MM Story Teller

Chapter 161

Viewers 32k

🌍Chapter 161

ကောင်းကင်မှာ တဖြည်းဖြည်းမှောင်မည်းလာခဲ့သည်။ ညနေခင်း ၄နာရီခွဲခန့်တွင်နေလုံးကြီးသည် အနောက်အရပ်သို့တဖြည်းဖြည်း၀င်သွားခဲ့သည်။ အဖြူရောင် တလက်လက်တောက်ပနေသော ငါးထောင့်ကြယ်တစ်ခုက ထိုနေ၀င်ချိန်နှင့်အတူရောနှောနေခဲ့သည်။

ထန်မော့ အပေါ်ထပ်တွင်ရပ်လျက် ထိုထူးဆန်းသော ငါးထောင့်ကြယ်အား စိုက်ကြည့်နေမိလေသည်။ အောက်ထပ်တွင်တော့ နန်ကျင်းအဖွဲ့၀င်များမှာ စုဝေးနေခဲ့ကြသည်။

"အဲဒါ ခေါင်းဆောင်ရှောင်းအဖွဲ့ဆီက အချက်ပြပဲ"

ဖူ၀မ်ရှန်းထိတ်လန့်စွာဆိုလာခဲ့သည်။

ထန်မော့လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုကလေးမည်သည့်အချိန်ကပြေးထွက်လာသည်ကိုမသိလိုက်ရချေ။ ဖူ၀မ်ရှန်းမှာ ရှင်းပြလာခဲ့သည်။

"အရင်က နန်ကျင်းကကစားသမားတစ်ယောက် အကူပစ္စည်းတစ်ခုနဲ့ အဖွဲ့ကို သတင်းလာ၀ယ်ဖူးတယ်..သူ့အကူပစ္စည်းကအဲဒီ အချက်ပြမီးကျည်ပဲ...၄ခုမှာ ၂ခုကို အရေးပေါ်ဆက်သွယ်နိုင်အောင်လို့ ခေါင်းဆောင်ရှောင်းတို့ကိုပေးထားတာ...အဲဒါရပြီးကတည်းက ဒါခေါင်းဆောင်ရှောင်း ဒီအချက်ပြမီးကို သုံးတာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ...သူမတော်တဆတစ်ခုခုကြုံနေရတာများလား"

ဖူ၀မ်သော်၏လေသံမှာ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။

"သူ့မှာ မီးကျည်လွှတ်ဖို့အချိန်ရှိတယ်ဆိုမှတော့ ချက်ချင်းအရေးပေါ်မဟုတ်ပဲ နည်းနည်းနောက်ကျလည်းရတယ်ဆိုတဲ့အဓိပ္ပါယ်ပဲလေ...ပြီးတော့ဒီနေရာက နန်ကျင်း"

သူ့၀မ်းကွဲအစ်ကို၏ စကားကိုကြားလျှင် ဖူ၀မ်ရှန်းစိတ်သက်သာရာရစွာခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ဖူ၀မ်ရှန်း အောက်ထပ်ဆင်းလျက် သူ၏အသင်းဖော်များထံသွားလိုက်သည်။

ထန်မော့နှင့် ဖူ၀မ်သော် သူ၏နောက်မှ လိုက်သွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် ထိုလူအုပ်ထဲ၀င်မပေါင်းပဲ အကွာအဝေးတစ်ခုတွင်ရပ်လျက် ထိုနန်ကျင်းအဖွဲ့၀င်၁၀ယောက်ကျော်ကိုကြည့်နေခဲ့သည်။

နန်ကျင်းအဖွဲ့တွင် အဖွဲ့၀င် ၄၃ယောက်ရှိသည့်အထဲ ၂၆ယောက်မှာ ဖြစ်စဥ်ဂိမ်းများကိုလုပ်ဆောင်ရန်ထွက်သွားကာ ကျန်၁၇ယောက်မှာတော့ နန်ကျင်းအဖွဲ့ချုပ်တွင် လက်ရှိကျန်ရှိနေသော ကစားသမားများပင်ဖြစ်သည်။

ချိုင်ရုန်ကဆိုသည်။

"ရှောင်ကျီထုံးက အချက်ပြမီးလွှတ်လိုက်တာဆိုတော့ သူငါတို့ကိုတစ်ခုခုအတွက်ခေါ်နေတာ သေချာတယ်...ငါလူနည်းနည်းခေါ်သွားမယ် မင်းတို့ကနေခဲ့"

သူသည်၁၀ယောက်ခန့်ကိုနေခဲ့စေကာ ကျန်၆ယောက်ကိုတော့ သူနှင့်အတူခေါ်သွားမည်ဖြစ်သည်။

ချိုင်ရုန်၏ဘေးတွင်ရပ်နေသော မိန်းမငယ်လေူက ခတ္တမျှတွေးတောပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာဆိုလာခဲ့သည်။

"ခေါင်းဆောင်ရှောင်းက မီးကျည်လွှတ်ပြီးအချက်ပြနိုင်တယ်ဆိုတော့...အနက်ရောင်မျှော်စင်ဂိမ်းနဲ့ဆိုင်တဲ့ကိစ္စမဟုတ်ပဲ သူအပြင်မှာ တစ်ခုခုကြုံနေရတာပဲ..အဖြစ်နိုင်ဆုံးကတော့ ခိုး၀င်သူတွေ...ရှင်တို့နေခဲ့ပြီး စောင့်ကြည့်ထားကြပါ ကျွန်မခေါင်းဆောင်နဲ့လိုက်သွားလိုက်မယ်...အခြေအနေပေါ်မူတည်ပြီး သတင်းပြန်ပို့ပေးမယ်...ဘယ်သူမှပြန်မလာဘူးဆို အမြန်ပြေးကြတော့"

ဖူ၀မ်ရှန်းမှာ နေရစ်ခဲ့ရသည့် ၁၀ယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သူ ကျန်လူများ၏စကားကိုနားထောင်နေရင်း သူ၏နှုတ်ခမ်းအစုံမှာ ပိတ်လိုက်ဖွင့်လိုက်ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူကထူးဆန်းသောအမူအယာဖြင့်မေးလာခဲ့သည်။

"ကျွန်တော်တို့ပြေးရမှာလား"

အမျိုးသမီးမှာခေါင်းညိတ်သည်။

"ခေါင်းဆောင်ချိုင်တောင်မဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ ခိုး၀င်သူမျိုးဆို...မင်းတို့အတွက်ပြေးဖို့ဆိုတာ အသင့်တော်ဆုံးပဲလေ"

နန်ကျင်းအဖွဲ့မှာ နောက်ထပ်လှုပ်ရှားရမည့်အစီအစဥ်ကို လျှင်မြန်စွာပင်ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ မိနစ်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ချိုင်ရုန်နှင့်အဖွဲ့၀င်များမှာ ထိုအချက်ပြမီးဦးတည်ရာထံသို့ ထွက်ခွာရန်ပြင်လိုက်ကြလေသည်။ ကျန်ကစားသမားများမှာလည်း အားမနေခဲ့ချေ။ သူတို့သည် ခွန်အားကြီးရန်သူများရောက်လာမည်စိုးသောကြောင့် ဌာနချုပ်ရှိ အသုံး၀င်သော အကူပစ္စည်းများကို စတင်သိမ်းဆည်းထုပ်ပိုးလိုက်ကြလေသည်။

ဖူ၀မ်ရှန်းပြန်ရောက်လာပြီး ဖူ၀မ်သော်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မတော်တဆမှုရှိနိုင်တယ်...လွန်ခဲ့တဲ့၂လက ခိုး၀င်သူအုပ်စုတစ်စု အဖွဲ့ချုပ်ကိုလာတိုက်ခဲ့သေးတယ်...အဲတုန်းကအဲဒီခိုး၀င်သူတွေကို နှင်ထုတ်ဖို့တင် အဖွဲ့၀င်ဒါဇင်ကျော်သေသွားရတာ...ကော..ထန်..."

ဖူ၀မ်ရှန်းက ထန်မော့ကို မည်သို့ခေါ်ရမှန်းမသိသဖြင့်ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ အဆုံးတွင် သူသည်မျက်တောင်ခတ်လျက် လက်လျှော့လိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော်ကတော့ ဘာမှမဖြစ်ဖို့မျှော်လင့်တာပဲ...

ခေါင်းဆောင်ရှောင်းကတောင် အချက်ပြမီးလွှတ်ရတယ်ဆိုတော့ ပြဿနာကြီးလို့ဖြစ်နိုင်တယ်...ဒါကနန်ကျင်းအဖွဲ့ရဲ့ ပြဿနာဆိုတော့ ကောတို့ရှောင်လို့ရပါတယ်"

ကိစ္စမှာ ထန်မော့နှင့် ဖူ၀မ်သော်သည် နန်ကျင်းအဖွဲ့နှင့်မသက်ဆိုင်သည်ဖြစ်၍ သူတို့အခုထွက်သွားနိုင်လေသည်။

ဖူ၀မ်ရှန်းက ထိုသို့ဆိုသော်လည်းသူ၏မျက်လုံးတို့မှာ ဖူ၀မ်သော်အား မျှော်လင့်ချက်တို့နှင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့လေသည်။ သူသည် သူ၏၀မ်းကွဲအစ်ကိုကြီးအား သံသယကင်းမဲ့သော မျက်၀န်းတို့ဖြင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဖူ၀မ်ရှန်းမှာ ဖူ၀မ်သော်ထံမှ မကြာခဏအနိုင်ကျင့်ခံရဖူး၍ ဖူ၀မ်ရှန်းမှာ ထိုအမည်ထံမှ လွှမ်းမိုးခံရမှုနှင့်အတူကြီးပြင်းလာခဲ့သည်။ သို့သော် ဖူ၀မ်သော်က ရှောင်ပြေးတတ်သောလူမျိုးမဟုတ်ချေ။ သူ၏၀မ်းကွဲအစ်ကိုကြီးမှာ အလွန်ယုံကြည်အားကိုးရသောလူမျိုးဖြစ်သည်။

ဖူ၀မ်သော်မှာ နန်ကျင်းအဖွဲ့နှင့်မသက်ဆိုင်လျှင်တောင် သူ့(ဖူ၀မ်ရှန်း)ကို တစ်ယောက်တည်းချန်ထားခဲ့ရန်မဖြစ်နိုင်ချေ။

ထိုစဥ်ဖူ၀မ်ရှန်း အသံတစ်ခုကိုကြားလိုက်ရသည်။

"ငါသွားကြည့်မှာပါ"

ဖူ၀မ်သော်နှင့် ဖူ၀မ်ရှန်းတို့မှာ ထန်မော့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထန်မော့တည်ငြိမ်စွာရှင်းပြလိုက်သည်။

"အရင်က ကျွန်တော်တို့ ခေါင်းဆောင်ရှောင်းနဲ့နည်းနည်း ဆုံဖူးတာပဲလေ...အဲဒီကြက်ဆင်ဂိမ်းကအတော်မလွယ်တဲ့ဂိမ်းဆိုပေမယ့် သူကျအေးအေးဆေးဆေးနဲ့ အဆုံးအထိ ပူပန်နေတာမျိုးမရှိခဲ့ဘူး...သူ့လိုလူမျိုးက မီးကျည်လွယ်လွယ်နဲ့လွှတ်မှာတော့မဟုတ်ဘူး"

ထန်မော့ဖူ၀မ်ရှန်းကိုကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီဟာက မီးကျည်ကိုသုံးတာ ပထမဆုံးအကြိမ်လို့မင်းပြောတယ်မလား"

ဖူ၀မ်ရှန်း ခတ္တမျှ အံ့အားသင့်နေပြီးမှ ခေါင်းညိတ်လာခဲ့သည်။

"ဟုတ်တယ်..ခေါင်းဆောင်ရှောင်းကတော့ပထမဆုံးသုံးတာ"

" ဒါဆို တကယ်စိတ်၀င်စားဖို့ကောင်းတဲ့ကိစ္စဖြစ်မှာပဲ...မင်းခေါင်းဆောင်ပြောသလိုပဲ သူမီးကျည်ကိုလွှတ်နိုင်တယ်ဆိုမှတော့ ဂိမ်းထဲမှာလည်းမဟုတ်ဘူး..အခြေအနေကအနက်ရောင်မျှော်စင်ဂိမ်းနဲ့မဆိုင်ဘူး..ခိုး၀င်သူကြောင့်လို့လဲမထင်ဘူး"

ဖူ၀မ်ရှန်း မျက်မှောင်ကျုံ့သည်။

"အစ်ကိုမသိတာနေမှာ ခေါင်းဆောင်ရှောင်းရဲ့စွမ်းရည်က အသုံး၀င်ပေမယ့် အရမ်းမသန်မာဘူး သူသာခိုး၀င်သူနဲ့တကယ်ကြုံရတာဆိုရင် ပြေးရင်းလွှားရင်း မီးကျည်ပစ်လိုက်တာလည်းဖြစ်နိုင်တယ်လေ"

ဖူ၀မ်သော်က ထန်မော့အစားပြန်ဖြေလာခဲ့သည်။

"သူ့လိုလူမျိုးက စွမ်းရည်ကသိပ်မသန်မာရင်တောင် ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းလည်းမြင့်ပြီး တစ်ယောက်တည်းဘယ်တော့မှ လှုပ်ရှားမှာမဟုတ်ဘူး"

ဖူ၀မ်ရှန်းနားလည်သွားခဲ့သည်။

"ဟုတ်တယ် ခေါင်းဆောင်ရှောင်းက ကျိန်းသေပေါက် အစ်မနင်နင်းနဲ့ရှိနေမှာ...အစ်မနင်နင်းကအရမ်းသန်မာတာ ခေါင်းဆောင်ကပဲ သူ့ထက်ပိုသာတာ"

"ဒါဆိုသူဘာလို့နင်းနင်းကိုပြေးပြီး သတင်းမပို့ခိုင်းရတာလဲ"

ထန်မော့ကရယ်သည်။

"ဒါဆိုသူ အဲဒီမီးကျည်ကိုလွှတ်ဖို့အချိန်ရှိမှာမဟုတ်ဘူး...နင်နင်းတောင်မလွတ်နိုင်တဲ့ရန်သူသာဆို အဲဒီလူရဲ့ခွန်အားက သာမာန်တော့မဟုတ်ဘူး... ပြီးတော့နန်ကျင်းအဖွဲ့ကို အဲဒီနေရာကိုခေါ်တာထက် ရှောင်ကျီထုံးတို့ အဖွဲ့နေရာကိုပဲသွားမှာပေါ့ ရှောင်ကျီထုံးသာ ခွန်အားကြီးခိုး၀င်သူနဲ့ဆုံရရင် နင်နင်းကိုလွတ်အောင်ပြေးခိုင်းပြီး နန်ကျင်းအဖွဲ့ကိုသတင်းပို့ခိုင်းမှာ..နန်ကျင်းနဲ့ ဗျူဟာအဖွဲ့ကအရင်ဆုံး ပလန်ချပြီးမှ လှုပ်ရှားကြမှာ... သူကမစီမစဥ်ပဲ အလျင်စလိုလုပ်မယ့်သူမျိုးမဟုတ်ဘူး"

ဖူ၀မ်ရှန်းမှာ ထန်မော့၏စကားများကိုတွေးလျက် ထပ်မံငြင်းမနေတော့ချေ။ ထန်မော့စကားများမှာ မှန်လေသည်။

ထို့နောက်ထန်မော့ကဆိုသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲဆိုတာ ကျွန်တော်သွားကြည့်မယ်"

ဖူ၀မ်ရှန်း ဤကိစ္စ၏နောက်ကွယ်မှ အကြောင်းကို တဖြည်းဖြည်းနားလည်လာခဲ့သည်။ သူမော့ကြည့်လိုက်လျှင် ထန်မော့နှင့်ဖူ၀မ်သော်မှာ နေရာမှထွက်ခွာလျက် ထိုငါးထောင့်ကြယ်ထံသို့ဦးတည်နေကြသည်ကိုတွေ့လိုက်ရလေသည်။ သူသည်အလျင်စလိုဆိုသည်။

"ကော ကျွန်တော်လည်းလိုက်လို့ရမလား...ကျွန်တော်လည်း ဘာဖြစ်လဲသိချင်လို့"

ဖူ၀မ်သော်ရပ်သွားကာ ဖူ၀မ်ရှန်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ဖူ၀မ်ရှန်းမှာ ရှေ့သို့ဆက်သွားနေသော အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် လူကိုမော့ကြည့်လိုက်လေသည်။

ဖူ၀မ်သော် ခတ္တမျှငုံ့ကြည့်နေပြီးနောက် သူ၏နှုတ်ခမ်းတို့ တွန့်ကွေးသွားခဲ့သည်။ အဆုံးတွင် သူတို့၃ဦးလုံး ထိုမီးကျည်၏တည်နေရာဆီသို့လျှောက်သွားလိုက်ကြတော့သည်။

ထန်မော့မပြောခဲ့သော်လည်း ဖူ၀မ်သော်အလိုလိုနားလည်သော အရာတစ်ခုရှိခဲ့သည်။

ထိုမီးကျည်ပစ်သူမှာ ရှောင်ကျီထုံးဖြစ်နေရုံနှင့် ထန်မော့ထိုနေရာသို့သွားကြည့်ရန် ဆန္ဒရှိမည်မဟုတ်ချေ။ သူ၏သိချင်စိတ်က ထိုမျှမကြီးမားသည်က အသေအချာပင်။ အကြောင်းပြချက်အမှန်မှာ...

ထန်မော့ခေါင်းမော့လျက် ကောင်းကင်ပေါ်၌တွဲလွဲခိုနေသော အနက်ရောင်မျှော်စင်ကြီးကိုကြည့်လိုက်သည်။

"သိပ်နီးနေတယ်"

ထန်မော့ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဖူ၀မ်ရှန်းက သေချာမကြားလိုက်၍ မေးလာခဲ့သည်။

"ဘာပြောလိုက်တာလဲဟင်"

ထန်မော့ခေါင်းခါသည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး"

ဖူ၀မ်ရှန်းနှင့် ထန်မော့မှာ အလွန််မရင်းနှီးလှချေ။ သူ၏ထန်မော့အပေါ်အမြင်မှာ 'ထိုဆိုက်ကိုငကြောင်ကို မမျှော်လင့်ထားစွာ အဆုံးသတ်လိုက်သော သန်မာသည့်ကစားသမား'ဟူ၍ပင်။ ထိုသူသည်ကား အလွန်သန်မာကာ သွားရှုပ်၍မရချေ။ ဖူ၀မ်ရှန်းထပ်၍မမေးလိုက်တော့။

ဖူ၀မ်သော်သည်လည်း ထန်မော့၏ ရေရွတ်သံကိုကြား၍ ထိုအနက်ရောင်မျှော်စင်ကိုလိုက်၍ကြည့်လိုက်သည်။

ရှောင်ကျီထုံးက ထိုမီးကျည်ကို မျှော်စင်နှင့် အလွန်နီးကပ်သည့်နေရာမှ ပစ်ခဲ့သည်။

တောက်ပသော ငါးထောင့်ကြယ်မှာ မျှော်စင်နှင့် နေ၀င်ချိန်ကြားတွင် ညပ်နေခဲ့သည်။ နေ၀င်ချိန်မှာ ဘယ်ဘက်တွင်ဖြစ်ကာ မျှော်စင်မှာ ညာဘက်တွင်ဖြစ်ပြီး ၄င်းကို မြင်သော လူအများစုမှာ အနက်ရောင်မျှော်စင်နှင့် ဆိုင်သည်ဟုထင်ကြလိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။

မည်သည့်ပတ်သက်မှုမျှမရှိလျှင် အကောင်းဆုံးပင်။

ထန်မော့ သူ၏ရင်ထဲမှ တိတ်တဆိတ်တွေးလိုက်မိသည်။

နန်ကျင်းအဖွဲ့တည်နေရာမှာ ရှင်းကျဲခုနှင့် သိပ်မဝေးချေ။ နာရီ၀က်ခန့်အကြာတွင် လူ၃ယောက် အနက်ရောင်မျှော်စင်အောက်သို့ အောင်မြင်စွာရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ ချိုင်ရုန်က ဖူ၀မ်ရှန်းကိုမြင်လျှင် အံ့အားသင့်လျက်လျှောက်လာခဲ့လေသည်။

"ရှောင်ရှန်း ဒီကိုဘာလို့ရောက်နေတာလဲ"

ဖူ၀မ်ရှန်းမှာ သမာသမတ်ကျစွာပြန်ဖြေလာခဲ့သည်။

"ကော နောက်ကလိုက်လာတာ"

ဖူ၀မ်သော် မျက်ခုံးအသာပင့်လိုက်လေသည်။ ဖူ၀မ်ရှန်းမှာ ခတ္တမျှကုပ်သွားပြီးမှ ရင်ကိုပြန်ကော့လိုက်လေသည်။

ချိုင်ရုန်"..."

"အစ်ကိုရှိလာတော့မတူတော့ဘူးပေါ့"

ချိုင်ရုန်ရေရွတ်လိုက်သော်လည်း ဖူ၀မ်ရှန်းအား သူ၏အစ်ကိုဖြစ်သူရှေ့တွင်တော့ မဆူနိုင်ခဲ့ချေ၊

ရှင်းကျဲခု၏အလယ်တွင် ဆွန်းရဲ့စန်း၏ မြင့်မားသောရုပ်ထုကြီးရှိသည့် ရင်ပြင်တစ်ခုရှိလေသည်။ ထိုရုပ်ထု၏အပေါ်တွင် အနက်ရောင် သုံးထောင့်သဏ္ဍာန်မျှော်စင်ကြီးမှာ ပေ၁၀၀အမြင့်ပေါ်တွင်တွဲလွဲခိုနေခဲ့သည်။ ရှောင်ကျီထုံးနှင့် နင်နင်းမှာလည်း ထန်မော့နှင့် ဖူ၀မ်သော်တို့ကိုတွေ့လိုက်လေသည်။

နင်နင်းက သူမ၏လက်ထဲတွင်ငွေရောင်လေးတစ်ခုကိုကိုင်ထားပြီး ရှောင်ကျီထုံးက အံ့အားသင့်နေရာမှ ရယ်မောလိုက်သည်။

"မစ္စတာထန် မစ္စတာဖူ"

ထန်မော့လျှောက်သွားလျက် တိုက်ရိုက်ပင်မေးလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ..အနက်ရောင်မျှော်စင်နဲ့ဆိုင်တာလား"

ရှောင်ကျီထုံးက ၄င်းမှာ အနက်ရောင်မျှော်စင်နှင့်ဆိုင်မှန်း ထန်မော့ခန့်မှန်းမိသည်ကို မအံ့သြမိချေ။ သူ ဖူ၀မ်သော်နှင့် ထန်မော့ကို သီးသန့်ခေါ်သွားလိုက်သည်။ သူတို့သည်လမ်းပေါ်တွင်ရပ်လျက် အနက်ရောင်မျှော်စင်ကိုကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထန်မော့ ထိုအနက်ရောင်၃ထောင့်သဏ္ဍာန်ကြီးကို ဂရုတစိုက်ကြည့်နေခဲ့လေသည်။ အတော်ကြာကြည့်ပြီးနောက် မေးခွန်းမေးရန်ပြင်လိုက်စဥ်မှာပင် သူ၏မျက်လုံးတို့ တဖြည်းဖြည်းပြူးကျယ်သွားခဲ့လေသည်။

ထန်မော့မှာ ရှော့ခ်ရသွားခဲ့သည်။

"အဲဒါကဘာလဲ"

ရှောင်ကျီထုံး ပြုံးလျက်ခေါင်းညိတ်လာခဲ့သည်။

"ဟုတ်တယ်...အဲဒါပဲ"

သူတို့သည် အနက်ရောင်မျှော်စင်ပေါ်မှ အလင်းစက်လေး၃စက်ပေါ်လာသည်ကိုတွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအလင်းစက်များမှာ သေးငယ်လွန်း၍ အသေအချာစူးစိုက်ကြည့်မနေသ၍မမြင်နိုင်ချေ။ အနက်ရောင်မျှော်စင်မှာ မီတာ၁၀၀ကျော်မြင့်ကာထိုအလင်းစက်လေး၃ခုမှာ လက်သည်းခွံအရွယ်အစားသာရှိသည်။ ထန်မော့၏ အမြင်အာရုံတိုးတက်လာခြင်းသာမရှိပါက ထိုအလင်းစက်များကို ဘယ်တော့မှမြင်နိုင်ခဲ့လိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။

၄င်းမှာ ကွန်ပြူတာပေါ်မှ laodingတစ်ခုနှယ်။ ထိုအလင်းစက်လေး၃ခုမှာ ဘယ်မှနေညာသို့ အစဥ်လိုက်တဖြတ်ဖြတ်လင်းနေခဲ့သည်။ အကုန်လုံးလင်းသွားပြီးလျှင် ပြန်မှောင်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဘယ်မှညာသို့ပြန်လင်းလာပြန်သည်။

ထန်မော့ အချိန်တစ်ခုကြာလေ့လာနေပြီးနောက် ရှောင်ကျီထုံးအား အတည်အတန့်ကြည့်လျက် မေးလိုက်သည်။

"အဲဒါကဘာလဲ"

သူ၏တည်ငြိမ်သောလေသံတွင် မည်သည်အံ့အားသင့်မှုမျှမပါရှိချေ။

ရှောင်ကျီထုံးမျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးမှာ တဖြည်းဖြည်းမှိန်ဖျော့သွားခဲ့သည်။

"မသိဘူး"

အနက်ရောင်မျှော်စင်ပေါ်မှ တဖြတ်ဖြတ်လင်းနေသော ထိုအလင်းစက်၃စက်မှာ မည်သည်ဖြစ်မည်နည်း...မည်သူမျှမသိနိုင်ချေ...

သို့သော်ဤသည်မှာ ခိုး၀င်သူများထက်ပိုအရေးကြီးသည်မှာတော့ အသေအချာပင်။

လွန်ခဲ့သော ၃လခန့်က အနက်ရောင်မျှော်စင်မှာ ၄င်းသည် ဗားရှင်း ၂.၀ကိုမြှင့်တင်မည်ဟုကြေညာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ အစစ်အမှန်ဂိမ်းနှင့် စုဝေးခြင်းဂိမ်းတို့ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကစားသမားတိုင်းမှာလည်း ၃လအတွင်းအနက်ရောင်မျှော်စင်ကိုတိုက်ခိုက်ရမည်ဖြစ်သည်။ ယခုအနက်ရောင်မျှော်စင်မှာ တဖန်ထူးဆန်းလာခဲ့ပြန်သည်။

ထန်မော့ချက်ချင်းတွေးလိုက်မိသည်။

"ဒီဟာကနန်ကျင်းရဲ့အနက်ရောင်မျှော်စင်မှာပဲဖြစ်နေတာလား..ကမ္ဘာပေါ်ကတခြားမျှော်စင်တွေကရော.."

ထန်မော့သည်ရှန်ဟိုင်းမှထွက်မလာခင်က ထန်မော့သည် ရှန်ဟိုင်းမှအနက်ရောင်မျှော်စင်ကို အသေအချာစူးစမ်းခဲ့ကာ ထိုသို့ပုံမှန်မဟုတ်မှုမျိုးကိုမတွေ့ခဲ့ရချေ။ ဤသည်မှာအရင်ကမရှိခဲ့ဖူးမှန်း ၉၀ရာခိုင်နှုန်းသေချာကာ ယခုမှရှာတွေ့သည်ကိုလည်း ၁၀ရာခိုင်နှုန်းသေချာလေသည်။

ချိုင်ရုန်ကဆိုသည်။

"ရှောင်ကျီထုံးလည်းအဲဒါကိုမသေချာလို့ ကျွန်တော်ကျန်ကျင်းကိုလူလွှတ်ပြီး အခြေအနေကိုစစ်ဆေးခိုင်းထားတယ်"

လုပ်သင့်သည်မှန်သမျှကို လုပ်ပြီးဖြစ်သည်။ လူတိုင်းမှာ နေရာတွင်ရပ်လျက် ထိုအလင်းစက်၃စက်ကို မမှိတ်မသုန်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

"ဘယ်လိုတွေ့သွားတာလဲ"

လေသံနိမ့်နိမ့်တစ်ခုကရုတ်ချည်းမေးလာခဲ့သည်။

ရှောင်ကျီထုံးမှာ အသံပိုင်ရှင်ကိုလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက်ပြုံးလိုက်သည်။

"တိုက်ဆိုင်သွားတာပါ"

"ကျွန်မကြောင့်"

လူတိုင်း နင်နင်းကိုလှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

နင်နင်းမှာ တချိန်လုံး ဘေးတွင်သာ တိတ်တဆိတ်ရပ်နေခဲ့ခြင်းပင်။ သူမ လက်ကိုပိုက်လျက် အေးစက်စွာဖြေလာခဲ့သည်။

"ကျွန်မအနက်ရောင်မျှော်စင်ဂိမ်းတစ်ခုဆီကနေ အသက်ရှင်လျက်ပြန်ထွက်လာတိုင်း ဒီနေရာကိုလာပြီး မျှော်စင်ကိုမော့ကြည့်တတ်တယ်... ခေါင်းဆောင်ရှောင်းကကျွန်မနဲ့လိုက်လာတာပါ...ဒီတစ်ခါကျွန်မတို့၀င်တဲ့ဂိမ်းက ဒီနဲ့နည်းနည်းနီးတော့ အသင်းနေရာကိုမပြန်ပဲ ဒီကိုတိုက်ရိုက်လာခဲ့လိုက်တာ.. ကျွန်မသေချာကြည့်နေတုန်း ဒီအလင်းစက်၃စက်ကိုတွေ့ခဲ့တာ"

🪩

Prev Next