Volume 3 : အမြန်ရထား
Chapter 92 (4 of Hearts – ဇာတ်ကွက်ကတ်: ချန်မု) Part-1
လီမော့၏ ဇာတ်ကွက်ကတ်ကို ကြည့်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် ချန်မု၏ ဇာတ်ကွက်ကတ်ကို ဖွင့်လိုက်ကြသည်။ ဤဇာတ်ကွက်ကတ်၏ အကြောင်းအရာများသည် သူမတွင် HIV ရှိကြောင်း သိသည့်အချိန်မှ စတင်ခဲ့သည်။
ဖန်သားပြင်ကြီးပေါ်တွင် ချန်မုသည် ဆေးရုံစစ်ဆေးမှုရလဒ်များကို ကိုင်ဆောင်ရင်း သူမ၏အခန်းရှိ ကန့်လန့်ကာအားလုံးကို ဆွဲပိတ်လိုက်ပြီး ဒူးတစ်ဝိုက်တွင် လက်နှစ်ဖက်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ သူမသည် ထောင့်တစ်နေရာတွင် ကျုံ့ကျုံ့လေးထိုင်နေကာ အထီးကျန်ဆန်ပြီး အားကိုးရာမဲ့နေသည့်ပုံပေါက်နေသဖြင့် ၎င်းက လူအများကို စိတ်မကောင်းဖြစ်စေသည်။ သူမသည် တစ်ယောက်တည်း အချိန်အတော်ကြာအောင် နေခဲ့ပြီး အခြားမိန်းကလေးများကို စစ်ဆေးရန် ဆေးရုံသွားခိုင်းဖို့ အဖွဲ့ထဲတွင် စာပို့လိုက်သည်။
မိန်းကလေး ခုနစ်ယောက်က ဆေးရုံမှာ စုရုံးပြီး သွေးစစ်ဖို့ တန်းစီကြသည်။ အားလုံးက တိတ်ဆိတ်နေပြီး မျက်လုံးထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုအနည်းငယ်ရှိနေသည်။ AIDs က ဘာကိုဆိုလိုတယ်ဆိုတာ အားလုံးသိကြသည်။ သူတို့သည် ငယ်ရွယ်သေးပြီး ရောဂါရခဲ့လျှင် ဤအရာသည် သူတို့၏ဘဝများကို ဖျက်ဆီးခံရခြင်းနှင့် ညီမျှသည်။
စုန့်ရှောင်ယွီသည် သူမ၏သွေးများကို ထုတ်တဲ့အခါ မျက်ရည်များကို ထိန်းထားရန် ခေါင်းကို လှည့်လိုက်သည်။ လျှိုရှောင်ယန့်သည် သူမ၏ ပခုံးကို ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်ကာ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် နှစ်သိမ့်ခဲ့သည်။ ဆရာဝန်က "သုံးရက်အတွင်း ပြန်လာပါ" လို့ ပြောခဲ့သည်။
သူတို့ ခုနစ်ယောက်က အတူတူ ဆေးရုံက ထွက်လာသည်။ စစ်းရိက ဆိုသည်။ "သုံးရက်အတွင်း ရလဒ်တွေက ဘယ်လိုပဲဖြစ်လာဖြစ်လာ ငါတို့ပြန်စုကြမယ်။ ငါ အချိန်နဲ့နေရာ သတ်မှတ်ပေးမယ်။ စိတ်မပူဘဲ အဲဒီအခါ အားလုံးကိုပြောပါ။"
ထိုသုံးရက်လုံးလုံး ရလဒ်ကို သိပြီးသား ချန်မုမှလွဲ၍ ကျန်လူများမှာ မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေကြပြီး မိန်းကလေးများစွာလည်း ကောင်းကောင်းမအိပ်ကြပေ။
ရလဒ်ထွက်သည့်နေ့တွင် လူအများအပြားသည် သူတို့၏စစ်ဆေးမှုရလဒ်စာရွက်တွင် 'HIV negative' ကိုတွေ့မြင်ရသည့်အတွက် စိတ်သက်သာရာရသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် အားလုံးက ချန်မုကို ကြည့်ကြပြီး ချန်မုက ကံအဆိုးဆုံးသူမှန်း သူတို့သိတာကြောင့်…
သူမ ကူးစက်ခံထားရသည်။
စုန့်ရှောင်ယွီက ချန်မုကို မျက်ရည်လည်ရွဲနဲ့ ပြောခဲ့သည်။ "အစ်မမု၊ နင်…"
ချန်မုက ပြုံးပြီး တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်ခဲ့သည်။ "ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ငါကနင်တို့ထက် ကံမကောင်းသွားရုံပါ။"
လူခြောက်ယောက်တွင် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာများ ရှိသည်။ ချန်မုက အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလိုက်သည်။ "ဒါဆို ဒီလူယုတ်မာ ကျိုးချွမ်ကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းရမလဲဆိုတာ ပြောကြရအောင်။"
ယွဲ့ရှောင်ချွမ်က သူ့ကို အကြိမ်တစ်ဒါဇင် ဖြတ်တောက်ဖို့ အကြံပြုခဲ့သည်။ အဲဒါက ဒဏ်ရာအသေးစားအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့တွေ အပြစ်ပေးခံရမည်မဟုတ်ပေ။
စုန့်ရှောင်ယွီက ဖြူဖျော့သွားသည်။ ဒါပေမဲ့ ကျိုးချွမ်က HIV ပိုး ကူးစက်ခံထားရတယ်လေ။ ငါတို့က သူ့ကို ဖြတ်တောက်ပြီး သူ့သွေးတွေ စင်သွားလို့ ငါတို့ကို ကူးစက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"
ယွဲ့ရှောင်ချွမ်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာပြောခဲ့သည်။ "HIV က လိင်မှတစ်ဆင့်၊ သွေးမှတစ်ဆင့် ကူးစက်ခြင်းဖြစ်တယ်။ ငါတို့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဒဏ်ရာတွေမရှိသရွေ့တော့ ငါတို့ ကူးစက်ခံရမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါ့အပြင် ဒီရှုထောင့်ကို ငါစဉ်းစားခဲ့တယ်။ ငါ အားလုံးအတွက် အကာအကွယ်ပစ္စည်းတွေ ယူလာပေးမယ်။ ငါတို့က အကာအကွယ်ဝတ်စုံနဲ့ လက်အိတ်တွေ ဝတ်ဆင်မယ်။ ရူရူက ခွဲစိတ်ဓားရနိုင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်မဟုတ်ဘူးလား။ ခွဲစိတ်ဓားက ခွဲစိတ်ရာမှာ အရမ်းသပ်ရပ်ပြီး သွေးက နေရာတိုင်းကို မစင်ဘူး။ ငါတို့တွေ လက်အိတ်ဝတ်ထားရင် ပြဿနာရှိမှာမဟုတ်ဘူး။"
စုန့်ရှောင်ယွီမှာ စိုးရိမ်မှုအချို့ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ယန်ရူရူက သူမကို ပြောလိုက်သည်။ "နင်ကြောက်ရင် ငါနဲ့ ရှောင်ချွမ်ကိုပဲ လုပ်ခွင့်ပေးလိုက်ပါ။ ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံးက ဆေးပညာကို လေ့လာထားပြီး ကိုင်တွယ်ရာမှာ ကျွမ်းကျင်တယ်။ ဒီလိုလုပ်ရာမှာ အန္တရာယ်တချို့တော့ သေချာပေါက်ရှိတာပေါ့။ အခြားနည်းလမ်းတွေရှိရင် လူတိုင်း အကြံပြုနိုင်တယ်။"
လျှိုရှောင်ယန့်က ရှုံ့တွသောအမူအရာရှိသည်။ "အဲဒီခွေးကောင်ကို ငါ တကယ်သင်းကွပ်ပစ်ချင်တာ။"
စုန့်ရှောင်ယွီက ဖြူဖျော့သွားသည်။ "ငါတို့ သူ့ကို သင်းကွပ်လိုက်ရင် သူ့ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်တာက အပြစ်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ အစ်မယန့်၊ လူယုတ်မာတစ်ယောက်အတွက် ထောင်ကျရတာ မတန်ပါဘူး။"
ချန်မုက ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်သည်။ "ကျိုးချွမ်ကို လုံးဝဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ အကြံကောင်းတစ်ခု ငါ့မှာရှိတယ်။"
လူတိုင်းက သူမကို ပဟေဠိဆန်တဲ့ပုံစံနဲ့ ကြည့်လာကြပြီး ယွဲ့ရှောင်ချွမ်က မေးလိုက်သည်။ "အစ်မမုရဲ့အကြံကောင်းက ဘာလဲ။"
ချန်မုက သူတို့ကို ပြောလိုက်သည်။ "ပထမဆုံး နင့်အကြံပြုချက်အတိုင်း ပြင်ဆင်လိုက်ပါ။ ငါ့ရဲ့ အစီအစဉ်ဘီအတွက် ငါတို့ ဂိတ်ကိုရောက်တဲ့အထိ စောင့်ပြီးမှ နင်တို့ကို ပြောပြမယ်။"
သူတို့က သိချင်ပေမဲ့ ဘာမှ ထပ်မမေးကြဘူး။ သူတို့က လက်မှတ်ဝယ်ဖို့ ပြန်သွားကြသည်။
ချန်မုသည် အိပ်ရာထသည်နှင့် အလုပ်ရှုပ်နေ၏။ အိမ်ပိုင်ရှင်ကို ဦးစွာဖုန်းဆက်ပြီး ယဉ်ကျေးစွာပြောလိုက်သည်။ "ဒေါ်လေး၊ ကျွန်မမှာ အလုပ်အပြောင်းအရွှေ့တစ်ခုရှိပြီး နောက်လမှာ ငှားရမ်းခကို သက်တမ်းတိုးမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ငှားရမ်းခသက်တမ်းမကုန်ခင် အားလုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်ပါ့မယ်။" ထို့နောက် သူမသည် နောက်လတွင် ရာထူးမှ နုတ်ထွက်တော့မည်ဟု သူဌေးထံ အစီရင်ခံစာ တင်သွင်းခဲ့သည်။ "သူဌေး၊ ကျွန်မအိမ်မှာ ကိစ္စလေးရှိလို့ပါ။ ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်မ ရာထူးကနေ နှုတ်မထွက်ခင် ကိစ္စတွေ ကောင်းကောင်း လွှဲပေးခဲ့ပါ့မယ်။"
သူမ၏ ဘဏ်စုငွေအားလုံးကို သူမမိဘတွေဆီ လွှဲပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ချွန်ထက်သော သစ်သီးဓားတစ်ချောင်း၊ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အနက်ရောင်ဇာဝတ်စုံနှင့် အနက်ရောင်ဆံပင်ရှည် ဆံပင်တုကို ဝယ်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် အရာအားလုံးကို အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီးနောက်တွင် လူသားခန္ဓာဗေဒဇယားကိုဝယ်ရန် အွန်လိုင်းသို့သွားခဲ့သည်။ လူတစ်ယောက်ကို ဓားနဲ့ဖြတ်တောက်သည့်အခါ ဘယ်နေရာက မြန်မြန်မသေစေတာလဲ၊ နှလုံး၏အနေအထား…
သူမသည် တစ်လတာ သင်ယူနိုင်စွမ်း အလွန်ကောင်းမွန်ခဲ့သည်။ သူမ မထွက်ခွာမီ သူမသည် ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကို တမင်ဆွဲပြီး အနေအထားများကို ဓားဖြင့် အမှတ်အသားပြုခဲ့သည်။
ဇူလိုင်လ 26 ရက်၊ ည 9:30
9 နာရီ 30 မိနစ်တွင် KP-7311 ရထားသည် ဘူတာရုံတွင် အချိန်မီရပ်သွားသဖြင့် ရထားက ဟွန်းသံထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ယွဲ့ရှောင်ချွမ်သည် အဖွဲ့ထဲတွင် စာတစ်စောင် ပေးပို့ခဲ့သည်။ "ငါသူ့ကို အဝေးဆီ ပို့လိုက်မယ်။ သူ့ကို နံပါတ် 6 ရထားတွဲဆီ ငါလိုက်ပို့ခိုင်းလိုက်မယ်။"
စာကိုလက်ခံရရှိပြီး ချန်မု၊ စစ်းရိနှင့် ယန်ရူရူတို့သည် ရထားနောက်ဖေးတံခါးမှ အမြန်တက်လိုက်သည်။
သူမရထားပေါ်ရောက်သည်နှင့် ချန်မုသည် သူမ၏မျက်နှာကိုဖုံးရန် ဦးထုပ်ကိုအသုံးပြုကာ အခန်း၏မီးမပိတ်မချင်း အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်လိုက်သည်။ ခရီးသည်များသည် တဖြည်းဖြည်း အိပ်ပျော်သွားပြီးနောက် သူမသည် ‘ယောင်္ကျား’လို့ အမည်ပေးထားသော ကျိုးချွမ်ထံသို့ စာပို့ရန် ဖုန်းကိုထုတ်လိုက်သည်။ "အချစ်၊ ငါ အလုပ်ကိစ္စနဲ့ လမြို့ကိုသွားမလို့။ ငါ ရထားအမှတ် 7311 ကို စီးခဲ့တာ။ နင်လည်း ဒီရထားပေါ်မှာလား။ ငါနင့်ကို မင်းမြင်လိုက်သလိုပဲ။ ငါက နံပါတ် 4 ရထားတွဲရဲ့ 13 တန်းမှာ။"
ကျိုးချွမ်သည် စောစောအိပ်ရာဝင်လေ့မရှိဘဲ နံနက် 1 နာရီအထိ ဝတ္ထုများကို အမြဲဖတ်သည်။ ချန်မုက သူ့ဝါသနာနှင့်ပတ်သက်ပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်းသိထားသည်။
ထိုအချိန်တွင် ကျိုးချွမ်သည် ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် စာက ရုတ်တရက် ပေါ်လာသောအခါ ဝတ္ထုဖတ်နေသည်။ ကြောက်လွန်းလို့ သူ့ဖုန်းကို ပစ်ချလုနီးပါးပါပဲ။ ကျိုးချွမ်က နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ချန်မုက ဖုန်းမီးကိုဖွင့်လိုက်ပြီး သူ့ကိုပြုံးပြလိုက်သည်။
အမှောင်ထဲတွင် ဖုန်းမီးဖြင့် မိန်းကလေး၏ မျက်နှာသည် လင်းထိန်နေပြီး သူမသည် သရဲတစ္ဆေကဲ့သို့ ထူးထူးခြားခြား ဖြူဖျော့နေပုံရသည်။ အထူးသဖြင့်...သူမ ပြုံးနေချိန်မှာပေါ့။
ဖုန်း၏ အလင်းရောင်က သူမမျက်နှာပေါ် ထွန်းလင်းနေချိန်မှာ ပြုံးနေတာက ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။ ကျိုးချွမ်၏ရင်ထဲမှာ ဤကြောက်စရာမြင်ကွင်းတွင် တုန်လှုပ်သွားပြီး အလွန်ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ပထမဆုံးတုံ့ပြန်မှုကတော့ ချန်မုသည် သူ၏လှေအမြောက်အမြားကို တက်နေခြင်းအား သိချင်ခြင်းရှိ၊မရှိပင် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူ့စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာ ယွဲ့ရှောင်ချွမ်သည် နံပါတ် 6 ရထားတွဲသို့ပြောင်းသွားခဲ့ပြီး သူ့အနားတွင် အိပ်နေသော သူ့ညီတစ်ယောက်သာရှိနေသည်။
ကျိုးချွမ် အမြန်တည်ငြိမ်သွားပြီး သူ့ဖုန်းပေါ်မှာ စာရိုက်လိုက်သည်။ "တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ။ ငါ့အစ်ကိုနဲ့ ငါလည်း လမြို့ကို သွားကြမှာ။"
ချန်မု: "အရမ်းကောင်းတာပဲ။ ငါတို့မှာ ရေစက်ရှိလောက်တယ်။ ^_^"
ကျိုးချွမ်သည် အပြုံးမျက်နှာကို မြင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ဖက်က သူ့အား သံသယမရှိတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူစိတ်တွေ နည်းနည်းသက်သာရာရသွားပြီး သူ့မျက်နှာမှာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ "မုမု၊ မင်းတစ်ယောက်တည်းလား။"
ချန်မု: "ဟုတ်တယ်၊ သူဌေးက ငါ့ကို အလုပ်ကိစ္စနဲ့ ပို့လိုက်တာ။ ငါတစ်ယောက်တည်း အိပ်လို့မရဘူး။ အရမ်းပျင်းတာပဲ။"
ကျိုးချွမ်: "မကြောက်ပါနဲ့၊ ငါရှိတာပဲ။ ငါ မင်းနဲ့ စကားပြောပေးလို့ရတယ်။"
ချန်မုသည် လှောင်ရယ်နေပေမဲ့ စာရိုက်နေတဲ့အခါ အလွန်ပျော်နေပုံရသည်။ "ဖုန်းနဲ့စကားပြောတာက သိပ်စိတ်ဝင်စားဖို့မကောင်းဘူး။ အချစ်၊ ငါတို့ ပိုပျော်စရာကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခုခုကို လုပ်ကြမလား။"
ကျိုးချွမ်က စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ "ဘာပျော်စရာရှိလို့လဲ။"
ချန်မု: "ငါ ရထားအိမ်သာကို ရောက်ဖူးတယ်။ အရမ်းသန့်ပြီး နေရာလည်း ကျယ်တယ်။ ဒီရထားပေါ်က လူတွေက အရမ်းအိပ်ပျော်နေကြပြီ။ တိတ်ဆိတ်တဲ့ညမှာ သန့်စင်ခန်းသွားပြီး လုပ်တာက အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းတယ်လို့ နင် မထင်ဘူးလား။ ဒီလိုအတွေ့အကြုံက မမေ့နိုင်စရာဖြစ်မှာ သေချာတယ်။ ငါနင့်ကိုလွမ်းတယ်။ ငါတို့ အိမ်သာထဲမှာ စမ်းကြည့်ကြမလား။"
ချန်မုသည် အမြဲတမ်း အတော်လေး လွတ်လပ်ကြောင်း ကျိုးချွမ် သိတာကြောင့် သူမ၏ အဆိုပြုချက်ကို စိတ်ဝင်စားသွားသည်။
လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေသော ရထား၊ တိတ်ဆိတ်နေသော ရထားတွဲ၊ အိပ်နေသော ခရီးသည်များ၊ အိမ်သာထဲတွင် လူနှစ်ယောက် ပူးကပ်နေကာ ရင်ခုန်စရာကောင်းသော ရထားပေါ်တွင် ကစားခြင်းက… ကျိုးချွမ်ကို နှာခေါင်းသွေးယိုလုမတတ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။
ယွဲ့ရှောင်ချွမ်သည် နံပါတ် 6 ရထားတွဲသို့ ပြောင်းသွားပြီးဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ယွဲ့ရှောင်ချွမ်သည် ချန်မုနှင့်မတူဘဲ အမြဲတမ်း အေးခဲနေခဲ့သည်။ သူ အိမ်သာသွားမလားဆိုတာ သူမ မသိလောက်ဘူး။
လိင်ဆက်ဆံဖို့နှင့် တက်ကြွသောပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကျိုးချွမ်၏ စိတ်အားထက်သန်မှုများက သူ၏စဥ်းစားဆင်ခြင်ဥာဏ်ကို ကျော်လွန်ကာ လျင်မြန်စွာ သဘောတူလိုက်သည်။ "မုမု၊ မင်းက တကယ့်ကို တီထွင်ဖန်တီးနိုင်သူပဲ။ ရထားပေါ်မှာ ကစားကြရအောင်။"
ချန်မုက ရှက်ရွံ့သောအမူအရာဖြင့် ပေးပို့ခဲ့သည်။ "မနက်ခင်းမှာ အိမ်သာတက်ဖို့ နိုးလာတဲ့ ခရီးသည်တွေလည်း ရှိနိုင်တယ်။ နှောင့်ယှက်ဖို့ မကောင်းဘူး။ မနက် 2:30 အားလုံးအိပ်သွားတဲ့အထိ ငါတို့စောင့်ကြမလား။"
ကျိုးချွမ်က အနမ်းအမူအရာ အတန်းလိုက် ပို့လိုက်သည်။ "အချိန်ကိုက်ကို စောင့်နေတယ်။ နောက်မှတွေ့မယ်။"
ထို့နောက် ကျိုးချွမ်သည် သူ၏ဝတ္ထုကို ဆက်လက်ငုံ့ကြည့်နေသော်လည်း လုံးဝဖတ်မရပေ။ ချန်မုက တကယ်တော်သည်ဟု သူတွေးနေခဲ့သည်။ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ အမျိုးသမီးက ဖြူစင်ပြီး ရိုးရိုးရှင်းရှင်း မိန်းကလေးတွေထက် အရသာပိုရှိသည်...
သူက မနက် 2:30 အထိ စောင့်ခဲ့ပြီး ချန်မုက သူ့ဆီ စာပို့ခဲ့သည်။ "လာခဲ့"
ကျိုးချွမ်သည် ချက်ချင်းထပြီး အနောက်ကိုလိုက်ဖို့ မစောင့်နိုင်တော့ဘူး။
ရထားပေါ်ရှိ မီးလုံးများ ပိတ်ထားသောကြောင့် 12 တန်းတွင် စစ်းရိ၊ 13 တန်းတွင် ယန်ရူရူနှင့် 15 တန်းတွင် စုန့်ရှောင်ယွီနှင့် လျှိုရှောင်ယန့်တို့အား သူဖြတ်သွားတာကို မသိလိုက်ပေ။ ရှည်လျားသော ဂါဝန်ဝတ်ထားသော သေးသွယ်သည့်ရုပ်သွင်အပေါ် သူ၏အာရုံစူးစိုက်မှု အပြည့်ရှိနေသည်။
သူသည် ချန်မုနောက်ကနေ ဘယ်ဘက်ရှိ အိမ်သာဆီသို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။
အိမ်သာတွင် မီးလင်းနေပြီး ချန်မု ဝတ်ထားတာကို သူမြင်နိုင်သည်။ ၎င်းသည် သူမ၏ ပြီးပြည့်စုံသော ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဖော်ပြသည့် sexy အနက်ရောင် ဇာဂါဝန်ဖြစ်သည်။ ကျိုးချွမ်က သူမကို ဆွဲခေါ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မုမု၊ ငါ မင်းကို မတွေ့ရတဲ့ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း မင်း တကယ်ကို ပိုလှလာတယ်။ မင်းက ဆံပင်ရှည်နဲ့ ပိုကြည့်ကောင်းတယ်။"
ချန်မုက ပြုံးပြီး သူ့ကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ "နည်းနည်း စိတ်လှုပ်ရှားစရာ တစ်ခုခု ကစားရအောင်။"
သူမသည် သူမ၏ဘွတ်ဖိနပ်မှ သားရေကြိုးအနည်းငယ်ကိုယူကာ ကျိုးချွမ်ကို မျက်ခုံးပင့်ပြလိုက်သည်။ "bondage နဲ့ ကစားချင်လား။"
ကျိုးချွမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ "မင်းမှာ ဒါလည်းရှိသေးတာလား။"
"စမ်းကြည့်ချင်လား။"
ကျိုးချွမ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး ချန်မုသည် အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် သူ့နောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် ကျိုးချွမ်၏ လက်ခြေများကို မဆွဲဖြတ်နိုင်သော ကြိုးဖြင့် ဂရုတစိုက် ချည်နှောင်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ကျိုးချွမ်၏ ရှေ့သို့ ပြန်လှည့်လာပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
#TK
