြံထဲတွင် သူ မသိအောင် ခိုးယူစားသွားမည်ကို စိုးရိမ်သကဲ့သို့ ကြက်ခြံကို သူခိုးတစ်ယောက်အလား စောင့်ကြည့်နေရသနည်း။

ရှောင်မန်သည် ကြက်ဥကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ရတနာတစ်ပါးကို ပေးအပ်နေသည့် အမူအရာဖြင့် ရှုယွမ်အား ပေးလိုက်သည်။ "အမေ စားပါ။"

ကျန်းမိသားစုနှင့် မွေးစားမိသားစုတို့ထံတွင် ရှိနေစဉ်က သူသည် ကောင်းမွန်သော အစားအစာများကို တစ်ခါမျှ ဝေစုမရရှိခဲ့ဖူးပေ။ သူသည် ထိုအရာနှင့် အသားကျနေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး ကောင်းကောင်း စားသောက်ရန် မထိုက်တန်ဟု ခံစားနေရသည်။ ထို့အပြင် သူသည် ထိုကြက်ဥကို သူ့အမေအား ပေးချင်နေခဲ့သည်။

ရှုယွမ်မှာ အလွန် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ရှောင်မန်၏ ပန်းကန်မှာ အလွတ်ဖြစ်နေပြီး သူမ၏ ခေါက်ဆွဲပေါ်တွင်မူ ကြက်ဥနှစ်လုံး တင်ထားသည်။

ရှောင်မန် ကြက်ဥကို မကြိုက်တာလား။ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဝက်တစ်ကောင် သို့မဟုတ် ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ခံထားရသော ကလေးတစ်ဦးသည် အစားအသောက် ရွေးချယ်နိုင်လောက်အောင် ဇိမ်ကျနေမည် မဟုတ်ပေ။

ဒါဆိုလျှင် ဤငါးနှစ်အရွယ် ကလေးငယ်က ကြက်ဥများကို သူမအား ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်လား။

ရှုယွမ်သည် ရှုပ်ထွေးနေသော စိတ်ခံစားမှုများကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမသည် ကြက်ဥများကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ရှောင်မန်၏ ပန်းကန်ထဲသို့ ပြန်ထည့်ပေးလိုက်ကာ နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ရှောင်မန်၊ စားလိုက်ပါ။ ကလေးတွေက အာဟာရ ပြည့်ဝဖို့ လိုတယ်။ မြို့ကို ပြန်ရောက်ရင် အမေ ပိုက်ဆံရှာပြီး မင်းအတွက် ကြက်ဥတွေ ဝယ်ပေးမယ်။"

ရှောင်မန်သည် သူ၏ တူဖြင့် ခေါက်ဆွဲများကို ကော်နေစဉ်မှာပင် သူ၏ လည်ချောင်းမှာ ရုတ်တရက် တင်းကျပ်သွားခဲ့သည်။ ချဉ်စူးစူး ခံစားချက်တစ်ခုက သူ၏ နှာခေါင်းဆီသို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။ အမေက သူ့အတွက် ကြက်ဥဝယ်ပေးဖို့ ပိုက်ဆံရှာမယ်လို့ ပြောတယ်။

မည်သူမျှ သူ့ကို ဤမျှ နူးညံ့စွာ စကားမပြောခဲ့ဖူးသလို မည်သူမျှလည်း သူ့ကို အရသာရှိသည့်အရာ တစ်စုံတစ်ရာ မပေးခဲ့ဖူးပေ။

ကလေးငယ်၏ စိတ်ခံစားမှုများမှာ အတွင်း၌ ဆူပွက်နေသော်လည်း သူက ၎င်းကို ဖုံးကွယ်ထားရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သူ၏ ခံစားချက်များကို ရှုယွမ် သတိပြုမိသွားမည်ကို သူ မလိုလားခဲ့ပေ။

သူသည် ခေါက်ဆွဲများကို အလုတ်ကြီး အလုတ်ငယ်ဖြင့် စားသောက်ခဲ့သည်။ ဂျုံမှုန့်စစ်စစ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လက်လုပ်ခေါက်ဆွဲမှာ အလွန်ပင် အရသာရှိပြီး ပြင်းထန်သော ဂျုံရနံ့ကို ရရှိစေသည်။ ၎င်းမှာ ဝါးရလွယ်ကူပြီး ပျော့ပျောင်းကာ ချောမွေ့သဖြင့် လည်ချောင်းကို လုံးဝ မနာကျင်စေပေ။

ပြုတ်ထားသော ကြက်ဥပြုတ်မှာလည်း အရသာရှိပြီး ဝိုင်းစက်၍ ဖြူဖွေးကာ နူးညံ့သော အကာနှင့် ကြွယ်ဝမွှေးကြိုင်သော အနှစ်တို့ဖြင့် ပြည့်စုံနေသည်။

ဤသည်မှာ ရှောင်မန် တစ်ခါမျှ မစားခဲ့ဖူးသော အရသာအရှိဆုံး အစားအစာဖြစ်ပြီး သူ့မိခင်နှင့်အတူ စားသောက်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှုယွမ်သည် စကားစမြည် ပြောဆိုပြီး သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ အကွာအဝေးကို ချဉ်းကပ်လိုသဖြင့် မတော်တဆ ပြောသကဲ့သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။ "ရှောင်မန်၊ မင်း အရင်က ဘာတွေ စားခဲ့ရတာလဲ။"

ရှောင်မန်သည် ခေါက်ဆွဲလုတ်ကြီးကို မြိုချလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ဖြေလိုက်သည်။ "ပြောင်းဖူးပေါင်မုန့်၊ ပဲပုပ်ဖတ်၊ ပဲဖတ်ဘန်းမုန့်၊ ပီလောပီနံ၊ ဖျောက်ဆိပ်ရွက် ပြောင်းရိုးအချို..."

ထိုအရာများကို စားသုံးရသည်မှာ မှားယွင်းသည်ဟု သူ မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။

ရှုယွမ်သည် ဤအကြောင်းအရာမှာ သည်းခံနိုင်ဖွယ် မရှိလောက်အောင် လေးလံနေသည်ဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤကလေးငယ်မှာ ဤကဲ့သို့ ကြီးပြင်းလာခဲ့ရခြင်းမှာ အံ့သြစရာပင် ဖြစ်သည်။

သူမ အံတင်းတင်းကြိတ်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို အဲ့ဒီ ကျန်းလောင်ချိုက်က ဘာတွေ စားတတ်လဲ။"

ရှောင်မန်က ရှုယွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သူက အရက်သောက်ရတာ ကြိုက်တယ်။ မြေပဲ၊ ကြက်ဥကြော်နဲ့ ဝက်ခေါင်းသားတွေ စားတယ်။"

သူက အတော်လေး ကောင်းကောင်း စားသောက်နေခဲ့တာပဲ။ သို့ပါလျက်နှင့် ကလေးတစ်ယောက်ကို သင့်တော်သော အစားအစာ မကျွေးနိုင်ဘူးပေါ့လေ။ ဤကျန်းလောင်ချိုက်မှာ ယုတ်မာလွန်းလှသည်။ သူ့ကို တရားဥပဒေနှင့်အညီ အရေးယူရမည်။ ဖြစ်နိုင်လျှင် သူသည် ထောင်ထဲတွင် ပြောင်းဖူးပေါင်မုန့်ကို ဝါးရင်း သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသော မြေပဲများကို စားသုံးနေရမည် ဖြစ်သည်။

"ကျန်းလောင်ချိုက်က လူတွေကို ရိုက်ရတာ ကြိုက်တယ်မလား" ရှုယွမ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ရှောင်မန်က ရှုယွမ်ကို ထပ်ကြည့်လိုက်မိသည်။ ကျန်းလောင်ချိုက်သည် အရက်သောက်ပြီးနောက် လူများကို ရိုက်လေ့ရှိကြောင်း သူ မပြောချင်ခဲ့သလို သူ အကြိမ်တိုင်း ရိုက်နှက်ခံရသည့်အခါတိုင်း သူသည် သူ့မိခင်အကြောင်းကို တွေးတောမိပြီး သူမသည် မည်သည့်နေရာမှန်းမသိ ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ခေါ်ဆောင်သွားမည်ကို ဆုတောင်းခဲ့ကြောင်းလည်း သူ ပြောပြလိုခြင်း မရှိပေ။

ကလေးက စကားမပြောလိုသည်ကို မြင်သောအခါ ရှုယွမ်သည် သူ၏ ပျော့ပျောင်းပြီး အဝါရောင်သမ်းနေသော ဆံပင်များကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အရင် စားလိုက်ဦး။ စောင့်နေရင် ခေါက်ဆွဲတွေ ပွကုန်လိမ့်မယ်" 

သားအမိနှစ်ဦးစလုံးသည် ဟင်းရည်တစ်စက်မကျန်အောင် ခေါက်ဆွဲများကို ကုန်စင်အောင် စားသောက်ခဲ့ကြသည်။ အစားအစာမှာ အရသာရှိပြီး သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး ဗိုက်ဝသည်အထိ စားသောက်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦး ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် မွှေးကြိုင်သော ခေါက်ဆွဲများကို စားသောက်နေချိန်တွင် အိမ်နံဘေးရှိ လူကုန်ကူးသူ နှစ်ဦးနှင့် ကျန်းလောင်ချိုက်မှာမူ မြောက်လေကိုသာ သောက်သုံးနေကြရသည်။ တံခါးပေါက်မှ တိုးဝင်လာသော ရနံ့ကို ရှူရှိုက်ရင်း ကျန်းလောင်ချိုက်မှာ မျက်နှာပျက်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ ဝက်ခေါင်းသားကို အမြန်ဆုံး အိမ်ပြန်စားရန် တောင့်တလျက် နှုတ်ခမ်းသပ်နေခဲ့သည်။

ရှုယွမ်ကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းလောင်ချိုက်သည် အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော စကားများကို စတင် အော်ဟစ်တော့သည်။

 "ပြည်သူ့လုံခြုံရေး ရဲဘော်တို့၊ ဒီအမျိုးသမီး ပြောတဲ့ စကားတစ်ခွန်းကိုမှ မယုံကြနဲ့။ သူမက ရှောင်မန်ကို စွန့်ပစ်ခဲ့တာ ကြာပြီ။ သူက ငါတို့အိမ်မှာ ကြီးပြင်းလာခဲ့ရတာ မဟုတ်ရင် သူ သေပြီးသား ဖြစ်နေလောက်ပြီ။ အခု သူက ငါတို့ သူ့ကို ကောင်းကောင်း ပြုစုထားတာကို မြင်တော့ သူက အရှက်မရှိဘဲ ရှောင်မန်ကို ပြန်ခေါ်သွားဖို့ ပေါ်လာတာ။ သူမက ရှောင်မန်ကို ရောင်းစားဖို့ ရည်ရွယ်နေတာ သေချာတယ်။ အဲ့ဒီ လူကုန်ကူးသူတွေကို သူပဲ ဒီခေါ်လာတာ။ ဘာလို့ ငါ့လို လူရိုးလူဖြောင့်ကို စုံစမ်းနေရတာလဲ။ ခင်ဗျားတို့ သူ့ကိုပဲ စုံစမ်းသင့်တယ်"

ရှောင်မန် - သူ လုံးဝ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။ သူ့အမေက သူ့ကို ဘယ်တော့မှ ရောင်းစားမည် မဟုတ်ပေ။

လက်ရှိရှိနေသူ အားလုံး ပြည်သူ့လုံခြုံရေး အရာရှိများအပါအဝင် သူ့စကားကို နားထောင်နေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ကျန်းလောင်ချိုက်မှာ သူတို့အားလုံးကို လှည့်စားနိုင်ခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ရိုင်းစိုင်းစွာ ဝေ့ဝဲနေခဲ့ပြီး ရှုယွမ်အပေါ်တွင် မောက်မာမှုများ တိုးပွားလာခဲ့သည်။ ကျန်းလောင်ချိုက် ပို၍ ပို၍ ဝါကြွားလာကာ မသန့်ရှင်းသော စကားများကို အဆက်မပြတ် ဖွင့်ဟတော့သည်။

"အဲ့အမျိုးသမီးက အပျက်ဆန်တယ်၊ နယ်မှာ ယောကျ်ားတွေနဲ့ ပတ်ရှုပ်နေတာ။ ဘယ်သူ့ကလေးမှန်းမသိဘဲ ဒီကလေးကို မွေးဖွားခဲ့တာ။ ဒီကလေးမှာ အဖေတောင် မရှိဘူး။ သူက ယောကျ်ားတွေ အများကြီးနဲ့ အိပ်ခဲ့လို့ ကလေးအဖေ ဘယ်သူလဲဆိုတာတောင် သိမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူနဲ့ ထိုက်တန်တယ်။ ဒီကလေးကလည်း အရူးပဲ၊ ဉာဏ်ပိန်းပြီး သစ်တုံးလို မိုက်မဲတာ။ ပါးစပ်က ကောက် မျက်စိက စောင်း ခြေထောက်ကလည်း ဒုက္ခိတ..."

ရှုယွမ်သည် တံခါးအပြင်ဘက်မှ တောက်ပစွာ ထိုးကျလာသော နေရောင်ခြည်အောက်တွင် သူ၏ ညစ်ညမ်းသော ပါးစပ်မှ ထွက်လာသည့် ညစ်ပတ်သော တံတွေးများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ ဒေါသ မထွက်ခဲ့သလို စိတ်ဆိုးခြင်းလည်း မရှိခဲ့ပေ။ သူမသည် ရှောင်မန်၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ့ကို ကြည့်ရန် ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်သည်။ ကလေးက သူမကို ပြန်ကြည့်နေခဲ့ပြီး ထိုညစ်ညမ်းသော စော်ကားမှုများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူ နားလည်လားဆိုသည်ကို သူမ မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။

သူမသည် ကျန်းလောင်ချိုက်၏ ထိုညစ်ညမ်းသော ပါးစပ်ကို အမြန်ဆုံး ပိတ်ပစ်ရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအတွက် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းမှာမူ...

ရှုယွမ်သည် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ကို မြှောက်ကာ ထိုလူမိုက်အား ပြင်းထန်သော ပါးရိုက်ချက်တစ်ခု ပေးအပ်လိုက်သည်။ ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ အားမှာ ပြင်းထန်လှသဖြင့် ကျန်းလောင်ချိုက်၏ ဦးခေါင်းကြီးမှာ ဘေးသို့ ယိုင်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်နှာ အစိတ်အပိုင်းများမှာ ပြိုကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားကာ ညစ်ညမ်းသော စကားလုံးများအားလုံးမှာ သူ၏ လည်ချောင်းထဲတွင် ပိတ်မိသွားခဲ့သည်။

ပါးရိုက်ချက်တစ်ခုတည်းဖြင့် မလုံလောက်သေးပေ။ အခြားတစ်ဖက်မှလည်း ညီညာသော ပါးရိုက်ချက်တစ်ခု ထပ်၍လိုက်လာခဲ့သည်။  ဘယ် ညာ ပြင်းထန်သော ပါးရိုက်ချက် ရှစ်ချက်အပြီးတွင် ကျန်းလောင်ချိုက်မှာ ကြယ်တာရာများကို မြင်ယောင်နေခဲ့ပြီး သူ့ဦးခေါင်းမှာ ချာချာလည်နေကာ နားထဲတွင် တဝီဝီအသံများ မြည်နေပြီး သူရှေ့ရှိ လောကကြီးမှာ အမှောင်ကျသွားခဲ့သည်။ သူသည် အရှေ့အနောက်ကိုပင် မခွဲခြားနိုင်တော့ပေ။

အခန်းထဲတွင် လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး လေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသော မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ဒိုင်းခနဲ မြည်သံများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

လူကုန်ကူးသူ နှစ်ဦးမှာ လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြသည်။ ထိုကဲ့သို့ ရိုက်နှက်နိုင်သော အမျိုးသမီးမျိုးကို သူတို့ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ သူမသာ မရှိခဲ့ပါက သူတို့သည် ချောက်ကမ်းပါးအစွန်းသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ပြည်သူ့လုံခြုံရေး၏ ဖမ်းဆီးခြင်းမှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားသည့် ကြိုးဖြင့် ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်။

တံခါးအနီးတွင် ရပ်နေသော ရှောင်မန်သည် အံ့သြခြင်းဖြင့် ပါးစပ် တစ်ဝက်ခန့် အဟောင်းသား ဟနေခဲ့သည်။ သူ့ကို အလွန် ကြင်နာစွာ ဆက်ဆံပေးခဲ့သော နူးညံ့သည့် မိခင်က ဤကဲ့သို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် သူမ၏ ကာကွယ်ခြင်းကို အပြည့်အဝ ခံစားလိုက်ရပြီး လွှမ်းမိုးနေသော လုံခြုံမှု ခံစားချက်တစ်ခုက သူ့ကို ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

ရှုယွမ်သည် သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ပွတ်သပ်ပြီး ရှောင်မန်၏ ဘေးသို့ ပြန်ဆုတ်ကာ သူ့ကို တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "မကြောက်နဲ့ ရှောင်မန်။ လူကုန်ကူးသူတွေကို ရိုက်သင့်တယ်။"

သူမသည် သူမ၏ ကလေးရှေ့တွင် အကြမ်းဖက်သူတစ်ဦးအဖြစ် မပေါ်ပေါက်လိုပေ။ သူမသည် နူးညံ့သော မိခင်တစ်ဦး ဖြစ်ချင်သည်။ သို့သော် လူကုန်ကူးသူများနှင့် အကြောင်းပြချက် ပေးနေရန် မလိုအပ်ပေ။ သူမတွင် အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။

ရှောင်မန်သည် ရှုယွမ်၏ အဝတ်စွန်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏ အသံမှာ ချိုမြိန်ပြီး ကြည်လင်နေခဲ့သည်။ "သား မကြောက်ပါဘူး။ အမေက အရမ်းမိုက်တာပဲ။"

ကျန်းလောင်ချိုက်သည် ပြင်းထန်သော ပါးရိုက်ချက်များကြောင့် ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။ သူ၏ အတွင်းစိတ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး သူ တစ်ခွန်းမှ ထပ်မပြောရဲတော့ပေ။

ပြည်သူ့လုံခြုံရေး အရာရှိများသည် သူမကို တားဆီးရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ပေ။ အမှန်တကယ်ဆိုရလျှင် ထိုပါးရိုက်ချက်များမှာ အလွန်ပင် ကျေနပ်ဖွယ် ကောင်းလှသည်ဟု သူတို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် သူတို့၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုမှာ မပြီးဆုံးသေးသဖြင့် ရှုယွမ်သည် ကျန်းလောင်ချိုက်ကို သတိလစ်သွားသည်အထိ ရိုက်ပုတ်မိမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဝင်ရောက် တားဆီးတော့မည့် အခိုက်အတန့်တွင် ရှုယွမ်က ဦးစွာ ပြောလိုက်သည်။ 

"ညွှန်ကြားရေးမှူးရွှီ၊ ကျန်းလောင်ချိုက်ကလည်း လူကုန်ကူးသူ တစ်ယောက်ပဲ။ သူရဲ့ အခန်း ငါးခန်းပါ ကျယ်ဝန်းတဲ့ အုတ်ကြွပ်မိုး အိမ်ကြီးကို အမွေရထားတဲ့ ပိုက်ဆံနဲ့ ဆောက်ထားတာ မဟုတ်ဘူး။ သူ ကလေးတွေကို ဝယ်ရောင်းလုပ်ပြီး ရှာထားတဲ့ ပိုက်ဆံနဲ့ ဆောက်ထားတာပါ။"

သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသအလျှံများ တောက်လောင်နေသည်။ "ကျန်းလောင်ချိုက် ကလေးတွေကို ရောင်းစားတော့ ပိုက်ဆံမြန်မြန် ရတယ်မလား။ အခုတော့ ရှင် အကျိုးပေးကို ခံစားရတော့မယ်။"

ရှောင်မန်က ကျယ်လောင်ပြီး ကြည်လင်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဦးလေး ပြည်သူ့လုံခြုံရေး အရာရှိ၊ သား သက်သေခံနိုင်ပါတယ်။ ကျန်းလောင်ချိုက်က လူကုန်ကူးသူပါ။ ရှောင်ဟယ်ကုန်ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့က တျဲ့လိုင်ကို သူက လျိုအာ့လန်ရဲ့ မိသားစုဆီ ရောင်းစားခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ရှစ်မော့ကုန်ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့က ကော်ရှန်းကိုလည်း သူ ရောင်းစားခဲ့တယ်။ တစ်ခါတစ်ရံ သူ မြို့ပြင်သွားရင် ကလေးတွေ ရှာဖို့ သွားတာပါ။"

ရှုယွမ်သည် ရှောင်မန်၏ လက်သေးသေးလေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သက်သေအထောက်အထားများကို ဖြည့်စွက်ပေးနေသည့် ထက်မြက်သော ကလေးငယ်အတွက် ဂုဏ်ယူမိနေသည်။

ကျန်းလောင်ချိုက်၏ နှလုံးသားတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ အတွင်းစိတ်တွင် မြည်ဟည်းသွားသော ဈာပန ခေါင်းလောင်းသံနှင့် တူနေသည်။ မည်သူမျှ သူ့ကို ယခင်က သံသယ မဖြစ်ခဲ့ကြပေ။ မည်သူမျှ သတင်းအချက်အလက်ကို အနည်းငယ်မျှပင် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်း မရှိခဲ့ကြပေ။ သူတို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒါတွေအားလုံးကို သိနေတာလဲ။ ဒီသားအမိမှာ သူ့ရန်သူများ ဖြစ်သည်မှာ သေချာလှသည်။ သူ ဘဝပေါင်း ရှစ်ဘဝကတည်းက ကျိန်စာသင့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။

ရွှီတာ့ရှုသည် ကျန်းလောင်ချိုက်၏ လက်ကောက်ဝတ်တွင် လက်ထိပ်များကို ကျွမ်းကျင်စွာ ခတ်လိုက်ပြီး တင်းမာစွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

 "ကျန်းလောင်ချိုက် ပြဿနာ ရှာဖို့ မကြိုးစားနဲ့တော့။ မင်း လူကုန်ကူးမှုမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေတယ်ဆိုတဲ့ သဲလွန်စတွေကို ငါတို့ ရထားပြီးပြီ။ အခုချက်ချင်း အမှန်အတိုင်း ဝန်ခံလိုက် အမှန်အတိုင်း ဝန်ခံရင်တော့ သက်သာခွင့် ပေးမယ်။"

ကျန်းလောင်ချိုက်သည် သူ့လက်ကောက်ဝတ်ရှိ ငွေရောင် လက်ထိပ်များကို ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။ အခြေအနေတွေ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဤမျှအထိ ထိန်းမနိုင် သိမ်းမရ ဖြစ်သွားရတာလဲ။ မူလက သူသည် ရှောင်မန်ကို ယနေ့ ဖယ်ရှားပစ်ပြီး နောက်ထပ် ထက်မြက်သော ယောကျ်ားလေးတစ်ဦးကို မိသားစုထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာရန် စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ခရိုင်မှ အင်အားဖြည့်တင်းမှုများ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ လူအင်အား ပြဿနာမှာ စိုးရိမ်စရာ မရှိတော့ပေ။ ပြည်သူ့လုံခြုံရေး အရာရှိများသည် လူကုန်ကူးသူ နှစ်ဦးနှင့် ကျန်းလောင်ချိုက်ကို သီးခြားစီ စစ်ဆေးမေးမြန်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် တျဲ့လိုင်၊ ကော်ရှန်းနှင့် သူတို့၏ မိသားစုများ၊ ရှောင်မန်ကို ရောင်းစားခဲ့သူ လင်တာ့ဟူကိုပါ ခေါ်ဆောင်လာရန် လူများကို စေလွှတ်လိုက်ကြသည်။

ရှုယွမ်သည် ကိုင်းညွတ်လိုက်ပြီး ရှောင်မန်ကို ပွေ့ချီကာ သူ၏ နားထဲသို့ တိုးညင်းစွာ မေးလိုက်သည်။ "မင်း လင်တာ့ဟူကို မှတ်မိသေးလား။"

ရှောင်မန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "သား မှတ်မိပါတယ်။"

ရှုယွမ်သည် ရှောင်မန်၏ မွေးစားမိသားစုအပေါ် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ရှိနေခဲ့သည်။ သူ့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သော ဝမ်ချွန်းဟွာသည် အခြားသူ၏ ကလေးကို စောင့်ရှောက်ရန် ငွေယူခဲ့သည်။ သို့သော် သူမသည် သူမ၏ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် အစွမ်းကုန် ပြုစုခဲ့ပြီး ရှောင်မန်ကို ရိုးသားသော မေတ္တာနှင့် ပြင်းထန်သော တာဝန်ယူမှုတို့ဖြင့် ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သည်။ မဟုတ်လျှင် သူ့လို ကလေးငယ် တစ်ယောက်မှာ ဒုက္ခခံရနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။ ရှောင်မန်ကို ဤအရွယ်အထိ ကြီးပြင်းလာစေရန် သူမသည် အလွန် ကြိုးပမ်းခဲ့ရသည်။

သူမ အသက်ရှင်စဉ်က သူမသည် ရှောင်မန်ကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ ကွယ်လွန်ပြီးနောက် သူမ၏ သားအကြီးဆုံး လင်တာ့ဟူသည် ရှောင်မန်ကို ချက်ချင်းပင် ကျန်းလောင်ချိုက်ထံ ရောင်းစားခဲ့သည်။

ရှောင်မန်အတွက် ထိုမွေးစားမိသားစုကို ရွေးချယ်ခဲ့ရာတွင် မူလခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်၌ အမှားအယွင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဝမ်ချွန်းဟွာမှာ လူကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ တကယ့် ပြစ်မှု ကျူးလွန်သူမှာ သူမ၏ ပျင်းရိ၊ အလုပ်လက်မဲ့၊ လောဘကြီးသော သား လင်တာ့ဟူပင် ဖြစ်သည်။

အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ရှုယွမ်သည် ခြံဝင်းထဲသို့ အမြန် လျှောက်သွားကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေသော ပြည်သူ့လုံခြုံရေး အရာရှိများကို အမီလိုက်လိုက်သည်။ သူမ ပြောလိုက်သည်။ "လင်တာ့ဟူရဲ့ ညီမ လင်ရှောင်ယာကိုလည်း ခေါ်ခဲ့ပါ။ ဒီကိစ္စတွေအားလုံးမှာ သူလည်း ပါဝင်ပတ်သက်နေတယ်" 

ကောင်းပြီ။ ဒီမိသားစုနှစ်ခုနှင့် ပတ်သက်သော မကျေနပ်ချက်များအားလုံးကို တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် အပြီးအပြတ် ရှင်းလင်းလိုက်ခြင်းမှာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုအချိန်ပြီးနောက် သူမ သို့မဟုတ် ရှောင်မန်တို့သည် ပိုင်ဟွာခရိုင်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လာစရာ လိုတော့မည် မဟုတ်ပေ။