Chapter 183

Volume 9 : ပထဝီဝင်ဌာန

Chapter 183 (ရေခဲခေတ် ၀၂)

ရေခဲမြစ်ကြီးများ၏ ဧရိယာများသည် ကမ္ဘာမြေကို ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ကမ္ဘာကြီးက အပူချိန်နိမ့်ကျနေဆဲဖြစ်သည်။ ထိုသို့သောပတ်ဝန်းကျင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ထိန်းသိမ်းရေးဌာနရှိ လေထုညစ်ညမ်းမှုထက် အဆပေါင်းများစွာ ဆိုးရွားသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ထိန်းသိမ်းရေးဌာန၏ နေရေးထိုင်ရေးက မည်မျှပင် ညံ့ဖျင်းနေပါစေ အနည်းဆုံးတော့ လူသားများနှင့် စူပါမားကတ်များ ရှိပါသည်။ အကာအကွယ်အဝတ်အစားများ၊ မျက်နှာဖုံးများနှင့် လူသားများထုတ်လုပ်သည့် အခြားကိရိယာများကိုပင် ဝယ်ယူနိုင်သည်။

ရေခဲခေတ်မှာ ဘာဖြစ်နိုင်မလဲ။

အဆုံးမရှိသော ရေခဲမြစ်သည် စူပါမားကတ်တစ်ခုမပြောနှင့် လူကိုပင် မမြင်နိုင်ပါ။

ပတ်ဝန်းကျင်ထိန်းသိမ်းရေးဌာန၏ စူပါမားကတ်တွင် ယွမ်ရာနှင့်ချီတန်သော ဂေါ်ဖီထုပ်က အလွန်စျေးကြီးသည်။ အနည်းဆုံး သူတို့က ၎င်းကို ဝယ်နိုင်သေးသည်။ သို့ပေမဲ့ ရေခဲခေတ်မှာ စပျစ်သီး၊ ဂေါ်ဖီထုပ်၊ ခရမ်းချဉ်သီး စတာတွေကိုတောင် မတွေးနှင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်သန်းပေါင်းများစွာက လူသားတွေမရှိသည့် ကမ္ဘာကြီးမှာ ဘာတွေစားနိုင်မလဲ။

ခယ်ရှောင်ပင်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"10 ရက်ဆက်တိုက် ရေခဲတွေပဲ မစားနိုင်ဘူး"

ချင်လုက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါတော့ မမှန်ဘူး… ရေခဲခေတ်မှာ လူ့ယဉ်ကျေးမှု မရှိပေမဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေလည်း ရှိနေတုန်းပဲ… ငါတို့ အမဲလိုက်ပြီး အသားကင်စားတာတို့ ဘာတို့ လုပ်လို့ရတယ်မလား… ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာ နွေးထွေးမှုကို နှစ်သက်တဲ့ တိရစ္ဆာန်နဲ့ အပင်တွေအားလုံးက ကမ္ဘာကနေ မျိုးသုဉ်းပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ… အသက်ရှင် ကျန်ရစ်သူတွေက လည်စင်းကျားတွေ၊ ကျားသစ်တွေ၊ ဂူဝက်ဝံတွေ၊ ဓားသွားကြံတွေ၊ မျောက်ဝံကြီးတွေ အစရှိတဲ့ အတော်အတန် အင်အားကြီးတဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေဖြစ်တယ်"

ချင်မြောင်က ထပ်ပေါင်းပြောသည်။

"မျောက်ဝံကြီးတွေက ငါတို့ဘိုးဘေးတွေရဲ့ ဘိုးဘေးတွေပါ… အဲဒီတုန်းက သူတို့က ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး မတိုးတက်သေးဘူး… အဲဒီမျောက်ဝံကြီးတွေက တဖြည်းဖြည်း မတ်မတ်လမ်းလျှောက်တတ်လာတာက ရေခဲခေတ်ကို ရောက်ရှိလာချိန်လည်း ဖြစ်တယ်"

အားလုံးက များများနားထောင်လေ ပိုထိတ်လန့်လာလေပါပဲ။

ဒီတိရိစ္ဆာန်များက ဆက်ဆံရတာ အလွန်ခက်သည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ အမြန်ငြိမ်သက်သွားသည်။

"ရေခဲခေတ်မှာ၊ ရှင်သန်နိုင်တဲ့ တိရစ္ဆာန်အများစုက ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းနဲ့ လိုက်လျောညီထွေရှိကြပြီး အရေပြားက ကြမ်းတမ်းပြီးတော့ အသားမာပြီး အအေးဒဏ်ကို ပိုခံနိုင်ရည်ရှိကြတယ်… ဒါပေမဲ့ ငါတို့မှာ သဘာဝလွန်စွမ်းရည်တွေရှိပြီး ငါတို့က အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေးမရှိဘူးလို့ မဆိုလိုပါဘူး"

လျှိုကျောက်ချင်းက ညည်းညူလိုက်သည်။

"သဘာဝလွန်စွမ်းရည်တွေရှိတာ ကံကောင်းတယ်… မဟုတ်ရင် သာမန်လူသား 12 ယောက်ကို ရေခဲခေတ်ထဲ ပစ်ချလိုက်ရင် အဲဒီသားရဲတွေအတွက် အစာစားဖို့ လွှတ်ပေးလိုက်သလို ဖြစ်နေမှာမဟုတ်ဘူးလား"

သူတို့၏သဘာဝလွန်စွမ်းရည်များဖြင့် သူတို့သည် ထိုသားရဲများကို ကြောက်ရွံ့ရန် မလိုအပ်ပေ။ သူတို့က ထိုသားရဲများကို မနိုင်ရင်တောင် ဆာလဖျူရစ်အက်စစ်မိုးဖြင့် သူတို့ကို အရည်ဖျော်လို့ရသည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က သူ့အဖွဲ့ဝင်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ ဒီအတန်းကို ဖြေရမှာပဲ… ဒါက ရှင်သန်ခြင်းအတန်းဖြစ်လို့ သေချာအောင်လုပ်ရမဲ့အရာနှစ်ခုရှိတယ်… ပထမတစ်ခုက စားစရာနဲ့ ရေပဲ… ရှင်းယန်ရဲ့ပေါင်းခံပုလင်းတွေရှိပြီး ရေခဲခေတ်မှာ နေရာတိုင်း ရေခဲတွေရှိတာကြောင့် ပေါင်းခံပုလင်းတွေနဲ့ နည်းနည်းလောက်တူးလိုက်ရင် ငါတို့တွေ ရေအရင်းအမြစ်အတွက် စိတ်ပူစရာမလိုတော့ဘူး… စားစရာအတွက် ငါတို့တွေ ဒေသထွက်ပစ္စည်းတွေကိုပဲ အသုံးပြုလို့ရပြီး တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တချို့ကို အမဲလိုက်စားသောက်ပြီး ဟင်းသီးဟင်းရွက်နဲ့ အသီးတွေအကြောင်းတော့ မတွေးနဲ့"

သူက ခယ်ရှောင်ပင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခယ်ရှောင်ပင်းက ချက်ချင်း ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

"ရပါတယ်… ဒီအတန်းထဲကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်လာဖို့ပါပဲ… ငါက အစာချေးများတဲ့သူမဟုတ်ပါဘူး… ဒါ့အပြင် ငါတို့မှာ အသီးမရှားပါဘူး… ရှင်းဝမ်က လိမ္မော်သီးမိုးရွာနိုင်တယ်လေ" 

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ခေါင်းငြိမ့်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

"ဒုတိယတစ်ခုက အရေးကြီးဆုံးဖြစ်တဲ့ အပူချိန်ပဲ"

"အပူချိန်" ဟူသော စကားလုံးကို လူတိုင်းကြားလိုက်သောအခါ သူတို့၏ကျောရိုးတလျှောက် အေးစက်သွားသည်။ 

ကျန်းဖျင်စစ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောခဲ့သည်။

"အဲဒီအချိန်က မျောက်ဝံကြီးတွေဟာ လူသားတွေအဖြစ်ကို မပြောင်းလဲသေးကြောင်း ချင်မြောင်ကပြောခဲ့ပြီး သူတို့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က အရမ်းအေးတဲ့ရာသီဥတုကို ခံနိုင်ရည်တဲ့ အမွေးထူထူတွေနဲ့ ဖုံးအုပ်ထားပေမဲ့ ငါတို့က နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် လူသားတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲလာခဲ့တဲ့သူတွေဖြစ်ပြီး ငါတို့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်တွေ အမွေးတွေမပါဘဲ ရေခဲခေတ်ထဲပစ်ချခံရပြီး နာရီဝက်အတွင်း အေးခဲသေသွားနိုင်တယ်"

ခယ်ရှောင်ပင်းက အံ့အားသင့်သွားပြီး ဆိုသည်။

"ပိုပြီးစိတ်ပျက်စရာကောင်းတာက စာကြည့်တိုက်က စူပါမားကတ်နဲ့ အထည်ဆိုင်တွေမှာ အပေါ်အင်္ကျီတွေ မရောင်းဘူး"

လူတိုင်း: "..."

ဒါက ပိုဆိုးစေသည်။

အပေါ်အင်္ကျီမပါဘဲ နွေရာသီအဝတ်အစားများနဲ့ သူတို့က ရေခဲခေတ်ကို သွားရမှာလား။ စဉ်းစားကြည့်ရုံနဲ့ ကြောက်စရာကောင်းပါသည်။

လျှိုကျောက်ချင်းက သူ့ခေါင်းကို အကူအညီမဲ့စွာ ခါလိုက်သည်။

"ငါ့ပတ်တီးက ဒဏ်ရာတွေကို ကုသပေးနိုင်ပေမဲ့ အအေးဒဏ်ကို မခံနိုင်ဘူး… ဒါကြောင့် ငါတို့ ရေခဲခေတ်ကို ရောက်တာနဲ့ အလုပ်သင့်ဆုံးအရာက တိရစ္ဆာန်တချို့က တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန်အမဲလိုက်ပြီး သူတို့ရဲ့အရေခွံတွေကို ခွာပစ်ပြီး အဝတ်အစားချုပ်ဝတ်တာပဲ… ငါ့မှာ ခွဲစိတ်အပ်နဲ့ချည်တွေရှိတာကြောင့် တစ်ခါတည်း အဝတ်အစားတွေ လုပ်ပေးနိုင်တယ်"

ကျန်းဖျင်စစ်က ရှင်းယန်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့အရက်မီးခွက် စောင့်ဆိုင်းချိန်က ဘယ်လောက်လဲ"

ရှင်းယန်: "မိနစ် 30… ဒါပေမဲ့ ငါက တစ်ကြိမ်ကို အရက်မီးခွက် ရာနဲ့ချီပြီး ဆင့်ခေါ်နိုင်တယ်… အရက်မကုန်သ၍တော့ မီးဆက်လောင်နိုင်တယ်… ဒါကြောင့် သီအိုရီအရ အရက်မီးခွက်တွေကို အကန့်အသတ်မရှိ လည်ပတ်နိုင်တယ်"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က လင်းမန့်လော်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်မမန့်လော်ရဲ့ နွယ်ပင်တွေနဲ့ သစ်ပင်စိမ်းတွေကို လောင်စာအဖြစ်သုံးလို့ရတယ်… တကယ်လို့အဆင်မပြေရင် ရှင်းယန်ကို မီးရှို့ခိုင်းပြီး စီနီယာအစ်မမန့်လော်ရဲ့သစ်ပင်ကို ထင်းဖြစ်အောင် ထင်းဖြစ်အောင် မီးရှို့လိုက်မယ်"

လင်းမန့်လော်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး… ငါ့ရဲ့သစ်ပင်စိမ်းတွေကို လောင်စာအဖြစ် ခုတ်လှဲပြီး အချိန်အကြာကြီး လောင်ကျွမ်းနိုင်တယ်… 24 နာရီပြည့်ရင် ဆက်ပြီး ဆင့်ခေါ်နိုင်တယ်… မီးအရင်းအမြစ်ကြောင့် အားလုံး အေးမြတဲ့ရာသီဥတုဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိလောက်တယ်"

နောက်ထပ် တန်ပြန်အစီအစဥ်များကို ဆွေးနွေးပြီးနောက် ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ပြောလိုက်သည်။ 

"အားလုံး အဆင်သင့်ပြင်ထားတော့… ငါ သင်တန်းကို ရွေးချယ်လိုက်တော့မယ်"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ကမ္ဘာလုံးပေါ်ရှိ "သင်တန်းရွေးချယ်ရေး အတည်ပြုရန်" ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။

ရင်းနှီးပြီးသား အေးစက်သော စက်အသံက လူတိုင်း၏နားထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အောင်မြင်စွာသင်တန်းရွေးချယ်ခြင်းအတွက် C-183 သုတေသနအဖွဲ့အား ဂုဏ်ပြုပါတယ်… ပထဝီဝင်ဌာနရဲ့ "ရေခဲခေတ်" သင်တန်းစာမေးပွဲ စတင်တော့မယ်… ကျေးဇူးပြု၍ အဆင်သင့်ပြင်ထားပါ…"

10 စက္ကန့်ကြာ ရေတွက်ပြီးနောက် လူတိုင်း၏မျက်လုံးများက တစ်ချိန်တည်းတွင် မည်းမှောင်သွားသည်။

တစ်ဖန် သူတို့၏အမြင်အာရုံ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး မျက်လုံးထဲသို့ ဝင်လာသည့်နေရာသည် ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော အဖြူရောင်ရေခဲမြစ်ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းတွေ့ခဲ့ကြသည်။

ကြမ်းတမ်းသောရေခဲမြစ်များသည် ကီလိုမီတာရာနှင့်ချီ၍ ရှည်လျားပြီး ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးသည် နှင်းဖြူဖွေးဖွေးဖြစ်၍ အပင်များကို မဆိုထားနှင့် တိရစ္ဆာန်များပင် မမြင်ရပေ။ ပြီးနောက် သူတို့ 12 ယောက်သည် တစ်ကမ္ဘာလုံးက စွန့်ပစ်ထားသလို အဖြူရောင် ရေခဲမြစ်၏ အလယ်မှာ ရှိနေသည်။

အလွန်အမင်းနိမ့်ကျသော အပူချိန်ကြောင့် ယွဲ့ရှင်းဝမ်ကို ပြင်းထန်စွာ နှာချေစေခဲ့ပြီး သူစကားပြောသောအခါ နှင်းခဲများ ချက်ချင်း စိမ့်ဝင်သွားကာ သူ့သွားများက တုန်နေသည်။

"အ-အခု အပူချိန် ဘယ်လောက်ဒီဂရီရှိသလဲ"

ခယ်ရှောင်ပင်းသည် ရှောင်ထူကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်ခဲ့ပြီး ရှောင်ထူက ရလဒ်ကို လျင်မြန်စွာ သတင်းပို့ခဲ့သည်။ 

"လက်ရှိ အပူချိန်မှာ အနုတ် 30 ဒီဂရီဖြစ်ပါတယ်"

၎င်းသည် မြောက်ဘက်တွင် အအေးဆုံး ဆောင်းရာသီနှင့် ဆင်တူသည်။ သော့ချက်ကတော့ တကယ့်ဆောင်းရာသီတွင် သူတို့သည် အတွင်းခံအနွေးထည်များ၊ သားမွေးဆွယ်တာများ၊ အပေါ်အင်္ကျီအရှည်များ ဝတ်ဆင်ကြပြီး အပြင်ထွက်သောအခါ သူတို့ကိုယ်သူတို့ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ရစ်ပတ်ပြီး အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ အိမ်မှာ အပူပေးစက်ရှိလိမ့်မည်။

ယခုမူ သူတို့အားလုံးသည် ပါးလွှာသော လက်တိုများကို ဝတ်ထားသည်။

စာကြည့်တိုက်ရှိ အထည်ဆိုင်များနှင့် စူပါမားကတ်များသည် နွေရာသီအဝတ်အထည်များကိုသာ ရောင်းချကြပြီး တွင်းပေါက်ကြီးတစ်ခုဖြစ်သည်။

လူတိုင်း၏လက်များက အေးခဲပြီး နာကျင်လွန်း၍ သူတို့၏လက်များကို အိတ်ကပ်ထဲထည့်ထားကြသည်။ ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏ နားရွက်များက ချက်ချင်းပင် အေးခဲနီရဲလာသည်။ သူက သွားများ တဆက်ဆက်တုန်ခါနေရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မီးမွှေးလိုက်"

လင်းမန့်လော်က သစ်ပင်စိမ်းကို ချက်ချင်းဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ သူမ၏သစ်ပင်သည် ယခုအခါ ဒုတိယအဆင့်သစ်ပင်ဖြစ်သည်။ ပင်စည်သည် လူကြီးလက်မောင်းများကဲ့သို့ တုတ်ခိုင်ပြီး စိမ်းလန်းစိုပြေသော အကိုင်းအခက်များနှင့် သစ်ပင်စိမ်းဖြစ်သည်။ သစ်ပင်အောက်မှာ နေရသောအခါ သူမအနီးအနားရှိ ပတ်ဝန်းကျင်လေက ပို၍လန်းဆန်းလာတယ်လို့ ချက်ချင်းခံစားရသည်။

လျှိုကျောက်ချင်းက လွှကို အမြန်ထုတ်လိုက်ပြီး သစ်သားပင်စည်ကို လွှနှင့်ခုတ်လိုက်ပြီး ရှင်းယန်က ထင်းကို အရက်မီးခွက်ဖြင့် ထွန်းညှိလိုက်သည်။ လေအေးက မှုတ်ထုတ်နေသောကြောင့် မီးထွန်းရန် အရက်မီးခွက်ကို အသုံးပြုကာ အရှိန်က အလွန်နှေးသည်။ ရှင်းယန်က အရက်မီးခွက်နှစ်ခုကို ရိုးရှင်းစွာ ရိုက်ခွဲကာ မီးလောင်ရာတွင် အထောက်အကူဖြစ်စေရန်အတွက် သစ်သားပေါ်သို့ အရက်ကိုဖြန်းလိုက်ရာ ထင်းသည် အောင်မြင်စွာ လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့သည်။

မီးလောင်နေသောထင်းသည် အပူရှိန်ကို ဖြာထွက်စေပြီး လူတိုင်းက မီးကိုဝိုင်းရန် လက်ကိုဆန့်တန်းကြသည်။

သို့သော် ဒါကအကူအညီမဖြစ်ဘူး။

မြောက်ဘက်က အအေးဆုံးဆောင်းရာသီကို စိတ်ကူးကြည့်ပါ။ လက်တိုအင်္ကျီဝတ်ပြီး အပြင်ထွက်ရင် မီးလုံးနေတော့ကော ဘာအသုံးဝင်မှာလဲ။ သူတို့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အဝတ်အစားတွေက ပါးလွှာလွန်းသည်။ ပတ်ဝန်းကျင် အပူချိန်က အလွန်နိမ့်ကျပြီး လေအေးများက အဆက်မပြတ်တိုက်နေတော့ နွေးထွေးဖို့ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး။

လျှိုကျောက်ချင်းက ကျိန်ဆဲရန် တွန်းအားကို ခုခံပြီး တုန်ယင်စွာ ပြောသည်။

"ဂျူနီယာညီလေး မြေအောက်ခန်း တူးလို့ရလား… ငါတို့တွေ လေတိုက်နေတဲ့အပြင်မှာနေတာထက် နံရံတွေနဲ့ အခန်းထဲမှာနေတာက ပိုကောင်းတယ်မလား… ဒီလေအေးက ငါ့ဝိညာဉ်ကို ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ မှုတ်ထုတ်နေသလိုပဲ"

အရင်တုန်းက ဘယ်လောက်အေးနေပါစေ အပေါ်အင်္ကျီရှည်တွေ ဝတ်ထားပေမဲ့ အခုတော့ သူတို့က ဆောင်းရာသီမှာ အင်္ကျီလက်တိုတွေသာ ဝတ်ထားကြသည်။ နှင်းထဲမှာ ကိုယ်ဗလာဖြင့် ပတ်ပြေးနေတာနဲ့ ဘာများကွာခြားလို့လဲ။

ကျန်းရှောင်နျန်က ချင်လုကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ကျွန်တော် တူးနိုင်ပါ့မလားဆိုတာ သေချာမသိဘူး… ကျွန်တော်က မြေပြင်မှာပဲ တူးဖူးတာ… ဒါက ရေခဲလွှာတွေ… ရေခဲလွှာအောက်မှာ ရေရှိရင် ကျွန်တော် မြေအောက်ခန်းဆောက်လို့မရဘူး"

ချင်လုက အဝေးကို လှမ်းကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ကျောက်ခေတ်နှောင်းပိုင်းရေခဲခေတ်မှာ ကမ္ဘာမြေရဲ့ သုံးပုံတစ်ပုံခန့်က မီတာ 200 ကျော်ထူတဲ့ ရေခဲလွှာနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေချိန်ဆိုတာ ငါမှတ်မိတယ်… ငါတို့ခြေထောက်အောက်က ရေခဲလွှာက မီတာ 200 ကျော်လောက်ထူနိုင်တယ်"

33 ထပ် အဆောက်အဦးသည် မီတာ ၁၀၀ ကျော်သာ မြင့်ပြီး မီတာ 200 ကျော် အထူရှိသော ရေခဲလွှာမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။

ကျန်းရှောင်နျန်က ခါးသက်သက်မျက်နှာဖြင့် ပြောသည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့မြေတူးစက်က မီတာ 200 ထက် ပိုထူတဲ့ ရေခဲလွှာကို တူးလို့မရဘူး… မြေအောက်ခန်းကိုဆောက်ဖို့ ကျွန်တော်တို့ သာမန်မြေကို ရှာရမယ်" သူက ဟိုဟိုဒီဒီကြည့်ရင်း "ဒီအဖြူရောင်ရေခဲမြစ်က ရေခဲအပိုင်းအစတွေပဲရှိပြီး ကျွန်တော်တို့ သာမန်မြေကို ဘယ်မှာသွားရှာမလဲ"

လန်ယာရုန်က ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခဲ့သည်။

"ကမ္ဘာမြေရဲ့ သုံးပုံတစ်ပုံက ရေခဲမြစ်တွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေတယ်လို့ လုလုက ပြောတယ်… ဒါကြောင့် အသက်ရှင်ကျန်တဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေရဲ့ သုံးပုံနှစ်ပုံတော့ ဒီမှာရှိသေးတယ်မလား… ငါတို့တွေ တိရစ္ဆာန်တွေကို ရှာတွေ့သ၍ ကုန်းမြေကို လိုက်ရှာနိုင်တယ်"

ချင်လုက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

"အဲဒါအမှန်ပဲ… ရေခဲပြင်မှာ ရှင်သန်နိုင်တဲ့ တိရစ္ဆာန်အနည်းငယ်ကလွဲရင် ရေခဲခေတ်မှာ ကုန်းမြေပေါ်မှာ နေထိုင်ကြတဲ့ သားရဲတွေ အများကြီးရှိတယ်… ငါတို့ အသက်ရှင်ချင်ရင် ကုန်းမြေကို အရင်ရှာရမယ်"

သို့သော် အဆုံးမဲ့ရေခဲမြစ်တွင် သူတို့က မည်သည့်ဦးတည်ချက်သို့ သွားသင့်သနည်း။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်: "ငါတို့ မီးပုံဘေးမှာနေရင်တောင် အကြာကြီးမခံဘူး… ငါတို့ လမ်းမှားသွားရင်တော့ လမ်းတစ်ဝက်မှာ နှင်းကိုက်တာ ဒါမှမဟုတ် အေးခဲပြီး သေတဲ့အထိ ဖြစ်နိုင်တယ်" 

လူသားများသည် အအေးဒဏ်ကို မခံနိုင်ဆုံး သတ္တဝါများဖြစ်သည်။ ရေရှည်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုကြောင့် လူသားများသည် သူတို့၏ သားမွေးများ ဆုံးရှုံးသွားကာ အအေးဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် "အဝတ်အစား" ကဲ့သို့သော ပြင်ပကိရိယာများကို အသုံးပြုကြသည်။ ယခုအခါ သူတို့သည် လက်တိုအင်္ကျီများဝတ်ထားပြီး အနုတ် 30 ဒီဂရီ ရေခဲမြစ်များပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေကြသည်။ ယွဲ့ရှင်းဝမ် ဖော်ပြထားသော "နှင်းကိုက်ခြင်း၊ အေးခဲသေဆုံးခြင်း" က ချဲ့ကားခြင်းမဟုတ်ပါ။

သူတို့သည် မိနစ်အနည်းငယ် သို့မဟုတ် နာရီဝက်ကြာအောင် ဆက်ပြီးတောင့်ခံထားနိုင်သော်လည်း လမ်းမှားရင် ဘယ်လိုလုပ်မည်နည်း။ ဤမျှကြီးမားသောရေခဲမြစ်များ၏ဧရိယာနှင့်အတူ သူတို့အနီးတစ်ဝိုက်မှာ အညွှန်းတစ်ခုမျှတောင်မရှိတာကြောင့် သူတို့တွေ လမ်းပျောက်နိုင်ခြေအလွန်များပါသည်။

ကျန်းဖျင်စစ်က ခဏလောက် နှုတ်ဆိတ်နေပြီး ပြောလာသည်။

"ငါတို့တွေ ငြိမ်ငြိမ်နေတာက ဖြည်းဖြည်းချင်းသေတာနဲ့ ဘာမှမထူးဘူး… နေ့ခင်းဘက်မှာ အပူချိန်က အနုတ် 30 ဒီဂရီဖြစ်နေပြီ… ညဘက်မှာ အပူချိန် ထပ်ကျသွားတာနဲ့ ငါတို့တွေ 10 ရက်နေဖို့မပြောနဲ့ ဒီနေ့တောင် အသက်မရှင်နိုင်ဘူး"

အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

အအေးဒဏ်ကြောင့် လူတိုင်းက တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားပြီး နှာချေနေကြသည်။ ကျောင်းသားတချို့က အထိန်းအကွပ်မရှိ နှာရည်ယိုလာသည်။ လူတိုင်း၏ ဦးနှောက်များသည် အေးခဲနေသည့်အချိန်၌ ထုံကျင်နေပုံရပြီး သူတို့၏ တွေးခေါ်မှုမှာ တောင့်တင်းလာသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချင်လုက ရုတ်တရက်ပြောခဲ့သည်။

"ငါ့မှာ အကြံတစ်ခုရှိတယ်… ကျောက်ခေတ်နှောင်းပိုင်းရေခဲခေတ်ရဲ့ အလယ်ဗဟိုက အမေရိကတိုက်ကြီးနဲ့ Eurasia(Europe+asia)ရဲ့ ရေခဲပြင်ကြီးထဲမှာ ရှိပြီး အမေရိကတိုက်ကြီးရဲ့ မြောက်ဘက်နဲ့ Eurasia ရဲ့ အနောက်မြောက်ဘက်ကို ရေခဲတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းထားတယ်… ငါတို့ အရှေ့တောင်ဘက်ကို သွားရင် ရေခဲမြစ်တွေမရှိတဲ့ သာမန်မြေကို ရှာလို့ရလိမ့်မယ်"

ဒီစကားကို လူတိုင်းကြားလိုက်သောအခါ ချက်ချင်းဆိုသလို ပန်းတိုင်တစ်ခုရှိသွားသည်။

လျှိုကျောက်ချင်း: "ဦးတည်ချက်ကို ဆုံးဖြတ်ရတာ ကောင်းပါတယ်… ဒါပေမဲ့ အရှေ့တောင်ဘက်ကို ငါတို့ ဘယ်လိုရှာရမလဲ"

ချင်လုက ကမ္ဘာလုံးကို ထုတ်ယူပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မက ကမ္ဘာလုံးက လတ္တီတွဒ်နဲ့ လောင်ဂျီတွဒ်ကို ရှာနိုင်တယ်… ကျွန်မ ကြည့်လိုက်မယ်"

သူမသည် ကျောက်ထုလွှာလှုပ်ရှားမှုစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုတိုင်း ကမ္ဘာလုံးပေါ်တွင် ဦးတည်ချက်သင်္ကေတတစ်ခု ပေါ်လာလိမ့်မည်။ ချင်လု၏လက်ထဲရှိ ကမ္ဘာလုံးသည် အမှန်တကယ် လှည့်လာပြီး မကြာမီ သူမသည် အရှေ့တောင်ဘက် ဦးတည်ရာကို ဆုံးဖြတ်ကာ အကွာအဝေးကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ဟိုဘက်ကိုသွားမယ်"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ချက်ချင်း မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်။

"အားလုံး မြန်မြန်ဆန်ဆန် နေရာရွှေ့ပြောင်းနိုင်တဲ့စွမ်းရည်အားလုံးကို သုံးရအောင်… မိုးမမှောင်ခင်မှာ အအေးဒဏ်ကို ကာကွယ်ဖို့ ကုန်းမြေနေရာရှာပြီး ငါတို့ မြေအောက်ခန်းတည်ဆောက်ရမယ်… ဒီရေခဲပေါ်မှာ ငါတို့ တစ်ညလုံး မအိပ်နိုင်ဘူး… ညဘက်မှာ အရမ်းအေးပြီး ငါ အေးခဲပြီးမသေချင်ဘူး"

#TK