MM Story Teller

Chapter 184

Viewers 32k

🌍Chapter 184

"တိုက်ဆိုင်တာလား၊ ဒီဟာကပေကျင်း ၁၇လမ်းပြီးတော့ ချောင်းယန် ခရိုင်နဲ့အတော်ဝေးတယ်လေ။ ခင်များပြောသလိုဆို ထျန်းရွှမ်က ချောင်းယန်မှာမလား။ လေးလအတွင်းထဲတော့ အဖွဲ့အစည်းက အဲလောက်ကျယ်ပြန့်လာတာမဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူတို့ခိုး၀င်သူတွေချည်းမဟုတ်ဘဲ တရား၀င်ကစားသမားတွေနဲ့ အရံကစားသမားတွေကိုပါ လက်ခံမှရမှာ။ အကယ်၍ အရံကစားသမားတွေက ကျွန်တော်တို့ကို အလစ်တိုက်ဖို့စောင့်နေတယ်ထားဦး သူတို့ကျွန်တို့ပေကျင်းကို ဒီနေ့လာနေတယ်ဆိုရယ် ဘယ်နားရောက်နေပြီဆိုတာရယ်ကို ဘယ်လိုသိတာလဲ။

ဖူ၀မ်သော် white boardကို ညင်သာစွာ တတောက်တောက်ခေါက်နေခဲ့သည်။

ထန်မော့ သူ့အားတိတ်ဆိတ်စွာကြည့်နေမိလေသည်။

ဖူ၀မ်ရှန်းမှာလည်း အကြီး၂ယောက်အားကြည့်လျက် ဘာတစ်ခွန်းမှ ၀င်မပြောရဲချေ။

စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ဖူ၀မ်သော်ထန်မော့ကိုကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာဆိုလိုက်သည်။

"ဒါက တကယ်တိုက်ဆိုင်တာလို့ထင်နေတာလား"

ထန်မော့သူ့ကိုကြည့်လိုက်မိသည်။

ထို့နောက် သူသက်ပြင်းကိုချလျက်

"မထင်ပါဘူး"

ကမ္ဘာပေါ်တွင် ထိုမျှတိုက်ဆိုင်မှုမျိုးမရှိနိုင်ချေ။

ထျန်းရွှမ်အဖွဲ့အစည်းမှာ ထိုလေးလအတွင်း ကြီးမားလာနိုင်သော်လည်း ပေကျင်းတစ်မြို့လုံးကို ဖြန့်ကျက်ထားနိုင်သည်အထိတော့မဖြစ်နိုင်။ ၁၇လမ်းမှာ ချောင်ယန်ခရိုင်နှင့် အလွန်ဝေးကွာလွန်းသည်။ ဤခိုး၀င်သူ၄ယောက်က မိမိနှင့်ဖူ၀မ်သော်အတွက်သက်သက် လာစောင့်နေခြင်းသာဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့အပြင် သူတို့တွင် အချိန်နောက်ပြန်ဆုတ်နိုင်သော စွမ်းရည်လည်းရှိပြီး အမှန်တကယ် အန္တရာယ်များသော လူသတ်သမားများလည်းဖြစ်သည်။

"ဒီစွမ်းရည်ကို တစ်နေ့မှာ ၇ကြိမ်သုံးလို့ရတယ်။ သူတို့ကကျွန်တော့်ရဲ့ စွမ်းရည်တော်တော်များများကို သိသွားတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်ကလည်း သဲလွန်စအတွက် စာအုပ်စင်ကို မီးရှို့လိုက်သေးတယ်။ သူတို့အနည်းဆုံး ၅ကြိမ်လောက်တော့ အချိန်ကို ပြန်ဆုတ်ခဲ့လောက်တယ်။ အကယ်၍ လမ်းကြုံလုယက်ရုံပဲဆိုပထမတစ်ကြိမ်မအောင်မြင်ကတည်းက လက်လျှော့ခဲ့လောက်တယ်။ သိပ်ပြီး စွန့်စားနေမှာမဟုတ်ဘူး"

ဖူ၀မ်သော် ထန်မော့အားကြည့်လိုက်သည်။

"အဲဒါကြောင့် ဒီနေရာမှာ အလစ်တိုက်ဖို့ တမင်လာစောင့်နေတာ"

ဖူ၀မ်ရှန်းကမေးလိုက်သည်။

"Ge ပေကျင်းမှာတုန်းက သူတို့နဲ့ပြဿနာတက်ခဲ့တာလား။ သူတို့က Geတို့ကိုသတ်ဖို့ ဒီလောက်တောင်ကြိုးစားနေတာ"

"ဟင့်အင်း"

ထိုအဖြေမှာ ထန်မော့နှင့်ဖူ၀မ်ရှန်းမျှော်လင့်ထားသည်ထက်ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။

ထန်မော့ အံ့အားသင့်သော အမူအယာမျိုးပြုလုပ်လာပြီး သူ၏အတွေးများမှာ ပိုမိုရှုပ်ထွေးလာခဲ့သည်။ သူကမေးလိုက်သည်။

"ပြဿနာမတက်ခဲ့ဘူးဆိုပေမယ့် ခင်ဗျား သူတို့ခေါင်းဆောင်နဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့သေးတယ်မလား"

ဖူ၀မ်သော်ကရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဆွေးနွေးရုံသက်သက်ပါပဲ။ ကိုယ်က အနက်ရောင်မျှော်စင်ပထမထပ်ကို ပထမဆုံးရှင်းခဲ့တဲ့ကစားသမားလေ ပြီးတော့ တစ်ကမ္ဘာလုံးက ကိုယ်က ပေကျင်းခရိုင်၁ကကစားသမားဆိုတာကိုသိတယ်။ သူတို့အဖွဲ့အစည်းက တကယ့်အရူးတွေ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုတိုးတက်အောင်လုပ်ပြီး မြို့ကိုတည်ငြိမ်အောင်ထားချင်တဲ့ နန်ကျင်းနဲ့မတူဘူး။ တိုက်အဖွဲ့နဲ့လည်းမတူဘူး။ သူတို့ကပေကျင်းကကစားသမားတွေကိုလိုက်သတ်တာတော့မဟုတ်ပေမယ့် သန်မာတဲ့ကစားသမားတွေကို သူ့တို့အဖွဲ့ထဲအတင်း၀င်ခိုင်းတယ်၊ မဟုတ်ရင် သတ်ပစ်တယ်"

ထန်မော့ကမေးလိုက်သည်။

"ဒီတော့ခင်များပေကျင်းကထွက်အလာ ခင်များကိုတွေ့ပြီး အသင်း၀င်စေချင်ခဲ့တာလား"

"ကိုယ်ကခိုး၀င်သူလေ"

ထန်မော့တန့်သွားပြီးမှ ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်ကာ

"ဟုတ်သား ခင်များကခိုး၀င်သူပဲ"

သန်မာသော ခိုး၀င်သူတစ်ဦးက သန်မာသော ခိုး၀င်သူအဖွဲ့အစည်းကို ၀င်သည်မှာ သာမာန်ကိစ္စပင်။

သို့သော် ဖူ၀မ်သော်က အသင်း၀င်ရန် ငြင်းဆိုခဲ့သောကြောင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့ကြလိမ့်မည်။ ရလဒ်မှာ ဖူ၀မ်သော် ပေကျင်းမှ အေးဆေးထွက်လာနိုင်ပြီး ထျန်းရွှမ်သည်လည်း မည်သည့်ဆုံးရှုံးမှုမှ မကြုံခဲ့ရချေ။

ဖူ၀မ်သော်ကဆိုလိုက်သည်။

"ကိုယ်သူတို့နဲ့ညှိနှိုင်းခဲ့တာက ကိုယ်တို့တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ထိပ်တိုက်မတွေ့တော့ဘူးပေါ့၊ အငြင်းအခုံလည်းရှိတော့မှာမဟုတ်ဘူး"

ဖူ၀မ်ရှန်းကရေရွတ်လာသည်။

"ဒါဆိုသူတို့ဘာလို့..."

ဖူ၀မ်သော်ကမေးလိုက်သည်။

"သူတို့ဒီမှာ ငါ့ကိုသတ်ဖို့ရောက်လာတာဟုတ်လို့လား"

ထိုမေးခွန်းမှာ ထန်မော့နှင့် ဖူ၀မ်ရှန်းကို တောင့်တင်းသွားစေသည်။

ဖူ၀မ်သော်၏လက်ချောင်းများမှာထန်မော့ကိုကြည့်လျက် တင်းကြပ်သွားခဲ့သည်။ သူကဆက်၍ဆိုလိုက်သည်။

"သူတို့ကမင်းကိုပစ်မှတ်ထားနေတာ၊ ကိုယ်တို့လူချင်းခွဲပြီးတော့ ကိုယ့်အစားမင်းကိုတိုက်ခိုက်ခဲ့တာ၊ မင်းကိုသတ်ချင်ခဲ့တာ၊ ထန်မော့ သူတို့မင်းကိုသတ်ချင်လောက်အောင် ဘာတွေများလုပ်ထားခဲ့တာလဲ"

ထိုသူတို့အဘယ်ကြောင့် သူ့ကိုပစ်မှတ်ထားနေရပါသနည်း။

ထန်မော့၏နှုတ်ခမ်းတို့ဖြောင့်တန်းသွားလျက် သူ၏ဦးနှောက်မှာလည်း လျင်မြန်စွာ အလုပ်လုပ်နေခဲ့သည်။ အချိန်နောက်ပြန်ဆုတ်စဥ်ကမှတ်ဥာဏ်များ သူ့တွင် မကျန်ရစ်ချေ။ သို့သော် ထိုသူများမှာ မိမိကိုအမှန်တကယ် သတ်ချင်နေခဲ့သည်ကိုတော့ခံစားမိလေသည်။ အကယ်၍ ဖူ၀မ်သော်အားပစ်မှတ်ထားနေခြင်းဆိုပါက လူချင်းခွဲပြီးစဥ်ကတည်းက ဖူ၀မ်သော်ကိုသာ တိုက်ခိုက်ကြသင့်သည်။

ထို့ကြောင့် ထိုသူများ၏ ပစ်မှတ်မှာ မိမိသာဖြစ်လေသည်။ သူ့၏စိတ်ထဲတွင်ဖြစ်နိုင်ချေများစွာကို တွက်ချက်နေခဲ့ပြီး သူ၏သူငယ်ချင်းဖြစ်သူက ထိုအဖွဲ့၀င်အသင်းသားဖြစ်နေနိုင်သော ဖြစ်နိုင်ချေကိုပါ ဖယ်မထားခဲ့ချေ။ အဆုံးတွင်ထန်မော့သက်ပြင်းချလျက် ဖူ၀မ်သော်ကိုကြည့်လိုက်လေသည်။

"အကုန်လုံးကတော့မေးခွန်းတစ်ခုပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတယ်၊ ထျန်းရွှမ်က ကျွန်တော်တို့တည်နေရာကိုဘယ်လိုသိနေတာလဲ။ ကျွန်တော်တို့ပေကျင်းကိုလာနေတယ်ဆိုတာ ဒီနားကအခုချိန်ဖြတ်မယ်ဆိုတာကိုပါ အတိအကျလေ"

ဖူ၀မ်ရှန်းကတွေးလျက်

"သူ့တို့အဖွဲ့ထဲကတစ်ယောက်က အနာဂါတ်ကိုခန့်မှန်းနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်မျိုးရှိလို့လား"

ထန်မော့ပြန်မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဒီနေ့ ဒီနေရာကိုလာတိုက်တဲ့၄ယောက်လုံး သေသွားမယ်ဆိုတာကိုကြ ဘာလို့မခန့်မှန်းမိတာလဲ"

ဖူ၀မ်ရှန်းလည်း ၄င်းကိုဖြေရှင်းချက်ထုတ်မပေးနိုင်၍ ပါးစပ်ပိတ်သွားခဲ့သည်။

ထိုစွမ်းရည်မှာ ထန်မော့၏တည်နေရာတစ်ခုတည်းကိုသာ ခန့်မှန်းနိုင်ခြင်းမျိုးဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ သို့တိုင်အောင် ၄င်းမှာ အလွန်မဆီလျော်သောအကြောင်း ပြချက်မျိုးဖြစ်နေဆဲပင်။

"သူတို့ကျွန်တော့်ကိုမသိလောက်ဘူး။ ထန်မော့ဆိုတဲ့နာမည်က လူသိမများဘူး။ ခင်များကသာ အနက်ရောင်မျှော်စင်ပထမထပ်နဲ့ ဒုတိယထပ်ကို အရင်ဆုံးရှင်းခဲ့တဲ့သူ ကျွန်တော်မဟုတ်ဘူး"

ထန်မော့ကခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေခဲ့သည်။

"ထျန်းရွှမ်ကကျွန်တော်ကိုသိနေနိုင်တဲ့တစ်ခုတည်းသော အချက်က ကျွန်တော်က ခက်ခဲမှုအဆင့်ကိုရှင်းခဲ့ဖူးလို့ပဲ။ ဒါပေမယ့် အဲဒီအချိန်တုန်းကလည်း ကျွန်တော်နာမည်က မော့မော့လေ ထန်မော့မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ကကျွန်တော်ဘယ်သူဆိုတာရော ခင်များနဲ့အတူရှိနေတယ်ဆိုတာကိုပါ သိစရာအကြောင်းမရှိဘူး"

ဖူ၀မ်သော်မှာ ထန်မော့အား ခပ်သာသာစိုက်ကြည့်နေလျှင် ထန်မော့လည်း သူ့အားပြန်စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုမျက်၀န်း၂စုံ၏ အကြည့်များမှတဆင့် သူတို့တစ်ဦး၏ဆိုလ်ုရင်းကို တစ်ဦးလျင်မြန်စွာနားလည်လျက် ပြိုင်တူရေရွတ်လိုက်မိကြသည်။

"အနက်ရောင်မျှော်စင်..."

မှန်၏။ အနက်ရောင်မျှော်စင်တစ်ခုတည်းကသာလျှင် ထန်မော့မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေသည် ဆိုသည်ကို သိနိုင်လေသည်။ အနက်ရောင်မျှော်စင်တစ်ခုတည်းကသာလျှင် ထိုစွမ်းအားကြီးအဖွဲ့အစည်းအား တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိပဲ ထန်မော့အား သတ်စေရန် တွန်းအားပေးနိုင်သည်။

လွန်ခဲ့သည့်တစ်ရက် ပေကျင်း၏ အဆင့်၈၀ အလယ်တန်းကျောင်းတွင်...

ဒဏ်ရာရထားသော မိန်းကလေးတစ်ဦးမှာ ဖြူဖျော့နေသော ဆယ်ကျော်သက်လေးတစ်ဦးကို ဂိတ်၀ကိုဖြတ်၍ သယ်ယူလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခုက သူတို့၏ရှေ့ဖြတ်ခနဲဆိုပေါ်လာခဲ့သည်။ ၄င်းမှာ ပြုံးနေသောလူငယ်လေး၁ဦးပင်။ သူကသွေးများစိုရွှဲနေသော အမျိုးသမီးကိုကြည့်လျက် ရယ်တော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် သူမလက်ထဲမှ ဆယ်ကျော်သက်လေးကို သတိထားမိသွားခဲ့သည်။

ထိုလူငယ်၏မျက်လုံးများမှာ ကြောက်လန့်မှုကြောင့်ပြူးကျယ်သွားလျက်

"ဘာတွေဖြစ်လာတာလဲ"

သူကချက်ချင်းပြေးလာပြီး ထိုဆယ်ကျော်သက်လေးကို တွဲယူလိုက်သည်။

လျန်ယွီကျန်းမှာ သူမ၏ပါးစပ်မှ သွေးများကိုပွတ်သုတ်လိုက်ပြီး ထေ့ငေါ့လိုက်သည်။

"ငါတို့အနက်ရောင်မျှော်စင်ဒုတိယအထပ်ကို ခက်ခဲမှုအဆင့်နဲ့ရှင်းလာလို့ပေါ့ သောက်ရူးနဲ့ နင့်နားတွေလေးနေလို့ မကြားလိုက်ဘူးလား"

"နင့်နံရိုးတွေတောင်မရှိတော့အောင်လား"

ချီဟန်မှာ ရွမ်၀မ်ရှုကိုသယ်လျက် ကျောင်းဆေးခန်းသို့အလျင်အမြန်ပြေးသွားလိုက်သည်။ သူရောက်သွားခဲ့လျှင် ဂျူတီကုတ်အဖြူကို၀တ်ဆင်ထားသောအမျိုးသမီးက သူ့အားထိတ်လန့်စွာ ကြည့်လာပြီး ရွမ်၀မ်ရှု၏ကျောပြင်သို့ အကြည့်ရောက်သွားခဲ့သည်။

"ဘုရားရေ သူ့ဘယ်လက်နဲ့ ဘယ်ခြေထောက်တောင် မရှိတော့ဘူးလား။ နံရိုးတွေရောပဲ။ သူ့လက်နဲ့ ခြေထောက်တွေကဘယ်မှာလဲ။ အမြန်ထုတ်ပေး။ အစပ်နှစ်နဲ့နှပ်ပြီး အဆာပြေစားရအောင်လို့"

ချီဟန် ဒေါသတကြီးအော်ငေါက်လိုက်သည်။

"ဟာသလုပ်မနေနဲ့၊ သူကသေတော့မှာ။ နှလုံးတောင်မခုန်ချင်တော့ဘူးဟ"

၄င်းကိုကြားလျှင် အမျိုးသမီး၏အမူအယာမှာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး အလျင်အမြန်လျှောက်သွားခဲ့သည်။

၁မိနစ်ခန့်ကြာပြီးနောက် လျန်ယွီကျန်းသည်လည်း ဆေးခန်းထဲသို့ ထော့နဲ့ထော့နဲ့ဖြင့်ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။ သူမ၏၀မ်းဗိုက်တွင် ကြီးမားသောအခေါင်းပေါက်ကြီးရှိပြီး သွေးများက တစက်စက်ကျနေဆဲ။ ချီဟန်ကသူမကိုကြည့်လျက် ကျိန်ဆဲလာခဲ့သည်။

"သောက်ပဲ အဲဒီဗိုက်ဒဏ်ရာကရော ဘာလဲဟ"

ချီဟန်အမြန်သွားလျက် သူမ၀မ်းဗိုက်မှ အ၀တ်စကို တိုက်ရိုက်ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်။ ကမ္ဘာကြီးအွန်လိုင်းပေါ်မတက်ခင်က အလွန်လှပပြီး နာမည်ကြီး အဆိုတော်မှာ တားလိုက်ချင်သော်လည်း သူမ၏လက်များကိုပင် မမြှောက်နိုင်တော့ချေ။ သူမ၏အသင်းဖော်မှ အ၀တ်ကိုဖြဲပြီး ၀မ်းဗိုက်မှအပေါက်ကြီးအားဖော်လိုက်သည်ကိုသာ ခွင့်ပြုထားခဲ့ရသည်။

အတွင်း၌သူမ၏အူများပင်လျှင် အပိုင်းပိုင်းပြတ်လုနီးပါးပင်။ ၄င်းမှာ သူမ၏၀မ်းဗိုက်အား သားရဲကြီးတစ်ကောင်ထံမှ ကိုက်ဖြဲခြင်းခံထားရပြီး ထွက်ကျလာသော အူများကို အတင်းပြန်ထိုးထည့်ထားရသည့်အတိုင်းပင်။ သူမတစ်လမ်းလုံး ရွမ်၀မ်ရှုအားသယ်လာပြီး ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် သူမ၏၀မ်းဗိုက်ကိုဖိထားခဲ့ရသည်။ ချီဟန်မှာ ထိုသို့ဒဏ်ရာမျိုးကို မျှော်လင့်မထားခဲ့။ သူကခတ္တမျှ တုန်လှုပ်နေပြီးမှ ဗီရိုထဲရှိ ငှက်ပျော၀ိုင်နှစ်ဘူးကိုထုတ်ယူပြီး ကုသပေးရန်ပြင်လိုက်သည်။

"အရူး နာတယ်ဟ"

"ပါးစပ်ပိတ်ထား"

၁နာရီခန့် အသည်းအသန်အလုပ်များပြီးနောက် ရွမ်၀မ်ရှူနှင့် လျန်ယွီကျန်း၏ အခြေအနေမှာ အနည်းငယ်တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။

အမျိုးသမီး ဆရာ၀န်မှာ သူမ၏နဖူးမှ ချွေးများကိုပွတ်သုတ်လျက်ဆိုလိုက်သည်။

"ကျိုးသွားတဲ့နံရိုးတွေပြန်ထွက်လာဖို့ဆို ၈ရက်ကနေ ၁၀ရက်လောက်ထိကြာမှာပဲ။ ငါတို့ခေါင်းဆောင်က ချက်ချင်းခြေကျိုးလက်ကျိုးတွေကို ပြန်ပေါက်နိုင်တဲ့ ဖူ၀မ်သော်မဟုတ်ဘူး။ အာ့ကျန်းကတော့၅ရက်လောက်ဆိုသက်သာပြီး ပိုမြန်မြန်ကောင်းလာလိမ့်မယ်။ အနက်ရောင်မျှော်စင်ဒုတိယထပ်ရဲ့ ခက်ခဲမှုအဆင့်ကဘာကြီးလဲ။ နင်နဲ့ခေါင်းဆောင်ဒီလောက်ထိဖြစ်တဲ့အထိ ဘာတွေကြုံခဲ့ရတာလဲ"

ချီဟန် လျန်ယွီကျန်း၏အဖြေကို စိတ်၀င်တစား စောင့်မျှော်နေခဲ့သည်။

သွေးများပေကျံလျက် လှပသော အမျိုးသမီးအဆိုတော်မှာ သူတို့အားအေးစက်စွာကြည့်လိုက်ကာ

"ပွေးကြီး၃ကောင်၊ သူတို့ကိုသတ်ရတာက ခက်ခဲမှုအဆင့်ပဲ။ သူတို့ဆီက ကြက်ဆင်ဥကိုယူပြီးထွက်ပြေးရတာက ရိုးရိုးအဆင့်"

"ပွေးတစ်ကောင်က နင်နဲ့ခေါင်းဆောင်ကိုဒီလောက်ထိဖြစ်အောင်လုပ်နိုင်တာလား"

"ပွေးတစ်ကောင်စီက ဖူ၀မ်သော်ထက် သန်မာတယ်ဆိုရင်ရော"

ချီဟန်နှင့် အမျိုးသမီးဆရာ၀န်မှာ တိတ်သွားပြီး ဘာမှမဆိုတော့။

လျန်ယွီကျန်းထထိုင်ချင်ခဲ့သော်လည်း အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ရှားမိရုံဖြင့် နာကျင်မှုကြောင့် လေအေးများကိုပင် ရှူသွင်းလိုက်ရသည်။ အမျိုးသမီးဆရာ၀န်ကဆိုလာသည်။

"မလှုပ်နဲ့ နင့်ဒဏ်ရာတွေက လုံး၀မကောင်းသေးဘူး။ ခက်ခဲမှုအဆင့်ကဒီလောက်ထိဆိုးရွားတယ်ဆိုရဲ့ အဲဒီမော့မော့ဆိုတဲ့တစ်ယောက်က ပထမထပ်ရဲ့ ခက်ခဲမှုအဆင့်ကို ဘယ်လိုရှင်းခဲ့တာလဲ။ နင်နဲ့ခေါင်းဆောင်က လောလောဆည် လှုပ်ရှားမနေသင့်ဘူး။ ပုန်းနေပြီး အနက်ရောင်မျှော်စင်ကနင်တို့ကို ရှာမတွေ့စေနဲ့။ နင်တို့အဲဒီမှာ သေမလိုဖြစ်ခဲ့တာနော်"

"မော့မော့ ဟုတ်လား"

အမျိုး သမီးဆရာ၀န်ကပြန်ပြောလာခဲ့သည်။

"အင်း ခေါင်းဆောင်ပြောတာလေ၊ အနက်ရောင်မျှော်စင် ပထမထပ်ရဲ့ ခက်ခဲမှုအဆင့်ကို ရှင်းခဲ့တဲ့ မော့မော့ဆိုတဲ့တစ်ယောက်ရှိတယ်တဲ့။ အဲဒါကြောင့် ခေါင်းဆောင်ကရော ဒုတိယထပ်ရဲ့ ခက်ခဲမှုအဆင့်ကိုရှင်းချင်ခဲ့တာလား"

လျန်ယွီကျန်း၏အမူအယာမှာ ချက်ချင်းအေးစက်သွားခဲ့သည်။

"မော့မော့...ထန်မော့...မော့မော့...ထန်မော့..."

အမျိုးသမီးဆရာ၀န်ကမေးလိုက်သည်။

"ထန်မော့က ဘယ်သူလဲ"

လျန်ယွီကျန်း ဆေးခန်းကုတင်ကိုထိုးချလိုက်ပြီး ထိုကုတင်မှာသူမ၏အားကြောင့်ပြိုကျသွားပြီး သူမကိုယ်တိုင်လည်း ကြမ်းပြင်ပေါ်ပြုတ်ကျသွားခဲ့ရသည်။ အမျိုးသမီးဆရာ၀န်နှင့် ချီဟန်မှာ ၄င်းကိုမြင်လျှင် အေးခဲသွားပြီးမှ ခွက်ထိုးခွက်လန်ရယ်ကြတော့သည်။

လျန်ယွီကျန်းမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ အမူအယာမဲ့စွာပြန််လာခဲ့ပြီး သူမ၏နောက်ထပ်စကားတို့မှာ အမျိုးသမီးဆရာ၀န်နှင့် ချီဟန်တို့၏ရယ်သံများကို ရပ်တန့်သွားစေခဲ့သည်။

"ဂိမ်းထဲကထွက်လာပြီးတော့ အနက်ရောင်မျှော်စင်က ငါတို့ကိုဆုပေးမယ်လို့ပြောခဲ့တယ်၊ ငါနဲ့ခေါင်းဆောင်က ဒုတိယထပ်ရဲ့ ခက်ခဲမှုအဆင့်ကို ပထမဆုံးရှင်းခဲ့တဲ့သူတွေလေ၊ အပိုဆုရှိတာပေါ့"

လျန်ယွီကျန်းမှာ သူမ၏၀မ်းဗိုက်အား နာကျင်မှုကြောင့် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖိထားရင်း သူမ၏နှုတ်ခမ်းမှ ဆိုးရွားသော အပြုံးကြီးတစ်ခုကို ဖော်ပြလာခဲ့သည်။

"ဒါပေမယ့် အနက်ရောင်မျှော်စင်က ငါတို့ကိုပြောခဲ့တာက"

“တင်းတောင်~ တရုတ်ပြည်ခရိုင်၁ တရား၀င်ကစားသမား လျန်ယွီကျန်းဟာ အနက်ရောင်မျှော်စင်ဒုတိယထပ် (ခက်ခဲမှုအဆင့်)ကို အောင်မြင်စွာရှင်းလင်းလိုက်ပါပြီ။ ကမ္ဘာ့ပထမဆုံး အနက်ရောင်မျှော်စင် ဒုတိယထပ် (ခက်ခဲမှုအဆင့်)ကို ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့သူအတွက် အပိုဆုကတော့ 'ကြက်ဆင်ဥ...'

“တီတီ အချက်အလက်မှားယွင်းနေပါသည်။"

“တီတီ အချက်အလက် ..."

"တင်းတောင်~ အချက်အလက်များပြန်လည်ပြင်ဆင်ပြီးပါပြီ။ ကြက်ဆင်ဥမော့မော့ကို ကစားသမား T ကရယူသွားပြီးပါပြီ။ ကစားသမား ရွမ်၀မ်ရှုနဲ့ လျန်ယွီကျန်းဟာ ဆုအဖြစ် ဘုရင်ရွှေဒင်္ဂါးကိုရွေးချယ်နိုင်ပါတယ်၊ "

ထူးဆန်းသောတိတ်ဆိတ်မှုအပြီး ကလေးသံမှာ ရယ်ချင်မြူးထူးနေဟန်ဖြင့် ဆက်၍ကြေညာလာခဲ့သည်။

"ဒါမှမဟုတ် ကစားသမား Tရဲ့ တည်နေရာကို သိချင်ရင်လည်းရပါတယ်၊ ဒီလိုဆိုရင် ကစားသမား Tရဲ့ တည်နေရာကို ၁၀ရက်ကြာ အသိပေးနေမှာဖြစ်ပါတယ်"

"သဲလွန်စ ကစားသမားTဟာ တရုတ်ပြည်ခရိုင်၁ အနီးအနားမှာရှိနေပါတယ်"

"သဲလွန်စ ကြက်ဆင်ဥမော့မော့ဟာ ပြန်လည်အသုံးပြုနိုင်တဲ့ အကူပစ္စည်းဖြစ်ပြီး အရည်အသွေးကတော့ ရှားပါးအဆင့်ဖြစ်ပါတယ်"

"သဲလွန်စ ကစားသမား ရွမ်၀မ်ရှုနဲ့ လျန်ယွီကျန်း ကျေးဇူးပြုပြီး ရွေးချယ်ပေးပါနော်"

🌍

Prev Next