Volume 3 : အမြန်ရထား
Chapter 72 (4 of Hearts – အမြန်ရထား ၀၅၊ လီကျယ်မင် သေဆုံးရခြင်းအကြောင်းရင်း)
လီကျယ်မင် သေဆုံးသွားတာကို တွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ခန်းတည်းရှိ အခြားအဘိုးကြီး သုံးယောက်က ချက်ချင်းပင် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
စူးစူးရှရှ အော်ဟစ်သံများက တူညီသော ရထားပေါ်ရှိ အခြားခရီးသည်များကို ထိတ်လန့်စေကာ ခရီးသွားအုပ်စုမှ ကျန်သက်ကြီးရွယ်အို ရှစ်ဦးက ပြေးလာကြသည်။
မနေ့က လီကျယ်မင်နဲ့ ညစာစားခဲ့သော အဘွားကြီးက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ယမ်းလိုက်သည်။ "လောင်လီ ထပါဦး၊ ထပါဦး။"
သူမဘေးနားရှိ အဘွားကြီးနှစ်ယောက်က မေးသည်။
"ဘာဖြစ်တာလဲ။"
"လောင်လီက ဘာဖြစ်နေတာလဲ။"
"ဘုရားရေ၊ သူ မနိုးလာတာကြာပြီ။ သူ သေသွားတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား။"
'သေတယ်'ဆိုသော စကားလုံးကို ကြားတော့ သက်ကြီးရွယ်အိုတွေ တုန်လှုပ်သွားပြီး အချင်းချင်း တီးတိုးပြောကြသည် တချို့က ရှေ့တစ်လှမ်းတိုးပြီး အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် သေဆုံးသူ၏ စောင်ကို ဖယ်ရှားခဲ့သည်။
ယွီဟန်ကျန်းက အဆိုပြုခဲ့သည်။ "အားလုံး အပြင်ထွက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို မရွှေ့နဲ့။"
ရထားစောင့်၏ မျက်နှာသည် အလွန်လေးနက်ပြီး သူ့အသံမှာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကြောက်စရာကောင်းသည်။ ယွီဟန်ကျန်း၏ စူးရှသော မျက်လုံးများက လူအုပ်ကြားကို ဖြတ်သွားကာ သူတို့က ဖြူဖျော့နေသောမျက်နှာများဖြင့် အလိုအလျောက် နောက်ပြန်ဆုတ်သွားကြသည်။ သူတို့တွေ အခန်း 2 မှ ထွက်သွားပြီး ယွီဟန်ကျန်းအတွက် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖန်တီးခဲ့သည်။
ယွီဟန်ကျန်းသည် အခန်း 2 သို့ လျှောက်သွားကာ အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာကို အလျင်အမြန် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
ခရီးသွားအဖွဲ့မှ လူလေးဦး၏ အင်္ကျီနှင့် ဦးထုပ်များကို အပေါ်နှင့် အောက်ကုတင်များတွင် ချိတ်ဆွဲထားသည်။ 2B၊ 2C နှင့် 2D ကုတင်သုံးလုံးသည် အနည်းငယ် ရှုပ်ပွနေပြီး သက်ကြီးရွယ်အိုသုံးဦးက အခုလေးတင် ထကြတာဖြစ်သည်။ သို့သော် လီကျယ်မင်၏ 2A ကုတင်သည် ထူးထူးခြားခြား သပ်ရပ်နေပါသည်။
ယွီဟန်ကျန်းက စောင်ကို ဖယ်လိုက်သည်။ လီကျယ်မင်သည် ညဝတ်အင်္ကျီအဝတ်အစားများကို သပ်ရပ်စွာဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူသည် လူများနှင့် ရန်မဖြစ်ခဲ့သလို ရုန်းကန်ခြင်း အရိပ်အယောင်များ မရှိခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သူ အိပ်ရာထဲမှာ အသတ်ခံလိုက်ရပြီး သေခါနီးမှာတောင် လီကျယ်မင်သည် အိပ်မက်မက်နေသလို ပြုံးနေပြီး သူ့မျက်နှာက ထူးထူးခြားခြား ငြိမ်သက်နေသည်။
အသက် 60 ကျော်သူအများစုသည် အလွန်ပေါ့ပါးစွာ အိပ်စက်ကြပြီး နိုးထရန်လွယ်ကူသည်။ ညသန်းခေါင်မှာ အိပ်ရခက်သောသူတွေကို တွေ့ရှိရန် ခဲယဉ်းသည်။
အခန်း 2 တွင် သက်ကြီးရွယ်အို လေးဦးရှိကာ ၎င်းတို့အနက်မှ တစ်ဦး နိုးလာသောအခါတွင် လူသတ်ခံရနိုင်ခြေ အလွန်မြင့်မားသည်။ လူသတ်သမားသည် ဤသက်ကြီးရွယ်အိုများ၏ အလေ့အထကို သိရှိပြီး မလှုပ်ရှားမီ လူတိုင်း အိပ်ပျော်သွားကြောင်း အတည်ပြုခဲ့ပုံရသည်။
လီကျယ်မင်ကဲ့သို့ တစ်ခန်းတည်းနေနေသော လူသုံးဦးသည် ပြစ်မှုကျူးလွန်ရန် လွယ်ကူကြောင်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ ကောက်ချက်ချနိုင်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် အခြားသူရှိမရှိ အမြဲစောင့်ကြည့်နိုင်ပြီး လီကျယ်မင်သည် သူတို့ကိုမတွေ့ကြောင်းသေချာစေရန် အိပ်ပျော်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
သို့တိုင် အခန်း 1 နှင့် 3 ရှိ သက်ကြီးရွယ်အိုများအား ပြစ်မှုကျူးလွန်ခြင်းမှ လုံးလုံးလျားလျား မဖယ်ထုတ်နိုင်ပါ။ ထို့အပြင် သူတို့သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေဖြစ်ခဲ့သည်။ သူတို့က တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကောင်းကောင်းသိပြီး အတူတူ ခရီးထွက်လေ့ရှိသည်။ ဘယ်သူတွေက အိပ်မပျော်တဲ့ရောဂါရှိတယ်၊ ဘယ်သူတွေက အိပ်နေတယ်၊ ဘယ်သူတွေက ဟောက်နေတယ်ဆိုတာ သူတို့သတိပြုမိကြလိမ့်မည်။
ဧည့်လမ်းညွှန် ချင်ရှီယွဲ့က ရေချိုးနေသည်။ ရထားအတွင်းမှ အော်ဟစ်သံများကို သူမကြားရပြီး မျက်နှာသုတ်ပဝါဖြင့် သုတ်ခြေတင်ကာ အဝတ်လျှော်အိတ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်ပြီး အမြန်ပြန်ပြေးသွားခဲ့သည်။
အခန်း 2 တံခါးကို လူတစ်စုက ဝိုင်းရံထားတာ သူမတွေ့လိုက်ရပြီး ရင်းနှီးပြီးသား အဘွားအိုတစ်ဦးကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဒေါ်လေးကျန်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ။"
အဘွားအိုက အခန်း 2 ကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး ရှင်းပြသည်။ "လောင်လီ သေသွားပြီထင်တယ်…"
ချင်ရှီယွဲ့၏ အမူအရာ ပြောင်းသွားပြီး သူမ အမြန်လျှောက်သွားခဲ့သည်။ နံပါတ် 6 ရထားတွဲမှ အစောင့်သည် သေဆုံးသူ၏အခြေအနေကို စစ်ဆေးနေကြောင်း သူမတွေ့ရှိခဲ့သည်။
တံခါးဝသို့ သူမရောက်လာပြီး တစ်ဖက်လူက လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
သူ့မျက်လုံးတွေက လူတွေ၏နှလုံးသားကို စူးစူးရှရှ ထိုးဖောက်နိုင်လောက်အောင် အေးစက်ပြီး စူးရှနေသည်။ ချင်ရှီယွဲ့သည် သူ၏အေးစက်သော မျက်လုံးများကြောင့် လန့်ဖျပ်သွားပြီး သူမ၏စိတ်ကို ထိန်းညှိရန် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ တုန်ယင်သောလေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဦး-ဦးလေးလီက တကယ်သေပြီလား။ ဒီမှာ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။"
သူမပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတွေက ခေါင်းခါသည်။ "ငါမသိဘူး။"
ထိပ်ပြောင်သောအဘိုးအိုက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ "နှလုံးဖောက်တာများလား။ လောင်လီက နှလုံးရောဂါဖြစ်နိုင်ခြေရှိတယ်ဆိုတာ ငါမှတ်မိတယ်။"
သူ့ဘေးနားရှိ အဘိုးအိုတစ်ယောက်က သံယောင်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ လောင်လီမှာ သွေးတိုးပြီး နှလုံးရောဂါရှိနေတာ နှစ်အတော်ကြာပြီ။ သူ့အိပ်ရာက အစက အပေါ်ထပ်မှာ ဒါပေမဲ့ သူ့ရောဂါက ညသန်းခေါင်းမှာ ဖောက်လာမှာကို စိုးရိမ်ပြီး သူက ငါနဲ့ ကုတင်ကို ပြောင်းလိုက်တယ်။"
အခြားအဘိုးအိုက ဆိုသည်။ "သူ နေ့တိုင်း ဆေးကို အချိန်မှန်သောက်ပြီး အရင်က နှလုံးခွဲစိတ်မှု လုပ်ဖူးတယ်။ သူ stent တပ်ရတယ်လို့ ပြောတယ်။"
နှလုံးရောဂါအကြောင်းပြောသူ သုံးဦးမှာ လီကျယ်မင်၏အခန်းတွင် နေထိုင်သော အဘိုးအိုများဖြစ်သည်။
ယွီဟန်ကျန်းသည် သူတို့၏အကြမ်းဖျင်းခန့်မှန်းချက်များကို လျစ်လျူရှုပြီး တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။ "ရှောင်ချင်၊ နံပါတ် 4 ရထားတွဲကိုသွားပြီး အဲဒီကအစောင့်ကို ခေါ်ပေးလို့ ရမလား။"
ချင်ရှီယွဲ့သည် ဖြူဖျော့သောမျက်နှာဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး နံပါတ် 4 ရထားတွဲဆီသို့ အမြန်သွားလိုက်သည်။
နံပါတ် 4 ရထားတွဲကို ရောက်သည်နှင့် သူမသည် ဒီဘက်သို့ ဦးတည်နေသော ရှောက်လုံကို ဖြတ်ကျော်လာသည်။ ချင်ရှီယွဲ့က အလျင်စလို မေးလိုက်သည်။ "ဟဲလို၊ ရှင်က နံပါတ် 4 ရထားတွဲစောင့်လား။ နံပါတ် 6 ရထားတွဲစောင့်က ရှင့်လာဖို့ပြောခဲ့တယ်။"
ရှောက်လုံက ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး နံပါတ် 6 ရထားတွဲကို လျှောက်သွားသည်။
နံပါတ် 6 ရထားသည် နံနက်စောစောတွင် လှုပ်ရှားမှုများစွာရှိခဲ့သည်။ သူတို့ကြားတွင် ထမင်းစားရထားတွဲရှိသော်လည်း ရှောက်လုံက အော်သံကို ကြားနေရဆဲဖြစ်သည်။ နံပါတ် 4 ရထားတွဲမှ ခရီးသည်များကလည်း သိချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။
အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ယွီ၏ ရထားတွဲ ပြဿနာဖြစ်ရမည်။ ရှောက်လုံသည် ချက်ချင်း အဲဒီကိုသွားခဲ့ကာ ဧည့်လမ်းညွှန်နဲ့ တွေ့ခဲ့သည်။
ရှောက်လုံက လမ်းလျှောက်ရင်း မေးသည်။ "ဘာဖြစ်ကြတာလဲ။"
ချင်ရှီယွဲ့၏ မျက်နှာက စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူဖျော့သွားသည်။ "ကျွန်မတို့အဖွဲ့က… အဘိုးအိုတစ်ယောက် ရုတ်တရက် ဆုံးသွားတယ်။ ဘုရားရေ၊ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ မတော်တဆမှုတစ်ခု ဖြစ်သွားပြီ။ ပြန်သွားတဲ့အခါ ကျွန်မ ခရီးသွားအေဂျင်စီကနေ အလုပ်ထုတ်ခံရမှာ သေချာတယ်။"
ရှောက်လုံက နှစ်သိမ့်စကား တိုးတိုးပြောသည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒါက လူသတ်မှုဖြစ်ရင် မင်းမှာတာဝန်ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ ခရီးသွားအေဂျင်စီက ပြန်လည်စဉ်းစားနိုင်တာကြောင့် ငါတို့ရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"
ချင်ရှီယွဲ့၏ မျက်လုံးများသည် မယုံနိုင်စရာများဖြင့် ပြူးကျယ်နေသည်။ "လူ-လူသတ်မှုလား။ ဦးလေးလီက နှလုံးဖောက်တာ မဟုတ်ဘူးလား။"
ဒီမိန်းကလေး၏ အမူအရာကိုမြင်တော့ ရှောက်လုံက စာနာစိတ်ဖြစ်မိသည်။ သူသည် သက်ကြီးရွယ်အိုများနှင့်အတူ ခရီးထွက်လာသည့် တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူလေးဖြစ်သည်။ သူမသည် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး သတိထားပြီး လုံ့လစိုက်ထုတ်ခဲ့ကာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ရုတ်တရက်သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ ဒါဟာ သူမအတွက် သာမာန်ထိုးနှက်မှုတစ်ခုမဟုတ်သလို သူမပြန်သွားသောအခါ အပြစ်ပေးခံရတာလည်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။
ရှောက်လုံက သူမကို ပြောခဲ့သည်။ "အခုချိန်ထိ ကောက်ချက်မချနိုင်သေးဘူး။ သေဆုံးရတဲ့အကြောင်းရင်းကို မဆုံးဖြတ်မီ စစ်ဆေးပြီးတဲ့အထိ စောင့်ပါ။ ရှောင်ချင်၊ ခရီးသွားအေဂျင်စီအတွက် သူတို့ လက်မှတ်တုန်းက ဖြည့်ခဲ့တဲ့ဖောင်အပါအဝင် ခရီးသွားအဖွဲ့ရဲ့ အချက်အလက်တွေကို အရင်ဆုံး စုစည်းသင့်တယ်။ ငါတို့မင်းကို နောက်မှလာတွေ့မယ်။"
ချင်ရှီယွဲ့က ရှုပ်ထွေးနေပုံရသည်။ "ကောင်း-ကောင်းပါပြီ။"
ရှောက်လုံသည် မကြာမီတွင် နံပါတ် 6 ရထားတွဲပေါ်သို့ရောက်လာပြီး အခန်း 2 ပတ်လည်တွင် ထိတ်လန့်စွာကြည့်နေသော သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်စုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
အခန်း 4 မိသားစုလေးယောက်သည် လှုပ်ရှားမှုများကို ကြားလိုက်ရပြီး ခေါင်းများ ပြူထွက်လာကြသည်။ မနေ့က စပျစ်သီးနင်ခဲ့သော သုံးနှစ်အရွယ် ကလေးက မေးသည်။ "မေမေ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ အဘိုးအဘွားတွေက ဘာလို့အဲဒီမှာရှိနေတာလဲ။ စိတ်ဝင်စားစရာတစ်ခုခုရှိလို့လား။ သားလည်းကြည့်ချင်တယ်။"
အမျိုးသမီးသည် လူသေတစ်ယောက်အကြောင်း ပတ်ဝန်းကျင်က မှတ်ချက်တွေကို ကြားပြီး သူမ၏အမူအရာ ပြောင်းသွားသည်။ သူမသည် ကလေးကို ချက်ချင်းပြန်ပွေ့လာသည်။ "ဟင့်အင်း၊ အပြင်မထွက်နဲ့။ အခန်းထဲမှာနေပြီး ကာတွန်းတွေကြည့်ရအောင် ဟုတ်ပြီလား။"
အခန်း 5 တွင် ခရီးသည်တစ်ဦးသည် မနေ့က ဆင်းခဲ့ပြီး မော့ကျားရန်သည် ထိုနေရာတွင် အိပ်စက်ရန် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။
အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံများက သူမကို နိုးကြားစေခဲ့ပြီး သူမ၏ ဒေါသက အလွန်ပြင်းထန်ခဲ့သည်။ သူမသည် နက်မှောင်သောအမူအရာဖြင့် တံခါးကိုဖွင့်ကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်သည်။ "လူတွေကို အိပ်မရအောင် မနက်စောစော ဘာလုပ်နေကြတာလဲ။ အသံကို တိုးတိုးသက်သာလုပ်လို့မရဘူးလား။"
အဘွားအိုက သူမကို ပြောခဲ့သည်။ "ကလေးမလေး၊ အခန်း 2 မှာ လူတစ်ယောက် သေသွားလို့ပါ…"
မော့ကျားရန်၏ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် ဖြူဖျော့သွားပြီး သူမသည် ထိတ်လန့်နေသော ကြောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ နံပါတ် 4 ရထားတွဲဆီသို့ ပြေးရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ရှောက်လုံက သူမကို တားလိုက်သည်။ "ဘယ်သူမှ ထွက်သွားခွင့်မရှိဘူး။"
မော့ကျားရန်သည် တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် အခန်း 2 ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ "ဘုရားရေ၊ ဟိုမှာ လူသေတစ်ယောက်ရှိတယ်။ နံပါတ် 6 ရထားတွဲပေါ်မှာ ကျွန်မ မနေချင်ဘူး…"
ရှောက်လုံက အခန်း 5 တံခါးကိုဖွင့်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ "ပြန်ဝင်ပါ။"
မော့ကျားရန်၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့နေပြီး သူမက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။
ရှောက်လုံက သူမကို ပြောလိုက်သည်။ "မကြောက်ပါနဲ့။ မင်းအခန်းထဲမှာနေတာ ပိုလုံခြုံလိမ့်မယ်။"
ရှောက်လုံ၏ စကားကြောင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာများသည် ရုပ်ဆိုးသွားကာ မော့ကျားရန်သည် သူမအခန်းထဲသို့ တုံ့ဆိုင်းစွာ ပြန်သွားခဲ့သည်။
ရှောက်လုံသည် လှည့်၍ ရထားတွဲတံခါးကို သော့ခတ်လိုက်သည်။
ယွီဟန်ကျန်းက သူ့အသံကိုကြားပြီး အခန်း 2 မှ နားလည်မှုဖြင့် အော်လိုက်သည်။ "နံပါတ် 6 ရထားတွဲကို ခေတ္တပိတ်ထားတယ်။ အားလုံး ကိုယ့်အခန်းကိုယ် ပြန်သွားပါ။ ခရီးသည်တိုင်းကို ငါတို့စုံစမ်းပါမယ်။ မင်းတို့ရဲ့ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"
အဘွားအိုတစ်ယောက်က မေးသည်။ "ဘာကိုစုံစမ်းဦးမှာလဲ။ လောင်လီက နှလုံးဖောက်ပြီး ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားတာ သိသာနေတာကို။"
အခြားတစ်ယောက်က ပြောလာသည်။ "မင်းတို့က ဘာရှာတွေ့မှာလဲ။ အလောင်းကို ခွဲစိပ်ဖို့ စီစဉ်နေတာလား။"
ရှောက်လုံက ပြုံးလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်တော်တို့က အလောင်းကို ခွဲစိတ်မှာ။"
အဘိုးအိုလည်း ထိတ်လန့်သွားသည်။
ရှောက်လုံက အဆိုပြုသည်။ "အားလုံး ကျေးဇူးပြုပြီး မထိတ်လန့်ပါနဲ့ ကိုယ့်အခန်းထဲကိုယ် ပြန်သွားကြပါ။ အခန်း 2 က လူသုံးယောက်၊ စင်္ကြံမှာ ခဏစောင့်နေပေးပါ။"
သူနှင့် ယွီဟန်ကျန်းတို့သည် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ အခန်း 2 သို့ အတူတူ လျှောက်သွားကာ တံခါးကိုပိတ်ပြီး အပြင်မှ အကြည့်များက ငေးကြည့်နေကြသည်။
စိန်ခေါ်သူများကြားတွင် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အလုပ်အကိုင်မရှိလျှင် လီကျယ်မင် သေဆုံးရသည့်အကြောင်းရင်းကို စီရင်ဆုံးဖြတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဤအချိန်တွင် သူတို့သည် နံပါတ် 4 ရထားတွဲကိုသွားကာ ဒေါက်တာ 'NPC' ကျင်းဝေကွမ်းကို လာရန်ဖိတ်ခေါ်သင့်သည်။
ရှောက်လုံနှင့် ယွီဟန်ကျန်းတို့သည် ဒေါက်တာကျင်း၏အကူအညီကို မလိုအပ်ပါ။ ရှောက်လုံ၏ အလောင်းခွဲစိတ်မှုသည် ဒေါက်တာကျင်းထက် ပိုကျွမ်းကျင်သည်။
ယွီဟန်ကျန်းသည် သတိရှိစွာ နောက်ပြန်ဆုတ်သွားပြီး ရှောက်လုံအတွက် နေရာပေးလိုက်သည်။
ရှောက်လုံသည် အဝတ်တစ်စုံကို ဝတ်ထားကာ လူသေ၏အဝတ်အစားကိုဖွင့်ရန် ကိုင်းညွှတ်လိုက်ပြီး အလောင်းကို စစ်ဆေးခဲ့သည်။
ယွီဟန်ကျန်းက ဆိုသည်။ "လီကျယ်မင်ရဲ့နှလုံးက မကောင်းတာကြောင့် နှလုံးခွဲစိတ်ကုသမှုခံယူခဲ့ရတယ်လို့ ခရီးသွားအဖွဲ့က ပြောတယ်။"
ရှောက်လုံသည် သေဆုံးသွားသူ၏ဘောင်းဘီကို ချက်ချင်းချွတ်လိုက်ပြီး ပေါင်ပေါ်တွင် ခွဲစိတ်မှု၏ သဲလွန်စများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူက ရှင်းပြသည်။ "stent ထည့်ခြင်းခွဲစိတ်မှုကို အများအားဖြင့် နှလုံးသွေးကြောကျဉ်းရောဂါအတွက် သုံးတယ်။"
သူက ပေါင်ပေါ်ရှိ အမာရွတ်များကို ညွှန်ပြသည်။ "အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ယွီ ဒီမှာကြည့်လိုက်၊ သေဆုံးသူရဲ့ညာဘက်ခြေထောက်မှာ ခွဲစိတ်ထားတဲ့ အမာရွတ်ရှိတယ်။ ဒေါက်တာက stent ကို ပေါင်ရိုးသွေးလွတ်ကြောရဲ့ သွေးကြောလမ်းကြောင်းကတစ်ဆင့် နှလုံးသွေးကြောထဲကို ထည့်သွင်းခဲ့တယ်။ ဒီခွဲစိတ်မှုအမျိုးအစားက အရမ်းအသုံးများပြီး အောင်မြင်မှုနှုန်းမြင့်မားတယ်။ ထည့်ထားတဲ့ stent က ကျဉ်းမြောင်းတဲ့သွေးကြောများကို ပွင့်စေပြီး လူနာရဲ့နှလုံးသွေးစီးဆင်းမှုကို ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိမှာဖြစ်တယ်။"
ရှောက်လုံသည် သေဆုံးသူ၏ မျက်နှာ၊ မျက်လုံးအိမ်များ၊ ကြွက်သားများနှင့် အရေပြားတို့ကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ကောက်ချက်ချသည်။ "သူက ရုတ်တရက် နှလုံးဖောက်ပြီး မသေခဲ့ဘူး။ ရုတ်တရက် နှလုံးဖောက်ပြီး သေဆုံးသွားတဲ့ လူနာတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစက်အပြောက်တွေက အများအားဖြင့် ခရမ်း-အနီရင့်ရောင့်ဖြစ်တယ်။ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းက အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း အများအပြားကို ပိတ်ဆို့နေတဲ့ တစ်သျှူးတွေကြောင့် တောင့်တင်းမှု မြန်ဆန်းလွန်းတယ်။ သိသိသာသာ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ သွေးယိုစိမ့်မှုလည်း ရှိလိမ့်မယ်။ ဒါက လီကျယ်မင်ရဲ့ အခြေအနေနဲ့ မကိုက်ညီဘူး။"
သူသည် သေဆုံးသွားသူ၏ လက်သည်းများ၊ ခံတွင်းအချွဲအမြှေးပါးများနှင့် အခြားနေရာများ၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ဂရုတစိုက်ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ "အဆိပ်သင့်နိုင်ခြေက အရမ်းမများဘူး။"
နှလုံးဖောက်ခြင်း သို့မဟုတ် အဆိပ်သင့်ခြင်းမဟုတ်ပါ။ ဓားဒဏ်ရာ သို့မဟုတ် ထိခိုက်ဒဏ်ရာများ မရှိခဲ့ပါ။ လီကျယ်မင်းသေဆုံးမှုကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း မသိရပေ။ အဘိုးအိုသည် အိပ်ပျော်နေစဉ် သဘာဝအတိုင်း သေဆုံးသွားသလိုပင်။
ယွီဟန်ကျန်းက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "သေဆုံးရတဲ့အကြောင်းရင်းကို မင်း ခန့်မှန်းနိုင်လား။"
ရှောက်လုံသည် သေဆုံးသွားသူ၏ ချက်တစ်ဝိုက်နှင့် လက်မောင်းအပေါ်ပိုင်းကို ဂရုတစိုက်ကြည့်ရှုနေစဉ် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ "အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ယွီ၊ သူ့မှာ အပ်ရာတွေ အများကြီးရှိတယ်။"
ယွီဟန်ကျန်းက အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။ "သူ ဆေးသုံးတာလား။"
ရှောက်လုံက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ဆေးထိုးရင်း ကျန်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။" သူက တံခါးဖွင့်ပြီး အပြင်မှာရပ်နေသော လူသုံးယောက်ကို မေးလိုက်သည်။ "လီကျယ်မင်မှာ နှလုံးရောဂါအပြင် အခြားဆေးမှတ်တမ်းရှိသလား။ ဥပမာ...ဆီးချိုပေါ့။"
သုံးယောက်သားက တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ရုတ်တရက် သူတို့ထဲမှတစ်ယောက်က အော်လိုက်သည်။ "ထင်တာပဲ။ သူ့မှာ သွေးတိုး၊ သွေးတွင်းအဆီဓာတ်များတာ၊ သွေးတွင်းသကြားဓာတ်များတာ ရှိတယ်။ လောက်လီက အဲဒီသုံးခုစလုံး အရမ်းမြင့်တဲ့အတွက် သက်သတ်လွတ်အစားအစာ ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခုစားရမယ်လို့ ပြောဖူးတယ်။"
ရှောက်လုံသည် ယွီဟန်ကျန်းကိုချက်ကြည့်လိုက်သည်။ "လီကျယ်မင်းရဲ့ ခရီးဆောင်အိတ်ကို ရှာလိုက်ပါ။"
ယွီဟန်ကျန်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး လီကျယ်မင်၏ အိတ်ကို ခရီးဆောင်အိတ်စင်ထဲကနေ ယူလိုက်သည်။ မဂ္ဂဇင်းများစွာနှင့် ဆေးတချို့ပါရှိသည်။
လောင်လီက ဆေးရောင်းသူနှင့်တူသည်။ အိတ်ထဲတွင် ဆေးပုလင်း တစ်ဒါဇင်ပါရှိသည်။ ယွီဟန်ကျန်းသည် ဒီဆေးတွေက ဘာလဲဆိုတာ မသိတာကြောင့် ရှောက်လုံကြည့်ဖို့ အိပ်ရာပေါ် လောင်းချလိုက်သည်။
ရှောက်လုံသည် ၎င်းတို့ကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီး အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ယွီကို မိတ်ဆက်ပေးသည်။ "ဒီပုလင်းက သွေးတိုးကျဆေးပဲ။ ဒီပုလင်းနှစ်လုံးကို သွေးကြောတွေပျော့ပျောင်းစေဖို့ အသုံးပြုတယ်။ ဒါက ပုံမှန်သွေးဝင်မှု သွေးကြောတွေအတွက်ဖြစ်ပြီး ဒါက အစာအိမ်အချွဲကို ကာကွယ်ပေးတဲ့ပစ္စည်းပဲ။"
ရှောက်လုံက ဆေး၏လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို ရှင်းပြပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သက်ကြီးရွယ်အိုများ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
အဘိုးအိုက တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "လက်ရှိ ရထားစောင့်တွေက အရမ်းသန်မာပါလား။ ဆေးတွေကို သိတာလား။"
ရှောက်လုံက မရှင်းပြဘဲ ယွီဟန်ကျန်းအား တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။ "အင်ဆူလင်(ဆီးချိုထိန်းထိုးဆေး) မရှိဘူး။"
ယွီဟန်ကျန်းသည် တံခါးကိုပိတ်ပြီး အပြင်မှာ စူးစမ်းလိုစိတ်ရှိသော သက်ကြီးရွယ်အိုတွေကို ပိတ်ပစ်လိုက်သည်။
"ဆီးချိုရောဂါရှိတဲ့ လူနာတွေဟာ အချိန်အကြာကြီး ခရီးသွားတဲ့အခါ သူတို့နဲ့အတူ အင်ဆူလင်ကို ဆောင်ထားရပြီး သူတို့ရဲ့ သွေးတွင်းသကြားဓာတ်ကို ထိန်းဖို့ နေ့တိုင်း အချိန်တစ်ခုမှာ ထိုးပေးရတယ်။" ရှောက်လုံက အဆိုပြုသည်။
သူက ကုတင်ပေါ်မှ ဆေးကို ပြန်ကြည့်သည်။ "လီကျယ်မင်ရဲ့ အိတ်ထဲမှာ သွေးတိုးကျဆေးတွေလို ရှုပ်ပွနေတဲ့ ဆေးဝါးတွေ အများကြီးရှိတယ်။ သူက နေ့တိုင်း ထိုးရလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အရေးကြီးဆုံးက အင်ဆူလင် သူ့အိတ်ထဲမှာ မရှိဘူး။ ဒါက လုံးဝအဓိပ္ပါယ်မရှိဘူး။"
ယွီဟန်ကျန်းသည် ဆေးအကြောင်း လုံလောက်စွာ မသိတာကြောင့် မေးလိုက်သည်။ "လူသတ်သမားက ခိုးသွားတာလား။ အင်ဆူလင်က လူတွေကို သေစေနိုင်လား။"
ရှောက်လုံက ခေါင်းငြိမ်လိုက်သည်။ "မူလကတော့ အင်ဆူလင်က အသက်ကယ်ဆေးပါ။ အဲဒါက ဆီးချိုရောဂါပြဿနာများစွာကို ဖြေရှင်းနိုင်ပြီး သွေးတွင်းသကြားဓာတ်ကို လျှော့ချနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အင်ဆူလင်ထိုးတာ အလွန်အကျွံများရင် ခန္ဓာကိုယ်က သကြားဓာတ် ဇီဝဖြစ်ပျက်မှု ပြဿနာတွေ ကြုံလာလိမ့်မယ်။ သွေးတွင်းသကြားဓာတ်ကို ဆုံးရှုံးပြီး အရေအတွက် အရမ်းကျဆင်းလာတယ်။ ဦးနှောက်တစ်သျှူးတွေက နောက်ပြန်မဆုတ်နိုင်တဲ့ ပျက်စီးမှုကို ခံစားကြရပြီး မေ့မြောခြင်း၊ မူးမေ့လဲကျခြင်းနဲ့ သူတို့အိပ်နေရင်း မသိလိုက်ဘဲ သေဆုံးသွားတယ်။"
ယွီဟန်ကျန်း၏ အမူအရာ ပျက်သွားသည်။
ဤနည်းဖြင့် လီကျယ်မင်သေဆုံးမှုသည် အင်ဆူလင် အလွန်အကျွံထိုးခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နေပါသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရှောက်လုံသည် သေဆုံးရခြင်းအကြောင်းရင်းကို လျင်မြန်စွာဆုံးဖြတ်နိုင်လောက်အောင် ကျွမ်းကျင်ခဲ့သည်။ လက်မောင်းနှင့် ချက်တစ်ဝိုက်ရှိ ဆေးထိုးအမှတ်အသားများသည် လီကျယ်မင်၏ သွေးတွင်းသကြားဓာတ်ပမာဏကို ထိန်းချုပ်ရန် အင်ဆူလင်ကို ရေရှည်ထိုးဆေးအဖြစ် အသုံးပြုကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။ သို့သော် သူ့အိတ်ထဲက အင်ဆူလင် ပျောက်နေသည်။ လီကျယ်မင်သည် သေဆုံးခြင်းလက္ခဏာမပြဘဲ ငြိမ်သက်စွာ အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။ သူသည် အင်ဆူလင်အမြောက်အမြား ထိုးသွင်းခံခဲ့ရပြီး သူ၏သွေးတွင်းသကြားဓာတ်ကို ကန့်သတ်ချက်အထိ ကျဆင်းစေခဲ့သည်။
ယွီဟန်ကျန်းသည် မှုခင်းဆေးပညာ ဆရာဝန်နှင့် ထိရောက်မှုက မြင့်မားသည်ဟု တွေးတောခဲ့သည်။ သေဆုံးရသည့် အကြောင်းရင်းကို သိရှိရန် နာရီဝက်လောက်သာ အချိန်ယူခဲ့ရသည်။
သူက ရှောက်လုံကို လေးစားစွာ ကြည့်နေသည်။ "လူသတ်သမားက လီကျယ်မင်းကို အင်ဆူလင်အမြောက်အမြား ထိုးသွင်းလိုက်တဲ့အတွက် လီကျယ်မင်သယ်လာတဲ့ အင်ဆူလင်ကို အသုံးပြုပြီးသွားလောက်ပြီ။ တစ်ခုခုမှားနေတယ်လို့ ထင်မြင်မှုကို ရှောင်ရှားဖို့အတွက် အကောင်းဆုံးကတော့ အင်ဆူလင်ပုလင်းတွေနဲ့ ဆေးထိုးအပ်တွေကို စွန့်ပစ်ဖို့ပဲ။"
ယူဆောင်သွားနိုင်သော အင်ဆူလင်ပမာဏမှာ အကန့်အသတ်ရှိပြီး လူသတ်သမားသည် လီကျယ်မင်ကိုသတ်ရန်အတွက် တစ်ခါတည်း အားလုံးကို ထိုးသွင်းရမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ၏အင်ဆူလင်သည် ရုတ်တရက် ဗလာဖြစ်နေပါက ခရီးဆောင်အိတ်ကို ရှာဖွေခြင်းသည် သံသယများ တိုးလာမည်မှာ သေချာပါသည်။ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ယွီ၏ ထင်ကြေးသည် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်။ လူသတ်သမားသည် ပြစ်မှုပစ္စည်းများကို ရှင်းလင်းလောက်သည်။
ရှောက်လုံက အကြံပြုသည်။ "အမှိုက်ပုံးတွေကို ရှာကြမလား။"
ယွီဟန်ကျန်းက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
နှစ်ယောက်သား တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားကာ ရထားတွဲအဆုံးက ပုံးကိုဖွင့်လိုက်သည်။ သူတို့သည် ထူးဆန်းသော အစားအစာ၏အနံ့ကို လျစ်လျူရှုကာ လျင်မြန်စွာ ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။
အမှိုက်ပုံးတစ်ခုလုံးကို ရှာဖွေခဲ့ရာတွင် ပုလင်းများနှင့် ဆေးထိုးအပ်များကို အရိပ်အယောင်မတွေ့ခဲ့ကြောင်း သိရသည်။
ရှောက်လုံက တိုးတိုးလေးပြောသည်။ "လူသတ်သမားက အခြားရထားတွဲတွေပေါ်မှာ ပစ်ခဲ့တာလား။ ဒါပေမဲ့ ညဉ့်နက်သန်းခေါင်မှာ အိမ်သာသွားတဲ့လူတွေကို သူတို့တွေ ဝင်တိုက်မိရင် သဲလွန်စတွေ ကျန်ရစ်လိမ့်မယ်။"
ယွီဟန်ကျန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "လူသတ်သမားက အရမ်းသတိကြီးပြီး မရင်းနှီးတဲ့ ရထားပေါ်က အမှိုက်ပုံးထဲကို အလျင်စလို မစွန့်ပစ်လောက်ဘူး။"
သူက ရုတ်တရက် ထမင်းတစ်ဘူးကို တွေ့လိုက်သည်။ ထမင်းဘူးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် အလုံပိတ်ထားပြီး အပေါ်ယံတွင် အမှိုက်ပုံးထဲသို့ ပစ်ချသူသည် အလွန်သန့်ရှင်းသပ်ရပ်ပါသည်။ အဖုံးသည် တင်းကျပ်ပြီး ဟင်းရည်များ ယိုဖိတ်ခြင်းမှ ကင်းဝေးသည်။
ထို့နောက် ယွီဟန်ကျန်းသည် ဘူးကိုဖွင့်လိုက်သောအခါ ရှောက်လုံ အံ့သြသွားရသည်—
ဘူးထဲတွင် ဆေးထိုးအပ်တစ်ချောင်းအပြင် ဗလာဖြစ်နေသော အင်ဆူလင်ပုလင်းများစွာပါရှိသည်။
လူနှစ်ယောက်က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့သည် အလောင်းခွဲစိတ်စစ်ဆေးခြင်းကို ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီး ဆေးမှတ်တမ်းကို မေးမြန်းခဲ့သည်။
နောက်တစ်ဆင့်ကတော့ လူသတ်သမားကို ရှာဖို့ပါပဲ။
#TK
