MM Story Teller

Chapter 235 🦊Arc 14 -[END] ဖျော်ဖြေရေးလောကကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ခြင်း

Viewers 32k

Chapters 240

Chapter 235

🦊Arc 14 -[END] ဖျော်ဖြေရေးလောကကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ခြင်း

Chapter 235

14.22 - တစ်ယောက်နှင့်ဆုံတွေ့ရတာ ဘယ်လောက်ပျော်စရာကောင်းလိုက်လဲ။

ကျီဇီယန် လက်ထဲမှစာအိတ်ကိုဖွင့်လိုက်သည်။ အမည်ကိုမြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူမမျက်ခုံးများက သာသာလေးမြင့်တက်သွား၏။

"ကောင်းပါပြီ..ဒီနေ့ညရဲ့ အကောင်းဆုံးအမျိုးသားသရုပ်ဆောင်ဘက်က ရပ်တည်ပေးလိုက်ရအောင်__"

***

ဟယ်လီကော်ပတာမှ လေဒလက်သည် လေထုထဲတွင် တဝှီးဝှီးလည်နေပြီး လေပွေလှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ လေနှင့်အတူ အလင်းရောင်ခြည်များလည်း လိုက်ပါနေသယောင်ပင်။ စူးရွှမ့်ယန်သည် ဟယ်လီကော်ပတာအရှေ့တွင်ရပ်နေရင်း ကပွဲရုံနှင့်ခပ်လှမ်းလှမ်းတွင်ရှိနေကာ အနောက်တံခါးကရုတ်တရက်ပွင့်လာသည်ကို ကြည့်နေ၏။

မရေမတွက်နိုင်လောက်အောင်များပြားသော အလင်းတန်းများက တံခါးဝမှထွက်ခွင့်ရရန်စုပြုံတိုးဝှေ့နေသလိုပင်။ အဆိုပါအလင်းရောင်များကြားမှ လူတစ်ယောက်၏ပုံရိပ်မှာ အနောက်တံခါးမှ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

စူးရွှမ့်ယန်သည်ကား သူစောင့်မျှော်နေသူဟုတ်မဟုတ် သေချာမမြင်ရပေ။

တံခါးမှပုံရိပ်သည် တစ်စုံတစ်ရာကိုအတည်ပြုနေဟန်ဖြင့် စူးရွှမ့်ယန်အားကြည့်နေပြီး သူ့ထံသို့လျှောက်လာနေလေသည်။

စူးရွှမ့်ယန်သည်ကား ထိုနေရာတွင်ရပ်စောင့်မနေနိုင်ပေ။ ရွှယ်လင်သူ့ထံပြေးလာနေသည်ကို တွေ့သည်နှင့် သူ့နှလုံးခုန်နှုန်းကတည်ငြိမ်နိုင်စွမ်းမရှိတော့လေရာ ရှေ့သို့လျှောက်လာပြီး သူ့ရင်ခွင်ထဲသို့တိုးဝင်လာသူကို ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

ရွှယ်လင်သည် အနှီသူကိုစိတ်ရှိလက်ရှိပွေ့ဖက်လိုက်ကာ ခါးအားခပ်တင်းတင်းဖက်ထားပြီး ခြေဖျားထောက်နမ်းလိုက်သည်။

ယင်းတွင် ခံစားချက်အများအပြားပါဝင်နေပြီး ရှုပ်ထွေးနေသည်၊ ပြောချင်သည့်စကားလုံးများမှာ များလွန်းနေ၍ နောက်ဆုံးတွင်ခပ်မဆိတ်သာနေလိုက်ပြီး အနမ်းများထဲတွင်ပုံအောသွန်ချလိုက်ကာ သူ၏ခံစားချက်အလုံးစုံကို စူးရွှမ့်ယန်ထံဖွင့်ထုတ်လိုက်လေ၏။

စူးရွှမ့်ယန်က သူ၏ခေါင်းအနောက်ကိုကိုင်ထားပြီး ခေါင်းငုံ့၍ရွှယ်လင်၏အနမ်းများကို ညင်သာစွာတုံ့ပြန်လိုက်သည်၊ အနှီသူ၏နှုတ်ခမ်းများကို ပွတ်တိုက်သွားကာ အနှီသူ ဤကမ္ဘာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာရသည့်အတွက် ဆုလာဒ်မျိုးစေ့တို့ကိုခံစားနေလေ၏။

နှစ်ယောက်လုံးမှာ အချိန်အတော်ကြာသည်အထိပွေ့ဖက်နမ်းရှုံ့ပြီးမှ ကိုယ်ချင်းခွာလိုက်ကြသည်။ ရွှယ်လင် စူးရွှမ့်ယန်၏လက်ထဲသို့ ဆုရုပ်ထုကို ထိုးထည့်ပေးလိုက်ရင်းဆွဲသွားပြီး ဆိုလေ၏။

"သွားကြမယ်...ဟယ်လီကော်ပတာနဲ့သွားရအောင်..ခင်ဗျားအကြာကြီးပြင်ဆင်ထားခဲ့ရတဲ့နေရာလေး အသုံးဝင်အောင် သွားကြည့်ကြမယ်..."

စူးရွှမ့်ယန် သူ့လက်ထဲမှဆုရုပ်ထုများကိုကြည့်လိုက်သည်။ ဆုနှစ်ဆုရှိနေ၏။ ပထမတစ်ဆုက မျက်နှာသစ်သရုပ်ဆောင်ဆုဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ခုမှာ အကောင်းဆုံးအမျိုးသားသရုပ်ဆောင်ဆုပင်။ သူမျှော်မှန်းထားခဲ့သည့်ရလဒ်အတိုင်း ရွှယ်လင်က ဆုရုပ်ထုနှစ်ခုကိုယူလာနိုင်သည့်အခါ သူ့နှလုံးသားအောက်ခြေမှ ပီတိဖြစ်ရလေ၏။

"လျို့နျန်ကရော?" သူမေးလိုက်မိသည်။

"မသိဘူး..ကျွန်တော်တို့အတူဆုရခဲ့ကြတယ်..ကျွန်တော်က ဆုလက်ခံစကားကို အရင်ပြောရတယ်...ပြောပြီးပြီးချင်း ခင်ဗျားကိုလာရှာတာ..." ရွှယ်လင်ကသူ့အား ဟယ်လီကော်ပတာသို့ ဆွဲခေါ်သွားပြီး ပါးကိုဆွဲညှစ်လိုက်သည်။ "စိတ်ချစမ်းပါ....ကျွန်တော်ကဆုအတွက်နဲ့ ခင်ဗျားညီကို ဓားပြမတိုက်ပါဘူး~"

"မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးက ဆုရဖို့အရည်အချင်းရှိတာပဲ..ကိုယ်သူ့ကို ဆုမရမှာမပူပါဘူး..." သူသည် ရွှယ်လင်ကို ဟယ်လီကော်ပတာအပေါ်တွင် ထိုင်ခိုင်းလိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းထွက်ခွာလာခဲ့ကြ၏။ စူးရွှမ့်ယန်သည် သူ့လက်ကိုခပ်တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားကာ ပြောလာလေသည်။ "အခုအားလုံးအဆင်ပြေရဲ့လား.."

"ကျွန်တော်ဆုရတာနဲ့ စနစ်က နောက်ဆုံးအမြှီးကိုပေးလိုက်တယ်.."

ရွှယ်လင်သည် သူ၏လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကို လှုပ်ခါနေပြီး အနှီသူ၏မျက်လုံးများက ကြယ်ရောင်များပမာ တဖိတ်ဖိတ်လက်နေပေသည်။ ဖြည်းညှင်းစွာကြည့်လာသည့်အခါ အကြည့်တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် အခြားသူများကို သူတို့၏မျက်လုံးထဲတွင် ပျောက်ဆုံးသွားစေနိုင်လောက်၏။

"အတော်လေးစကားများလိုက်ရပေမဲ့..ပြဿနာကို အနှေးနဲ့အမြန်ရှင်းနိုင်ရင်တော့ပိုကောင်းမှာပါ.."

"ဒါဆိုသွားရအောင်..ဒီနေရာကနေ ဝေးဝေးသွားကြမယ်..." စူးရွှမ့်ယန် သူ့နဖူးကိုရွှယ်လင်၏လက်ပေါ်တွင်တင်ပြီး လေကြောင့်ပွယောင်းနေသောဆံပင်ကို သပ်ခိုင်းလိုက်သည်။

ရွှယ်လင်က ခေါင်းယမ်းကာပြုံးလိုက်ပြီး စူးရွှမ့်ယန်ပုခုံးပေါ်တွင် နဖူးအပ်ပြီးမေးလိုက်သည်။

"မင်းဘယ်တုန်းကအကုန်လုံးမှတ်မိသွားတာလဲ..."

"မင်းအိမ်ကိုပြောင်းလာပြီး ဒုတိယမြောက်အပတ်မှာတင်ပဲ...တစ်နေ့ ကိုယ်နိုးလာတော့ အကုန်လုံးကိုမှတ်မိနေပြီ..အဲဒီတုန်းက ကိုယ်မင်းကို ခိုးနမ်းလိုက်သေးတယ်...ဒါပေမဲ့ မင်းကအိပ်မောကျနေတော့ မသိလိုက်တာ.."

မမှတ်မိသောရွှယ်လင်နှင့် မှတ်ဉာဏ်ပြန်ရလာသောရွှယ်လင် မတူပေ။ စူးရွှမ့်ယန်က အင်မတန်သဘာဝကျစွာဖြင့် သူ့ခါးကိုဖက်တွယ်လာပြီး ပြန်လည်ကြိုဆိုသည့်အနေဖြင့် နှစ်ယောက်သားပူးကပ်သွားကြပြန်သည်။ အရှေ့ခုံမှ ပိုင်းလော့ကမူ မမြင်ဟန်ဆောင်ပြီး သူ၏ဘော့စ်နှင့်ရုပ်ရှင်ဧကရာဇ်အသစ်လေးတို့ အနောက်တွင် ဖြစ်ချင်တိုင်းဖြစ်နေကြသည်ကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်ကြသည်။

ရွှယ်လင်ကသူ့အား တစ်ချက်သာကြည့်ပြီး သူ၏ကျီစယ်နေသော မျက်ဝန်းများက 'မင်းကဒီလိုစူးရွှမ့်ယန်လို့ တစ်ခါမှမတွေးမိဘူး' ဆိုသည့်အဓိပ္ပာယ်ဖြင့်ပြည့်နေကာ ညို့မှိုင်းနေလေသည်။ သူသည် စူးရွှမ့်ယန်လက်ကိုဆွဲကာ လက်ဆယ်ချောင်းကို ယှက်ဖြာလိုက်ပေ၏။

သူပြောလာသည်မှာ "အားလုံးကိုမှတ်မိနေတဲ့ခံစားချက်က အရမ်းကောင်းတာပဲ..ငါ့အရှေ့မှာပိတ်ဆို့နေတဲ့ မှုန်ဝါးဝါးအရာတွေမရှိတော့ဘူး...ငါအမှန်တရားနဲ့ပတ်သတ်လို့ အားလုံးကိုသိနေတယ်...ငါကဘယ်သူ..မင်းကဘယ်သူ...မင်းကငါ့အတွက် ဘာဆိုတာမျိုးကိုရောပေါ့..."

၎င်းက လွန်ခဲ့သည့်တစ်နှစ်မှ စတင်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင်မူ သူ၏ဝိညာဥ်က ကလေးတစ်ယောက်နှင့် မျှနေသောကိုယ်မှထွက်လာနိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ကိုယ်နှင့် နောက်တကြိမ်ပြန်လည် ပေါင်းစည်းမိသွားခဲ့သည်။ သူသည် ထိုကလေးထံမှ စူးရွှမ့်ယန်နှင့်ပတ်သတ်သမျှကိုသိခဲ့ရပြီး ထိုသူကို စူးမိသားစုတွင်သွားရှာရန်စီစဥ်ခဲ့သည်။

သို့ထိတိုင် ခြေတစ်လှမ်းနောက်ကျသွားခဲ့၏။ စူးရွှမ့်ယန်က အပန်းဖြေခရီးအတွက် နိုင်ငံခြားသို့ထွက်သွားခဲ့ပြီ။

ဝိညာဥ်တစ်ခုက ကမ္ဘာလောကကြီးနှင့်အကျွမ်းမဝင်သေးဘဲ ရွှယ်လင်သည် သမုဒ္ဒရာကိုဖြတ်သန်းပြီး စူးရွှမ့်ယန်ကို နိုင်ငံရပ်ခြားမှ ဗီလာအသေးလေးတွင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ဤကမ္ဘာ၏ အရှင်သခင်။

ဤကမ္ဘာသည် သေးငယ်သောကမ္ဘာပေါင်းများစွာအနက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဝတ္ထုမှတည်ဆောက်ထားသည်၊ သို့သော် အနှီသူသည် အရှင်သခင်အဖြစ် မွေးဖွားလာပြီး ကမ္ဘာ၏မူလဇာတ်ကြောင်းနှင့် ကမ္ဘာ၏အတားအစည်းများကိုချိုးဖျက်ကာ လွတ်လပ်သော လောကသစ်တစ်ခုဖြစ်ပေါ်လာရန် ခွင့်ပြုပေးနိုင်သည်။ ၎င်းတို့အားလုံးသည်ကား စူးရွှမ့်ယန်၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများဖြစ်ပြီး ဖန်တီးသူ၏လွှမ်းမိုးမှုနှင့် ဤကမ္ဘာကိုမူလဇာတ်ကြောင်းသို့ပြန်လည်ပြောင်းလဲရန်ကြိုးစားရာတွင် အားနည်းစေရန် ကမ္ဘာ၏လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲရန်ကြိုးစားခဲ့သည်။ သူအောင်မြင်ခဲ့ကြောင်း ယင်းအချက်များက သက်သေဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာကြီး၏ဆန္ဒက စတင်အားနည်းလာခဲ့သည်။

သေးငယ်သောကမ္ဘာ၏ ဆန္ဒပျောက်ကွယ်မသွားခင် နောက်ဆုံးထိပ်တိုက်တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် စူးရွှမ့်ယန်နှင့် သူ၏ဝိညာဥ်ပစ္စည်းကို ဘယ်သောအခါမှ ထာဝရအတူမရှိစေသည့် ကျိန်စာသင့်စေခဲ့သည်။ ဝိညာဥ်ပစ္စည်းပျောက်ဆုံးနေသော ဆရာသခင်တစ်ယောက်က ကမ္ဘာလောက၏ဆန္ဒထက် သန်မာစရာမရှိတော့၍ ရွှယ်လင်က စူးရွှမ့်ယန်၏ဝိညာဥ်ပစ္စည်းဖြစ်လာပြီး ဤကမ္ဘာ၏အသိအမှတ်ပြုခြင်းကိုမခံရဘဲ ဤနေရာတွင်တည်ရှိမနေရခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုကဲ့သို့သောကျိန်စာမျိုးက ဖျက်ရန်မခက်ပေ၊ သို့သော် နေ့တစ်နေ့၏အဆုံးတွင် ကမ္ဘာလောကကြီး၏ ပျောက်ကွယ်လုဆဲဆဲ အမိန့်စာတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး ဖန်တီးသူ၏ဆန္ဒလည်းဖြစ်သည်။ စူးရွှမ့်ယန် ၎င်းတို့အပေါ်ဒေါသဖြစ်သွားသည့်အခါ ဤကမ္ဘာ၏ဖန်တီးသူအဖြစ်မှ အကာအကွယ်မလိုအပ်ဘဲပေါ်ထွက်လာခဲ့ရ၏။

စူးရွှမ့်ယန်သည် ဤကမ္ဘာ၏ဖန်တီးသူကို စွန့်ပစ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသည်။ အခြားကမ္ဘာတွင်မူ ဝတ္ထုထဲမှ ဖယ်ရှားပစ်ချင်ခဲ့၏။ ထို့နောက် ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ထပ်မံဖြစ်မလာစေရန် အကြောင်းအရာများကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ သူအများအပြားမလုပ်လိုက်ရဘဲ အချို့ဝိညာဥ်များကို ဤကမ္ဘာမှထွက်ခွာခိုင်းပြီး အခြားသောဝိညာဥ်များကို ဝင်လာစေသည့် ရိုးရှင်းသောပုံစံကိုသာ ဖန်တီးလိုက်သည်။ ယခုကဲ့သို့ အကျိုးသက်ရောက်မှုနှင့်ဆိုပါက တစ်ခါစတင်တိုင်း ဇာတ်ကြောင်းဟုခေါ်သည့်အရာက လုံးဝအဆင့်မြင့်သွားလိမ့်မည်။

ရွှယ်လင် စူးရွှမ့်ယန်ကိုတွေ့သည့်အချိန်တွင် ဤကမ္ဘာက အလိုအလျောက်စီစဥ်နေပြီ။ ဇာတ်ကြောင်းတွင် အကန့်အသတ်ထပ်မရှိတော့ဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဆက်သွားနိုင်နေ၏။

သို့တစေ ကျိန်စာကမူဆက်ရှိနေသေးသည်။ ရွှယ်လင်အနေဖြင့် မူလကျင့်ကြံဆင့်ကို ပြန်မရနိုင်တော့ဘဲ သူ၏ကိုယ်ကိုလည်း ဤကမ္ဘာတွင် ပြန်လည်တည်ဆောက်၍ မရနိုင်တော့ချေ။

ထိုအချိန်မှာပင် ရွှယ်လင်သည် သူနှင့်စူးရွှမ့်ယန်တို့ အကြားရှိဆက်ဆံရေးကို သဘောမကျတော့ပေ။ သူသည် မောက်မာရိုင်းစိုင်းသည့်ပုံနှင့်မွေးဖွားလာပြီး သူက လူတစ်ယောက်၏ ဝိညာဥ်ပစ္စည်းဖြစ်နေကာ မွေးကတည်းက ချည်နှောင်ခံလာရသည်။ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် သူသည် စူးရွှမ့်ယန်နှင့်အတူကြီးပြင်းလာရန် အခွင့်အရေးမရခဲ့ဘဲ ရှင်းပြရခက်သည့် အကြောင်းအရင်းများက တဖက်လူထက် နှစ်ပေါင်းများစွာပိုအသက်ရှည်စေခဲ့ပုံရသည်၊ သူဤကမ္ဘာတွင်ရှိနေသရွေ့၊ သူ၏ကိုယ်ကိုပြန်လည်တည်ဆောက်နိုင်သရွေ့ သူသည်စူးရွှမ့်ယန်နှင့် ချိတ်ဆက်ထားဦးမည်ဖြစ်ပြီး အနှီသူကိုထပ်မံကျိန်စာသင့်စေဦးမည်ပင်။ သို့သော် သူမည်မျှခံစားရပါစေ၊ ကိစ္စမရှိ၊ သူ့ထံတွင်ခန္ဓာကိုယ်မရှိဘဲ ဝိညာဥ်သာရှိနေပြီး နေရာတကာတွင် လွင့်မြောနေရမည်ကလည်း အဖြေမဟုတ်သေးပေ။

၎င်းတို့၏ဆက်ဆံရေးကို အလေးထားနေသော ရွှယ်လင်နှင့်မတူသည့် စူးရွှမ့်ယန်ကမူ သူ့အား အလွန်အမင်းစိတ်ဝင်စားနေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် စူးရွှမ့်ယန်က ရွှယ်လင်နှင့်သဘောတူထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူသည် ဆယ်မျက်နှာကမ္ဘာနှင့် ဆက်သွယ်ခဲ့ပြီး အတွေ့အကြုံများရယူရန် ဆယ်မျက်နှာကမ္ဘာနှင့်ချိတ်ဆက်ထားသည့် ကမ္ဘာငယ်အမျိုးမျိုးထံ ရွှယ်လင်၏ဝိညာဥ်ကိုစေလွှတ်ခဲ့ပြီး ထိုကမ္ဘာများတွင် တစ်နေရာစီပြန့်ကျဲနေသော စွမ်းအင်များ သို့မဟုတ် တစ်မျိုးသိထားသည့် ရွှယ်လင်၏အမြှီးများကို စုပ်ယူစေခဲ့သည်။ အခြားကမ္ဘာများတွင် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သော ရွှယ်လင်၏အမြှီးများကို ပြန်ယူပြီးသည့်နောက်တွင် ရွှယ်လင်အနေဖြင့် ဤကမ္ဘာကိုပြန်လာနိုင်ပေမည်။

ပြန်မလာခင်အချိန်တွင် သူနှင့်စူးရွှမ့်ယန်တို့မှတ်ဉာဏ်များကို ချိပ်ပိတ်သိမ်းဆည်းထားဦးမည်ပင်။

ရွှယ်လင် ထိုအရာများကိုမမှတ်မိနိုင်ပါကလည်း အတိတ်ကို ပြန်လည်အောက်မေ့မိတော့မည်မဟုတ်ဘဲ ဤကမ္ဘာကို ဖြည်းဖြည်းချင်းအဆုံးသတ်နိုင်မည်။ သေဆုံးပြီးသည့်အခါအရာအားလုံးကို မှတ်မိနိုင်သော်လည်း အနားတွင်ဝိညာဥ်ပစ္စည်းမရှိသည့် စူးရွှမ့်ယန်ကမူ ဤဘဝတွင်အဆုံးအထိအသက်ရှင်ပြီးနောက်သေဆုံးရပေမည်။

သို့ဖြစ်၍ ရွှယ်လင်နှင့်စူးရွှမ့်ယန်တို့ကြားမှ ဆက်ဆံရေးမှာပိုအားနည်းလာပြီး ကျိန်စာသည်လည်း အားလျော့လာပေမည်။ ထိုအချိန်မှ နှစ်ယောက်သားကြားမှဆက်ဆံရေးကို ဖိအားပေးပျက်ပြယ်စေကာ ရွှယ်လင်သည် ဤကမ္ဘာတွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကိုပြန်လည်ဖွဲ့ပြီး အသက်ရှင်နိုင်မည်ဖြစ်၏။

ရွှယ်လင်မှာ အရာအားလုံးကိုပြင်းပြင်းပြပြမှတ်မိချင်နေလျှင် သူမှတ်မိနိုင်မည်။ ထိုအကြောင်းကြောင့် ဤကမ္ဘာမှမိုးကြိုးသွားအတိဒုက္ခကို တိုက်ရိုက်ခံယူပြီး ကောင်းကင်ဘုံ၏စွမ်းအားဖြင့် ကျိန်စာကိုအတင်းအကျပ်ဖျက်စီးကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပြန်လည်တည်ဆောက်ရမည်။ သို့တစေ ထိုနည်းလမ်းက သူ စူးရွှမ့်ယန်နှင့်တစ်ဘဝလုံးစာ ချည်နှောင်ထားရတော့မည်ဟု ဆိုလို၏။

ဆရာသခင်တစ်ယောက်ဖြစ်သော စူးရွှမ့်ယန်အတွက် ဤကမ္ဘာတွင် ကြီးရင့်လာမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း သူသေသွားသည့်အခါ သူ၏အားကောင်းသောဝိညာဥ်က ဆယ်မျက်နှာကမ္ဘာ၏ ဘုံအဆင့်များကိုဝင်ရောက်ပြီး ထိုနေရာတွင် သူ၏ဝိညာဥ်ကအဆုံးမရှိပေ၊ ရွှယ်လင်လည်း ထိုနေရာတွင်သူ့အားအဖော်ပြုနိုင်မည်။ အနာဂတ်သည်ကားသူတို့အတွက်အဆုံးမရှိ ရွှယ်လင် ယခင်ကတွေ့ကြုံခဲ့ရသည်နှင့်ထပ်တူညီစွာ ကမ္ဘာတိုင်းကိုသွားနိုင်မည်၊ ကမ္ဘာတစ်ခုတွင် ပျော်ရွှင်စွာနေထိုင်ပြီး နောက်ထပ်ကမ္ဘာကို ကူးပြောင်းနိုင်မည်။ သို့သော်လည်း ဤအခြေအနေတွင် ရွှယ်လင်သည် စူးရွှမ့်ယန်နှင့်မခွဲနိုင်ပေ။

ယင်းသည် စူးရွှမ့်ယန်က ရွှယ်လင်ကိုပေးခဲ့သည့် ရွေးချယ်မှုဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင်အတွက်လည်း ရွေးချယ်မှုဖြစ်လာခဲ့၏။ သူရွှယ်လင်ကို အနားတွင်ဖိအားပေးမနေစေချင်သလို ယခုလိုလည်းမထားခဲ့နိုင်ပြန်။

သို့ဖြစ်၍ ထိုသို့သောကမ္ဘာငယ်လေးတွင်ပင် သူရွှယ်လင်အနောက်သို့ လိုက်နေရခြင်းဖြစ်၏။

၎င်းမှာ သူတို့နှစ်ယောက်ကြားရှိဆက်နွယ်မှုကြောင့်ဖြစ်ပြီး ၎င်းကမ္ဘာငယ်လေးများတွင် သူ့အနေဖြင့် ရွှယ်လင်ကိုသတိထားမိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ အစက အနှီသူကိုပြန်လည်မှတ်မိလာစေချင်၍ တဖက်လူထံမှ အာရုံစိုက်ခံရရန်သာလိုချင်ခဲ့သည်၊ သို့သော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ အာရုံစိုက်ခံရသည့်ပုံစံက ပြောင်းလဲသွားပြီး နက်ရှိုင်းသောခံစားချက်များသာ တိုးလာခဲ့သည်။

လက်ရှိအနေအထားအထိ ရောက်လာရ၍ ရွှယ်လင်နှင့်စူးရွှမ့်ယန်တို့၏ ဒုက္ခခံနိုင်မှုကိုကျေးဇူးတင်ရမည်ပင်။

မှတ်ဉာဏ်များပြန်ရလာသည့်အခါ ရွှယ်လင်အနေဖြင့် ဘုံကိုးဆင့်အတိဒုက္ခကို ရင်ဆိုင်ရန်လိုအပ်သည်။ အဆိုပါမိုးကြိုးသွားအတိဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်နိုင်လျှင် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် အမြှီးကိုးချောင်းမြေခွေးဖြစ်လာလိမ့်မည်။ မသေမျိုးဖြစ်လာသည်နှင့် သူနှင့်အနီးကပ်ဆုံးဆက်သွယ်ထားသော စူးရွှမ့်ယန်လည်း ပြောင်းလဲမှုအနည်းငယ်ကိုကြုံတွေ့ရပေမည်။

"မသေမျိုးဖြစ်ရတာ...ကောင်းတယ်လို့ထင်လား...ဆိုးတယ်လို့ထင်လား.." နှစ်ယောက်သည် အပြန်အလှန်မှီထားကြရင်း ဟယ်လီကော်ပတာ၏အသံက သူတို့နားထဲတွင် တဝီးဝီးမြည်နေပြီး နီးလာလိုက်ဝေးသွားလိုက်နှင့်။ ရွှယ်လင်က အပြင်ဘက်ကိုကြည့်နေရာမှ စူးရွှမ့်ယန်ကို အထက်ပါမေးခွန်းမျိုးမေးလိုက်သည်။

"မင်းရှိနေရင်တော့ ကောင်းတယ်...မင်းမရှိရင်တော့ ဆိုးတာပဲပေါ့..."

ရွှယ်လင်က အကူအညီမဲ့နေပုံဖြင့်လှမ်းကြည့်လာ၏။ "မင်းရဲ့ဆွေမျိုးသားချင်းတွေ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်သွားတာကိုကြည့်နေရတာ စိတ်မကောင်းမဖြစ်မိဘူးလား.."

"ရှင်သန်ခြင်း...အိုခြင်း...နာခြင်း..သေခြင်း...လောကကြီးကအမြဲပြောင်းလဲနေတယ်..ကိုယ်နည်းနည်းပဲလုပ်နိုင်တယ်..သူတို့အသက်ကြီးတဲ့အချိန်မှာ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်နဲ့သေသွားရတာကို ဘယ်လိုလုပ်ဝမ်းနည်းနေရမှာလဲ..."

ရွှယ်လင် မေးနေသည်ကိုရပ်လိုက်၏။ စူးရွှမ့်ယန်က သူတွေးထားသည်ပိုတွေးခဲ့သည်။ ဆရာသခင်မျိုးဆက်တိုင်းက မသေမျိုးအနေနှင့်သာမွေးဖွားလာခဲ့ကြသည် ၎င်းတို့၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အသက်အရွယ်ကြီးလာလျှင်ပင် သူတို့၏ဝိညာဥ်က ထိုနေရာတွင်ဆက်ရှိနေဦးမည်ပင်။ ထိုသို့ဖြစ်ရခြင်းက ဆရာသခင်အဖြစ် လက်ဆင့်ကမ်းအမွေဆက်ခံမှုကြောင့်ဆိုသည်မှာ အတိအကျပင်။

"ကိုယ်စဥ်းစားကြည့်ပြီးသွားပြီ...သေရလည်းကိစ္စမရှိတော့ဘူး..သေပြီးသွားရင် ကိုယ်တို့ကြိုက်တဲ့ ကမ္ဘာလေးကိုရွေးချယ်နိုင်ပြီ..ပြီးတော့ နောက်ဘဝအတွက်နေနိုင်ပြီ...အဲဒီမှာကိုယ်တို့နေလို့ရပြီး မင်းလည်းကိုယ်နဲ့အတူလိုက်နေနိုင်မယ့် ကမ္ဘာတွေအများကြီးရှိတယ်..မသေမျိုးဖြစ်လာရင်လည်း ကိုယ့်အတွက်က ကောင်းတာပဲ..."

သူရွှယ်လင်ကို ချစ်မိသွားစဥ်တည်းက ထိုအရာများကိုစဥ်းစားခဲ့သဘ်။ လူအများအပြားအတွက် စဥ်းစားခဲ့သော်လည်း သူ့ကိုယ်ပိုင်အနာဂတ်အတွက် စဥ်းစားသည်က ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဦးဦးဖျားဖျားပင်။

ထိုစဥ်တည်းက ရွှယ်လင်သာရှိနေလျှင် မည်သည့်အနာဂတ်ပင်ဖြစ်ပါစေ အရေးမကြီးတော့သည့်အကြောင်းထက် ပိုရှင်းလင်းပြတ်သားသည့်အတွေး ထပ်မရှိတော့ပေ။

ဟယ်လီကော်ပတာသည် တောင်တန်းအမြင့်တစ်ခုပေါ်တွင်ရပ်သွားခဲ့သည်။ လေက ညအချိန်တွင် တောင်တန်းများကိုဖြတ်သန်းပြီး တဝေါဝေါတိုက်ခတ်သွား၏။

ရွှယ်လင် စူးရွှမ့်ယန်၏နက်ကတိုင်ကိုဆွဲကာ အောက်ငုံ့စေပြီး နမ်းလိုက်၏။ ပြန်လှည့်ရန်မတွန့်ဆုတ်တော့ဘဲ လက်ယမ်းပြကာ တောင်ထိပ်သို့ ဦးတည်တက်သွားခဲ့၏။

စူးရွှမ့်ယန်က ထိုနေရာတွင်သာရပ်နေပြီး သူထွက်ခွာသွားသည်ကိုကြည့်နေခဲ့သည်။ သူ့လက်ထဲမှ ဆုရုပ်တုနှစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရင်း ပြုံးလိုက်မိချေ၏။ သူမည်သည့်နေရာကိုမှမသွားတော့ဘဲ ရွှယ်လင်ပြန်အလာကိုစောင့်နေခဲ့သည်။

ထိုနေ့ညတွင်ပင် ဝေးလံသည့်တောင်တန်းပေါ်၌ တိမ်များစုစည်းကြ၏။ လျှပ်စီးလက်လာပြီး မိုးကြိုးသွားများတစ်ခုပြီးတစ်ခု သက်ဆင်းလာခဲ့သည်။ အနီးနားမှတိုင်းပြည်များတွင်ပင် တစ်ညလုံးမိုးရွာသွန်းခဲ့သည်။

လျှပ်စီးလက်ရင်း မိုးကြိုးများခက်ဖြာနေခဲ့သည်၊ အလင်းတန်းများက ချန်းရှင်း အမေဖြစ်သူကိုကယ်တင်ရန် တောင်ကိုသူ၏ပုဆိန်ဖြင့်ခွဲခြမ်းနေသလိုပင်။ လျှပ်စီးများလက်ဖြာသွားပြီး မိုးကြိုးသွားများက အနီးနားရှိတိုင်းပြည်များထံသို့ပါ ကျဆင်းလေ၏။ #စာအုပ်ထဲမှ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က မိုးကြိုးသွားအတိဒုက္ခကို ခံယူနေသည် ဆိုသောခေါင်းစဥ်က Weibo တွင်ပျံ့နေကာ လူတိုင်းက အသိမပေးသောရာသီဥတု၏ ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲမှုအကြောင်းအားပြောဆိုနေကြ၍ အဆိုပါခေါင်းစဥ်က ထိပ်ဆုံးရောက်သွားလေ၏ _ ရာသီဥတုကွန်ရက်က တကယ်ကိုအသုံးမဝင်ပေ!

စူးရွှမ့်ယန်သည် ထီးတစ်ချောင်းဖြင့် လက်ထဲတွင် ဆုနှစ်ဆုကိုကိုင်ထားရင်း တစ်ညလုံးအချိန်ကုန်ခဲ့သည်။ မိုးကြိုးသွားများကသူနှင့်မဝေးကွာလှပေ၊ သို့ထိတိုင် သူ့အား မှော်စွမ်းအားအရသက်ရောက်ခြင်းမရှိ။ နေကအမှောင်ထုကိုဖြိုခွင်းကာ ထွက်ပေါ်သည်အထိ သူတစ်ညလုံးစောင့်နေခဲ့သည်။ ကောင်းကင်မှတိမ်လွှာများရှင်းလင်းပြီး မိုးကောင်းကင်ကြည်လင်လာသည်ကို ကြည့်နေခဲ့၏။

ကောင်းကင်က အပြာရင့်ရောင့်သို့သန်းလာပြီး တဖြည်းဖြည်းနှင့် အလင်းရောင်ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

သူနှင့်မဝေးလှသော တောင်တန်းများပေါ်မှ အပင်များအားလုံးမှာ ကျိုးပဲ့နေလေပြီ။ တောင်တဝက်ခန့်က ကွဲသွားပြီး တောင်ကတုံးပင်ဖြစ်နေလေ၏။

ပထမဆုံးအလင်းတန်းက တောင်ထွတ်အပေါ်တွင်ရပ်နေသော လူငယ်လေးအပေါ်သို့ကျလာ၏၊ သူ၏ကျောဘက်မှ အလင်းတန်းများဖြာထွက်နေခဲ့သည်။ ထိုသူသည် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကိုဝတ်ထားပြီး ခေါင်းပေါ်တွင်ဆံပင်ကိုလျော့ရဲရဲစီးထားကာ ၎င်းကလေထဲတွင် ဝေ့ယမ်းနေ၏။ ထိုသူသည် ခေါင်းမော့ကာ နေလုံးကို မျက်လုံးမှေးကြည့်နေလေသည်။

စူးရွှမ့်ယန်က သူ့အားအော်ခေါ်လိုက်သည့်အခါ ထိုသူကဖြည်းဖြည်းချင်းလှည့်ကြည့်လာသည်။

သူလည်း ဘေးသင့်ရာမှမလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပေ။ အတော်အတန်မသပ်မရပ်ဖြစ်နေသော်လည်း ထိပ်တန်းဆွဲဆောင်မှုရှိပုံက လုံးဝလျော့မသွားသေး၊ အနှီသူသည် ကောင်းကင်ဘုံအထိတိုင် ပျံသန်းတော့မည့် မသေမျိုးတစ်ယောက်နှင့်ပင် တူလွန်းနေသေးသည်။

ထိုသူက စူးရွှမ့်ယန်ကိုပြုံးပြီး ခေါင်းယမ်းပြလာသည်၊ လက်ပြုတ်ထွက်မတတ်ဝှေ့ယမ်းပြလာပြီး မနေ့ညက ပွဲအဆောက်အအုံမှထွက်လာစဥ်ကအတိုင်း ပြေးလာလေ၏၊ သူအားလုံးကိုမှတ်မိသွားပြီး စူးရွှမ့်ယန်ကိုတွေ့ရရန်မစောင့်နိုင်တော့ဘဲ အူယားဖားယားပြေးသွားပြီး ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

ပေါ်ထွက်လာသည့် နေရောင်အောက်မှာပင် နှစ်ယောက်လုံးပွေ့ဖက်ခဲ့ကြ၏။

မည်မျှအံ့ဩစရာကောင်းလိုက်သနည်း။ ကမ္ဘာပေါင်းများစွာကို အတူတကွဖြတ်သန်းခဲ့ကြပြီး အတူတကွနေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ယနေ့လို ပြန်လည်ဆုံတွေ့ရသည့်နေ့ရက်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်မှာ အံ့အားသင့်ဖွယ်ပင်။

🦊Arc 14 - ဖျော်ဖြေရေးလောကကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ခြင်း

ပြီးပါပြီ 🦊🦊🦊

Prev Next