MM Story Teller

Chapter 157

Viewers 32k

🌍Chapter 157

၀မ်ရင်းကွေ့နှင့် လူအိုကြီးနျောင်တို့ အော်ဟစ်လျက် ချုံထဲမှ အမြန်ဆုံးအရှိန်နှင့် ထွက်ပြေးလိုက်သည်။

သို့သော် ပိုင်ရို့ယောင်က သူတို့ထက် ပိုမြန်သည်။ ငွေရောင်ဓားပါးက ၀မ်ရင်းကွေ့ဘယ်ဘက်ပါးနှင့် လူအိုကြီးနျောင် ညာဘက်နားကို ဖြတ်လိုက်သည်။ ပိုင်ရို့ယောင်၏နူးညံ့သည်ဟုထင်ရသောလှုပ်ရှားမှုက ဝမ်‌ရင်းကွေ့နှင့် လူအိုကြီးနျောင်မျက်နှာတွင် အနီရောင်လိုင်းပါးပါးကို ဖြစ်စေသည်။

ထိုအမာရွတ်က တစ်ယောက်ယောက် ဝမ်ရင်းကွေ့နှင့်လူအိုကြီး‌နျောင်ဘေးတွင် ရပ်ကာဘယ်မှညာ မျဥ်းဖြောင့်ဆွဲထားသကဲ့သို့ ထင်ရပေသည်။

ထို့နောက် ပိုင်ရို့ယောင် ကစားသမားရင်ဘတ်ကို ကန်လိုက်ရာ သူတို့မြေပေါ် လဲကျသွားကြသည်။

၀မ်ရင်းကွေ့ အလွန်ကြောက်လန့်ပြီး စကားပင် မပြောနိုင်‌တော့ပေ။ မျက်ရည်များကျလာ၏။ သူလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့၏ညီအစ်ကိုကောင်းလူအိုကြီးနျောင်လည်း အော်ငိုနေသည်ကို ‌မြင်လိုက်သည်။

"အစ်ကို ..အစ်ကိုကြီး ..ကျွန်တော်တို့မှားပါတယ်…ကျွန်တော်တို့ အစ်ကိုကြီးကို မ‌ကောင်းမကြံသင့်ပါဘူး…ကျွန်တော်တို့ကို ညှာတာပေးပါ…ကျွန်တော်တို့ ...ကျွန်တော်တို့ဂိမ်းကူပစ္စည်းအားလုံး အစ်ကိုကြီးကို ပေးပါ့မယ်…ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ…"

၀မ်ရင်းကွေ့လည်း သူ့အဖော်ဆီမှ အမြန်သင်ယူကာ ဒူးထောက်ပြီး ငိုပြောသည်။

"အစ်ကိုကြီး… ကျွန်တော်တို့အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ…”

ပိုင်ရို့ယောင်လက်ချောင်းများ ရွေ့လျားသွားကာ သူ့လက်ချောင်းများကြား ဓားက ပျောက်သွားပေသည်။ ထို့နောက် သနားခံတောင်းပန်ရင်း တုန်ယင်နေ‌သည့် ကစားသမားနှစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းတွန့်ကာ အနိုင်ကျင့်ခံ ရသည့်အမူအရာလုပ်၍ပြောသည်။

"ဒါပေမယ့် ခင်ဗျားတို့က ကျွန်တော့်ကို တကယ်နာကျင်စေတယ်…”

သူ ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

" ကျွန်တော် ဂိမ်းကို သူစိမ်းတွေနဲ့ ဝင်ပြီးတော့ ကျွန်တော့်အဖွဲ့သားတွေနဲ့ အတူတူပူးပေါင်းပြီး အလုပ်လုပ်ချင်တာကို…. ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော့်ကို မ‌ကောင်းကြံတုန်းက ကျွန်တော် ဘယ်လို ခံစားရလည်း ခင်ဗျားတို့မသိဘူး… ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့အပေါ် အရမ်းကောင်းတယ်…ကျွန်တော်တို့ ရန်ဖြစ်ဖူးတာမရှိပေမယ့် ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော့်ကို နောက်ကျောဓါးနဲ့ ထိုးရက်တယ်…”

၀မ်ရင်းကွေ့ အော်ငိုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့အမှားပါ… ကျွန်တော်တို့အမှားပါ… အစ်ကိုကြီး ကျေးဇူးပြုပြီး…”

`မင်းက ငါတို့ကို ကောင်းတယ်ဟုတ်လားမစ္စတာB…ငါတို့ကို လုပ်ခဲ့တာတွေ မေ့သွားပြီလား…’

ဝမ်ရင်းကွေ့ အလွန်ဒေါသထွက်လာကာ သူ့ခေါင်းမှ မီးခိုထွက်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူနှင့်လူအိုကြီးနျောင်တို့အဖွဲ့ဖွဲ့ပြီး အနက်ရောင်မျှော်စင်ဒုတိယအထပ်ကို ရှင်းလင်းသောအခါ ထူးဆန်းသောကစားသမားနှစ်ယောက်ကို မြင်သည်။ တစ်ယောက်က အနက်ရောင်မျှော်စင်ဘီလူးလက်အောက်သေသွားကာ နောက်တစ်ယောက်က အမြဲပြုံးနေသော ကလေးမျက်နှာနှင့်လူရွယ်ဖြစ်သည်။ ၀မ်ရင်းကွေ့ ထိုလူကို တစ်နေရာရာမှာ မြင်ဖူးသကဲ့သို့ ဆက်တိုက် ခံစားနေရသည်။ နောက်ပိုင်း လူငယ် ထူးခြားသည့်အသံနှင့်စကားပြောမှသာ ဝမ်‌ရင်းကွေ့ သဘောပေါက်သွားသည်။

"ဖာ့ခ်…ဒါက ငါ ဓါးတစ်ထောင်နဲ့သတ်ချင်နေတဲ့မစ္စတာBမလား…”

မစ္စတာAနှင့်မစ္စတာBက အနက်ရောင်မျှော်စင် မွန်းစတားများမဟုတ်သည့်‌အကြောင်း မျက်မှန်နှင့်လူက ကစားသမားအားလုံးကို ပြောပြပြီးဖြစ်သည်။ ၀မ်ရင်းကွေ့ ဖြစ်စဉ်ကို ဝင်‌သောအခါ မစ္စတာB ဖမ်းသည်ကို ခံရပြီးမွန်းစတားလှောင်အိမ်ထဲ အပစ်ခံရခဲ့သည်ကို ပြန်တွေးမိတိုင်း မုန်းမိ‌ပေသည်။ သူက ကြွက်ကြီးအတွက် ‌ဘောလုံးတစ်လုံးဖြစ်ကာ သုံးရက်သုံးညတိုင်တိုင် အကန်‌ခံခဲ့ရသည်။

မစ္စတာAနှင့်Bက ကစားသမားများပိုင်သောဆုလာဒ်အားလုံးကိုလည်း ခိုးခဲ့ကြသည်။ ထိုသည်က ဝမ်ရင်းကွေ့နှင့်လူအိုကြီးနျောင် သုံးရက်သုံးညတိုင်တိုင် ကြွက်ကစားသည်ကို ခံရသော်လည်း ဘာမှမရဟု အဓိပ္ပါယ်ရပေသည်။

မစ္စတာBက မျက်နှာကို မျက်နှာဖုံးတစ်ခုနှင့် အုပ်ထားသော်လည်း ဝမ်‌ရင်းကွေ့ သူ့၏ထူးဆန်းသည့်ရယ်သံမျိုးကို ဘယ်တော့မှမမေ့ပေ။ သူက အရှက်မရှိ‌သော မစ္စတာBဖြစ်ပေသည်။

ဂိမ်းအစတွင် ဤကစားသမားနှစ်ယောက်ကို ပိုင်ရို့ယောင် သတိထားမိခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်က သူ့ကို ရုတ်တရက် အလွန်မုန်းတီးနေသည့်အကြောင်းရင်းကို သိချင်သော်လည်း ထုတ်မမေးခဲ့ချေ။

သူ သူတို့ကိုစောင့်ကြည့်ကာ သူတို့အကြံကို အကောင်အထည်ဖော်စေလိုက်သည်။ နောက်ဆုံး သူ ဤနှစ်ယောက်ကို လိုက်ဖမ်းသည်အထိ ရောက်သွား၏။

၀မ်ရင်းကွေ့နှင့် လူအိုကြီးနျောင် ခေါင်းငုံ့၍ မစ္စတာB သူတို့ကို မသတ်ရန်ကိုသာ တောင်းပန်နိုင်ပေသည်။ ဆပ်ကပ်ဖြစ်စဉ်တွင် မစ္စတာBက သူတို့ကို မသတ်ဘဲ မွန်းစတားလှောင်အိမ်ထဲတွင်ဘောလုံးအဖြစ် သရုပ်ဆောင်ခိုင်းခဲ့သည်။

သူတို့ကို ဒီတစ်ခေါက်လည်း မသတ်လောက်ဘူးမလား…

" ခင်ဗျားတို့ ကစားသမားတွေ ဒီလိုအရမ်းနုံတာရှားတယ်… ဟီးဟီး… ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို မသတ်ဘူးလို့ ထင်နေတာများလား…”

၀မ်ရင်းကွေ့နှင့် လူအိုကြီးနျောင်တို့ အေးခဲသွားသည်။

"ခင်ဗျားတို့ကို ဘာက ဒီလိုတွေးစေတာလဲ…ဘာကြောင့် ဒီလိုတွေးကြတာလဲ…ခင်‌ဗျားတို့ ကျွန်တော့်ကို ဘာလို့အရမ်းမုန်းနေရတာလဲ… အာ ကျွန်တော်က အရမ်းချောနေလို့များလား…”

ပိုင်ရို့ယောင် အလွန်လေးနက်စွာ မေးလိုက်သည်။

ဝမ်‌ရင်းကွေ့တို့နှစ်ယောက် ပြန်မပြောရဲပေ။ ဓားသွားတစ်ခုက ဝမ်‌ရင်းကွေ့လည်ပင်းတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာ၍ သူတို့ ချွေးစေးပြန်သွား‌ကြပေသည်။ ဝမ်‌ရင်းကွေ့ ‌ ကြောက်လန့်တကြားငေးကြည့်ရင်း ခြေများတုန်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် အေးစက်စက်အသံကို ကြားလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော့်ကို ဘယ်သူနဲ့မှားနေတာလဲ...''

ဝမ်‌ရင်းကွေး ကြောင်သွားပြီး သူနှင့် လူအိုကြီးနျောင်တို့ သိသမျှအကုန် ပြောပြလိုက်ကြသည်။ထို့နောက် ဤလူက မစ္စတာBအစစ်မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားကာ သူတို့ မစ္စတာBကို မညှာမတာ ဆဲဆို၍ ဤကလေးမျက်နှာနှင့်လူရွယ်ကို သူတို့အသက်ကို ညှာတာပေးရန် တောင်းဆိုနေကြသည်။

တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို တုပသည့်အကြောင်း ပိုင်ရို့ယောင်ကြားလိုက်ရသည်။ သူ့အပြုံးသာမဟုတ် ပေ။ သူ့လေသံ သူသုံးနေကျစကားများပင် တုပသွားသည်။ ပိုင်ရို့ယောင် ခဏကြောင်သွားပြီးနောက် အော်ရယ်လိုက်၏။

၀မ်ရင်းကွေ့ မစ္စတာB၏အရပ်နှင့်ခန္ဓာကိုယ်ပုံစံအတိအကျပြောပြလိုက်သည်။ သူသာ မစ္စတာBရုပ်ကို တကယ်သိလျှင် မစ္စတာB၏မျက်နှာကို ဆွဲကာ ပိုင်ရို့ယောင်ရှေ့ ခေါ်လာပြမည် ဖြစ်သည်။

သူတို့ အကုန်ပြောပြီးနောက် ပိုင်ရို့ယောင် ပြုံးကာ နောက်လှည့်သွား၍ ဝမ်‌ရင်းကွေ့နှင့် လူအိုကြီးနျောင်တို့ သူတို့ အသက်ချမ်းသာရာရတော့မည်ဟု တွေးကာ စိတ်အေးသွားသည်။

ရုတ်တရက် ပိုင်ရို့ယောင်မေးလိုက်၏။

"ဘာဖြစ်စဉ်လဲ… သူ့မျိုးရိုးနာမည်က ကျောင်းလား…သူက ဘယ်မှာလဲ…"

"ရှန်ဟိုင်းမှာ…ရှန်ဟိုင်းက စုဝေးပွဲဖြစ်စဉ်မှာ…”

ပိုင်ရို့ယောင် သူ့နှုတ်ခမ်းကို ထိလိုက်သည်။

"ဒါဆို... သူ့နာမည်ကရော…”

၀မ်ရင်းကွေ့နှင့် လူအိုကြီးနျောင်တို့ အမှားလုပ်မိခဲ့ကြသည်။ သူတို့ မစ္စတာAနှင့် မစ္စတာBနာမည်ကို မှတ်မထားမိကြပေ။ အနက်ရောင်မျှော်စင်ကလည်း ထပ်မကြေညာသဖြင့် သူတို့ မစ္စတာAနှင့်မစ္စတာBကဘယ်သူဖြစ်သည်ကို သေချာမသိ ကြပေ။ သို့သော် သူတို့ ကျောင်းနာမည်မပါသည်ကို တော့ သိသည်။

”ဖူဝမ်သော်…သူက ဖူဝမ်သော်…တစ်ယောက်က ဖူဝမ်သော်…”

ပိုင်ရို့ယောင် မျက်လုံးမှေးစင်းသွား၏

"သူက ဖူဝမ်သော်မဟုတ်ဘူး…နောက်တစ်ယောက် နာမည်က ဘာလဲ…*

လူအိုကြီးနျောင် ပြောလိုက်သည်။

"သူ ...သူက ကျောင်းမျိုးရိုးတော့ ဟုတ်ပုံမ‌ပေါ်ဘူး…သူ့မျိုးရိုးနာမည်က ထန်လို့ ထင်တယ်…နောက်နာမည်တော့ မမှတ်မိဘူး..."

ပိုင်ရို့ယောင်ပြုံးကာ သူတို့နှစ်ယောက်ကို ထပ်မံကြည့်လိုက်၍ သူတို့ ‌ကြောက်လန့်သွားကြသည်။သူတို့ကို ကြည့်နေသော ပိုင်ရို့ယောင်မျက်လုံးက ဓါး‌တစ်ချောင်းကဲ့သို့ စူးရှသည်။ သူ လှည့်မသွားမီ ဘယ်လောက်ကြာကြာစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်ကို သူတို့ မသိပေ။ သူ့ရယ်သံက ၀မ်ရင်းကွေ့နှင့် လူအိုကြီးနျောင်၏စိတ်ကို အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုကဲ့သို့ ခြောက်လှန့်ကာ သူတို့အသက်ရှုကိုပင် ‌ခက်အောင်လုပ်နိုင်သည်။

ပိုင်ရို့ယောင် ရယ်ပြီး ‌ပြောလိုက်သည်။

"‌ကျောင်းကျောင်းမဟုတ်ဘူး… ထန်ထန်ပဲ…"

ဝမ်ရင်း‌ကွေ့နှင့် လူအိုကြီးနျောင်တို့မြေကြီးပေါ် လဲကျသွားကာ တစ်ကိုယ်လုံးလည်း ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေတော့သည်။

"နောက်ဆုံးတော့... ငါတို့ အသက်ရှင်ပြီ..."

*****

နန်ကျင်းမြို့ နန်ကျင်းဗျူဟာအဖွဲ့အခြေစိုက်စခန်း ...

နေရာကျယ်သည့် စားစရာထုတ်လုပ်‌သောစက်ရုံတစ်ခုဖြစ်သည်။ ထန်မော့ စက်ရုံ၏ထုပ်ပိုးသည့်နေရာကို ဖြတ်လျှောက်ရာ မြေကြီးပေါ်တွင် သေတ္တာများ ပုံထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ‌သေတ္တာများပေါ်တွင် သူကြားဖူးသမျှ နာမည်ကြီးစားစရာဘရန်းတံဆိပ်အားလုံးရှိသည်။ ထန်မော့ အ‌ပေါ်ယံကြည့်ရင်း စက်ရုံမြေပုံကို အကြမ်းဖျင်း သိသွား၏။ သူ ရှောင်ကျီထုံးနှင့်ဖူဝမ်သော်နောက် လိုက်သွားလိုက်သည်။

စက်ရုံကြီးထဲတွင် ဘာမှမရှိချေ။ သူတို့ငါးယောက် စက်ရုံအတွင်းဆုံးပိုင်း လျှောက်သွားသည်နှင့် တစ်ယောက်ယောက်စကားပြောနေသည်ကို ထန်မော့ကြားလိုက်ရ၏။ ပင်ပေါင်အသံနှင့်အတူ စက်ရုံလှေကားမှ မိန်းကလေးငယ်တစ်ယောက် လိမ့်ကျလာ၏။

သူမက ခန္ဓာကိုယ် နာနာမနာနာ ဂရုမစိုက်၍ သူ အမြန်ထကာ ရှောင်ချောင်းကို ကိုင်လိုက်သည်။

"နင် ဒဏ်ရာရသွားရင် ဆရာ့ကို အမြန်ပြလိုက်…အာ ဒဏ်ရာတစ်ခု ဒဏ်ရာကြီးတစ်ခု…”

သူ စိတ်ညစ်သည့်အသံနှင့် ဆက်တိုက်ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ချောင်း စိတ်မရှည်စွာ ရေရွတ်လိုက်၏။

"ငါ မနာပါဘူး…"

သို့သော်လည်း မိန်းကလေး သူ့အား စစ်ဆေးသည်ကို အသာတကြည်ခွင့်ပြုလိုက်သည်။

ခဏကြာပြီးနောက် မိန်းကလေးက ထန်မော့နှင့် ဖူဝမ်သော်ကို သတိထားမိသွားကာ သူတို့ကို စူးစမ်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ထန်မော့ သူ့ကိုယ်သူမိတ်ဆက်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုက ထန်မော့…"

မိန်းကလေး ခေါင်းငြိမ့်ကာ ဖူဝမ်သော်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဖူဝမ်သော်အသံက တည်ငြိမ်သည်။

"အစ်ကိုက ဖူဝမ်သော်…"

မိန်းကလေးမျက်လုံးများ အလွန်ပြူးကျယ်သွားသည်။

"ဖူ… ဖူ… ဖူ …ဖူဝမ်သော်…"

သူ သူ့ခေါင်းဆောင်ကို ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ရှောင်ကျီထုံးပြုံးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်… ဒါက ဖူဝမ်သော်ပဲ…”

ပထမဆုံးအကြိမ် သူ့အဖွဲ့သားက တရုတ်တွင် မည်မျှနာမည်ကြီးမှန်း ထန်မော့ သ‌ဘောပေါက်သွားသည်။

နန်ကျင်းဗျူဟာအဖွဲ့တွင်အဖွဲ့ဝင်၇ယောက်ရှိကြောင်း ရှောင်ကျီထုံးပြောပြထားသည်။ သူ့အပြင် နင်နင်းနှင့် ရှောင်ချောင်းရှိကာ‌ ရှောင်းဝေဟုခေါ်သော (အခုမိန်းကလေး)ဗျူဟာသမားတစ်ယောက်လည်းရှိသည်။ အခြားအဖွဲ့ဝင်သုံးယောက်က ဖြစ်စဉ်များကို အမြဲရှင်း‌လင်းနေ၍ အခြေစိုက်စခန်းသို့ ပြန်လာလေ့မရှိချေ။

ဖူဝမ်ရှန်းက နန်ကျင်း‌ဗျူဟာအဖွဲဝင်မဟုတ်‌ဘဲ နန်ကျင်းအဖွဲ့ဝင်ဖြစ်သည်။ နန်ကျင်းအဖွဲ့က နန်ကျင်းတွင် အင်အားအကြီးဆုံးအဖွဲ့အစည်းဆို လျှင် နန်ကျင်းဗျူဟာအဖွဲ့က နန်ကျင်းအဖွဲ့မှ ငှားထား‌သော ဓားတစ်လက်သာဖြစ်သည်။ သူတို့က သဲလွန်စရှာရန်၊ အန္တရာယ်ရှောင်ရန် နန်ကျင်းအဖွဲ့ရှေ့မှ လျှောက်ရသော ရှေ့တန်းအဖွဲ့ဖြစ်၏။

ဗျူဟာအဖွဲ့က အန္တရာယ်အများဆုံးဖြစ်ကာ ငယ်ပြီး သန်မာသောကစားသမား အလွန်နည်းသည်။ ဖူဝမ်‌ရှန်းနှင့် ရှောင်ချောင်းသာရှိပြီး သူတို့က ရွယ်တူဖြစ်ကြကာ ဖူ၀မ်ရှန်းက ရှောင်ချောင်းထက် အသက်ပိုကြီးသဖြင့် နှစ်ယောက်ဆက်ဆံရေးကောင်းသည်က သာမာန်ပင်ဖြစ်သည်။

ရှောင်ကျီထုံး ရှင်းပြလိုက်သည်။

"နန်ကျင်းဗျူဟာအဖွဲ့ကအရမ်းအန္တရာယ်များတော့ ကျွန်တော်တို့ ဖူဝမ်ရှန်းလို ‌ကလေးတွေကို လက်ခံလေ့မရှိဘူး… ဒါပေါ့ သူလည်း အဖွဲ့ဝင်လုပ်ရတာမပျော်ပါဘူး… "

သူသာ နန်ကျင်းအဖွဲ့သို့သွားနိုင်ရင် ဘာလို့ နန်ကျင်းဗျူဟာအဖွဲ့တွင် ရှိမလဲ…

ဗျူဟာအဖွဲ့၏ပျမ်းမျှအင်အားက နန်ကျင်းအဖွဲ့ထက် ပိုမြင့်သော်လည်း သေနိုင်သည့်နှုန်းလည်း ပိုမြင့်သည်။

ထန်မော့မေးလိုက်သည်။

"ရှောင်ချောင်းကရော…"

ရှောင်ချောင်းက ဖူဝမ်ရှန်းထက် ပိုငယ်သည်။

ရှောင်းကျီထုံးပြုံးလိုက်သည်။

"ရှောင်ချောင်းက မတော်တဆပဲ…သူ့စွမ်းရည်က ပိုအရေးကြီးပြီး ပိုလက်တွေ့ကျလို့…ပြီးတော့ သူ့နောက်ဆုံးမိသားစုဝင်က ကျွန်တော်တို့အဖွဲ့မှာ… သူ ရှောင်းဝေနဲ့လည်း နေချင်လို့…”

အခြားသူများ၏ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စဖြစ်၍ ထန်မော့ ဆက်မမေးတော့ပေ။

တစ်ဖက်တွင် ဖူဝမ်‌သော်က ဖူဝမ်ရှန်းနှင့် ‌တကယ်တော်စပ်သည်ကိုရှောင်ချောင်းမယုံနိုင်သေး ပေ။ ထိုကလေးက အလွန်တော်သော်လည်း လူအချင််းချင်းဆက်ဆံခြင်းနှင့် ပတ်သက်လျှင် တုံးသည်။

ရှောင်ချောင်း ပြောလိုက်သည်။

" ဖူဝမ်ရှန်းက သူ ဖူဝမ်သော်ကို မသိဘူးလို့ ကျွန်တော့်ကို အမြဲပြောတယ်… အစ်ကိုတို့က ဘယ်လို‌လုပ်အမျိုးတော်တာလဲ…သူ ကျွန်တော့်ကို လိမ်ခဲ့တာလား…”

ဖူဝမ်သော်နှင့်တော်စပ်သည်ကို ဖူဝမ်ရှန်း အဘယ်ကြောင့် ဖုံးကွယ်ထား‌ကြောင်းကို လူတိုင်းနားလည်သည်။ ရှောင်းဝေ ရှောင်ချောင်းကို စိတ်ရှည်စွာ ရှင်းပြလိုက်၏။

ထန်မော့နှင့် ဖူဝမ်သော် ဖြည်းဖြည်းချင်း‌ လမ်းလျှောက်ထွက်သွားလိုက်သည်။ ဖူဝမ်ရှန်းကို ခေါ်လိမ့်မည်ဟု ရှောင်းကျီထုံးပြောသည်။ ထန်မော့နှင့် ဖူဝမ်သော် စက်ရုံက နေရာလွတ်‌တစ်နေရာကို သွားလိုက်ပြီး သူတို့အိတ်ကပ်ထဲမှ ကြက်သိုက်‌လေးကို ထုတ်လိုက်သည်။

ထန်မော့ ဂိမ်းကူပစ္စည်းရလာဒ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

[ဂိမ်းကူပစ္စည်း: ငါ့ကြက်အသိုက်]

[ပိုင်ရှင်: ထန်မော့]

[စွမ်းရည်: ထူးထူးရှယ်]

[အဆင့်: ၃]

[တိုက်ခိုက်မှု: မရှိ]

[စွမ်းဆောင်ရည်: သက်မဲ့အရာသုံးခုကိုသိမ်းထားနိုင်သောသိုလှောင်ရာနေရာလွတ်ပစ္စည်း]

[ကန့်သတ်ချက်: ဂိမ်းကူပစ္စည်းများကို မသိမ်းနိုင်]

[မှတ်ချက် : နွေဦးမှာ ကြက်ဥတစ်လုံးပဲ ဥခဲ့ပေမဲ့ ဆောင်းဦးတွင် ကြက်ဥတစ်ဖွဲ့ ဥနိုင်တယ်]

🪩

Prev Next