အပိုင်း ၁၀၉

Chapter 109

နှစ်ရက်ကြာပြီးနောက် ရွှီလော့ယန်အခြေအနေကောင်းပြီးဆိုတာသေချာမှ ချီချန်အန်းက Cနိုင်ငံကိုပြန်ဖို့ပြင်လိုက်သည်။

ရွှီလော့ယန်က သူကိုကူပြီးသိမ်းဆည်းပေးလာသည်။သို့သော်ချီချန်အန်းက များများစားစားထည့်မလာတာကြောင့် ပစ္စည်းတွေအားလုံးထုတ်ပိုးရန် 10မိနစ်ခန့်သာကြာလိုက်သည်။

ရွှီလော့ယန်က ငုတ်တုတ်လေးထိုင်ပြီး ချီချန်အန်းအားမော့ကြည့်လာသည်။

"မင်းနဲ့မခွဲနိုင်ဘူး "

ပြီးနောက် သူကြမ်းပြင်ပေါ်ထိုင်ချလိုက်ကာ ချီချန်အန်းပေါင်ပေါ် ခေါင်းတင်လိုက်ပြီး ပွတ်သီးပွတ်သပ်လုပ်နေတော့သည်။ 

"ရိုက်ကူးရေးပြီးတာနဲ့ အိမ်ကိုအမြန်ပြန်လာခဲ့မယ် "

"အင်း ကိုယ် မင်းကိုအိမ်မှာစောင့်နေမယ် "

ပြောရင်းနဲ့မှ ချီချန်အန်းစိတ်ထဲ၌ ရွှီလော့ယန်နဲ့အတူနေသည့်ထျန်းဟယ်အိမ်ယာကတိုက်ခန်းကို အိမ်လို့မှတ်ယူထားကြောင်း သိလာရသည်။ခေါင်းကိုငုံ့ပြီး သူပေါင်ပေါ်မှာအနားယူနေသည့် လူ၏မျက်နှာကိုကြည့်ရင်း အသာလေး နာရွက်ကိုဆွဲညှစ်လိုက်မိသည်။

"ငါမရှိလည်း အစားသေချာစား၊စားချင်စိတ်မရှိတောင် နည်းနည်းလေးတော့စား၊ဝိတ်ထပ်မ‌ကျစေနဲ့တော့၊ရာသီဥတုကပူနေသေးလည်း ရေအေးတွေမသောက်နဲ့အဲကွန်းကိုလည်းအရမ်းကြီးအေးအောင်မထားထားနဲ့ ရေအေးတွေနဲ့လည်း ရေမချိုးနဲ့ "

အမြဲတမ်း သူစပြီးနားပူနားဆာလုပ်ပြီဆိုတာနှင့် ရပ်လို့မရကြောင်း သူဘာသာသူသိတော့ ရွှီလော့ယန်က စိတ်ပျက်လက်ပျက်အသံဖြင့်

 "ငါကပွစိပွစိပြောနေမိပြန်ပြီ၊မင်းစိတ်မရှုပ်တာသေချာရဲ့လား၊အသက်ကြီးလာလို့ ဒီထက်ပိုပြီးစကားများလာရင်ကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ "

ချီချန်အန်းက ခေါင်းအသာယမ်းပြလိုက်ပြီး "မဖြစ်ပါဘူး မင်းပဲကိုယ့်ကို ဒီလိုမျိုးဂရုစိုက်တာ ၊ကိုယ်‌သဘောကြတယ် "

ချီချန်အန်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပြန်ဖြေလာတော့ ရွှီလော့ယန် ရင်ဘတ်ထဲစူးခနဲဖြစ်သွားရသည်။ချီချန်အန်းကိုသိတာကြာပေမယ့်လည်း သူ့ပုံစံကအေးတိအေးစက်ဖြင့် သူငယ်ချင်းသိပ်မရှိလှပေ။ငယ်ငယ်တုန်းကဖြစ်ခဲ့တဲ့ကိစ္စတွေကြောင့် သူ့အစ်ကိုနှင့်ဆက်ဆံရေးကအဆင်ပြေပေမယ့်လည်း အရမ်းကြီးမရင်းနှီးလှပေ။လျန်ချိုးကျပြန်တော့လည်း ချီချန်အန်းကိုသတိထားပြီး အလုပ်သဘောအရသာဆက်ဆံလေသည်။

တကယ်ကို သူကိုဒီလိုမျိုး ပွစိပွစိပြောမည့်သူမရှိခဲ့ အခုလိုမျိုးတွေးကြည့်တော့မှ ရွှီလော့ယန်ပိုပြီးစိတ်မကောင်းဖြစ်သွားရသည်။သူတို့လက်ချောင်းတွေအားရောယှက်ပြီးကိုင်လိုက်ကာ လက်ချောင်းထိပ်လေးတွေကိုနမ်းလိုက်မိသည်။ 

"ကိစ္စမရှိဘူး နေ့ရက်တိုင်း အရင်နေ့ကထက်ပိုချစ်ပေးမယ် "

သူနှုတ်ခမ်းတွေကို လက်ချောင်းတွေဖြင့်ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ရင်း ချီချန်အန်းက အသံတိုးတိုးဖြင့်

"ကောင်းပြီး ဒါနဲ့ စောနက မင်း ဆုချမယ်လို့ ပြောလိုက်သလားလို့ "

"ဘာဆုလဲ "

ရွှီလော့ယန်က မသိချင်ယောင်ဆောင်နေပေမယ့်လည်း ချီချန်အန်း၏အသံတိတ် အကြည့်စူးစူးအောက်၌ သူအပြစ်ရှိသလိုခံစားလိုက်ရသည်။

တည့်တည့်ထိုင်လိုက်ကာ ချီချန်အန်း၏မျက်လုံးတွေအား ရှောင်ဖယ်လိုက်ပြီး "မနက်ဖြန်နားရက်ရထားတယ်၊ဒါပေမယ့် မနက်ကျရင်မင်းကိုဆုပေးမယ် ငါကတိပေးတယ်"

နောက်နေ့မနက် ရွှီလော့ယန်မျက်လုံးဖွင်လိုက်သည်နှင့် ချီချန်အန်းကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။သူတို့နှစ်ယောက်အကြည့်ချင်းဆုံသွားတော့ သူလက်ဖြင့် ချီချန်အန်းမျက်လုံးတွေကိုကာလိုက်ပြီး"အရင်ဆုံး မနက်စာလုပ်ဖို့ မီးဖိုချောင်သွားလိုက်ဦးမယ် ၊နောက်နာရီ၀က်နေရင် မီးဖိုချောင်ကိုလာခဲ့ ဟုတ်ပြီလား "

သူထိုစကားပြောနေတုန်း ချီချန်အန်းအား အချိန်နှင့်နေရာကို သိရန် '‌နာရီ၀က်' နဲ့ 'မီးဖိုချောင်'ဆိုတာသေချာလေးပြောပြလိုက်သည်။

ချီချန်အန်းကမူ အတော်လေးကို လိုက်လိုက်လျောလျောရှိသည်။ 

"ကောင်းပြီ "

သူ့လက်ကိုပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ချီချန်အန်းတစ်ယောက်မျက်လွှာချလိုက်သည်နှင့် ကုတင်ပေါ်ကနေအမြန်ဆင်းလိုက်ကာ အိပ်ခန်းထဲကနေပြေးထွက်လိုက်သည်။သို့သော် မီးဖိုချောင်ကိုသွားရမည့်အစား အရင်ဆုံးရေချိုးခန်းသို့သွားကာရေချိုးလိုက်သည်။ကသိကအောက်အနေအထားဖြင့်အနောက်ဖက်ကိုဆေးကြောလိုက်ပြီး မျက်နှာပူပူဖြင့် ပြင်ဆင်နေလိုက်သည်။

မီးဖိုချောင်ထဲသွားလိုက်ပြီး အသစ်ဖောက်ထားတဲ့ အပြာရောင် အေပရွှန်ကိုမြင်တော့ သူ့အသက်ပြင်းပြင်းရှုလိုက်သည်။ပြီးနောက် သူတုန်ရီနေသောလက်များဖြင့်ကောက်ယူလိုက်သည်။

နာရီ၀က်အကြာ‌၌ အချိန်ကိုက်ကို ချီချန်အန်း အောက်ထပ်သို့ဆင်းလာသည်။သို့သော် သူ့မီးဖိုချောင်ထဲ၀င်လိုက်သည်နှင့် သူ့အသက်ရှူသံတွေပါရပ်တန့်သွားရသည်။

လိုက်ကာများကိုချထားသည့်အပြင် မီးပါပိတ်ထားသေးသဖြင့် မီးဖိုချောင်တွင် အမှောင်အချို့ ရှိနေသည်။ နံရံပေါ်တွင် မီးဖိုချောင်သုံးပစ္စည်းများကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် ချိတ်ဆွဲထားပြီး အိုးထဲတွင် ဆီလောင်းထားသော်လည်း မီးမဖွင့်ထားပေ။ ကြက်ဥများကို ပန်းကန်လုံးထဲသို့ ခွဲ၍ထည့်ထားသော်လည်း မမွှေရသေးချေ။ ရွှီလော့ယန်တံခါးကို ကျောပေးရပ်နေပြီး မှိန်မှိန်ဖျော့ဖျော့အလင်းရောင်အောက်တွင် အဝေးကို အကြည့်မလွှဲနိုင်အောင် စွဲဆောင်မှုရှိနေ၏။

ချီချန်အန်းက ဖြည်းဖြည်းချင်းလျှောက်သွားပြီး အနောက်မှနေ တစ်ဖက်လူကို ပွေ့ဖက်ကာ ပုခုံးသားလေးကို တဖွဖွနမ်းရင်း လူကိုရူးသွပ်သွားစေနိုင်သည့် သြရှရှအသံဖြင့်မေးလာသည်။

"နျောင်နျောင် မနက်စာအရင်စားချင်လား ဒါမှမဟုတ် မင်းကိုအရင်စားစေချင်လား"

တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက်ကြား မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသည့်နှလုံးခုန်သံကိုကြားတော့ ရွှီလော့ယန်ရဲ့ အသက်ရှုသံတွေကပို၍ပရမ်းပတာဖြစ်ကာ ခန္တာကိုယ်လေးက တဆတ်ဆတ်တုန်ယင်နေတော့သည်။

သူလှည့်မကြည့်ရဲဘူးလို့...

သူ့လက်ထဲတွင် တူကိုကိုင်ရင်း ပန်းကန်လုံးထဲက ကြက်ဥ အနှစ်များကို မွှေနေရင်းမှ "သေချာပေါက်...ငါ့ကို အရင်စား" ဟု တိုးတိုးလေးပြောလိုက်၏။

စကားဆုံးသွားသည်နှင့်တပြိုင်နက် လည်ပင်းအနောက်ဘက်လေးက ညင်သာစွာ အကိုက်ခံလိုက်ရပြီး သွားဖြင့် တတိတိကိုက်၀ါးနေတာကို ခံစားလိုက်ရသည်။ 

တငွေ့ငွေ့နှင့်အနည်းငယ် တုန်ယင်စေတဲ့ နာကျင်မှုက ကျောရိုးမကြီးတစ်လျှောက်မှတဆင့် မြှီးညှောင့်ရိုးအထိ တည့်တည့်စိမ့်၀င်သွား၏။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ လေးလံတဲ့သတ္ထုပြားအမြောက်အမြား သူ့စိတ်ထဲရောက်လာသလိုခံစားလိုက်ရပြီး သူ့ခြေထောက်တွေကမူ မတ်မတ်မရပ်နိုင်တော့ဘဲ တဖြည်းဖြည်းအားနည်းလာတော့သည်။

အဆုံးတွင် သူ့ခေါင်းကို လှည့်ပြီး ချီချန်အန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ 

ရွှီလော့ယန်က စိုစွတ်နေသော မျက်လုံးလေးများကို အသာမှိတ်လိုက်ပြီး "ဒါဆို စားချင်လား"

"အင်း...အရမ်းပဲ"

ရွှီလော့ယန်က ယနေ့မနက်စာကို အရမ်းစားမိသွားသည်။ အစပိုင်းတွင် ချီချန်အန်းက ယင်းကို ဖြည်းညှင်းပြီး စိတ်ရှည်လက်ရှည်ဖြင့် ကျွေးခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း ဖြည်းဖြည်းချင်းသာစားလေသည်။ သို့သော် သူအဆင်ပြေနေသေမှန်း သိသွားပြီးနောက်၊ ချီချန်အန်းရဲ့ အစာကျွေးတဲ့ အကြိမ်ရေကပိုပိုမြန်မြန်လာပြီး ရွှီလော့ယန်မှ ဆက်လတ်မစားနိုင်တော့ပေ။ 

ရွှီလော့ယန်က သူမရတော့တဲ့အကြောင်း ဆန္ဒပြခဲ့ပေမယ့် တစ်ဖက်က ကန့်ကွက်ခဲ့သဖြင့် ဟင်းချက်တဲ့စင်ပေါ်မှာ လှဲလျောင်းပြီး ဆက်လက်စားသောက်ခဲ့ရ၏။

ချီချန်အန်းကျွေးလွန်းတာကြောင့် သူ့မကျေနပ်မှုတွေကို ဖော်ပြဖို့အတွက် ကြက်ဥ အနှစ်တွေကို ဆက်ခေါက်နေဖို့ သူအနည်းငယ် အာရုံစိုက်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် သူ လက် ငါးကြိမ် သို့မဟုတ် ခြောက်ကြိမ်သာ လှုပ်ခတ်ရသေးသော်လည်း အနောက်မှ ချီချန်အန်းရဲ့ လုပ်ရပ်ကြောင့်ရပ်တန့်သွားရသည်။  

"အာရုံစိုက်"  

သူပြောသလိုပင်၊ အစာကျွေးတဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်က သိသိသာသာ တိုးလာပြီး အကြိမ်ရေပင် ပိုမြန်လာသေးသည်။ ရွှီလော့ယန်ရဲ့လက်ထဲက တူတွေက ဟင်းချက်တဲ့စင်ပေါ် ပြုတ်ကျသွားပြီး တခြားဘာကိုမှ ဂရုစိုက်ဖို့ရာ စိတ်မ၀င်စားနိုင်တော့ချေ။

တစ်နာရီကျော်ကြာ မနက်စာစားပြီးနောက်၊ ရွှီလော့ယန်မှာ အချိန်တော်တော်ကြာကြာသူ့ခြေထောက်တွေကို အားယူပြီးမှမတ်တပ်ထရပ်နိုင်ခဲ့သည်။ သူ့လက်များက ချီချန်အန်း၏လည်ပင်းတစ်ဝိုက်တွင် ရှိနေပြီး မျက်လုံးများကမူ မျက်ရည်များဖြင့်ပြည့်နှက်ကာ နီရဲတွတ်နေပေ၏။

 "ဒီည ကုတင်ခွဲအိပ်မှဖြစ်တော့မယ် ငါတကယ်စိတ်ဆိုးနေတယ် လွယ်လွယ် ချော့လို့ရမယ်မထင်နဲ့ “

ချီချန်အန်းက သူ့ခါးတစ်ဝိုက်တွင် လက်တင်ကာ နာကျင်မှုကို သက်သာရာရစေရန်အလို့အငှာ ခပ်ဖွဖွလေး ပွတ်သပ်ပေးနေသည်။  

ယင်းကိုကြားတော့ သူက စိုစွတ်နေတဲ့မျက်လုံးတွေကို နမ်းပြီး "နျောင်နျောင် ကိုယ့်ရဲ့လေယာဥ်က နေ့လည်ထွက်မှာဆိုတော့ ဒီည ကုတင်ခွဲအိပ်သလိုပါပဲ"

ရှုပ်ယှက်ခတ်နေတဲ့ အတွေးတစ်ချို့က ပြန်လည်တည်ငြိမ်လာသဖြင့် ရွှီလော့ယန်၏ စိတ်ဆိုးနေမှုကို အသာစီးရသွားပြီး ချီချန်အန်းအား ဖတ်တွယ်ထားလိုက်မိသည်။  

အမှတ်မထင် စင်ပေါ်တွင် တင်ထားပေမယ့် ပြုတ်ကျနေသည့် အေပရွန်နှင့် စေးကပ်ကပ်အရည်တချို့ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့်အဝေးကို အမြန်အကြည့်လွှဲလိုက်ရသည်။  

သူ့ကို စင်ပေါ်မတင်ခင်မှာ သူငိုပြီးငြင်းဆန်နေပေမယ့် ချီချန်အန်းကသူ့ကိုယ်ထဲကနေပင်မထွက်ဘဲ အပေါ်တင်ပြီးအတင်းဆောင့်သွင်းနေသဖြင့် ချန်အန်းရဲ့ပုခုံးကိုကိုက်ခဲကာ သွားဖြင့် သူ့အ၀တ်တွေကိုပါ ဆွဲဖြဲမိသွား၏။

ရွှီလော့ယန်က အတွေးနယ်လွန်နေမိသည်။  

ချီချန်အန်းက သူ့ဖင်လေးကို အသာပုတ်ပြီး "အဝတ်အစားတွေ ဘယ်မှာလဲ" ဟု မေးလာသည်။

"အဝတ်အစားလား"

ရွှီလော့ယန်က သူ့အံသွားတွေကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဖိကြိတ်ပစ်လိုက်ပြီး "ငါ့ အ၀တ်တွေကို အဝတ်လျှော်စက်ထဲကို ပစ်ချထားတယ်"

ထိုအချိန်မှပင်၊ သူ့ အခြေအနေက အတော်လေးဆိုးရွားနေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။  

သူ့မှာဝတ်စရာအဝတ်မရှိတော့ဘူးလို့...

ချီချန်အန်းက ရယ်မောရင်းဆိုလိုက်သည်။ 

 "အေပရွန်ကလည်း ဝတ်လို့မရတော့ဘူး"

သူ့မျက်နှာ အနည်းငယ်ပူနေပေမယ့် ရွှီလော့ယန်က မေးစေ့ကို ခပ်မြင့်မြင့်လေးပင့်မြှောက်ကာ "ဝတ်လို့ရရင်တောင် ဝတ်ရမှာမဟုတ်တာ သေချာပေါက်ပဲ ဘယ်သူသိမလဲ မင်းကထပ်ပြီး ထကြွလာလို့ ငါ့ကို ထပ်ပြီး ဖိချနိုင်တယ်ဆိုတာ..."  

သူကပြောပြီးသည်နှင့် သူစကားသူလန့်သွားကာ အနောက်ကိုလိမ်လိမ်မာမာလေး ဆုတ်လိုက်မိသည်။

အစတုန်းက စမ်းကြည့်ချင်တဲ့တရားခံကသူဆိုပေမယ့် တကယ်ကြီး ရလဒ်က ဒီလောက်အထိကြောက်ဖို့ကောင်းလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူကထင်ထားမှာလဲလို့...

ငါ့ရဲ့ အပေါက်လေးက တကယ်မခံနိုင်တော့ဘူး...

ချီချန်အန်းက သူ့အင်္ကျီကို ချွတ်ပြီး ရွှီလော့ယန်ကိုဝတ်ပေးလိုက်ကာ ကြယ်သီးနှစ်လုံးတပ်ပေးပြီးနောက် အနောက်ကို ခြေတစ်လှမ်းဆုတ်ကာ လက်ကိုလှမ်းကိုင်လိုက်သည်။

"အိပ်ခန်းထဲပြန်သွားပြီး အဝတ်အစားလဲရအောင်"

 "ကောင်းပြီလေ ငါ့အဝတ်အစားတွေယူပြီး ရေအရင်ချိုးလိုက်ဦးမယ်"

ရွှီလော့ယန်က ချီချန်အန်းရဲ့အရှေ့မှာ လမ်းလျှောက်နေတာဖြစ်ပြီး သူ၀တ်ထားတဲ့အင်္ကျီအဖြူရဲ့အရှည်က အကန့်အသတ်ရှိတာကြောင့် လမ်းလျှောက်တဲ့အခါတိုင်း သူ့ခြေထောက်တွေမှာ လေအေးတွေဖြင့် အမှုတ်ခံနေရသလိုခံစားနေရ၏။  

သို့သော် သူ လှေကားပေါ်တက်ချိန်တွင်၊ သူ့အနောက်မှ ချီချန်အန်းက သူ့ကိုစိုက်ကြည့်နေသည်ဟု သူ့မသိစိတ်ကခံစားနေရပြီး သူ့နှလုံးသားထဲရှိ ကြိုးတွေမှာ တင်းကြပ်သွားရကာ အရှိန်ကိုအလိုအလျောက် မြှင့်တင်လိုက်ရတော့သည်။ အိပ်ခန်းထဲသို့ အမြန်ပြေးဝင်ပြီးနောက် ဗီဒိုဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ်သွားလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း သူလက်တွေကို ဗီဒိုတံခါးလက်ကိုင်ပေါ်မှ တင်လိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် သူ့ကို ချီချန်အန်းက အနောက်ကနေပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

"နျောင်နျောင်က ကိုယ်နဲ့အတူတူ မနက်စာ ထပ်စားချင်သေးလားဟင်"

ရွှီလော့ယန်မှာ သူ့နားရွက်ကို လျှာဖြင့် ထိတွေ့မိတဲ့အချိန်တိုင်း ခံစားလွယ်လွန်းသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ညည်းညူသံတိုးတိုးလေးကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ထုတ်လွှတ်မိသွား၏။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ချီချန်အန်းရဲ့ သူ့ကိုဖတ်ထားသည့် လက်မောင်းတွေက အနည်းငယ်ပိုတင်းကြပ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင်တော့ ငြင်းဆန်နေမိသည်။  

သူ မနက်စာ လုံလုံလောက်လောက်စားပြီးပြီလို့...၊ နောက်တစ်ခါ ထပ်မစားနိုင်တော့ဘူးလို့...။

သို့ပေမယ့် သူ့ပါးစပ်က အဖြေကမူ"အင်း" 

 "လိမ္မာတယ်"

ဤသို့နှင့် တစ်မနက်လုံးအချိန် ကုန်ဆုံးသွားပြီး နေ့လည်စာပါအပိုစားသောက်ပြီးနောက် ချီချန်အန်းက ခရီးဆောင်အိတ်ကို ဆွဲထုတ်နေရင်းမှ ရွှီလော့ယန်ရဲ့ တောင်းဆိုမှုကို ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

"ငါလိုက်ပို့ချင်ပါတယ်ဆို..."

ချီချန်အန်းက ဆံပင်တွေကိုသပ်တင်ပေးလိုက်ကာ ဘာလုပ်လို့လုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်နေသည်။ 

"ခုနတုန်းက ခြေထောက်တွေ အားမရှိလို့ ရပ်တောင်မရပ်နိုင်ဘူးလို့ပြောခဲ့တာဘယ်သူတုန်း "

"သေချာပေါက် ငါမဟုတ်ဘူး "

ရွှီလော့ယန်က ပြင်းပြင်းထန်ထန် ငြင်းဆိုလိုက်ပြီး "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါလိုက်ပို့မှာ"

နောက်ဆုံး ယခုလိုအခြေအနေမျိုး၌ အနိုင်ရတဲ့သူကအမြဲ ရွှီလော့ယန်ဖြစ်ကြောင်းကို သက်သေပြသွားသည်။

ချီချန်အန်းကို လိုက်ပို့ပြီးနောက် ရွှီလော့ယန်က နောက်သုံးလကြာသည် အထိအားသွန်ခွန်စိုက်ဖြင့် ရိုက်ကူးခဲ့လေသည်။ပိတ်ဆို့နေသည့်အရာကိုဖယ်ရှားပြီးတဲ့နောက် သူဇာတ်ကောင်ကိုပိုပြီးနက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းကို သရုပ်ဆောင်လာနိုင်ကြောင်း သူ့သတိထားမိသည်။မုန့်ဟွာကျန်းက တချို့ဇာတ်၀င်ခန်းတွေမှာ ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ခံစားချက်ကိုလိုချင်ကြောင်း ပြောလာတဲ့အခါ၌လည်း သူလုံး၀ကို ပြီးပြည်စုံအောင်သရုပ်ဆောင်နိုင်သည်။ဤသို့နှင့် ရိုက်ကူးရေးက အတော်လေးအရှိန်ရလာတော့၏။

ဒီဇင်ဘာရောက်တော့ အတော်လေးအေးလာသည်။သို့သော် ရုပ်ရှင်ထဲ၌ ဆောင်းဦးပေါက်ကာလသာရှိသေးသည်။ရွှီလော့ယန်က Vပုံစံလည်ပင်း အနွေးထည်ကို၀တ်ဆင်ထားပြီး မျက်မှန်တပ်ထားကာ လူသိပ်မရှိသည့်ပန်းခြံထဲ၌ စစ်တုရင်ကိုရှေ့ချ၍ ထိုင်နေလျက်ရှိသည်။

မုန့်ဟွာကျန်းက သူနှင့်မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာထိုင်၍ ဇာတ်၀င်ခန်းတစ်ခုအားဆွေးနွေးနေသည်။

"ဒီဇာတ်၀င်ခန်းက ယိုစု ဒုတိယအကြိမ် အချိန်နောက်ပြန်သွားတဲ့အခန်း၊သူ့ အကြီးဆုံးကလေးကဆုံးပါးသွားပြီး နောက်ပိုင်း နောက်ဆုံးစမ်းသပ်တဲ့အချိန်မှာ ချို့ယွင်းချက်ရှိတဲ့သီအိုရီနဲ့စွမ်းအင်အသစ်တွေကိုသုံးပြီးစွမ်းအင်မြင့်မားတဲ့လက်နက်ကိုဖန်တီးခဲ့တဲ့ သူ့ဆရာကိုလည်းမတားနိုင်ခဲ့ဘူး၊ဒြပ်စင်တွေအချင်းချင်းပွတ်တိုက်မိပြီး ဓာတ်ခွဲခန်းတစ်ခုလုံးပေါက်ကွဲသွားတယ်"

သူ ရွှီလော့ယန်ကိုတစ်ချက်လောက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူလေသံကိုဖြည်းဖြည်းလျော့လိုက်သည်။

"အချိန်ကိုနောက်ပြန်သွားလို့ရရင်တောင်မှ မင်းဘာမှလုပ်လို့မရဘူးဆိုတာသိသွားတယ်၊ မင်းဘာကိုမှမပြောင်းလဲနိုင်သလို၊မင်းသားအကြီးဆုံး သေမှာကိုလည်းမတားနိုင်သလို မင်းရဲ့ချစ်ဇနီး မင်းကိုကွာရှင်းချင်တာကိုတားလို့မရဘူး၊မင်းရဲ့ဇနီးဟောင်း နေမကောင်းဖြစ်ပြီး သေမှာကိုလည်းမတားနိုင်ဘူး၊မင်းရဲ့ဆရာ သီအိုရီအမှားကြီးကိုသုံးပြီး အာဏာပိုင်တွေနဲ့လက်နက်ပေါင်းထုတ်မှာကိုလည်းတားလို့မရဘူး "

ဖြည်းဖြည်းချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ရင်း မုန့်ဟွာကျန်းက "ဓာတ်ခွဲခန်းပေါက်ကွဲလို့ လူ၂၀၀၀ကျော်နီးပါး အသက်ဆုံးရှုံးရမှာကိုလည်း မင်းမတားနိုင်ဘူး၊မင်းရဲ့သီအိုရီတွေကို လူအဖွဲ့အစည်းက ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချအပြစ်တင်တာတွေ မုန်းတီးမှုတွေလည်း ပြောင်းလဲလို့မရဘူး "

သူယင်းတို့တွေအားလုံးပြောနေတဲ့အချိန်မှာ ရွှီလော့ယန်အကြည့်‌က စစ်တုရင်ခုံပေါ်မှာပဲရှိနေသည်။သူနှင့်အတူငါးလနီးပါး အလုပ်တွဲလုပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ မုန့်ဟွာကျန်းက သူ့အကြောင်း အတော်လေးနားလည်နေပြီဖြစ်သည်။သူ ဇာတ်ရုပ်ထဲ၀င်သွားပြီဆိုတာသိတာကြောင့် ဖြည်းဖြည်းလေး မော်နီတာနောက်ကိုပြန်သွားလိုက်ကာ ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့ကိုအချက်ပြလိုက်သည်။

"ဇာတ်၀င်ခန်း၈၇၂ ပထမဆုံးရိုက်ချက် 'Turn Back Time' "

ပန်းခြံထဲရှိ ဒန်းလွှဲသည့်ကြိုးကသံချေး‌တတ်နေလျက်ရှိပြီး ကြိုးကိုရစ်ပတ်ထားသည့်နွယ်ပင်တွေကညိုးနွမ်းသွားကာ အညိုရင့်ရောင် ရိုးတံသေးသေးလေးသာကျန်တော့သည်။

ယိုစုကခုံပေါ်ထိုင်နေကာ သူမေးစေ့၌မုတ်ဆိတ်မွှေးငုတ်စိလောက်ပေါက်နေသည်။သူ့ ဘယ်ဘက်လက်၌ဘောပင်တချောင်းကိုင်ထားကာ စိတ်လှုပ်ရှားနေတာကြောင့် ကုလားထိုင်၏လက်တင်ရ‌သည့်နေရာအား ဆုတ်ကိုင်ထားမိသည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် သူက နောက်တစ်ကြိမ်လက်လှမ်းကာ စစ်တုရင်ခုံပေါ်တွင် ကျနေသော သစ်ရွက်ခြောက်တစ်ရွက်ကို ဂရုတစိုက် ဖယ်ပြီး ရထားအရုပ်ကို လက်ညိုးဖြင့် အသာတို့ထိလိုက်တော့၏။

_____

Translated By IQ-Team.