Chapter 144

Volume 7 : ဥပ‌ဒေဌာန

Chapter 144 (ရှေ့နေသေဆုံးခြင်း ၁၅)

လျှိုလန်၏သံသယကို ရှင်းမပြနိုင်သေးဘဲ သူမတွင် အလီဘီရှိသော်လည်း ကျိုးကျီယန် သေဆုံးပြီးနောက်တွင် သူမသည် အကြီးမားဆုံး အကျိုးခံစားခွင့်ရှိသူဖြစ်သည်။ သူမက ဒါတွေအားလုံးကို မသိဘူးလို့ ပြောခဲ့ပြီး ယွဲ့ရှင်းဝမ်ကတော့ မယုံဘူး။ သို့သော် အခင်းဖြစ်ပွားသည့်နေ့က ည 10 နာရီတွင် အမှိုက်ပစ်ရန် အောက်ထပ်သို့ဆင်းလာပြီးနောက် သူမ၏အခန်းသို့ ပြန်သွားကာ အပြင်မထွက်တော့ပေ။

ရပ်ကွက်စောင့်ကြည့်ရေးမှတ်တမ်းတွင် သူမ အပြင်ထွက်တာကို မဖမ်းမိခဲ့တာကြောင့် သူမမှာ ပြစ်မှုကျူးလွန်ဖို့ အချိန်မရှိဘူး။

သူမသည် ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်ပါက ကျိုးကျီယန်ကို လူသတ်သမားအဖြစ် တိုက်ရိုက်မသတ်နိုင်ဘဲ ကျိုးကျီယန်၏သေဆုံးမှုတွင် သွယ်ဝိုက်၍ပတ်သက်နိုင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် လူသတ်သမားကို ပြစ်မှုကျူးလွန်ရန် အကြံဥာဏ်များပေးကာ လူသတ်သမားကို တိတ်တဆိတ်ကူညီလိမ့်မည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏လက်များနှင့်ခြေများက သန့်ရှင်းနေပြီး သဲလွန်စတစ်ခုမှ မချန်ခဲ့ပေ။ ကျိုးကျီယန် သေသွားရင်တောင် ရဲများက သူမကို ဖမ်းဆီးဖို့ လုံလောက်သည့် သက်သေတွေ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူမသည် ဤကိစ္စမှ အပြင်ထွက်နေနိုင်ပြီး သူသေဆုံးပြီးနောက် ကျိုးကျီယန်က ပေးမည့် ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်များကို သူမခံစားနိုင်သေးသည်။

ဤသို့ဆိုလျှင် လျှိုလန်ကဲ့သို့ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို လျှော့တွက်၍မရဘူး။

ကျန်းဖျင်စစ်သည် အဖွဲ့ထဲကို စာပို့ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ရပ်ကွက်ထဲမှာ ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုအသစ်တွေ ရှိလား?"

ကျိုဖုန်းသည် အဆောက်အဦး A ၏ စောင့်ကြည့်ရေးမှတ်တမ်းကို စိုက်ကြည့်နေကာ စာကိုမြင်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပြန်ပြောခဲ့သည်။

"လျှိုလန်က ကလေးနဲ့ အပြင်ထွက်သွားပြီ၊ မင်းတို့ သူမအိမ်ထဲခိုးဝင်ပြီး စုံစမ်းချင်လား?"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ပြောသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ချင်လုက ငါတို့ကို နေရာပြောင်းပေးလိုက်…"

ချင်လုသည် ခဲလင်ဆီမှာ တစ်ရက်အနားယူရန် ဆင်ခြေရှာခဲ့ပြီး ကျန်းဖျင်စစ်နှင့် ယွဲ့ရှင်းဝမ်တို့နှင့်အတူ ကျင်းကျော့ကျားယွမ်ရပ်ကွက်ရှိ ကျန်းရှောင်နျန်၏ နေအိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ ကျန်းရှောင်နျန်သည် ရပ်ကွက်၏ ဒီဇိုင်းတွင် ပါဝင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် လျှိုလန်၏ နေအိမ်ကို ပြန်လည်မွမ်းမံခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ကျန်းရှောင်နျန်ကို သူနှင့်အတူ ခေါ်ဆောင်လာသည်။

ကျန်းဖျင်စစ်သည် လျှိုလန်၏အခန်းတည်နေရာကို တွက်ချက်ပြီး ချင်လုသည် နေရာပြောင်းလိုက်ရာ လူလေးယောက်သည် ချက်ချင်းဆိုသလို သူမ၏အိမ်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

သဲလွန်စများ မကျန်စေရန်အတွက် ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် လူတိုင်းကို ခြေအိတ်နှင့် လက်အိတ်များ ဝတ်ဆင်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

လျှိုလန်၏နေအိမ်အလှဆင်မှုသည် ဇိမ်ခံမဟုတ်သော်လည်း ရိုးရှင်းပြီး အနုပညာမြောက်သည်။ အခန်းတစ်ခုလုံးကို သစ်သားကြမ်းပြင်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး ပရိဘောဂများ၏ အရောင်များသည် လတ်ဆတ်ပြီး ပြေပြစ်သည်။ ကျိုးကျီယန်သည် ဤအထပ်ကိုဝယ်ပြီး 33-01 နဲ့ 33-02 တိုက်ခန်းနှစ်လုံးကို ဖွင့်လိုက်ကတည်းက တိုက်ခန်းတစ်ခုလုံးဟာ 240 စတုရန်းမီတာနီးပါးကျယ်ဝန်းပြီး အလွန်ကျယ်ဝန်းပါသည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ပြောသည်။

"ရှောင်နျန်၊ လျှို့ဝှက်တံခါးရှိ၊မရှိ ကြည့်ဖို့ အိမ်တွင်းဧရိယာကို တိုင်းတာလိုက်…"

ကျန်းရှောင်နျန်သည် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး လေဆာ theodolite ကို ချက်ချင်းထုတ်လိုက်ပြီး အလုပ်စလုပ်သည်။ တိုင်းတာနေစဉ်တွင် သူက စာရွက်ပေါ်ရေးဆွဲလိုက်သည်။

အိမ်၏အပြင်အဆင်မှာ အိမ်ရှင်အိပ်ခန်း၊ ကလေးအခန်း၊ ဧည့်ခန်း၊ စာကြည့်ခန်း၊ အားကစားခန်းမဖြစ်ပြီး အခန်းတိုင်းတွင် ကျယ်ဝန်းသော ဧရိယာရှိသည်။ အထူးသဖြင့် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အသုံးအဆောင်များစွာနှင့် ယောဂဖျာများပါရှိသော အားကစားခန်းမရှိသည်။ လျှိုလန်သည် အပေါ်ယံတွင် ပိန်ပါးနေသော်လည်း သူမသည် ပုံမှန်လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်သည့် အလေ့အထရှိနိုင်ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုမှာ အလွန်ကောင်းမွန်သည်။ သူမသည် ပျော့ညံ့သော မိန်းမမျိုးမဟုတ်ဘူး။

စာကြည့်ခန်းရှိ နံရံတစ်ဖက်တွင် စာအုပ်စင်အဖြစ် တည်ဆောက်ထားပြီး အချို့သော ဥပဒေနှင့်ဆိုင်သော စာအုပ်များအပြင် ဝတ္ထုနှင့် ရုပ်ပြများစွာကိုလည်း ထည့်သွင်းထားသည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်နှင့် ကျန်းဖျင်စစ်တို့သည် စာကြည့်ခန်းအပေါ် အာရုံစိုက်ခဲ့ကြသည်။ လျှိုလန်၏ စာကြည့်ခန်းတွင် မီးခံသေတ္တာရှာမတွေ့သလို၊ အံဆွဲထဲတွင် စာချုပ်ကဲ့သို့ တစ်စုံတစ်ရာလည်း မတွေ့ခဲ့ရပေ။ အပေါ်အံဆွဲတွင် လက်ထပ်စာချုပ်များ၊ အိမ်ထောင်စုစာရင်းစာအုပ်များနှင့် ဘွဲ့လက်မှတ်များပါရှိသည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ဤလက်မှတ်များကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ကြည့်လိုက်သည်။ အိမ်ထောင်စုစာရင်းစာအုပ်တွင် ကျိုးကျီယန်သည် အိမ်ထောင်ဦးစီးဖြစ်ပြီး အခြားစာမျက်နှာနှစ်မျက်နှာတွင် လျှိုလန်နှင့် သူ၏ကလေး ကျိုးချန်ကျယ်အကြောင်း အချက်အလက်များပါရှိသည်။ ကျင်းကျော့ကျားယွမ်ရပ်ကွက်သည် ကျောင်းခရိုင်တွင်ရှိပြီး ၎င်းဘေးတွင် မြို့၏အကောင်းဆုံးဗဟိုမူလတန်းကျောင်းရှိသည်။ ကျိုးကျီယန်သည် သူ၏အိမ်ထောင်စုစာရင်းကို ဤရပ်ကွက်တွင် ထည့်သွင်းရန် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပြီး ၎င်းနှင့်ပတ်သက်၍ သံသယမရှိပေ။

လက်ထပ်စာချုပ်ကို လွန်ခဲ့သော ရှစ်နှစ်က မှတ်ပုံတင်ခဲ့သည်။ ဓာတ်ပုံထဲက လူနှစ်ယောက်သည် ပြုံးရွှင်စွာနဲ့ အလွန်လိုက်ဖက်ညီသည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်ကို အံ့အားသင့်သွားစေတာက ဘွဲ့လက်မှတ်နှစ်ခုကို သူတွေ့လိုက်ရတာကြောင့်ဖြစ်သည်။

လျှိုလန်သည် နိုင်ငံရေးသိပ္ပံနှင့်ဥပဒေပေကျင်းတက္ကသိုလ်မှ ဘွဲ့ရရှိခဲ့ပြီး သူမ၏ဘွဲ့လက်မှတ်များတွင် ဒဿနိကဘွဲ့နှင့် ဥပဒေဘွဲ့များ ပါဝင်သည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ဘွဲ့လက်မှတ်နှစ်ခုကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"လျှိုလန်က တက္ကသိုလ်တက်နေတုန်းက ဘွဲ့နှစ်ခုယူခဲ့တာလား?"

သူက ဓာတ်ပုံကို အဖွဲ့ထဲ ပို့လိုက်သည်။

အဖွဲ့ဝင်များအားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ လျှိုလန်သည် ကျိုးကျီယန်နှင့်လက်ထပ်ပြီးနောက် အိမ်တွင် ကလေးကို ပြုစုစောင့်ရှောက်မည့် အချိန်ပြည့်ဇနီးတစ်ဦးဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။ သည်အမျိုးသမီးက တက္ကသိုလ်မှာ ဘွဲ့နှစ်ခုရနိုင်လောက်သည်အထိ အစွမ်းထက်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး။

လန်ယာရုန်က ‌ပြောလာသည်။

"ဘွဲ့ကြိုကျောင်းသားတွေအတွက် ဘွဲ့နှစ်ခုယူဖို့ဆိုတာ အရမ်းခက်ခဲတယ်… ဌာနနှစ်ခုက သင်တန်းတွေကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တက်ရပြီး နှစ်ဖက်စလုံးမှာ စာမေးပွဲတွေ ဖြေဆိုရတာကြောင့် သုံးစွဲရတဲ့စွမ်းအင်က အခြားသူတွေထက် နှစ်ဆပိုကုန်တယ်… ဒါ့အပြင် ဥပဒေဌာနရဲ့ သင်တန်းတွေက အရမ်းလေးလံပြီး အလွတ်ရနေဖို့လိုအပ်တဲ့ ဥပဒေစာပိုဒ်တွေ အများကြီးရှိတယ်… ငါတို့ လေ့လာတုန်းက ဥပဒေဌာနရဲ့ စာမေးပွဲကိုဖြေရတာ အရမ်းပင်ပန်းတယ်… သူမက ဘွဲ့နှစ်ခုယူဖို့တောင် တကယ် စီမံနိုင်တာဆိုတော့ တကယ့်ကိုအထင်ကြီးစရာကောင်းပြီး အရမ်းလည်း ဉာဏ်ကောင်းတယ်… သူမရဲ့မှတ်ဉာဏ်က အရမ်းကောင်းရမယ်…"

ချင်မြောင်က ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခဲ့သည်။

"သူမက ဥပဒေဌာနရဲ့ ဘွဲ့ကိုရခဲ့တာဆိုတော့ သူမမှာလည်း ဥပဒေဗဟုသုတတွေ အများကြီးရမယ်… အိမ်ထောင်မပြုခင် ပိုင်ဆိုင်မှုနဲ့ အိမ်ထောင်ပြုပြီး ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို သူမ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိထားရမယ်… ကျိုးကျီယန်က သူမကို တွက်ချက်ပြီး သူတို့ကွာရှင်းပြီးတဲ့အခါ သူမကို အိမ်ပေါ်ကနေ ဆင်းခိုင်းချင်ပေမယ့် ကျိုးကျီယန်ရဲ့သေးငယ်တဲ့တွက်ချက်မှုက လျှိုလန်ရဲ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ အမြဲရှိနေခဲ့တာလား?"

ချင်လုက ထောက်ခံသည်။

"အစ်မပြောတာ အဓိပ္ပါယ်ရှိတယ်… လျှိုလန်က သူမအတွက်သူမ ထွက်လမ်းရှာပြီးသား ဖြစ်လိမ့်မယ်… ကျိုးကျီယန်က သူမကို အိမ်ကထွက်ခိုင်းပြီး ကလေးအုပ်ထိန်းခွင့်လည်း ယူသွားမှာ… အဲဒါကမဖြစ်နိုင်ဘူး! သူမက မီးမွှေးပြီး လူသတ်ဖို့ ဓားငှားပေးလိုက်တာဖြစ်မယ်…"

တစ်စုံတစ်ယောက်ကို လူသတ်ဖို့ ဓားငှားပေးလိုက်တာက အလွန်လိမ္မာပါးနပ်သော လှည့်ကွက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

သူမသည် မိမိအတွက် အကောင်းဆုံး အကျိုးစီးပွားကို ကြိုးပမ်းနိုင်ရုံသာမက သူမကိုယ်သူမ အရှုပ်အထွေးထဲကနေလည်း ကယ်တင်နိုင်ပြီး သူမကလေးကို ‘ပိုကောင်းမွန်သောဘဝနေထိုင်ရန်’ ပြုလုပ်ပေးနိုင်သည်။ ကျိုးကျီယန်သည် သူ့အနားရှိ ဇနီးသည်ကို လျှော့တွက်ခဲ့သည်။ ကျိုးကျီယန်သည် နှစ်များအတွင်း အကြိမ်များစွာ လာဘ်ပေးလာဘ်ယူမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ကျင့်ဝတ်ကို ချိုးဖောက်ကာ ထိခိုက်နစ်နာစေသော အရာများစွာကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ လျှိုလန်က ဒါတွေအားလုံးကို ကောင်းကောင်းသိနေတာလား။

ရဲစခန်းကိုရောက်လာသောအခါ လျှိုလန်၏ တည်ငြိမ်ပြီး ဘာမှဂရုမစိုက်သည့်အသွင်အပြင်ကို တွေးတောရင်း ကျန်းဖျင်စစ်သည် ဤအမျိုးသမီးက လူတိုင်းထင်ထားသည်ထက် ပို၍ အစွမ်းထက်သည်ဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျန်းဖျင်စစ်က အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အခု အဓိကမေးခွန်းက လျှိုလန်က ဘယ်သူ့ကို ပူးပေါင်းဖို့ ရှာခဲ့တာလဲ? ကျိုးကျီယန်ကိုသတ်ဖို့ တစ်ဖက်လူကို ဘယ်လိုသွေးဆောင်ခဲ့တာလဲ? ဘာလို့ ရှင်းဟိုင်အဆောက်အဦးရဲ့ စောင့်ကြည့်ရေးကင်မရာမှာ ကျိုးကျီယန်တစ်ယောက်တည်း ခေါင်မိုးပေါ်တက်သွားတာကို ဖမ်းယူရရှိထားတာလဲ?"

သည်မေးခွန်းတွေကို ပြေလည်အောင်ဖြေရှင်းပြီးရင် အမှုကိုလည်း ဖြေရှင်းသွားနိုင်သည်။

နှစ်ယောက်သား စာကြည့်ခန်းကို လိုက်ရှာပြီးနောက် အိမ်ရှင်အိပ်ခန်းဆီသို့ လျှောက်သွားကြသည်။

ချင်လုသည် အိပ်ရှင်အိပ်ခန်းကို ရှာဖွေနေသည်။ သူမသည် နံရံပေါ်က ခြစ်ရာအမှတ်အသားများကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီမှာ ဓာတ်ပုံတွေချိတ်ထားတာဖြစ်မယ်… အရွယ်အစားအရ သူတို့ရဲ့မင်္ဂလာဆောင်ဓာတ်ပုံဖြစ်နိုင်တယ်… သူတို့နှစ်ယောက်လမ်းခွဲပြီးနောက် လျှိုလန်က မင်္ဂလာဆောင်ဓာတ်ပုံတွေကို နံရံကနေ ဖြုတ်လိုက်တာဖြစ်မယ်…"

သူမက ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ဒါ့အပြင် အိပ်ခန်းထဲမှာ ယောင်္ကျားအဝတ်အစား၊ ဖိနပ်နဲ့ ခြေအိတ်တွေမရှိဘူး… ဗီရိုထဲမှာ လျှိုလန်ရဲ့အဝတ်အစားတွေပဲ ရှိတယ်… ငါ သူမရဲ့လက်ဝတ်ရတနာစားပွဲကို ရှာကြည့်တော့ ရိုးရိုးပုံစံနဲ့ ဆွဲကြိုးနှစ်ခု၊ လက်ကောက်နှစ်ကွင်းနဲ့ စိန်လက်စွပ်တစ်ကွင်းရှိပြီး နားကပ်မတွေ့ဘူး…"

လျှိုလန်သည် လက်ဝတ်ရတနာများ ဝတ်ဆင်ခြင်းကို သိပ်ဂရုမစိုက်တတ်ဘဲ ရိုးရှင်းပြီး သပ်ရပ်စွာ ဝတ်ဆင်လေ့ရှိသည်။ ဗီရိုထဲရှိအဝတ်အစားများသည် အဓိကအားဖြင့် အဖြူ၊ အပြာနှင့် မီးခိုးရောင်ဖြစ်ပြီး ကျိုးကျီယန်နှင့် ဖောက်ပြန်နေသည့် ချန်ယွဲ့ချင်နှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ ချန်ယွဲ့ချင်သည် သူမ၏ လက်ဝတ်ရတနာများကို မကြာခဏ ပြောင်းလဲလေ့ရှိပြီး သူမ၏အဝတ်အစားများသည် တောက်ပပြီး sexy ဖြစ်သည်။

မီးဖိုချောင်၊ ရေချိုးခန်း၊ ကလေးအခန်း အစရှိသည်တို့တွင် အထူးရှာဖွေတွေ့ရှိချက်မရှိပေ။

သည်အိမ်တွင် ကျိုးကျီယန်၏ အရိပ်အယောင်ကိုတောင် သူတို့ရှာမတွေ့ဘူး။

ယောင်္ကျား၏အဝတ်အစား၊ ဖိနပ်နှင့် ခြေအိတ်များ မရှိသလို ကျိုးကျီယန်၏ ဓာတ်ပုံလည်းမရှိပေ။ ဤအိမ်သို့လာရောက်သည့်ဧည့်သည်များ၏ ပထမဆုံးတုံ့ပြန်မှုမှာ ဤအိမ်သည် ကလေးနှင့်အတူ တစ်ကိုယ်တည်းမိခင်နေထိုင်ရာဖြစ်ပြီး ပိုင်ရှင်ယောင်္ကျားမရှိသည့်အိမ်ဟု ထင်မိလိမ့်မည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ပြောသည်။

"လျှိုလန်က အရမ်းပြတ်သားတယ်… သူတို့ လမ်းခွဲလိုက်တဲ့အခါ ကျိုးကျီယန်ကို သူ့ပစ္စည်းတွေအားလုံးထုပ်ပိုးပြီး ဓာတ်ပုံတွေအားလုံးကို သိမ်းခိုင်းခဲ့တယ်… ဒီအိမ်မှာ ကျိုးကျီယန်ရဲ့ အရိပ်အယောင်မတွေ့ရဘူး…"

ကျန်းဖျင်စစ်က အိမ်ထဲကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"သူမက ကျိုးကျီယန်နဲ့ လုံးဝလမ်းခွဲဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပုံရတယ်…"

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းရှောင်နျန်က ပြန်ရောက်လာသည်။ သူက ယွဲ့ရှင်းဝမ်ကို သူရေးဆွဲခဲ့သည့် အိမ်၏ကြမ်းခင်းအစီအစဥ်ကို ပြပြီး ပြောသည်။

"စီနီယာအစ်ကို၊ ကျွန်တော် အသေးစိတ်တိုင်းတာပြီးပြီ၊ 33-01 နဲ့ 33-02၊ ဒီတိုက်ခန်းနှစ်ခုက ဆက်စပ်နေပြီး အိမ်ရဲ့အတွင်းပိုင်းကတော့ ရပ်ကွက်က အခြားနေအိမ်တွေနဲ့ အတူတူပါပဲ… သိုလှောင်ခန်းတွေ၊ လျှို့ဝှက်ခန်းတွေ မတွေ့ဘူး…"

IQ မြင့်သော ပြစ်မှုများတွင် သဲလွန်စများကို မချန်ဘဲ ကိစ္စများကို ပြုလုပ်ကြသည်။

ရဲများသည် လူကိုယ်တိုင်ရှာဖွေရန် လာကြည့်ရင်တောင် လျှိုလန်၏ပြစ်မှုသက်သေကို မတွေ့နိုင်ပေ။ ကျိုးကျီယန်နှင့် သူမ၏ဆက်ဆံရေး ပျက်စီးသွားခြင်းကြောင့် ခွဲနေခဲ့ကြသည်ဟုသာ ထင်ကြလိမ့်မည်။ 

အဖွဲ့ထဲတွင် ရုတ်တရက် စာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အားလုံး မြန်မြန်ပြန်လာခဲ့တော့… စောင့်ကြည့်ရေးကင်မရာမှာ လျှိုလန်က ဟင်းသီးဟင်းရွက်နဲ့ သစ်သီးတွေဝယ်ပြီး ပြန်လာတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်…"

ချင်လုသည် ကျောက်ထုလွှာလှုပ်ရှားမှုစွမ်းရည်ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်ပြီး အားလုံးက ကျန်းရှောင်နျန်၏နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လျှိုလန်သည် လူသတ်သမားနှင့် ပတ်သက်နေသည့် ထင်ရှားသောသက်သေမရှိသော်လည်း လျှိုလန်၏ ဘွဲ့လက်မှတ်နှစ်ခုသည် ဘာမှမသိနားမလည်ဘဲ အပြစ်ကင်းစင်ပြီး အားနည်းသောအမျိုးသမီးတစ်ဦးမဟုတ်ကြောင်း ယွဲ့ရှင်းဝမ်ကို ပိုမိုယုံကြည်လာစေသည်။

နောက်တစ်ဆင့်ကတော့ ချင်ရှစ်ယင်းကိုရှာဖို့ပဲ။

ကျန်းဖျင်စစ်က ခယ်ရှောင်ပင်းကို မေးလိုက်သည်။

"ချင်ရှစ်ယင်းရဲ့နေအိမ်ကို ရှာတွေ့ပြီလား?"

ခယ်ရှောင်ပင်းက ပြောသည်။

"ငါ ရှာတွေ့ပြီ… ချင်ရှစ်ယင်းက ဒီနေရာနဲ့ အလှမ်းဝေးပြီး မြို့အစွန်က ရှို့ရွှိန်ဟွားယွမ်ရပ်ကွက်မှာ နေထိုင်နေပြီး 7 ထပ်က လှေကားထစ်အိမ်ဟောင်း၊ အဆောက်အဦး 4 နဲ့ unit 2 က နံပါတ် 601 မှာ… ဒီမှာအလုပ်လုပ်ဖို့ သူမအိမ်ကနေ မြေအောက်ရထားစီးဖို့ မိနစ် 40 ကျော်ကြာတယ်…"

ချင်ရှစ်ယင်း၏မိသားစုအခြေအနေက သိပ်မကောင်းတာကြောင့် မြို့အစွန်မှာနေရတာက ပုံမှန်ပါပဲ။

ကျန်းဖျင်စစ်က ယွဲ့ရှင်းဝမ်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"သွားကြစို့၊ အဲဒီမိန်းကလေး‌ကို လူချင်းသွားတွေ့ရအောင်…"

#TK