Chapter 144

🌱Arc 4 - [ကျင့်ကြံရေးလောကတွင် လယ်စိုက်ခြင်း ]

Ch 144

ထန်ဝေ့... သူ့ကို ကောင်းကောင်းဆက်ဆံဖို့ ငါ မင်းကို အကြံပေးလိုက်မယ် (၂)

ဂိုဏ်းချုပ်ယန်က သူ့နောက်မှ ပထမဆုံး အိတ်ဆောင်အရွလှိုယ်ဏ်ဂူထဲသို့ လိုက်လာလိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် သူမက စပါးခင်းများကို တွေ့လိုက်သည်။ စပါးစေ့များအားလုံးက စိမ်းလန်းစိုပြည်နေသည်။ လေထဲတွင် လူအိုကြီးတစ်ယောက်က မျက်လုံးမှိတ်ကာ လက်များဖွင့်ပြီး ရေကန်ကြီးထဲမှ ရေများကို ဆွဲထုတ်နေလေသည်။ ထို့နောက် သူက ရေကို စပါးခင်းများပေါ်သို့ ရေကို ညီညီမျှမှ ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။ ၄င်းမှာ အဆက်မပြတ်သည့် နွေဦးမိုးရေများက လယ်ကွင်းများပေါ်သို့ ကျဆင်းနေသကဲ့သို့ပင်။

ဂိုဏ်းချုပ်ယန်က အိတ်ဆောင်အရွယ် လှိုဏ်ဂူအပြင်တွင် သစ်သီးများနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို တွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ သူမ၏ အမူအရာက အံ့ဩမှုကြောင့် ပြောင်းမသွားချေ။ သို့သော် သူမစိတ်ထဲတွင်ရေရွတ်ခြင်းကိုမူ မရပ်တန့်နိုင်ပေ။

ဆရာတူမောင်လေးစွေ့ရဲ့ဝါသနာက ဘာလဲ... သူက ငယ်ငယ်တုန်းက အငတ်ဘေးနဲ့ ကြုံခဲ့ရတာလား...

သူတို့က စကားမပြောခဲ့ချေ။ လူအိုကြီးက ကောင်းကင်မှ ဆင်းလာသည့်အချိန်တွင် စွေ့ချီချောင်းက ဆိုလိုက်သည်။ 

"ဒါက ယွီလင်းဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် နတ်ဘုရားမ ချွန်းချိုးပဲ... သူက ခင်ဗျားအခြေအနေကို နားလည်ဖို့ ဒီကိုလာခဲ့တာ..."

ထို့နောက် သူက လူအိုကြီးကို ဂိုဏ်းချုပ်ယန်နှင့် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။ ထိုသူမှာ ယခင်က မိစ္ဆာကျင့်ကြံခြင်းကို ကျင့်ကြံခဲ့သည့် သိက္ခာတော်ရချီဟုန် ဖြစ်ပေသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ယန်မှာ ယခင်က ဤလူ၏ အမည်ကို ရိုးရိုးသားသား ကြားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူက မိစ္ဆာအတတ်ကို ကျင့်ကြံခဲ့သော်လည်း သူ့၏ ပင်ကိုစရိုက်နှင့် ဘဝနေထိုင်မှုကြောင့် သူက ရှေးရိုးစွဲခြင်းနှင့် အစဥ်အလာကို မလိုက်နာခြင်း နှစ်ခုလုံးဘက်သို့ မလိုက်ကြောင်းကို ထင်ဟပ်နေသည်။ တစ်ခါက သူသည် မိုက်ထောင်ချီ ပြန့်သွားသည့် မီးတစ်ခုကို အစပျိုးကာ လူသားအရိုး မျှော်စင်တစ်ခုကို အသုံးပြုပြီး ကျင့်ကြံသည့် ဂိုဏ်းတစ်ခုကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ပေသည်။ 

ဂိုဏ်းချုပ်ယန်က သူ့ကို အပြုံးတစ်ခုနှင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ 

သိက္ခာတော်ရချီဟုန်သည်လည်း ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် ခြေနှစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်။ သူက မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဟု မထင်ရအောင်ပင် ကြင်ကြင်နာနာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး အံ့အားသင့်စရာကောင်းအောင်ပင် သူမအား ဖော်ရွေနေပေသည်။ 

" ကျုပ် မင်းအကြောင်းတွေ အများကြီး ကြားဖူးပါတယ်... မင်းကို ဒီမွှေးပျံ့တဲ့ စပါးခင်းတွေနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးမယ်... ဒါတွေက အရွက်ထွက်စ အခြေအနေမှာလေ... လယ်ကွင်းတွေကို ၉၀% ရေသွင်းပြီးတော့ အဲ့ဒါ အပြည့်အဝ အရွက်ထွက်လာအောင် အပူချိန်ကိုလည်း နေ့တိုင်း ၃၁ ဒီဂရီမှာ ထိန်းထားတာ...."

ဂိုဏ်းချုပ်ယန် - "..."

စွေ့ချီချောင်းက ချောင်းဆိုးကာ အသံတိုးတိုးနှင့် ဆိုလိုက်သည်။ 

"ဂိုဏ်းချုပ်ယန်က အဲ့အကြောင်း မမေးပါဘူး..."

သိက္ခာတော်ရချီဟုန်၏ အပြုံးက အေးခဲသွားလေသည်။ 

"ဟင်... သူက အဲ့အကြောင်းမမေးရင် ဘာကို မေးတာလဲ..."

အမတထန်ဝေ့က စိတ်မရှည်စွာ ဆိုလိုက်သည်။ 

"မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းတွေလေ... မင်းမှာရှိတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်တွေကို ပြတဲ့နေရာမှာ အရမ်းကျွမ်းတယ်မဟုတ်ဘူးလား..."

သိက္ခာတော်ရချီဟုန် - "..."

သိက္ခာတော်ရချီဟုန်က ဆိုလိုက်သည်။ 

"မင်းက ကျုပ်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်တွေအကြောင်း မေးနေတာလား... အဲ့ဒါဆိုလည်း စောစောက ပြောရောပေါ့... ကျုပ် ကျင့်ကြံတဲ့ နက်နဲယန်ရဲ့ မဟာစည်းမျဉ်းက အရမ်း အစွမ်းထက်တာ....."

သိက္ခာတော်ရချီဟုန်က စိတ်ထဲတွင် စွေ့ချီချောင်းအကြောင်း ညည်းညူနေသည်။ စွေ့ချီချောင်းမှာ ယခင်က သူတို့က မည်သူ့ကို ကယ်တင်ရန် ရွေးချယ်မည်ဟူသည်က သူတို့၏ လယ်စိုက်ခြင်း ရလာဒ်များအပေါ် မူတည်သည်ဟု ပြောခဲ့ဖူးပေသည်။ 

ထို့အပြင် ဤကာလများအတွင်း စွေ့ချီချောင်းက သူ့အား များစွာသော ထိရောက်လှသည့် ဦးနှောက်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ပေသည်။ သိက္ခာတော်ရချီဟုန်မှာ စွေ့ချီချောင်းထံမှ များစွာ သင်ယူခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူက လေထုစိုထိုင်းဆအကြောင်း၊ ရေထဲရှိ ပါဝင်ပစ္စည်းများအကြောင်း၊ အပူချိန်နှင့် ဆဲလ်စီးရပ်ကဲ့သို့သော အရာများအကြောင်းလည်း သင်ယူခဲ့ရပေသည်။ လယ်စိုက်ခြင်းက ဤမျှရှုပ်ထွေးလိမ့်မည်ဟု သူ မသိခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းနီးပါးပင် ခက်ခဲလေသည်။ 

သိက္ခာတော်ရချီဟုန်က သူ၏ရှင်းလင်းချက်ကို ပြီးစီးသည့်အချိန်အထိ ဂိုဏ်းချုပ်ယန်က သိက္ခာတော်ရချီဟုန်အား ကြည့်ရာတွင် အနည်းငယ် ထူးဆန်းသည့် အကြည့်တစ်ခု ရှိနေပေသည်။ 

သိက္ခာတော်ရချီဟုန်က သူမ ဘာတွေးနေသည်ကို သိပေသည်။ သူမက အစောပိုင်းက ဖြစ်သွားသည်ကြောင့် သူပြောသည်ကို ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့နေခြင်း ဖြစ်နိုင်၏။ 

ဒီလူအိုကြီးက အိတ်ဆောင်အရွယ် လှိုဏ်ဂူထဲက ထွက်လာရင် လယ်ဘယ်လိုစိုက်ရမလဲဆိုတာပဲ သိနေမှာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား... 

သူက ဂိုဏ်းချုပ်ယန်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။ 

"အဆုံးသတ်ပြောရရင်တော့ ကျုပ်က တစ်နေ့ကျရင် ယွီလင်းဂိုဏ်းမှာ အလုပ်လုပ်နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်နေပါတယ်..."

ဂိုဏ်းချုပ်ယန်က ခပ်တိုးတိုး ဆိုလိုက်သည်။ 

"သိက္ခာတော်ရကြီးလည်း အမြန်ဆုံး တာအိုခန္ဓာကိုယ် ပြန်ရဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

အမတထန်ဝေ့က ပြန်ပြောလိုက်သည်။ 

"အရင်ဆုံး လယ်ကွင်းတွေကို ရေပြီးအောင်လောင်းလိုက်ဦး..."

သိက္ခာတော်ရချီဟုန်က ထိတ်လန့်သွားကာ အလျင်အမြန် ဆိုလိုက်သည်။ 

"ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်... မူရာကျော်လောက်ပဲ ကျန်တော့တာ..."

ဂိုဏ်းချုပ်ယန် - "....."

....

သူတို့က ဒုတိယ အိတ်ဆောင်အရွယ် လှိုဏ်ဂူဆီသို့ သွားလိုက်သည်။ ထိုထဲမှ လူအိုကြီးက ပို၍ စိုးရိမ်နေဟန်ရလေသည်။ စွေ့ချီချောင်းက ပါးစပ်ပင် မဟရသေးခင်မှာတင် သူက ပြေးလာကာ အဆောတလျင် မေးလိုက်သည်။ 

"အိုး... မဟုတ်သေးဘူး ညီလေးစွေ့... ဘာလို့ ငါ့ရဲ့ စပါးရွက်တွေပေါ်မှာ အစက်တွေရှိနေတာလဲ... ဒါတွေက ရောဂါဖြစ်နေတာလား... သူတို့က အခုမှ အရွက်ထွက်စ အခြေအနေပဲ ရှိသေးတာ... အဲ့ဒါက ငါ့ရဲ့ အထွက်နှုန်းကို သက်ရောက်စေမှာလား..."

"ပလိပ် ဖြစ်လောက်တယ်..."

စွေ့ချီချောင်းက ဆိုလိုက်သည်။ 

" ကျွန်တော်ကြည့်လိုက်မယ်... အရင်ဆုံး ဂိုဏ်းချုပ်ယန်နဲ့ စကားပြောလိုက်ပါဦး... ဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် နတ်ဘုရားမ ချွန်းချိုးပဲ... သူမက ခင်ဗျားကိုတွေ့ဖို့ သီးသန့် လာခဲ့တာ..."

ဂိုဏ်းချုပ်ယန်မှာ လူအိုကြီးကို နှုတ်ဆက်နေစဉ်တွင် ထုံထိုင်းလာသည်ဟု ခံစားရပေသည်။ 

သို့သော် သူမက လူအိုကြီးမှာ ဝတ်ကျေတမ်းကျေ ခေါင်းညိတ်ပြသည်ကိုသာ မြင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက စွေ့ချီချောင်းနောက်သို့ လိုက်သွားကာ သစ်ရွက်များကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူက သူ့လယ်စိုက်ခြင်းရလာဒ်အား အလွန် စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူက ပထမ မရနိုင်လျှင် စောစော ပြန်ကောင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ 

အဲ့ဒါဆို ယန်ချွန်းချိုးကိုသိရတော့လဲ ဘာအသုံးဝင်မှာလဲ... 

ဂိုဏ်းချုပ်ယန်၏ မျက်လုံးထဲသို့ အရာရာက ကျရောက်လာသည်။ သူမတွင် မေးခွန်းရာကျော်ရှိသော်လည်း အဖြေမရှိပေ။ 

အဲ့လူတွေအကုန်လုံးက လယ်စိုက်ရတာကို ဘာလို့ အဲ့လောက်ကြိုက်နေကြတာလဲ...

အမတထန်ဝေ့က ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားပြီး ယုံကြည်ချက်ရှိရှိနှင့် ပြောလိုက်သည်ကို သူမ တွေ့လိုက်သည်။ 

"အဲ့ဒါက စပါးမှိုစွဲတာ ဖြစ်နေမှာစိုးတာ... ကြည့်လိုက် ဒီမှာ စပါးစေ့အရင်းတွေ ညှိုးနေတာ... အဲ့ဒါကို အချိန်မှီ မထိန်းချုပ်ရင်တော့ မင်းရဲ့ အထွက်နှုန်းက တစ်ဝက်လောက် လျော့သွားမှာပဲ... မင်းရဲ့ စိုထိုင်းဆက အရမ်းမြင့်နေလို့များလား..."

လူအိုကြီးက ပြန်စဥ်းစားလိုက်သည်။ 

"ဒါက... အဲ့ဒါကို ကြည့်ရတာ နည်းနည်းလေးတော့..."

ဂိုဏ်းချုပ်ယန် - "...."

ဂိုဏ်းချုပ်ယန်က သူမက မည်သူ သို့မဟုတ် မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေသည်ကို မသိတော့ဟု ခံစားရပေသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ သူမက ရှားပါးဖြစ်တည်မှုအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် ဝင်မဆန့်သည့် ပုံပင်။ 

အိတ်ဆောင်အရွယ် လှိုဏ်ဂူတွေထဲက လူအိုကြီးတွေ အကုန်လုံးက ဆရာတူမောင်လေးစွေ့လိုပဲ စိုက်ပျိုးရေးမှာ ကျွမ်းကျင်ကြတာလား... ငါ နောက်ဆို သူတို့နဲ့ အဆင်ပြေအောင် စိုက်ပျိုးရေးအကြောင်း လေ့လာရမှာလား... 

အမျိုးသားသုံးဦးက ရောဂါကို မည်သို့ ကုသရမည်အား အတန်ကြာအောင် ဆွေးနွေးနေပေသည်။ ထို့နောက် လူအိုကြီးက နောက်ဆုံးတွင် ဂိုဏ်းချုပ်ယန်နှင့် စကားပြောရန် အချိန်ရသွားလေသည်။ သူက သိက္ခာတော်ရချီဟုန်ကဲ့သို့ပင် အိတ်ဆောင်အရွယ် လှိုဏ်ဂူထဲမှ ထွက်လာသည့်အခါ ဂိုဏ်းအားမည်သို့ အကျိုးပြုမည်အား ပြောဆိုကာ ကတိပေးလိုက်လေသည်။ 

ဂိုဏ်းချုပ်ယန်က ဆက်လက်ပြုံးနေရန်သာ တတ်နိုင်ပေသည်။ 

အိတ်ဆောင်အရွယ် လှိုဏ်ဂူခြောက်ခုအား လည်ပတ်ပြီးနောက် အတွင်းရှိ လူအိုကြီးများက လယ်စိုက်ခြင်းအား အမှန်ပင် စွဲလမ်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ပေသည်။ 

လက်ရှိတွင် ဂိုဏ်းချုပ်ယန်က လူအိုကြီးခြောက်ယောက်၏ ကတိများနှင့် ပတ်သတ်၍ ခံစားချက်များစွာ မရှိပေ။ သူမက လူအိုကြီး ခြောက်ယောက် ထွက်လာပြီးနောက် ယွီလင်းဂိုဏ်းတွင် နေရာအနှံ့ အပင်များစိုက်နေမည်ကိုသာ ထိတ်လန့်နေပေသည်။ 

ဂိုဏ်းချုပ်ယန် ထွက်သွားပြီးနောက် စွေ့ချီချောင်းက ဟင်းပန်းကန်များနှင့် တူများကို သန့်ရှင်းကာ စားပွဲကို သုတ်လိုက်သည်။ 

အမတထန်ဝေ့က သူ ထိုအလုပ်အားလုံး လုပ်နေသည်ကို အတန်ကြာအောင် ကြည့်နေလိုက်သည်။ သူ့လက်များက အလွန်ယားယံလာပြီးနောက် သည်းမခံနိုင်ဘဲ စွေ့ချီချောင်း၏ခါးကို အနောက်မှဖက်လိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းက စွေ့ချီချောင်းကို လွှမ်းခြုံထားလိုက်သည်။ 

စွေ့ချီချောင်းက စားပွဲကို သုတ်ရန် ရှေ့သို့ကိုင်းလိုက်သည့်အခါ အမတထန်ဝေ့က သူ့အား တွန်းလှဲလိုက်သည်။ လက်ရှိတွင် စွေ့ချီချောင်းက အနည်းငယ် ကူကယ်ရာမဲ့နေသည်ဟု ခံစားရပေသည်။ 

"မင်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်သေးသေးလေး ရှိနေသေးတယ်လို့များ ထင်နေသေးတာလား..."

ပြီးတော့ ငါ့ပခုံးပေါ်မှာ ထိုင်လို့ရတဲ့ ကြောင်ပေါက်လေးလို့ ထင်နေတာလား...

"ဟွန့်..."

အမတ ထန်ဝေ့က ခပ်တိုးတိုး နှာမှုတ်လိုက်ပြီး အရိုးမရှိသည့်အတိုင်း သူ့နောက်ကျောတွင် မှီထားလိုက်သည်။ စွေ့ချီချောင်းက မတ်မတ်ရပ်လိုက်သည့်အခါ အမတထန်ဝေ့၏ ခေါင်းက သဘာဝကျကျပင် စွေ့ချီချောင်း၏ ပခုံးပေါ်သို့ ကျလာလေသည်။ အမတထန်ဝေ့၏ လက်မှာ စွေ့ချီချောင်း၏ လက်မောင်းနှင့် ဆော့ကစားနေဆဲ ဖြစ်သည်။ 

ယခင်ကလည်း ရှောင်ပိုင်က စွေ့ချီချောင်းအလုပ်လုပ်နေစဉ်တွင် တစ်ပုံစံတည်း ပြုမူနေတတ်သည်။ ရှောင်ပိုင်က အတန်ကြာအောင် ကူညီမည်ဖြစ်ပြီးနောက်တွင် အရှုပ်ထုပ်ဖန်တီးပေမည်။  နေ့ရက်များမှာ ရှည်လျားကာ ပျင်းစရာကောင်းလှသည့် လူသူမဲ့ ဂြိုလ်ပေါ်တွင် ထိုအဖြစ်အပျက်က မကြာခဏ ဖြစ်ခဲ့၏။ သူတို့က အတူတကွ အချိန်အကြာကြီး ဖြုန်းတီး၍ ကိစ္စများလျှောက်လုပ်ကာ အချိန်ကို တမင်တကာ ဖြုန်းပစ်နေကြသည်။ 

"ငါ ညကျရင် ဆော်လမွန်ငါးစားချင်တယ်..."

အမတထန်ဝေ့က အသံဩဩဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ 

"ဒီမှာ ဘာဆော်လမွန်ငါးမှ မရှိဘူး..."

စားပွဲရှင်းပြီးနောက် စွေ့ချီချောင်းက အဝတ်စနှင့်သူ့လက်ကို သွားဆေးလိုက်သည်။ အမတထန်ဝေ့က သူ့နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်လာလိုက်သည်။ ၄င်းမှာ ဆက်ထားသည့် လူနှစ်ဦးက သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ရေယူရန်အတွက် နောက်ဖေးသို့ သွားခြင်းနှင့် တူပေသည်။ 

အမတထန်ဝေ့က သူ့ပခုံးပေါ်မှ အဝတ်စကိုကိုက်ကာ ပျင်းရိစွာ ဆိုလိုက်သည်။ 

"ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး..."

စွေ့ချီချောင်းက သူ့ခေါင်းကို တွန်းလိုက်သည်။ 

"ဝေးဝေးသွားစမ်းပါ..."

အမတထန်ဝေ့မှာ သူ့လက်ကို ကိုင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ညှိုးငယ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။ 

"ငါ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း အဲ့လူအိုကြီးတွေကို ပေးဖို့အတွက် ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေကို သွားယူရမှာ... ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့..."

စွေ့ချီချောင်းက ဂိုဏ်းချုပ်ယန်နှင့် အမတထန်ဝေ့ကြားတွင် မည်သည့် အလှည့်အပြောင်းများ ဖြစ်သွားသည်ကို မသိပေ။ သူက အမတထန်ဝေ့ပြောသည်မှာ ကိစ္စအမှန်ဟုသာ ရိုးရှင်းစွာ တွေးလိုက်သည်။ ဤမှတ်ဉာဏ်တုလေယာဉ်ပေါ်သို့ ရောက်ပြီးနောက် သူက ယွီလင်းဂိုဏ်းတွင် ပိတ်မိနေခဲ့ရ၍ အပြင်ထွက်ကာ လျှောက်ကြည့်ရန် စိတ်ဝင်စားပေသည်။ ယွီလင်းဂိုဏ်းမှာ သူ့အား ကျင့်ကြံရေးလောက၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို နားလည်ရန် ခွင့်ပြုခဲ့ပြီး ယခုတွင် သူက ကျင့်ကြံရေးလောကကို ပို၍စူးစမ်းရှာဖွေလိုပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ အိတ်ဆောင်အရွယ် လှိုဏ်ဂူများက သူနှင့် အမြဲတမ်းရှိနေမည် ဖြစ်သည်။ ၄င်းတို့နှင့်ဆိုလျှင် သူက ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ကြိုက်သည့်နေရာ၌ လယ်စိုက်နိုင်ပေသည်။ 

အမတထန်ဝေ့က သူ့၏ ပျော်ရွှင်မှုကို ဖုံးကွယ်ရန် ခက်ခဲပေသည်။ 

"အရိပ်မဲ့မြက်က နှစ်တစ်သောင်းမှာ တစ်ခါပဲ ပေါ်လာတာ... အချိန်ရောက်ရင် လူတွေအများကြီးက အဲ့မြက်ကို လိုချင်ကြမှာ... ငါတို့က သူတို့နဲ့ တိုက်ခိုက်ရလောက်တယ်..."

သို့သော် မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူက သူတို့အားလုံးကြားတွင် အသန်မာဆုံး တိုက်ခိုက်သူ သေချာပေါက် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ 

"မင်းက တိုက်ခိုက်ချင်တာလား..."

စွေ့ချီချောင်းက ခေတ္တတွေးတောပြီး ဆိုလိုက်သည်။ 

"အဲ့ဒါဆို ငါ့ကို အချိန်နည်းနည်းပေး... ငါက လက်ကိုင် စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင် သေနတ်တစ်လက်ကို အသေးစိတ် ဆွဲလိုက်ဦးမယ်... ငါ့ကို ဘယ်သူက ရန်စချင်တာလဲ ငါကြည့်ချင်သေးတယ်..."

[ စွေ့ချီချောင်းက ထန်ဝေ့ကို ရှောင်ပိုင်မှန်းသိသွားပြီဆိုတော့ အခေါ်အဝေါ်က သူတို့နှစ်ယောက်တည်းရှိတဲ့အချိန်ဆိုရင်တော့ "မင်း" နဲ့ "ငါ" ပဲ သုံးလိုက်ပါတယ် တခြားလူတွေရှေ့ဆိုရင်တော့ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး အသုံးအနှုန်း ပြောင်းရေးပါ့မယ်၊ အခေါ်အဝေါ်တွေမတူရင် စာသေချာမစစ်ထားဘူး ထင်နေမှာစိုးလို့ ပြောပြထားတာပါ ]

သူက စကားပင်အဆုံးမသတ်သေးဘဲ အမတထန်ဝေ့၏ မေးစေ့ကို ထိလိုက်လေသည်။ သူတို့နှစ်ဦးလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်မှုထဲတွင် နားလည်မှုတစ်ခု အလိုလိုရှိခဲ့ပေသည်။ 

အမတထန်ဝေ့ - "..."

သူတို့ ညစာစားပြီးနောက် စွေ့ချီချောင်းက အိတ်ဆောင်အရွယ်လှိုဏ်ဂူများဆီသို့ ထပ်မံ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။ သူက အခြားသော လူအိုကြီးများကို သူတို့ယခုပင် မြင်ခဲ့ရသည့် စပါးပင်ရိုးတံညှိုးခြင်းအကြောင်းကို ပြောမည်ဖြစ်သည်။ 

စပါးစေ့များမှာ သေမျိုးနယ်ပယ်မှ ဝယ်ယူခဲ့သည့် သာမန်စပါးများ ဖြစ်သည်။ ၄င်းတို့မှာ အစတည်းက ဘတ်တီးရီးယားများ သယ်ဆောင်ထားခြင်း ဖြစ်နိုင်၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤနေရာရှိ သိပ္ပံနှင့် နည်းပညာက ထိုမျှအထိ မမြင့်မားပေ။ သူက လူအိုကြီးများကို ယခင်က စပါးစေ့များကို ထုံးရေစိမ်ရန် ပြောခဲ့သော်လည်း အချို့အစေ့များကို မတော်တဆ မစိမ်မိခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်၏။ သူတို့၏ အလေးမထားသည့် ဂရုစိုက်မှုနှင့် ပေါင်းလိုက်သောအခါ သီးနှံများက ရောဂါဝင်လာပေသည်။ 

သို့ဖြစ်ရာ သူက သူတို့ကို မသင့်တော်သည့် မြေဩဇာထည့်ခြင်း၊ မသင့်တော်သည့် ရေလောင်းခြင်းနှင့် စိုထိုင်းဆများပြားခြင်းတို့က အထူးသဖြင့် အရွက်ထွက်သည့်အဆင့်နှင့် အဆစ်ထွက်သည့် အဆင့်တို့တွင် စပါးစေ့များကို  ပေါက်ကွဲထွက်စေသည်ဟု ပြောပြခဲ့သည်။ 

လူအိုကြီး ငါးယောက်က အခြားတစ်ယောက်၏ စပါးက ပျက်စီးခြင်းနှင့် ကြုံရသည်ဟု ကြားသောအခါ ကြောက်လန့်သွားကြသည်။ သူတို့က စံနှုန်းနှင့် မကိုက်ညီသည့် လုပ်ငန်းစဉ်များ လုပ်မိသလားဆိုသည်ကို မတွေးဘဲ မနေနိုင်ချေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာတင် သူတို့က ထိုကံမကောင်းသည့် အဖွဲ့ဝင်ကို အပြစ်တင်ရန်လည်း မမေ့ကြချေ။ 

"အဲ့တစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရှားပါးဖြစ်တည်မှုအဆင့်ကို ရောက်သွားတာလဲ... သူက အရမ်းကို အဆင်ခြင်မဲ့ပြီး လောဘကြီးတယ်လို့ ငါထင်တယ်... သူက စပါးတွေပိုပြီးမြန်မြန်ကြီးနိုင်အောင် စိုထိုင်းဆကို မြင့်လိုက်တာနေမှာ...  အဲ့လိုလုပ်တာက ဆိုးကျိုးရှိမယ်လို့ ဘယ်သိပါ့မလဲ... ဟားဟား..."

သူတို့အားလုံးမှာ လယ်သမားအသစ်များဖြစ်ကြရာ အချို့က တခြားသူများ၏ စွမ်းဆောင်ရည်များကို လက်မခံကြချေ။ သူတို့က အချင်းချင်း လုံးဝ မမြင်ဖူးသော်လည်း အချင်းချင်း နှုတ်ဖြင့် စော်ကားနေကြသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် စွေ့ချီချောင်းက သူတို့အားလုံးကို အိတ်ဆောင်အရွယ် လှိုဏ်ဂူထဲသို့ ထည့်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ 

စွေ့ချီချောင်း ဝင်သွားသည့် အချိန်တိုင်းတွင် သူတို့က အခြား အိတ်ဆောင်အရွယ် လှိုဏ်ဂူများအတွင်းရှိ တခြားသူများ၏ သီးနှံအခြေအနေများကိုမေးမြန်းပြီး သူတို့က အားလုံးကြားတွင် ပထမရနိုင်လားဆိုသည်ကို တွက်ချက်နေသည်ဟု ကြားရပေသည်။ 

စပါးပျက်စီးမှုဖြစ်ခဲ့သည့် လူအိုကြီးမှာ "ပြိုင်ပွဲ"အတွင်း "ကျဆုံးခြင်း"ဖြစ်သွားသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။ သို့သော် သူတို့အားလုံးမှာ ရှားပါးဖြစ်တည်မှုအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။ 

ဘယ်သူကများ ခက်ခဲမှုတွေအားလုံးရဲ့ စမ်းသပ်မှုကို မခံရဖူးလို့လဲ... ဒါက ပလိပ်ရောဂါလေးပဲကို... လူအိုကြီးက ဒါလေးကြောင့်နဲ့ အရှုံးပေးမှာ မဟုတ်ဘူး... သူက ပိုဂရုစိုက်ပြီး ထပ်အမှီလိုက်ဖို့ပဲ ကြိုးစားမှာ... 

ထို့အပြင် ဤသည်မှာ ပထမဆုံး ရာသီဖြစ်ကာ သူ့တွင် အခွင့်အရေး ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့ယှဥ်ပြိုင်နေသည်မှာ အကြီးမားဆုံး ပျမ်းမျှ အထွက်နှုန်းသာ ဖြစ်လေသည်။ 

.......

အင်ပါယာနန်းတော်တွင် ရင်ဆိုင်ရသည့် အခက်အခဲများကို နန်းတွင်းဒရာမာဟု ခေါ်ပြီး မိသားစုထဲတွင် တွေ့ကြုံရသည့် အခက်အခဲများကို မိသားစုဒရာမာဟု ခေါ်ပေသည်။ ထိုလူအိုကြီးများအတွက်မူ စွေ့ချီချောင်းက သူတို့၏ ပြိုင်ဆိုင်မှုကို အိတ်ဆောင်အရွယ်လှိုဏ်ဂူ ဒရာမာဟု ခေါ်ရမည်လား လယ်စိုက်ခြင်း ဒရမ်မာဟု ခေါ်ရမည်လား မသိပေ။ 

အိတ်ဆောင်အရွယ် လှိုဏ်ဂူထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် စွေ့ချီချောင်းက ဝါးထိုင်ခုံပေါ်တွင် အတန်ကြာအောင် တစ်ရေးအိပ်လိုက်သည်။ သူက ထိုနေရာတွင် မျက်လုံးမှိတ်ကာ လှဲနေလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက အမတထန်ဝေ့က အနားသို့လျှောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်သည်။ သူ လက်ဖြင့်အမူအရာပြလိုက်ရာ အမတထန်ဝေ့က သူ့ဘေးမှ ဝါးထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။ 

အတန်ကြာအောင် ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် အမတထန်ဝေ့က စိတ်မအေးစွာဖြင့် ထရပ်လိုက်သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြောင်တစ်ကောင်ဖြစ်ခဲ့သည့် လူတိုင်းက သူတို့၏ အကျင့်များကို အလျင်အမြန် မပြောင်းလဲနိုင်ပေ။ 

သူက စွေ့ချီချောင်း၏ ဒွိဟများကြောင့် ညည်းညူလိုသော်လည်း စွေ့ချီချောင်းက သူ့ကို ယဉ်ပါးအောင်ပြုလုပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားရပေသည်။ သူက စွေ့ချီချောင်း ခြေထောက်နားဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း လျှောက်လာပြီး ထိုင်ချလိုက်သည်။ သူ ယခင်က အကြိမ်များစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးသကဲ့သို့ စွေ့ချီချောင်း၏ ခြေထောက်ကို ဖက်ကာ သူ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို ကွေးကောက်ပြီး စွေ့ချီချောင်း၏ ဒူးပေါ်တွင် ဂရုတစိုက် မှီထားလိုက်သည်။ 

.....

LJJ :

[အဟင့်... အဟင့်... အဟင့်... အဲ့ဒါက ပိုပိုပြီးတော့ တရားလွန်လာပြီ... အား....]

[ငါတော့ မျှော်လင့်ချက်တွေအကုန် ပျောက်သွားပြီ... အခုတော့ စွေ့ချီချောင်းက ဘာလို့ ကောင်မလေး မရှာချင်ဘူးလို့ ပြောတာလဲ ငါသိသွားပြီ... အဲ့ဒါက သူက သူကြိုက်တဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်ရှာချင်လို့ပဲ... သူက ဆရာ၊တပည့် ပြဇာတ်တောင် ကနေလိုက်သေးတယ်...]

[ဝိုး... ဒီအပိုင်းက ချစ်ကြည်နူးတာ ပါနေတာပဲ... ဒီမှာ ဘာလို့ ချစ်ကြည်နူးစရာမပါဘူးလို့ ပြောတာလဲ... ဒါက အရမ်းချိုတာကို...]

[အပေါ်ထပ်က တစ်ယောက်... ဒီကနေ ထွက်သွားစမ်း... နောက်ဆုံးမှာ ငါ့စွေ့က သူ့ကို ပစ်သွားမယ်ဆိုတာ ငါသေချာတယ်... ဒါတွေအကုန်လုံးက ထန်ဝေ့ လိမ်ထားတာ....]

[ငါရှာကြည့်ပြီးပြီ... LJJက စုံတွဲမပါဘူးလို့ မပြောထားဘူး... ပုံမှန်ဆို လူတိုင်းက ဇာတ်ဆောင်တွေကို သူတို့ရဲ့ မောင်းမဆောင်ထဲကို တွဲဖက်တွေ ထပ်ထည့်ဖို့ တွန်းအားပေးကြတာ မဟုတ်ဘူးလား...]

[သခင်ကြီးစွေ့က လယ်ကွင်းထဲ ခဏ သွားပြီး နောက်ခဏနေရင် အဲ့လူအတွက် ထမင်းချက်ဖို့သွားတာ... ဒီအပိုင်းက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းနဲ့... သကြားထဲမှာ ချေးရှိနေပြီး ချေးထဲမှာ အဆိပ်ရှိနေတယ်လို့... ပြောလို့ရတယ်လေ...]

[ငါ နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားပြီ... ဒီတိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုထဲက ပရိသတ်တွေအကုန်လုံးက အမြဲတမ်း မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်ခံနေရတာ...]

[သူလုပ်နေပြန်ပြီ... လုပ်နေပြန်ပြီ... ဟဲ့ကောင်တွေ... ထန်ဝေ့ကို ကြည့်လိုက်စမ်း... သူက စွေ့ချီချောင်းကို နောက်ကနေ ခုန်ဖက်လိုက်တယ်... အဲ့ဒါသူပဲ... တိုင်းပြည်ကို လှည့်စားပြီး ငါတို့ရဲ့ လယ်ကွင်းတွေကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေတာ သူပဲ...]

[ငါတော့ ကန်းသွားပြီ... ဒီအခန်းတွေကို မြင်ရတာ ပိုပြီးတောင် ကန်းသွားပြီ...]

[သူ့ကို လွတ်လိုက်စမ်း... မင်းက ငါ့စွေ့လေး လယ်အလုပ်တွေမှာ နှောင့်နှေးအောင် လုပ်နေတာပဲ...]

[ထန်ဝေ့... စွေ့ချီချောင်းကို ပိုကောင်းကောင်းဆက်ဆံဖို့ ငါမင်းကို အကြံပေးလိုက်မယ်...]

🌳🌳🌳